De ChristenUnie doet een lovenswaardige poging om haar leden te betrekken bij de ontwikkeling van het verkiezingsprogramma. Ze hebben een pamflet gepubliceerd waar de leden van de CU via een enquete op kunnen reageren. Ik moet zeggen dat de inhoud ook niet tegenvalt. Van de 6 pagina's gaat er eentje over duurzaamheid, en ook eentje over internationale gerechtvaardigheid ofwel ontwikkelingssamenwerking. De CU gaat ook voor een duurzame economie die rechtvaardig, eco-effectief en eco-efficient is. Het is jammer dat ze geen ambitieuze doelen stellen voor de reductie van CO2 emissies. De paragrafen over ontwikkelingssamenwerking hebben gelukkig een positieve ondertoon, en CU blijft achter OS staan. Ze komen vooral op voor het particuliere initiatief en stellen dat deze initiatieven alle armoedebestrijding op lokaal niveau moeten uitvoeren. En ik maar denken dat dit eigenlijk een taak is van de lokale overheden in ontwikkelingslanden zelf, tot zover dus eigenaarschap. Verder de verwachte kritiek op multilaterale en bilaterale hulp en een pleidooi voor democratisering van Wereldbank en IMF en een stevige reductie in partnerlanden voor Nlse hulp. Niets geks.

Echter, opvallend is dat in een bijzin wordt aangegeven dat "Handhaving van het budget voor ontwikkelingssamenwerking op 0,7%BBP is een kwestie van beschaving." Dat is een mooie statement, maar wel misleiding, want de huidige omvang van ontwikkelingssamenwerking is 0,8% BNP + paar honderd mln. voor duurzame energie. Het woord "handhaven" moet dus eigenlijk worden vervangen door "Bezuiniging" en wel met circa EUR 600 mln. De CU bezuinigt dus gewoon keihard op mondiale armoedebestrijding, en probeert dit te verhullen. Jammer, want de rest is redelijk OK.

Dat betekent wel dat de druk op ontwikkelingssamenwerking en vooral de norm van 0,8% BNP verder onder druk komt te staan. Het CDA wil ook al minder stringent zijn en 0,7% voor OS bestempelen en de andere 0,1% flexibel te laten gebruiken voor andere ministeries, vooral hun hobbies dus. VVD en PVV hebben ook geen positieve kijk op ontwikkelingssamenwerking, dus we moeten het van links gaan hebben. Ben benieuwd of de PvdA het zal volhouden gezien de enorme druk op de overheidsfinancien.

Het is bekend dat ik er voorstander ben van een flexibele invulling van de OS-norm, en het exacte bedrag niet erg interessant vindt. Veel belangrijker is een ambitieus mondiaal beleid dat consistent is tussen ministeries en gericht is op oplossen van mondiale problemen en verstrekken van mondiale publieke goederen. Hierbij hoort dan ook een grote enveloppe voor mondiaal beleid, zowel ontwikkelingssamenwerking als andere internationale samenwerking, en dat dient tenminste te worden opgekrikt naar de originele 1,1% BNP voor int. samenwerking, in de zogenaamde Homogene Groep Internationale Samenwerking, maar geleidelijk dient te stijgen naar 1,5%. Hierin kan dan ook onze mondiale verplichting voor klimaat mee worden genomen. Ik hoop dus dat de linkse partijen, inclusief GL, enigszins creatief gaan zijn over mondiaal beleid en minder strak vasthouden aan achterhaalde normen. Geen harde norm, maar wel meer geld.

De eerste ronde staat te beginnen. Morgen worden de collegeonderhandelingen geopend. Wie gaat het met wie doen? De VVD heeft het voortouw en dus is de insteek van leider Gretha Baijards met haar (sterke) adjudanten bepalend. De PvdA en het CDA hebben verloren, maar waar gaan zij staan? En is de HOP bereid te bewegen?

Van te voren partijen uitsluiten zoals in andere gemeenten wordt gedaan, wil de VVD niet, zo blijkt uit krantenpublicaties. Wel blijkt uit het vergelijk van verkiezingsprogramma's en de ervaringen die de partijen onderling in de afgelopen jaren met elkaar hebben opgedaan, dat enkele combinaties niet reëel zijn. Volgens Gretha Baijards zullen al na de eerste bijeenkomst de eerste partijen afhaken, zo meldt ze vanmorgen in de Alkmaarsche Courant. Welke dat zijn, laat zich raden, althans bij de vaste volgers van de Waardse politiek. Een snelle duidelijkheid is ook nodig met tien partijen aan de onderhandelingstafel.

Volgens mij worden na die eerste 'shake-out' drie punten belangijk: de voortzetting van het duurzame beleid in Heerhugowaard, de bezuinigingen en het al dan niet gratis parkeren rond Middenwaard. In mijn optiek zijn de eerste twee goed te combineren: duurzaamheid staat immers voor beter omgaan met de (energie)middelen die we hebben en kan voor zowel de burger als de gemeente enorm veel kosten besparen - zowel op korte als langere termijn. Het derde punt, het gratis parkeren, strookt niet met zowel duurzaamheid als duurzaam financieel beleid. In plaats van bezuinigen moet de gemeente meer uitgeven en dat moet worden afgewenteld op de burger. Daarnaast blijft het punt staan dat het gratis parkeren alleen is door te voeren als ook private partijen als Corio en Albert Heijn meedoen. En dat kost die beursgenoteerde partijen geld.

Het wordt dus interessant!

Op uitnodiging van de Partij van de Arbeid kwamen zaterdag de lijsttrekkers van alle partijen die in de nieuwe gemeenteraad vertegenwoordigd zullen zijn bijeen voor een verkennende bijeenkomst in het Stadhuis. Na een rondje verklaringen over de verkiezingsuitslag kwamen de eventuele knelpunten voor een mogelijke coalitie aan de orde.

Daarbij werd het al snel duidelijk dat de PvdA met een viertal andere partijen verder zou gaan: D66 als de winnaar van de verkiezingen, Burgerbelangen om dezelfde reden, CDA als partner uit de vorige coalitie en dan nog de VVD. De SP viel af vanwege onwrikbare standpunten op enkele terreinen & GroenLinks kwam aan de zijlijn te staan omdat het voor ons onmogelijk is om de luchthavenplannen te steunen. De twee kleinste partijen in de raad (ChristenUnie en Enschede Solidair) werden uitgesloten vanwege te ver uiteen liggende programmapunten.

De formatie gaat dus vooralsnog verder zonder GroenLinks. In de Algemene Ledenvergadering aanstaande woensdag wordt hierover verder gesproken .

We hebben het geflikt; GroenLinks is de grootste partij van Utrecht geworden! We behaalden 20,7 % van de stemmen (in 2006 was dat 15,2%) en behaalden daarmee 10 zetels. Een winst van 2. Daarbij haalde ik 1187 voorkeursstemmen. Geweldig. Aan ons nu de taak om te proberen een zo groen en links mogelijk college te formeren. Iedereen die op GroenLinks en op mij gestemd heeft; heel erg bedankt.

