Vliegen is onduurzaam. Toch ontkom je er als wereldburger niet aan. Op Trees for Travel kun je kijken hoeveel CO2 je uitstoot door een vlucht (en deze eventueel compenseren). Om een idee te geven, voor een retourtje London moet een boom in de tropen 66,5 jaar groeien. Voor een trip heen en terug naar de VS is dat ongeveer 660,5 jaren. Do the math…

Laatst moest ik ‘noodgedwongen’ (jammer dat je op de fiets niet overal kunt komen helaas) kiezen voor luchtvervoer. Tot mijn verrassing kreeg ik een e-ticket verzonden naar mijn telefoon. Daarin stonden alle belangrijke gegevens zoals vertrektijden en gatenummers vermeld. Daarnaast was er ook een digitale barcode. Hierdoor hoefde ik niets uit te printen. Bij het inchecken en douane, hoefde ik alleen mijn paspoort te laten zien en mijn telefoon (met op het scherm de barcode) door een scanner te halen. Ik kon meteen doorlopen. Als je nadenkt is dit alles erg 21. eeuw eigenlijk en niet meer slechts scenes uit een film.

Per jaar alleen al op Schiphol passeren er 45 miljoen reizigers. Dan is deze digitale instapkaart op je telefoon ten opzichte van de papieren voorganger toch nog een duurzaam randje van een onduurzaam gebeuren. De vraag die bij me opkomt, is hoe we in deze steeds meer globaliserende wereld onze (toenemende) mobiliteit kunnen verduurzamen? De auto-industrie is volop bezig met het ontwikkelen van hybride technieken, waarbij zelfs grote merken als BMW, Mercedes en Audi aan mee doen. Laatst was er in het nieuws te lezen dat er ook grote luchtvaartmaatschappijen bezig zijn met het terugdringen van de CO2 uitstoot, veroorzaakt door vliegverkeer. Ik zal daar eens in gaan duiken, misschien wel interessant voor mijn volgende post.

In het kader van het verbeteren van de luchtkwaliteit rijden er door het centrum van mijn stad ‘s-Hertogenbosch nu alleen nog maar electrische bussen. De zogenaamde ‘220 Xpress’. Een aangename vergroening van de binnenstad, die hopelijk snel wordt uitgebreid naar alle wijken van de gemeente.

Nu ik deze blog aan het schrijven ben, moet ik denken aan een presentatie die ik hield op de middelbare school over de ‘magneetzweeftrein’. Het was toen een blik naar te toekomst. Nu een uitgesteld verlangen…

***

Tot voor kort stond de Korenmarkt nog bekend als een parkeerlocatie voor vergunninghouders in de Benedenstad van Nijmegen. Maar in het kader van ‘Groene Allure Binnenstad’ verrijst hier nu een parkje. Het ontwerp van het park is in samenspraak met de bewoners gemaakt.

Momenteel wordt hard gewerkt aan de ‘groene’ aankleding van het park. De bomen en struiken krijgen een plekje en de grasmatten worden gelegd. Ook wethouder Jan van der Meer, verantwoordelijk voor ‘Groen’, heeft fysiek zijn steentje bijgedragen aan de Groene Allure van de Korenmarkt. Hij heeft geholpen met het planten van het vedergras. 

In het parkje ligt op het hoogste punt een siertuin met een fontein. Via een watergoot loopt het water naar het lager gelegen waterornament. Net als in de rest van de Benedenstad zijn in het nieuwe parkje natuursteen en gebakken materialen toegepast.

Bij de start van de werkzaamheden in september jl. zijn waardevolle historische vondsten uit de Middeleeuwen aangetroffen. Twee grafkeldertjes en een deel van de puinbaan (van de voormalige muur van de St. Janskapel) worden in het park gevisualiseerd. Een deel van het rijke verleden van Nijmegen als oudste stad van Nederland zal zichtbaar zijn.

De aanleg van het parkje op de Korenmarkt gebeurt in het kader van de visie ‘Groene Allure’. Deze visie streeft ernaar om de kwaliteit van het groen in de binnenstad te vergroten en waar mogelijk nieuwe groenvoorzieningen aan te leggen. Meer groen bevordert een schoner en beter leefklimaat.

In maart 2012 is de officiële opening van het park.

Bron: De Brug

De laatste jaren begon ik me steeds meer te ergeren aan de deplorabele staat van de Leidseveertunnel waar ik bijna dagelijks doorheen fiets. Toen ik in 1993 in Lombok ging wonen was er in de Leidseveertunnel aan de rechterkant (vanuit Lombok gezien) een geweldige kleurrijke draak geschilderd over de gehele lengte van de tunnel. Je begon bij de staart en eindigde bij de bek, alsof je tunnel uitgespuwd werd. Helaas verdween de draak tijdens de spoorverbreding in 1993 (waarvoor ook vier panden aan de van Sijpesteijnkade sneuvelden) en kreeg de tunnel een opknapbeurt. De muren werden betegeld met witte tegels als was het een slagerij en er kwamen tableaus van gesloten ogen. Inmiddels is het bijna 2012 en vallen de tegels naar beneden, zijn hekwerken verrot en vervangen door houten noodhekken en is de laatste schoonmaak zo lang geleden dat de wanden bedolven zijn onder dikke lagen drek, derrie, roet en andere zaken. Het is een non-place geworden. Maar wel één waar dagelijks veel mensen doorheen moeten. Nu binnenkort waarschijnlijk de van Sijpesteijntunnel dicht gaat voor wederom een spoorverbreding zullen nog meer fietsers en voetgangers aangewezen zijn op de Leidseveertunnel.

Had al een paar keer bedacht om schriftelijke vragen over de tunnel in te dienen en er vorige week eindelijk aan begonnen. Toen ik die donderdag ook nog een mail kreeg van een aantal mensen uit Lombok die zich hadden verenigd onder de noemer ‘van Westplein naar Lombokplein in tussentijd’ waarin ze o.a. vragen om een opgeknapte Leidseveertunnel was het de hoogste tijd om mijn schriftelijke vragen in te dienen.

De westkant van Utrecht is verbonden met de binnenstad door 3 tunnels die onder het spoor doorgaan. De Daalsetunnel, de Leidseveertunnel en de van Sijpesteijntunnel. Eén daarvan, de van Sijpesteijntunnel zal waarschijnlijk in de nabije toekomst worden afgesloten voor verkeer in verband met de verbreding van het spoor. Dat betekent dat nog meer mensen te voet of per fiets zullen moeten uitwijken naar de Leidseveertunnel. Deze tunnel uit 1940 die nu ook al veel wordt gebruikt is echter al lange tijd ernstig verwaarloosd. Hekwerken zijn verrot en (al jarenlang) vervangen door tijdelijke houten hekken, tegels vallen van de muren en de laatste schoonmaakbeurt is jaren geleden. Een vrij eenvoudige schoonmaak- en opknapbeurt, zoals ook bepleit wordt in het initiatiefvoorstel van de beheersorganisatie ‘Van Westplein naar Lombokplein in tussentijd’* kan van deze tunnel een waardige, kleurrijke toegangspoort van Lombok e.o. maken in plaats van de grauwe non-place die het nu is waar iedereen het liefst zo snel mogelijk doorheen jakkert.

Daarom heeft GroenLinks de volgende vragen:
1. Is het college bekend met de deplorabele staat van de Leidseveertunnel?
2. Is het college het met GroenLinks eens dat een tunnel die zo intensief gebruikt wordt op korte termijn een opknapbeurt verdiend?
3. Is het college bereid om de tafel te gaan zitten met de verschillende actoren in het gebied, zoals de wijkbureau’s binnenstad en west, de initiatiefgroep ‘Van Westplein naar Lombokplein in tussentijd’ en het POS om binnen afzienbare tijd te komen tot een plan voor deze tunnel?



*http://wiicity.wordpress.com/initiatiefvoorstel-van-westplein-naar-lombokplein-in-tussentijd/

Als het over hondenbelasting gaat is het wachten tot Theo Krins aanslaat. Het blijft wachten op een bruinboek. Maar vergeleken met de stank van Koudasfalt valt hondenpoepoverlast nog wel mee – en dat wil wat zeggen. Al sinds jaar en dag zorgt het bedrijf voor een flink deel van zuidelijk Gouda voor herrie en stank. De provincie, die verantwoordelijk is voor de handhaving van de vergunning uit 1975 (!) deed niets, en toen de provincie wat ging doen werd de vergunning flink verruimd.

Geen wonder dat de omwonenden naar de Raad van State zijn gestapt. Nu is iedereen boos: de omwonenden omdat die nog steeds met de overlast zitten, Koudasfalt omdat ze de regels nog te streng vinden.

Als overheid hoor je in zo’n geval duidelijk te zijn: een industriële activiteit in zo’n sterk stedelijke omgeving, aan de rand van de Goudse binnenstad, hoef je geen vrij baan te geven. Wees daar helder in, en handhaaf ook je eigen regels. Het kan niet zo zijn dat je in moeilijke situaties je kop in het zand steekt en dan de regels maar laat zitten. Het kan ook niet zo zijn dat de belangen van zo’n overlastgevende industrie zwaarder wegen dan dat van de omwonenden en het historische centrum van Gouda. Dat is ook je economische belang. Wat GroenLinks betreft schaart de gemeente zich dan ook vol achter de omwonenden en komt er een einde aan deze stinkende zaak.

 

 

Zaterdag ben ik op pad geweest met KDET, onze Klankbordgroep Dak- en Thuislozen. KDET bestaat uit een aantal mensen die vroeger op straat hebben geleefd in Eindhoven, en zich nu, vanuit hun ervaringsdeskundigheid, inzetten om de belangen van de dakloze Eindhovenaar te behartigen. Zij houden zich onder andere bezig met het ondersteunen van de doelgroep door spreekuren te houden op plekken waar veel daklozen komen, zoals de inloophuizen en de nachtopvang, en door hen op te zoeken op de plekken waar zij zoal vertoeven in de stad. Verder heeft KDET een straatkompas gemaakt, een boekje met alle informatie die een dakloze nodig heeft om in Eindhoven de weg te vinden. En ze begeleiden ‘straatsurvivalroutes’. Een route uitgezet voor bv hulpverleners, ambtenaren én dus gemeenteraadsleden, langs alle locaties die belangrijk zijn voor daklozen in onze stad.

Hieronder een sfeerimpressie van de dag in beeld. Lees mijn verslag door onderaan dit artikel op de link te klikken.

