Voortreffelijk verwoord door Herman van Veen in zijn lied: 'Opzij, Opzij, Opzij'.

Numerologie. Numerologie is een eeuwenoude methode om meer inzicht in jezelf te krijgen.

Worstel je met stress, stressvolle situaties of overspannenheid? Je bent niet de enige en er is wat aan te doen. Neem eens vrijblijvend contact op via Cirkel der Seizoenen

“Stop eens zo op onderbuikgevoelens af te gaan.” “Dit is gebaseerd op onderbuikgevoelens en niet op feiten.” “Hij laat zich leiden door onderbuikgevoelens.” Enkele citaten uit verschillende debatten. Onderbuikgevoelens en emoties zijn twee verschillende werelden. Onze onderbuikgevoelens hebben meer met gevoel te maken terwijl in debatten emoties vaak de boventoon voeren.

Lees verder...

Regelmatig staat de term “stressbestendig” bij de functie-eisen in personeelsadvertenties. Het is ook een uitermate fijne eigenschap en leidinggevenden hebben meestal veel plezier van stressbestendige mensen. Over het algemeen zijn ze extravert, zien overal mogelijkheden, kunnen goed met onzekerheden omgaan en willen zich graag bewijzen. Elk voordeel heeft zijn nadeel.

Lees verder...

'Het is het meest krachtige communicatiemiddel dat ik ooit ben tegen gekomen' vertelde Stephan Covey in één van zijn presentaties. De Talking Stick, of in goed Nederlands de Praatstok, is een machtig middel voor communicatie.

Essentie van het gebruik is: “praten vanuit je hart en niet vanuit je hoofd.” Dit kan gaan over (alledaagse) zaken die iemand dwars zitten of bespreekbaar wil maken, tot botsingen tussen mensen. Praten vanuit je gevoel. In onze individualistische en rationele samenleving is dat niet alledaags, bang dat het als ‘soft’ of niet ‘daadkrachtig’ wordt gezien. In gesprek gaan met elkaar kan ook op andere manieren. Indianen gebruiken hiervoor al eeuwenlang de talking stick. De stick straalt onpartijdigheid uit.

In conflictsituaties, discussies of debatten onderbreken mensen elkaar regelmatig, om hun gelijk te halen of omdat zij zich niet gehoord of gezien voelen. Wat gebeurt er als je de praatstok gebruikt in een training of bijeenkomst? De gesprekken verdiepen zich zonder dat dit geforceerd overkomt. Iedereen zit in een cirkel, het symbool van gelijkwaardigheid. Luisteren naar elkaar is essentieel. Degene die de stok in zijn of haar hand heeft mag praten, de rest is stil en wacht tot diegene is uitgesproken en zich begrepen voelt. Pas dan geeft de spreker de stok aan de volgende door.

Elkaar interumperen of op andere manieren het gesprek onderbreken is onnodig. Iedereen komt aan de beurt en krijgt de tijd zijn of haar verhaal te vertellen. Alles is bespreekbaar. Een perfect hulpmiddel bij trainingen en een ideale manier om met elkaar in gesprek te komen en te blijven bij (dreigende) conflicten.

In conflictsituaties is het gebruik van de talking stick methode uitermate effectief. Het brengt mensen in lastige situaties dichter bij elkaar. Soft is dit zeker niet. In Rotterdam zetten ze de talking stick al in bij buurtgesprekken, met positief resultaat. Het vraagt van mensen zich open te stellen voor elkaar, te praten vanuit zijn/haar gevoel, vooroordelen te vergeten en als individu deel te nemen.  Zo ontstaat er meer respect en begrip voor elkaar met als logisch gevolg dat mensen zich kwetsbaarder en opener op durven stellen. Het kenmerk van een echte dialoog.

De gespreksleider heeft een belangrijke rol. Hij/zij stelt zich open voor de anderen, zorgt ervoor dat de juiste sfeer wordt gecreëerd en maakt afspraken over het gebruik van deze methode. Een prachtig voorbeeld hoe een eeuwenoud gebruik succesvol is in onze huidige samenleving.

Bovenstaande talking stick maakte Karen de Vries van Karidiès voor mij. Deze gebruik ik in trainingen. Al mijn keuren en symbolen staan erop. Karen maakt praatstokken in opdracht en zij geeft ook een workshop praatstok maken.

Dikke regendruppels kletteren tegen het raam, afgewisseld met hagelstenen. De wind waait hard en de bomen verliezen in sneltreinvaart hun bladeren. Takken zwiepen woest heen en weer om te voorkomen dat ze afbreken. Donkere wolken in verschillende tinten grijs jagen door de lucht. Van bijna wit tot bijna zwart. De één verplaatst zich wat sneller dan de ander. Af en toe hoor ik een verdwaalde donderslag. Bliksem zie ik niet. Gebiologeerd zit ik voor het raam naar het natuurgeweld te kijken. Prachtig het samenspel tussen de verschillende elementen. De schemer maakt het allemaal nog mysterieuzer en brengt mij in een filosofische stemming.


De kracht en pracht van de natuur verbaast mij elke keer weer. De natuur is in staat zich onvoorwaardelijk aan te passen aan veranderingen die optreden. Het anticipeert en reageert op ontwikkelingen die zich voor doen. Zonder angst treedt het de toekomst tegemoet in het volste vertrouwen dat er na slechte tijden weer goede tijden komen.