Op een dag wordt je wakker en is GroenLinks tweeënhalf keer zo groot als het CDA :-)

Op woensdag 3 maart heeft GroenLinks Tiel een fantastische uitslag gehaald bij de gemeenteraadsverkiezingen. Tegen de verwachtingen en de opiniepeilingen in hebben we een zetel winst geboekt. Een historisch resultaat, want na jaren van stabiliteit en twee raadszetels hebben we nu een derde te pakken! Daarmee is GroenLinks Tiel geen kleine partij meer, maar zijn we de komende periode even groot als het CDA en D66. Een mooie basis om de lijn door te trekken die we de afgelopen vier jaar hebben ingezet. Wij gaan ervoor en willen alle kiezers bedanken voor hun steun. Ook de leden en vrijwilligers die achter de schermen keihard hebben gewerkt aan dit resultaat zijn we enorm dankbaar. Wij hebben zin in de toekomst!

Namens de nieuwe fractie,

Piet, Esma & Debby

Je kon er op wachten. Direct na de val van het kabinet in de nacht van 19 op 20 februari belde de voorzitter van het CDA premier Balkenende op met de vraag of hij opnieuw lijsttrekker wilde worden. Lang hoefde Jan Peter hier niet over na te denken. Hij wil immers zo graag vooral premier [...]

woensdag 10 maart
GBW schijnt de andere partijen uit te nodigen om te laten weten hoe zij staan ten opzichte van een nieuwe coalitie. Vorige keren deed het CDA (in 2004 en 2006 de grootste) dat in het Westland besloten. Progressief Westland gaf toen altijd aan dat wij wel mee wilden besturen, maar de keuze viel op GBW en achtereenvolgens VVD en LPF.
Woensdag schijnt het openbaar te zijn. Prima, een goed initiatief van GBW. Verder las ik er tot nog toe niet over en dat devalueert die mogelijke openbaarheid weer.
De vraag is natuurlijk of GBW zelf ook met de billen bloot gaat? Gaat men alleen maar luisteren naar anderen of komt men zelf ook met uitspraken? Of sluiten ze zich als vanouds aan bij de vorige sprekers. Eigenlijk ben ik daarnaar het meest benieuwd...

Elco

Op zaterdagochtend kwamen de politieke partijen bij elkaar om te praten over collegevorming. Als eerste stap wordt bekeken of het huidige college (Sterk Meppel, VVD en CDA) door wil gaan met elkaar.

De verkiezingsuitslag zou hier aanleiding toe geven omdat men met elkaar een zetel winst had geboekt. Dit is met name te danken aan de VVD. Die haalde twee zetels extra binnen terwijl Sterk Meppel 1 zetel verloor en het CDA net haar 3e zetel behield. 

De totale uitslag ziet er nu als volgt uit:

Sterk Meppel 6 (-1), PvdA 5 (-2), VVD 5 (+2), CDA 3 (gelijk),  D’66 (+2), ChristenUnie 1 (-1), GroenLinks 1 (gelijk).

Wij hebben voorgesteld een breed college te vormen van Sterk Meppel, PvdA en de VVD, maar daar waren wij helaas de enige in.

Dit betekent als dit zo doorgaat we weer een rechts college krijgen. Ook de gemeenteraad lijkt een kleine ruk naar rechts gemaakt te hebben. Hoe rechts dit zal zijn, zal met name afhangen van D’66.

In de debatten gaf de partij aan niet te willen korten op het sociale beleid. De gemeentelijke tarieven en de OZB mochten echter niet omhoog gaan. En dat zegt de VVD ook. Het is niet te hopen dat we er nu een VVD-light partij bij gekregen hebben. 

Sterk Meppel was ook niet helemaal duidelijk. De lijsttrekker wil niet korten op het sociale beleid, maar kandidaat wethouder Jansen sloot het niet uit. Tja, en bij Sterk Meppel weet je nooit precies wie het daar het voor het zeggen heeft…

Ik ben dan ook heel benieuwd met welk inhoudelijk programma dit college naar buiten komt. En of ze er met elkaar uitkomen over de invulling van de poppetjes in het college. Met name de kandidaatstelling van Jansen vanuit STEM kan de nodige problemen opleveren. Jansen heeft een relatie met de directeur van Ogterop. De komende vier jaar moeten ingrijpende beslissingen worden genomen over de schouwburg. De relatie wethouderschap/directeur schouwburg is voor GroenLinks in ieder geval onverenigbaar omdat er dan sprake is van belangenverstrengeling. Mijn indruk is dat de andere partijen die mening ook zijn toegedaan. Maar tja. Hoe graag wil men op het pluche terecht komen?

De komende weken zullen we dat gaan ontdekken.

Een verzoeknummer: naar aanleiding van mijn vorige bericht over het Leidse stemgedrag vroeg oud-college Joost Berkhout of ik mijn analyse ook voor Amsterdam zou kunnen draaien.

Verschilt het stemgedrag van de stadsdelen? En welke structuur ligt daar onder? Je ziet het allemaal in het figuur hiernaast (aan klikken voor een betere versie). Stadsdelen en partijen zijn in een zelfde ruimte gezet: hoe dichter een stadsdelen bij elkaar liggen hoe meer het stemgedrag op elkaar lijkt. Hoe verder partijen uit elkaar liggen, des te groter zijn de verschillen tussen waar zij hun stemmen vandaan halen. In de horizontale dimensie is zo'n 55% van het verschil in stemgedrag opgenomen, zo'n 24% in verticale dimensie. Samen wordt dus 79% van de verschillen in stemgedrag in dit model opgenomen.

Het eerste wat opvalt is dat Amsterdam Zuid en de VVD samen vallen: 29% van de VVD aanhangers stemmen in Zuid. Ook Red Amsterdam heeft haar kiezers met name in Zuid (28%). Zuid is het rijkste stadsdeel en er wonen relatief veel autochtonen en westerse migranten. D66 kiezers komen onevenredig veel uit het centrum. Ook een rijk stadsdeel met weinig niet-westerse migranten. GroenLinks krijgt bijzonder veel kiezers uit West (22%) en Oost (21%). Qua bevolkingssamenstelling en inkomen vrij gemeleerde wijken. En hiermee hebben we de rijkere delen van de stad gehad: de liberale partijen van links (GL), van het centrum (D66) en van rechts (VVD) zijn dus met name sterk in de wijken aan linkerkant van deze figuur. Klein puntje: wat nauwelijks opvalt aan deze kant van de figuur, omdat het zo klein is dat de mini-partij "De Groenen" met name sterk is in het "mini-stadsdeel" Westerpoort. Dat zal wel komen vanwege de aanwezigheid van de culturele vrijplaats "Ruigoord".

In het centrum van de figuur staan de SP en de PvdA. Veel SP kierzers wonen in West of Oost (samen goed voor 35% van de SP-kiezers). De PvdA is door de hele stad sterk maar staat het sterkst in Zuid-Oost (de Bijlmer) en Nieuw West. Arme stadsdelen waar veel Turken en Marrokanen wonen (Nieuw West) of Surinamers en Antillianen (de Bijlmer). De Partij voor de dieren staat in het midden van de figuur. De ChristenUnie doet het ook heel goed in Zuid-Oost en Nieuw-West waarschijnlijk vanwege de Christelijke migranten. Het CDA doet het het sterkst in Nieuw-West en Zuid. Amsterdam Noord ten slotte: dit het belangrijkste gebied voor lokale partijen als Trots maar ook Leefbaar, Tulpen voor Amsterdam en Amsterdam's belang. In dit armere stadsdeel wonen relatief veel autochtonen.