  

‘t Hemeltje, inloophuis in Hemelrijken	De nachtopvang aan de Barrierweg
Hangplekken achter het station en in de Raffeissenstraat
Hangplekken achter de parkeergarage en langs het spoor

  

Lees hier mijn verslag!!!

Het is vroeg op deze zaterdag, om 9.00 worden we verwacht bij de nachtopvang aan de Barrierweg. We hebben geluk met het weer, koud maar zonnig. Ik trek mijn stevige wandelschoenen aan en uitgerust met dikke sjaal en handschoenen ben ik er klaar voor.

Bij aankomst blijken de mensen die gebruik maken van de nachtopvang al vertrokken. De nachtopvang is dan alweer gesloten. Er zijn alleen nog een paar mensen aanwezig die schoonmaken. Dit wordt gedaan door de gebruikers zelf, hiermee kunnen ze een overnachting verdienen. We beginnen met een rondleiding door de nachtopvang. Een prima voorziening, alles ziet er netjes uit. Er is een gezamenlijke ruimte, waar ook gegeten wordt, er is een rookruimte, met computers, en er zijn slaapzalen waar max. 6 bedden in staan. Ik heb jeugdherbergen mogen ervaren die er beduidend minder luxe aan toe waren. Maar het verschil met een jeugdherberg wordt al snel duidelijk. Bij binnenkomst (op vaste tijden, na 8.00 gaat de deur op slot en kom je er niet meer in of uit), dien je al je spullen in te leveren en krijg je een bak met daarin een standaarduitrusting met trainingsbroek, slippers en een fleecetrui. Toch een klein beetje een gevangenisgevoel. De medewerker, een beetje gaar na zijn nachtdienst, legt uit dat op die manier voorkomen wordt dat er drugs ed gebruikt wordt in het huis. Dat is niet de bedoeling. Maar de gebruikers hebben wel zelf inbreng: er is een periodiek overleg tussen de gebruikers en medewerkers van de nachtopvang. KDET houdt hier wekelijks spreekuur. Ook daar kunnen mensen hun signalen kwijt.

Na de rondleiding in de nachtopvang gaan we de straat op. Het is zaterdag, meteen de moeilijkste dag voor daklozen. Want op zaterdag zijn er haast geen voorzieningen open waar ze terecht kunnen. De inloophuizen zijn gesloten. Alleen bij het Leger des Heils mogen ze een uurtje binnen op zaterdag voor een kopje koffie.

We lopen de route die de meeste mensen afleggen als ze richting het centrum lopen. Tussen de huizen en de flats door. We zien een man in z’n eentje rondscharrelen tussen de flats. Een bekende. ‘Hier stonden vroeger bankjes’ zegt één van onze gidsen. ‘Maar die zijn weggehaald, vanwege overlastmeldingen uit de omgeving. Maar ja, het zijn ook maar mensen….’

De tocht vervolgt richting de Kruisstraat. Naar de Albert Hein. ‘Daar kon je vroeger gratis koffie krijgen, maar die automaat is weggehaald’. De Albert Hein is voor veel mensen de eerste halte om bier te halen. Een doorgewinterde alcoholist drinkt 24 halve liter blikken per dag. Een collega raadslid, vroeger vakkenvuller op zaterdagochtend had zich altijd al afgevraagd wat die mensen toch moeten met al die blikken Euroshopperbier op de vroege ochtend. Nooit gedacht dat mensen dat bier al op dat tijdstip zouden wegkrijgen….

De tocht vervolgt richting het TU/e terrein. Een favoriete plek voor daklozen in de zomer. Hier werden ze, tot voor kort, met rust gelaten. Tot dat de TU/e begon te klagen over de rotzooi die ze lieten slingeren. Sindsdien worden ze daar weggejaagd.

Naar de overkant dan maar, langs de Bunker, daar ligt ‘het bultje’. Het valt niet op, een heuveltje met wat bomen en struiken erop, grenzend aan de achtertuinen van de straat verderop. Maar het is één van de beste slaapplekken voor in de zomer. Veilig en beschut, uit het zicht van het leven in de huizen en straat. En iets verderop, een groep struiken. ‘Kijk, hier hangt de waslijn! Toen ik hier laatst was hing het helemaal vol’.

Bij het Dommeltunneltje staan we even stil bij de inmiddels overleden Remy. Een bekende op straat. Hij sliep daar altijd. ‘Zelfs als het -10 was, moesten ze ‘m uit die tunnel komen sleuren. Hij wilde niet naar binnen’. Aan de andere kant van de tunnel stond vroeger de keet van Novadic Kentron. Bakkie koffie drinken. Dat kan er nu ook, bij Occupy, die hier met haar tenten is neergestreken. Onder de Occupiers vertoeven een paar bekenden van de straat.

Achter het oude postkantoor laten onze gidsen zien hoe je door het hek kunt, naar een leegstaand pand van de NS, waar een van onze gidsen vaak heeft geslapen. Een rustige plek, waar ze lang gedoogd zijn. ‘Er was in die tijd een technicus bij de groep, die het hele hek had geautomatiseerd. Het leek wel een oprijlaan’.

Door naar de bankjes bij de moerastuin achter de Effenaar. Nu is er geen riet, maar in de zomer zit je best goed uit het zicht. ‘Trof hier laatst nog iemand aan, zover weg, niet meer aanspreekbaar’. De bankjes langs de Dommel, achter de tramstraat waren ook favoriet. ‘Maar na die melding die ik maakte vanuit KDET, toen ik daar een paar keer iemand in een rolstoel zag rondhangen die heel z’n broek vol bloed had zitten, hebben ze niet alleen de dakloze maar ook de bankjes opgehaald. Niet gewenst’.

Waar de mensen wel gewenst zijn, of in ieder geval gedoogd worden, is naast het Regionaal Historisch Archief aan de Raffeissenstraat. Een prima plek om lekker beschut te zitten als het regent. En de eigenaar van het daarachter gelegen café vindt het goed, als ze hun rotzooi maar opruimen.

Op naar de Heuvelgalerie. Met de lift naar boven, naar een verlaten trappenhuis. ‘Ideaal voor de zondagochtend. Komt niemand hier.’ In de Heuvelgalerie zelf zaten vroeger ook veel daklozen, vooral ‘savonds. Maar daar zijn ze weggeveegd. Overlast voor het winkelend publiek.

Het wordt zo langzaamaan tijd voor de lunch. Normaal gesproken gaan ze dan naar het inloophuis van de Catherinakerk, waar een boterham te krijgen is. Maar die is dicht op zaterdag. Wij hebben geluk: we gaan eten op het kantoor van KDET aan de Paradijslaan. Op de tafel in het kantoor staat een foto van Perry. Tot voor kort lid van KDET, maar onverwacht overleden. Ogenschijnlijk gezond, niet aan de drugs. ‘Hij was aan de gelukkigste periode van zijn leven bezig’.

Na de lunch vervolgt de tocht. Verder langs struiken en bosjes die in het najaar goed gesnoeid worden. Nu kale plekken, maar in de zomer goed dichtgegroeid en daarmee goede plekken om te gebruiken of te overnachten. Door de binnenstad lopen we naar het 18 Septemberplein. ‘Hier gebeurt het. Gekkenhuis was het hier af en toe. Dealers en de hele handel’. Dat beeld herken ik, als ik ‘savonds wel eens vanaf het station naar huis ga na een avondvergadering op mijn werk, staan ze daar inderdaad, op de kop van de Nieuwstraat en het 18 Septemberplein. De dealers en hun klanten.

Bij de parkeergarage aan de Mathildelaan gaan we naar het bovenste parkeerdek. Tussen al het winkelend publiek dat rondjes rijdt op zoek naar een parkeerplek, horen we het verhaal van een goede vriend, die daar zijn favoriete plek had. Ook overleden. Tragisch verhaal, een jongen van 35 die in korte tijd helemaal was afgegleden, in het ziekenhuis terecht was gekomen, en vervolgens op straat is overleden. Een aangrijpend verhaal.‘Hij kon altijd terug naar zijn ouders, en de deur stond ook open voor mij, ik heb er een tijd gelogeerd. Ik kan zijn ouders nu niet onder ogen komen, te pijnlijk, daar kan ik nu nog niet mee omgaan’.

Buiten aangekomen staan we stil bij de deur van de nachtopvang ‘het Eindje’. Ik dacht dat die zo genoemd was naar de parkeergarage waar hij onderin gevestigd zit, die heet ook het Eindje. Maar het blijkt de naam te zijn die door de doelgroep zelf zo is verzonnen. ‘Want als je hier zit, is het echt het einde’. In het Eindje staan zo’n dertig bedden voor de cliënten van Novadic Kentron. Zwaar verslaafde mensen, zover heen. ‘Als ik hier terecht was gekomen, had ik het niet overleefd.’

Zigzaggend door de wijk lopen we richting Hemelrijken. Hier zit inloophuis ‘het Hemeltje’. Het Hemeltje is normaal gesproken op zaterdag gesloten. Maar vandaag is er de kerstmarkt van de buurtvereniging. Er zijn activiteiten in het aan de overkant van de straat gelegen SPILcentrum maar de verkoop van de handwerk-artikelen is dit jaar in het Hemeltje. De doelgroep mag vandaag niet binnen. Dit levert veel discussie op. ‘Belachelijk dat de mensen er niet in mogen!’ Maar de coördinator van het Hemeltje legt uit dat ze blij is om het gebouw voor één keer beschikbaar te stellen voor aan de buurtvereniging. ‘Zo komen de buurtbewoners ook eens over de drempel. En het is buiten de openingstijden.’

In de tuin van Hemeltje drinken we koffie en kijken we terug op de dag. Onze gidsen willen graag van ons horen wat we meenemen van deze ervaring. Ik laat de dag in mijn gedachten voorbij gaan. Het opgejaagde gevoel, van nergens welkom zijn, altijd op je hoede. Het was indrukwekkend om de persoonlijke verhalen van onze gidsen te horen, die open over hun eigen ervaringen, en die van anderen hebben gesproken. Verhalen over hoe het leven van mensen kan lopen. Over verslaving, over gebroken gezinnen, over huwelijken die stranden. Over ellenlange hulpverleningstrajecten, waarbij de slechte ervaringen zich op slechte ervaringen stapelen. Over kinderen die op jonge leeftijd niet meer thuis terecht kunnen. Met name het laatste raakt me, dat kinderen soms in omstandigheden opgroeien waarin ze geen eerlijke kans lijken te krijgen.