De herfst is hier een prachtig voorbeeld van. De temperatuur gaat omlaag, de warmte van de zon neemt af en daardoor krijgen bladeren aan (loof)bomen mindere energie om de voedselketen in stand te houden. Ook water kan de boom bij lage temperaturen moeilijk uit de grond opnemen. Bomen reageren hierop, halen het bladgroen en ander voedsel uit het gebladerte waardoor alleen kleurstof (vaak rood of geel) in de bladeren overblijft. Dit veroorzaakt prachtige herfstkleuren. Bomen zorgen er vervolgens voor dat er geen water meer bij het gebladerte kan komen waardoor zij verdorren en naar beneden vallen. Het is een overlevingsmechanisme. Zou dit mechanisme niet in werken treden, dan overleeft de boom de winter niet en sterft. In relatieve rust en stilte wacht de boom tot de winter voorbij is, de temperatuur weer stijgt en de knoppen wederom tot bloesem en later tot bladeren uit kunnen groeien. Onverstoorbaar, jaar in jaar uit.

Wat zou het toch mooi zijn als mensen dit systeem in hun dagelijks leven toe kunnen passen. De natuur kan de mens veel leren. Niet continu in de vijfde versnelling blijven werken, niet streven naar altijd meer en meer, maar jaarlijks een periode van rust en bezinning inlassen zodat er tijd en ruimte is voor het loslaten van oude zaken en het maken van nieuwe plannen voor de toekomst. Mensen zijn vaak bang iets los te laten, weten vaak wel wat ze hebben maar niet wat ze ervoor terug krijgen. De natuur is niet bang voor verandering en laat dit in alle jaargetijden prachtig zien. Loslaten en daarna bezinnen is noodzakelijk, om later opnieuw te kunnen groeien en bloeien.

De telefoon gaat en met een ruk ben ik uit mijn filosofische bui. Een vriendin van mij aan de lijn.
“Mijn dochter moet voor biologie een werkstuk maken over de herfst, weet jij een leuke invalshoek waar zij wat mee kan?”
“Ja hoor, ik heb wel een idee” antwoord ik, terwijl ik inwendig begin te lachen. Waar uit het raam kijken al niet goed voor is.

Chagrijnig loopt ze van de ene kamer naar de andere. Haar kinderen rennen overenthousiast het hele huis door en haar man zit rustig aan tafel de krant te lezen. Ze staat er ook altijd helemaal alleen voor wat haar nog woester maakt.

Alle kamers op de bovenverdieping staan vol met spullen die mee gaan. Op haar to-do lijstje staan enkele zaken die per se af moeten vandaag. Caravan inpakken, de hond naar haar moeder brengen, de sleutels afgeven bij de buren en snel enkele boodschappen halen bij de buurtsuper. Koken maar niet vanavond. Morgenochtend vroeg staat het vertrek gepland en dat wil ze koste wat kost halen. 'Kees doe jij ook eens wat, ik ren de longen uit mijn lijf en jij zit maar te zitten' brult ze naar beneden.


Kees zucht hoorbaar. Het is ook elk jaar hetzelfde. Een dag voor het begin van de reis is Guusje niet te harden. Ze maakt zich druk over van alles, werkt als een kip zonder kop, is snel boos en erg gestrest. Hij heeft alles al geprobeerd om haar vakantiestress te verminderen maar niks helpt. Hij heeft het opgegeven. Alle tips zijn al vele malen de revue gepasseerd. Uitgerust op reis, een goede voorbereiding, eerst een paar dagen vrij en dan pas afreizen en op de plaats van bestemming de tijd nemen om te acclimatiseren. Ze passen alles keurig toe, het meeste lukt ook maar de dag voor vertrek is en blijft een ramp.

Als een bezetene streept Guusje alles op haar checklist af. Ze zit Kees achter de vodden en stuurt de kinderen naar buiten. 's Avonds is alles klaar maar Guusje blijft druk heen en weer rennen wat nergens voor nodig is. Het is vakantie tenslotte.

De volgende ochtend om kwart over zes koppelt Kees de caravan aan de auto en nestelen de kinderen zich op de achterbank. Guusje rent nog steeds alle kanten op. Kees doet verwoede pogingen de vakantiestemming erin te brengen. Als Guusje de voordeur eindelijk op slot draait, glimlacht ze naar de kinderen, zwaait vrolijk naar de buren en neemt plaats op de bijrijdersplaats. Als ze de snelweg oprijden hoort Kees Guusje kreunen. Hij kijkt haar aan ziet een grote grimas op haar gezicht, haar ogen beginnen te stralen en ze gilt: vakantie!

Tips tegen vakantiestress

• bereid je goed voor op de reis door informatie te zoeken over de cultuur en gewoontes van het vakantieland en de manier van reizen naar je bestemming toe

• draag op tijd je werk over aan je collega's, wacht daar niet mee tot de laatst werkdag

• blijf een paar dagen thuis voordat je vertrekt, neem de tijd om in te pakken en de laatste zaken te regelen

• ga je naar een land met hoge temperaturen, geef je lichaam dan de tijd daar aan te wennen, begin niet direct met allerlei activiteiten, pas je aan de gewoontes van het land aan

• accepteer dat je even niets hoeft, laat het idee los dat je nuttig moet zijn

• geef je reisgenoten aan waar jij behoefte aan hebt

Mijn meest recente columns en artikelen zijn te vinden op mijn website De kracht van taal, onderdeel van Cirkel der Seizoenen. Ook daar kun je reageren onderaan de geschreven tekst. Graag zelfs. Ik zie je reactie met belangstelling tegemoet.

