Gisteren is -ongevraagd- de eerste nieuwsbrief die ik vanaf nu wil gaan verzenden bij vrienden, familie en bekenden in hun digitale brievenbus gevallen. Vanaf vandaag staat inschrijven open voor iedereen!

Waarom een nieuwsbrief?
Als politicus wil ik graag contact houden met mijn achterban en mensen die geïnteresseerd zijn in wat ik doe en wat ik vind. Daarvoor heb ik natuurlijk mijn website, maar als lezer je moet dan weer de tijd vinden de website op te zoeken en te gaan bekijken. Daarom wil ik mijn nieuws actief aanbieden zodat een verzameling van stukjes op mijn website (en ander kort nieuws) eens in de zo veel tijd als vanzelf in de inbox van je e-mail beland. Wel zo gemakkelijk eigenlijk.

Tegelijk hoop ik dat het een manier is om ook goede ideeën, commentaar en advies van jullie terug te krijgen. Ik denk zeker niet dat ik de waarheid in pacht heb en daarom zijn nieuwe invalshoeken, andere inzichten of verrassende opvattingen heel verrijkend.

Schrijf je daarom in voor de nieuwsbrief!

Zo kan het ook Drontense VVD-collega's!

De liberale ‘vrinden’ van de VVD laten zich de afgelopen weken in Dronten weer van hun sterkste kant zien. Op de agenda staan een aantal van die onderwerpen die kennelijk voor de Drontense VVD’ers een beetje moeilijk te verteren lijken. Van die ‘linkse hobby’s’ als windmolenbeleid en duurzaamheid.

Bij het windmolenbeleid ging woordvoerder Anke d’Hooghe-Molenkamp er vol in. Windmolens zijn lelijk, duur, draaien op subsidie en er mogen er vooral geen bijkomen. Want wie weet blijkt over tien jaar wel dat de opwarming van de aarde allemaal best wel meeviel en dan stonden al die windmolens zinloos in het landschap te roesten. Als je niet zeker wist dat je er in de toekomst geen last van zou hebben moest je het toch vooral maar niet doen! Mijn vraag hoe ze dit dan zag als het gaat om haar favoriete energie opwekking via kerncentrales en kernafval was een beetje moeilijk. Maar gelukkig werd ze gered door burgemeester De Jonge die het afhamerde omdat kernenergie niet op de agenda stond.

Hoewel we bij de vergadering een tribune vol (agrarisch) ondernemers hadden die erg voor meer windmolens waren, en maar liefst twee van de VVD raadsleden niet mee konden besluiten omdat ze belanghebbend zijn bij windmolens, was en bleef de VVD tegen die verschrikkelijke windmolens. Want eigenlijk is het allemaal maar (linkse?) onzin!

Dat we op milieugebied van de VVD fractie verder niets hoeven te verwachten bleek ook gisteravond wel weer. Het duurzaamheid beleid werd in een speciale informatieavond door wethouder Van Amerongen (VVD) aan de gemeenteraad gepresenteerd zodat helder was welke ambities er zijn als we het beleid later deze maand gaan behandelen. Tijdens de presentatie werd zo vaak benadrukt dat alles wat de gemeente wil binnen de bestaande budgetten past dat de VVD-geur wel haast doordringend te noemen was. Maar dat was niet vanwege de hoge opkomst van VVD raadsleden. Waar wel beide VVD-wethouders van de partijwaren om het beleid toe te lichten en te verdedigen was de VVD-fractie in geen velden of wegen te bekennen. Ze zullen het wel niet zo interessant vinden. Want ‘dat vervelende en lastige milieubeleid is alleen maar dure onzin, dus daar moet je verder geen tijd in steken’ zal wel de gedachte zijn. Je zal je als wethouder duurzaamheid maar gesteund weten door zo’n raadsfractie van de eigen politieke kleur, ik zou bijna medelijden krijgen.

Maar natuurlijk begrijp ik het allemaal verkeerd, zo zal de VVD betogen. Ze schaffen het duurzaamheidsbeleid niet af en zullen het niet blokkeren, net zoals bij sociale zaken. Dat maakt –in de logica van de Drontense fractie- de VVD een hartstikke sociale en groene partij. Sja, en wat zou je daar nu tegenin kunnen brengen? *ironieteken*

Vandaag maakte het Zeeuwse energiebedrijf Delta bekend dat ze voorlopig afziet van de bouw van een tweede kerncentrale bij Borssele. “In de afgelopen tijd is gebleken dat de combinatie van de financiële crisis, de hoge investeringen die nodig zijn voor een kerncentrale, het huidige investeringsklimaat en de huidige overcapaciteit op de elektriciteitsmarkt met lage energieprijzen, moet leiden tot de conclusie dat voorlopig geen kerncentrale kan worden gebouwd” laat het bedrijf weten in de Provinciale Zeeuwse Courant.

Het is goed dat bij Delta nu ook de realiteit begint door te dringen. Er zijn nog nooit kerncentrales gebouwd zonder overheidssubsidie en de kosten voor sloop en opslag van afval worden via overheden op de samenleving afgewenteld. Dus kernenergie, is gevaarlijk, duur en overbodig.

Delta spreekt over een ‘voorlopig’ uitstel waarbij de plannen voor een tweede kerncentrale de komende 2 tot 3 jaar niet worden doorgezet. Delta zegt nu dat de plannen weer worden opgepakt zodra de omgevingsfactoren verbeteren. Dat is natuurlijk logisch omdat het bedrijf niet binnen een half jaar tijd een draai kan verkopen van zeker doorzetten van een tweede kerncentrale (met alle bijbehorende kosten) naar toch maar geen nieuwe centrale. Maar dit uitstel kan maar tot één ding leiden: afstel.

Dat is goed nieuws voor Zeeland, goed nieuws voor het milieu en goed nieuws voor komende generaties. Hopelijk heeft Delta niet al te lang nodig om zo ver te komen het plan definitief af te blazen, zodat we nu zo snel mogelijk werk kunnen gaan maken van de sluiting van Borssele (laten we nog maar één keer zeggen “1”).

 Ik ben het de laatste tijd roerend met haar eens! En dus niet met de bovenstaande PVV-voorkeur.

Vandaag lanceert burgemeester Aat de Jonge bij ‘Over Flevoland gesproken’ (uitzending hier terug te bekijken) de discussie of de gemeente Dronten niet een andere naam zou moeten krijgen omdat de naam van het dorp en de gemeente hetzelfde zijn en dat verwarring oplevert. Waarom dat probleem in Dronten zich voor doet en in Groningen, Veere of Utrecht niet is mij volslagen onduidelijk en wordt door de burgemeester ook niet onderbouwd.

