Het is weer tijd voor een review. Dit keer eens wat anders, een soort dock voor je telefoon met geluidsversterking. Het heet de Clingo Parabolic Sound Sphere. Zoals gebruikelijk heb ik hem van MyTrendyPhone, gevonden onder de categorie iPhone 4s accessoires.

We kijken eerst weer even naar de marketing praat:

“Geoptimaliseerde parabolische vorm versterkt en verbetert je muziekbelevenis en maakt meerdere kijkhoeken mogelijk voor uw apparaat. 

Biedt afscherming van omgevingslicht ter verbetering van het zicht op uw scherm. Geeft u een universeel, handig en stijlvol dock alternatief. Kabel uitsparing zorgt voor eenvoudig synchroniseren en opladen van uw toestel. 

De Parabolic Sound Sphere ™ van Clingo is een intelligent ontworpen akoestische versterker die uw telefoon of MP3-speler verandert in een mini-geluidssysteem op elk bureau of aanrechtblad. Zijn universele pad kleeft aan elke telefoon of media-apparaat en biedt eindeloze uren van plezier. U kunt muziek afspelen vanaf elke telefoon – iPhone, Driod, BlackBerry – zodat u nooit zonder goede muziek zit. 

De Sphere heeft een eenvoudig, elegant ontwerp dat geluid met ongeveer 10 decibel helpen om het in elke ruimte versterkt te projecteren. De parabolische vorm werd ontworpen om versterking te verbeteren door het creëren van het geluid van full-sized, luidsprekers zonder stroom. We hebben ook nog een pass-through-sleuf voor uw kabel, zodat u kunt synchroniseren en opladen van uw toestel terwijl u luistert naar uw iTunes of kijken naar een YouTube ™-video. “

Uitpakken

De postbode belt aan, dat is een goed teken. Dat betekent een groot pakket dat niet past in de brievenbus! De doos is zelfs open te klappen en door een venster zie je dan een grote, witte en ronde schaal. Heel aangekomen en dus kunnen we gaan testen.

Eerste indruk is in ieder geval goed. Het plastic voelt stevig aan en het is mooi uitgevoerd.

De test

De doos bevat naast de ronde schaal een inzetstuk met de Clingo plakschijf en een ronde ring van rubber. Hierin kan je de schaal plaatsen zoals je wilt. Het inzetstuk is ook voorzien van een gleuf voor de laadkabel.

De groene plakschijf is afgeplakt met een schijfje plastic. Na verwijderen kan de iPhone worden vastgeplakt. De schijf plakt echt heel stevig, de iPhone plakt net zo makkelijk als een koffiekopje.  Geen angst dus voor losraken.

Doordat je zowel de schaal als het inzetstuk volledig kan draaien is er altijd wel een goede kijkhoek te vinden.

Het gaat uiteindelijk om het geluid. Er is een duidelijk verschil. Het geluid komt nu wat “gerichter” op je af en klinkt iets “voller”.  Het blijft zo dat de speaker van de iPhone niet echt geweldig geluid levert en dus ook niet na versterking. Toch is dit wat mij betreft wel een verbetering. De beloofde 10 dB heb ik niet kunnen meten. Maar met de wetenschap dat 3 dB extra een verdubbeling zou zijn kan ik makkelijk vaststellen dat 10 dB gewoon niet gehaald wordt. 

Gebruik je je iPhone met een iphone 4s cover of iPhone 4s hoesje dan moet je die wel eerst even verwijderen voor gebruik.  Tot slot is het natuurlijk zo dat in principe iedere GSM in combinatie met deze Parabolic zou kunnen worden gebruikt. 

Conclusie

De Clingo Parabolic Sound Sphere ziet er goed uit, is mooi gemaakt en belangrijk: doet wat hij beloofd. Het geluid is iets dieper 

en luider. De beloofde 10 dB is waarschijnlijk niet gehaald. Is dat erg? Nee wat mij betreft. Het is een leuke gadget voor een redelijke prijs. Wil je echt meer geluid uit je smartphone zal je moeten kiezen voor een actieve versterking. 

Nederland in crisis

Het meest gebruikte woord van de afgelopen jaren is ongetwijfeld: crisis.

We horen ook niet anders dan dat we in de ergste crises ever leven.

Ik moet zeggen dat is ook zo. Het is vreselijk, in Nederland dan.

Kerst

Kerst is het feest waarmee we de uitvinding van het gourmetstel vieren. Tevens vieren we op die dagen dat we nog steeds familieleden hebben met wie wel praten en dat doen we dus een hele dag op een bank met een plakje leverworst en jonge kaas als opwarmertje. Tenminste in Nederland. 

Nu wonen we in Portugal en moeten we ons aanpassen aan lokale gewoonten. Bovendien hebben wij geen gourmetstel, dus dat helpt ook. Feestdagen zijn hier synoniem voor eten, eten en dan ter afronding nog een snackje. Dit stuk gaat dus niet over Kerstbomen nep of echt, cadeautjes, etc.. Gewoon over eten.

We hadden wel bezoek. Carola en Erny hadden besloten Kerst eens in Portugal te vieren. Geen slechte gok als je bedenkt dat het weer was voor een t-shirt!

Kerstavond is hier het belangrijkste moment en dat hebben wij dus aangehouden.

Vooraf hadden we grote garnalen (of meer trendy Gamba’s, volgens mij maakt het niet uit, ze zijn toch al dood) met omwikkeld met buikspek in combinatie met meloen (ik schrijf gewoon echt niet op: op een bedje van…). Buikspek? Jep, buikspek. Ik vroeg om ander vlees maar volgens de slager moest ik dit hebben: “Muito maior, muito saboroso!”

Het was lekker maar een maaltijd opzich.

Hoofdgerecht was Vis, dorade, in een korst van zout. Prachtig gelukt, heerlijk van smaak en leuk om eens te proberen…onder leiding van de kok in het gezelschap. Waarvoor dank!

Van de buren hadden we een lading mandarijnen gehad. Nagerecht was dus mandarijnencakejes met caramelsaus en chocladeijs.

De volgende dag was ons buurmeisje jarig. Ze werd 4. Al snel zou blijken dat 4 ook de hoeveelheid kilo's was die wij gaan aankomen op dit soort feestjes.

In de nieuwe garage stond een tafel van een meter of 3 compleet volgeladen met allerlei hapjes, hartig en zoet. Er zijn pastelerias in dit land die minder assortiment hebben. De buurvrouw heeft dan ook 2 dagen in de keuken gestaan. Geweldig!

Maar als je nu denkt dat het voldoende was, you’re wrong! Uiteraard stond ook de BBQ aan. Spek, karbonades en garnalen.

Volgende was de buurman jarig. Maar goed ook, de tafel met lekkers lag voor het oog nog net zo vol als gisteren. Weer aan de slag dus om hem leeg te krijgen! Ook de BBQ stond weer vrolijk te roken. Ter afsluiting kregen we net als gisteren het een en ander mee naar huis.

Oud en Nieuw

Net een beetje bijgekomen van de Kerst dient het volgende eten, ik bedoel feestdag, zich weer aan. Wij waren voor het vieren van het nieuwe jaar uitgenodigd om samen met de buren en familie te eten en te drinken. Bedoeling is dat iedereen zijn eigen stuk bacalhau (gedroogde kabeljauw) mee neemt voor op de BBQ. Uiteraard is er ook een hoop aan andere snackjes te krijgen. Wij hebben besloten niet met lege handen te komen. Het werd een appeltaart en oliebollen.

‘s Middags hadden we ook bezoek en dus een lekker uitgebreide lunch. Je kan toch niet met lege maag naar een feestje tenslotte.

Aangekomen bij het feest ‘s avonds lagen de stukken bacalhau al op de gril. Samen met grote stukken brood ingesmeerd met olijfolie, knoflook en wat zout.

Binnen stond een tafel met hapjes die door de poten heen stond te zakken. Zelden heb ik zo veel eten op 1 tafel zien liggen. Ik kreeg al buikpijn van het kijken.