Nee, stress is nooit alleen maar negatief. Gelukkig maar want we hebben stress nodig in gevaarlijke situaties. Denk bijvoorbeeld aan het vluchten als er brand is of net opzij springen voor een auto. Stress hebben we ook nodig om alert te zijn, goed te kunnen presteren en onze grenzen te verleggen. Zeker als we iets gaan doen wat we nog nooit hebben gedaan. Het kan ons tot ongekende hoogte brengen. Dat is spannend en kost energie.


Voor het lichaam maakt de aanleiding voor stress niet uit. Als er stressvolle situaties ontstaan reageert het lichaam onmiddellijk met het aanmaken van stresshormonen. Het lichaam bereid zich voor om te vechten of te vluchten. Het is een verdedigingsmechanismen en maakt je alert. Dit proces speelt zich in fracties van seconden af en is volkomen normaal. Lichaam en geest verkeren in feite in een alarmsituatie.

Zenuwachtigheid en gezonde spanning liggen dicht bij elkaar. De stresssignalen worden dan gebruikt om beter te presteren, alert en geconcentreerd te zijn. Vaak is dat op een bepaalde activiteit gericht. Bijvoorbeeld een eerste werkdag in een nieuwe baan, naar een bijeenkomst gaan waar geen bekenden zijn of een belangrijke sportwedstrijd. Regelmatig verdwijnt het zenuwachtige gevoel en de stress al tijdens de bewuste activiteit. In de loop van de eerste werkdag of op het moment dat het startschot valt. Kenmerk hiervan is dat deze stresssituaties snel komen maar ook weer snel verdwijnen.

Als de stressvolle gebeurtenis voorbij is en je even de tijd neemt om de zaken te laten bezinken keren lichaam en geest ook weer terug naar de ruststand en hebben zij tijd om te herstellen. Als een stressvolle situatie relatief kort duurt, is er niets aan de hand. Het hoort bij het leven.

Waarom hebben we dan zoveel te maken met de negatieve kanten van stress? Meestal als stressvolle omstandigheden blijven bestaan en lichaam en geest onvoldoende kans krijgen te herstellen. Als stress voortdurend blijft bestaan, houdt de alarmfase van lichaam en geest ook aan. Lichaam en geest blijven dan in een continue actiestand om te vechten of te vluchten. Dit kost heel erg veel energie. Continu alert zijn vergt veel van iemands krachten. Daarom is het zo belangrijk van jezelf te weten hoe je stressvolle situaties hanteert en stress bij jezelf herkent en erkent.

1. Wat versta jij onder stress?

2. In welke situaties ervaar jij stress?

3. Hoe uit stress zich bij jou?

Stress. Iedereen heeft ermee te maken, alleen heeft de ene persoon er meer hinder van dan een andere. De ene keer is de stress ook groter dan op andere momenten. Dat is voor iedereen verschillend en hangt van een aantal factoren af. De gebeurtenis zelf, het karakter en persoonlijkheid van betrokkene en de manier waarop de betrokken persoon met de omstandigheden omgaat.

Deze drie factoren bepalen of iemand succesvol stressvolle situaties kan hanteren. Gelukkig hebben we hier zelf invloed op en zijn er vele manieren voor. Kunst is alleen uit te vinden welke manier voor jou het beste werkt.
Stress ontstaat meestal omdat iemand in een situatie is beland waarin diegene geen mogelijkheden ziet hoe hij of zij daarmee om kan gaan. Het maakt niet uit of dit nu echte situaties zijn, ingebeelde scenario's of angst en onzekerheid over wat er zou kunnen gebeuren. Diegene krijgt dan het gevoel dat hij of zij geen grip meer op de gang van zaken heeft, dat de grond onder zijn voeten verdwenen is en hij geen houvast meer heeft.

Het lichaam komt dan in actie door stresshormonen aan te maken. Adrenaline en cortisol zijn de meest bekende. Zenuwen gieren door het lichaam. De bloeddruk gaat omhoog, de hartslag stijgt, spieren trekken samen en de ademhaling versnelt. Het lichaam bereid zich voor om te vechten of te vluchten. Het is een verdedigingsmechanisme. Dit proces speelt zich in fracties van seconden af en is volkomen normaal. Lichaam en geest verkeren in feite in een alarmsituatie. Als de situatie voorbij is, keren lichaam en geest ook weer terug naar de ruststand en hebben zij tijd om te herstellen. Als een stressvolle situatie relatief kort duurt, is er niets aan de hand. Het maakt onderdeel uit van ons leven.

Stress kan ontstaan door factoren van buitenaf. Kenmerk van deze factoren is, dat we daar weinig tot geen invloed op hebben. Bijvoorbeeld een ongeluk, het plotseling verliezen van een dierbare of een baan kwijtraken. De cultuur in onze maatschappij speelt daarin ook een rol. Alles moet tegenwoordig snel, liefst alles tegelijkertijd en bij voorkeur nu meteen. Het is voor sommige mensen een manier van leven geworden waar zij moeilijk afstand van kunnen nemen.

Stress kan ook van binnenuit ontstaan. Daar hebben we wel invloed op. Perfectionisme is daar een voorbeeld van. Hij of zij legt zichzelf bijvoorbeeld een veel te grote druk op, waar diegene waarschijnlijk nooit aan kan voldoen. Goed is voor deze persoon vaak niet goed genoeg. Geen 'nee' kunnen zeggen en altijd voor anderen klaar staan is een ander voorbeeld van een interne trigger. Vaak gaan interne triggers over overtuigingen die iemand heeft. Deze kunnen behoorlijk in de weg zitten en iemand danig in zijn functioneren beperken. Denk aan een negatief zelfbeeld 'dat kan ik toch niet' of 'dat is toch niet voor mij weggelegd'.

