Een mooie bijeenkomst vorige week, waar ik veel energie van heb gekregen! In mijn eigen huiskamer vond de eerste sessie van ‘Jesse in de huiskamer’ plaats. Centraal stond Jesse Klaver, kamerlid voor GroenLinks, die het land in te trekt om met mensen te praten over wat er speelt in de samenleving, wat de mensen bezig houdt. Jesse wil zo voeding ophalen voor zijn inbreng in de Tweede Kamer, die aldus Jesse zelf, met recht een kaasstolp kan worden genoemd.

In het Eindhovense pakte ik samen met René Kerkwijk, gebiedscoördinator van de gemeente en mijn voorganger als fractievoorzitter van GroenLinks, de handschoen op. In korte tijd organiseerden we een huiskamer vol betrokken mensen die wonen of werken in Eindhoven. Er schoven mensen aan vanuit oa de maatschappelijke opvang, de woningcorporatie, het welzijnswerk, de zelfhulp, het onderwijs, de gemeente en de lokale politiek. Een mooie mix van denkers en doeners die vanuit hun eigen praktijk kunnen reflecteren op de thema’s die spelen. We kozen voor de invalshoek ‘participatie’, aansluitend bij de portefeuille van Jesse (onderwijs, sociale zaken en sport) en naar mijn mening een van de belangrijkste vraagstukken voor de komende jaren. Want hoe slagen we er met z’n allen in om mensen mee te laten doen, naar hun eigen vermogen, en te voorkomen dat kwetsbaardere groepen in onze samenleving aan de zijlijn belanden, zoals nu dreigt te gebeuren door invoering van de Wet Werken naar Vermogen (en de daarmee gepaard gaande bezuinigingen).

De aanwezigen hadden niet veel nodig om met elkaar in een geanimeerd gesprek te raken. Na een aftrap van Jesse ontspon de discussie zich over allerlei onderwerpen. Het ging over eigen verantwoordelijkheid, eigen kracht en gastvrijheid van de samenleving voor mensen met ‘een vlekje’. De balans tussen rechten en plichten, en over het spanningsveld tussen decentraliseren en de touwtjes in handen willen houden, wat zowel op rijksniveau als in de gemeente speelt. Wat is er voor nodig om het systeem écht anders in te richten, om echt een andere werkwijze te gaan toepassen?

Mooie voorbeelden werden er genoemd over de kracht van mensen. Bv de mevrouw met een hersenaandoening die was afgeschreven voor de arbeidsmarkt. Want ze was niet ‘rendabel’. Door het doen van vrijwilligerswerk hervond zij haar kracht. Door haar talent en wilskracht te stimuleren is het haar gelukt om een opleiding aan de universiteit te gaan doen. Op deze manier komen veel mensen weer aan de slag. Werkgevers zouden zich hier veel meer open voor moeten stellen!

Dat leidde tot de cruciale vraag: wat is eigenlijk ‘kwetsbaar’? Mensen die door de samenleving als kwetsbaar worden gezien, hebben vaak zoveel meegemaakt, Soms gaan we er te gemakkelijk vanuit dat mensen zelf niets kunnen. Het is de uitdaging, niet alleen voor de overheid, maar voor ons allen als samenleving, om deze mensen in staat te stellen hun talenten te benutten.

De twee en een half uur vlogen om. Iets na tienen sloten we de bijeenkomst af, en vertrok iedereen richting huis. Nieuwe contacten waren gelegd en de visitekaartjes wisselden van hand. Aan het denken gezet en met nieuwe ideeën kijken Jesse, onze gasten, en René en ik terug op een bijzondere avond!

Deze week had ik twee leuke werkbezoeken:

Allereerst een voorlichting van het netwerk informele zorg voor de gemeenteraad. Hierbij waren aanwezig: De Vrijwillige Hulpdienst (DVH), Steunpunt Mantelzorg Verlicht, Zelfhulpnetwerken en vertegenwoordigers van Lumens (waaronder maatschappelijk werk). Aan de hand van filmpjes kregen we uitleg over informele zorg en over de specifieke samenwerking in het Eindhovense netwerk Informele Zorg, bv door meer samenwerking te organiseren tussen de formele en informele zorg. De aanwezige vrijwilliger en maatschappelijk werken konden persoonlijk toelichten waarom hun samenwerking zo goed loopt, en dat wat zij bieden een een cliënt heel verschillend is maar zeker complementair kan zijn. Erg leuk om op deze manier nader kennis te maken met deze organisaties en mooi om de betrokkenheid en het enthousiasme te zien van deze mensen!

Vrijdagavond ben ik naar een voorstelling van ‘het paard dat vliegt’ geweest.  Dit is een  jeugdtheatergezelschap dat theatervoorstellingen maakt voor kinderen van verschillende leeftijdsgroepen. Bijzonder is dat zij kinderen ook betrekken bij de ontwikkeling van voorstellingen op de zogenaamde ‘jonge paardendagen’. Vrijdagavond speelden zij een try-out voorstelling van ‘aj lof joe’, een verhaal over de liefde voor kinderen (en volwassenen) van 6 jaar en ouder.

Eerder deze maand bezocht ik de voorstelling Hamlet8+, ook van ‘het paard dat vliegt’ . Dat was een bewerking van het beroemde verhaal van Shakespeare. De voorstelling aj lof joe is een eigen stuk, een heel ander type voorstelling dus, waardoor ik een goed beeld krijg van wat dit gezelschap doet.

Ik heb wederom genoten van de voorstelling. Voor wie belangstelling heeft: in 2012 gaat ‘het paard’ weer touren!

In de raadsvergadering op 24 januari (jawel, op mijn verjaardag) diende ik namens onze fractie een actuele motie in om de regering op te roepen om een kinderpardon te geven aan kinderen die al langer dan 8 jaar in Nederland verblijven. Dit deed ik mede op verzoek van Tofik Dibi, Tweede Kamerlid van GroenLinks. Hij initieerde samen met een hoop bekende Nederlanders de petitie op www.kinderpardon.nu Meer dan 100.000 mensen hebben daar inmiddels hun handtekening op gezet!

Met het indienen van de motie geeft GroenLinks een stem aan een gevoel wat breed gedragen wordt in de samenleving, ook de Eindhovense. Wij willen dat kinderen, die mede door het landelijke beleid inmiddels al jarenlang in Nederland leven, niet gedwongen worden om ons land te verlaten en teruggestuurd worden naar landen waar ze de cultuur en de taal niet van kennen maar die bovenal ook vaak erg gevaarlijk zijn. Wij gunnen deze kinderen een toekomst in Nederland.

Deze motie kon rekenen op een zeer brede steun in Eindhoven. De motie werd mede ingediend door de volgende partijen: SP, LPF, PvdA, D66, OAE, FPS en zelfs het CDA, die zich hiermee tegen het regeringsbeleid van hun eigen minister keerde. Verder werd de motie gesteund door twee leden van de VVD fractie. De overige leden, als ook het raadslid van LE, vonden dat het geen lokale zaak was om hier iets van te vinden. GroenLinks is het daar niet mee eens, het gaat immers ook om onze inwoners!  Bovendien is ook onze landelijke overheid een democratisch orgaan wat als het goed is luistert naar signalen uit de samenleving. Een lokale gemeenteraad kan die signalen zichtbaar maken en vertalen naar de de tweede kamer!

Heb je nog niet getekend voor het kinderpardon? Doe dat dan nu op www.kinderpardon.nu

Lees hieronder de motie en mijn betoog over het kinderpardon.

TEKST ACTUELE MOTIE KINDERPARDON

Actuele Motie

De ondergetekende heeft de eer de volgende motie aan te bieden.

De ondergetekende, lid van de raad van de gemeente Eindhoven,

Overwegende dat:

- Er een brede maatschappelijke steun is voor een kinderpardon in de Nederlandse samenleving;

- Bijna 100.000 mensen de petitie voor het kinderpardon ondertekenden.

Van mening zijnde dat:

- Het wezensvreemd is om asielkinderen die geworteld zijn in Nederland terug te sturen naar het land van hun ouders;

- Er nu veel aandacht is, zowel politiek als in de media, voor individuele gevallen;

- Er gestreefd zou moeten worden voor een structurele oplossing voor de hele groep kinderen die het betreft (naar schatting 1.500).

Stelt de raad voor te besluiten:

Om het College te verzoeken om bij de minister voor Immigratie & Asiel aan te dringen op een kinderpardon.

Eindhoven, …..

Het lid van de raad,

Renate Richters, GroenLinks

BETOOG BIJ MOTIE KINDERPARDON

Actuele motie kinderpardon

“Nederlandse kinderen gedwongen om met vader naar Afghanistan terug te gaan”. Dit was te lezen op de site van de Volkskrant vandaag. Achmed Matin (16 jaar) en Diba Matin (15 jaar) hebben allebei een Nederlands paspoort. Hun moeder is in 2006 overleden. Hun vader, Abdul Momand heeft vorige week te horen gekregen dat hij Nederland moet verlaten van de immigratie- en naturalisatiedienst, ondanks dat de rechtbank tot 3x toe heeft besloten dat hij mag blijven. Abdul Momand staat voor een onmogelijke keuze. Zijn kinderen zonder ouders achterlaten kan hij niet. “Maar eigenlijk kan ik het mijn kinderen ook niet aandoen om naar Kabul te verhuizen” zegt deze vader. De kinderen spreken geen Afghaans. Vader werkt al 10 jaar als conciërge op een basisschool.

Achmed Matin en Diba Matin. De nieuwe Sahar? De nieuwe Mauro?

Weer staat de media bol van een individuele kwestie waarbij kinderen die al lang in Nederland wonen, hier zijn opgegroeid en hier geworteld zijn, worden gedwongen ons land te verlaten. Naar Irak, Afghanistan, Angola, Eritrea.

Weer ontstaat er een breed publiek debat waarbij de regering zijn poot stijf houdt, want regels zijn regels, ondanks dat veel mensen in Nederland zich massaal hebben uitgesproken dat ze het anders willen. Dit blijkt onder andere uit de brede acties die zijn gevoerd naar aanleiding van de situatie van Mauro, maar ook uit de bijna 100.000 handtekeningen die gezet zijn voor de petitie kinderpardon.nu.

