Tweederde van de Nederlanders is voor een verbod op consumentenvuurwerk. Dat blijkt uit een peiling van onderzoeksbureau No Ties in opdracht van de GroenLinks-raadsleden Arno Bonte (Rotterdam) en David Rietveld (Den Haag). Uit het onderzoek blijkt ook dat driekwart van de Nederlanders vuurwerk ziet als bron van overlast.

Op de vraag ‘bent u voor een verbod op vuurwerk voor particulieren?’ antwoordde 64 procent bevestigend, 33 procent is het daar niet mee eens. Van de voorstanders van een vuurwerkverbod wil tweederde dat er dan wel professionele vuurwerkshows worden georganiseerd. Opvallend is dat er bij de kiezers van alle partijen een meerderheid voor een vuurwerkverbod is. GroenLinks scoort met 78 procent voorstanders het hoogst, regeringspartijen CDA en VVD scoren het laagst, maar ook daar is er met 57 procent een ruime meerderheid voor een verbod.

Bonte en Rietveld zien de uitkomsten van het onderzoek als steun in de rug voor hun lobby om bij de jaarwisseling alleen nog professionele vuurwerkshows toe te staan. In 2009 verzamelden ze 65.000 handtekeningen voor een burgerinitiatief voor een verbod op consumentenvuurwerk. ‘Mensen zijn de overlast en ongelukken meer dan zat. De overgrote meerderheid van de Nederlanders wil dat Oud en Nieuw weer een feestje wordt’.

De raadsleden dringen er bij de landelijke politiek op aan om ‘het taboe op het vuurwerkverbod’ te doorbreken. “De houdbaarheidsdatum van de Nederlandse vuurwerktraditie is verlopen. Het is hoog tijd dat die traditie wordt gemoderniseerd.” Ze hebben minister Opstelten gevraagd om gemeenten in ieder geval zelf de mogelijkheid te geven een plaatselijk verbod op het afsteken van vuurwerk in te kunnen stellen.

Uit het onderzoek blijkt volgens Bonte en Rietveld dat een verbod op consumentenvuurwerk goed te handhaven is: 93 procent van de Nederlanders geeft aan zich daaraan te zullen houden, slechts 7 procent zou toch aan vuurwerk proberen te komen en dat afsteken. Van de ondervraagden zegt 22 procent een professionele vuurwerkshow te gaan bezoeken, als die met Oud en Nieuw in hun gemeente wordt georganiseerd.

Het enige vuurwerk dat volgend jaar met Oud en Nieuw wordt afstoken zou de vuurwerkshow bij de Erasmusbrug moeten zijn. Dat voorstel doet GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte. Hij wil dat de rest van Rotterdam vuurwerkvrij wordt. “Rotterdammers hebben recht op een veilige en feestelijke jaarwisseling.”

Bonte pleit voor een ‘modernisering van de vuurwerktraditie’. De vuurwerkoverlast loopt volgens hem steeds meer uit de hand. “Met Oud en Nieuw verandert de stad in een oorlogsgebied. Jaarlijks vallen er honderden slachtoffers en wordt er voor miljoenen euro’s aan maatschappelijke schade aangericht”, zegt Bonte. “Rotterdammers worden te weinig tegen de toenemende vuurwerkoverlast beschermd.”

De GroenLinkser verzamelde drie jaar geleden samen met zijn Haagse collega David Rietveld 65.000 handtekeningen voor een landelijk verbod op consumentenvuurwerk. De Partij voor de Dieren heeft inmiddels een voorstel daartoe ingediend. Een meerderheid van de partijen in de Tweede Kamer heeft echter aangegeven niks in een landelijk verbod te zien. Bonte wil daarom dat Rotterdam de mogelijkheid krijgt om te experimenteren met een veilige jaarwisseling.

GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte wil dat Rotterdam meer doet om de luchtkwaliteit in de stad te verbeteren. Hij pleit voor het vergroten van het gebied van de milieuzone, strengere voertuigeisen en het autoluw maken van de binnenstad. Uit een vandaag gepresenteerd Rekenkamer-rapport blijkt dat Rotterdam nog te weinig doet om de luchtkwaliteit te verbeteren.