Vooraf werd er soep geserveerd. Een toen was er de gegrilde vis. Samen met aardappelen, gestoofde kool, bonensalades etc..

De uren erna bestonden uit eten en dat weer wegspoelen met een lekker glas lokale wijn.

Om een uur of 2 besloot ik dat het genoeg was. Bij het bedanken van de 

gastheer en -vrouw zeiden zij: “hoezo, jullie komen toch straks om een uur of 1 wel gewoon terug?!”

Het blijkt vrij simpel te zijn. Oudejaarsavond ligt er vis op de gril. Nieuwjaarsdag is dat vlees. Voor de rest veranderd er niet al te veel.

Nieuwjaarsdag begon dus weer met eten. Om een uur of 5 vond ik onze hond een goed excuus om te stoppen met eten. Maar daar was geen sprake van. We moesten mee in het cafe een kop koffie drinken. Dat doe je immers bij voorkeur niet thuis. Daarna mochten we even naar huis voor Lucky. Maar we moesten terugkomen. Er werd immers al gewerkt aan de verse krabsalade.

En ach, die krab is ook niet voor niets gestorven!

Na de krabsalade en wat napraten besloten we dat het nu echt klaar was. Daar werd met verbazing op gereageerd. Het was immers bijna 8 uur, tijd voor het avondeten, de BBQ stond al op te warmen!

Maar voor ons was het even genoeg. 

De grote olijfoogst

Al toen we voor het eerst onze quinta gingen bekijken hadden we zin in de olijfoogst. 

Nu zijn we de eigenaar (ja echt het is geregeld!!!) en zijn we dus de trotse bezitters van zo’n 40 olijfbomen. Dat bomen moet ik maar gelijk even ontkrachten trouwens.

Dat zit zo. Iedereen kent die prachtige, dikke en grillige stammen van de olijfboom. Prachtig maar hoe wordt ie nu zo? Van zelf dus niet is het antwoord. Doe je niets aan een olijf wordt het grote, dikke en ondoordringbare struik. Alleen door heel veel snoeiwerk van alles wat uit de grond of te laag op de stam groeit creëer je de illusie van en mooie boom. Zaak is dan het bij te houden anders gaat eigenwijze stuk hout gewoon weer vanuit de grond groeien onder het moto: ik ben een struik, ik ben een struik!

Als je dat nu ondercontrole hebt moet je ook nog zorgen dat hij niet te ver naar boven doorschiet want anders drogen de takken gewoon in. 

Op het jonge hout gaat de olijf bloeien en zal hij uiteindelijk olijven gaan dragen. Die zijn rechtstreeks van de boom overigens volstrekt oneetbaar.

Nu was het dan zover. De oogst ging beginnen. Ans en Jacques stonden nog op onze camping en ook papa was over komen vliegen. Ik had ondertussen zeilen voor de grond gekocht dus we konden aan de slag.

Al na enkele ogenblikken stond onze buurvrouw op de oprit. Vol interesse keek ze toe op de werkzaamheden. “Muito bom, mas….” / Heel goed, maar…

Na een korte cursus oogsten en een hele lading nieuw materiaal konden we nu echt aan de slag. Conclusie met 4 man een hele dag druk in de weer zijn levert je 53 kilo olijven op. Dat was de oogst van 4 bomen. Dat schiet dus niet op.

De volgende dagen was het weer gewoon kl*ten dus geen oogst meer. Onze opbrengst van de eerste dag was toen alleen natuurlijk nog geen olijfolie.

Daarvoor moesten we naar Almoster. Daar staat de moinho (molen) voor de olijven uit de streek. Concept is tamelijk eenvoudig. Je brengt er je olijven heen, zij persen die volgens ambachtelijke methode. Wij krijgen dan per 10 kilo 1 liter olie, de rest is voor hen. Zo verdienen zij hun geld.

Het persen gebeurt door de olijven eerst te malen. De pulp wordt op rieten matten gelegd die vervolgens onder grote druk worden geperst. Wat dan overblijft is pulp en olie!

Onze 53 kilo leverde een overweldigende hoeveelheid van 5,3 liter ongefilterde olie op. Winkelwaarde ongeveer 7 euro. Maar de smaak is geweldig!!!

Stuk, alles gaat stuk!

Nooit heb ik het idee gehad echt in de wieg te zijn gelegd voor oneindig geluk. Het zal ook wel deels liggen aan het afwezig zijn optimisme. Maar ach, optimisten zijn nu eenmaal slecht geïnformeerde pessimisten!

Het laatste jaar, of misschien wel gewoon de laatste 2 jaar, waren niet de makkelijkste uit ons leven. Wekelijks verbaas ik me over de groep mensen die meewerken aan bijvoorbeeld “Ik Vertrek” en dan doen alsof wonen in het buitenland hetzelfde is als eeuwig  op vakantie en nooit meer werken. Dat nooit meer werken klopt vaak wel: de werkloosheid is meestal veel hoger dan in Nederland en de mensen met baan zijn meestal niet vooruit te branden. Dat is ook zo in Portugal. Wat mij betreft is de werkloosheid hier nog niet wat ie zou moeten zijn. Regelmatig sta ik in een winkel en denk ik stuur ze allemaal maar naar huis en ik doe het zelf wel. Beter en sneller, easy!

Maar veel erger dan dat is het gevoel wat we de laatste tijd steeds vaker hebben: houd het  dan nooit op!?! Echt alles lijkt stuk te gaan of niet meer goed te werken.

Dak net gerepareerd, nu lekt het op dezelfde plek weer.  Muur compleet behandeld, gestuct en geverfd nu loopt het water er gewoon weer harder uit dan soms uit de kraan. Dat komt vooral omdat het kennelijk heel moeilijk is watervoorzieningen zo te maken dat ze gewoon werken. Dat geldt dan nog meer voor stroom. Stroom valt nog steeds regelmatig gewoon uit. Soms een paar seconden en soms gewoon veel langer. Ter compensatie hebben we overigens een flinke IVA (BTW) verhoging van 6 naar 23% gekregen. Echt goed voor bijvoorbeeld computers is dat natuurlijk niet.

Opzoek naar de lek in het dak is de conclusie dat alle dakpannen van het dak moeten. Ze moeten helemaal schoongemaakt en opnieuw geïmpregneerd. En als ze dan toch van het dak zijn kunnen we gelijk alle houtdelen vervangen. Die bevatten nu een complete dierentuin. Houtwormen, boktorren, etc..

Onze nieuwe houtkachel staat dagelijks heerlijk te branden. Helaas blijkt dat we de pech hebben dat we een exemplaar hebben gekocht dat niet helemaal ontvet is voor het verven. Nu zit de kachel vol vlekken en moet na de winter opnieuw gespoten. Commentaar van de winkel: hij zag er nog niet zo uit toen jullie hem meenamen. 

Op 12 jan. 2012 stopt de analoge televisie in Portugal. Niet erg opzicht uiteraard. We moesten de antenne en kabels toch al vervangen. Een digitale ontvanger kopen was lastiger. De meeste werken op HDMI en onze tv had slechts scart. Na wat proberen bleek dat de toch al zwakke scart-aansluitingen toch echt versleten waren. Repareren is met een oude tv niet meer aan de orde. Nieuwe dus maar.

De rij met kleine zaken is verder oneindig. Maar…. het aller, aller aller ergste was wel het stuk gaan van de espressomachine! Mijn grote vriend begon te lekken en verloor veel van zijn druk. Druk heb je nodig voor een mooie cremelaag. Dat is dus niet wat veel mensen denken te drinken met een Senseo. Dat is badschuim en varkensvet! Ondrinkbaar bocht!

De machine moest bij gebrek aan mogelijkheden hier terug naar Nederland. Dat waren vreselijke dagen, zelfs weken met koffie uit een filter. Het smaakte naar de beste reden om Nederland niet te missen: als donker water met ergens iets in de verte van een koffiesmaak. Gelukkig staat ie inmiddels weer trots op het aanrecht, daar waar hij thuis hoort.