Dus wat is de voornaamste scheidslijn die door Amsterdam heen loopt? De belangrijkste scheidslijn lijkt hier toch inkomen te zijn. Deze scheidslijn komt min of meer overeen met de horizontale dimensie: dit scheidt de liberale gedeeltes van de stad (Zuid van de VVD, het centrum van D66 en Oost en West van GroenLinks) van de rest van de stad, waar men met name voor volkspartijen als de PvdA, het CDA en populistische lokale partijen kiest. Hierbij moet worden opgemerkt dat in de gemeleerde stadsdelen West en Oost ook de SP het goed doet. De tweede scheidslijn scheidt de stad in links en rechts: GroenLinks, PvdA en SP aan de ene kant en VVD, D66, CDA en de lokale partijen aan de andere kant. Hierbij lijkt etniciteit een belangrijkere rol te spelen. Met name in de Bijlmer domineren deze partijen.

In oktober deed ik een voorspelling hoe de uitslag van de verkiezingen in Rotterdam zou uitvallen. Omdat ik geen wijzigingen meer verwachtte, heb ik het aanbod om te gaan fispren laten lopen. Maar ik heb mijn eigen voorspelling wel nog even naast de werkelijkheid van woensdag gelegd:

Natuurlijk zat ik er her en der wat naast, maar ik ben niet ontevreden. Het rechtse blok (LR+VVD) is precies zo groot als ik had ingeschat. De PvdA is minder hard gedaald dan ik dacht, maar daar staat een iets mindere opmars van D66 en GroenLinks tegenover. Bij die vier zetels van GL zat wat wishful thinking, erkende ik toen al, maar dik drie zetels komt een eind in de buurt.

Het meest verbaasd ben ik over het zetelverlies van de solide SP, terwijl het in Rotterdam wankele CDA zich wel op drie zetels weet te handhaven. Dat de CU-SGP op één zetel blijft staan is geen loon naar werken voor het afgezwaaide raadslid Remco Oosterhof.

De uitslag is nu definitief bekend. GroenLinks verliest een zetel en komt op 4 uit. De stand PvdA en CDA is definitief 7-7. Ik heb de drempel voor een voorkeurszetel niet gehaald, maar heb toch nog 109 stemmen gehaald. Daar ben ik enorm trots op, want er zal niemand op mij hebben gestemd omdat ik een man ben, of een Hollender, of omdat ze 4 gewoon zo'n leuk getal vinden. Nu ik niet verkozen ben, doen die 109 stemmen me des te meer goed.

lees verder

Overmatige uitvergroting van onderlinge verschillen en slechte persoonlijke chemie in verkiezingstijd is desastreus voor het land. Lees hier mijn opiniestuk dat vandaag in de Volkskrant is verschenen.

De verkiezingsuitslagen van de gemeenteraden laten een versplinterd Nederland zien. De tijd van geslaagde grote partijfusies en de trek van kiezers naar de drie machtspartijen CDA, VVD en PvdA ligt achter ons. Het proces van politieke fragmentatie zet nu zo hard door dat de regeerbaarheid van ons land onder zware druk staat. Brede Volkspartijen zijn verschrompeld.

Doordat CDA, VVD en PvdA het afgelopen decennium weinig stabiele en betrouwbare regeringen voortbrachten, is hun vanzelfsprekende toegang tot de macht in het geding. Toenemende politieke instabiliteit is hand in hand gegaan met culturele polarisatie en economische onzekerheid, waarbij de klassieke machtspartijen hebben nagelaten een verweer te formuleren tegen opkomend rechts en links populisme. Het is dan logisch dat zij meer en meer concurrentie ondervinden van (voorheen kleinere) partijen met een herkenbaar programmatisch profiel, die minder behept zijn met geloofwaardigheidsproblemen.

Het ziet er niet naar uit dat de komende Tweede Kamerverkiezing een grote verandering gaat brengen in het versplinterde politieke landschap, Om na 9 juni een regering te kunnen vormen is samenwerking met meer partijen dus geboden. Een tweepartijenkabinet is uitgesloten, maar ook een driepartijenkabinet lijkt onrealistisch. Want de drie traditionele regeringspartners – CDA en PvdA voorop – maken elkaar zo zwart dat samenwerken in een coalitie schier onmogelijk wordt.

De andere, voor mij heel onwenselijke, driepartijencoalitie van PVV, CDA en VVD heeft op dit moment geen meerderheid. Bovendien stuit deze coalitie op een levensgroot probleem: de huidige samenstelling van de Eerste Kamer. Ieder wetsvoorstel dient na aanvaarding in de Tweede Kamer ook de Eerste Kamer te passeren en als die een voorstel afkeurt staat elke regering met lege handen. Ook in de Eerste Kamer moet een nieuwe regering dus een werkbare meerderheid zien te vinden, al binden regeringsfracties in de Eerste Kamer zich formeel niet aan een regeerakkoord. De PVV gaat nu een hoge de prijs betalen voor het besluit om niet deel te nemen aan de Statenverkiezingen in 2007. Want zolang de PVV geen zetels heeft in de Eerse Kamer is zij niet in staat om aan een daadkrachtige regering deel te nemen.
De volgende Eerste Kamer wordt pas rond juni 2011 gekozen, drie maanden na de volgende verkiezingen voor de Provinciale Staten in maart 2011. Het is maar zeer de vraag of de PVV dan wel in twaalf provincies genoeg geschikte mensen weet te vinden. De partij heeft nu in 429 Nederlandse gemeenten niet meegedaan bij gebrek aan kader, en in de twee steden waar men wel meedeed werden Kamerleden ingevlogen. Deze slechte praktijk van dubbelmandaten is niet vol te houden en ook niet gewenst. In Frankrijk bijvoorbeeld, waar dubbelmandaten gebruikelijk zijn, leidt dit tot een opeenhoping van persoonlijke macht en vriendjespolitiek.

De ongelijke zetelverdeling in de Eerste Kamer en de Tweede Kamer sluit na 9 juni een aantal regeringscombinaties uit, in één of in beide Kamers. Het gaat daarbij zowel om rechtse als linkse combinaties. CDA, VVD en PVV: geen meerderheid. CDA, VVD en D66: geen meerderheid. CDA, VVD en ChristenUnie: geen meerderheid. PvdA, SP, GroenLinks en D66: idem dito. Paars, aangevuld met GroenLinks: geen meerderheid. CDA en VVD met gedoogsteun van de PVV: een lachertje. Alleen combinaties waarin de VVD èn de SP zitten of CDA èn PvdA, samen met andere partijen naar keuze, komen tot een meerderheid. Deze partijen sluiten elkaar nu impliciet of expliciet uit.

Het gevolg is dat midden in een economische crisis elk kabinet dat een meerderheid in de gehele Staten-Generaal ontbeert in ieder geval in haar eerste regeringsjaar verlamd zal zijn (en mogelijk ook daarna). Met de noodzaak onze economie, arbeidsmarkt en publieke sector fors te hervormen en tegelijkertijd de overheidsschuld met zo’n 35 miljard te verminderen is dit dramatisch en onverantwoord.