Bonte vindt dat het verbeteren van de luchtkwaliteit ‘topprioriteit nummer 1′ moet worden. ‘Rotterdam heeft de slechtste luchtkwaliteit van West-Europa. Rotterdammers gaan gemiddeld anderhalf jaar eerder dood dan de gemiddelde Nederlander. Vieze lucht is een sluipmoordenaar die we zo snel mogelijk achter slot en grendel moeten krijgen.’

Vandaag presenteerde de Rotterdamse Rekenkamer het rapport ‘Een slag in de lucht’ over de effecten van het Rotterdamse luchtkwaliteitsbeleid. Uit het rapport blijkt dat de maatregelen die Rotterdam neemt om de luchtkwaliteit te verbeteren onvoldoende effect hebben. Bovendien zit er een foutenmarge van twintig procent in de berekeningen van de gemeente, waardoor het aantal straten waar de lucht te vuil is in werkelijkheid hoger ligt. ‘De maatregelen die Rotterdam neemt zijn klein bier’, zegt Bonte. ‘Om de lucht echt fors schoner te krijgen moeten we veel groter gaan denken.’

Bonte pleit voor het autoluw maken van de Rotterdamse binnenstad en het vergroten van de milieuzone tot het gebied binnen de Rotterdamse ring. Nu bestrijkt de milieuzone alleen het kernwinkelgebied in het centrum. Ook de eisen voor voertuigen binnen de milieuzone wil hij aanscherpen. ‘Nu mogen alleen de meest smerige vrachtwagens de milieuzone niet in. Dat zouden we om moeten keren door alleen de meest schone voertuigen welkom te heten binnen de milieuzone.’

Op het talud langs de snelweg A20 vlakbij het Terbregseplein komt de langste zonnekrachtcentrales van Nederland. Tenminste, als het aan GroenLinks in Rotterdam ligt. Fractievoorzitter Arno Bonte en deelraadsfractievoorzitter Henk Kamps uit Hillegersberg-Schiebroek presenteerden vandaag een plan voor een zonnekrachtcentrale van een kilometer lang op de geluidswal naast de A20.

Op de geluidswal bij Terbregge komen op een oppervlakte van 5.000 vierkante meter 3000 zonnepanelen te liggen, voldoende om ongeveer 200 huishoudens van energie te voorzien. GroenLinks heeft het voorstel doorgerekend en wil dat de gemeente Rotterdam en de deelgemeente Hillegersberg-Schiebroek het plan verder uitwerken en dat zij op zoek gaan naar investeerders.

Bonte ziet de zonnecentrale als een duurzaam icoon voor Rotterdam. ‘Dagelijks rijden er tienduizenden mensen over de A20, zo’n zonnecentrale is perfecte reclame voor duurzame energie.’ GroenLinks wil Rotterdammers de gelegenheid geven om één of meer van de zonnepanelen van de centrale te adopteren. ‘Veel mensen willen graag gebruikmaken van zonne-energie, maar niet iedereen heeft een dak op het zuiden. De zonnekrachtcentrale zorgt er voor dat die mensen en mensen zonder dak toch zelf duurzame energie kunnen opwekken.’

De geluidswal langs de A20 is één kilometer lang en 11 meter hoog. De zonnecentrale komt aan de kant van de snelweg te liggen en wordt ongeveer een halve kilometer lang. Bonte: ‘Het project verdient zich op termijn niet alleen terug in geld, maar levert vooral ook een positieve bijdrage aan de Rotterdamse ambitie om tot 2025 de uitstoot van CO2 met 50 procent te verminderen. We willen met de eerste Rotterdamse zonnecentrale de weg plaveien voor méér zonkracht in Rotterdam.’