Oha. Wat ook stuk gaat zijn mijn kiezen. Geen idee waarom precies maar ze breken spontaan af. Ach laat ook maar…

Gezinsuitbreiding

Plots hadden we groot nieuws. En zoals dat hoort met dit soort berichten wacht je eerst tot dat je het zeker weet om dan vol van mysterie een eerste aankondiging te doen.

Die aankondiging noem je dan gezinsuitbreiding. In gedachten zie ik dan de ontvangers al denken: “ zouden ze dan toch…??” En het antwoord daarop is, ja! Eén poes is ons echt te weinig al denkt Tippie daar zelf anders over.

We zijn dus naar het asiel gereden hebben daar na lang twijfelen gekozen voor de twee zusjes Bica (kleine espresso) en Ginja (kersenlikeur met zure kers). Deze twee vielen ons toch echt het meest op in karakter en dat is waar het omgaat.

Inmiddels zijn de dames “geholpen” en volledig op hun gemak in ons huis en op ons landgoed. Ook met Lucky gaat het prima. Lucky heeft het verlies van haar vriendinnetje Milou volledig gecompenseerd met deze twee poezen. Ze spelen samen en ze slapen zelfs samen in de mand van Lucky. Tot dat de katten het te druk vinden en dan moet Lucky haar eigen mand verlaten voor meer ruimte…en dat doet ze dan ook nog!

Tippie vindt de uitbreiding zoals verwacht vreselijk. Ze blaast en gromt en vindt het eigenlijk vooral erg dat de twee zusjes bestaan en ademhalen. Ach…

En toen was er licht

Deze zomer hebben we de carport voorzien van een dak. Ondanks dat de zuilen en de balken er al waren was er geen dak. Dat is een enorme verbetering. Nu staat de auto uit de zon en de regen en hebben we ook een plek om droog of in de schaduw te werken.

Wat er ook ontbrak in de carport en de schuur was: stroom. Alles was voorbereid maar er waren alleen geen kabels gelegd. Appeltje, eitje dus. Dacht ik….

Waar te beginnen met zoiets. Simpel, een geul graven voor de kabel. Alleen bestaat onze grond uit klei en stenen. In de zomer is de klei overigens niet makkelijk te onderscheiden van de stenen. Na wat aanrommelen met de schop besloten we toch maar heel snel een pikhouweel te gaan kopen. Dat gaat dus inderdaad beter. Maar het zijn heel wat meters.

Samen met Jacques is het uiteindelijk gelukt om de geul te graven, de kabel te trekken, gelijk maar de beregeningsbuizen te leggen en alles weer af dekken. Maar dan heb je nog niets! Sterker, dan begint het werk pas. De kabels moeten worden aangesloten, naar binnen getrokken, lampen gehangen, stopcontacten aangelegd, etc..

Volgens uit Portuguese traditie bleek dat alles weer net wat minder makkelijk was dan we in eerste instantie dachten. Zo bleken de buizen onder de fundering door toch niet uit te komen bij de aansluitingen. Maar… zo’n 200 meter kabel, 3 weken werk, honderden euro’s, hulp van de elektricien en nog vele anderen zaken later hebben we nu licht en stroom bij de schuur!!

Steve Jobs' gezin laat ons via Apple weten:

Steve died peacefully today surrounded by his family.

In his public life, Steve was known as a visionary; in his private life, he cherished his family. We are thankful to the many people who have shared their wishes and prayers during the last year of Steve's illness; a website will be provided for those who wish to offer tributes and memories.

We are grateful for the support and kindness of those who share our feelings for Steve. We know many of you will mourn with us, and we ask that you respect our privacy during our time of grief.

Tim Cook

Apple has lost a visionary and creative genius, and the world has lost an amazing human being. Those of us who have been fortunate enough to know and work with Steve have lost a dear friend and an inspiring mentor. Steve leaves behind a company that only he could have built, and his spirit will forever be the foundation of Apple.

We are planning a celebration of Steve's extraordinary life for Apple employees that will take place soon. If you would like to share your thoughts, memories and condolences in the interim, you can simply email rememberingsteve@apple.com.

No words can adequately express our sadness at Steve's death or our gratitude for the opportunity to work with him. We will honor his memory by dedicating ourselves to continuing the work he loved so much.

Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Barack Obama

Michelle and I are saddened to learn of the passing of Steve Jobs. Steve was among the greatest of American innovators – brave enough to think differently, bold enough to believe he could change the world, and talented enough to do it.

By building one of the planet's most successful companies from his garage, he exemplified the spirit of American ingenuity. By making computers personal and putting the internet in our pockets, he made the information revolution not only accessible, but intuitive and fun. And by turning his talents to storytelling, he has brought joy to millions of children and grownups alike. Steve was fond of saying that he lived every day like it was his last. Because he did, he transformed our lives, redefined entire industries, and achieved one of the rarest feats in human history: he changed the way each of us sees the world.

The world has lost a visionary. And there may be no greater tribute to Steve's success than the fact that much of the world learned of his passing on a device he invented. Michelle and I send our thoughts and prayers to Steve's wife Laurene, his family, and all those who loved him.

Bill Gates

I'm truly saddened to learn of Steve Jobs' death. Melinda and I extend our sincere condolences to his family and friends, and to everyone Steve has touched through his work.

Steve and I first met nearly 30 years ago, and have been colleagues, competitors and friends over the course of more than half our lives.

The world rarely sees someone who has had the profound impact Steve has had, the effects of which will be felt for many generations to come.

For those of us lucky enough to get to work with him, it's been an insanely great honor. I will miss Steve immensely.

Warren Buffett

He was one of the most remarkable business managers and innovators in american business history.

Mark Zuckerberg

Steve, thank you for being a mentor and a friend. Thanks for showing that what you build can change the world. I will miss you.

Bob Iger (Disney)

Steve Jobs was a great friend as well as a trusted advisor. His legacy will extend far beyond the products he created or the businesses he built. It will be the millions of people he inspired, the lives he changed, and the culture he defined. Steve was such an "original," with a thoroughly creative, imaginative mind that defined an era. Despite all he accomplished, it feels like he was just getting started. With his passing the world has lost a rare original, Disney has lost a member of our family, and I have lost a great friend. Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Eric Schmidt

Steve Jobs is the most successful CEO in the U.S. of the last 25 years. He uniquely combined an artists touch and an engineers vision to build an extraordinary company… one of the greatest American leaders in history.

Michael Dell

Today the world lost a visionary leader, the technology industry lost an iconic legend and I lost a friend and fellow founder. The legacy of Steve Jobs will be remembered for generations to come. My thoughts and prayers go out to his family and to the Apple team.

Larry Page (Google)

I am very, very sad to hear the news about Steve. He was a great man with incredible achievements and amazing brilliance. He always seemed to be able to say in very few words what you actually should have been thinking before you thought it. His focus on the user experience above all else has always been an inspiration to me. He was very kind to reach out to me as I became CEO of Google and spend time offering his advice and knowledge even though he was not at all well. My thoughts and Google's are with his family and the whole Apple family

Sergey Brin (Google)

From the earliest days of Google, whenever Larry and I sought inspiration for vision and leadership, we needed to look no farther than Cupertino. Steve, your passion for excellence is felt by anyone who has ever touched an Apple product (including the macbook I am writing this on right now). And I have witnessed it in person the few times we have met.

On behalf of all of us at Google and more broadly in technology, you will be missed very much. My condolences to family, friends, and colleagues at Apple.

Randall Stephenson (AT&T)

We are saddened by the passing of Steve Jobs. Steve was an iconic inventor, visionary, and entrepreneur, and we had the privilege to know him as partner and friend. All of us at AT&T offer our thoughts and prayers to Steve's wife, family, and his Apple family.