We kunnen blijven discussiëren over individuele gevallen, of we kunnen het voor eens en altijd goed oplossen. GroenLinks kiest voor het laatste. Daarom zijn dienen wij vanavond samen met SP, LPF, PvdA, D66, OAE, FPS en het CDA een motie in om bij de minister voor immigratie te pleiten voor een kinderpardon. Naar schatting gaat het hier om maximaal 1.500 kinderen onder de 21 jaar. Met deze oproep geven wij steun aan de nog te behandelen initiatiefwet van PvdA en CU over gewortelde kinderen.

Deze gemeenteraad heeft zich terecht het lot van Mauro, inwoner van onze stad, aangetrokken. Dit hebben wij gemeenteraadsbreed middels een brief aan de minister kenbaar gemaakt. Wij hopen dat u, in navolging van deze brief, met ons de minister wilt oproepen om tot een structurele oplossing voor deze kinderen te komen.

Steun daarom deze actuele motie, en zet daarom je handtekening op www.kinderpardon.nu

Er is veel discussie geweest in de gemeenteraad over de koopzondagen. Op 24 januari vond de besluitvorming plaats. Vooraf leek de verdeling in de Raad ongeveer 50% – 50%. De doorslaggevende stem lag bij Leefbaar Eindhoven die strategisch zijn kaarten voor zich had gehouden, en voorwaarde was dat GroenLinks verdeeld zou stemmen, zoals zich in de voorafgaande discussies had afgetekend. GroenLinks was immers principieel verdeeld: 3 raadsleden zijn voor het vrijlaten van de koopzondagen (inclusief mijzelf) en 1 raadslid tegen. Deze verdeling zien we overigens overal in onze partij: landelijk, in andere steden, en ook in onze eigen Eindhovense achterban, bleek uit de hiervoor georganiseerde internet-enquête en bijeenkomst.

Toch liep het anders. De door de VVD en D66 zo vurig gewenste uitbreiding van de koopzondagen sneuvelde in de raadsvergadering. Uiteindelijk stemde alleen de VVD, D66, LPF en FPS voor. GroenLinks stemde unaniem tegen.

Hoezo deze omslag? Voor onze fractie lag het als volgt: ook bij de stemming waren nog steeds 3 raadsleden principieel voor vrijlaten van de openingstijden. Wij vinden dat de tombola rond de supermarkten ongewenst is (elk jaar mogen er 10 supermarkten, gekozen op basis van loting open), en vinden dat de ondernemers zelf moeten beslissen wanneer ze open gaan. In het raadsvoorstel koos het college er echter voor om het convenant, dat de ondernemers voornemens waren om te sluiten, waarbij het uitgangspunt is om 26 zondagen open te gaan, op te nemen in het raadsvoorstel. Onze fractie vond het convenant een goed idee, maar dan moet het wel een convenant van de ondernemers zelf zijn, waar ze ook zelf de verantwoordelijkheid voor nemen. Door het convenant op te nemen in het raadsvoorstel wordt de schijn gewekt dat de gemeente verantwoordelijk wordt voor de uitvoering. En dat kan niet, want de gemeente kan helemaal niet handhaven op basis van een door de ondernemers afgesloten convenant. De enige manier om dat te handhaven, is als zij zelf elkaar aanspreken, desnoods voor de rechter. En dat willen ze blijkbaar niet.

Tweede argument voor onze fractie was de voorgestelde dekking. Er worden extra kosten gemaakt voor schoonmaak en stadswachten die moeten handhaven. Het college stelde voor om die kosten te dekken uit de extra parkeeropbrengsten die de koopzondagen in het laatje brengen. Prima idee op zich, want de gebruiker betaalt. Maar we hebben afgesproken dat parkeergelden in het mobiliteitsfonds worden gestort. En dit geld wordt oa gebruikt voor de aanleg van fietspaden en andere mobilitieitsprojecten. In het mobiliteitsfonds zit te weinig geld voor onze ambities. Gevolg is dat plannen versobert worden en dan is het meestal het groen dat de dupe wordt. Zo wordt bij de HOV2 de ecotunnel geschrapt. GroenLinks vindt principieel dat het geld naar het mobliliteitsfonds moet, zodat we daar de groenambities overeind kunnen houden. De kosten voor de koopzondagen zouden, in ieder geval deels, gedragen moeten worden door de ondernemers zelf.

GroenLinks heeft haar bezwaren tegen dit voorstel ruim vooraf kenbaar gemaakt. Het college kwam ons op geen enkele wijze tegemoet. Daardoor vond uiteindelijk 3/4 van de fractie dat de koopzondagen vrijgegeven moeten worden, maar stemden we unaniem tegen een slecht voorstel.

Maarten Houben, fractievoorzitter van het CDA, heeft op 24 januari afscheid genomen van de  gemeenteraad van Eindhoven. Op 2 februari wordt Maarten burgemeester in buurgemeente Nuenen. Een prachtige nieuwe uitdaging, Maarten gefeliciteerd en heel veel succes!

Tijdens de raadsvergadering van 24 januari 2012 heeft de gemeenteraad het ereteken uitgereikt aan een persoon met een bijzondere inzet voor de Eindhovense samenleving. Uit handen van burgemeester Rob van Gijzel ontving mevrouw Elies Lemkes-Straver (1957) het ereteken van de stad Eindhoven.

Mevrouw Lemkes was de directeur van Brainport Development. Was – want per 1 februari treedt zij in dienst van de ZLTO.

Mevrouw Lemkes was met een smoesje naar het stadhuis gelokt – zij had zogenaamd een exitgesprek met burgemeester van Gijzel. Ze reageerde erg verrast toen ze in de raadzaal werd onthaald en haar hele familie op de tribune bleek te zitten!

Lees hieronder meer over Ellies Lemkes

Over Elies Lemkes

In 1995 treedt Elies Lemkes in dienst van NV REDE. Mede dankzij haar krijgt Eindhoven-Helmond een groot landelijk project toegewezen: Kenniswijk Regio Eindhoven. Een duidelijk signaal aan de rest van Nederland dat in deze regio spannende dingen gebeuren. In 2002 neemt Lemkes de leiding van het Programma Horizon op zich. Deze voorloper van Brainport Operations begeleidt economische projecten, levert de projectleiders en jaagt ontwikkelingen aan.

In de Vierde Nota Ruimtelijke Ordening (2004) wordt de regio Zuidoost-Brabant voor het eerst omschreven als Brainport. Lemkes, secretaris van de commissie Sistermans, schrijft mee aan de Brainport Navigator 2006-2013 (‘Lissabon Voorbij’), een programma ter versterking van de economische structuur van de regio Eindhoven. Brainport Eindhoven maakt naam op het gebied van hoogwaardige kennistechnologie, maakindustrie en design.

TNO Automotive, goed voor honderden arbeidsplaatsen en vele miljoenen aan onderzoeksgelden, vestigt zich in Helmond. Ministers en topambtenaren van departementen onderschrijven het economisch belang van de regio Eindhoven voor heel Nederland. Handelsmissies profileren ons land als een koploper op het gebied van high tech en design. Eindhoven eindigt op de tweede plaats van de verkiezing tot World Design Capital 2012. En in 2011 wordt de regio Eindhoven uitgeroepen tot the world’s smartest region. Volgens burgemeester Van Gijzel is dat alles voor een belangrijk deel te danken aan Lemkes. Bij de uitreiking van het ereteken prijst hij haar indrukwekkende dossierkennis, haar tomeloze inzet en haar nimmer aflatende volharding.

Per 1 februari 2012 verlaat directievoorzitter Lemkes Brainport Development voor de functie van algemeen directeur van het ZLTO.

Uitzonderlijke verdiensten

Het ereteken van de stad Eindhoven is de hoogste onderscheiding die Eindhoven kent. De onderscheiding wordt door de gemeenteraad toegekend als dank voor uitzonderlijke verdiensten voor de Eindhovense gemeenschap. Vorig jaar ontving Joke de Haas het ereteken. In 2010 was dat Ad Engbers.

(bron: www.eindhoven.nl)

Op zondagmiddag 22 januari vond de nieuwjaarsreceptie van GroenLinks Eindhoven plaats. Natuurlijk was ik namens de fractie aanwezig. Tijdens de bijeenkomst konden onze leden kennismaken met de kandidaten voor het voorzitterschap van het landelijk bestuur van GroenLinks: Arno Uijlenvoet en Heleen Weening. De nieuwe voorzitter wordt gekozen tijdens het congres op 10 februari. Tot die tijd reizen de kandidaten door heel Nederland om zich voor te stellen aan de leden (en zoveel mogelijk zieltjes te winnen natuurlijk).

Voorzitter Bert Willemsen leidde het debat. Het debat ging als snel over zaken waar bestuursvoorzitters eigenlijk niet echt over gaan. Ik kreeg daarbij een beetje hetzelfde gevoel als bij het burgemeestersreferendum indertijd: je bevraagt een kandidaatburgemeester op wat zijn standpunt is over zaken waar hij niet over gaat en baseert daarop dan je stemming, zonder je echt te realiseren dat die kandidaat misschien inderdaad een toffe peer is met het goede gedachtegoed wat aanspreekt, maar er uiteindelijk niks over te zeggen heeft over de thema’s waar hij zich over heeft uitgesproken. Immers, daar gaan de politieke partijen over, en worden zaken vastgelegd in een coalitieakkoord.

Tijdens onze bijeenkomst bleek vooral de steun van de Tweede Kamerfractie aan de missie naar Kunduz nog steeds een erg gevoelig onderwerp. De kandidaten deden hun best om het hierbij te laten gaan over waar het over zou moeten gaan: wat is de rol van een partijvoorzitter als zo’n kwestie speelt? Vooral zorgen dat de leden goed gehoord worden in het proces vonden beiden.