De plannen van Rijkswaterstaat om nieuwe wegen rond Rotterdam aan te leggen, zijn weggegooid geld. Dat blijkt uit onderzoek van de gerenomeerde onderzoeksbureaus CE Delft en Goudappel Coffeng. Een alternatief plan van Milieudefensie voor snel openbaar vervoer zorgt volgens de onderzoekers voor 40 procent minder files en kost 100 miljoen minder. Ik vind daarom dat Rotterdam de dure en achterhaalde asfaltplannen van Rijkswaterstaat beter in kan ruilen voor de innovatieve fileplannen van Milieudefensie.

De twee gerenommeerde onderzoeksbureaus hebben de plannen van Rijkswaterstaat voor nieuwe wegen rond Rotterdam helemaal doorgerekend. De aanleg van de A13/16 en de Blankenburgtunnel zijn volgens hen niet effectief om files op te lossen. De 2,2 miljard euro die daarvoor op de plank ligt kan beter geïnvesteerd worden in trein, lightrail, metro en een netwerk van fietssnelwegen, zoals in het plan van Milieudefensie ‘Bouwen aan een Groene Metropool’. In combinatie met de invoering van een kilometerheffing leidt dat tot veertig procent minder files.

Uit de onderzoeken blijkt dat Rijkswaterstaat maar in één richting kan denken, en dat is zo veel mogelijk nieuw asfalt uitrollen. Niet zo gek, want Rijkswaterstaat maakt zichzelf natuurlijk niet graag overbodig. Ik ben blij dat nu inzichtelijk is gemaakt dat alternatieven voor nieuwe wegen veel beter én goedkoper zijn. Met snel openbaar vervoer in plaats van nieuwe wegen spaar je de groene gebieden rond Rotterdam, zorg je voor schonere lucht en los je bovendien veel meer files op.

Steun voor duurzame mobiliteitsoplossingen kwam er onlangs ook uit onverdachte hoek: van het Havenbedrijf en de ANWB. Het Havenbedrijf pleitte twee weken geleden voor een spitsheffing op de Rotterdamse wegen. De ANWB kwam in diezelfde week met een plan voor snel openbaar vervoer in combinatie met P+R-terreinen buiten de stad. Zelfs de meest verstokte asfaltfundamentalisten zullen nu toch moeten erkennen dat openbaar vervoer en een kilometerheffing betere filebestrijders zijn dan nieuwe snelwegen.

GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte wil dat het weer mogelijk wordt om tijdens een barbecue of picknick in een Rotterdams park een rosétje te drinken. Er geldt in Rotterdam sinds een aantal jaar een verbod op het nuttigen van alcohol op de openbare weg, daar vallen parken ook onder.

Sinds vorige week zijn politie en stadstoezicht een handhavingoffensief in verschillende Rotterdamse parken gestart. Nieuwsvermoedende recreanten worden à 35 euro op de bon geslingerd voor het drinken van een glaasje wijn of rosé. ‘De betutteling ten top’, vindt Bonte. ‘Gemoedelijk picknickende mensen in het park die een wijntje drinken, zijn geen bedreiging voor de veiligheid.’

Bonte wil dat het verbod op het drinken van alcohol wordt geschrapt. Hij gaat daarvoor een initiatiefvoorstel maken. Tot die tijd wil hij dat de politie en stadstoezicht niet meer actief handhaven op het alcoholverbod in parken. ‘Zeker nu er fors bezuinigd wordt op de politie kunnen we agenten wel beter inzetten dan ze de parken in te sturen op zoek naar ontkurkte wijnflessen.’

 
Uitzending van Uitgesproken WNL op 20 april 2011.

De 3 miljard euro die beschikbaar is voor infrastructuur in de Regio Rotterdam, kan beter worden geïnvesteerd in beter openbaar vervoer dan worden uitgegeven aan nieuwe snelwegen, dat vindt de Rotterdamse GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte. Hij wil een streep zetten door plannen voor een nieuwe snelweg aan de noordrand van Rotterdam (de A13/16) en een nieuwe snelweg onder de Nieuwe Waterweg.