Het plan komt van een bureau dat de gemeente begeleid met citymarketing en dat doen we heel goed, want we zijn in de race voor een prijs voor citymarketing. Of dat nu een maatstaaf is weet ik niet, maar ik heb sterke twijfel aan het effect van de citymarketing. Als ik de producten zie en niet helder te maken blijkt wat het meetbare effect is mag die onzin van mij wel ophouden. Zeker als dit leidt tot dit soort voorstellen als een andere naam voor de gemeente.

De simpelste reactie op dit voorstel is om de burgemeester te diskwalificeren door te roepen dat hij zijn vernoeming alvast aan het voorbereiden is. Onze gemeente kent de traditie om ‘iets’ naar vertrekkende burgemeesters te vernoemen. Van Veldhuizen kreeg zijn bos, Dekker een sportpark en Gresel de brandweerkazerne. Dus de conclusie kan zijn dat burgemeester De Jonge graag naamgever wil zijn van de nieuwe gemeentenaam. Zeker ook gezien de nieuwjaarsbijeenkomst waarin de vernoeming bij zijn vertrek ook een thema was zou je er bijna in gaan geloven. Maar dat is te makkelijk.

Waar Aat het eigenlijk over heeft is dat we wellicht in een enkel geval ons winkelcentrum Suydersee als het ‘Drontense Stadshart’ zouden moeten profileren. Dit omdat het beeld dat mensen hebben bij een ‘winkelcentrum’ iets is in een wijk waar je boodschappen gaat doen, maar niet iets waar je gaat ‘shoppen’. Dat het voor ons ‘Drontens Winkelhart’ goed zou zijn als we meer consumenten uit de regio zouden trekken staat buiten elke discussie.

Dat Dronten-stadshart zichzelf als stad wil gaan profileren stuit me steeds minder tegen de borst. Ook vind ik het niet zo heel erg als Dronten zichtzelf ‘een stad met een dorpskarakter’ gaat noemen. Zolang men dat dorpse karakter niet vergeet is dat niet zo erg, maar waar ik wel bang voor ben is dat de gemeentebestuurders dan ook meteen stadse allures gaan krijgen en dat moeten we dan weer niet hebben.

Profilering van Winkelhart Suydersee lijkt me een prima idee, de naam van de gemeenten daarvoor ter discussie stellen is met een kanon op een mug schieten. Toch zal het beoogde doel van de burgemeester wel behaald worden: iedereen is zo over de zeik van een mogelijke naamsverandering dat ‘Dronten stad’ allang acceptabel is. Slimme strategie, zo kennen we de burgemeester.

Tot slot over zijn vernoeming: ik weet dat hij een stille wens heeft naamgever te mogen zijn van wat nu wel eens gekscherend ‘de grote leegte’ wordt genoemd. Hoewel ik tegelijk verwacht dat deze discussie voorlopig nog niet actueel is.

Wij JULIANA, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz.

Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:

Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is over te gaan tot instelling van een gemeente Dronten;

Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:

Artikel 1
Ingesteld wordt een gemeente, genaamd Dronten.

Artikel 39
Deze wet treedt in werking met ingang van een door Ons te bepalen dag, […].

Lasten en bevelen, dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst, en dat alle Ministeriële Departementen, Autoriteiten, Colleges en Ambtenaren, wie zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.

Gegeven ten Paleize Soestdijk, 25 maart 1971
JULIANA.

De ‘door Ons te bepalen dag’ was vandaag precies 40 jaar geleden, op 3 januari 1972. Daarom vieren we vandaag dat de Gemeente Dronten 40 jaar bestaat, maar herdenken we tegelijk dat 10 jaar eerder de eerste bewoners zich vestigden in wat wij nu kennen als Dronten.

Dat is geen historie waarbij je wellicht kan bogen op Romeinse stichters of roemrijke bevrijdingen. Maar een verhaal van noeste arbeid door onze pioniers en het uitstekende werk van de tekenaars van de Rijksdienst die met visie en kunde ons gebied ontwierpen. Ontwerpen waardoor we vandaag de dag een spoorlijn aangelegd zien worden die toen reeds werd ingetekend en eind dit jaar in gebruik zal worden genomen.

2012 is om al deze redenen een feestelijk jaar voor de Gemeente Dronten! Zoals ook volgend jaar een feestelijk jaar zal zijn omdat we dan kunnen gedenken dat onze dorpen Biddinghuizen en Swifterbant een 50 jarige bewoning kennen.

Het is vrij vertaald een citaat uit de bijbel (Matteüs 22:39) dat mij als eerste te binnen schoot bij het lezen van het standpunt rondom de doodstraf van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP). De SGP is namelijk van mening dat de doodstraf in bepaalde gevallen gerechtvaardigd is en noemt daarbij (zij het niet met zo veel woorden) man en paard: Saddam Hoessein en Bin Laden. (Bron)

De visie van de SGP op de doodstraf berust op wat de Bijbel zegt over de roeping, die de overheid heeft tot herstel van het geschonden recht. De mens is geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God. Vanuit dit vertrekpunt – de hoge waardigheid van de mens als beelddrager van God – volgt dat de overheid (rechter) gerechtigd is om bij ernstige levensdelicten de doodstraf te overwegen en toe te passen. “Wie des mensen bloed vergiet, zijn bloed zal door de mens vergoten worden; want God heeft de mens naar Zijn beeld gemaakt” (Genesis 9 vers 6).(Bron)

Tegelijk zegt de bijbel meer dan eens dat God liefde is. Dat blijkt ook uit het door mij aangehaalde citaat als je dat in z’n geheel leest:
“Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. Deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat.” (Matteüs 22:36-40)

Als waar is wat er in Matteüs 22:40 staat (“deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat”) kun je jezelf natuurlijk nauwelijks beroepen op verdere verwijzingen in de bijbel over “de roeping, die de overheid heeft tot herstel van het geschonden recht”.

Als je dan kijkt naar wat er in Matteüs 7:12 staat (Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen. Dat is het hart van de Wet en de Profeten) kom je natuurlijk nergens meer met je steun aan de doodstraf.

Daarbij bewijst de SGP dat men niet leert van hetgeen er in de ontwikkeling van de mensheid is gebeurd: “Onder invloed van het vooruitgangsgeloof van de Verlichting werd de doodstraf als barbaars van de hand gewezen. Bovendien ontstond er een optimistisch vertrouwen in de mogelijkheid tot aardse perfectionering van de mens. Deze onbijbelse gedachten hebben hun doorwerking gekregen in het denken over de legitimiteit van de doodstraf.” (Bron).