Uiteindelijk bleken er niet zoveel verschillen te zijn in de aanpak van de twee kandidaten. Genoeg reden om me nog eens goed te gaan verdiepen in hun websites en hun motivatie die zij daarop uitleggen!

Afgelopen vrijdag maakte wethouder Henk Brink bekend dat hij vanwege zijn gezondheid af zal treden als wethouder in Eindhoven per 1 maart. Henk heeft al geruime tijd serieuze hartklachten. Zijn arts heeft hem afgeraden nog langer de intensieve baan van wethouder uit te oefenen. Een persoonlijke tragedie voor Henk, die graag de periode had volgemaakt, maar een goed besluit  mijns inziens want de gezondheidsrisico’s zijn gewoon te groot. Ik heb Henk veel sterkte toegewenst met zijn gezondheid, en alle goeds voor de toekomst. Ik hoop dat hij snel een nieuwe uitdaging zal vinden in een iets minder veeleisende baan dan het wethouderschap.

Zondagavond maakte de VVD bekend dat fractievoorzitter Monique List unaniem wordt voorgedragen als opvolger. Ik feliciteer Monique bij deze, ik heb alle vertrouwen in haar als nieuwe wethouder in ons college!

lees hieronder het persbericht van de gemeente met de aankondiging van het aftreden van wethouder Brink.

Besluit op dringend advies van artsen

Henk Brink stopt om medische redenen als wethouder

Publicatiedatum: 13-01-2012

Wethouder Henk Brink van Economie, werk en beroepsonderwijs treedt per 1 maart 2012 terug uit het gemeentebestuur. Op dringend advies van de artsen heeft wethouder Brink moeten besluiten de functie van wethouder in de stad Eindhoven neer te leggen, omdat de uitoefening van het wethouderschap zijn gezondheid te zeer schaadt. Dit is vrijdag 13 januari bekend gemaakt in een brief aan de gemeenteraad en tijdens een speciaal belegde persconferentie.

Henk Brink vindt het buitengewoon jammer en tegelijkertijd ook onvermijdelijk dat hij stopt als wethouder. “Met pijn in het hart heb ik de burgemeester en de fractievoorzitter van de VVD gisteren medegedeeld dat ik mijn functie als wethouder Economie, werk en beroepsonderwijs in Eindhoven neerleg. Noodgedwongen. De gezondheidsproblemen waar ik de afgelopen tijd mee te maken heb gekregen, zijn een te grote belemmering voor goed functioneren gebleken. Mijn arts heeft mij dan ook dringend geadviseerd om te stoppen als wethouder. De grote fysieke en mentale belasting die het wethouderschap in de fantastische stad Eindhoven met zich meebrengt, is voor mij op dit moment simpelweg te groot. Als ik iets doe, wil ik daar voor de volle honderd procent voor gaan. Helaas is dat nu niet mogelijk, omdat ik anders mijn gezondheid schaad.”

Burgemeester Van Gijzel benadrukt als voorzitter van het college van burgemeester en wethouders dat het college graag als geheel de rit had uitgezeten, maar dat de huidige gezondheidssituatie van wethouder Brink helaas tot geen enkele andere conclusie kon leiden. “Mede namens de andere collegeleden wil ik Henk bedanken voor zijn inzet voor onze stad en regio. Gezamenlijk zorgen we er de komende tijd voor dat in de medisch geadviseerde afbouwperiode de lopende zaken zo goed als mogelijk worden afgerond. We hopen dat Henk na deze ingrijpende stap in goede gezondheid weer volledig aan de slag kan in een andere functie.”

Na een korte vakantie zal wethouder Brink in de maand februari de lopende zaken zo goed als mogelijk afronden. Enkele portefeuilles worden waargenomen door zijn collega’s. De VVD-fractie maakt op korte termijn de voordracht van de opvolger van Henk Brink bekend.

In de zaterdageditie van het Eindhovens Dagblad van 14 januari is onderstaand artikel gepubliceerd op de opiniepagina. Het artikel heb ik samen met Martijn van Lanen, docent en onderzoeker bij de Fontys Hogescholen en Thijs Eradus, hoofd van de nachtopvang voor daklozen, geschreven. Het artikel is onder andere resultaat van een discussie die we over dit onderwerp voerden op Linkedin met studenten en docenten van de Fontys.

Skaeve Huse als schakel in de voorzieningenladder voor daklozenzorg

Martijn van Lanen[1], Thijs Eradus[2], Renate Richters[3]

Deze zomer maakte het College van B&W bekend dat zij op zoek gaat naar locaties om zogeheten ‘Skaeve Huse’ neer te zetten. Skaeve Huse zijn woonvoorzieningen voor mensen met een bijzondere achtergrond. Dit besluit kwam o.a. nadat de raadswerkgroep maatschappelijke opvang van de gemeenteraad hiertoe heeft opgeroepen en de gemeenteraad een werkbezoek aan de Skaeve Huse in Tilburg heeft gebracht.

Beeldvorming

Voorzieningen zoals Skaeve Huse worden – in onze ogen ten onrechte – wel eens weggezet als ‘asowoningen’ of ‘tuigdorpen’: plekken waar mensen die overlast weggestopt worden zodat de samenleving geen last van hen heeft. Wij zien de Skaeve Huse echter als een belangrijke schakel in de voorzieningenladder voor dak – en thuislozenzorg.

Dak – en thuisloosheid is een thema waaraan vaak meerdere problemen tegelijkertijd ten grondslag liggen. De dakloze bestaat niet. Het gaat om mensen die op een bepaald punt in hun leven in een situatie raken dat ze voor korte of langere tijd dak- of thuisloos raken. Dit gebeurt veelal door een combinatie van problemen, die op een bepaald moment samenkomen waardoor de persoon (tijdelijk) niet meer in staat is zijn problemen op te lossen. Bij dakloosheid komen materiële, relationele, psychische en institutionele factoren samen. Dak – en thuisloosheid gaat vaak gepaard met financiële problemen, middelengebruik, schuldenproblematiek, trauma’s, hechtingsproblematiek, psychiatrische problematiek, enzovoort.

Nieuwe visie

De gemeente werkt, onder andere met de organisatie voor maatschappelijke opvang Neos (organisatie voor maatschappelijke opvang) aan een nieuwe visie op maatschappelijke opvang. Die visie is dat iedere dakloze een traject krijgt, met de opdracht om mee te werken aan zijn of haar herstel. Daarnaast zal in 2012 de Nachtopvang van Neos aan de Barrierweg grotendeels omgevormd worden tot een Instroomhuis voor dak- en thuislozen uit Eindhoven. Uitgangspunten zijn: perspectief bieden aan de doelgroep en het aanbieden van duurzame trajecten, gericht op de eigen mogelijkheden, in plaats van te blijven focussen op de onmogelijkheden. En dus niet op wat iemand niet kan, omdat hij of zijn bijvoorbeeld verslaafd is, of een psychiatrische achtergrond heeft. Hiervoor zijn verschillende woonvormen nodig om deze doelgroep het juiste en meest passende traject aan te kunnen bieden. Voorbeelden van succesvolle woonvormen en samenwerking zijn er al in Eindhoven, zoals DOOR (begeleid wonen, bestaat al 10 jaar en is erg succesvol), Domus, Housing First (afgelopen jaar gestart en zal worden uitgebreid) en daarnaast zijn er inmiddels een groot aantal kleinschalige woonvormen en eengezinswoningen voor individuele bewoning door dak- en thuislozen in Eindhoven.

Voor een kleine groep dak- en thuislozen die maatschappelijk onaangepast gedrag blijven vertonen zou je kunnen denken aan Skaeve Huse om daarmee een compleet aanbod voor het hele spectrum van de doelgroep kunnen realiseren. Omdat het voor enkelen van hen, ondanks herhaalde pogingen, helaas niet mogelijk is om in een van de huidige voorzieningen te wonen is een uitbreiding van het aanbod in de vorm van Skaeve Huse erg welkom en passend in het aanbod.

Aanstaande dinsdag discussieert de gemeenteraad over de maatschappelijke opvang. GroenLinks zal hierbij wederom aandacht vragen voor het opzetten van Skaeve Huse in Eindhoven.

[1] Martijn van Lanen (m.vanlanen@fontys.nl) is werkzaam als docent en onderzoeker bij Fontys Hogeschool Sociale Studies te Eindhoven, waar hij onder andere onderzoek doet naar overlast en naar dak -en thuislozen. Zie ook www.martijnvanlanen.nl.

[2] Thijs Eradus (TEradus@st-neos.nl) is werkzaam als hoofd Nachtopvang bij Neos

[3] Renate Richters (renate.groenlinks@gmail.com) is fractievoorzitter van Groenlinks Eindhoven

Zoals elk jaar organiseert de gemeente samen met het Muziekgebouw en het Brabants Orkest een nieuwjaarsconcert voor relaties en burgers. Dit jaar een concert van Brabants Orkest en  van flamencozanger Mario Garcia Blanco.

Ik koos voor het flamenco concert. Dat was erg mooi, een combinatie van zang, gitaarspel en dans.

Ik versta zelf geen Spaans maar collega Mohamed had geen moeite om te verstaan dat de gepassioneerde liederen onder andere gingen over mooie vrouwen die onder het balkon voorbij lopen terwijl de zon schijnt….

Een welverdiende staande ovatie na afloop!

Op 6 januari ging de nieuwe voorstelling van het Eindhovense jeugdtheatergezelschap ‘het paard dat vliegt’ in première. Het stuk is een bewerking van het stuk ‘Hamlet’ van Shakespeare, speciaal geschreven voor kinderen van 8 jaar en ouder.

Aangezien ik zelf geen kinderen heb, en een theatervoorstelling voor kinderen natuurlijk het allerleukste is om door de ogen van een kind te beleven, hebben we speciaal voor de gelegenheid de belofte aan ons nichtje van 10 ingelost om te komen logeren.

Roos heeft genoten van de voorstelling. Het was soms wel een beetje spannend, en ze had ook niet verwacht dat aan het einde echt iedereen dood zou gaan. Het allermooiste vond ze het toneelstuk dat in de voorstelling werd opgevoerd, en de gitaar-battle. En wij zijn het helemaal met haar eens!