De enige manier waarop het gevaar van verlamming kan worden gekeerd, is als politici bereid zijn in hun opvattingen, toon en stijl een cultuurbreuk te forceren. Vooral CDA en PvdA lijken zich op te maken voor een herhaling van de desastreuze verkiezingsstrijd uit 2006. Zij zijn tot dusver nauwelijks op zoek naar effectieve samenwerking, maar lijken er enkel op uit te zijn de grootste partij te willen worden om de premier te kunnen leveren. Daarmee geven zij zich er geen rekenschap dat de overmatige uitvergroting van hun onderlinge verschillen en slechte persoonlijke chemie in verkiezingstijd desastreus kan zijn voor ons land. Als de uitslag hen namelijk toch dwingt tot samenwerking, dan leidt dat niet alleen tot een forse teleurstelling bij hun kiezers, maar hebben zij in hun polariserende en misleidende verkiezingsstrijd de kiem gelegd voor een nieuw’ vechtkabinet. Net zo’n kabinet dat twee weken geleden roemloos ten onder ging en absoluut geen antwoord biedt op de enorme uitdagingen waarvoor Nederland staat.

Uiteraard moet er in verkiezingstijd ruimte zijn om verschillen te benadrukken, omwille van de politieke duidelijkheid die kiezers verlangen. Meer dan voorheen moeten kiezers er echter op voorbereid worden dat ‘onverzoenlijke’ tegenstanders na 9 juni elkaars regeringspartners kunnen worden. Gebeurt dat niet dan slaat de teleurstelling bij kiezers om in grote weerzin die zich dan ook tegen noodzakelijke hervormingsvoorstellen keert.
Dit stelt drie eisen aan de leidende politici en hun partijen in de komende verkiezingscampagnes.

1. Vermijd dat inhoudelijke verschillen, die in de politieke werkelijkheid van alledag wel degelijk overbrugbaar zijn, als onverzoenlijk worden opgeklopt. Ondanks dat veel partijen bijvoorbeeld verschillende opvattingen hebben over de wijze waarop de AOW-leeftijd moet worden verhoogd, is er brede overeenstemming over de noodzaak dàt dit moet gebeuren. Met uitzondering van de PVV, wenst ook geen enkele politieke partij hiervan een breekpunt te maken. Van de SP mag dan bijvoorbeeld verwacht worden dat zij niet alleen in campagnetijd roept dat verhoging van de AOW-leeftijd ‘a-sociaal’ is, maar ook aangeeft op welke wijze zij verandering wel verantwoord vindt. Van politici mag worden verwacht dat zij het sluiten van compromissen als eervol verdedigen, zeker als zij tegelijkertijd de onderliggende idealen helder voor het voetlicht weten te brengen.

2. Maak van politieke meningsverschillen geen persoonlijke vetes. Het moddergooien tussen politici van CDA en PvdA huize moet worden gestopt. Terukijkend kunnen we vaststellen dat de jarenlange verwijten van leugens en ‘draaien’ over en weer, de geloofwaardigheid van alle betrokken politici ernstig heeft aangetast. De politieke leiders Balkenende en Bos zijn er zelf verantwoordelijk voor dat hun opgehoopte, persoonlijke rancune tot onwerkbare verhoudingen heeft geleid. Een herhaling hiervan kan niemand zich permitteren. Herstel van politieke geloofwaardigheid betekent ook dat politici open en eerlijk zijn over de rol die zij voor zichzelf zien weggelegd na de verkiezingen. Het is slecht voor de verhoudingen als politieke leiders zitting nemen in een nieuw kabinet en daar vier jaar lang hun campagnestrijd voortzetten. Zij horen als politiek leider plaats te nemen in de Tweede Kamer; of als zij toetreden tot een kabinet, dit over te geven aan een nieuwe fractievoorzitter.

3. Maak van kamerverkiezingen geen premiersverkiezingen. Het is onjuist om in deze onzekere tijden als politiek leider exclusief voor het premierschap te gaan en na een tegenvaller mokkend de politiek te verlaten omdat die ‘heldenrol’ niet voor je blijkt te zijn weggelegd. Zeker nu, kan de politiek niet worden teruggebracht tot een instrument van persoonlijke genoegdoening, maar moeten politici hun dienstbaarheid aan het algemeen belang tonen.

Het is heel simpel: het belang om Nederland verantwoord en niet verdeeld door de economische crisis te helpen, gaat nu boven partijpolitiek belang en al helemaal boven persoonlijk belang.

Femke Halsema
met dank aan Jan Willem Jurg (zelfstandig adviseur)

Als enige van de coalitie hebben wij een zetel erbij. De VVD blijft gelijk (5), PvdA verloor er 3 (nu 4) en CDA verloor er 1 (nu 3). We hebben deze zetel te danken aan onze lijstcombinatie met de PvdA. En wat nog het mooiste is, deze restzetel ging ten koste van TON. Zo zie je maar dat lijstcombinaties werken. Vorige keer leverde onze lijstverbinding een restzetel op voor de PvdA. Het staat nu 1 -1.

Ik wil iedereen bedanken die op ons heeft gestemd en ook iedereen die zich hard heeft ingezet voor de campagne. We hebben de afgelopen jaren kunnen bouwen aan een solide, en sterke groep. Ook hebben we hard gewerkt aan een sterke en zichtbare regio. Nederland houdt niet op boven het Noordzeekanaal (hoewel sommigen dat nog steeds denken). We gaan ons de komende 4 jaar weer sterk maken voor een groen en duurzaam Heerhugowaard.

Tja, dat was wat afgelopen donderdag in de Osse gemeenteraad. De SP had een voorzet gegeven door een pamflet te verspreiden. GroenLinks en CDA maakten een motie met hetzelfde standpunt en toch stemt de SP tegen. Daar ben ik niet verbaasd over maar toch... De fractie van de SP heeft blijkbaar zwaar op de donder gehad van coalitiegenoten PvDA en VDG. Ook SP-wethouders Ermers en Iding(hoewel je het m...

In de vorige blog, met update vanochtend, de mensen die hun eerste stappen in de (Leidse) politiek al hebben gezet. In deze blog juist de mensen die in die blog niet voorkomen. Het gebrek aan Leidse en/of politieke ervaring, is trouwens niet erg. Een bepaalde vernieuwing is juist zeer goed. Dit is meer een 2e artikel in een drieluik naar aanleiding van mijn blog over de groep van net niet, waarin ik constateerde dat er veel ervaring verdween. Een zoektocht dus naar of er een juiste balans vernieuwing/ervaring is in de nieuwe Leidse raad (dat zal dan de 4e in de serie moeten worden). In de derde (alhoewel ik nog een voorbehoud van motivatie houd) de relatieve groentjes zonder raadservaring.

D66 levert als grootste partij slechts 1 “groentje” de met voorkeursstemmen gekozen Vahit Körolu(1977) . Heel goed googlebaar is hij niet. Hij zo’n beetje de enige D66-er zonder LinkedIn. Hij is werkzaam in de jeugdhulpverlening en heeft mogelijk de politiek kunnen zien werken toen hij bij het ministerie van justitie werkte. Daarnaast is hij bestuurslid bij Jong Perspectief, een buddyproject van volwassenen met jongeren in Zoetermeer. Vahit lijkt toch vooral een frisse kracht en een echt groentje in de (Leidse) politiek.