Wie is de SGP om te denken dat het niet Zijn plan was met de mensheid om via de Verlichting te komen tot aardse perfectionering van de mens? Gods wegen zijn immers ondoorgrondelijk. Daar waar de gruwelijkheden van ons tijdsgewricht hebben geleid tot de Universele verklaring van de Rechten van de Mens die stelt dat: “Een ieder heeft recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon”, en: “Niemand mag onderworpen worden aan enige wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.” (Bron). Dat staat op gespannen voet met het opleggen van de doodstraf.

Nu zullen SGP theologen vast een hoop citaten en argumenten aandragen om mijn ongelijk te bewijzen. Maar hoe zinnig is het om mensen te doden om te laten zien dat het doden van mensen verwerpelijk is? Het zou toe te juichen zijn als de SGP zich zou laten leiden door een ander Bijbels thema: Vergeving. Zoals in Efeziërs 4:32: “Wees goed voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft”.

Zelfs in de meest wrede misdaad die (volkeren)moord en misdaden tegen de menselijkheid zijn. Want levenslange vrijheidsberoving kan evenzeer een herstel van het geschonden recht zijn waartoe de overheid door de Bijbel is geroepen.

Me uit het hart gegrepen:

<A HREF=”http://ad-emea.doubleclick.net/jump/N2733.274007.STER3/B6058051.3;sz=728×90;ord=1?”><br /> <IMG SRC=”http://ad-emea.doubleclick.net/ad/N2733.274007.STER3/B6058051.3;sz=728×90;ord=1?” BORDER=0 WIDTH=728 HEIGHT=90 ALT=”Advertisement”></A><br />

Afdelopen dagen viel de gemeentelijke participatiekrant weer op de mat waarin ik als kop zag staan dat er een ‘gemeentelijke taalcoach’ is. Deze wordt ingezet voor de inburgering, maar het leek me voor de redactie van die krant ook geen slecht idee.

Geen vak zo moeilijk als communicatie denk ik wel eens. Want (zeker in overheidsland) is het vaak totaal onduidelijk of onaantrekkelijk om de aangeboden informatie te lezen. Zo zag ik op de voorpagina van de ‘participatiekrant’ (de naam alleen al nodigt mij niet uit tot lezen) iets staan over een Mast-loket, een klantcontactcenrum en een benchmark. Ik was eigenlijk al afgehaakt. Gaat niet over mij, niet voor mij bedoeld.

Hoe meer je inhoudelijk deskundig over een onderwerp bent, hoe minder geschikt je bent om er over te communiceren. Want je vervalt in jargon en onbegrijpelijk gewauwel voor de niet-deskundigen. Dat geldt ook voor mijzelf als ik het in de politieke realiteit heb over amendementen, kadernota of presidium. De meeste mensen hebben dan echt geen idee meer en daar mag ik ook niet vanuit gaan. Als je een amendement echter ‘hertaald’ naar ‘wijzigingsbesluit’ wordt het voor de meeste mensen al veel duidelijker. Agendacommissie klinkt minischien minder chique dan ‘presidium’ maar het is wel de taak van die club. Kortom, wie de schoen past trekke hem aan.

Toch zou ik (juist bij de doelgoep -ook zo’n verschrikkelijke ambtenarenterm- waarvoor de participatiekrant bedoeld is) meer aandacht besteden aan het begrijpelijk schrijven van deze krant. Mensen zijn niet dom, maar je kan van niemand verwachten eerst een halve ambtenaar te worden voordat ze begrijpen wat er staat.

Overigens, dit verwijt treft zeker niet alleen de gemeente Dronten. Ikzelf heb behoorlijk wat ervaring met (laat ik me onaardig uitdrukken) ambtenaren vaagtaal en politiek gewauwel. Maar de belastingdienst weet het voor elkaar te krijgen dat ik vrijwel altijd brieven krijg waarvan ik na lezing constateer dat ik, behalve mijn eigen adres, er niets van heb begrepen. Daarbij vergeleken is de participatiekrant een goed leesbaar ding. Maar ik zou iedereen aanraden die iets te communiceren heeft om er iemand voor te vragen die er geen enkel verstand van heeft. Als die het inhoudelijk juist opschrijven kan is het doorgaans ook heel begrijpbaar.

Wethouder Engelvaart

“Pijnlijk” vond wethouder Engelvaart de vragen van de GroenLinks fractie afgelopen donderdag over het potje modder gooien van het huidige college in de richting van oud-wethouder Koning over de illegale huisvesting van Polen op het terrein van de CAH in Dronten. “Maar we kunnen niet om de feiten heen” betoogde de huidige wethouder Ruimtelijke Ordening.

Het hele gedoe begon nadat enkele weken geleden bekend werd dat er plannen zijn voor een huisvesting van enkele honderden Polen (officieel buitenlandse seizoensarbeiders) op het terrein van de Christelijk Agrarisch Hogeschool (CAH) in Dronten. In de bestaande huisvesting voor buitenlandse studenten blijken al enkele jaren ‘Polen’ te zijn ondergebracht en dat is in strijd met het bestemmingsplan. Het college van burgemeester en wethouders liet weten hiervan niet op de hoogte te zijn.

Voormalig wethouder Koning stak zijn verbazing daarover niet onder stoelen of banken op twitter en kennelijk kon het huidige college dat niet over haar kant laten gaan. Dus werd er intern ‘onderzoek’ verricht en daaruit bleek dat ‘wethouder Koning op eigen houtje had geopereerd zonder het college daarvan in kennis te stellen’.

Laat ik zeggen dat het op z’n minst merkwaardig klinkt. Want de toenmalig wethouder zal zonder twijfel door zijn ambtenaren zijn geadviseerd en daarvan zijn ongetwijfeld aantekeningen en verslagen gemaakt. Dat er nu niets te vinden is komt mij als behoorlijk ongeloofwaardig over. Het college heeft de raad beloofd alles ter inzage te leggen voor de gemeenteraad en dan zullen we er zelf eens in gaan zitten spitten.

Maar zelfs als er in de verslagen niets te vinden is was de afdeling wel op de hoogte en als ambtenaren geïnformeerd zijn is het college dat ook, zo simpel werkt dat bij de overheid. Dat de huidige wethouder na anderhalf jaar er niets van wist moet hij natuurlijk niet zijn voorganger verwijten; want hij laat daarmee op z’n minst de verdenking op zich te willen duiken voor zijn verantwoordelijkheid en zo ken ik hem toch niet.

Wordt zonder twijfel vervolgd.