Nu het openbaar vervoer in de Regio Rotterdam wordt getroffen door forse kabinetsbezuinigingen, moet er opnieuw worden gekeken naar de verdeling van het geld voor infrastructuur, vindt Bonte. ‘Voor de aanleg van nieuwe wegen liggen er miljarden op de plank, terwijl tergelijkertijd het ov-netwerk wordt uitgehold. Het evenwicht is zoek.’ De GroenLinkser ziet daardoor problemen ontstaan. ‘Met extra asfalt komt er misschien op de snelweg wat extra ruimte bij, maar daardoor loopt het verkeer in de stad des te sneller vast. Om de mobiliteit in de stad te verbeteren is juist een extra investering in goed openbaar vervoer noodzakelijk.’

Door de kabinetsbezuinigingen op het openbaar vervoer verdwijnen er vanaf volgend jaar 10 van de 77 buslijnen van de RET en gaat de metro minder vaak rijden. Ook is er minder geld beschikbaar voor toezicht in de tram en metro. Vanaf 2013 verdwijnen er nog meer lijnen. Bonte wil de besparingen op de aanleg van snelwegen inzetten voor het terugdraaien van de bezuinigingen op het openbaar vervoer. Ook wil hij investeren in het uitbreiden van het ov-netwerk, bijvoorbeeld door een waterbus te laten varen.

De gemeente Rotterdam kan vanaf 2012 toch rekenen op een meevaller uit het gemeentefonds. Dat blijkt uit een brief van Wethouder Jantine Kriens aan de gemeenteraad. Eerder ontkende Kriens in antwoord op vragen van GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte nog dat de gemeente uit was gegaan van een te grote korting op het gemeentefonds.

Bonte is blij dat Kriens nu toch toegeeft dat er meer geld te verdelen is. “Het gaat om een meevaller van 30 miljoen per jaar. Dat kan de redding zijn voor diergaarde Blijdorp en het Onderwijsmuseum en biedt weer mogelijkheden voor de ondertunneling van de ‘s Gravendijkwal.” Een deel van meevaller wil Bonte gebruiken voor het verzachten van rijksbezuinigingen. “Het kabinet gaat fors bezuinigen op het openbaar vervoer, de wijkaanpak en sociaal beleid. Dat treft ook heel veel mensen in Rotterdam. We kunnen dat als gemeente niet zomaar laten gebeuren.”

De meevaller is veroorzaakt doordat de gemeente is uitgegaan van de cijfers van de landelijke commissie Kalden, die in opdracht van het vorige kabinet bezuinigingsmogelijkheden in kaart bracht. De commissie Kalden adviseerde om 1,7 miljard te korten op het gemeentefonds, maar in werkelijkheid wordt er 1,2 miljard bezuinigd. De meevaller bedraagt dus 0,5 miljard voor alle gemeenten bij elkaar. Rotterdam ontvangt 6 procent uit het gemeentefonds. Vanaf 2012 is de meevaller voor Rotterdam jaarlijks dus 30 miljoen.

Mijn bijdrage vandaag bij de Algemene Beschouwingen over het collegeprogramma:

5 maart 2014, de dag van de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Hoe ligt Rotterdam er dan bij? Wat voor stad treffen we dan aan?

Laat ik u eens meenemen in een visioen.

Op 5 maart 2014 schijnt de zon. Als je de trappen van het stadhuis afloopt dan flitsen de fietsen en elektrische voertuigen voorbij op een groene en autoluwe Coolsingel.
Het centrum staat vol bomen en het noordelijk deel van de Binnenrotte is veranderd in een goed bezocht stadspark. Het Stokviswater en de Hang zijn ontwikkeld tot een aantrekkelijk terrassengebied met de allure van de Oude Gracht in Utrecht.
Overal in de binnenstad zijn nieuwe winkeltjes, restaurantjes en lunchrooms geopend. Het uitgaanscircuit bruist als nooit tevoren en een nieuw poppodium in het centrum van de stad is het levendige middelpunt van een hernieuwde popcultuur in Rotterdam.