Ik denk terug aan de verhalen die ik heb gehoord tijdens de hoorzitting naar de maatschappelijke opvang, die de gemeenteraad een paar jaar geleden heeft gehouden. Ik heb veel dakloze mensen en hulpverleners gesproken in die tijd. Het verhaal van die piloot is me het meeste bijgebleven. Iemand met succes in het leven, een goede baan, een mooi huis in België. Tot hij op een dag na het werk zijn straat in reed, en werd ingehaald door een auto, die voor zijn ogen zijn vrouw en dochtertje doodrijdt, die hem op stonden te wachten. De piloot is doorgereden en uiteindelijk op straat terecht gekomen in Eindhoven, aan de drank. Hij heeft jarenlang geen contact gehad met zijn familie.

We praten over de voorzieningen en de hulpverlening in Eindhoven. Wat er nog mist, en wat er beter kan. En wat je van de mensen zelf mag verwachten. ‘Het lijk wel expeditie Robinson op de straat!’ concludeert mijn collega.

Mijn conclusie: Het is een dun lijntje tussen succesvol zijn en niet. Door foute keuzes en een samenloop van omstandigheden kan een stabiel leven ineens opslaan. We denken dat dat ons nooit kan overkomen, dat wij het nooit zover zouden laten komen. Maar uit de verhalen blijkt dat een leven op de rand van de maatschappij in sommige gevallen dichterbij is dan je denkt. Ik vind het zo belangrijk dat we deze mensen niet zomaar afschrijven, maar dat we ons inzetten om hen uit de situatie te helpen waar ze in geraakt zijn, en ook deze mensen aanspreken op wat ze zelf willen en kunnen. Daar gaat het gemeentelijke beleid over.

Onze wegen gaan hier uit elkaar. Ik loop terug naar de nachtopvang om mijn fiets te halen, en ga naar huis. Na een dag koukleumen op straat is thuis de kachel aan en wacht het eten. Ik voel me rijk, maar ook verdrietig. Het duurt nog een uur voor de nachtopvang weer open gaat.

Het lijkt erop dat de oppositie in de Bossche gemeenteraad haar zin krijgt. De glasplaat die de middeleeuwse put op de Markt afsluit word vervangen door een puthuis. Niet zo’n lelijk exemplaar als er al eens eerder op de Markt verscheen in de zeventiger jaren van de vorige eeuw . Nee, nu wordt het ranker en veel smaakvoller, naar een ontwerp van Jan van Eerden, de redder van de Binnendieze, voor wie de stad de spiegel van de kosmos vormt en onze markt vast de navel van het heelal.

Toen de VVD eenmaal overstag ging kon het CDA in populisme natuurlijk niet achterblijven en gelukkig: uit een inderhaast georganiseerde internetenquête bleek – heel verrassend – dat een “meerderheid” een puthuis terugwil. Dit onzalig plan lijkt zo in de volgende raadsvergadering voldoende steun te verwerven.

GroenLinks is voor behoud van onze historische binnenstad, maar tegen het terugbouwen van historie, of het nu stadpoorten, waterputten of het indertijd afgebroken deel van de Citadel betreft. De gemeenteraadsfractie zal dus tegen een nieuw puthuis stemmen en verder haar verlies nemen zoals het hoort in een democratie, zelfs al zijn er eigenlijk indertijd heel andere afspraken gemaakt met de coalitiepartners.

Dat het namaakmiddeleeuws puthuis in het voorstel vergezeld gaat worden door een Mariakapel vind ik pas echt kwalijk. In de openbare ruimte dient de overheid geen religieus symbool te plaatsen, zelfs niet als de stad dat zomaar cadeau krijgt. Na de verbouwing van mijn winkel kreeg ik een fraaie bronzen afbeelding van de Zoete Moeder van Den Bosch ten geschenke. Sindsdien hangt die aan de gevel van Boekhandel Twaalfmorgen aan de Kruisstraat. Maar wat ik als particulier ongestoord mag doen om de aloude route van de Maria-omgang te markeren , dat is de overheid niet toegestaan.

Want de Markt is bij uitstek het plein van en voor alle Bosschenaren en dat dient zo te blijven. In de huiskamer van Den Bosch hoort geen symbool van één enkele religie. De tijd in dat onze stad 99 % van de inwoners rooms-katholiek was (en het Christusbeeld op het Emmaplein haar plaats kreeg) ligt al bijna een eeuw achter ons. Er zijn gelukkig nog roomse Bosschenaren, maar heel veel stadsgenoten hebben tegenwoordig een ander geloof: die zijn moslim, protestant, hindoe of boedhist, Bahai, Soefi of helemaal niks. Het verbaast me heel erg dat in de hele discussie over de combinatie puthuis/Mariakapel tot nu toe aan dit aspect grotendeels wordt voorbijgegaan. En ik verwacht van mijn partij dat ze zich in de raad tegen die kapel met hand en tand verzet.

Kunst. Architectuur, gebouwen en de inrichting van de buitenruimte is voor mij de mooiste kunstvorm. Een de studiereis naar Parijs, met haar paleizen, woonwijken, musea en stratenpatroon heeft mij ooit in mijn opleiding geraakt. De binnenstad van Amsterdam staat nu met een beschermde status op een werelderfgoedlijst. De armoede, criminaliteit, uitbuiting en oproeren en opstanden van de Jordaan z...

‘Dankzij ‘Lekker fietsen!’, het fietsbeleid, de vorige raadsperiode ingezet door wethouder Bart Eigeman werd Den Bosch deze week gekozen tot fietsstad 2011. Een deskundige jury bezocht de vijf genomineerde steden en beoordeelde hen. Naast ‘s-Hertogenbosch waren Groningen,Houten, Harderwijk en Pijnacker-Nootdorp genomineerd. Den Bosch mag zich dé fietsstad van Nederland noemen, en volgt daarmee Houten op die sinds 2008 die titel voerde.

Den Bosch won door het investeren in fietspaden, tunnels, bruggen en rotondes [tweerichting verkeer] en door gratis fietsenstallingen en door het voetgangersgebied in de binnenstad ook voor fietsers toegankelijk te maken. Directeur Hugo van der Steenhoven van de Fietsersbond viel het op dat meerdere afdelingen van de gemeente met het fietsbeleid zijn en ook de klantgerichte aanpak ‘Den Bosch zit in de lift en staat met stip bovenaan,’ vond hij.

Meer over de verkiezing van Den Bosch als fietsstad 2011 vind je op de webssite van de Fietsersbond.

Na de Dutch Design Week over naar het volgende grootse evenement in Eindhoven: GLOW. Opnieuw een nieuw bezoekersrecord, 360.000 mensen kwamen de licht-kunstwerken in onze binnenstad bewonderen afgelopen week. Het mooie van GLOW is dat het voor iedereen toegankelijk jong en oud, van rolstoel tot kinderwagen, iedereen genoot. En ik ook natuurlijk!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sinds 2006 worden gebouwen in Eindhoven op spectaculaire wijze verlicht. Het is is elk jaar dan ook weer een genot om te zien hoe de uitstraling van een gebouw kan veranderen door het belichten en het projecteren van voorstellingen op gebouwen.

Dit jaar stond GLOW in het teken van 'Waan en werkelijkheid'.

Een korte 'rondleiding' door de binnenstad van Eindhoven:

• Stadhuis
   
• Van Abbemuseum
  
• Pleintje Stratumseind
  
• Dommel
  
• Binnenplein Mariënhage
  
• Effenaar
  
• Dommeltunneltje
  
• TU/e terrein
   
   
   
   
• Station (waarbij de lichten gedoofd waren om 23:10 uur)
  
• Markt
  

Tijdens het lopen van de route is het ook leuk om je eigen 'GLOW' te maken met behulp van je fotocamera:

• Binnenplaats Mariënhage
  
• TU/e terrein
  
  

Alle foto's kun je vinden op: http://mennoslaats.nl/gallery3/index.php/Evenementen/Glow-2011

Nog een weekje wachten en dan start het STRP festival alweer!

‘Zo dus jij zit nog wel steeds bij GroenLinks’ – ironisch grijnzend schoof een voormalig partijlid en trouw bezoeker van de ledenvergaderingen aan, toen ik deze zomer tijdens een van de activiteiten bij ons in de wijk aan de bar van ‘sociaal-culturele vereniging’ Eureka aan het Assendorperplein een biertje zat te hijsen. Hij was een van de mensen voor wie de naïeve opstelling van de Kamerfractie rond de ‘politietraining’ in Kunduz de druppel was geweest die terechtkwam op een emmer vol onvrede over de vrijzinnige koers van de landelijke partij. Het kostte onze afdeling maar liefst drie oud-fractievoorzitters en een aantal andere leden, van wie sommigen net als mijn bargenoot van die middag al wel eens eerder hadden aangegeven bij landelijke verkiezingen socialistisch te stemmen.
‘Ja, ouwe overloper,’ riposteerde ik, ‘ik ben nog steeds lid, actief in de raadszaal en elders in de stad.’ We waren het snel eens over de klunzige Kunduz-aanpak en de verstrengeling van Mariko Peters (nee niet van belangen, maar wel van wat anders, meenden we als mannen met bier aan de bar). En zo bleef de ontmoeting toch nog gezellig. ‘Ik schrijf wel eens in een column waarom ik desondanks bij GroenLinks blijf’, zo hield ik me een vervelende woordenwisseling van het lijf. Ik had gewoon zin in een vrije middag.
Hier is die dan.

Direct
Toen ik een klein decennium geleden besloot politiek actief te worden heb ik heel bewust gekozen voor de lokale politiek. Ik wil mijn steentje bijdragen aan het verbeteren van mijn directe leefomgeving en die van onze en alle kinderen. Hier in de stad is demokratie nog lekker ‘direct’.
Ik fiets naar de andere kant van de stad om met een bewoner ter plekke te bekijken wat de problemen zijn bij hem om de hoek bij het kruispunt van een hoofdfietsroute in de wijk met een auto-ontsluitingsweg en bel met de ambtelijk projectleider om de complicaties die ik heb ontdekt door te spreken. Ik ga op de Grote Markt in discussie met iemand van de stichting Levende Stadsgeschiedenis over het gebruik van eigentijdse architectuur in onze oude binnenstad, die sinds de Middeleeuwen in een eeuwenlange opeenvolging van bouwstijlen zijn huidige karakter kreeg. Ik speel met mijn kinderen in het stadspark en snak naar de komst van een horecapaviljoen met een terrasje aan de parkvijver, maar ik ken en snap heel goed de bezwaren van omwonenden als de gemeente aanstuurt op een soort partycentrum.