Het zijn (politiek) spannende dagen op dit moment. In Brussel wordt onderhandeld over de Euro, in Durban over een nieuw klimaatverdrag dat het komend jaar aflopende Kyoto moet vervangen. GroenLinks zit (als altijd) boven op het nieuws. Dus volg onze dossiers!

Met enige verbijstering onderging ik mijn eigen verbazing over de start van de klimaattop in Durban vandaag. Ik was me er eigenlijk niet zo van bewust dat die vandaag alweer beginnen gaat. Hoe anders was dit twee jaar geleden in aanloop naar de ‘COP15′ in Kopenhagen waar ikzelf voor GroenLinks naar toe mocht. Het trauma van de mislukte Kopenhagentop is nog altijd voelbaar en heeft tot mijn grote vrees het effect dat er ook dit jaar niet echt een (goed) akkoord zal worden bereikt.

Daar waar die noodzaak in Kopenhagen al groot was, is dat belang de afgelopen twee jaar bepaald niet minder geworden. Maar we zitten nu even in een economische crisis en dus is het op korte termijn redden van de Euro even belangrijker dan het op lange termijn redden van ons leefklimaat. Kost ook te veel geld roepen partijen als VVD en PVV. Dat China op dit moment de grootste investeerder is in groene energieopwekking en daar behoorlijk geld aan verdiend laat zien hoe stragtegisch belangrijk energieopwekking is en hoe kortzichtig de atoomambitie van Verhagen, Rutte en Wilders.

Mijn Europese GroenLinks-collega’s zullen zonder twijfel de komende weken gedurende de klimaattop daarvan verslag doen en nieuws brengen. Onze Europarlementariër Bas Eickhout zit namens de Groenen in het onderhandelingsteam van het Europees Parlement, dus nieuws heet van de naald uit het hart van de conferentie zal weer te vinden zijn via @BasEickhout. Maar of dat alles gaat leiden tot een vervolgakkoord op Kyoto? Ik vrees van niet en dan heeft de wereld weer een jaar weg gegooit om met een oplossing te komen. Volgend jaar nieuwe ronden, nieuwe kansen; laten we daarop hopen ten minste! Veel succes Bas!

Nou heet Mauro weer Jossef en woont hij in Alkmaar. De jongen is zo Noord-Hollands als de kaasmarkt daar. Hij moet alleen maar weg omdat hij zwart is. Althans zo subtiel zou de heilige Cruijff het gezegd hebben. Het mannetje woont acht jaar in Nederland. Hoe oud hij is? Negen. De wet zegt dat hij op moet rotten. En zolang de PVV in ons land de scepter zwaait is de wet de wet. Geen enkele uitzondering bevestigt de regels. Geen één hand durft over het hart te strijken. Wat is er gebeurd dat we dit land geworden zijn? Humor- en meedogenloos! Geen politicus in de buurt van Alkmaar durft zich aan de zaak Jossef te branden. Gevolg: een jochie dat hier acht van zijn negen levensjaren heeft gewoond wordt teruggestuurd naar zijn land van herkomst. Eritrea in dit geval. Een land waar hij niks te zoeken heeft en dus ook niks zal vinden. Hij loopt kans om samen met zijn moeder te worden opgesloten en gemarteld. Grote kans? Ja.

De voltallige redactie van de Alkmaarsche Courant heeft zich het lot van het mannetje aangetrokken en is gisteren pal achter hem gaan staan. Anderhalve pagina besteedden ze aan deze schrijnende zaak. Onmiddellijk brak er een discussie los of een krant dit wel mag doen. Allerhande intellectuelen begonnen op verzoek te kakelen of een dagblad partijdig mag zijn.

Na het moddergevecht in de Amsterdamse Arena om de macht bij Ajax en de positie van de wakkere Telegraaf in deze zaak lijkt het me niet meer echt een discussie of een krant af en toe partijdig mag zijn. Volgens mij moet een krant dat af en toe. Zeker als het om principiële kwesties gaat. Een kind uit je stad dat teruggestuurd wordt. Een kind van nog geen tien jaar oud! Omdat onze wet dat bepaalt.

Waar is de flexibiliteit om snel de wet aan te passen? Wat is er gebeurd dat we dat niet meer willen? Waarom zijn we zulke kleinzielige, bange burgers geworden? Hoe kunnen we met droge ogen zo’n mannetje op een vliegtuig naar een uitgehongerd Afrika sturen?

Afgelopen week las ik dat een Kamerlid van de partij van de bange blanke bejaarden, de PVV, zich zorgen maakt over het geringe aantal kerstbomen op Schiphol. De lieverd was bang dat Schiphol de bomen niet durfde te plaatsen uit angst voor de moslims!

Ondertussen blijkt dat er op Schiphol honderden kerstbomen staan te gloeien. En als Sinterklaas weg is wordt het aantal verdriedubbeld. Bleek dat het Kamerlid zelf de laatste tijd weinig uitgeprocedeerde asielzoekers op het vliegtuig had gezet en er dus niet of nauwelijks was geweest. Onderhand viel een collega van dit Kamerlid, dus ook van de bange blanke bejaarden, minister Rosenthal aan op het feit dat hij Joods was en te weinig voor Israël opkwam. Ik heb het stuk meerdere keren gelezen. Nog steeds geloof ik mijn ogen niet. Het is 2011 en iemand durft deze vraag hardop te stellen…

Maar in die angst leven we dus: plaatselijke politici zijn te bang om achter Jossef te gaan staan, een Kamerlid windt zich op over kerstbomen en een ander valt een minister aan op het feit dat hij Joods is. En de discussie brandt niet los over het toekomstige wel en wee van Jossef, maar of de Alkmaarsche Courant partijdig mag zijn!

Van mij mag de Alkmaarsche Courant niet partijdig zijn, maar moet de krant dat. Wij moeten dit allemaal. Wij moeten dit niet willen. Niet willen dat de ontwikkelingshulp bijna afgeschaft wordt, niet willen dat er een minister op zijn Joodse afkomst wordt aangesproken en niet willen dat er een kansloos kind het land uitgeschopt wordt. En als we dat wel willen dan moeten we voorlopig geen kerstbomen neerzetten. Dus geen kerstbomen uit angst voor de moslims, maar omdat we een heel naar rechts en benauwd landje geworden zijn.