En natuurlijk kan stress ook ontstaan door een combinatie van interne en externe factoren.

Hoe ontstaat stress bij jou?

Moniek heeft de wedstrijd Topchef 2011 de jonge professionals gewonnen. Tot mijn verbazing heb ik de serie ademloos gevolgd en betrapte ik mijzelf erop dat ik regelmatig op uitzending gemist klikte als ik een aflevering niet kon zien.

Met koken heb ik helemaal niets, al kan ik van lekker eten wel genieten. Wat mij intrigeerde was hoe de kandidaten functioneerden onder tijdsdruk en stress. En ondanks dat toch alert en heel creatief te werk moesten gaan om zichzelf te kunnen onderscheiden van hun concurrenten. Tegenslagen incasseren en improviseren als zaken anders lopen dan verwacht. Dat was boeiend om te zien.

Wat improviseren betreft werden de finalisten in de laatste uitzending extra op de proef gesteld. Moniek die aan haar voorgerecht begon en er later achter kwam dat de vis al was gegaard terwijl dat niet de bedoeling was. Ze liep ijsberend door de keuken en kwam in tweestrijd. Opgeven of toch doorgaan omdat ze het ten opzichte van eerder afgevallen collega's niet kon maken nu af te haken.  Ze raapte zichzelf uiteindelijk bij elkaar, maakte met de bewuste vis toch een gerecht en creëerde voor de chefs ook gelijk het beste voorgerecht. Een sterk staaltje lef en doorzettingsvermogen.

Even later viel de stroom uit waardoor de kandidaten moesten werken in een donkere keuken met alleen een cameralamp in de buurt. Stug doorgaan en vertrouwen hebben in eigen kunnen.

Opvallend was het plezier wat de kandidaten, ondanks de wedstrijdruk, hadden om te koken. Eén van de deelnemers gaf in een eerdere aflevering aan dat hij het jammer vond niet in de Cook-off te zitten omdat hij best nog wel een keer in een 3-sterren restaurant wilde koken.

Alle finalisten waren natuurlijk goed. Tot zulke prachtige prestaties komen, kun je alleen als je passie en liefde voor je vak hebt, grenzen durft te verleggen, voor je dromen durft te gaan en tegenslagen om kunt zetten in een vervolgactie. Aspecten die voor veel mensen in diverse beroepen van belang zijn.

Mijn waardering voor koks is enorm gestegen. Koken is meer dan een warme hap voorschotelen.  Echte koks zijn absolute kunstenaars die smaken bij elkaar brengen en gerechten als een kunstwerk aan hun gasten presenteren. Ik verheug me op het volgende seizoen.

Nadat een wethouder is benoemd door de gemeenteraad kan hij* met zijn portefeuille aan de slag. Samen met collega wethouders en de burgemeester vormt hij het dagelijks bestuur van de gemeente, het college van B&W. Vanaf dag één is iedere wethouder verantwoordelijk voor de politieke gang van zaken van zijn portefeuille. Snel inwerken is dus vereist. Een wethouder werkt in opdracht van de gemeenteraad. Wat doet een wethouder? Simpel gezegd: de Raad stelt de kaders en het college voert uit.

Een wethouder is verplicht verantwoording af te leggen aan de gemeenteraad. Bijvoorbeeld over de voortgang of wijzigingen van een bepaalde opdracht zodat de Raad zijn werk goed kan doen. Ook moeten zij rekening houden met de richtlijnen die van de landelijke overheid komen. Ondanks dat wethouders ondersteuning hebben van ambtenaren is en blijft het een veelzijdige en bij tijd en wijle een ingewikkelde baan.

Naast inhoudelijke kennis en bestuurs- en managementvaardigheden vergt deze functie veel van de communicatieve vaardigheden van een wethouder. Te meer omdat een werkdag vooral bestaat uit veel verschillende overlegvormen met diverse mensen. Denk aan de wekelijkse collegevergadering, met collagewethouders uit buurgemeenten om projecten op elkaar af te stemmen, met ambtenaren van de gemeente, provincie en landelijk overheid, zodat de belangen van de gemeente goed vertegenwoordigd worden. En natuurlijk met inwoners uit de gemeente. Bij inspraakavonden, bij belangrijke gebeurtenissen en via persoonlijke gesprekken. Snel kunnen schakelen tussen de uiteenlopende onderwerpen is van groot belang.

Allicht heeft de wethouder ook contact met fractievoorzitters en raadsleden van zijn eigen coalitiepartij. Dit wordt vaak achterkamertjes politiek genoemd omdat een wethouder geen deel uitmaakt van de gemeenteraad. De eigen fractie moet ook kritisch staan ten opzichte van zijn eigen wethouder. Toch is het heel normaal om regelmatig overleg te hebben om twee redenen.

Enerzijds de collegiale kant, als de fractie een ander besluit in de raadsvergadering neemt dan het college, en dus ook de eigen wethouder, getuigt het van collegialiteit om hem daar van te voren over in te lichten. Ook al is de wethouder daar niet al te blij mee. Aan de andere kant zijn er na de verkiezingen coalitieonderhandelingen geweest en is er een coalitieakkoord opgesteld waar de fractievoorzitters hun handtekening onder hebben gezet. Het is dus logisch dat de voortgang van het coalitieakkoord regelmatig tussen fractievoorzitters en wethouders wordt besproken.