Voor iedereen het allerbeste toegewenst voor het nieuwe jaar!

Ik heb genoten van een fijne vakantie, ruim twee weken vrij gehad, even geen werk, en geen politiek, maar vooral veel tijd met familie en vrienden. We hebben ervan genoten, en nu weer opgeladen aan het werk! Te beginnen natuurlijk met de talloze nieuwjaarsrecepties…..

Op 20 december was de laatste gemeenteraadsvergadering van 2011. Een drukke agenda, waardoor het aanvangstijdstip wel twee keer is vervroegd. De vergadering verliep wat chaotisch met een veelheid aan onderwerpen. Hieronder kort de uitkomsten:

Koopzondagen

Het presidium heeft besloten het dossier over koopzondagen uit te stellen. Dit deed zij op verzoek van onze fractie, omdat onze vragen die wij in de commissie aan wethouder Brink hadden gesteld, niet volledig beantwoord waren. Omdat die informatie doorslaggevend is voor ons standpunt, vonden wij dat we op dat moment geen goede afweging konden maken. Het koopzondagendossier komt na de kerstvakantie terug op de agenda, als de vragen naar behoren zijn beantwoord.

Participatiebudget

Het participatiebudget, dat bedoeld is voor re-integratie trajecten om mensen aan het werk te helpen, wordt per 2012 gehalveerd. Daarom moet de raad keuzes maken over de doelgroepen die met dit budget bediend kunnen worden. Het college koos ervoor om al het beschikbare geld in te zetten voor bemiddeling naar werk. Dat betekent dat er geen geld meer over zal zijn voor sociale activering, trajecten bedoeld voor mensen waarvan ingeschat wordt dat zij niet meer zullen uitstromen naar werk (of niet op korte termijn). GroenLinks vindt dat de gemeente er ook voor deze doelgroep moet zijn. Daarom diende GroenLinks een amendement in om € 100.000 te reserveren voor trajecten voor mensen die niet meer aan betaald werk kunnen komen voor de eerste helft van 2012.  Het college moet gaan onderzoeken welke mensen behoefte hebben aan ondersteuning, bv door extra begeleiding te bieden bij het zoeken naar dagbesteding of vrijwilligerswerk. Halverwege 2012 kijken we of het geld genoeg is.

Kadernota werken aan werk

Deze nota geeft de kaders mee voor de uitvoering van de wet ‘werken naar vermogen’. Deze wet bundelt de WWB, WSW, Wajong en de WIJ. Hiermee komt er één regeling voor mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt.  Met de nota kiest het college voor ervoor om in overleg met werkgevers ervoor te zorgen dat de vraag van werkgevers zo goed mogelijk wordt beantwoord. GroenLinks pleitte ervoor om aandacht te hebben voor de competenties van werknemers, en gaf de opdracht mee om de werkgevers aan te spreken op hun verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat mensen met een arbeidshandicap ook aan het werk kunnen.

Iedereen onder dak!

GroenLinks diende de actuele motie van de SP mee in om ervoor te zorgen dat er in de wintermaanden niemand op straat hoeft te slapen. Dit resulteerde erin dat de nachtopvang tot in ieder geval 17 januari (als de commissie praat over maatschappelijke opvang) ook opengesteld wordt voor mensen die niet uit de regio komen. Normaal gesproken mogen deze mensen geen gebruik maken van de opvangvoorzieningen tenzij het meer dan 5 graden vriest. Omdat het nu een zachte winter is, mogen deze mensen dus eigenlijk niet naar binnen. Op 17 januari praten we verder over een structurele oplossing.

Natlab 2.0

De gemeenteraad is (eindelijk!) akkoord gegaan met het definitief ontwerp van Natlab 2.0. Dit betekent dat er een einde komt aan de discussie over de toekomst van Plaza Futura, waar inmiddels al ruim 10 jaar een nieuwe locatie voor gezocht wordt. Naast Plaza Futura zal het pand ook onderdak gaan bieden aan de organisaties BROET en Baltan. GroenLinks heeft ingestemd met het nieuwe plan.

Zaterdag ben ik op pad geweest met KDET, onze Klankbordgroep Dak- en Thuislozen. KDET bestaat uit een aantal mensen die vroeger op straat hebben geleefd in Eindhoven, en zich nu, vanuit hun ervaringsdeskundigheid, inzetten om de belangen van de dakloze Eindhovenaar te behartigen. Zij houden zich onder andere bezig met het ondersteunen van de doelgroep door spreekuren te houden op plekken waar veel daklozen komen, zoals de inloophuizen en de nachtopvang, en door hen op te zoeken op de plekken waar zij zoal vertoeven in de stad. Verder heeft KDET een straatkompas gemaakt, een boekje met alle informatie die een dakloze nodig heeft om in Eindhoven de weg te vinden. En ze begeleiden ‘straatsurvivalroutes’. Een route uitgezet voor bv hulpverleners, ambtenaren én dus gemeenteraadsleden, langs alle locaties die belangrijk zijn voor daklozen in onze stad.

Hieronder een sfeerimpressie van de dag in beeld. Lees mijn verslag door onderaan dit artikel op de link te klikken.

‘t Hemeltje, inloophuis in Hemelrijken	De nachtopvang aan de Barrierweg
Hangplekken achter het station en in de Raffeissenstraat
Hangplekken achter de parkeergarage en langs het spoor

Lees hier mijn verslag!!!

Het is vroeg op deze zaterdag, om 9.00 worden we verwacht bij de nachtopvang aan de Barrierweg. We hebben geluk met het weer, koud maar zonnig. Ik trek mijn stevige wandelschoenen aan en uitgerust met dikke sjaal en handschoenen ben ik er klaar voor.

Bij aankomst blijken de mensen die gebruik maken van de nachtopvang al vertrokken. De nachtopvang is dan alweer gesloten. Er zijn alleen nog een paar mensen aanwezig die schoonmaken. Dit wordt gedaan door de gebruikers zelf, hiermee kunnen ze een overnachting verdienen. We beginnen met een rondleiding door de nachtopvang. Een prima voorziening, alles ziet er netjes uit. Er is een gezamenlijke ruimte, waar ook gegeten wordt, er is een rookruimte, met computers, en er zijn slaapzalen waar max. 6 bedden in staan. Ik heb jeugdherbergen mogen ervaren die er beduidend minder luxe aan toe waren. Maar het verschil met een jeugdherberg wordt al snel duidelijk. Bij binnenkomst (op vaste tijden, na 8.00 gaat de deur op slot en kom je er niet meer in of uit), dien je al je spullen in te leveren en krijg je een bak met daarin een standaarduitrusting met trainingsbroek, slippers en een fleecetrui. Toch een klein beetje een gevangenisgevoel. De medewerker, een beetje gaar na zijn nachtdienst, legt uit dat op die manier voorkomen wordt dat er drugs ed gebruikt wordt in het huis. Dat is niet de bedoeling. Maar de gebruikers hebben wel zelf inbreng: er is een periodiek overleg tussen de gebruikers en medewerkers van de nachtopvang. KDET houdt hier wekelijks spreekuur. Ook daar kunnen mensen hun signalen kwijt.

Na de rondleiding in de nachtopvang gaan we de straat op. Het is zaterdag, meteen de moeilijkste dag voor daklozen. Want op zaterdag zijn er haast geen voorzieningen open waar ze terecht kunnen. De inloophuizen zijn gesloten. Alleen bij het Leger des Heils mogen ze een uurtje binnen op zaterdag voor een kopje koffie.

We lopen de route die de meeste mensen afleggen als ze richting het centrum lopen. Tussen de huizen en de flats door. We zien een man in z’n eentje rondscharrelen tussen de flats. Een bekende. ‘Hier stonden vroeger bankjes’ zegt één van onze gidsen. ‘Maar die zijn weggehaald, vanwege overlastmeldingen uit de omgeving. Maar ja, het zijn ook maar mensen….’

De tocht vervolgt richting de Kruisstraat. Naar de Albert Hein. ‘Daar kon je vroeger gratis koffie krijgen, maar die automaat is weggehaald’. De Albert Hein is voor veel mensen de eerste halte om bier te halen. Een doorgewinterde alcoholist drinkt 24 halve liter blikken per dag. Een collega raadslid, vroeger vakkenvuller op zaterdagochtend had zich altijd al afgevraagd wat die mensen toch moeten met al die blikken Euroshopperbier op de vroege ochtend. Nooit gedacht dat mensen dat bier al op dat tijdstip zouden wegkrijgen….

De tocht vervolgt richting het TU/e terrein. Een favoriete plek voor daklozen in de zomer. Hier werden ze, tot voor kort, met rust gelaten. Tot dat de TU/e begon te klagen over de rotzooi die ze lieten slingeren. Sindsdien worden ze daar weggejaagd.

Naar de overkant dan maar, langs de Bunker, daar ligt ‘het bultje’. Het valt niet op, een heuveltje met wat bomen en struiken erop, grenzend aan de achtertuinen van de straat verderop. Maar het is één van de beste slaapplekken voor in de zomer. Veilig en beschut, uit het zicht van het leven in de huizen en straat. En iets verderop, een groep struiken. ‘Kijk, hier hangt de waslijn! Toen ik hier laatst was hing het helemaal vol’.

Bij het Dommeltunneltje staan we even stil bij de inmiddels overleden Remy. Een bekende op straat. Hij sliep daar altijd. ‘Zelfs als het -10 was, moesten ze ‘m uit die tunnel komen sleuren. Hij wilde niet naar binnen’. Aan de andere kant van de tunnel stond vroeger de keet van Novadic Kentron. Bakkie koffie drinken. Dat kan er nu ook, bij Occupy, die hier met haar tenten is neergestreken. Onder de Occupiers vertoeven een paar bekenden van de straat.