Bron: NRC Handelsblad

Klein nieuwsfeitje vandaag: een meerderheid van de lokale bestuurders (raadsleden, burgemeesters en wethouders) in de provincies Flevoland, Noord-Holland en Utrecht is tegen een fusie blijkt uit onderzoek van bureau Ergo. Ik denk dat dit een juiste conclusie is. Om gedeputeerde Jan-Nico Appelman in de Handel & Wandel van deze maand maar te citeren: “gaat Amsterdam straks meepraten over zaken in de Noordoostpolder, of meedenken over de visserij op Urk?” Nee! Dat wil volgens mij ook niemand, zelfs in Amsterdam niet.

Laat ik helder zijn: ik ben ook geen voorstander van een fusie van Flevoland met Utrecht en Noord-Holland. Maar (en dat vind ik echt een gemis in dit onderzoek) dat is niet hetzelfde als alles laten zoals het is. Want dat er, in wat de Metropoolregio wordt genoemd, een grotere slagkracht nodig is kan ik me ergens wel voorstellen. Almere (en in reactie daarop ook Lelystad) heeft zich al uitgesproken wel bij de randstad te willen gaan horen. Ook dat kan ik me voorstellen.

Als argument tegen de fusie voert gedeputeerde Appelman aan dat ze in ‘Lelystad’ de economische belangen van de regio veel beter kennen en weten wat er nodig is. Wellicht is dat het geval, maar ik zou niet weten waarom ze dat niet ook in –bijvoorbeeld- Zwolle ook heel goed zouden weten van deze regio. Daar hebben we ‘Lelystad’ zoals de gedeputeerde dat noemt niet perse voor nodig.

Ik heb al vaker bepleit dat een bestuurlijke herindeling voor mij prima zou zijn. Ik ben niet gehecht aan de provincie Flevoland als bestuurslaag. Ik ben gehecht aan de Flevopolder en de gemeente Dronten. Mijn agrarische dorp met stadse voorzieningen dat er mag zijn in de regio en mijn dorpen als Biddinghuizen en Swifterbant. En of ik nu provinciale bestuurders zoek ik Zwolle of in Lelystad zal me worst wezen zolang ze zich iets kunnen voorstellen bij de sfeer van een agrarisch dorp met stadse voorzieningen en –bijvoorbeeld- iets als Meerpaaldagen. Dat denk ik niet te gaan vinden in Amsterdamse stadsbestuurders ( en ja, ik weet dat dit niet voor alle wethouders geldt daar) , dat is ook niet erg! Zij moeten doen wat zij goed kunnen: Amsterdam besturen.

Dat een meerderheid tegen een fusie is vind ik dus niet zo opvallend. Wat het onderzoek interessant zou hebben gemaakt is de vraag wat de lokale bestuurders wél zouden willen. Een onderzoek onder Flevolandse raadsleden, wethouders en burgemeesters over de vraag of ze voor een fusie zijn, voor behoud van het bestaande of voor het splitsen van Flevoland (en naar welke provincie ze dan zouden willen) zou deze discussie in een heel ander licht zetten. Want huidige reflex van provinciale bestuurders en de Tweede Kamer om heel hard te roepen dat we niet willen vind ik wel wat kortzichtig. Want laat ik CDA fractievoorzitter Anton Maris gisteravond maar even aanhalen: “We leven op het Nieuwe Land, soms moet je eens wat nieuws doen”. Wellicht geldt dat ook voor onze bestuurlijke verhoudingen.

Greenpeace Nederland is vandaag de actie gestart “Win een megaton… kernafval!” waarbij inwoners van gemeenten die kans maken op tonnen aan kernafval hun wethouder kunnen mailen met het verzoek zich hiertegen te verzetten.

Helaas geldt ook voor Dronten dat onze gemeente behoort tot de ‘gelukkigen’ die kans maken op de tonnen van Verhagen. GroenLinks maakt zich hier dan ook grote zorgen over en heeft dit in april al aan de orde gesteld in de gemeenteraad. Hoewel wethouder Van Amerongen toen beloofde een brief aan minister Verhagen te sturen en het antwoord aan de gemeenteraad aan te bieden voor een nieuw debat is het tot nu toe stil.

Via de actiesite van Greenpeace kunnen inwoners van de gemeenten die kans maken op het afval hun wethouders vragen zich hiertegen te verzetten. GroenLinks vraagt iedereen deze oproep aan wethouder Van Amerongen te versturen!  (Vul op de Greenpeace site uw postcode en huisnummer in en u komt meteen bij de brief aan wethouder Van Amerongen).

Dat pleidooi houdt de Partij Voor de Vrijheid bij monde van Richard de Mos vandaag in de Telegraaf. Daarbij vindt hij steun van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Want Kamerlid Leegte stelt voor om milieuorganisaties die de wet overtreden voortaan uit te sluiten van overheidssubsidies. Ook mogen ze niet langer inkomsten uit loterijen zoals de Postcodeloterij krijgen.

De vraag dingt zich op waarom partijen die het woord ‘vrijheid’ in de naam hebben er vooral op gericht lijken te zijn iedereen de mond te snoeren die iets zegt of doet wat hen niet bevalt.

Hoewel ik Rene Leegte wel kan volgen als hij daarin ook het principe van de gelijke monniken met de gelijke kappen hanteert. Als je de wet breekt, geen subsidie meer. Speciaal voor VVD-politici zou ik dan de regeling willen voorstellen dat zodra ze te hard rijden (en daarmee dus de wet breken) zij geen inkomen van de overheid meer krijgen, want het kan natuurlijk zo niet langer!

Is dat een stupide voorstel? Ja natuurlijk! Net zo stupide als de voorstellen van Rene Leegte. Laat ik over De Mos maar zwijgen. Want als ik die redeneerlijn volg komen ze er bepaald slecht vanaf. “Greenpeace is in korte tijd zo vaak over de schreef gegaan dat het imago van Nederland wordt geschaad” vindt De Mos en daarom moeten Greenpeace International het land uit.

De wijze waarop de PVV ‘vrijheid’ uitlegt als aanleiding om iedereen de mond te snoeren die het niet eens is met de PVV, is er één waar de gemiddelde Islamistische dictatorstaat een voorbeeld aan kan nemen. De PVV is daarmee in korte tijd zovaak over de schreef gegaan dat het imago van Nederland wordt geschaad. Dat is aantoonbaar! Dus het wordt tijd dat we de PVV uitzetten aldus de logica van De Mos. Ik ben benieuwd welk land minister Leers voor ze in gedachten heeft.

De Tweede Kamer heeft gisteren met steun van de PvdA en SGP een motie aangenomen van CDA en VVD waarin de regering wordt verzocht ‘zich sterk te maken voor de ontwikkeling van Lelystad Airport’ zo meldt Omroep Flevoland.