Kortom, een afwisselende baan met soms onverwachte ontwikkelen waardoor je van te voren nooit exact aan kan geven hoe de werkdag eruit komt te zien.

* waar hij staat kan natuurlijk ook zij worden gelezen

Het leven verloopt tegenwoordig in de vijfde versnelling. Je even ongelukkig voelen mag bijna niet meer. De tijd nemen om zaken te verwerken, puzzelstukjes op zijn plaats te laten vallen en je voor te bereiden op andere tijden neemt bijna niemand meer. Veranderingen vinden steeds meer mensen eng en onzekerheid neemt toe. Stress, angst, burn-out of andere ongemakken liggen op de loer.

Hoe het ook kan, tonen de seizoenen ons. De natuur gaat uit van haar eigen kracht en laat ons zien dat je niet altijd kan bloeien en in actie kunt zijn. Loslaten, afsterven en bezinnen moet om te kunnen overleven en later weer tot bloei te komen. Dat is een steeds terugkerende cirkel.

Maak gebruik van de symboliek van de seizoenen. Leef in de Cirkel der Seizoenen dat vermindert stress.

Ze zit verdrietig voor me. Haar doel heeft ze niet bereikt en heeft geen idee waar het aan gelegen heeft. Na lezen van enkele boeken, tijdschriften, artikelen en columns werd ze in haar denken bevestigd door het motto: als je het echt wil dan lukt je het ook. “Jammer dat het zoveel energie kost, het put mij bijna uit'. Dat hoor ik regelmatig. De kracht van de wil en wilskracht worden dan door elkaar gehaald.

Wilskracht. Het woord geeft al aan dat je iets met kracht wil bereiken. Het betekent vechten voor, in plaats van samenwerken met. Of je nu in gevecht bent met je gedachten, jezelf een doel hebt gesteld waarvan je diep van binnen al weet dat die onhaalbaar is of worstelt tussen gevoel en verstand bij het maken van een keuze, het kost allemaal erg veel energie. En negen van de tien keer ben je met jezelf in gevecht waarbij het resultaat vaak ook nog tegengesteld is aan hetgeen je juist graag wilt.

Het kan ook anders. In de filosofie van Pythagoras en andere geleerden en filosofen bestaat alles uit energie. Gedachten dus ook uit. Met gedachtekracht kan je veel bereiken, mits je het op een natuurlijke manier toepast. Energie van je gedachten kun je bundelen en gebruiken om op iets te focussen. En deze focus is nodig om je doel te bereiken. Je richt je energie op hetgeen je graag wilt halen en als je wordt afgeleid keer je weer soepeltjes terug naar waar je mee bezig was. Dit is te trainen zonder jezelf uit te putten.

Als je mediteert herken je dit vast. In het begin dwalen je gedachten alle kanten op. Dit is geen enkel probleem. Je merkt op een gegeven moment dat dit gebeurt. Je kijkt naar de binnenkomende gedachte zonder er een oordeel over te vellen en je laat de gedachten weer rustig verdwijnen. Daarna keer keer je terug naar waar je mee bezig was, in dit geval mediteren. Op deze manier kost het geen energie. Het wordt pas zwaar als je op het moment dat de gedachte verschijnt daarmee in gevecht gaat en de gedachte dwingt om weg te gaan. Het mediteren heeft dan geen enkel effect.

(Top) sporters maken hier ook gebruik van. Regelmatig geven sporters na een heel goede prestatie aan dat ze volledig geconcentreerd en gefocust waren op hun wedstrijd. Zij bundelen hun energie. We hangen aan de lippen van mensen als Erben Wennemars als hij vertelt dat hij voor een belangrijke wedstrijd de race al vele malen in zijn hoofd heeft gevisualiseerd.

Op deze manieren zet je de kracht van de wil in, je bereid je voor op het te behalen resultaat door energie te bundelen in plaats van te vechten met behulp van wilskracht. Dat laatste lijkt daadkrachtig maar werkt vaak averechts.

Waar maak jij gebruik van?

Je kent het wel, die bijeenkomsten waar je liever niet naar toe wilt maar geen toelaatbare reden kunt bedenken om er onderuit te komen. Daarom stapte ik onlangs toch maar op de fiets naar het station om vervolgens de trein naar Amsterdam te nemen voor een chic feest.

Op weg naar de garderobe struikelde ik over een tas. Een lekker begin en ik had er toch al geen zin in. De 'sorry's' vlogen over mijn hoofd en we raakten met elkaar in gesprek. Carla heette ze. Samen liepen we de garderobe uit waar we bijna tegen een gastvrouw botsten die ons vriendelijk naar de ontvangsthal verwees. Een grote hal met kroonluchters aan het plafond, donkerbruine wanden en een enorme statige bar achter in de zaal. Daarachter keurig aangeklede kelners die mensen snel en efficiënt van koffie of thee voorzagen met de bekende plak cake.

We schoven aan in de rij en keken nieuwsgierig om ons heen. Het was vermakelijk te zien hoe iedereen in eerste instantie onwennig de zaal rond keek op zoek naar een gesprekspartner. Als ze die niet hadden dan stonden ze druk te roeren in hun kopje alsof hun leven er vanaf hing.
Carla stootte mij aan en knikte naar twee dames iets verderop. Begin 70 schatte ik hen. Beiden even groot, de ene met grijs haar dat zij had opgestoken tot een knot achter op haar hoofd, de ander had bruin haar met een zelfde soort knot. Zussen? Terwijl iedereen stond, hadden zij twee stoelen gevonden waarop ze zaten te praten ondersteund door drukke handgebaren.