Achter het oude postkantoor laten onze gidsen zien hoe je door het hek kunt, naar een leegstaand pand van de NS, waar een van onze gidsen vaak heeft geslapen. Een rustige plek, waar ze lang gedoogd zijn. ‘Er was in die tijd een technicus bij de groep, die het hele hek had geautomatiseerd. Het leek wel een oprijlaan’.

Door naar de bankjes bij de moerastuin achter de Effenaar. Nu is er geen riet, maar in de zomer zit je best goed uit het zicht. ‘Trof hier laatst nog iemand aan, zover weg, niet meer aanspreekbaar’. De bankjes langs de Dommel, achter de tramstraat waren ook favoriet. ‘Maar na die melding die ik maakte vanuit KDET, toen ik daar een paar keer iemand in een rolstoel zag rondhangen die heel z’n broek vol bloed had zitten, hebben ze niet alleen de dakloze maar ook de bankjes opgehaald. Niet gewenst’.

Waar de mensen wel gewenst zijn, of in ieder geval gedoogd worden, is naast het Regionaal Historisch Archief aan de Raffeissenstraat. Een prima plek om lekker beschut te zitten als het regent. En de eigenaar van het daarachter gelegen café vindt het goed, als ze hun rotzooi maar opruimen.

Op naar de Heuvelgalerie. Met de lift naar boven, naar een verlaten trappenhuis. ‘Ideaal voor de zondagochtend. Komt niemand hier.’ In de Heuvelgalerie zelf zaten vroeger ook veel daklozen, vooral ‘savonds. Maar daar zijn ze weggeveegd. Overlast voor het winkelend publiek.

Het wordt zo langzaamaan tijd voor de lunch. Normaal gesproken gaan ze dan naar het inloophuis van de Catherinakerk, waar een boterham te krijgen is. Maar die is dicht op zaterdag. Wij hebben geluk: we gaan eten op het kantoor van KDET aan de Paradijslaan. Op de tafel in het kantoor staat een foto van Perry. Tot voor kort lid van KDET, maar onverwacht overleden. Ogenschijnlijk gezond, niet aan de drugs. ‘Hij was aan de gelukkigste periode van zijn leven bezig’.

Na de lunch vervolgt de tocht. Verder langs struiken en bosjes die in het najaar goed gesnoeid worden. Nu kale plekken, maar in de zomer goed dichtgegroeid en daarmee goede plekken om te gebruiken of te overnachten. Door de binnenstad lopen we naar het 18 Septemberplein. ‘Hier gebeurt het. Gekkenhuis was het hier af en toe. Dealers en de hele handel’. Dat beeld herken ik, als ik ‘savonds wel eens vanaf het station naar huis ga na een avondvergadering op mijn werk, staan ze daar inderdaad, op de kop van de Nieuwstraat en het 18 Septemberplein. De dealers en hun klanten.

Bij de parkeergarage aan de Mathildelaan gaan we naar het bovenste parkeerdek. Tussen al het winkelend publiek dat rondjes rijdt op zoek naar een parkeerplek, horen we het verhaal van een goede vriend, die daar zijn favoriete plek had. Ook overleden. Tragisch verhaal, een jongen van 35 die in korte tijd helemaal was afgegleden, in het ziekenhuis terecht was gekomen, en vervolgens op straat is overleden. Een aangrijpend verhaal.‘Hij kon altijd terug naar zijn ouders, en de deur stond ook open voor mij, ik heb er een tijd gelogeerd. Ik kan zijn ouders nu niet onder ogen komen, te pijnlijk, daar kan ik nu nog niet mee omgaan’.

Buiten aangekomen staan we stil bij de deur van de nachtopvang ‘het Eindje’. Ik dacht dat die zo genoemd was naar de parkeergarage waar hij onderin gevestigd zit, die heet ook het Eindje. Maar het blijkt de naam te zijn die door de doelgroep zelf zo is verzonnen. ‘Want als je hier zit, is het echt het einde’. In het Eindje staan zo’n dertig bedden voor de cliënten van Novadic Kentron. Zwaar verslaafde mensen, zover heen. ‘Als ik hier terecht was gekomen, had ik het niet overleefd.’

Zigzaggend door de wijk lopen we richting Hemelrijken. Hier zit inloophuis ‘het Hemeltje’. Het Hemeltje is normaal gesproken op zaterdag gesloten. Maar vandaag is er de kerstmarkt van de buurtvereniging. Er zijn activiteiten in het aan de overkant van de straat gelegen SPILcentrum maar de verkoop van de handwerk-artikelen is dit jaar in het Hemeltje. De doelgroep mag vandaag niet binnen. Dit levert veel discussie op. ‘Belachelijk dat de mensen er niet in mogen!’ Maar de coördinator van het Hemeltje legt uit dat ze blij is om het gebouw voor één keer beschikbaar te stellen voor aan de buurtvereniging. ‘Zo komen de buurtbewoners ook eens over de drempel. En het is buiten de openingstijden.’

In de tuin van Hemeltje drinken we koffie en kijken we terug op de dag. Onze gidsen willen graag van ons horen wat we meenemen van deze ervaring. Ik laat de dag in mijn gedachten voorbij gaan. Het opgejaagde gevoel, van nergens welkom zijn, altijd op je hoede. Het was indrukwekkend om de persoonlijke verhalen van onze gidsen te horen, die open over hun eigen ervaringen, en die van anderen hebben gesproken. Verhalen over hoe het leven van mensen kan lopen. Over verslaving, over gebroken gezinnen, over huwelijken die stranden. Over ellenlange hulpverleningstrajecten, waarbij de slechte ervaringen zich op slechte ervaringen stapelen. Over kinderen die op jonge leeftijd niet meer thuis terecht kunnen. Met name het laatste raakt me, dat kinderen soms in omstandigheden opgroeien waarin ze geen eerlijke kans lijken te krijgen.

Ik denk terug aan de verhalen die ik heb gehoord tijdens de hoorzitting naar de maatschappelijke opvang, die de gemeenteraad een paar jaar geleden heeft gehouden. Ik heb veel dakloze mensen en hulpverleners gesproken in die tijd. Het verhaal van die piloot is me het meeste bijgebleven. Iemand met succes in het leven, een goede baan, een mooi huis in België. Tot hij op een dag na het werk zijn straat in reed, en werd ingehaald door een auto, die voor zijn ogen zijn vrouw en dochtertje doodrijdt, die hem op stonden te wachten. De piloot is doorgereden en uiteindelijk op straat terecht gekomen in Eindhoven, aan de drank. Hij heeft jarenlang geen contact gehad met zijn familie.

We praten over de voorzieningen en de hulpverlening in Eindhoven. Wat er nog mist, en wat er beter kan. En wat je van de mensen zelf mag verwachten. ‘Het lijk wel expeditie Robinson op de straat!’ concludeert mijn collega.

Mijn conclusie: Het is een dun lijntje tussen succesvol zijn en niet. Door foute keuzes en een samenloop van omstandigheden kan een stabiel leven ineens opslaan. We denken dat dat ons nooit kan overkomen, dat wij het nooit zover zouden laten komen. Maar uit de verhalen blijkt dat een leven op de rand van de maatschappij in sommige gevallen dichterbij is dan je denkt. Ik vind het zo belangrijk dat we deze mensen niet zomaar afschrijven, maar dat we ons inzetten om hen uit de situatie te helpen waar ze in geraakt zijn, en ook deze mensen aanspreken op wat ze zelf willen en kunnen. Daar gaat het gemeentelijke beleid over.

Onze wegen gaan hier uit elkaar. Ik loop terug naar de nachtopvang om mijn fiets te halen, en ga naar huis. Na een dag koukleumen op straat is thuis de kachel aan en wacht het eten. Ik voel me rijk, maar ook verdrietig. Het duurt nog een uur voor de nachtopvang weer open gaat.

Op 6 december 1942 vielen er bommen op het centrum van Eindhoven. De geallieerden bombardeerden de Philipsfabrieken, waar materiaal voor de Duitsers gemaakt wordt. Operatie ‘Oyster’  heette het, en het duurde maar 2 uur in totaal. Ruim 150 mensen kwamen om die dag.

Op 6 december 2011, 69 jaar na dato, werd voor de Lichttoren een momument onthult ter nagedachtenis van de slachtoffers. In het monument, dat een Oester voorstelt, met daarin afbeeldingen van wat het bombardement aanrichtte in de stad, zit een rol met alle namen van de overledenen. Een  mooi, persoonlijk ontwerp van Peter Nagelkerke, de kunstenaar die het monument ontwierp. De afbeeldingen zijn gebaseerd op gesprekken met overlevenden. Het Eindhovens Dagblad besteedde de afgelopen veel aandacht aan die verhalen, en tekende ze op in een boekje dat speciaal voor deze gelegenheid gemaakt is.

Het was erg druk bij de onthulling van het monument. De handeling werd verricht door de kleinzoon van initiatiefnemer dhr. van der Heijden. Veel overlevenden en hun familie waren aanwezig. Er werden bloemen gelegd, onder andere door de geallieerden Engeland en Frankrijk.

Erg mooi om te zien dat deze mensen nu eindelijk een plek hebben om de slachtoffers te herdenken. Eindhoven is een belangrijke plek rijker!

Ook dit jaar wordt in Eindhoven de verkiezing georganiseerd van het raadslid van het jaar. Wie is er opgevallen en heeft zich onderscheiden? Bijvoorbeeld door initiatief, inhoudelijke bijdrage, rol in het debat, zichtbaarheid in de stad of resultaat?

De verkiezing is bedoeld om op een positieve manier aandacht te besteden aan het raadswerk. Naast het raadslid van het jaar zal ook de beste fractie in de bloemetjes worden gezet en wordt het talen van het jaar gekozen. De inwoners van Eindhoven worden uitgenodigd hun stem uit te brengen. Dat kan vanaf nu tot 16 december. Ze worden gevraagd daarbij ook aan te geven waarom ze tot hun keuze zijn gekomen. Ook ambtenaren, journalisten en prominente Eindhovenaren zullen bij de stemming worden betrokken. De uitslag van de verkiezing zal op 20 december worden bekend gemaakt, onmiddellijk na de laatste vergadering van de gemeenteraad van 2011.