Het argument van CDA en VVD is dat de eigenaar van de Luchthaven Lelystad, de Schiphol Group, wel investeert in  buitenlandse vliegvelden, maar niet in Lelystad. De partijen vinden dat het Rijk moet zorgen dat het vliegveld uiterlijk in januari 2015 luchtverkeersleiding krijgt en dat het luchtruim geschikt wordt gemaakt voor het vliegverkeer van Lelystad.

In deze tijden van bezuinigingen is deze wens van de Tweede Kamer echt een schandelijke verkwisting van overheidsgeld. Kennelijk zitten CDA, VVD en PvdA (zowel landelijk als regionaal) in een tunnelvisie gevangen die moet en zal leiden tot groei van de luchthaven Lelystad terwijl niemand buiten de politiek en de Luchthaven Lelystad zelf dat wil. Zelfs het moederbedrijf van de luchthaven (Schiphol Group) heeft geen zin om geld in Lelystad te steken terwijl ze dat volgens CDA en VVD wel ‘over de hele wereld’ in andere luchthavens doet. Kennelijk gaat er nergens een belletje rinkelen. Dat is dus gewoon je ogen sluiten voor de realiteit.

Daarnaast zijn er grote problemen met het luchtruim van Lelystad wat erg belangrijk is voor de vliegroutes naar Schiphol. De Alderstafel studeert al lange tijd op onder andere dit probleem begrijp ik uit de rapportages aan de Provinciale Staten en de raad van Lelystad door de diverse colleges. Maar hoewel het advies er al bijna een jaar had moeten zijn is er nog steeds geen zicht op.

Kortom, de eigenaar wil niet investeren en er zijn nog grote problemen die moeten worden opgelost om te zien of een luchthaven van serieuze proporties op deze plek wel levensvatbaar is. Ook de economische ontwikkeling zorgt niet voor een gigantische groei van de luchtvaart en de vraag is op welke termijn zich dat gaat herstellen en of dat herstel er überhaupt wel gaat komen op korte termijn. Dan moet je jezelf echt wel afvragen of het Rijk dat geld niet intelligenter kan investeren dan in het prestige van de regionale en lokale VVD, CDA en PvdA bestuurders.

Afgelopen donderdag besprak de commissie op voorstel van GroenLinks de slepende kwestie tussen de gemeente en ‘Frank Patat’, een ondernemer uit Dronten die een snackwagen exploiteerd en naar zijn opvatting niet de juiste standplaats van de gemeente krijgt toegewezen.

Deze portefeuille is in handen van burgemeester De Jonge (om voor mij onverklaarbare redenen overigens) en er lijkt sprake te zijn van een weinig beste chemie tussen de burgemeester en ‘Frank Patat’. De verstandhouding is behoorlijk zuur zo lijkt het. Ondanks dat vrijwel alle fracties aangaven van mening te zijn dat er een oplossing gevonden moet worden blijft de burgemeester onvermurfbaar en weigert hij maar een millimeter van zijn standpunt af te komen, of zoals hij het zelf noemde: “het is een principe kwestie geworden”.

Ik hoop dat collega’s met meer invloed (zetels) zich nog eens tot hem willen richten. Want in het openbaar bestuur moet je niet enkel handelen met het hoofd, naar de letter van de wet, zoals de burgemeester betoogde. Naar mijn opvatting moet je ook kijken naar de geest van de wet, met een warm hart voor medemensen, met barmhartigheid en mededogen. Termen die -zo lijken mij- bij een CDA-burgemeester toch enige herkenning zouden moeten oproepen.

Hieronder mijn inbreng van afgelopen donderdag in eerste termijn:

Voorzitter,

Met enige aarzeling heb ik bij de raadsvergadering gevraagd deze brief naar de commissie van vandaag op te waarderen. Niet omdat ik de inhoud niet belangwekkend genoeg vind, maar omdat we in dit huis de goede gewoonte hebben om geen individuele gevallen te bespreken. Dat vind ik ten principale ook een te huldigen uitgangspunt. Maar laat ik maar een oud spreekwoord van stal halen dat stelt: dat uitzonderingen de regel bevestigen.

Voorzitter, als je kijkt naar het verhaal zoals de heer Van Flierenburg in zijn brieven naar voren brengt zie ik een ondernemer die graag zijn brood wil verdienen in onze gemeente maar vastloopt in de weerbarstigheid van de bureaucratie. Daarin heeft hij wellicht ook niet altijd even handig geopereerd of altijd de juiste keuzes gemaakt. Maar wie zonder zonden is werpe de eerste steen, zou ik willen zeggen.

De overheid is er ten dienste van de bevolking en niet omgekeerd. Datzelfde geldt vanzelfsprekend voor ondernemers en de meer algemene vraag die ik aan het college zou willen stellen is of u zich verantwoordelijk voelt voor onze ondernemers in de gemeente.

Ik bedoel daar dit mee: als iemand een bepaalde standplaats inneemt om zijn onderneming te drijven en die ondernemer moet daar vertrekken, voelt u zich dan verantwoordelijk om iemand een nieuwe plaats aan te bieden of daar op z’n minst pro-actief met de ondernemer naar te zoeken?

Als je kijkt hoe dat in het voorliggende geval is gegaan heb ik daar wel wat opmerkingen bij. Want een keuze is niet altijd een vrijwillige. Als de opties een tijdelijke standplaats zijn of geen standplaats is dat natuurlijk geen daadwerkelijke keuze die je in vrijheid maken kan als je in Dronten wilt blijven ondernemen.

Voorzitter, ik ben niet van plan om hier het hele geval hier te gaan zitten uitbenen. Dat lijkt me ook niet de bedoeling. GroenLinks zou het college willen vragen te zoeken naar een daadwerkelijke, definitieve, oplossing. Dat een inwoner misschien lastig is mag zo zijn, maar wil niet zeggen dat je die niet ten dienste moet zijn. Dat iemand in zijn verleden dingen heeft gedaan die niet kunnen mag zo zijn, maar in onze rechtstaat is je dat vergeven als je de straf daarvoor hebt aanvaard. Als iemand in Dronten zijn brood wil verdienen om zo zijn eigen broek te kunnen ophouden, zijn verplichtingen te voldoen en daardoor geen gebruik hoeft te maken van de vangnetten die de maatschappij heeft gesteld, moeten we dat volgens mij toejuichen en verder helpen. Of anders gezegd: vooral niet tegenwerken.