Hier loop je tijdens een wijkplatform de mensen die zich net als jij druk maken over het reilen en zeilen in hun woonomgeving tegen het lijf. Hier word je in de raadszaal rechtstreeks aangesproken door leden van een actiecomité die net als wij het buitengebied rond de bestaande stad groen willen houden. Hier zie je de gevolgen van de beslissingen die je neemt met eigen ogen: er wordt een fietsstraat aangelegd waar je je jaar na jaar sterk voor hebt gemaakt, er worden ondanks niet-in-mijn-voor-en-achtertuin-bezwaren toch woningen gebouwd op een jarenlang leeg gebleven veldje, zodat het beleid van ‘inbreiding’ in de bestaande stad realiteit wordt, en een prachtig stukje ‘binnentuin’ in het zuidelijke stadsdeel blijft na jaren strijd groen en wordt toegankelijk gemaakt voor het publiek.

Daarom ben ik nog steeds actief in de lokale politiek.

Onze fractie werkt systematisch aan een duurzaam, groen, sociaal én ‘kleurrijk’ Zwolle en daarin onderscheiden we ons van alle andere partijen in de stad.
Geen enkele partij is tégen Zwollenaren met een kleurtje, roze driehoek of afwijkende leefstijl, maar GroenLinks Zwolle strijdt ronduit vóór behoud van de multiculturele samenleving en pleit niet voor integratie maar voor ‘samen-leven’. En bij ‘samen’ horen voor ons vanzelfsprekend ook mensen met een fysieke beperking of mensen die om welke reden dan ook zichzelf tijdelijk, langdurig of levenslang niet kunnen redden.
Sommige partijen – hier in de stad ook linkse partijen – zien in cultuur een makkelijke bezuinigingsprooi, maar GroenLinks wijst op de intrinsieke waarde ervan en op de meerwaarde van cultuur in de breedste zin van het woord voor een levendige, aantrekkelijke en (ook economisch) bloeiende stad. Ook cultuur zorgt voor een ‘kleurrijke’ stad.
Sociaal vindt elke partij zichzelf. Maar bij GroenLinks strekt solidariteit zich ook in één adem uit over de rest van de wereld.
Alleen GroenLinks springt steeds op de bres voor biodiversiteit, een schone lucht en het kleine en het grote ‘groen’ in en om de stad, of het nu gaat om mussenhagen, bermen die beter door schapen dan door machines kunnen worden gemaaid of complete uitloopgebieden in de stadsrand waar de stadsbewoners schone lucht en rust opsnuiven.
En – last but not least – voor GroenLinks is duurzaamheid geen marketing-imago waar geld mee te verdienen valt, maar gaat het er echt om dat onze planeet het volhoudt (zonder planet geen people, laat staan profit, zeg ik altijd maar, als ‘de drie P’s’ weer eens in evenwicht moeten zijn volgens de beleidsmakers).

Daarom zit ik nog steeds bij GroenLinks.

Ennuh… als je dit nou leest, hè, moet je dan eigenlijk ook niet toegeven: eigenlijk was het fout om jullie in de steek te laten!

De fractie van GroenLinks wil van het college duidelijkheid over de duurzaamheid en de energieprestaties van nieuwe gebouwen in het stationsgebied. Raadslid Steven de Vries heeft hierover schriftelijke vragen aan het college gesteld. “Van het nieuwe stadskantoor is bekend dat het energieneutraal moet gaan worden, maar van andere gebouwen in het stationsgebied is dat nog behoorlijk onduidelijk”, zegt De Vries.

De nieuwe bebouwing vormt een onderdeel van het grote stedenbouwkundig project stationsgebied dat als doel heeft om het stationsgebied van Utrecht veiliger en leefbaarder te maken en de groei van de stad te kunnen weerstaan. Het uiteindelijke doel is om een nieuw centrum te maken door het stationsgebied en de binnenstad van Utrecht. De gebouwen die in het gebied verrijzen of verbouwd worden blijven voor een lange tijd staan. De duurzaamheid en de energieprestaties zijn daarom van groot belang.

De Vries wil, naast de gebruikte normen voor de energieprestatie, weten in hoeverre het mogelijk is om tot een integrale aanpak te komen van de duurzaamheid in het stationsgebied, bijvoorbeeld door het op grote schaal toepassen van koude- en warmteopslag. Op de plaats van het huidige streekbusstation zou een energieneutraal en zelfs en energieleverend gebouw worden neergezet. Door het wijzigen van de plannen voor de fietsenstalling, is ook dit onzeker geworden. De Vries wil weten of het college nog andere mogelijkheden ziet voor een dergelijk icoon van duurzaamheid. Ook wil GroenLinks een overzicht van zaken als materiaalgebruik en klimaatadaptatie in de gebouwen.

Lees hieronder de vragen aan het college:

1. Is duurzaamheid en energieprestatie een belangrijk thema als het gaat om de bebouwing in het stationsgebied en hoe komt dat tot uiting?
2. Wordt het nieuwe stadskantoor daadwerkelijk energieneutraal in haar verbruik? Zo ja, waar bestaan de maatregelen uit en wat leveren ze op? Zo neen, waarom niet?
3. Welke normen voor de energieprestatie gelden nu bij de bouw
   in het stationsgebied? Is het mogelijk om de energieprestaties van
   andere te bouwen of verbouwen gebouwen inzichtelijk te maken? Graag
   ontvangen wij hier een overzicht van.
4. Worden de meest recente of gedateerde normen voor de energieprestatie in het stationsgebied gehanteerd?
5. Het is inmiddels bekend dat het nieuwe Centraal Station perronkappen krijgt met daarin zonnecellen verwerkt. Ziet het College mogelijkheden om in overleg met ProRail en NSpoort te kijken naar meer kansen voor een duurzame bouw?
6. Op de plaats van het huidige streekbusstation zou een energieneutraal en mogelijk zelfs energieleverend gebouw komen. Door het wijzigen van de plannen voor de fietsenstalling lijkt dit onzeker geworden. Zijn er mogelijke andere locaties voor een dergelijk icoon van duurzaamheid?
7. In hoeverre is het mogelijk om tot een integrale aanpak te komen van de duurzaamheid van het stationsgebied, waarbij bijvoorbeeld op grote schaal warmte/ koude opslag toegepast wordt? In hoeverre speelt de bouw van de bio-wasmachine hierbij een rol?
8. In hoeverre wordt er in het stationsgebied andere kansen voor duurzaamheid benut (zoals materiaalgebruik, klimaatadaptatie etc)? Graag ontvangen wij hier een overzicht van.
9. In hoeverre wordt in het stationsgebied ingezet op duurzaam vervoer (en verminderen van het autogebruik) bij nieuwbouw, wat betekent dit voor bijvoorbeeld de parkeernorm en de bouw van parkeergarages?

Maandag 1 augustus 2011
Vanaf april 2012 vaart een multifunctioneel, elektrisch aangedreven schip over de Utrechtse wateren. Maandag 1 augustus 2011 tekent de gemeente de opdracht voor de bouw van een emissievrij ‘multi purpose vessel’. Dit nieuwe schip neemt het werk over van de huidige vuilnisboot, maar kan meer: aan boord kliko’s legen, tegelijk glas, papier en restafval meenemen en extreem lange of zware vracht vervoeren.

Het schip vaart straks zeven dagen per week voor al het vervoer over water van en naar de binnenstad van Utrecht.

Sinds anderhalf jaar heeft de gemeente, als eerste ter wereld, een elektrisch aangedreven vrachtschip, de zogenoemde bierboot. Daar komt nu een tweede exemplaar bij. Waar de bierboot vooral dranken- en horecagroothandels onder zijn klanten mag rekenen, kan het nieuwe schip ook goederen vervoeren voor particulieren en ondernemers. Door de slimme en unieke inrichting van het interieur, waardoor verschillende afvalstromen dagelijks tegelijk kunnen worden opgehaald, blijft er tijd en ruimte over om het schip in te zetten voor derden. Voor bijvoorbeeld verhuizingen, verbouwingen en groot materiaal zoals big bags. Dit scheelt vrachtverkeer in de historische binnenstad en daarmee CO2-uitstoot.

Slimme inrichting
Het nieuwe vrachtschip meet zestien bij ruim vier meter. Dat is vier meter langer dan de huidige vuilnisboot. Waar bij de oude boot het restafval los of in vuilniszakken in het open ruim gestort wordt, werkt het nieuwe schip met kliko’s. Met dezelfde hefboomtechniek als op vuilnisauto’s worden deze geleegd in afvalcontainers, vergelijkbaar met de ondergrondse containers in de stad. Acht uitneembare containers van ieder drie kuub herbergen tegelijk de aparte afvalstromen. In het schip passen ook 26 rolcontainers of 24 koel/vriescontainers. Met een eveneens elektrisch aangedreven kraan kan de boot ook vracht van en naar straatniveau in en uit de boot takelen. ‘s Nachts laadt de accu op voor de volgende dag. Vuyk Engineering uit Rotterdam is verantwoordelijk voor het unieke, speciaal op Utrecht toegepaste ontwerp. Scheepswerf Bocxe uit Delft heeft de bouwopdracht gekregen.

Europees voorbeeld
De gemeente Utrecht vindt het belangrijk om in dit soort duurzame transportmiddelen te investeren. Deze emissievrije boot draagt bij aan een betere luchtkwaliteit en leidt tot efficiënter goederenvervoer in de binnenstad. Daarom zijn de extra kosten voor de elektrische aandrijving mede gefinancierd uit het Actieplan Goederenvervoer van de gemeente Utrecht. Europese subsidie krijgt Utrecht via het project Connecting Citizen Ports 21. De Provincie Utrecht, de gemeente Utrecht en de gemeente Nieuwegein werken hierin samen met binnenhavens in België, Frankrijk, Duitsland en Zwitserland. Het ontwerp van het Utrechtse ‘multi purpose vessel’ kan voor deze steden als voorbeeld dienen voor het optimaal en duurzaam vervoeren van goederen in historische binnensteden. 

Betahuis zoekt parkeerplaatsen.