De tweede partij PvdA levert er 2.
Tjeerd Scheffer(56) heeft veel Leidse ervaring als (sport)journalist, manager bij de VVV en de laatste jaren bij ZZ Leiden en Leiden Marathon. Daarnaast nog Bestuurswerk in de sport, muziek en mensen. De vraag is wel of de omslag naar politiek zal lukken. Deze blijkt altijd lastig als je gewoon dingen doet en aanpakt, terwijl in de Leidse politiek daar politiek en politieke spelletjes bijkomen. Helemaal groen in de Leidse politiek is Tjeerd dus niet, maar wel groen in de politiek.

Esther Karsch-Spiro(41) heeft waarschijnlijk de politiek al wat meer van dichtbij kunnen zien als voorzitter van de wijkraad Stevenshof (3 jaar). Uit deze wijkraad kwam ook de nummer 2 van de PvdA, Henny Keereweer, 4 jaar geleden. Dit lijkt dus stiekem een talentenklasje voor de PvdA aan het worden. Daarnaast trainer/coach bij cliëntenraden van de GGZ. Aangezien haar CV op LinkedIn pas jaar geleden begint is er voor de rest weinig informatie te vinden. Esther heeft via de wijkraad dus al wat gesnuffeld aan de Leidse politiek.

Ook de derde partij de VVD heeft een fris iemand.
Margreet van Wijk(34) werkt bij de IND. Het is te hopen dat ze niet de kant van oud IND-er Rita Verdonk op gaat en zich afsplitst, maar dat zal vast niet met 54 voorkeursstemmen. Bij de IND heeft ze ervaring met het maken van beleid maken. Ook Margreet is dus een frisse kracht in de Leidse politiek.

De SP heeft alleen raadsleden die doorgaan. Het CDA (de 5e partij) heeft echter wel een nieuw iemand.
Judith Sandriman(41) is in ieder geval niet van de Jip en Janneketaal. Op de CDA site zegt ze “Ik heb ervaring in social service clubs en andere sociaal maatschappelijke organisaties. Ik beschik over cognitieve competenties die mij in staat stellen besluiten te kunnen nemen om snel tot actie over te gaan.” Wat ze daar precies mee bedoelt is lastig terug te vinden, omda haar LinkedIn profiel zeer beperkt is. Het enige clubje wat google in de eerste 4 pagina’s vindt is de Nederlandse Vereniging voor Luchtvaarttechniek waar ze kartrekker is van het netwerk dat zich bezighoud met cabine inrichting. Voor de rest is ze adviseur bij het ministerie van VWS. Mogelijk dus wel ervaring met beleid, maar met het Leidse of politiek nog niet echt (te vinden).

Bij de 6e partij is het oudste fractielid van GroenLinks vreemd genoeg ook het “groentje” van die fractie.
Walter van Peijpe(46) zal als taxichauffeur en oud barman in de WW de Leidse mensen wel kennen. Daarnaast is hij binnenhuisarchitect en ontwerper van meubels. Met de Leidse politiek heeft hij slechts inhoudelijk een beetje ervaring met het schrijven van het programma van GroenLinks. Met het Leiden heeft hij dus wel ervaring, maar hij heeft nog zeer weinig ervaring om van het Leidse ook politiek te maken.

De 2de grote winnaar SLO kent een zelfde geval.
Peter Labrujère, de nachtburgemeester van Leiden, zal nu ook zich mengen in de dag (nou toch stiekem vooral ook avond en nacht) politiek van Leiden. Hij is voorzitter van het alom geroemde stadsparkeerplan (de busjes van het Haagwerkterrein), regelneef en ondernemer. Veel ervaring in het Leidse, maar nog niet in de politiek. De vraag of dat gaat werken, aangezien politiek en doen in de stad toch echt anders zijn. Dat merkte je de afgelopen jaren ook met Jan Boer en in mindere mate Aad van der Luit. Daarnaast zouden de vele belangen zeker af en toe het lastig maken.

Bij de andere partijen geen echte groentjes meer.

Helemaal groen in het Leidse of in de politiek zijn de meeste van deze 7 niet, slechts Vahit en Margreet lijken helemaal groen te zijn.

Ik heb eindelijk tijd gevonden om terug te blikken op de uitslag van de verkiezingen. We hadden dit keer als inzet dat we de tweede zetel wilden binnenhalen.

En iedereen – vriend en vijand- had dit eigenlijk ook wel verwacht. Als fractie hebben we het binnen en buiten de raad heel erg goed gedaan. En landelijk ging het ook voor de wind.

We hebben extra winst geboekt evenals de VVD en D’66 met dit verschil dat het voor ons te weinig was voor een tweede zetel. Daar baalde ik eerst wel van. Alleen in de raad is best wel zwaar ook al heb ik dit keer veel meer mensen om mij heen dan vier jaar geleden.

De dag na de verkiezingen namen we de uitslagen in de Volkskrant nog eens door en toen bleek het landelijk beeld te zijn dat we of gelijk of iets omhoog waren gegaan. Gemiddeld lag het percentage op 7% en wij zitten samen met de gemeente Tynaarlo daar nog iets boven. Eigenlijk niet zo slecht gedaan dan eigenlijk.

In Meppel hebben een behoorlijk aantal partijen stemmen verloren. Opvallend was dat een lokale partij als Sterk Meppel flink heeft verloren (verlies van 1200 stemmen). Dit terwijl de lokale partijen bijna overal winst hebben geboekt. Dus toch wel wat ontevreden inwoners lijkt me zo. De Partij van de Arbeid (verlies 1500 stemmen) , het CDA (verlies 200 stemmen) en de ChristenUnie (verlies 200 stemmen) verloren eveneens.

Alleen de VVD won 800 stemmen en D66 komt met 1100 stemmen nu met twee zetels in de raad. En wij wonnen natuurlijk.

Ik wil iedereen bedanken voor hun stem op ons. We zitten nog steeds in stijgende lijn. Over vier jaar gaan we er weer voor!

Vandaag is het definitief. We hebben 2 zetels in Assen. Helaas 58 stemmen tekort voor een 3de zetel, maat wel winst tov van 2006. van 5,8% naar 7,1 %. Hans Marskamp is het 2de raadslid in Assen. Hij is een welkome aanvulling in de fractie. Sinds een jaar draait hij mee met de fractie en bereidt daar alle milieu beleidsstukken voor. Hij gaat het weekend goed nadenken welke portefeuilles hij graag wil gaan doen.

In de tussentijd denken wij ook  na over de mogelijke combinatie’s die er kunnen zijn in het nieuwe college van Assen. Met het verlies van de PvdA van 11 naar 8 en verlies van de SP met 1 zetel, kunnen we een links blok wel vergeten. VVD heeft 1 extra, dus nu 5 en de rest is keurig verdeeld in partjes van 4 zetels. 8 PvdA, 5 VVD, 4 CDA , 4CU,  4 PLOP, 4 D66, 2 SP en 2 GroenLinks. Het puzzelen kan beginnen. Wie doet er het meeste water bij de wijn om mee te mogen doen in het college? Woensdag gaan we eerst uitgebreid afscheid nemen van die raadsleden die niet doorgaan, met een speciale raadsvergadering. Nog wel even wat notulen vaststellen, als ze tenminste op tijd zijn, en dan gezellig met z’n allen eten in het bedrijfsrestaurant van het gemeentehuis. Donderdag is dan de installatie van de nieuwe raad en kunnen de onderhandelingen gaan beginnen. PvdA zal wel het voortouw nemen, maar Jaap Kuin heeft al aangegeven het anders te willen doen dan vroeger. Gewoon plenair het eens over de verkiezingen hebben en dan kijken wat het beste is voor Assen. Als de VVD en D66 dat maar accepteren. Ik verheug mij op de komende weken, maar maandag eerst maar de geloofsbrieven regelen bij de griffier.