Rupert Murdoch (News Corp)

Today, we lost one of the most influential thinkers, creators and entrepreneurs of all time. Steve Jobs was simply the greatest CEO of his generation. While I am deeply saddened by his passing, I'm reminded of the stunning impact he had in revolutionizing the way people consume media and entertainment. My heart goes out to his family and to everyone who had the opportunity to work beside him in bringing his many visions to life.

George Lucas

The magic of Steve was that while others simply accepted the status quo, he saw the true potential in everything he touched and never compromised on that vision. He leaves behind an incredible family and a legacy that will continue to speak to people for years to come.

Overgenomen van www.macfreak.nl

Inmiddels zijn we weer opgedroogd na onze totaal verregende vakantie in Nederland. Op dit moment is het hier een graad of 30 met prachtige strak blauwe lucht. Niet echt weer dus om een blog te schrijven. Maar, omdat ik weet dat jullie graag lezen hoe het hier is ga ik toch voor jullie achter de computer zitten voor deze update.

Voor iedereen die liever in plaatsjes denkt is er ook op deze site een aantal foto's van ons huis. En je hoeft niet eens te zoeken want HIER is de link.

Keuken

HET terugkerende onderwerp. Maar…zou dat veranderen?

Laten we even een kort overzicht maken. Op 17 december besloten we dat we niet konden wachten met het bestellen van een keuken en dus ook niet met het keukenblad totdat alles met het huis rond zou zijn. Immers wonen in een huis zonder keuken leek ons niet een goed vooruitzicht. Overigens kom ik op het huis ook nog even terug iets verder op, even doorlezen dus.

Ergens half februari was Ikea klaar voor de eerste poging, die zoals bekend nogal is mislukt. Na wat opnieuw meten en opnieuw installeren en dat alles maar 3 keer in de herhaling was het vorige week weer zover: Ikea kwam het keukenblad installeren.

Om zeker te weten dat het goed zou komen deze keer hadden ze zelf besloten gewoon alles opnieuw te bestellen. Drie nieuwe delen dus, dat is inclusief het enige deel dat al in orde was. De mannen reden de oprit op en en opende de vrachtwagen en liepen naar de keuken. Al snel, na 3 seconden, hoorden we het gebruikelijke gezucht en gemompel. 

Kleine inspectie in de vrachtwagen van ons leerde dat er 1 deel inlag en dus niet de bestelde 3! Na wat op en neer discussiëren is besloten dat ze de volgende dag zouden terugkomen.

De volgende dag stonden ze weer op onze oprit. Die, en dat is ook bijzonder, voor de eerste keer door hen zelf en dus zonder hulp was gevonden.

Na een uur of wat feitelijk gewoon de keuken afbreken en weer opbouwen hebben we nu een keuken MET keukenblad. Helemaal perfect is het niet maar het is geleverd in minder dan een jaar en dat is ook wat!

Papeis e mais muito mais Papeis

Zoals beloofd in het vorige stukje kom ik ook nog even terug op de papieren van het huis.

Welke papieren weet ik ook niet meer, het zijn er zoveel dat wij zeker verantwoordelijk zijn voor een groot deel van de ontbossing van Europa.

Om maar te beginnen met de slot conclusie: het is nog steeds niet helemaal rond. Met andere woorden: het huis is nog steeds niet helemaal officieel van ons.

Dat is niet erg want wij hebben de sleutels maar toch.

Wat is er gebeurd?

Het begon met het ontbreken van maar liefst 48m2 grond. Niet dat je ze ziet maar uiteraard wel belangrijk. Tijdens een inspectie kwam Finanças er achter dat we helemaal niet 2 huizen hadden gekocht maar slechts 1 dat bestaat uit 2 huizen en weer 1 huis is. Het is waar…dat wel. Dus begonnen zij de procedure voor het samenvoegen van deze 2 huizen tot 1. Hierdoor konden we niet overgaan tot inschrijven van de huizen op onze naam. Inmiddels is dat afgerond. Maar dat is in Portugal niet gelijk aan klaar zijn. Nu we 1 huis hebben vonden de papiervullers van de belastingen dat ze dan ook wel gelijk even ons grond opnieuw konden indelen en nummeren. Uiteraard breng je de eigenaar, volgens goed gebruik hier in Portugal, niet van op de hoogte.

Het ziet er naar uit dat nu alles wel bedacht is door Finanças en dat we dus bijna klaar zijn. Wij hopen het maar weten het niet zeker.

Het dagelijkse leven

Omdat onze tuin niet bepaald recht is lijkt een goed idee om de boel is eens om te laten ploegen. Met de hand is het me toch wat te veel. De buurman kent gelukkig iemand die dat wel even zou doen want zo gaat dat hier.

Op zondagochtend 8 uur komt er een SMS van de buurman. Er komt vandaag iemand de grond omploegen. Een paar minuten later gaat de telefoon, waar we blijven. Wij meenden toch in Portugal te wonen eigenlijk. Je weet wel waar alles altijd heeeeel lang duurt omdat het kan. Twee minuten later, ja zolang moeten wij lopen in onze tuin, staan we in de tuin van de buren toe te kijken en nog een half uur later is onze hele boomgaard omgeploegd. Kosten voor deze service: 15 euro.

Het weer, laten we het daar ook maar even over hebben. Het weer is hier namelijk net zo saai en voorspelbaar als in Nederland. Altijd maar weer zon en lekker weer. Het moest verboden worden! Einde weerpraatje

Na de dood van Fonz is Tippie helaas al snel gesprongen in het gat dat Fonz achterliet. Ze wilde al snel alle aandacht hebben. Omdat wat te regulieren hebben we nu 2 nieuwe jongen poezen uit het asiel gehaald. Tippie haat ze en vermoedelijk vind ze ons ook wat minder lief nu…. In een andere blog zal ik wat meer schrijven over deze nieuwe stuiterballen.

Lucky heeft een goede vriendin gevonden in de mini hond van de buren Milou. Milou was loops maar kon volgens de buren niet zwanger raken. Daar hadden ze een even geniale als eenvoudige oplossing voor bedacht. Milou werd namelijk aan de ketting vastgelegd.

Anticonceptie is dus waarschijnlijk toch cultureel bepaald. Vreemd genoeg lijkt het ook nog gewerkt te hebben.

Portugal is een land in crisis en dat merk je makkelijk om je heen. Zonder echt te zoeken zie je de gevolgen. Dat komt natuurlijk ook omdat Brussel de verplichting heeft dat Portugal gaat bezuinigen. Oplossing die de regering kiest is de salarissen naar beneden, de IVA (BTW) flink omhoog, de kosten voor openbaar vervoer 15% verhogen, energie wordt duurder door een hogere BTW tarief etc.. Vermogen wordt dan weer niet belast. Het geeft te denken over hoe het kan dat sommigen zeggen dat Links hier aan de macht is, niet?

Grappig genoeg zal wijn niet duurder worden want dat is volgens de regering een primaire levensbehoefte en valt dan ook in de lage belasting. Minder dus dan energie….

Even in perspectief plaatsen. Een glas wijn kost hier in het café maar liefst 25 cent in een klein glas (zou in NL een goed gevuld wijnglas zijn) en een groot glas wordt geheel tot de rand geleverd voor 45 cent, maat longdrink. Koffie is een wat grotere uitgave, dat kost wel 50 cent en bier is helemaal belachelijk duur. Per flesje kost dat wel 65 cent.

Onze dagelijkse uitgaven worden sterk gereduceerd door de buren. Haast dagelijks staan de buren op de oprit (nooit binnen, daar doen Portugezen niet aan) met een tas appels, bonen, pompoen, een emmer paprika, 5 kilo tomaten etc.. Ze zullen wel denken dat ze die arme Hollanders toch moeten helpen.

Verder kan je natuurlijk altijd en iedere dag het een en ander volgen via Twitter, de balk hier rechts op de site of Facebook. Hyves gaat binnen nu en een paar dagen op slot.