In de oude muziekschool, midden in het centrum van Heerlen opent binnenkort het Betahuis de poorten. Een hele moderne invulling van nieuw ondernemerschap en een ontmoetingsplaats voor creatieve ondernemers e.d. Een nieuwe tijd breekt aan?

En hoe komen ze voor het eerst in krant: ze zoeken goedkope parkeerplaatsen! Wat een sof. Als je op die plek wil gaan zitten, nota bene met een parkeergarage om de hoek, dan wil je toch niet met zo iets ouderwets beginnen als parkeerplaatsen zoeken. Waar is de creativiteit en waar is het primaire bewustzijn van maatschappelijk en milieuvriendelijk ondernemen? En vooral waar is het zoeken naar alternatieve vervoerswijzen om er mee voor te zorgen dat de binnenstad autovrij blijft en daarmee leefbaarder en aangenamer voor het publiek? Een laad- en losplek kan ik me voorstellen. Maar zijn die jonge ondernemers al zo blasé dat ze aan hun auto verknocht zijn?

Een paar maand geleden hebben we binnen de raad een discussie gevoerd over het invoeren van camerabewaking in de binnenstad van Meppel. GroenLinks diende toen een motie in die raadsleden opriep een keer mee te draaien met de nachtdienst van de Politie in Meppel. De motie is toen weliswaar niet aangenomen, maar de burgemeester heeft voor Jan Wessels (Sterk Meppel) en mij geregeld dat we zaterdag mee konden draaien.

Tegen 24.00 uur werden Jan en ik  opgehaald door de politiechef Lineke Bennema. Zij nam ons eerst mee naar het bureau waar wij een verklaring van geheimhouding ondertekenden. Dit zijn we natuurlijk wel gewend. Als raadslid ga je ook niet alles wat je vanuit je functie hoort naar buiten brengen.

Ik vond het een hele enerverende gebeurtenis. Direct bij aankomst bleken er een tweetal personen opgepakt te zijn voor lichamelijke mishandeling. Aan ons werd de procedure van voorgeleiding uitgelegd. De politiechef fungeert als hulp voor de officier van justitie.

We liepen tegen 01.00 uur met de politiechef de ronde mee door de stad. De andere agenten waren ook of lopend, dan wel per auto of op de bike in de stad aanwezig. Wij gingen langs de punten waar mogelijk overlast kon voorkomen. Er vond op een bepaald moment handgemeen plaats tussen een burger en de politie met als gevolg een tweede arrestatie. Het viel mij op dat de busjes ter ondersteuning van die politieagenten snel ter plekke waren. Vervolgens een briefing. Daarna gingen de politieagenten weer de stad in op het tijdstip dat andere cafés dichtgingen en er een stroom op gang kwam van bezoekers die dan naar de Lord gingen. Ook waren een drietal mensen op het bureau zeker 1,5 uur bezig allerlei processen verbaal en rapportages op te stellen die met de arrestaties te maken hadden. De politie is dus nog steeds veel tijd zoet met allerlei administratieve handelingen.

Tussendoor was er voor ons heel veel gelegenheid om vragen te stellen. Alle politieagenten waren heel open tegen ons en bereid het een en ander uit te leggen. Het meest interessante vond ik de bikers (twee personen) die met een mobiele camera op pad gingen. Men kan dan ter plaatse het gebeuren vastleggen wat later als bewijsmateriaal voor de rechter kan worden gebruikt. Dat is – zo vertelden zij ons – handiger dan vaste camerabewaking omdat de criminele kern slim genoeg is buiten die camera’s te blijven.

Het politiecorps van Meppel kent veel politieagenten die bekend zijn met de Meppeler situatie en de pappenheimers onderhand wel kennen. En tja. Waar hebben we het dan over in Meppel? Volgens de politiechef is er een vaste kern van 20 jongeren die als crimineel aangemerkt kan worden.  En wat is dat in relatie tot die paar duizend jongeren die in een nacht Meppel aandoen? De criminaliteit valt dus eigenlijk wel mee.

Dat wil niet zeggen dat we niet naar de oorzaken moeten kijken van de problemen die zich voordoen. En dan ook een belangrijke vraag meenemen: wie is hier verantwoordelijk voor? Ik heb zelf de indruk dat de Politie wel heel veel verantwoordelijkheid in de schoenen krijgt geschoven.

Wanneer we de balans opmaken, zien we dat die nacht twee keer arrestaties plaats hebben gevonden en een enkel proces-verbaal is uitgeschreven. Meest voorkomende oorzaak: overmatig alcohol wel of niet in combinatie met drugs. En dat probleem los je echt niet met camerabewaking op!

Wat dat betreft kies ik er liever voor nog eens goed met elkaar in gesprek te gaan over de oorzaken van de problemen. Zo signaleert de politie bijvoorbeeld dat jongeren onder de 16 jaar in toenemende mate veel alcohol  gebruiken. Natuurlijk kun je daar jongeren zelf op aanspreken, maar de ouders moeten we ook niet vergeten. En hoe scherp wordt er binnen de horeca gecontroleerd op leeftijd?

Verder wordt de politie geconfronteerd  met personen die psychische problemen hebben. Er is dan niet direct hulp voorhanden. De politie is wel 24 uur in touw, maar er zijn nog genoeg hulpdiensten die kantoordiensten hebben. In het gunstigste geval moet men dan 5 uur wachten voordat er ‘s nachts hulp komt. Dat kan toch eigenlijk niet?

En dan komen we toch weer terug op het integraal jeugdbeleid dat ervoor moet zorgen dat geen jongere buiten de boot valt. De praktijk is weerbarstig. Het Centrum Jeugd en Gezin blijkt bij de politie nog niet genoeg te landen.  De politie is wel erg blij met de buurtnetwerken waar men de geconstateerde problemen in kan brengen. Ik hoop dan ook van ganser harte met de politie samen dat de buurtnetwerken blijven voorbestaan.

En hoe nu verder? Ik hoop dat andere raadsleden zich nu ook aanmelden om eens mee te draaien. De politie beschikt over veel expertise. Laten we die kennis ook gebruiken in de discussies die nog gaan komen over camerabewaking.

Ik wil politiechef Lineke Bennema en haar team van politieagenten van harte bedanken voor de hartelijke ontvangst op het bureau en de vele aandacht die ze aan ons hebben besteed. Ik heb veel respect gekregen voor het geduld waarmee de politieagenten de burgers tegemoet  treden.

 

 

Ambassade van de vrede in Heerlen

Nadat dat op 15 september in den Haag Jan Terlouw beëdigd werd als ‘Minister van Vrede’ is in Heerlen op zaterdag 17 september de ‘Ambassade van de Vrede’ gestart met haar activiteiten.
Het Ministerie van Vrede, een initiatief van vredesorganisatie IKV Pax Christi, heeft als doel aandacht te vragen voor het belang van vrede en veiligheid.
De Heerlense 'Ambassade van de vrede' is opgericht door het Vredesplatform Heerlen, een platform zich al jaren inzet voor de bewustwording rondom vrede en veiligheid.

Afgelopen zaterdag 17 september, aan het begin van de vredesweek, hebben de Ambassadeurs van de Vrede, een enquête gehouden onder zo'n 120 bezoekers van de Heerlense binnenstad .
De bezoekers werd gevraagd zich te uiten over hun beleving van veiligheid aan de hand van de vraag: 'Ik zou me veiliger voelen als':
In overgrote meerderheid werd aangegeven dat veiligheid een groot goed is dat we met elkaar in stand moeten houden. Meer dan 90 % van de geënquêteerden zou zich veiliger voelen als we elkaar onderling meer zouden vertrouwen. Daarbij werd aangegeven dat dit ook betekent dat men dan zelf meer vertrouwen moet geven aan anderen.

Men getuigde voorts van een goede gemeenschapszin: 80% vond dat de welvaart beter verdeeld moet worden tussen arme en rijke landen. In een tijd van bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking vind het Vredesplatform dat een interessante uitslag.
Het oude vredesthema van kernwapens blijkt nog springlevend want 84% vindt dat alle kernwapens de wereld uit moeten, desgevraagd zelfs als wij daar de eerste stappen voor moeten zetten. Maar zelfkritisch was men ook: 58% vind dat er meer controle moet zijn door de overheid. Opvallend genoeg zag slechts 37% een uitbreiding van de macht van Europa bijdragen aan de veiligheid.
De enquête vond afgelopen zaterdag plaats op het Pancratiusplein te Heerlen, tijdens de manifestatie Heerlen in de wereld, de Wereld in Heerlen.

Op dinsdag 13 september werd in de commissie Economie en Mobiliteit de strategische mobiliteitsvisie besproken met wethouder Helms. Het was een verademing om op visie en kader niveau een toekomst visie te bespreken. Kaderstellend en toekomst gericht, zoals het eigenlijk hoort te zijn in de raad. Daarnaast was het goed dat nu alle mobiliteitsvraagstukken eens bij elkaar kwamen in een plan: parkeren, actieplan fiets, HOV, auto, etc.

Het was goed om te zien dat men in de voorbereiding van de verkenning naar deze mobiliteitsvisie onortodoxe gedachten niet direct had afgeserveerd, maar gewoon durfde te presenteren. Er waren vier varianten waarvan de wethouder graag wilde weten wat de commissie daar van vond. Uiteraard was het CDA mordicus tegen iedere variant, want iedere variant probeert auto’s in meer of mindere mate te weren uit de binnenstad. De rest van de commissie zag gelukkig wel de noodzaak om actie te ondernemen tegen de hoeveelheid auto’s in de binnenstad. Het gaat daarbij niet om de bereikbaarheid van het centrum te verkleinen, maar juist om te zorgen dat doorgaand verkeer niet meer door het centrum rijd, maar de ring kiest. Daardoor verbetert de luchtkwaliteit van de binnenstad en is er ruimt voor economische en ruimtelijke ontwikkeling in de binnenstad. Blijft de luchtkwaliteit in de binnenstad zoals hij nu is, dan gaat de stad op slot.

Vanuit GroenLink hebben we enthousiast gereageerd op de denkrichtingen van de wethouder. Meer ruimte voor de fiets en het openbaar vervoer. Minder ruimte voor de auto. De doorrijdbaarheid van het centrum zou verkleind moeten worden en de bereikbaarheid van de parkeergarages behouden. P+R transferia aan de randen van de stad kunnen daarbij helpen. Tevens (een goed idee van de PvdA) een soort e-bikes die je kunt huren op plekken in de wijken. Daardoor zou de auto wellicht vaker blijven staan. Een andere denkwijze is wellicht de oplaadplek voor e-bikes zoals SolarVlinder deze (gratis!) faciliteerd in steden.