Het is de vierde keer dat de verkiezing plaatsvindt. Het raadslid van het jaar 2011 ontvangt de Jan Van den Biggelaar wisselbokaal. De organisatie is in handen van een onafhankelijk comité onder de vlag van de Stichting Raadslid van het Jaar.

Breng ook je stem uit voor raadslid van het jaar!

Stemmen via:

stem@raadslidvanhetjaar.nl

www.raadslidvanhetjaar.nl

http.//twitter.com@besteraadslid

GroenLinks viel al eens in de prijzen. In 2009 werd ikzelf ‘beste raadslid’ en de fractie ‘beste fractie’ en in 2010 werd Tom van den Nieuwenhuijzen gekozen tot ‘beste talent’.

Uitgebreide informatie over de standpunten van onze fractie bij de begrotingsbehandeling kun je lezen in onderstaande nieuwsbrief van de fractie, speciaal over de begroting.

Nieuwsbrief special begroting

Op 8 november behandelde de gemeenteraad de begroting voor 2012. Lees hieronder mijn betoog….

Betoog begroting 2012 GroenLinks

GroenLinks vindt dat het college goed op weg is om de erfenissen uit het verleden en de opgaven voor de toekomst het hoofd te bieden. De begroting is al een heel stuk beter ‘helder en op orde’. We zijn er echter nog niet. Nog té vaak wordt de begroting dichtgereden met kasschuiven, alternatieve inzet van reserveringen, verlengen van afschrijvingstermijnen en voorsorteren op mogelijke kansen en te verwachten voordelen. Wij verwachten dan ook van het college dat zij dit blijft aanpakken.

Het grootste deel van de ruim 56 mln bezuinigingen heeft onze goedkeuring. Heel belangrijk vinden we het extra geld in armoede en de Wmo. Wij zijn ook erg tevreden met de investering in duurzaamheid. Met een beperkt budget weliswaar, maar doordat we dat niet inzetten om allerlei losse projecten op te tuigen maar het investeren in scholing en goede randvoorwaarden, kiezen we voor een fundamentele aanpak waarmee we ons tot de koplopers in de wereld scharen. Daar zijn wij trots op.

Bij een aantal voornemens hebben wij in de commissie en eerder dit jaar kritische kanttekeningen geplaatst. Ik noem er hier een paar:

- De leges, die willen we kostendekkend, maar toen bleek dat de procedures erg duur en omslachtig zijn. Maar onder druk wordt alles vloeibaar is gebleken. In ieder geval bij de horeca. Wij willen dat de andere dossiers zo ook worden doorgelicht.

- Het innovatieprogramma. We zijn het eens met de doelstellingen, maar niet met een structurele financiering voor Brainport Development hierin.

- Cultuur. Voor het CKE zien we positieve ontwikkelingen. Bij de voorstellen over de bibliotheek en de backoffice hebben we nog ernstige twijfels over de haalbaarheid. Hoe denkt de wethouder dit op te lossen?

- Tot slot de sporttarieven, waarover we nog in discussie gaan, maar waarbij wij op basis van het dossier wel het gevoel hebben gekregen dat de taakstelling haalbaar is. We zijn blij dat de ijsbaan toch open zal blijven.

Als we terugkijken op al deze discussies, dan vragen wij ons af wat nu echt het allerbelangrijkste is voor de komende jaren. Wat is het toekomstperspectief waar we voor gaan? Voor GroenLinks is dat meedoen en kansen voor iedereen. Kansen op onderwijs, ontwikkeling, werk en een gezond leefklimaat. Een van de belangrijkste speerpunten in ons verkiezingsprogramma én in ons coalitieakkoord, maar ook het grootste risico in onze meerjarenbegroting.

Deze coalitie heeft ‘werk voor iedereen’ als belangrijk doel gesteld . Maar door de rijksbezuinigingen worden de gemeenten de kansen ontnomen om mensen daar op een goede manier bij te ondersteunen. Gedachten om mensen met een arbeidshandicap gewoon in reguliere bedrijven aan het werk te helpen zijn mooi, maar het gebeurt niet vanzelf! Zonder financiële middelen blijven deze doelen slechts van papier.

Voor die mensen voor wie betaald werk nog een brug te ver is, stelde onze coalitie dat sociale activering of vrijwilligerswerk wenselijk is. Omdat meedoen en ergens bijhoren beter is dan eenzaam thuis achter de geraniums zitten. Door de bezuinigingen van het Rijk op het participatiebudget vervallen deze mogelijkheden. GroenLinks vindt dit erg zorgelijk, wij vragen ons af of het lukt om ook deze mensen een alternatief te bieden. Wij komen hierop terug bij de behandeling van het participatiebudget. En wij verwachten van dit college dat zij er alles aan doet om onze afspraken uit het coalitieakkoord overeind te houden!

Werk voor iedereen. Maar tegelijkertijd behalen we onze doelstellingen door ‘beter te handhaven en de poortwachtersfunctie’. Natuurlijk moeten we fraude bestrijden, daarover is geen discussie. Maar als mensen recht hebben op een uitkering, moeten ze die gewoon krijgen. Als je mensen duurzaam aan het werk wilt hebben, is een goede motivatie erg belangrijk. Iemand met wantrouwen tegemoet treden zal dan niet helpen. Wij willen mensen aanspreken op hun kwaliteiten en hun eigen kracht. Behandel hen dan ook zo, ga naast hen staan ipv boven hen, dat levert zoveel meer resultaat!

Ondertussen wordt de situatie van mensen met een minimum inkomen of een beperking er niet beter op. Zij worden door de rijksmaatregelen vaak dubbel of zelfs driedubbel gepakt. De effecten van deze stapeling van maatregelen, landelijk én lokaal zijn niet te overzien. Hoe kunnen wij dan goede afwegingen maken? Daarom zijn wij voornemens een motie mee in te dienen met onder andere het OAE om de stapelingen van effecten in kaart te brengen, en hier passende maatregelen op te nemen. Want GroenLinks vreest voor de toekomst van bv alleenstaande ouders met kinderen. Die moeten we ontzien!

Maar is het dan alleen maar doemdenken?

Nee. In al deze ontwikkelingen horen we ook heel veel positieve, hoopvolle geluiden. Deze Raad maakt zich zorgen om de draagkracht van de samenleving, of er wel genoeg vrijwilligers zijn om al die dingen te gaan doen die de overheid niet meer wil regelen. Een aantal partijen heeft haar oordeel al klaar. Dat gaat nóóóit lukken. Maar toch hebben bv de vrijwillige hulpdienst, of Humanitas geen enkel gebrek aan vrijwilligers. De zelfhulpnetwerken, waarbij veel gebruik gemaakt wordt van ervaringsdeskundigen, zijn nog nóóit zo succesvol geweest. Bij uitstek voorbeelden van hoe vrijwilligers aanvullend kunnen zijn op professionele zorg. En bij het vrijwilligerspunt melden zich élke week een kleine 20 mensen voor vrijwilligerswerk! Prachtige en hoopvolle voorbeelden. Het gaat er dus ook om hoe je mensen aanspreekt en wat je ze kunt bieden.

Een ander voorbeeld. GroenLinks baalt er stevig van dat het Rijk met de WWnV niks wil doen om de werkgevers te verplichten om mensen met een arbeidshandicap in dienst te nemen. Want doen ze dat vanzelf? Nee, het grootste deel doet dat waarschijnlijk niet vanzelf. Maar ze zijn er wel, die betrokken ondernemers die vanuit een maatschappelijk besef mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt in dienst nemen. Zo sprak ik laatst de directeur van van Asperdt, hier op de Hurk, die vanuit een maatschappelijke betrokkenheid een huismeesterproject is gestart en daarmee mensen uit een moeilijke doelgroep weer perspectief bood. Wat doen wij om deze werkgevers te ondersteunen? Burgemeester van Gijzel, bijna een jaar geleden deed u een oproep in uw nieuwjaarstoespraak aan werkgevers. U zei toen: ‘Wij hebben klaargestaan toen u ons nodig had. Nu moet het andersom’. Wat heeft ú tot nu toe gedaan om de werkgevers te betrekken bij deze maatschappelijke vraagstukken? Wij roepen u én wethouder Brink op: Zoek de werkgevers in de wijken op, niet alleen in China!

In tijden van financiële krapte moeten we op zoek gaan naar maatschappelijk rendement. Als we toch investeren, plak er dan een maatschappelijke doelstelling aan vast, twee vliegen in één klap! GroenLinks heeft hier allerlei ideeën over. Wij geven hier één voorbeeld.

Met deze begroting besluiten we om bijna 2 ton in het expatcenter te steken. In de commissie legde wethouder Brink uit dat dat geld nodig is om onze gemeentelijke taak te regelen. Maar zien wij onze taak alleen maar als het uitleggen van wetten en regeltjes? Of gaan we voor het welzijn van mensen in onze stad? Het vrijwilligerspunt heeft een project om kenniswerkers te koppelen aan oudkomers (ook weer vrijwilligers) om hen wegwijs te maken in Eindhoven en de integratie te bevorderen. Van die kennisuitwisseling worden beide partijen beter, daarom wordt momenteel gekeken of het project bij het expatcenter kan worden aangehaakt. Twee vliegen in 1 klap. Wij vragen de wethouder om zich in te zetten voor dit project. Als nodig dienen wij hier een motie voor in.

Tot slot voorzitter. Het perspectief waarin we deze begroting beoordelen is er eentje van een samenleving in verandering. We hadden, ook zonder de landelijke bezuinigingen, nooit alles kunnen laten zoals het was. De komende 20 jaar verandert onze bevolkingssamenstelling en de behoefte van de mensen drastisch. Dit had hoe dan ook geleid tot een verdere stijging van het gebruik van bv Wmo en welzijnsvoorzieningen. Door de bezuinigingen wordt het veranderingsproces moeilijker en sneller. Maar de verandering was hoe dan ook nodig geweest. GroenLinks kan en wíl daarom niet garanderen dat alles blijft zoals het was. Wij geloven in de kracht van de samenleving. En wij geloven in de kracht van mensen en het teruggeven van de regie. Het is dan ook zaak om als overheid de goede keuzes te maken om deze ontwikkelingen te faciliteren.