Op 5 maart 2014 is Rotterdam een stad waar iedereen graag wil wonen: van jong tot oud, van arm tot rijk, van starter tot gezin. Parken en pleinen worden intensief gebruikt. Buurthuizen en speeltuinen zijn ook ’s avonds en in het weekend open en in alle buurten is er voldoende plek voor kinderen om buiten te spelen. En de bewoners van de ’s-Gravendijkwal zijn verlost van de stank en herrie, door een met gras begroeide overkapping over de drukke verkeersader.

Op 5 maart 2014 doet 70 procent van de Rotterdammers aan sport, hebben 30.000 mensen met succes een taal- en participatietraject gevolgd, zijn overal in de stad broedplaatsen voor kunstenaars en creatieve bedrijfjes, krijgen evenementenorganisatoren alle ruimte om nieuwe concepten uit te proberen en is Rotterdam weer een aantrekkelijke uitgaansstad.

Op 5 maart 2014 is Rotterdam een groene, sociale en bruisende wereldstad. En ja, een stad met meer ruimte voor talent en ondernemen.

Gaat dit visioen echt werkelijkheid worden? Als het aan GroenLinks ligt wel. Het kán, als de politieke wil er maar is.
Of het echt gaat lukken is nog wel de vraag. Als we op het werkprogramma van het college afgaan komen we er niet. Althans, maar zeer ten dele.

Natuurlijk, er staan een paar mooie voornemens in. Zo geeft het college voortvarend uitvoering aan de GroenLinks-motie om 2000 bomen per jaar aan te planten om zo versteende straten groen te maken. Ook de GroenLinks-motie om in 2014 alle wijken aan de buitenspeelnorm te laten voldoen, wordt goed opgepakt. En ik ben ook erg gelukkig dat het GroenLinks-initiatief uit de vorige periode, RotterdamIdee, verder wordt voortgezet en zelfs wordt uitgebouwd met een ruimer budget voor bewonersinitiatieven.

Maar voor het overige zijn de ambities van het college erg dun. En zijn de doelstellingen (in goed Rotterdams: targets) al helemaal treurigstemmend.

Zo stelt het college als target dat 60% van de deelnemers aan een taal- en participatieproject één of meer stappen zet op de participatieladder. Met andere woorden, zich verder ontwikkelt in de samenleving.
Klinkt mooi, maar door de forse bezuinigingen én door de eigen bijdrage die het college in wil voeren, zullen er waarschijnlijk fors minder deelnemers aan de taal- en participatietrajecten zijn, waardoor die 60% in de praktijk maar weinig voorstelt.

Het college belooft ook het areaal groen te vergroten in de 10 buurten die nu het minst groen zijn. Ook niet bepaald ambitieus. De wethouder kan die target bij wijze van spreken volgende week al afstrepen na het planten van slechts één bonsaiboompje in elk van die wijken.

En wat te denken van de doelstelling dat er aan het einde van de raadsperiode in de stad en in de haven voor minimaal 350 miljoen aan duurzaamheid moet zijn geïnvesteerd. Klinkt als veel geld. Maar als je de groene paragrafen uit de jaarverslagen van de grote Rotterdamse ondernemingen mag geloven, dan wordt er nu al voor minstens het dubbele aan duurzaamheidsuitgaven gedaan.
Maar los daarvan wordt hier in de collegedoelstelling het maatschappelijk effect vergeten: het gaat niet om het geld geïnvesteerde geld, maar om het resultaat.
Waarom niet de doelstelling opgenomen dat de CO2-uitstoot in de komende 4 jaar met minimaal 10 procent omlaag gaat?
 
Talentontwikkeling bij taalcursisten en groen ondernemerschap komt er in het collegeprogramma dus niet erg gunstig vanaf. Ook op andere terreinen leidt het collegebeleid eerder tot minder dan tot meer ruimte voor talent en ondernemen. Zeker als je de maatregelen uit het bezuinigingspakket op een rij zet.