Daarnaast is het van groot belang dat de voetganger de ruimte krijgt in de binnenstad. Voetgangersverkeerslichten zijn nu niet altijd even slim afgesteld waardoor je als voetganger ontzettend veel staat te wachten als je van of naar de stad loopt.

De denkrichtingen zijn dus veelbelovend. Nu hopen dat de wethouder doorpakt en met een ambitieus plan komt. Maar na zijn recente ervaringen op een e-bike heb ik vertrouwen dat deze (VVD) wethouder zich hard maakt voor een groenere en leefbaardere binnenstad.

Gerelateerde blogs:

1. Actie voor de menselijke maat
2. Verduurzamen door de auto
3. Koopzondagen in Eindhoven

Heel Nederland leek aangedaan toen Anne Frank’s kastanjeboom ziek bleek te zijn en de boom, ondanks verwoede pogingen, niet gered kon worden. Terecht naar mijn idee want we moeten zuinig zijn op het groen in met name de binnenstad. Uiteraard ging het bij de deze kastanjeboom ook, en waarschijnlijk met name, om andere zaken dan natuurbehoud maar dit terzijde. Ik moet bekennen dat ik verdrietig word als ik zie dat er bomen worden omgekapt. Zeker als hier geen directe noodzaak toe is. Als dit in...

Iedereen wil iets, en toch loopt het niet goed. De komst van de H&M heeft heel wat stof doen opwaaien. Ondernemers en jeugd kunnen niet wachten tot deze keten aan de Kleiweg komt. Een leuke winkel erbij, een trekker voor de binnenstad en leuke kleren waarvoor je niet meer naar Rotterdam of elders hoeft. Maar toch.

Omwonenden hebben problemen met het plan. Te groot, veroorzaker van een onveilig hoekje, en mogelijk verlies van parkeerplaatsen op de Slapperdel erachter. Ze willen wel een H&M, maar niet op deze manier.

Tijdens de verkennende sessie woensdag bleek dat de loopgraven zijn ingenomen. De projectontwikkelaar ging het plan niet meer aanpassen, en of we een beetje op wilden schieten want het duurde allemaal al zo lang. Bewoners voelen zich niet serieus genomen. Desondanks blijven ze bereid te praten over de mogelijkheden.

Komende woensdag is het debat en mogen we als raad deze gordiaanse knoop gaan doorhakken. Keuren we de vergunning goed, dan worden de omwonenden boos op de gemeente. Vragen we om uitstel, dan komt er mogelijk geen H&M en wordt de rest van de stad boos.

Zoals ik afgelopen zaterdagochtend in Morgenstond al zei: als de wethouder slim is, gaat hij zo snel mogelijk om de tafel met omwonenden. Formeel, of informeel, met een biertje erbij (afhankelijk van het tijdstip). Want er valt nogal wat vlot te trekken. En hoe mooi zou het dan zijn als we woensdag bij het debat horen dat er een tussenweg mogelijk is, die de H&M mogelijk maakt op een manier waar iedereen mee kan leven. Een mooi gebaar naar de bewoners, zodat de keuze vóór een H&M wat makkelijker wordt gemaakt. Zodat ook duidelijk is dat het belang van onze burgers serieus wordt genomen, ook als de grote jongens uit ondernemersland op de stoep staan.

Geert Wilders werd uitgejoeld door leerlingen basisschool.

Op 24 augustus is Geert Wilders uitgejoeld door tientallen kinderen van een basisschool in de wijk Binnenstad – Oost in Helmond toen hij bij het uitgaan van de school een naastgelegen buurthuis verliet. De reden van dit uitjoelen stond niet in de krant, maar Geert Wilders zal ‘m wellicht wel kennen. Het lijkt er sterk op dat de kinderen spontaan hun actie voerden. En blijkbaar hebben zij goed aangevoeld waarom ze dit deden. Zo gemakkelijk en snel zijn kinderen nu ook weer niet manipuleerbaar. Wilders reageerde laconiek op het boegeroep, maar hopelijk zet het hem toch even aan het denken.

Hij was op bezoek in Helmond om te praten met bewoners en hulpverleners over overlast door “Marokkaans tuig dat zich schuldig maakt aan bedreigingen, vandalisme, scheldpartijen en seksuele intimidatie” (citaat Wilders). Wilders wil dat de politie de harde kern overlastgevers voortvarend aanpakt en in de gevangenis zet. Maar ook verwacht hij een rol van de ouders van die Marokkaanse jongeren.
Op een of andere manier stemmen me deze standpunten van Geert Wilders tot tevredenheid. Het is stevige taal, maar eigenlijk onderscheidt hij zich hier niet meer mee van andere politieke partijen. Nagenoeg de hele politiek wil dat wat Wilders nu verkondigd. Hij maakt nu ook het noodzakelijke onderscheid tussen “de islam” en feitelijke problemen. Als Geert Wilders begint te nuanceren, dan is hij op de goede weg terug.

Uit een artikel in De Gelderlander bleek vandaag dat van de 1700 studenten die volgende maand een kamer in Nijmegen willen gaan betrekken, slechts 75 geholpen kunnen worden door de Stichting Studentenhuisvesting. De markt voor studenten en de markt voor starters zit potdicht. D66 en GroenLinks hebben hierover vragen gesteld aan het college.

Op 29 juni jl. merkte de wethouder Wonen in de krant op dat de kamernood te beteugelen zou zijn door de geplande bouw van 1100 extra kamers. Dit staat volgens D66 en GroenLinks in schril contrast met de 1625 studenten die dit jaar al niet bediend kunnen worden door de SSHN en hun heil moeten zoeken op de particuliere markt: aangezien de SSHN al sinds jaar en dag 25 procent van de totale studentenpopulatie bedient, zouden er minstens 425 woningen aan eerstejaars te vergeven moeten zijn. Met de huidige groeiende studentenpopulatie en nauwelijks enige groei op de particuliere markt dreigt er een groot probleem voor de nieuwe lichting studenten.

Bovendien hebben GroenLinks, de PvdA en D66 in het coalitieakkoord afgesproken dat er in de komende jaren minstens 2000 studentenwoningen gerealiseerd moeten worden. Pepijn Oomen (GroenLinks): “De vraag is waarom het college van deze afspraken wil afwijken, zeker gezien de problemen.” D66 en GroenLinks hebben daarom gevraagd of het aantal van 1100 woningen wel voldoende is.

Daarnaast zit de particuliere huurmarkt vast. De Europese regelgeving dat sociale huurwoningen alleen nog verhuurd mogen worden aan minima kan een nadelig effect op de positie van hoogopgeleide starters hebben.Het gevaar is groot dat hoogopgeleide starters die net iets meer verdienen, niet meer kunnen huren maar tegelijkertijd niet genoeg verdienen om te kunnen kopen. Rob Jetten (D66): “Die blijven dan dus noodgedwongen nog jaren op hun studentenkamer zitten.”

D66 en GroenLinks hebben het college dan ook gevraagd naar gecombineerde bouw van studentenkamers en starterswoningen, zodat veel meer dan nu het geval is, gevarieerd kan worden tussen die verschillende woningen. Ook moet er vaart gezet worden achter het “Wonen boven Winkels” project, dat voor een toename in kamers boven de winkels in de Nijmeegse binnenstad kan zorgen.

Pepijn Oomen: “Actie van het college is hoognodig, studenten moeten in onze mooie stad kunnen komen wonen!” Rob Jetten: “En we moeten ervoor zorgen dat starters niet en masse wegtrekken, geen braindrain uit Nijmegen!”

Er was eens een visie op de ontwikkeling van de binnenstad tot een aantrekkelijk verblijfsgebied. Terecht liepen alle fracties warm voor die gedachte. Het model heette klavertje vier en voorzag in een op elkaar afgestemde ontwikkeling van de historische binnenstad en het Galgeriet. Met die ontwikkeling zou het aantal bezoekers aan onze binnenstad flink toenemen, er zou een toename zijn van winkels en horeca.

lees verder

Zaterdag 25 juni werd op de Dag van de Architectuur, voor de eerste keer de Leidse Architectuurprijs uitgereikt. Een vakjury had tien Leidse gebouwen die recent in gebruik zijn genomen, genomineerd. Het publiek kon via internet stemmen op één van deze  gebouwen. Winnaar werd de renovatie van de Sterrewacht door het Leidse architectenburo Veldman, Rietbroek, Smit.

De Sterrewacht is een belangrijk gebouw in de Leidse cultuurhistorie maar is in de loop der tijd zwaar verwaarloosd. Mede dankzij een rijkssubsidie van € 2,8 miljoen kon het rijksmonument worden gerenoveerd. En inderdaad het resultaat is prachtig en een absolute aanwinst voor de stad. Maar is deze renovatie ook de eerste Leidse Architectuurprijs waard?

Er staan in Leiden ongeveer 3000 monumenten. De Leidse historische binnenstad is misschien wel de belangrijkste kwaliteit van de stad en een ‘unique selling point’ voor het aantrekken van toeristen, bedrijven en instellingen en daarmee een motor van de lokale economie. Terecht wordt dit cultuurhistorisch erfgoed goed bewaakt en wordt er in de meeste gevallen geïnvesteerd in het behoud en versterken hiervan.

Maar Leiden is meer dan een historische binnenstad die geconserveerd moet worden. Leiden is ook de Stad van Ontdekkingen, een moderne stad die in ontwikkeling concurreert met andere steden in de Randstad, Nederland en Europa.  Een stad die, als zij wil meedoen in deze globale concurrentiestrijd, moet meegaan met haar tijd en daar zelfs op vooruit moet lopen. De Leidse kenniseconomie vraagt om een innovatieve en een vooruitstrevende stadscultuur.

Leiden stond nooit echt bekend om de kwaliteit van haar moderne architectuur. In de meeste architectuurgidsen over hedendaagse architectuur komt Leiden nog niet voor. Maar met de recente ontwikkeling van de woonwijken Roomburg en Nieuw Leyden, het Bio Science Park en enkele grotere gebouwen is de kwaliteit van de Leidse moderne architectuur de laatste jaren enorm  toegenomen.