Ik wil iedereen die  ons gesteund heeft, ontzettend bedanken. Nog steeds jammer dat we die 3de zetel net niet hebben, maar we zetten onze schouders er onder en gaan er de komende 4 jaar stevig tegenaan. Er staat veel te gebeuren in Assen, Florijnas, Citadel en niet vergeten de bezuinigingen. We werken de komende weken ons plan : ” Investeren moet, bezuinigen kan”  verder uit.  Zetten ons in voor het duurzaam bouwen van de 2 nieuwe VO scholen, niet te sober want we bouwen natuurlijk wel schoolgebouwen voor 40 jaar en er moet modern onderwijs kunnen worden gegeven. De crisis stopt op een gegeven moment echt weer, maar de ontwikkelingen in het onderwijs gaan door en wij blijven ons inzetten voor modern onderwijs, zodat ook de jongeren van Assen een goede aansluiting vinden met het vervolgonderwijs in Nederland en in het buitenland. Inzetten op het sociale vlak, zodat iedereen kan blijven meedoen en wij blijven jongeren, ouderen en gezinnen begeleiden en ondersteunen als zij tussen wal en schip of tussen wet en instanties dreigen te vallen. En dan ons plan voor een duurzame energievoorziening: Alleen of samen met andere gemeenten en afdelingen van GroenLinks, maar ook met andere partijen die duurzaamheid hoog in het vaandel hebben, blijven wij ons inzetten om dit ideaal vaste grond onder de voeten te gaan geven. Volg ons via assen.groenlinks.nl of via dit blog.

Van het stemgedrag van kiezers bij de Europese verkiezingen had ik al een ruimtelijk model gemaakt. Je kan een zelfde model maken voor de Leidse Gemeenteraadsverkiezingen: waar zijn welke partijen sterk?

In het figuur hiernaast (even op klikken voor een beter resultaat) zie je een model van de uitslag van de verkiezingen in verschillende wijken: is er een verschil tussen de wijken waar D66 sterk was en waar de SPsterk is of putten zij uit dezelfde kiezers? In het model zijn zowel wijken als partijen geplot: hoe dichter een partij en een wijk bij elkaar staat, hoe meer mensen uit die wijk op die partij stemden. Hoe verder twee partijen of twee wijken uit elkaar staan, des te groter zijn de verschillen in stemgedrag.

Twee caveats voor ik begin: ten eerste omdat je nu overal mag stemmen, kan je moeilijker iets zeggen over de inwoners van die wijk op basis hiervan. Ten tweede alhoewel het een twee-dimensionaal model is, ligt het grootste gedeelte van de verklarende kracht in de horizontale dimensie.

Laten we eens de partijen langs gaan: geheel rechts in dit figuur staat Leefbaar Leiden, de partij voor de Leidenaar. Deze partij deed het met name sterk in de Stevenshof en Noord, echte volkswijken, die bedreigd worden door de . Dichter in het centrum staan de PvdA, de Stadspartij en de SP: ook deze partijen scoren met name in de volkswijken zoals de Noord (veel PvdA) en Stevenshof (relatief veel SP en Stadspartij), in het midden van de figuur staan de ChristenUnie en de Partij voor de Dieren. Deze partijen scoren heel gelijkmatig door de stad heen. Het CDA scoort het best in het Bos- en Gasthuisdistrict. Dan komen we bij de VVD, GroenLinks en D66. Deze partijen scoren sterk in de binnenstad van Leiden en in het Boerhaavedistrict (relatief veel GL), het rijkere Roodenburgerdistrict (veel D66) en op het station. Overigens de positie van D66 is zo dominant dat zij over de hele stad de grootste partij zijn: behalve in Noord, waar de PvdA de grootste is.

Vanuit dit ruimtelijke perspectief lijkt er een dominante scheidslijn door het stemgedrag in Leiden te lopen: tussen de volkswijken waar socialistische en populistische partijen hun steun vinden en de binnenstad, treinforensen en rijkere wijken, waar met name liberale partijen het goed doen. De dominante scheidslijn is dus niet tussen links en rechts: in volkswijken wordt er ook op rechtse partijen als de leefbaren gestemd, en in de binnenstad ook op linkse partijen als D66, maar het is een scheidslijn tussen de universiteit en de stad.

Uit mijn vorige blog bleek dat er veel ervaring uit de Leidse raad verdwijnt. Wat komt daar voor terug? In deze eerste blog, in als ik motivatie heb, in een serie van blogs een korte bespreking van de mensen die ervaring hebben in of rond de (Leidse) politiek. Voor het overzicht klik op lees verder. 6 maart update: Eli de Graaf zal plek Jan Boer innemen in de raad, gewijzigde stukken onderstreept

De blijvers
Als er 23 raadsleden verdwijnen, dan blijven er ook 16. Per partij zijn dit:

D66
Paul van Meenen (8 jaar ervaring in de Leidse raad)
Aad van Luit (kleine 4 jaar, 4 maanden vervangen)

PvdA
Henny Keereweer (4 jaar)
Marion van Dongen (4 jaar)

VVD
Paul Laudy (8 jaar)
Greetje van Grutingen (14 jaar, met onderbreking tussen 1998 en 2000)
Frederik Zevenbergen (kleine 8 jaar, met onderbreking 16-3-2006 en 24-4-2006)

SP
Antoine Theeuwen (4 jaar)
Roos van Gelderen (4 jaar)
Louk Rademaker (4 jaar)
Eva de Bakker (4 jaar, daarnaast ook al 3 jaar Statenlid)

CDA
Moniek van Sandick (4 jaar)
Arjen Bonestroo (ruim 3 jaar)

GroenLinks
Pieter Kos (kleine 2,5 jaar)

SLO
Jan Boer (4 jaar), wordt slechts duo-raadslid en zal dus zijn raadservaring wel inzetten voor zijn fractie, maar niet op de manier besproken in deze blog

Leefbaar Leiden
Daan Sloos (16 jaar, 4 namens SP, 2 jaar onafhankelijk en 1 jaar namens de Leidse Partij)

ChristenUnie
Guido Terpstra (4 jaar)

De terugkeerders
Een aantal gekozenen waren al eerder raadslid. Dit zijn wethouders, raadsleden van D’66 die 4 jaar geleden buiten de boot vielen en een collega draaideur vervanger.

D66
Peter Bootsma(4 jaar, tussen 2002-2006)
Sabine Verschoor(4 jaar en 4 maanden, tussen 2002-2006 en eind 2006 en begin 2007 als vervanger van Aad van der Luit)
Mark Koek (4 maanden en daarnaast nog kleine 8 jaar als duo-raadslid)

PvdA
Gerda van der Berg (8 jaar tussen 1994 en 2002, tevens wethouder van 2006-2010)
Robert-Jan van Ette(8 maanden als vervanger van Marije van der Berg en Daan Iken)

CDA
Jan-Jaap de Haan (kleine 6 jaar, tevens van eind 2007-2010 wethouder)

De overige ervaringen
Ten slotte zijn er nog diverse kandidaten met andere ervaring. Dit zijn een wethouder, duo-raardsleden, algemeen bestuurslid van de waterschappen, een fractie assistent en bestuursleden.