Op het dashboard

Volgende gebeurt regelmatig. Ik zit in de auto en plots begint mijn broekzak te trillen. De iPhone wil mijn aandacht voor een email, Whatsapp, Ping, SMS of soms zelfs een telefoontje. Al rijdend grijp ik naar mijn broekzak die op dit soort momenten toch altijd net niet bereikbaar blijkt. Na veel gefrunnik en schuiven over de rijbaan heb je dan eindelijk de telefoon in je handen. Gesprek gemist of een onbelangrijk berichtje. Dat kan ook anders / beter lijkt me. Dat wordt dus weer bestellen bij MyTrendyPhone.

Keuze

Op de site van MyTrendyPhone onder de categorie GSM Accessoires maar eens opzoek naar een geschikte telefoonhouder. Na wat zoeken is de conclusie dat er veel oplossingen zijn voor hetzelfde probleem. Lastig kiezen dus.

Uiteindelijk is de keuze gevallen op de Naztech Dash mount. Deze kan zowel op de ruiten worden bevestigd maar ook op het dashboard door middel van een kussen met antislip.

Twee voor de prijs van één dus.

In praktijk

Ondanks de licht beschadigde enveloppe is het product gelukkig niet beschadigd.

Snel de raamhouder vast op de plastic schijf op het kussen. De zuignap zit dan werkelijk muurvast.

Het kussen heeft aan de onderzijde een papieren bescherming tegen stof. Zo heeft het kussen optimale grip op de dashboard. Ik kan niet anders zeggen dan dat er nog geen millimeter verschuiving is tijdens het rijden. Dat terwijl de wegen hier in Portugal hobbelig genoeg kunnen zijn. De mount is overal te plaatsen en dus is je apparaat altijd onder handbereik.

De iPhone wordt goed en stevig vastgehouden door twee klemmen aan de zijkant een 1 aan de onderzijde. Ook andere typen GSM's worden prima vastgehouden zonder beschadigingen.

De telefoon kan normaal rechtop worden vastgehouden maar kan ook horizontaal worden gehouden. Handig bij bijvoorbeeld navigeren. Wanneer je de telefoon dan weer wil verwijderen gaat dat supervlot met de knop aan de zijkant.

Paar kleine minpunten zijn er ook. Zo is de arm van de houder wat kort. Hierdoor is het aansluiten van de telefoon op de stroom wat lastig. De stekker knelt dan al snel tegen het dashboard. Verder is de houder als hij leeg is niet bepaalt stil, er zijn behoorlijk wat rammeltjes.

Tot slot is de zuignap zo goed als niet meer los te krijgen van het kussen. Iets te vast dus.

Conclusie

De universele dashmount van Naztech is handig en goed vormgegeven. Zowat iedere telefoon of GPS zal passen door de makkelijk instelbaarheid. Op het raam of op het dashboard is geen probleem en zeer stevig.

Kortom een prima koop voor een redelijke prijs.

Maanden geleden hebben we een brief ontvangen uit Belgie. Het was een brief van de Federale Overheidsdienst Financien, in het Nederlands: de Belastingdienst.

Het was een brief die ons berichte over het inkomstenjaar 2009. Voor Belgische begrippen dus tamelijk vlot om dit te ontvangen  begin 2011. het was zowaar ook nog een bedrag van aanslag in ons voordeel! Dat gebeurt niet vaak, dus goed nieuws.

De brief zegt: "dit bedrag wordt in principe eind JUNI 2011 overgeschreven op het rekeningnummer…." Mooi! Al enige dagen hou ik dus vol spanning onze ING rekening in de gaten….maar geen geld.

Vandaag heb ik dus maar eens gebeld. Omdat wij Nederlanders zijn is het behandelde kantoor: Ontvangkantoor O.K. Gent Buitenland. Na lange tijd werd de telefoon opgepakt en kon ik mijn vraag stellen. Het verbijsterende antwoord was: "oh maar u bent een buitenlander, dan duurt het minstens 2 maanden langer voor het geld wordt overgemaakt" Ik heb haar nog proberen uit te leggen dat ik belde met Ontvangkantoor BUITENLAND als Nederlander die woont in Portugal en dat de brief dat heel duidelijk allemaal vertelde maar ook de datum van eind juni. De wat norse dame aan de aan andere kant van de lijn vroeg daarop: "is dit uw eerste jaar van belastingen in belgie?" "Nee mevrouw, wij hebben al een aantal malen belastingaangiften gedaan" "Nou dan zou u het al kunnen weten, fijne dag nog verder". 

Tuut…..tuut…en de verbinding was verbroken.

Rare jongens die Belgen!

De headset

“Nauwkeurig-gesneden metalen behuizingen, een geluid dat diep in de TITAN oordopjes doordringt als een leger van onstuitbare strijdende reuzen marcheren op het ritme van uw muziek . Het geluid van stampende dinosaurussen, mammoeten, sabel-tand tijgers, zo zuiver is de muziek”.

Sinds mijn vorige review over de iCandy-headset ben ik nog steeds op zoek naar een nieuwe headset ter vervanging van de originele Apple-headset.

En laten we eerlijk zijn na het potje marketing geleuter zoals hierboven weet je wat te kiezen! Ik ga dus voor de Skullcandy Titan Stereo Headset in de kleur zwart. Hij is er ook in chroom en wit voor de liefhebbers. Ik vind zwart echter het meest neutraal.

Hij is voor €34,30 te koop bij MyTrendyPhone, onder de categorie iPod-accesoires.

Eerste indruk

Zoals inmiddels gebruikelijk komt het pakketje met de bestelling binnen 2 dagen aan. De postbode rijdt de oprit op en roept mijn naam. Fijn kan ik lekker gaan luisteren naar muziek achter in de tuin.

Snel de verpakking openen en in oren ermee. Eerste reactie is: “wow dat is een lekker lang snoer”. Dat blijft iets waar veel fabrikanten toch vaak op lijken te bezuinigen. Tweede reactie: “het zwart van Skullcandy lijkt verdomde veel op grijs”.

De kabel ziet er goed en stevig uit.

In de verpakking zit verder nog een opbergtasje met daarin ook de extra rubberen dopjes zodat de headset bij iedereen in de oren blijft hangen. Verder zit er nog een velletje in met daar op een uitgedrukt Skullcandy logo. Voor op je board staat erbij….oeps ik lijk niet de doelgroep!

In de praktijk

Goed, in de oren met dat ding!

Na even wat dopjes te hebben gewisseld blijkt de headset goed in de oren te blijven zitten. De vrij grote plug steek ik in de iPhone en het luisteren kan beginnen. Overigens is de headset niet voorzien van knoppen voor bediening van iPod of iPhone.

Om te kijken wat hoe nu een leger strijdende reuzen klinkt probeer ik verschillende muziekstukken. Klinkt goed!

Het geluid is helder en duidelijk. De beleving is veeeel beter dan met de Apple-headset. Punt van kritiek is toch wel dat de lage tonen een beetje achterblijven. Gezien de beschrijving zou ik eerder het tegenover gestelde verwachten. Gelukkig ben ik toch niet zo van de beukende bassen. Of moet ik zeggen: stampende dinosaurussen?

Ook heb ik een aantal podcasts geluisterd met veel gesproken woord. Ook deze zijn echt goed te verstaan, zelfs tijdens het grasmaaien met de zeer lawaaiige motormaaier! Hij sluit dus geweldig goed het buitengeluid af.

Deze headset en ik gaan deze zomer goede vrienden worden denk ik.

Conclusie

De Skullcandy Titan Stereo Headset is snel bezorgd door MyTrendyPhone en stelt niet teleur. Geluid is goed en de headset voelt stevig en goed gemaakt. Lage tonen liefhebbers zullen deze iets tekort komen maar ik ben erg blij met het heldere en fijne geluid van deze headset. AANRADER!

Gisteren hebben we een moeilijk besluit moeten nemen.

De gezondheid van Fonz ging de laatste dagen steeds verder achteruit. Ruim twee dagen lang had hij niets meer willen eten. Onze ooit zo mooie grote kater van meer dan 6 kilo woog niet veel meer dan 2 kilo.