Besturen in deze tijd vraagt om lef. Lef om keuzes te maken, te stoppen met wat was en ruimte te geven aan het nieuwe. Deze coalitie, en dit college maakt in onze ogen de juiste keuzes, binnen de mogelijkheden die zij nu heeft.

———————————————————————————————————

Na de Dutch Design Week over naar het volgende grootse evenement in Eindhoven: GLOW. Opnieuw een nieuw bezoekersrecord, 360.000 mensen kwamen de licht-kunstwerken in onze binnenstad bewonderen afgelopen week. Het mooie van GLOW is dat het voor iedereen toegankelijk jong en oud, van rolstoel tot kinderwagen, iedereen genoot. En ik ook natuurlijk!

De raadswerkgroep communicatie hield in het voorjaar een brainstormbijeenkomst met inwoners van Eindhoven om te ontdekken wat er voor nodig was om inwoners meer bij de politiek te betrekken. De conclusie: de politiek moet in gesprek met de burger. Op 2 november deden we een poging tijdens het eerste politieke café georganiseerd door de gemeenteraad.

In een volle zaal van het Stadspaviljoen gingen de raadsleden in debat over twee onderwerpen: sporttarieven en het van Abbemuseum. Dat deze onderwerpen het publiek aanspraken was wel duidelijk: ruim 150 mensen kwamen naar het debat!

Ik heb namens GroenLinks meegedaan aan het debat over het van Abbemuseum. Natuurlijk ging het in het debat veel over het voorstel van de PvdA om het van Abbe meer bezoekers te laten trekken. Hierover schreef ik al eerder een blog. Ook in dit debat heb ik aangegeven dat GroenLinks het wat te kort door de bocht vindt om alleen naar de bezoekersaantallen van het museum te kijken, maar dat we wel vinden dat ook bij het van Abbe gekeken moet worden wat er bezuinigd kan worden. Lastig in het debat was dat er veel vergelijkingen gemaakt werden met bv het schoolzwemmen. Lastig, want het is echt appels met peren vergelijken, maar terecht dat het aan bod kwam in het debat, want zo beleven de inwoners het dus wel.

Al met al kijken we terug op een leuke en leerzame avond. Zeker voor herhaling vatbaar!

In de Dutch Design Week reikte de gemeente voor de derde keer de Social Design Talent Award uit. Dit is een prijs die de gemeente jaarlijks toekent aan een student die met zijn of haar (afstudeer)ontwerp een excellente oplossing of aanpak ontwikkelt voor een sociaal-maatschappelijk vraagstuk in het gemeentelijk domein. Het doel van deze award is het stimuleren van sociaal maatschappelijk ontwerp. Ik zat dit jaar voor de eerste keer in de jury, natuurlijk samen met design-wethouder Mary-Ann Schreurs. Ondersteund door een hele groep ambtenaren hebben we de (afstudeer)tentoonstellingen van de Design Academy en Industrial Design op de TU/e bezocht, waar we uitleg kregen van de studenten over hun project. De prijs die gewonnen kan worden is € 10.000 die gebruikt moet worden om het project écht in uitvoering te brengen. Uit de voorselectie van bijna 30 ontwerpen kozen we 3 finalisten. Op 29 oktober maakten we de winnaar bekend.

Winnaar Michiel Kersteman: Vendopark

Vendopark is een dynamisch parkeermodel gebaseerd op de bezettingsgraad van parkeerplekken. Veel woonwijken net buiten het stadscentrum hebben last van een parkeerprobleem vanwege gratis parkeerplekken. Dit wordt voornamelijk veroorzaakt door bezoekers van buitenaf (outsiders). Met Vendopark worden outsiders efficiënter verdeeld over de woonwijk door gebruik te maken van lege ruimtes verder in de wijk, zonder wijkbewoners te storen. De bezettingsgraad van geparkeerde auto’s, aangegeven met licht op de betaalautomaat, bepaald of een outsider moet betalen voor het parkeren. Met meer auto’s wordt het betaald parkeren, met weinig auto’s is het gratis. Met dit ontwerp won Michiel Kersteman een geldbedrag van € 10.000,- dat ingezet kan worden voor de doorontwikkeling of uitvoering van zijn ontwerp.

Eervolle vermeldingen

Mark Thielen, Rik van Donselaar, Roland Coops & Idowu Ayoola ontvingen voor hun project ‘Oohoo’ een eervolle vermelding. Oohoo is een non-profit organisatie die op een nieuwe manier de maatschappij wil verbeteren. Enerzijds wordt samengewerkt met een groep 55 plussers die een enorme drive hebben om iets goeds te doen voor de wereld waarop zij leven. Anderzijds wordt gesignaleerd dat bedrijven steeds meer verantwoordelijkheid nemen op sociaal en maatschappelijk gebied. Bedrijven benaderen Oohoo met uiteenlopende (maatschappelijke) vraagstukken. Oohoo legt dit vraagstuk voor aan een geselecteerde groep 55 plussers. Onder begeleiding van de ontwerpers van Oohoo worden er nieuwe inzichten gegenereerd als inspiratie voor het desbetreffende bedrijf.

Ook Roland Pieter Smit ontving een eervolle vermelding met zijn project ‘Wolwaeren’. Met Wolwaeren, een serie van zeven wollen dekens gemaakt door verstandelijk en lichamelijk beperkten, heeft Roland Pieter Smit weefgetouwen ontworpen die o.a. rekening houden met de psychische en lichamelijke mogelijkheden van de gebruikers. Autistische mensen kunnen bijvoorbeeld werken met zeer dun garen, terwijl mensen met het syndroom van Down bij voorkeur met dikker garen werken. Het garen is gemaakt van Texelse wol, ooit winstgevend maar tegenwoordig bijna waardeloos. Door de schapenboeren een eerlijke vergoeding te bieden, geeft Smit de wol bovendien weer waarde. Wolwaeren brengt een eeuwenoude woldeken-cultuur terug in Nederland en streeft naar verwerking zo dicht mogelijk bij de bron.

Naast de winnaars en de eervolle vermeldingen waren er nog veel meer projecten die veel indruk bij mij maakten. Te beginnen met het mijnveegproject, omdat het een grote maatschappelijke waarde heeft (maar in het Eindhovense wat minder van toepassing is gelukkig). Verder waren er verschillende communicatieprojecten, waarvan ik persoonlijk het project ‘postboard’, erg goed vond, ontwikkeld voor aphasiepatienten maar ook veel breder toepasbaar, of de courtyard-kit, om samen met burgers te komen tot een invulling voor lege plekken in de stad of het filmpje over ruzie met de buren, zo te gebruiken bij buurtbemiddeling…

Kortom: het was ontzettend leuk om zoveel talent te zien en spreken tijdens de jurering!

Alweer de tiende editie van de Dutch Design Week veroverde Eindhoven in de herfstvakantie. Nog groter, nog mooier, nog vernieuwender. Ik heb er weer van genoten!

Ik was bij de opening, de uitreiking van de Dutch Design Awards, heb in de jury gezeten van de Social Design Talent Award van de gemeente en ging mee op de designtour die speciaal voor politici is georganiseerd. Daarnaast heb ik natuurlijk geprobeerd zoveel mogelijk locaties te bezoeken.

Omdat beelden zoveel meer zeggen dan woorden…..

Hierbij wat fotootjes van de week: sfeerinpressie opening, uitreiking Dutch Design Awards, Dutch Design Tour voor politici: bezoek aan atelier Kiki en Joost en nieuwe atelierruimte in Sectie C.

Vandaag werd in de commissie een discussie gevoerd over het initiatiefvoorstel van PvdA Raadslid Arnold Raaijmakers over het van Abbemuseum. Hij pleit ervoor dat het van Abbe meer betalende bezoekers moet gaan trekken zodat de gemeente 1 miljoen euro kan bezuinigen op de kosten van het museum. De PvdA onderbouwt dit voorstel met een benchmark tussen 5 musea, die laat zien dat de bezoekcijfers van het van Abbe achterblijven bij de rest. Het streven van de PvdA is om de bezoekersaantallen te laten stijgen tot een gemiddelde van deze musea.

GroenLinks is tegen het initiatiefvoorstel van de PvdA. Wij vinden de discussie die de PvdA hiermee wil aanzwengelen wel terecht; ook bij het van Abbe zal gekeken moeten worden of er bezuinigingen realiseerbaar zijn. Immers, de bezuinigingsopgave van de gemeente is zo groot dat er geen heilige huisjes meer kunnen zijn, alles moet kritisch tegen het licht gehouden worden.

De manier waarop de PvdA dit wil doen vindt onze fractie echter te kort door de bocht. Door alleen naar de bezoekersaantallen te kijken, en aspecten zoals bv de omvang van de begroting buiten beschouwing te laten, ontstaat in onze ogen een vertekend beeld. Wij kunnen de haalbaarheid en consequenties niet overzien als wij deze opdracht aan het van Abbe meegeven.

Zoals gezegd vinden wij wel dat de discussie gevoerd moet worden. Maar die willen wij voeren op basis van inhoudelijke argumenten. Net zoals wij dat ook bij andere bezuinigingen hebben gedaan, zoals die op het CKE en de bibliotheek (waarvan we hebben gezegd dat we pas een besluit kunnen nemen over de bezuinigingsopgave als er samen met de betrokken instelling een visie op papier is gezet en er inzicht is in haalbaarheid en consequenties). Het van Abbe geeft daar zelf al een aanzet toe in haar visie die afgelopen vrijdag is gepresenteerd. Wij vinden dat deze visie het vertrekpunt kan zijn om te verkennen wat mogelijkheden zijn om het museum op een dusdanige manier in te zetten dat de inhoudelijke doelstellingen behaald kunnen worden en een kostenbesparing gerealiseerd.