De bedoeling van de Leidse Architectuurprijs is om deze kwaliteit van de moderne architectuur in Leiden in de publiciteit te brengen. Zo kan Leiden laten zien dat zij niet alleen een conserverende maar ook een vooruitstrevende stadscultuur heeft. Het is dan ook jammer dat de Sterrewacht door de vakjury genomineerd is  voor de Leidse Architectuurprijs. De Sterrewacht is een mooi project maar het is geen goede ambassadeur voor de moderne architectuur van Leiden. Daarmee is deze eerste Leidse Architectuurprijs een gemiste kans en een verkeerd signaal naar de buitenwereld. 

foto’s via site surveymonkey

GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte wil dat Rotterdam meer doet om de luchtkwaliteit in de stad te verbeteren. Hij pleit voor het vergroten van het gebied van de milieuzone, strengere voertuigeisen en het autoluw maken van de binnenstad. Uit een vandaag gepresenteerd Rekenkamer-rapport blijkt dat Rotterdam nog te weinig doet om de luchtkwaliteit te verbeteren.

Bonte vindt dat het verbeteren van de luchtkwaliteit ‘topprioriteit nummer 1′ moet worden. ‘Rotterdam heeft de slechtste luchtkwaliteit van West-Europa. Rotterdammers gaan gemiddeld anderhalf jaar eerder dood dan de gemiddelde Nederlander. Vieze lucht is een sluipmoordenaar die we zo snel mogelijk achter slot en grendel moeten krijgen.’

Vandaag presenteerde de Rotterdamse Rekenkamer het rapport ‘Een slag in de lucht’ over de effecten van het Rotterdamse luchtkwaliteitsbeleid. Uit het rapport blijkt dat de maatregelen die Rotterdam neemt om de luchtkwaliteit te verbeteren onvoldoende effect hebben. Bovendien zit er een foutenmarge van twintig procent in de berekeningen van de gemeente, waardoor het aantal straten waar de lucht te vuil is in werkelijkheid hoger ligt. ‘De maatregelen die Rotterdam neemt zijn klein bier’, zegt Bonte. ‘Om de lucht echt fors schoner te krijgen moeten we veel groter gaan denken.’

Bonte pleit voor het autoluw maken van de Rotterdamse binnenstad en het vergroten van de milieuzone tot het gebied binnen de Rotterdamse ring. Nu bestrijkt de milieuzone alleen het kernwinkelgebied in het centrum. Ook de eisen voor voertuigen binnen de milieuzone wil hij aanscherpen. ‘Nu mogen alleen de meest smerige vrachtwagens de milieuzone niet in. Dat zouden we om moeten keren door alleen de meest schone voertuigen welkom te heten binnen de milieuzone.’

Geheel onterecht was er weinig aandacht in de Leidse media over het verheugende feit dat woningcorporatie Portaal in maart 2011 de prijsvraag ‘Nieuw Elan’ won met het ontwerp van Han Dijk, Bart Schrijnen en Emile Revier voor de transformatie van de Mirakelsteeg in Leiden. Het is namelijk een geweldig goed plan dat verdere uitwerking verdient. Het ontwerp kan, als het wordt uitgevoerd, een schoolvoorbeeld worden van succesvol binnenstedelijk bouwen in Leiden.

De ontwerpwedstrijd was uitgeschreven door de woningcorporaties Haag Wonen, Mitros, Com•wonen, Portaal en het Stimuleringsfonds voor Architectuur (SfA). Deelname aan de prijsvraag stond open voor jonge architecten, stedenbouwkundigen, landschapsarchitecten, planologen, sociaal geografen, stadssociologen en deskundigen op het vlak van bewonersparticipatie. De opdracht was om op een vernieuwende, kwalitatieve en gedurfde manier een nieuwe toekomst te schetsen voor buurten uit de jaren ’70 en ’80.

De Mirakelsteeg ligt in het centrum van Leiden, achter de Lange Mare. Het is zo’n typische 70′er – 80’er jaren stadsvernieuwingsbuurt, zoals die er zoveel zijn in Leiden. De architectuur is van matige kwaliteit, er wordt alleen gewoond en geparkeerd en de inrichting van de openbare ruimte is weinig aantrekkelijk. Het ontwerpteam  Dijk, Schrijnen en Revier heeft de locatie bijna chirurgisch bestudeerd en maakt van de Mirakelsteeg weer een levendige, groene en aantrekkelijke buurt: Auto’s verdwijnen onder een groen parkeerdek, bestaande huizen worden energiezuinig gemaakt, de huidige structuur wordt verdicht door het afmaken en toevoegen van huizen en er komt weer een buurtwinkel op de hoek.

Het ontwerp voor de Mirakelsteeg is ook interessant omdat het als voorbeeld kan dienen voor de transformatie van andere stadsvernieuwingsbuurten in het centrum van Leiden. Kortom een fantastisch plan dat laat zien dan met veel creativiteit binnenstedelijk bouwen niet alleen meer aantrekkelijkere woningen oplevert maar ook een  mooie en groene leefomgeving.

 

De openbare ruimte

Begin maart maakte het college bekend iets te willen doen aan de kwaliteit van de openbare ruimte. Hiervoor is de ’ontwerp-kadernota kwaliteit openbare ruimte 2025’ opgesteld. Deze nota stelt voor de komende 15 jaar de uitgangspunten vast voor de ontwikkeling, inrichting en het beheer van de openbare ruimte. Het college wil meer rust en samenhang, die moet ontstaan door duurzaamheid en standaardisatie bij de stadsinrichting

Deze keuze voor duurzaamheid en standaardisatie is niet verrassend. De nota bouwt voort op de oplossingen en materialen die zich in Leiden al bewezen hebben. Het past dus goed bij de uitgangspunten van het programma Binnenstad, waarin een strategie van conserveren de kwaliteit van de historische binnenstad moet vergroten. Daar is op zich niets mis mee en veel mensen zullen rust en samenhang in de openbare ruimte wel waarderen.

Het openbare leven

Maar daarmee zijn we er natuurlijk nog niet. De openbare ruimte is meer dan nette bankjes, rustieke lantaarns en mooie klinkers. In de openbare ruimte speelt zich immers het openbare leven af dat van dag tot dag en van plek tot plek verschillend is. Zelfs een historische binnenstad verandert met de tijd en de manier waarop mensen de stad beleven en gebruiken zal over een paar jaar anders zijn dan nu. Een stad leeft en dus zal ook de inrichting van de openbare ruimte mee moeten veranderen met actuele stedelijke en maatschappelijke ontwikkelingen. Dit vraagt om tijdelijkheid, uniciteit en flexibiliteit bij de stadsinrichting

De uitdaging

Deze twee inrichtingsprincipes, duurzaam/gestandaardiseerd tegenover tijdelijk/uniek, kunnen natuurlijk prima naast elkaar bestaan. Voor het eerste inrichtingsprincipe is de nota een geschikt toetsingskader. Het tweede inrichtingsprincipe is echter niet in een nota te vatten. Hiervoor is juist spontaniteit en creativiteit nodig. Dat is een mooie uitdaging voor de gemeente Leiden.

Misschien kunnen stadsgebruikers hierbij helpen door met inrichtingsvoorstellen te komen. Zij beleven immers de openbare ruimte het meest. Een goed bestaand voorbeeld hiervan is het Stadslab. Het is dan wel de taak van de gemeente om deze initiatieven de ruimte te geven, de goede plannen te selecteren en ze vervolgens snel uit te voeren.

Inspiratie

Op de site BXL100 staan prachtige voorbeelden van creatieve, unieke, virtuele transformaties van openbare ruimtes in Brussel. Wellicht kunnen deze voorbeelden het college inspireren en hen overhalen ook in Leiden ruimte te geven aan ‘spontane stadsinrichting’.

foto’s door BXL100

Nergens heb ik zo veel rokende mensen gezien als in het Midden-Oosten, met misschien wel als koplopers Irak, Syrië en Egypte. Oh, en Libanon natuurlijk. In elk van de landen ligt het aantal rokers ver boven een gezond niveau. Pak em beet, tachtig of negentig procent van alle Syriërs rookt. Deel van de cultuur kan je wel zeggen. Overal rondom je roken mensen, niet alleen de ranzige geur van te zware en goedkope sigaretten hangt in de lucht. Zeker in de oude koffiehuizen, alwaar oude mannen de dag doorbrengen. Verborgen voor de warmte van buiten en verbolgen aan hun spel. Schaak of backgammon. Een donkere zware lucht hangt er. Om nooit meer weg te gaan.

Nee niet alleen de ranzige sigaretten rook is te ruiken. Ook de heerlijk zoete geur van de eveneens goedkope narghila vermengt zich in de lucht. Samen met in grote potten gezette zwarte thee, gedronken met vele lepels suiker is het een deel van de cultuur. 's Avonds wanneer de frisse avondlucht een verademing over de stad laat blazen komen allen buiten. Kleine terrasjes vullen de misschien nog wel kleinere pleintjes in de Franse wijken en oude binnenstad van Damascus. Niet alleen in Damascus is dit het avondtavereel. Hetzelfde geldt voor de straat Al-Bustaan nabij het Tahrirplein in Cairo, de oude stad in Arbil, Irak, en Tripoli, Libanon. Jong, oud, student, man, vrouw en schone dame, vermaken zich met narghila, thee, backgammon en gesprek. En geflirt, natuurlijk.

Dat roken schadelijk is, is inmiddels ronduit en algemeen bekend. De mooiste waarschuwingen voor de gevolgen vond ik tot op heden in Iran. Een mooi plaatje van een long voor, en na het roken van dat pakje appeltabak. Als icoon staat het in mijn boekenkast, en als herinnering natuurlijk.

De in Groot-Brittanië opgeleide medicus en huidig president van Syrië weet waarschijnlijk als geen ander hoe gevaarlijk het is om te roken. Daarom wil hij dan ook de nationale hobby aanpakken, maar niet echt tot groot genoegen. Niet alleen Al-Assad probeert het roken aan te pakken, hetzelfde gaat op voor Hariri en Mubarrak. Niet op een langzame manier. Nee, in een keer van geen, of haast geen, enkele restrictie op tabak en roken naar een compleet verbod in alle publieke ruimtes. Niet bepaald tot genoegen van de bevolking.

Kortom, slechte zet.