Wel heeft hij nog de hele dag van het liggen op de putdeksel in de tuin genoten, genietend van de zon. Hij leek dus niet vreselijk veel te lijden en dat was dus voor ons het moment.

Samen met de dierenarts hebben we tussen onze tranen door besloten dat dit Fonz zijn laatste bezoek aan een dierenarts zou worden. Het ging niet meer. Na een welgemeend: “dag manneke”, hebben we de deur dichtgetrokken…

Fonz was volgens zijn paspoort geboren op 11 april 1997. Een paar jaar later leerden wij hem kennen bij een studiegenote van Iris, Martine. In haar appartement kregen we tijdens het drinken van een glas wijn altijd al de nodige aandacht van die kater met witte haren. Die haren kwam je dan nog dagen lang tegen op al je kleren als een soort van reminder.

Zo nu en dan waren wij ook degene die Fonz en Tippie eten gingen geven als Martine er niet was. Toen om diverse redenen Fonz en Tippie een nieuw huis nodig hadden was het voor ons geen twijfel: ze kwamen bij ons wonen.

Anders dan Tippie was Fonz altijd “aanwezig”. Als aan een touw liep hij door het huis achter ons aan. Heel de dag door ging dat samen met een hoop gebabbel. Helaas hield Fons meestal 's nachts niet op met mauwen en zelfs schreeuwen als hij niet gehoord werd.

Fonz was dominant, irritant, aanwezig, babbelziek maar toch vooral een onvoorwaardelijke vriend die er altijd voor je was. Vanaf 's ochtend zijn kopjes terwijl je nog half slaapdronken op de wc zat tot bedtijd, Fonz was er. Boven op je krant, op je schoot, op een doos, op de was, op het toetsenbord, hij was er.

Ook hebben we nooit een Skype-gesprek gevoerd zonder dat vroeg of laat Fonz ook even kwam meekijken.

Dat wordt vanaf nu dus anders….

Helaas begon na verloop van tijd ook wel te blijken dat de gezondheid van Fonz niet geweldig was. Afgezien van de normale jaarlijkse vaccinaties heeft Fonz een positieve invloed gehad op de omzet van dierenartsen, farmaceutische bedrijven en apothekers.

Vloog er ergens een virus door de lucht, dan had Fonz er last van. Heel wat antibiotica heeft hij geslikt en ingespoten gekregen. Maar ook pillen tegen het overmatig overgeven, druppels voor zijn ogen, druppels voor zijn oren, behandelingen voor zijn talgbobbel op zijn staart, etc..

Verder had Fonz al jaren last van schildklier en hart. Dat betekende voor ons 3 pillen per dag toedienen, fijngestampt in wat melk of slagroom. Gelukkig hielp Fonz ons altijd herinneren aan zijn melkje. En als mauwen niet hielp waren er ook andere methoden.

De verhuizing naar Portugal was onze katten zwaar gevallen. Pas na maanden hebben zij hun draai kunnen vinden in het appartement.

Pas na de volgende verhuizing naar onze huidige quinta waren ze weer gelukkig. De vrijheid en ruimte deden Fonz goed. Uren lag hij op de veranda in de zon.

Nooit zullen we Fonz vergeten. Tenslotte zijn alle huisdieren altijd speciaal, maar Fonz was nu eenmaal meer speciaal.

Bezoek

De afgelopen weken en eigenlijk zelfs maanden hebben voor ons voor een groot deel in het teken van bezoek.

Het begon natuurlijk in het begin van het jaar met papa die ons kwam helpen met het verhuizen.

Goed en wel gesetteld veranderde ons landgoed in een camping. Ans en Jaques met in hun kielzog Christ en Engelien kwamen ons net gemaaide grasveld testen.

Dat brengt me bij de eerste uitstap in dit verhaal, het gras. In de maanden voor onze komst was er niets gedaan aan het huis maar ook niet aan de tuin. Aangezien de temperaturen in Portugal ook in de winter zeer redelijk zijn groeit alles eigenlijk gewoon het hele jaar door. Zo ook het gras… Dat stond dus meer dan een halve meter hoog. Nu hebben we een redelijke groot stuk land maar niet een evengrote ambitie. We zijn dus zeker niet van plan om alles helemaal netjes te gaan maken. Natuurlijke begroeiing noemen we dat dan maar! Maar het eerste deel van de tuin bestaat uit een boomgaard (en soms dus een camping). Een geschikte maaier hadden we niet maar wel gelukkig een naam van iemand die wel een bosmaaier heeft en daar ook mee kan omgaan. Twee (!!) volle dagen is hij bezig geweest met het maaien van dit deel van de tuin.

Terug naar het bezoek. De campinggasten wilde, na een paar weken genieten van ons landgoed en de nodige hulp te hebben geboden, ook de Algarve maar eens bezoeken. Dat gaf ons de gelegenheid om de volgende gasten te gaan ontvangen: Carola en Erny.

Kort na vertrek van deze twee kwamen Ans en Jaques weer terug om met ons de verjaardag van Iris te vieren en natuurlijk Marco, Saskia, Tom en Esmee op te vangen. Die kwamen proef draaien voor de zomervakantie. Als zij op ons huis en beestenboel komen passen en wij dat bij hun in Breda gaan doen.

Omdat aan alles een einde komt moesten Ans en Jaques maar weer eens naar huis. Ook MSTE hielden het na een weekje uitrusten weer voor gezien. Hiermee maakte ze plaats voor de tot op dit moment laatste gasten: Kritsa en Priscilla.

Inmiddels is de relatieve rust weer neer gedaald in onze quinta. Maar niet voor lang…

Opmerking:

reserveren is nog mogelijk. Informeer vooraf naar de mogelijkheden. Ontvangst op de quinta is alleen mogelijk indien niet reeds geboekt door anderen. Echter: tegen elkaar opbieden is altijd mogelijk, beheerders zullen dan aangeven welke Hollandse lekkernijen nodig zijn voor een goede kans op een bed en ontbijt.

Huis

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: de papieren zijn nog steeds niet in orde. Om het kort samen te vatten is er het volgende aan de hand.

Finanças (Belastingdienst) heeft in al zijn wijsheid besloten dat ons huis bestaat uit 1 huis. Klinkt logisch en dat is het ook. Maar…. wij hebben 2 huizen gekocht. We hebben ook twee hypotheken, twee cardanetas (Kadaster-inschrijvingen) en twee notariële akten. Dat er een tussendeur in de twee huizen zit die ze verbind doet daar niets aan af.

De dame van Finanças vond dat helemaal geen probleem: “dan ga je toch naar de bank voor een nieuwe hypotheek en die schrijf je dan opnieuw in bij de notaris”. Onze reactie komt, laat ik het maar samenvatten, neer op: ECHT NIET!!!

Voor de rest gaat het prima hier in het huis. Het is heerlijk om te wonen op een vakantie bestemming. De vogels vliegen af en aan (soms is het er een minder met dank aan Fonz) en onze eigen beestenboel is dolgelukkig. De bomen groeien vrolijk verder maar worden regelmatig voor bij gegroeid door het weelderig groeiende onkruid.

Het weer is dit jaar voor Portuguese begrippen wat wisselvallig. Lees niet constant warm en er valt ook regelmatig wat regen. Eigenlijk prima dus.

Neemt niet weg dat we de BBQ al bijna aan stukken hebben gestookt.

Verder is de keuken nog lang niet klaar. Het keukenblad juist opmeten en installeren lijkt werkelijk te moeilijk voor de mannen van Ikea en TNB.

Korte updates:

De kanaries die een nest hadden in onze conifeer hebben de jongen inmiddels  zien uitvliegen….Fonz ook.. 

De kippen groeien als kool maar leggen nog geen eieren.

Van de buren krijgen we echter meer dan voldoende eieren.