Dit staat overigens los van de waarde die wij hechten aan het museum. Wij denken dat het van Abbemuseum van bijzondere waarde is voor onze stad en haar inwoners.

De wethouder heeft in de vergadering toegezegd met een voorstel te komen dat recht doet aan alle opmerkingen die zijn gemaakt. De discussie hierover wordt op 15 november vervolgd.

Onze fractie probeert regelmatig gesprekken aan te gaan met partijen in de stad. Afgelopen maandag ontvingen we daarom het bestuur van Humanitas. Humanitas organiseert projecten die worden uitgevoerd door vrijwilligers op basis van de Humanitas-waarden: gelijkwaardigheid, verantwoordelijkheid voor jezelf en voor een ander, behoud van regie over het eigen, betrokken en vraaggericht. Humanitas heeft ongeveer 300 vrijwilligers in Eindhoven, waarmee zij zo’n 400 a 500 deelnemers van projecten bedienen.

In het gesprek hebben zij ons uitgelegd wat Humanitas in Eindhoven allemaal doet, zoals de activiteiten van homestart voor gezinnen en maatjesprojecten voor bv jongeren of nieuwkomers.

Verder heeft het bestuur haar zorgen uitgesproken voor ontwikkelingen in de stad, bij voorbeeld het vervallen van een aantal subsidies voor met name projecten gericht op allochtonen. Verder missen zijn (financiële) ruimte om nieuwe experimenten te starten, waar vroeger meestal wel geld voor was. Tot slot pleitte de bestuursleden ervoor om voorzichtig om te gaan met vrijwilligers. GroeNLinks neemt deze opmerkingen mee voor de discussies over het nieuw sociaal beleid.

9 Oktober was het weer zover, de marathon in Eindhoven. Een mooie dag (althans tot een uur of 14.00, waarna een miezerregen inzette en de rest van de middag aanhield), goed voor een fantastisch persoonlijk en baanrecord, waardoor de Eindhovense marathon in de top 6 van snelste parcours ter wereld is geraakt.

Mijn broer was ook weer van de partij voor de halve marathon. Vorig jaar de eerste keer. Deze keer ook voor hem een forse verbetering van zijn tijd met wel 17 minuten!!

Op 7 oktober bezocht een delegatie van de GroenLinks-fracties van de tweede kamer, eerste kamer en het europarlement onze provincie. Aanwezig waren Jolande Sap, Jesse Klaver, Liesbeth Tongerlo, Arjan el Fassed, Margreet de Boer en Bas Eickhout.

Voorafgaand aan het officiële werkbezoek had de B5 een extra overleg met Jesse Klaver georganiseerd om te praten over de consequenties van de Wet Werken naar Vermogen, die het Rijk wil doorvoeren. Na deze nuttige ochtend vertrok het gezelschap naar de bus, voor de start van de Provincietour. De eerste stop was op het provinciehuis in Den Bosch, waar we een gesprek hadden met duurzame ondernemers. Daarna vervolgde de tour richting de Peel, waar we onder andere de megastal-in-aanbouw van boer Pluk bezochten. Dapper van deze boer om ons te ontvangen, een bus stampvol GroenLinkers die hun verkiezingswinst in het Brabantse deels te danken heeft aan de strijd tegen de megastallen is niet het makkelijkste publiek. Het bezoek heeft ons zoals verwacht niet kunnen overtuigen. Na een omweg via het buitengebied van Deurne, waar pas echt de omvang van de intensieve veeteelt tot uitdrukking kwam, arriveerden we in Eindhoven bij de Etalage. Hier vond de slotbijeenkomst plaats met de talkshow ‘borrelen met Sap’. De Eurocrisis, Brainport, Diginotar en nog vele andere zaken passeerden de revue. Daarna was er nog gelegenheid tot napraten met onze gasten, waar we natuurlijk uitgebreid gebruik van maakten. We kijken terug op een geslaagde dag!

Tijdens de raadsvergadering van 4 oktober  heeft de gemeenteraad het ereteken uitgereikt aan Joke de Haas voor haar inzet voor het Zelfhulpnetwerk. De Stichting Zelfhulp Netwerk Zuidoost-Brabant biedt startende en reeds bij haar aangesloten zelfhulpgroepen en -organisaties facilitaire ondersteuning en
stimuleert en helpt bij het vasthouden/overdragen van kennis.

De Stichting Netwerk Zelfhulp Zuidoost Brabant ging in 1990 van start. Al vanaf de opstartfase verscheen Joke de Haas op het toneel. Mevrouw De Haas wordt daarom ook wel ‘de moeder van de zelfhulp’ genoemd.

Als vrijwilliger nam mevrouw De Haas de dagelijkse leiding van het netwerk op zich. En dat deed ze met een tomeloze inzet voor de zelfhulpgroepen in Eindhoven en omgeving. Ze vervulde binnen de stichting de functie van secretaris van het bestuur. In 2010 zette ze een stap terug en is ze nu nog als adviseur aan de stichting verbonden.

Onderscheidingen

Voor het werk bij Stichting Netwerk Zelfhulp Zuidoost Brabant ontving mevrouw De Haas in 1997 de Koninklijke Onderscheiding van Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Eerder mocht zij ook al de Vrijwilligerspenning van de gemeente Eindhoven in ontvangst nemen. Aan dat lijstje kan ze na vandaag ook het ereteken van Eindhoven toevoegen.

De Eindhovense gemeenteraad heeft een brief gestuurd naar Minister Gerd Leers. Hierin roepen wij de minister op om Mauro in Nederland te laten blijven. De brief is ondertekend door alle politieke fracties, De gemeenteraad voelt zich erg betrokken bij Mauro en zijn toekomst omdat Mauro in Eindhoven woont, studeert en stage loopt. Mauro is sinds zijn 10e in Nederland en is opgenomen in een pleeggezin in Limburg. Hij heeft nauwelijks contact met zijn biologische moeder in Angola, en spreekt de taal niet meer. Mauro zijn toekomst ligt in Nederland, waar zijn familie en vrienden wonen. Het is niet humaan om zo’n jongen nu terug te sturen!

Brief van de Eindhovense gemeenteraad:

Geachte Minister Leers,

Hoewel de situatie rondom Mauro Manuel al veel aandacht heeft gekregen en u al op veel manieren bent verzocht uw beslissing te herzien, doen wij dit hierbij toch ook nog een keer. Als vertegenwoordiging van de Eindhovense gemeenschap waar Mauro deel van uitmaakt, wil de Eindhovense gemeenteraad u met klem vragen gebruik te maken van uw bevoegdheid om deze inwoner van onze stad alsnog een verblijfsvergunning te geven.

Nadat Mauro als 10-jarig kind in zijn eentje op het vliegtuig is gezet naar een totaal vreemde bestemming, is hij in Nederland liefdevol opgevangen door pleegouders. Hij is opgegroeid in een gezinssituatie, heeft vrienden gemaakt en is naar school gegaan. Ook nu is hij bezig aan een opleiding, volgt een stage en is hij sociaal verbonden. Met andere woorden: deze jongen is een volwaardige burger in onze maatschappij en is dermate verwesterd dat terugsturen naar Angola zou betekenen dat hij weer op een vliegtuig met onbekende bestemming gezet wordt

Om humanitaire redenen, los van politiek en overtuigingen, verzoeken wij u unaniem deze Eindhovenaar een kans op een mooi leven niet te ontnemen omwille van procedures en regels.

De gemeenteraad van Eindhoven

wanneer: 7 oktober 2011
waar: De Etalage, Mecklenburgstraat 1 in Eindhoven
hoe laat: van 17:00 tot 19:00 uur
inloop: vanaf 16.30 uur

Op vrijdag 7 oktober bezoekt een stevige delegatie van GroenLinks, Noord Brabant, met leden uit de Tweede Kamer, Eerste Kamer en het Europees Parlement. Het provincie-bezoek wordt afgesloten met een politieke talkshow “Borrelen met Sap” in Eindhoven. De talkshow start om 17.00 tot 18.00 uur.

Jolande Sap wordt onder meer geïnterviewd over de Green Deal van dit kabinet. Bas Eickhout wordt aan de tand gevoeld waarom GroenLinks zoveel moeite doet Griekenland binnen de Euro te houden. Jesse Klaver vertelt over zijn Brabantse roots en praat met Statenlid Paul Smeulders en wethouder Lenie Scholten over ‘Brainport 2020’, een ambitieus plan waarmee Nederland moet doorstoten naar de top vijf van meest duurzame en concurrerende economieën.

De bijeenkomst is openbaar, je mag vrienden, buren en familie meenemen. Dus ik hoop dat jullie allemaal komen!

Een paar weken geleden had de commissie Maatschappij en Cultuur een ontmoeting met KDET, de Eindhovense klankbordgroep voor dak- en thuislozen. KDET bestaat inmiddels alweer een paar jaar, en is opgericht na de hoorzitting die de gemeenteraad heeft gehouden naar de voorzieningen voor daklozen in Eindhoven. Ik was lid van de werkgroep die de hoorzitting heeft georganiseerd.

Tijdens de bijeenkomst kregen we uitleg over al het werk dat KDET doet: ze houden spreekuren in de inloophuizen en de nachtopvang, zoeken de daklozen op straat op, organiseren ‘straatsurvivals’ en voorlichtingen voor professionals en begeleiden en bemiddelen waar nodig. Verder hebben zij het ‘straatkompas Eindhoven uitgegeven’. (zie website KDET) Ook hebben we specifiek stilgestaan bij het onderzoek dat zij hebben uitgevoerd naar zwerfjongeren.

Ik vond het erg leuk om te zien hoe de de organisatie én de leden van KDET in de afgelopen jaren zijn gegroeid, en ben blij dat deze mensen zich inzetten voor deze kwetsbare doelgroep. Omdat ze ervaringsdeskundig zijn kunnen zij écht naast de cliënten gaan staan. Absoluut een meerwaarde dus!

Wil je meer weten? Kijk dan eens op de website van KDET: www.kdeteindhoven.nl