'Ik sport geestelijk, lichamelijk niet. Het lichaam wordt ouder, alles zakt en zit dan alleen maar in de weg. Het is vermoeiend, je zweet en het is nog nooit echt bewezen dat je door sporten aanzienlijk langer leeft. Misschien wel fitter en gezonder maar of dat altijd leuker is' zei de vrouw met grijs haar terwijl ze een plak cake pakte die een kelner haar voorhield. De vrouw met bruin haar begon enthousiast op haar stoel heen en weer te schuiven. 'Ja, daar ben ik het helemaal mee eens. Mijn dochter loopt marathons. Als ik zie hoeveel zij traint, naast haar werk nergens tijd voor heeft en broodmager is, vraag ik mij af of ze wel echt gelukkig is. Het lijkt wel een verslaving.'

Plotseling waan ik mij in de jaren '70 bij de opa's van de Muppetshow. Ik genoot daar altijd erg van. De humor en tegendraadse opvattingen van hen die zij, vanuit hun loge in het theater, de wereld in brachten, kon ik wel waarderen. Opeens kreeg ik heel veel zin in de rest van de dag.

IQ-testen, beroepskeuzetesten, faalangsttesten, persoonlijkheidstesten. Op TV of in weekbladen, we zijn gek op testen en er komen er steeds meer bij. We willen graag weten hoe we in elkaar zitten en hoe dit zich verhoudt tot anderen.

Vaak krijg je meerkeuzevragen waarvan je het beste antwoord of de meest bij jou passende keuze moet aanklikken of opschrijven. Helaas heb je vaak meerdere testen nodig om een compleet beeld van jezelf te krijgen. Hoe meer jij ze doet, des te meer ervaring krijg je in de vraagstelling en kun je ze (onbewust) beïnvloeden.


Het kan ook anders als je wilt weten waar jouw sterke punten liggen, je valkuilen, kansen en jouw innerlijke conflicten. Eeuwen geleden legde Pythagoras, filosoof en wiskundige, hiervoor de basis. Hij ontwikkelde een systeem op basis van jarenlange studie en uit verschillende bronnen: de numerologie.

Numerologie is een methode om op basis van je geboortedatum en volledige geboortenamen uit te rekenen hoe jij in elkaar zit. Inderdaad op basis van getallen. Alle letters van het alfabet hebben ook een bepaalde getalswaarde. Numerologen bestuderen de betekenis van deze getallen en vertalen de uitkomsten naar karaktereigenschappen. Elk mens is uniek en zijn of haar getallencombinatie ook.

Uit deze gegevens kun je, naast je sterke en minder sterke eigenschappen, kansen en valkuilen, ook halen waarom je bijvoorbeeld steeds in dezelfde situaties terecht komt. Welke zaken voor jou van belang zijn in je werk. Waarom je bijvoorbeeld steeds botst met je ene collega en juist prima kan samenwerken met de andere. En past de functie wel bij jou. Of ben je aan verandering toe maar de richting een beetje kwijt. Hoe ziet de relatie met je partner eruit.

Wil je eens op een andere manier naar jezelf kijken en antwoorden krijgen op je vragen? Vraag dan een numerologische analyse aan. Je hoeft alleen maar je geboortedatum, je volledige geboortenamen en je specifieke vraag te mailen. Daarna kun je kiezen: uitwerking per e-mail of toelichting door een gesprek. Mail vandaag nog je gegevens via het contactformulier en geef jezelf een mooi cadeau.

Als ik mijn buurkinderen zie zwoegen op hun sommen heb ik soms medelijden met hen. Natuurlijk is het handig om basisvaardigheden te beheersen zoals optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen. Op deze manier kun je in ieder geval je kassabon controleren, klokkijken, prijsvergelijkingen maken, belastingformulieren invullen enzovoorts. Maar de manier waarop we het nu leren is zo saai.

Ook horen we steeds vaker dat de rekenvaardigheid van huidige studenten steeds verder achteruit gaat. Hoe komt dat toch? Waarom konden mensen vroeger zonder computers en ingewikkelde machines wel een piramide bouwen in Egypte? Omdat het gebruik van getallen al decennia lang veel te eenzijdig wordt belicht.


Wiskunde is zoveel meer dan alleen 1 + 1 = 2 of een ingewikkelde module door een rekenmachine uit te laten rekenen. Kinderen, scholieren en studenten krijgen geen les meer in de symboliek van getallen en hoe deze zich bijvoorbeeld verhouden tot de natuur. Rekenen, filosofie, religie, mysteriën, natuur, wiskunde, het universum, muziek, wetenschap en techniek werden eeuwen geleden als één geheel gezien en feilloos geïntegreerd in het dagelijkse leven. We zijn zoveel kennis vergeten.

De symboliek van getallen heeft alles te maken met patronen, trillingen en frequenties. Wat heeft een driehoek bijvoorbeeld met een vlieg te maken en een vijfhoek met een appel of een stervrucht. Wat voor rol hebben de getallen 1 tot en met 10 in ons leven en welke eigenschappen hebben ze. Kijk eens waar een zeshoek allemaal in voorkomt. Cirkels, driehoeken, vierkanten en lijnen zijn prachtige communicatiemiddelen.