Natuurlijk voorzitter, ieder verhaal kent twee kanten en GroenLinks is daar bepaald niet blind voor. Maar wij zouden wel graag willen dat het college ondernemers in redelijkheid steunt in het voeren van hun onderneming. Het argument dat wij in deze zaak hebben gehoord dat het beleid geen nieuwe standplaatsen toelaat zou ik het college echt met klem willen ontraden in het vervolg. Want onze raad stelt bijkans maandelijks een wijziging bestemmingsplan vast. Dat zijn stuk voor stuk gevallen die binnen het bestaande beleid van het bestemmingplan niet kunnen. Maar dan werken we mee aan aanpassing van het beleid. Doet u dat nu ook en komt u tot een snelle tijdelijke oplossing voor de tijd dat er gezocht wordt naar en acceptabele definitieve oplossing.

Daarbij zeg ik ook, via u voorzitter, in de richting van de heer Van Flierenburg: werkt u nu mee aan hetgeen de gemeente van u vraagt aan regels en procedures. Vergeet wat er in het verleden is gebeurd en ga met het college nu opzoek naar een snelle oplossing. Want voorzitter, ik neem aan dat het college die toezegging vanavond toch zeker wel zal doen?

Dankuwel.

Mauro Manuel

Vandaag wordt er actie gevoerd in Den Haag tegen het uitzetten van een kind door de Nederlandse overheid. Het is eigenlijk te verbijsterend voor woorden dat je daarvoor naar Den Haag moet gaan om via het parlement de regering op andere gedachten te brengen.

Dar gaat ook nog bepaald spannend worden want het hangt nu vast op het Christen Democratisch Appél en over de barmhartigheid van de Christendemocraten bestaat al langere tijd serieuze twijfel. Dat we van deze minister ook niet veel hoeven te verwachten weten we in Dronten al een tijdje sinds we deze zomer actie hebben gevoerd voor de Familie Karim.

Toch heb ik spontaan hulp aangeboden toen ik Henk Nijhof zijn oproep zag doen een ‘cordon om Mauro’ te vormen en vandaag een actie op het Plein in Den Haag op poten te zetten. In een avond tijd hebben we de website www.mauro.nu in elkaar gezet en de afgelopen dagen staat mijn telefoon nauwelijks stil met verzoeken om de laatste wijzigingen op de site door te voeren.

Laten we hopen dat het gaat helpen en, om het Herman van Veen te spreken, “de mensenrechten niet aan de Leers worden gelapt”.

Bovenstaande was een uitspraak van burgemeester De Jonge vorige week tijdens de commissiebehandeling van de begroting 2012. Het onderwerp was samenwerking met omliggende gemeenten en vanzelf kwam de toekomst van de provincie Flevoland aan de orde. Inmiddels hebben Almere en Lelystad al afscheid van de provincie genomen en zich voorstander van een fusie met Amsterdam verklaard.

De burgemeester zei het niet met zo veel woorden, maar een goede verstaander kon slechts één conclusie trekken: de gemeente Dronten zet in op samensmelting met Overijssel. “Dronten moet zich richten op de economische assen. Dat is de N23 van Alkmaar, Leystad via Dronten naar Kampen en Zwolle. En dat zijn onze randmeren en de aangrenzende gemeenten. Daarbij wordt er goed samengewerkt op veel verschillende gebieden met de regio Zwolle en die samenwerking is prettig en soepel. Dat is bij de gemeenten in Flevoland minder het geval, hoewel er nu wel vormen van samenwerking worden opgestart” concludeerde De Jonge op vragen uit de commissie.

Daarenboven noemde de burgemeester de houding van de provincie ‘behoudzuchtig’ en ‘weinig proactief’ waardoor de stellingname van Dronten in deze discussie behoorlijk duidelijk lijkt te worden. Dronten legt zich nog nergens op vast, maar als de opheffing van Flevoland aan de orde komt worden we liever ‘de poort naar Overijssel, dan de achtertuin van Amsterdam’, zoals De Jonge enkele jaren geleden al eens opmerkte in een nieuwjaarsbijeenkomst. En zo is het wat mij betreft!

Vanaf deze week mag ik me (voorlopig) bezighouden met GroenLinks Amsterdam als medewerker van de gemeenteraadsfractie. Me verdiepen in de -voor mij- wondere wereld van stadsdelen en deelraden en bovenal de problemen en kansen die een grote stad met zich meebrengen.

Het lijkt me buitengewoon boeiend en leerzaam om eens in een grote coalitiefractie van een grote stad te kijken. Ben benieuwd hoe vergelijkbaar het is met de dorpspolitiek van Dronten of dat er toch grote verschillen blijken te zijn.

Hoe dan ook, ik heb er zin in!

Sinds deze week is een kleine groep raadsleden, waaronder ik, begonnen met een proef om paierloos te gaan werken. Natuurlijk hebben we wel alle stukken nodig en daaromzijn we uit gerust met een iPad.

Papierloos werken levert geld op (papier en verzendkosten) en is goed voor het milieu. Zeker in financiële zin is het een goede keuze om het papier in te ruilen voor een iPad.

Voorlopig vind ik het nog wel erg wennen. Maar de voordelen van het niet meer heen en weer hoeven sjouwen van hele stapels papier is nu al zeer duidelijk! Dus ik ben vrees ik we al overtuigd!

Zelfs bloggen kan ik als raadslid prima met dit ding blijktuit dit blogje! Hoewel de afwerking wellicht toch even op een echte pc zal moeten gebeuren denk ik…

Kamerfractie komt aan op station Bergen op Zoom

De GroenLinks Tweede Kamerfractie maakt een toer langs de provincies en vandaag is Zeeland aan de beurt.

De reis start in het Brabantse Bergen op Zoom waar de Kamerleden Jolande Sap, Liesbeth van Tongeren, Rik Grashoff, Marijke Vos en vele Zeeuwse GroenLinksers rond het middaguur per bus vertrokken naar de Hertogin Hedwigepolder.

12.30 uur
Aan de voet van de dijk van het Verdronken Land bij de te ontpolderen gebieden wordt de bus opgewacht door

Jolande Sap begroet Hedwigeboeren

boeren met een duidelijke mening: “ontpolderen NEE”. Boeren en belanghebbenden proberen de GroenLinks Kamerleden te overtuigen van de nadelen van de geplande ontpoldering. Met trekkers, muziek en spandoeken wordt de boodschap kracht bij gezet maar blijft de sfeer gemoedelijk. Eens zullen we het wel niet worden. GroenLinks houdt vast aan het natuurherstel.