Onze groenten groeien hard, maar die van de buren harder. Dat betekent dat we vaak kilo's sla, snijbonen en tuinbonen krijgen. Ook de kippen worden door de buren niet vergeten. Regelmatig ligt er bij onze thuiskomst een halve moestuin in de kippenren.

Werk

Een van de onderwerpen die bij iedereen altijd erg leeft is hoe staat het met de zoektocht naar werk van Léon. Leuk dat iedereen zo meeleeft maar er is geen en ik herhaal geen zoektocht naar werk. Het werk stapelt zich hier dagelijks op. Naast het bijhouden van de dagelijkse zaken die normaal zijn in een huis geeft de omvang van ons landgoed ook wel voldoende afwisseling. Zo zijn daar maaien, snoeien, hakken, zagen, verven, schuren, vegen, etc..

Bovendien betaalt deze baan relatief goed in vergelijking met de rest van het land. Ik krijg namelijk kost en inwoning.

Dank dus voor het meeleven maar ik ben niet op zoek naar de speld in de hooiberg die werkloosheid heet, voldoende te doen.

In deze aflevering van Ik Vertrek volgen wij de ontwikkelingen een jaar na de verhuizing van Iris en Léon uit Tilburg naar Portugal.
De laatste keer zagen we dat ze de verhuizing naar hun nieuwe quinta toch lieten doorgaan, ondanks dat de papieren nog alles behalve in orde waren. Hoe zal het hen deze keer vergaan…(denk hier zelf het passende muziekje en neem 10 sec om daar naar te luisteren of neem deze TIP).

De escritura

Na maanden wachten op de papieren hadden we na de verhuizing plots minder haast. We hadden tenslotte de sleutels en betaalden niets. De bal lag bij de verkopers.
Toch waren daar eind februari dan plots de papieren. Nadat we op donderdag contact opnamen met de bank moesten we op maandag al naar de notaris. Er was dus plots haast!
Vreemd genoeg hebben de verkopende partij niet meer gezien, die werden vertegenwoordigd door hun verkopende makelaar. Je weet wel, die van de papieren die er nooit zijn… Maar we hebben ze niet gemist. Vele honderden euros en een half uur later stonden we weer op straat. Was dat nu al die maanden dat gedoe!! Nu konden we op weg naar ons eigen huis.

Gaten

De werkzaamheden aan het huis waren al een tijdje aan de gang. Daar hebben we vader en zoon Cunha voor gevraagd. Nu heten ze Cunha maar die naam lijkt niet juist. Hun werkmethode is namelijk vrij uniek. Het gaat zo. Wij hebben een probleem of een vraag over de staat van het huis. Zij antwoorden daar vrijwel altijd gelijk op: vamos fazer um buraco, voor de Nederlandse lezers: laten we een gat maken. De filosofie is dat je dan in dat gat kan zien hoe de situatie ter plaatse echt is. Uiteraard is dat soms een goed plan maar soms zit je dan alleen met een extra gat. Gelukkig hebben ze dan ook altijd weer de oplossing voor het gat: massa ofwel cement. Daar kan je kennelijk ook alles meedoen.
Eerlijk is eerlijk, de zaken die ze zeggen op te lossen worden ook werkelijk opgelost. Maar het blijft wennen die werkwijze.

Beestjes

De studeerkamer heeft nog steeds last van de natte gevel. Dat neemt niet weg dat we toch wilden beginnen met het verven en inrichten van de kamer. De natte wand komt dan deze zomer aan de beurt.
Uitruimen en opruimen dus zodat we kunnen gaan verven in het weekend. Het leek me een goed idee om in de bovenkamer de plinten te verwijderen.
Na een stortvloed aan woorden die ik hier niet ga herhalen daalde de stof (ja stof!) neer op de houten vloer. Het was alleen niet slechts stof. Die stof was gemaakt van hout, mijn houten plinten om precies te zijn. Verantwoordelijken voor deze geste: houtwormen, heel veel houtwormen. Leuk zo op je houten vloer en bij je mooie grote houten balken.

Nu een paar weken later hebben we in de balken mooie witte dopjes zitten. De overblijfselen van een dagje ongedierte laten bestrijden. De firma die dat kwam doen heeft alle balken geïnjecteerd en de rest van het hout ingesprayed.
Ze deden dat zonder enige vorm van bescherming. Dat hield mij wel bezig en ik besloot dat maar eens te gaan vragen. “Nee hoor het is niet schadelijk, anders zouden we wel mondkapjes dragen”. Op dat moment vliegt er een grote wesp naar binnen door het open raam. Na 2 meter valt het dier spontaan uit de lucht, kruipt een paar seconden over de vloer en is dan dood. Niet gevaarlijk dus!
Voor de zekerheid heb ik de rest van de dag maar doorgebracht in de tuin.

Putdeksels zoeken

Langzaam aan kom je dan in de fase dat je denk het zal allemaal wel over zijn dat gedoe.
De badkamer maar eens schoonmaken dus. He, het bad loopt niet echt lekker door. Dat moeten we dus in de gaten gaan houden.
De volgende dag was de conclusie dat het bad eigenlijk helemaal niet meer loopt, en het water ook al niet.
Ontstopper blijkt niet te werken, heet water met soda ook al niet. Het ouderwets ploppen heeft wel effect: blaren op mijn handen en het water loopt het bad nu in en er niet meer uit. Dat wordt dus de loodgieter maar eens bellen.
Die komt op zaterdagmiddag in de verwachting dat die rare Hollanders ook echt niets zelf kunnen.
Echter na 5 minuten horen we al zuchten en klagen, we hebben een probleem. We gaan naar buiten. Het blijkt dat we een putdeksel hebben naast / onder ons terras. Die zit helemaal vol met de wortels van onze jasmijn. Dat zal dus het probleem zijn. De loodgieter gaat gewapend met zijn blote handen op jacht door 2 jaar menselijk uitwerpselen na de laatste blokkade. Opgelost! Niet dus, het bad loopt nog steeds niet. Dan moet er nog een deksel zijn?! Na wat zoeken met de inmiddels aangekomen Cunha (vamos fazer um buraco) blijkt die te liggen onder het grindpad naast de haag bij de waslijnen. Best handig dat gaten graven. Na een gelijke behandeling blijkt begint ook hier het water weer te lopen samen met allerlei dingen die je normaal na het doortrekken van de wc niet meer hoopt te zien. Maar nog geen beweging in het bad! Dan zit er maar 1 ding op: een nieuw gat maken! Hier bleek het probleem ook niet te zitten.
Om een lang verhaal niet al te saai te maken: er was nog een gat nodig en toen bleek het probleem zo goed als opgelost. Zo goed als, want nu ligt de hele tuin en het terras open.

Inmiddels zijn de gaten weer gedicht en is het terras weer in orde. Ook hebben we nu kippen en een mini camping…maar dat is voor de volgende keer.

Zo we hebben weer internet dus tijd voor een lang verwachte update op de site. Schenk eerst maar even iets te drinken in en pak een snackje want het wordt een lang verhaal.

Hoe staat het nu met het huis?

Dat is de meest gestelde vraag van de afgelopen 6 maanden. Om kort te zijn: het huis staat er nog. Het langere antwoord volgt nu.

Het huis is nog niet van ons omdat er een probleem met de papieren is. Dat is niet echt gek want in Portugal planten ze per huis een bos om te voldoen aan de vraag naar papier. In dit geval gaat een om een stukje grond van 48m2 dat op een van de papieren niet staat vermeld. Wij vonden dat niet belangrijk met nog bijna 5700m2 grond over maar de bank vond het extreem belangrijk. Dat terwijl ze geen lening geven voor grond….

Inmiddels hebben tientallen mensen zich bemoeid met de zaak. Landmeters, makelaars, advocaten, ambtenaren, bankmedewerkers en soms wij ook. Helpt dat? NEE!

Wonderlijk is overigens wel dat we de belasting over het stukje grond al wel hebben mogen betalen.