De VVD heeft hier waarschijnlijk degene met de meeste relevante ervaring. Pieter van Woensel was 2 jaar raadslid in Groningen (namens student en stad), 2 jaar raadslid in Den Haag, 3 jaar wethouder in Den Haag en 2 jaar wethouder in Leiden. Alhoewel dus geen Leidse raadservaring, maar wel zowel Leidse als raadservaring.

D66
D66 levert de meeste duo-raadsleden zonder raadservaring die promoveren tot raadslid. Dit zijn Elze ’t Hart (2 jaar duo), Lise-Lotte Kerkhof (2 jaar), Timo Gubbens (7 maanden) en Jeffrey van Haaster (7 maanden).

SLO levert het meest ervaren duo-raadslid met Eli de Graaf (4 jaar).

De PvdD levert dan het enige algemeen bestuurslid van het Waterschap Rijnland. Dick de Vos is al 1 jaar en 4 maanden bestuurslid aldaar. Het waterschap leverde trouwens eerder al een wethouder met John Steegh, dus uniek is Dick niet.

Naast duo-raadsleden hebben fracties ook een fractie assistent. Deze zit niet in een commissie, maar is wel bij alle discussies in de fractie en ondersteunt deze ook vaak op andere vlakken. GroenLinks is de enige fractie waar deze fractie assistent raadslid wordt. Jan Thijs Leeuwrik Nieborg was dat voor ruim 4 jaar.

Meer komt het voor dat mensen van het lokale bestuur promotie maken naar de raad. Een aantal eerder genoemde mensen met raads- of duo-raadslidervaring waren de afgelopen tijd bestuurslid, maar ik noem slechts met enkel deze “mindere” ervaring (ik denk dat ervaring als raadslid, wethouder of duo-raadslid meer waarde heeft dan ervaring als bestuurder van de lokale afdeling).

Het VVDbestuur staat zijn voorzitster af aan de raad met Petra Borst (3 jaar). Ook levert een bestuurslid en wel Stéphanie Bakker (3 jaar).

Dit zijn alle raadsleden met politieke ervaring, zover ik via de het Leids pluche van Jan van Hout, de partijen en LinkedIn heb kunnen vinden. Functies als lid van de programmacommissie (zoals Walter van Peijpe) zijn wat mij betreft te klein om in dit overzicht op te nemen en daarnaast moeilijk na te zoeken. Dit brengt de nieuwe raad op 23 mensen met Leidse raadservaring (totaal ongeveer 134 jaar Leidse raadservaring, variërend van 4 maanden tot 16 jaar, dus over het totaal gem. een kleine 3,5 jaar en onder de deze groep een gem. een kleine 6 jaar), 3 (waarvan 2 met raads ervaring in Leiden en 1 raadservaring elders) met ervaring als wethouder(11 jaar, waarvan 8 in Leiden), 4 met als grootste ervaring duo-raadslid (gemiddeld een kleine 1,5 jaar), 1 met waterschapservaring, 1 fractie assistent en 2 bestuursleden. Dit zijn totaal 32 raadsleden die al enige ervaring hebben in de Leidse politiek en/of de politiek in het algemeen (waarvan Dick de Vos de enige is die enkel in de tweede categorie valt).

Ten slotte nog waar de meeste ervaring zit. Die zit bij de VVD met 30 jaar (gem. 6 jaar per raadslid) raadservaring in de Leidse raad en 4 jaar ervaring in andere raden (los van 4 jaar als wethouder en 3 jaar als plaatselijk voorzitter). Daarna komen D66(20 jaar, gem. 2 jaar), Leefbaar Leiden(16 jaar, gem. 16 jaar), PvdA(16 jaar, gem. ruim 2,5 jaar, en 4 als wethouder), SP(16 jaar, gem. 4 jaar), CDA(13 jaar, gem. ruim 3 jaar, en ruim 2 als wethouder). In de lagere regionen qua ervaring bevinden zich CU(4 jaar, gem. 4 jaar), GroenLinks(2,5 jaar, gem. ruim een half jaar, en 4 jaar als fractieassistent en 3 jaar als bestuurslid). Helemaal onderaan qua ervaring in de (Leidse) politiek komen de SLO met 4 jaar duo-raadslid ervaring en de PvdD met een kleine 1,5 jaar in het waterschap. Hieronder nog even de 2 lijstjes met de rangschikking totaal in de Leidse raad en het gemiddeld aantal jaren in de Leidse raad.

Totale ervaring in de fractie:
1. VVD, 30 jaar
2. D66, 20 jaar
3. PvdA*,ruim 16 jaar
4. SP, LL kleine 16 jaar
6. CDA*, 13 jaar
7. CU 4 jaar
8. GL, 2,5 jaar
9. SLO, PvdD, 0 jaar

Gemiddelde ervaring:
1. LL, kleine 16 jaar
2. VVD*, 6 jaar
3. CU, 4 jaar
4. SP, net geen 4 jaar
5. CDA*, 3 jaar
6. PvdA, 2,5 jaar
7. D66, net meer dan 2 jaar
8. GroenLinks, 0,5 jaar
9. SLO, PvdD, 0 jaar

*=ook ervaring in de fractie als wethouder

Deze lijstjes zijn natuurlijk te kort door de bocht als je naar dit te lange stuk kijkt. Wel maakt dit duidelijk dat VVD, PvdA, LL (Daan "nieuwe politiek" Sloos blijft de nestor), SP, CDA en D66 een voordeel zullen hebben boven CU,GL,SLO en PvdD op het gebied van Leidse politieke ervaring.

In de volgende blog, als die er komt, zal ik ingaan op de echte frisse mensen en degene die minder ervaring hebben dan het raadslidmaatschap.

Tsja, waar zal ik beginnen? Misschien gewoon maar met het feliciteren van alle winnaars - en dat zijn er nogal wat. De echte (zetel)winnaars zijn PVV, D66, HSP, Partij voor de Dieren en de lijst Khoulani. De PPS en de Islam Democraten zijn wat mij betreft morele winnaars, omdat na interne strubbelingen bij beide partijen de verwachting was dat ze het niet zouden redden. Verliezers zijn er ook: PvdA, VVD, CDA en SP verloren flink wat zetels. De PvdA bleef wel de grootste, en scoorde met 10 zetels net zo goed als in 2002. Een knappe prestatie, zeker tegen de achtergrond van de uitslagen bij de Europese verkiezingen. En dan GroenLinks. Zetelbehoud - en daarmee de enige collegepartij die niet verloor. GroenLinks is met recht de meest stabiele partij in de Haagse raad te noemen. ;-) Wel een teruggang in percentage, maar het absolute aantal stemmen is ietsjes hoger dan in 2006. Ook aardig: weer groter dan de SP en voor het eerst in de geschiedenis groter dan het CDA in de Haagse raad.