Daarnaast snijdt het college flink in kunst- en cultuurbeleid en komt een fors deel van de rekening te liggen bij de meest kwetsbare Rotterdammers.

Als je de bezuinigingsplannen van het college de komende jaren bij elkaar optelt, dan schijnt op 5 maart 2014 niet de zon, maar waait er een gure en kille wind door de stad.

En dan heb ik de donkere donderwolken van het rechtse kabinet nog niet eens meegerekend. Een tsunami aan bezuinigingen wordt over ons heengespoeld. Van kunst en cultuur tot de wijkenaanpak, van het armoedebeleid tot het openbaar vervoer.

Kunnen we ons daar tegen weren? Kunnen we het zonnige visioen toch werkelijkheid laten worden? Ja, dat kan.

Tussen de donkere donderwolken uit Den Haag gloort ook een beetje hoop. De korting op het gemeentefonds pakt namelijk veel lager uit dan het doemscenario waar het college nog rekening mee hield bij het opstellen van de begroting. Dat levert een meevaller op van 35 miljoen in 2012 oplopend tot 100 miljoen in 2014.

GroenLinks wil die meevaller deels besteden aan het terugdraaien van de gemeentelijke bezuinigingen op kunst en cultuur, klimaatbeleid, evenementen, buitenruimte en participatie.
En voor het andere deel voor het opvangen van de bezuinigingen van het rechtse kabinet op taalcursussen, sociaal beleid, wijkaanpak en openbaar vervoer.

De zon kán schijnen op 5 maart 2014. Niet alleen voor de door GroenLinks gewenste groene, sociale en bruisende wereldstad. Maar ook voor de collegeambitie om meer ruimte te geven aan talent en ondernemen.

De GroenLinks-fractie helpt het college daar graag bij. Volgende week zullen we een tegenbegroting presenteren waarin we laten zien dat bezuinigen kan, mét behoud van een ambitieus beleid voor de stad. Met meer in plaats van minder ruimte voor talent en ondernemen.

Als het aan GroenLinks ligt staat deze raadsperiode in het teken van creativiteit en vernieuwende initiatieven. We zien graag dat er grote vooruitgang wordt geboekt op het gebied van duurzaamheid en dat de stad weer gaat bruisen. Bij de begroting zullen we daar een aantal voorstellen voor doen. Vandaag doen we er alvast één:

Wat zou er nou mooier zijn dan een raadsperiode vol nieuwe talenten en ondernemerszin te bekronen met een recente Rotterdamse traditie: een themajaar. GroenLinks stelt voor om 2014 uit te roepen tot Innovatiejaar. Want waar talent en ondernemen samen komen, krijg je innovatie. Wij zien graag dat Rotterdam zichzelf op de kaart zet als innovatieve stad vol vernieuwing en creativiteit. Zodat op 5 maart 2014 iedereen weet: Rotterdam is de stad waar het bruist, Rotterdam is de stad van innovatie, Rotterdam is de stad met ruimte voor talent en ondernemen.

Dit opinieartikel verscheen op zaterdag 9 oktober in de Volkskrant.

Eind 2011 reist heel Nederland met de ov-chipkaart. Dat is althans de ambitie van achtereenvolgende ministers van Verkeer en Waterstaat en van de ov-bedrijven. Of het reizen met het openbaar vervoer dan echt eerlijker en makkelijker is geworden, zoals bij de introductie van de ov-chipkaart werd beloofd, is nog maar de vraag.

De Rotterdamse GroenLinks-fractie houdt, sinds de kaart in 2007 in de regio Rotterdam werd ingevoerd, de vinger aan de pols met de website ov-chipklacht.nl. Maandelijks komen daar honderden klachten op binnen.

Veel reizigers klagen over de gestegen kosten met de ov-chipkaart. Een klacht die door de ov-bedrijven steevast wordt weersproken met het argument dat de kilometerprijs juist eerlijker is dan de ritprijs op basis van een willekeurige zone-indeling. Tegenover de ‘eerlijke’ kilometerprijs staan echter een aantal onredelijke prijsverhogingen die met de introductie van de ov-chipkaart geruisloos zijn doorgevoerd.