Iedereen zegt dat het goed komt dus dat moeten we dan maar geloven.

Voorlopig hebben we wel de sleutels en wonen we ook al in het huis.Dat is dan weer een klein voordeeltje, tenslotte heeft niemand iets gezegd over huren en wij dus ook niet.

Het huis

Ondanks dat het huis nog niet feitelijk van ons is hebben we toch maar besloten te gaan beginnen met opknappen. Is dat nodig dan? Nou, echt wel.

Het grootste probleem van het huis is vocht. Ten eerste heeft het huis een hele tijd geen bewoning gehad. Met de vochtige winters hier sluit je dan het vocht gewoon op. Verder heeft het huis aan de oudste muur een groot vocht probleem. Niet erg we wisten dat al. Verder zit er een lekkage in het dak in de studeerkamer en blijkt nu dat het in de woonkamer rond de dakramen ook niet best is. Dan hebben we nog een lekkage gehad bij de schoorsteen in de keuken. Die lekkage had dan ook weer gevolgen uiteraard voor de keuken (die we toch gaan vervangen). De keuken bleek namelijk helemaal niet gemaakt van wit hout, dat wit bleek gewoon schimmel. De spaanplaat keukenkastjes kon je verder letterlijk uitwringen.

Na een paar weken bewoning is het vocht probleem redelijk onder controle. De bedankbriefjes van EDP voor het gebruiken van buitensporig veel van hun stroom vanwege de aircos zullen dan ook wel snel in onze brievenbus verschijnen.

Verder hebben we na de eerste belachelijk dure offerte voor de diverse werkzaamheden besloten de plaatselijke bevolking maar eens te benaderen. Gevolg: veel lagere kosten en zowat het hele dorp heeft nu dadelijk iets in ons huis gedaan. De loodgieter hebben we via via doorgekregen. Hij kende dan een metselaar die kende weer een goede electrien etc.. Het gemiddelde inkomen in het dorp zal het komende jaar een duidelijke piek geven in de statistieken.

Met veel hulp van papa is het verven en bewoonbaar maken van het huis behoorlijk vlot gegaan.

Wel een gratis tip voor iedereen: koop nooit en ik herhaal NOOIT een lattenbodem van Ikea! Scheelt je zo weer 2 dagen van je leven.

De schoorsteen is gefixt, de keuken is gesloopt en de leidingen verlegd en de spullen staan ongeveer op hun plek. Ohja: we hebben ook een brievenbus maar dat is een langer verhaal.

De brievenbus

Ons huis had geen brievenbus. Niet belangrijk want de eigenaren gebruikte het slechts als vakantiehuis en iedereen in het dorp kende hen.

Maar belangrijker: het huis had ook geen huisnummer. Ook dat vond niemand raar hier in Portugal het was gewoon het huis van Tiago en wie heeft er dan nog een nummer nodig. Vreemd genoeg is het dan weer wel nodig een nummer te hebben als je zaken wilt regelen…

Nu hebben de buren wel een huisnummer, namelijk 3 en 5. Wij hebben het eerste huis van de straat, lijkt een makkelijk zaak: wij hebben nummer 1. Maar zo werkt dat niet in Portugal. De gemeente heeft daar een procedure voor. Die start uiteraard pas na het invullen van een hoop formulieren en verzoekjes. Dat was althans het antwoord.

Echter nadat we de makelaar nog eens hadden verzekerd dat de buren al 3 en 5 hadden belde ze nog eens naar de gemeente. Reactie: ooohh dan zullen zij wel nummer 1 hebben. Sindsdien hebben wij een brievenbus met nummer 1 op de oprit.

Krijg je dan ook al post? Nee.

Iedere dag hoorden we de postbode aankomen op de motor. Maar altijd waren we weer te laat om er voor te springen. We wisten het tenslotte zeker, we moesten al lang post hebben al was het maar die kaart die we onszelf stuurde.

Na vele pogingen is het Iris gelukt, een gesprek met de postbode. Na een korte introductie vroeg de postbode of wij dan toevallig Dekkers en Hendrickx heten. Ja, dan hadden wij al post ontvangen. Maar omdat hij de namen nogal Duits vond lijken heeft hij besloten ze dan maar aan het andere eind van de straat in de brievenbus te gooien. Daar woont immers een Duitser. Op de vraag of hij dan niet naar huisnummer had gekeken werd met veel verbazing gereageerd. Huisnummer? Op het huis van Tiago? Is daar een brievenbus dan? Oooohhh dat groene ding met nummer 1 en onze namen erop!

De volgende dag zijn wij ons post dan zelf maar gaan halen bij de Duitser. Die was met onze post al naar het andere eind van het dorp geweest. Daar wonen Nederlanders en dan namen leken wel heel Hollands…. Op de vraag of ze het huisnummer niet hadden gezien werd wederom met veel verbazing gereageerd. Huisnummers? In deze straat? Nee hoor, die hebben wij ook niet!

Salamander

Het huis is oud en dat betekent natuurlijk ook dat verwarmen anders gaat dan dat we gewend zijn. Zo hangt er een geiser in de keuken. Een oude en dus wordt deze vervangen.

Verder gaat het verwarmen van het huis met de airco’s dus er hangen. Dat neemt echter wel een flinke hap uit het maandelijkse budget. Dan hebben we nog een gaskachel, handig op wieltjes en dus warmte waar je wil. Maar we hebben ook een houtkachel, een salamander zoals die hier heten.

Na wat dagen gestookt te hebben met hout van de bouwmarkt en de Lidl zijn we maar eens koffie gaan drinken in het cafe. Het cafe is immers de plek waar je je gasflessen kan kopen maar ook je hout.

Onze bestelling van 500 kilo hout werd de volgende morgen al geleverd. Een grote shovel met ons hout in de schep reed onze oprit op en stortte het op het basketbalveldje. Nu kunnen we dus weer lekker de buurt uitroken.

Internet

Een van de belangrijkste zaken te regelen was uiteraasd internet. In de winkel vertelde ze ons dat het geen enkel probleem zou zijn. Die uitspraak bereid ons altijd voor op een lange lijdensweg. Een van de engste dingen die een Portugees tegen je kan zeggen is: maak je geen zorgen het komt allemaal in orde. Dat is de grootste garantie op problemen die ja kan krijgen.

We hadden gekozen voor het all-in-one pakket van MEO 24 mb internet, onbeperkt telefoneren en 70 kanalen slechte Braziliaanse soaps en oneindig lange journaals (die duren hier 1,5 uur!!)

Vanuit Lissabon gebeurde er echter niet veel. Daarom maar naar de winkel in Santarém.

Daar werd ons verteld dat 12 mb wel het maximum zou zijn. Verder was televisie alleen mogelijk met schotel. Dat wordt dus een nl-schoteltje.

Hierom werd het niet MEO maar Sapo. Niet erg is van het zelfde bedrijf, PT, de KPN van Portugal.

Enige dagen later kregen we bezoek op de oprit. Helaas niet voor installatie maar met de mededeling dat 8 mb wel het maximum gaat zijn en bovendien zal de telefoon een los pakket worden. Het zal wel, als het maar snel wordt aangesloten.

Vorige week was dan eindelijk de dag van de aansluiting daar. Een man klom in de telefoonpaal voor de benodigde kabels en de andere deed de aansluiting binnen. Na het installeren van waarschijnlijk de slechtste router die ik ooit heb gezien hadden we internet! En dat met een maximum van 4 mb…

Ook hebben we nu telefoon.

Om een of andere reden is het voor PT echter niet duidelijk dat we al klant van ze zijn want ze blijven bellen met fantastische aanbiedingen die bij ons huis niet ons kunnen worden aangesloten.

Bij doorvragen blijkt dat plots weer dat we niet 1 maar zelfs 2 keer in hun computers voorkomen. Helaas betekent dat vermoedelijk ook dat we 2 rekeningen gaan krijgen….maarja dat zien we morgen weer wel.

Update: foto’s zijn te zien op Facebook