Michael Schneider noemt in zijn boek 'Ontdek en creëer zelf het universum' drie niveaus van wiskunde: het seculiere wiskunde (zoals wij die nu hanteren), de symbolische wiskunde en de gewijde wiskunde. Met de symbolische en gewijde wiskunde probeerden mensen als Pythagoras, Plato en andere vroegere wijsgeren antwoorden te krijgen op levensvragen vanuit diverse invalshoeken. Vanuit deze benaderingswijze konden de Maya's bijvoorbeeld hun beroemde kalenders maken.

Inderdaad. Rekenen kan zoveel leuker vanuit deze zienswijze en rekenvaardigheden zullen verbeteren omdat leerlingen verbanden gaan leggen die ze voorheen niet zagen. Wie durft de lesstof aan te pakken?

Een wethouder vormt met collega-wethouders en de burgemeester het dagelijks bestuur van de stad, het college van B&W. Een wethouder wordt door de gemeenteraad gekozen. Afhankelijk van het aantal inwoners van de gemeente is dit een parttime of fulltime baan. Wat gaat daaraan vooraf?

Na de gemeenteraadsverkiezingen starten de onderhandelingen. In eerste instantie vinden er gesprekken plaats om te bekijken welke partijen met elkaar gaan 'regeren'. Daarna volgen er gesprekken over de samenwerkingsafspraken. De uitkomst daarvan is het collegeprogramma. Daarin staat wat de partijen de komende vier jaar willen bereiken.


De laatste fase van het onderhandelingsproces bestaat uit het verdelen van de aandachtsgebieden over de verschillende partijen. Denk aan sport, zorg en welzijn of financiën. Zodra deze verdeling klaar is, vertelt elke partij welke kandidaat zij voorstellen voor het wethouderschap.

Alle partijen hebben hier van te voren natuurlijk over nagedacht en er binnen de partij afspraken over gemaakt. Formeel dragen echter de leden van de desbetreffende gemeenteraadsfractie de wethouder voor.

De laatste stap is de verantwoording van de gesprekken, het coalitieakkoord en de benoeming van de wethouders in de gemeenteraad. De fractievoorzitter van de partij die de onderhandelingen heeft geleid (meestal de grootste partij) licht het proces en de uitkomsten toe.

Daarna is er gelegenheid voor debat. Leden van de gemeenteraad kunnen aan alle onderhandelingspartners vragen stellen en aan de kandidaat-wethouders. Uiteindelijk vindt er een stemming plaats over het coalitieakkoord en de te benoemen wethouders en kan het echte werk beginnen.

Steeds vaker lees ik in allerlei artikelen dat schrijven helpt om je gedachten te ordenen, je hoofd leeg te maken en je blik naar binnen te richten. Veel mensen houden al jaren een dagboek bij waarin ze alle belevenissen aan het boek toevertrouwen alsof het hun beste vriend of vriendin is. Het hoeft natuurlijk ook geen briljante literatuur te zijn, spelfouten maken niet uit. Het gaat om jouw gevoel en je emoties die je aan het papier toevertrouwt. Je kiest er tenslotte zelf voor of je de tekst voor jezelf houdt of met anderen deelt.
Schrijven is een soort ontdekkingsreis. Het is spelen met woorden, lekker fantaseren en je creativiteit de vrije loop laten. Het is een prachtig middel om je te uiten. Je hersenen werken op een andere manier, het denken wordt even uitgeschakeld.

En …. schrijven is goedkoop. Je hebt alleen pen en papier nodig of je computer natuurlijk. Hoe vaker je dit doet, hoe meer jij je eigen binnenwereld  en je diepste verlangens leert kennen. Er is eigenlijk maar één voorwaarde: durf eerlijk tegen jezelf te zijn. Er kunnen namelijk vragen naar boven komen zoals: 'vind ik dit werk nog wel leuk?',  'doe ik wel de activiteiten waar ik energie van krijg?' of 'passen mijn partner en ik nog wel bij elkaar?' Je krijgt meer inzicht in je wensen en je dromen. En dat kan bijzonder lastig zijn. Het leuke is dat als je doorzet, regelmaat in je schrijfactiviteiten brengt en durft te ervaren wat er van binnen bij je gebeurt, de antwoorden op je vragen eveneens naar boven komen.

Wil je eens op een andere manier met jezelf aan de slag? Ga het schrijfavontuur eens aan en wie weet waar je uitkomt.

Wat zijn jouw ervaringen hiermee?

Er is geen opleiding die je klaarstoomt voor het raadslidmaatschap. Als je hebt uitgezocht voor welke partij je actief wilt zijn, neem dan eens contact op met het bestuur van de plaatselijke afdeling. Bestuurs- en/of fractieleden willen je graag uitleggen wat er zoal bij komt kijken. Het kan ook zijn dat je door vertegenwoordigers van een partij wordt gevraagd eens na te denken of een functie als raadslid wat voor je is. Veel partijen organiseren regelmatig cursussen, trainingen of andere activiteiten om je meer inzicht te geven in het politieke werk.

Eens in de vier jaar, begin maart, zijn er gemeenteraadsverkiezingen. De volgende zijn in 2014. De voorbereidingen voor de verkiezingen beginnen al zo'n anderhalf jaar van te voren. Onder verantwoordelijkheid van het bestuur gaat een kandidatencommissie aan het werk om mensen te selecteren voor de kandidatenlijst. De procedure is voor veel partijen hetzelfde.