De eerste verborgen prijsverhoging zit in de aanschaf van de ov-chipkaart. Je betaalt 7,50 euro uitsluitend voor de kaart, zonder ook maar één kilometer te kunnen reizen. Na vijf jaar is de geldigheid verlopen en betaal je de aanschafkosten opnieuw.

De tweede verborgen prijsverhoging is het instaptarief. Dat is ten opzichte van de strippenkaart de helft duurder geworden. Het instaptarief van de strippenkaart is 50 cent (de kosten van de extra strip die je stempelt bovenop het aantal zones dat je reist), bij de ov-chipkaart betaal je bij het instappen een basisbedrag van 78 cent.

De derde verborgen prijsverhoging treft vooral toeristen en incidentele ov-reizigers. Dat is de prijsverhoging van de losse kaartjes. In Rotterdam kost een wegwerp ov-chipkaart voor maximaal één uur reizen met de bus of tram 2,50 euro. Voor een reis met de metro is de prijs van het goedkoopste kaartje zelfs 3,50 euro voor een enkeltje.

Het reizen met de ov-chipkaart is dus niet eerlijker geworden. Maar is het gebruiksgemak wel toegenomen? Als er iemand is voor wie het gebruiksgemak is toegenomen, dan zijn dat vooral voor de ov-bedrijven zelf. Veel reizigers lopen nog tegen problemen aan. In de eerste plaats de bijzondere doelgroepen zoals schoolklassen en blinden en slechtzienden, die bij het ontwerp van het systeem lijken te zijn vergeten.

Ergernis nummer één bij reizigers is het kwijtraken van de borg van 4 euro (20 euro bij de NS) bij verkeerd uitchecken. Normaalgesproken wordt de borg die bij het inchecken van je kaart is afgeschreven aan het eind van de reis met de ritprijs verrekend en wordt er een bedrag bijgeschreven op je saldo. Als je vergeet uit te checken of als de apparatuur niet functioneert, dan ben je het volledige borgbedrag kwijt.

Volgens de ov-bedrijven gebeurt dat slechts in een half procent van de gevallen. Dat klinkt weinig, maar dat zijn zevenduizend gedupeerden per dag. Gezamenlijk kost het uitchecklek de ov-reizigers een half miljoen per maand. Gedupeerde reizigers kunnen hun geld terugvragen, maar moeten een uitcheck dan wel zelf ontdekken en eerst een formulier invullen. Dat maakt het er niet echt makkelijker op.

 Hoe kan de ov-chipkaart wel eerlijker en makkelijker worden? Allereerst door de verborgen prijsverhogingen terug te draaien: verstrek gratis een nieuwe ov-chipkaart als de oude is verlopen, verlaag het instaptarief (of schaf het af, als je echt een eerlijke kilometer prijs wilt) en maak losse kaartjes minstens een euro goedkoper.

Daarnaast is het zaak om het uitchecklek te dichten: geef reizigers de mogelijkheid om ook bij de halte uit te kunnen checken door bij elke halte een uitcheckpaal te plaatsen, verlaag het borgbedrag in de bus en de tram van 4 naar 2 euro, zodat de schade bij verkeerd uitchecken minder groot is, en pas bij een verkeerde uitcheck een automatische retourcorrectie toe, uitgaande van de wetenschap dat bij 90 procent van de reizen de eindhalte van de heenreis de beginhalte van de terugreis is en de eindhalte van de terugreis de beginhalte van de heenreis.

Om het vertrouwen in de ov-chipkaart terug te winnen, zijn op korte termijn forse verbeteringen noodzakelijk. De nieuwe minister van Verkeer en Waterstaat zou reizigers een grote dienst bewijzen door de belofte om met de ov-chipkaart het openbaar vervoer eerlijker en makkelijker te maken, echt in te lossen.