14.15 uur
Terneuzen, het Bio Bases Trainings Centre. Samen met de Zeeuwse Natuur- en Milieuorganisaties wordt stil gestaan bij de problematiek rond de Westerschelde. Ontpolderen of niet-ontpolderen dat is de vraag. Hoe komen we verder (of niet) met de natuurontwikkeling in het gebied van de Hedwigepolder en de Welsingepolder (bij Vlissingen) die misschien moet wijken door de kabinetsplannen om de Hedwige te ontzien.

Het beeld dat de Nederlandse politiek de rug niet recht gehouden in dit dossier komt helder naar voren. Maar ook de maatschappijke beweging dat natuur niet zo belangrijk meer is speelt hier sterk mee.

15.00 uur
Duurzame ondernemers komen vertellen over hun plannen en idealen. Van een multinational als DOW tot een biologische boer met een webwinkel. Hoewel duurzaam… de grootste gasafnemer en de grootste CO2-uitstoter van Nederland zitten aan tafel. Maar dat hoeft duurzaamheid niet in de weg te staan, betogen de ondernemers.

Grote wens van de ondernemers is dat de overheid mee gaat werken en waar mogelijk mee financiert. Als je echt innovatieve dingen wilt zou het prettig zijn als je leges of belastingen zou kunnen uitstellen zodat de aanloopkosten voor bijvoorbeeld een innovatieve fabriek in het begin gedrukt kunnen worden.

Ook een betere integrale aanpak van vergunningaanvragen en een langere termijn strategie van het overheidsbeleid zijn zaken die hard worden gemist.

Tip van de dag: zorg dat je investeert in de ambtenaar. Zorg dat die gaat denken zoals jij vindt dat deze zou moeten denken en geef hem het gereedschap zodat zijn politicus kan scoren.

17.15 uur
Aan de markt in Middelburg vindt in het café Cheerz ‘borrelen met Sap’ plaats. Jolande wordt bevraagd over de dag en wat ze geleerd heeft van deze dag.

17.45 uur
Liesbeth van Tongeren kondigt een referendumwet kernenergie aan. GroenLinks wil dat 300.000 mensen met een handtekening een referendum kunnen afdwingen over een nieuwe vergunning voor een kerncentrale zodat alle Nederlanders zich over zo’n vergunning kunnen uitspreken. Lees het voorstel op de website.

19.00 uur
Station Middelburg. Samen met Liesbeth van Tongeren en Marijke Vos in de trein naar de Randstad gestapt. Pas laat vanavond zal ik weer in Dronten zijn na een bijzonder leuke dag in Zeeland. Veel dank aan de Zeeuwse partijgenoten voor de ondersteuning bij het organiseren van deze dag!

Foto’s:

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Filmpjes van PZC en Omroep Zeeland hieronder:

PZC tv

Omroep Zeeland over bezoek Hedwigepolder

Omroep Zeeland over referendumwet
 

Henk Tiesinga

Gisteravond is het onderzoeksrapport naar de integriteit van Dijkgraaf Henk Tiesinga openbaar geworden. De dijkgraaf kwam afgelopen zomer in opspraak nadat commotie ontstond over zijn nevenfunctie als voorzitter van de Koepel windenergie Noordoostpolder. Omdat deze koepel een windpark wil realiseren waarvoor vergunningen nodig zijn van het waterschap lijkt er een tegengesteld belang te zijn ontstaan.

In opdracht van de Algemene Vergadering van het Waterschap Zuiderzeeland heeft WagenaarHoes een onderzoek verricht naar de vermeende belangenverstrengeling van de dijkgraaf en pleit hem op alle punten vrij: “Wij hebben geen aanwijzingen gevonden van niet-integer handelen door de dijkgraaf in relatie tot het windpark Noordoostpolder. Van belangenverstrengeling is geen sprake geweest.”

Wel stelt het rapport (de samenvatting -pdf) dat: “de deelname van de heer Tiesinga aan de stuurgroep en de overleggen bij EZ in de publieke beeldvorming bijgedragen aan de schijn van belangenverstrengeling.”

De Algemene Vergadering heeft haar steun aan de dijkgraaf uitgesproken en daarmee is de kous in politieke zin af lijkt me. Toch blijft er wel iets knagen.

Als bestuurder in het Openbaar Bestuur en als politicus moet je jezelf nog nadrukkelijker bewust zijn van je integriteit en de mogelijke schijn van belangenverstrengeling. Zelfs als vaststaat dat er niets aan de hand was (zoals het rapport van WagenaarHoes nu stelt bij de dijkgraaf) zal er altijd ‘iets’ blijven hangen. Veel mensen zullen toch denken ‘waar rook is, is vuur’ hoewel daar geen aanleiding voor hoeft te zijn. Dat is schadelijk. In de eerste plaats voor de betrokken personen, in de tweede plaats voor de organisatie die hij/zij vertegenwoordigd en in algemenere zin is het schadelijk voor het vertrouwen in de overheid en politiek bestuur.

Dat een organisatie na het uitkomen van een rapport dat de betrokkene vrijpleit snel wil overgaan tot de orde van de dag (‘niets aan de hand’) kan ik me voorstellen. Maar de vraag of dit verstandig is uit oogpunt van ‘het vertrouwen in de overheid’ kan hierbij wel worden gesteld.

Zelf ben ik van mening dat je als politiek ambtsdrager, ook als er feitelijk niets aan de hand is, diep door het stof moet als je integriteit in opspraak is geraakt. Want er is altijd een oorzaak die aanleiding geeft tot de ophef en die had je moeten (proberen te) vermijden. Of je daarna nog geloofwaardig bent moet van geval tot geval bekeken worden. Maar ik vrees dat het maatschappelijk gevoel van vertrouwen meestal geschaad is en dat dit het functioneren en bovenal de geloofwaardigheid niet ten goede komt.

Laat ik mijn oud-partijleider Femke Halsema tijdens een spoeddebat afgelopen november over de integriteit van Kamerleden citeren: “Ik blijf bij de opvatting dat Kamerleden in opspraak kunnen raken en dat daarmee een serieus probleem voor de geloofwaardigheid van de politiek ontstaat. Dat probleem is er niet pas nadat de rechter een oordeel heeft uitgesproken.”

Naar mijn opvatting geldt dit niet alleen voor Kamerleden, maar voor alle publiek-politieke ambtsdragers.

Functioneren in het openbaar bestuur en politieke gremia maken dat je handelen extra onder een vergrootglas ligt van de maatschappij. Dat is ook goed, maar vraagt dat je vrijwel doorlopend je eigen handelen blijft toetsen op integriteit. Dit maakt het leven er niet makkelijker op, dat ervaar ikzelf dagelijks bij het toetsen van mijn eigen handelen. Toch denk ik wel dat het noodzakelijk is.