Laten we maart 2014 als uitgangspunt nemen. Je schrijft een sollicitatiebrief aan de kandidatencommissie. Deze moet meestal begin september 2013 binnen zijn. Deze commissie voert één of meerdere gesprekken met alle kandidaten. Als de kandidatencommissie iedereen heeft gesproken, maakt zij een voorstel voor het bestuur waarin ze adviseert over de volgorde van kandidaten op de lijst met onderbouwing van haar keuze. Rond november 2013 is er een Algemene Ledenvergadering waarin de kandidatencommissie aan de leden verantwoording aflegt over haar keuze en het proces wat is afgelegd. Aansluitend stemmen leden over de volgorde van de kandidatenlijst. Na de stemming is de lijst officieel en kan de verkiezingscampagne beginnen.

Pas na de verkiezingen is helder wie er namens welke partij in de gemeenteraad komt. Het aantal zetels is afhankelijk van de hoeveelheid stemmen op een partij. Daarnaast wordt er bekeken welke personen zoveel stemmen hebben gehaald dat zij met voorkeursstemmen in de Raad komen. Stel, een partij heeft vier zetels behaald. Iemand die op plaats zeven op de lijst staat en voldoende voorkeurstemmen heeft, komt dan samen met de eerste drie mensen van de kandidatenlijst in de gemeenteraad. Degene op plaats vier moet wachten.

Deze procedure vergt geduld en doorzettingsvermogen. Dit zijn mooie eigenschappen voor een toekomstig raadslid.


P.S. Waar raadslid staat, kan ook Statenlid worden gelezen.

Ze zit moe en teleurgesteld voor me. Vol enthousiasme is ze afgelopen september met de opleiding tot verpleegkundige begonnen. Na jaren bij een supermarkt gewerkt te hebben, wilde ze graag iets anders. Na een gedegen zoektocht was ze tot de conclusie gekomen dat verpleegkundige het vak is dat bij haar past. Ze koos voor de beroepsopleidende leerweg. Nu, 4 maanden later is ze helemaal gefrustreerd vanwege haar stage en de reactie van de opleiding hierop.

Leden van de fractie kiezen uit hun midden een fractievoorzitter. Hij/zij heeft een zeer speciale rol. De fractievoorzitter is het ‘visitekaartje’ van de desbetreffende partij naar buiten toe, voert de politiek gevoelige debatten en geeft leiding aan de fractie. Het leidinggeven is anders dan in een reguliere organisatie. Fractieleden zijn niet in dienst van de partij, zij zijn op persoonlijke titel in de gemeenteraad gekozen. De fractievoorzitter is dus geen ‘baas’. Desondanks moet hij /zij wel in staat zijn een team aan te sturen en van individuen een team smeden waarin mensen met elkaar kunnen samenwerken.  Inspireren, motiveren en begeleiden van fractieleden en fractieassistenten maken daar onderdeel van uit.

Als politiek leider van de fractie en afdeling is diegene meestal de eerste aanspreekpersoon voor de pers. Zeker bij politiek gevoelige onderwerpen voert de fractievoorzitter het woord en geeft het standpunt van de fractie weer. Leden van de partij, inwoners uit de gemeente en/of bestuurders en medewerkers van diverse organisaties trekken hem of haar ook regelmatig aan het jasje. Een fractievoorzitter is natuurlijk ook raadslid en heeft eveneens een eigen portefeuille met onderwerpen waar hij/zij verantwoordelijk voor is.

Als ik vroeger bij mijn opa kwam, liep het water mij al in de mond. Het hele huis rook ernaar. De meningen over het eindresultaat waren altijd lovend. Lekker, mmmm, kwijlend, watertandend. Het kon niemand ontgaan. Oudejaarsavond. Het bracht mij altijd in een melancholische stemming. De omgeving hielp mee. Donker, kaarsen, sfeerlampjes en bij de kachel elkaar verhalen vertellen, omstebeurt. Mijn oma kon dat als de beste, zij verzon ter plekke de meest spannende en mystieke vertellingen. Op tafel stond het resultaat van het gezwoeg van mijn opa, schalen met oliebollen en appelflappen. Om twaalf uur toasten op het nieuwe jaar en daarna naar buiten om wat sterretjes te branden en de buren Gelukkig Nieuwjaar te wensen.

Vorig jaar. Wederom rook het hele huis naar een baklucht maar nu heel anders. De kok van de dag deed zijn uiterste best. Het zweet stond op zijn voorhoofd. De bollen waren taai, veel te hard en sommigen meer zwart dan bruin. Vlak voor sluitingstijd toch nog even naar de bakker, oliebollen halen. Gelukkig waren er nog genoeg. ‘s Avonds geen verhalen maar allerlei computerspelletjes en veel muziek met flitsende en kleurrijke discolichten. De hele dag en avond vuurwerk. De climax was om twaalf uur. Geen sterretje te zien, wel veel siervuurwerk gecombineerd met luide knallen van de rotjes. De “oh’s”en “ah’s” waren in grote getale te horen.

De tijdsgeest verandert van rustig en eenvoudig naar druk en meer. Oudejaarsavond blijft. Een avond waarop je met mensen van wie je houdt afscheid neemt van het oude jaar en het nieuwe jaar nieuwsgierig tegemoet treedt. De goede voornemens zijn vaak al uitgesproken. En het vuurwerk? Volgens Germaanse tradities verjaag je met veel lawaai de slechte geesten van het afgelopen jaar en verwelkom je de nieuwe geesten. Dat kan ook echt met sterretjes, een enkele luide schreeuw of in gedachten. Nog een paar dagen dan is het weer zover. Hoe je oud en nieuw ook viert en wat je ook gaat doen, ik wens iedereen een heel fijn en liefdevol 2011.