Immers een tevreden roker is geen onruststoker. Hadden ze dat nou maar geweten van te voren. Het gaat nu immers niet bepaald lekker daar. Mubarrak is weg, Al-Assad doet zijn best om in het zadel te blijven. Helaas begint zijn paard nu redelijk te bokken en te steigeren. En wat staat Libanon te wachten? Als er een land is waar het percentage rokers hoog is, is het daar wel. Met 95 procent van alle jongeren aan het nicotine-infuus. Dat beloofd nog wat, met deze ontevreden rokers. Hadden ze nou maar Nederlands gesproken, dan hadden ze in ieder geval het gezegde gekend.

In Zwolle zijn we gezegend met een geweldige weblog (met een weliswaar wat fantasieloze maar wel heel logische naam).
Geweldig omdat een legertje razende reporters overal bij is als er wat te doen valt in de stad en daarvan binnen de kortste keren verslag doet op weblogzwolle, vaak met een serie eigen fraaie foto’s.
Ook geweldig is dat ze elk persbericht dat je ze stuurt integraal overnemen. Naar journalistieke maatstaven is dat misschien niet zo geweldig (op de opleiding moesten we als eerstejaars althans tot vervelens toe persberichten herschrijven), maar voor een politieke partij is dat lekker handig natuurlijk. Niet dat we te klagen hebben over De Stentor (in de volksmond nog steeds de Zwolse Courant trouwens) of huis-aan-huis-blad De Peperbus (vernoemd naar de kerktoren in de binnenstad met die vorm). Maar die willen vanwege hun journalistieke professionaliteit nog wel eens een eigen draai geven aan je nieuwtje. Op weblogzwolle staat je verhaal precies zoals je het zelf bedoeld hebt. Helemaal geweldig.

En het weblog wordt behoorlijk goed gelezen. Terecht, want de ruim zestig mensen die het weblog tijdens het tikken van de bovenstaande regels bezochten hebben in de tussentijd maar liefst al drie nieuwe berichten zien verschijnen. Onder die artikelen staat nu nog “Reageer! (0)” Maar dat kan snel veranderen. Soms komen er tientallen reacties op een bericht. Voor je nu denkt dat ik daar ook meteen de kwalificatie ‘Geweldig’ aan toevoeg… daar wil ik het nu juist eerst even over hebben.

Onlangs presenteerde ik, samen met een aantal partners uit de stad, een plan voor de verfraaiing van een brug over de stadsgracht. Die brug is in de jaren ’70 van de vorige eeuw 28 meter breed gemaakt, omdat men toen nog het idiote plan had omarmd om een snelweg dwars door de historische binnenstad aan te leggen. (Je kunt met eigen ogen komen kijken waarom het maar goed is dat dat onzalige plan de stad uiteindelijk bespaard is gebleven.) Nu is de brug een desolate asfaltvlakte waar per uur tientallen stads- en streekbussen overheen rijden en op drukke winkelmomenten honderden automobilisten proberen een plekje in de parkeergarage net over de gracht te bemachtigen. Op onze website (zie de pagina http://zwolle.groenlinks.nl/breed, vanwege die 28 meter, begrijp je) kun je lezen en zien hoe die brug met een paar simpele ingrepen al een stuk prettiger zou kunnen worden (zeker als straks de bussen een andere route nemen, zoals het plan is), maar daar gaat het mij nu niet om.

Op ons plan dat twee keer op weblogzwolle is terecht gekomen – eerst de aankondiging en later het verslag van de presentatie – zijn ruim twintig reacties gekomen, van twaalf verschillende bezoekers. Onder wie ‘rudy’ en ‘Sjaak’:

• Bericht door rudy, op 11 maart 2011 om 08:38
zinloos plan!
• Bericht door Sjaak, op 11 maart 2011 om 10:57
zinvol plan!

Aan zo’n uitwisseling van standpunten ken ik niet direct het predicaat ‘geweldig’ toe. In dezelfde categorie is de reactie van deze narcist:

• Bericht door ikke, op 3 maart 2011 om 23:56
Groen Links houdt nu eenmaal van bruggen met fietspaden en daar moet alles voor wijken.

Met zo’n gast ga ik maar niet in discussie. Gelukkig doen de reageerders dat over het algemeen onderling wel. En om eerlijk te zijn: ik heb in de gemeenteraad wel eens debatjes gehoord die onder dit niveau zaten:

• Bericht door stadshagen, op 10 maart 2011 om 23:21
Op deze brug staan regelmatig files. Hoe kun je dit oplossen als er rijbanen verdwijnen?
Dit plan slaat helemaal nergens op. Leuk idee om over te praten tijdens een borreltje. Maar meer ook niet.

• Bericht door Bart1, op 11 maart 2011 om 08:14
enige manier om van die files af te komen is de sluiting van de parkeergarages in de binnenstad. Vooral die onder de mediamarkt, maar ook die aan de pletterstraat en noordereiland. Deze zouden dan in 1 grote parkeergarage buiten de binnenstad moeten komen, met pendelbus naar de binnenstad, of op de plek van de vogeltjesbuurt (als dit al niet de bedoeling was). De garages kunnen omgebouwd worden tot iets nuttigs.

Voor de duidelijkheid: die Bart1 is geen pseudoniem van mij en (voor zover ik weet natuurlijk) ook niet van een van mijn fractiegenoten of onze steunfractieleden.

Wat je wel vaak ziet bij dit soort ‘gesprekjes’ op het net is dat de discussie – net als op verjaarsfeestjes en interruptiesdebatjes in de raadszaal – afdwaalt.

• Bericht door wichert, op 11 maart 2011 om 12:50
Swollwacht pleit al jaren voor een Transferium
[Wichert is actief voor deze lokale partij. PR]

• Bericht door Observer, op 11 maart 2011 om 17:34
@Wichert, een Transferium? nu de grootste tegenstander van een transferium, Wethouder Cnossen weg is, zijn er misschien nieuwe kansen???

Er is ook wel het een en ander af te dingen op de juistheid van de beweringen. ‘Observer’ schildert bijvoorbeeld in mijn ogen een al te negatief beeld van voormalig cu-wethouder Janco Cnossen, die in de vorige raadsperiode met GroenLinks nog in het college een mobiliteitsbeleid door de raad heeft gekregen waarin expliciet terugdringing van het binnenstedelijk autogebruik is opgenomen en die het autoluw maken van de binnenstad voor zijn rekening heeft genomen.
Veelal blijft het ook bij losse flodders zonder dat een twistpunt echt wordt uitgedebatteerd:

• Bericht door Observer, op 10 maart 2011 om 21:30
Uit alle bovenstaande reacties blijkt wel dat dit achter de Kamperpoortenbrug liggende gebied wel een oppepper kan gebruiken.
Waarom zou dit plan daar niet de aanzet voor kunnen zijn. Alleen met zeuren komen we er niet.

• Bericht door ingrid, op 10 maart 2011 om 21:42
@ Observer, da’s mooi maar doe dit maar even nu niet. We moeten al genoeg bezuinigen.

Wat hier helemaal buiten beeld blijft is dat de gemeente de komende maanden juist – ongeacht de bezuinigingen – samen met bewoners, gebruikers en bezoekers van de binnenstad tot een plan wil komen om de Zwolse binnenstad een flinke oppepper te geven.
Maar opvallend is dat in de reacties op ons plan een aantal maal standpunten met zeer relevante argumenten worden onderbouwd, zoals in een bijdrage over de komst van een nieuwe fiets- en voetgangersbrug in de buurt:

• Bericht door Observer, op 10 maart 2011 om 20:23
Die “andere’ brug is mijns inziens overbodig en stedenbouwkundig zeer ontsierend.
En ook zou deze brug op slechts 4 minuten loopafstand van de kamperpoortenbrug komen te liggen.
En daarbij, voor de helft van het geld kan de bestaande Kamperpoortenbrug opgepimpt worden.
De gemeente zou dus veel geld overhouden als ze de Rodetorenbrug niet zouden bouwen en dat is in deze tijd van bezuinigingen toch erg welkom?

Zo’n argumentatie zou op ons raadsplein ook bepaald niet misstaan. En wat te denken van Sjaak, die eerder nog alleen maar ‘zinvol plan’ noteerde. Hij blijkt bijzonder goed geïnformeerd te zijn:

• Bericht door Wallie, op 10 maart 2011 om 22:46
oww jah, en wat doen we aan die files op de brug in het weekend? met minder rijbanen zal dat er niet minder op worden. Staat straks de hele singel vol met auto’s

• Bericht door Sjaak, op 11 maart 2011 om 14:46
Dit plan moet in samenhang worden gezien met http://vimeo.com/8995467, anders is het inderdaad geen logisch plan.

In tegenstelling tot wat je aanvankelijk geneigd bent te denken, blijken zijn twee losse woorden ‘zinvol plan!’ geschraagd te worden door een behoorlijke kennis van zaken. Hij brengt dit nieuwe plan terecht in verband met een eerder voorstel van GroenLinks Zwolle voor de verkeerscirculatie in de omgeving van de brug: Sleutelring.

Al met al zijn de reacties van lezers op weblogzwolle misschien niet ‘helemaal geweldig’, maar hier en daar – in tegenstelling tot wat menigeen denkt over dit soort ‘forumpagina’s’ van een heel behoorlijk niveau. Daarmee is deze ode aan weblogzwolle compleet. Weblogzwolle – in een woord: geweldig!

documentatie:
• www.weblogzwolle.nl
• http://zwolle.groenlinks.nl/breed: ons plan voor de Kamperpoortenbrug
• http://www.weblogzwolle.nl/content/view/22001/55/: de aankondiging van de presentatie van ons plan + 4 reacties
• http://www.weblogzwolle.nl/content/view/22110/55/: verslag van de presentatie van ons plan (ons eigen persbericht, aangevuld met foto’s van de weblogreporter) + 19 reacties
• http://zwolle.groenlinks.nl/sleutelring: ons verkeerscirculatieplan dat de basis vormt voor het voorstel voor de brug

Ik liep voor de zoveelste keer door de binnenstad van Venlo toen ik opeens door een zeer slecht Engels sprekende man aangesproken werd. “You Dutch?” Ja natuurlijk (voor de rest hou ik het hier in het Nederlands want hij sprak … Continue reading →

De uitslag van de Provinciale Statenverkiezingen in Leiden is geen nieuws meer. D66 werd net aan de grootste partij in de sleutelstad, twee stemmen voor de PvdA. Dankzij een dataset met een uitslag uitgesplitst per stembureau en kandidaat, die de gemeente Leiden mij ter beschikking stelde, kunnen we nu echter ook wat meer zeggen over de spreiding over de verschillende wijken en de Leidse voorkeursstemmen.