Ik kreeg 402 voorkeursstemmen. Dat is ruim onvoldoende om met voorkeursstemmen gekozen te worden, waardoor ik er nu buiten val. Opvallend veel mensen steken me een hart onder de riem met de toevoeging dat GroenLinks toch wel weer in het college komt en dat ik er dan alsnog in kom. Dat zou kunnen, zeker gelet op de voorkeur die de grootste partij in Den Haag heeft uitgesproken. De VVD hanteert opzichtig de Zalmstrategie uit 2002. Het lijkt me dat ze dat niet heel lang kunnen volhouden. D66 houdt de kaarten op de borst, maar wil wel verandering. Ik neem aan dat ze zelf een rol willen spelen in die verandering, dus dat zal ik dan maar vertalen als een wens tot collegedeelname. Voor GroenLinks geldt wat mij betreft dat we constructief moeten willen meepraten over een toekomstig stadsbestuur. De PVV plaatst zichzelf met liefde buitenspel door irreële eisen te blijven stellen. Ik vraag me af of er bij hen echt bereidheid is om wethouders te leveren. Hoewel ze zeggen niemand uit te sluiten, lijkt het me moeilijk voor te stellen dat een college PvdA/VVD/PVV de goedkeuring van partijleider Wilders zou kunnen wegdragen.

Valt er verder nog wat te interpreteren? Ik denk het wel. Het rechtsige blok is van 18 (VVD, CDA, CU/SGP, LPF, PPS) naar 19 gegaan (PVV, VVD, CDA, PPS). Het linksige blok van 25 (PvdA, SP, GL, D66, HSP) naar 24 (PvdA, SP, GL, D66, HSP, PvdD). Blijven over: de Islam Democraten en de Partij van de Eenheid (lijst Khoulani). Ik weet (nog) niet precies waar ik hen moet plaatsen (en dat geldt eigenlijk ook wel voor de PPS nu Jaap Spaans daar lijsttrekker is). Sociaal-economisch links, maar op cultuur en veiligheid passen ze eerder in het rechtsige blok. Het blijft een beetje behelpen, zo'n 2-deling, maar bottomline is wel dat links/progressief nog steeds een meerderheid heeft. Dat zou zich moeten vertalen in een nieuw college, en in dus in het nieuwe collegeakkoord en -beleid, lijkt me.

Ik ga zelf dit weekend nog eens rustig nadenken over deze uitslag, en welke conclusies ik er voor mezelf aan moet verbinden. Ik dank natuurlijk alle 402 mensen die op me gestemd hebben, maar als ik heel eerlijk ben had ik het iets hoger verwacht. Dat noopt tot een kritische beschouwing over mijn eigen functioneren, en ook dat van GroenLinks als geheel. Gelukkig heb ik daar voorlopig alle tijd voor. ;-)

In de landelijke peiling die de raadsverkiezingen vergezelden, leek de PVV spekkoper: van 9 naar 24 (+15). Dezelfde peilingen lieten echter ook iets anders zien. De grootste bestrijders van Wilders, D66 en GroenLinks, gingen samen van 10 naar 27 (+17). Logisch dat Wilders dit laatste liever negeert en de peiling als een opstap naar een machtsgreep in juni ziet. Maar zijn meest waarschijnlijke coalitiepartners, CDA en VVD, verliezen 12 zetels. Per saldo neemt de waarschijnlijkheid van een rechts kabinet niet significant toe.

De vraag is nu of Wilders zijn niveau weet vast te houden. De trend is namelijk neerwaarts. Rond de Europese Verkiezingen vorig jaar stond hij nog boven de dertig. De ogen zullen gericht zijn op zijn loopjongens in Almere. Daar is de PVV de grootste en zal ze dus het voortouw moeten nemen om een coalitie te vormen. Lukt dat niet, dan zal de partij dat voor de voeten geworpen krijgen tijdens de campagne: u krijgt niet eens een coalitie in Almere rond, hoe denkt u dat te gaan doen als u de grootste in het land wordt? Lukt het wel, dan moet de PVV een of meer wethouders leveren. Worden die gevonden, dan wordt het ook link voor Wilders, want wethouders doen sneller iets fout dan raadsleden.

(...)
Lees verder in Heeft Wilders te vroeg gepiekt? (nog 175 woorden)

Vandaag heeft de kiesraad de definitieve uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen bekend gemaakt voor de gemeente Eindhoven. Er is geen afwijking met de voorlopige uitslag van gistermiddag en met de uitslag zoals hij vandaag is gepubliceerd in het Eindhovens Dagblad.
Ik heb onderstaande grafiek gemaakt om te laten zien hoe de verhoudingen liggen.

Vanaf de installatie van de raad, op 11 maart 2010, zal de raad bestaan uit 10 fracties.
PvdA is met 10 zetels de grootste partij in Eindhoven, VVD met 8 de tweede. Op percentages is D66 met 6 zetels de derde partij, CDA met 6 zetels de 4e. GroenLinks is met 4 zetels de 5e partij, SP met 4 zetels de 6e. Zevende partij is het OuderenAppel met 3 zetels, LPF met 2 zetels de 8e partij. Leefbaar Eindhoven is negende en Trots op Nederland 10e met ieder 1 zetel in de raad.
Ben je benieuwd welke personen voor de partijen in de raad zitten? Bekijk het Eindhovens Dagblad van vandaag.

Vandaag is er een bijeenkomst voor raadsleden van de komende periode. Er moeten geloofsbrieven worden ingevuld en al het papierwerk moet worden afgehandeld. Als dat allemaal goed is, zal 11 maart de nieuwe raad geïnstalleerd worden.

Het moet gezegd worden: ik zat er behoorlijk naast met mijn fispr. Al heb ik natuurlijk wel drie partijen goed voorspeld. Desondanks is de uitslag niet geheel onverwachts. D66 is de grote winnaar, zoals verwacht, maar moet de eer delen met GroenLinks en VVD. Om met die laatste te beginnen: blijkbaar heeft de VVD de stemmen binnen weten te halen die in mijn voorzienigheid aan PVU en TON werden toegekend. Persoonlijk ben ik daar zeker niet rouwig om, daarmee is gelukkig voorkomen dat Vreeswijk weer in de raad zou terugkeren en komen veel kundiger raadsleden in de plaats. In eerdere Fisprs zette ik de VVD wel op winst: had ik me toch minder moeten laten leiden door tendensen in heel ander soort plaatsen dan Utrecht.

Dat D66 de grote winnaar zou worden stond bij voorbaat al vast. Dat ze ook daadwerkelijk 9 zetels zouden behalen, dat durfde ik nog even niet te voorspellen. En, ere wie ere toekomt: er is geen partij die harder campagne heeft gevoerd dan D66. Zo hebben ze het lichte teruglopen van D66 in de laatste weken knap weten te voorkomen. Dat GroenLinks iets zou winnen, ook dat viel te verwachten, dat het ook daadwerkelijk in zetelwinst zou worden uitgedrukt, dat heb ik in mijn bescheidenheid genegeerd. Tweeënhalve zetel winst, dat is voor een stukje toe te wijzen aan de spoorlaan en de daarmee samenhangende grote winst in Noordwest. Die andere anderhalf zetels zijn duidelijk het Femke-effect.

Dat Stadspartij Leefbaar Utrecht (SLU) deze verkiezingen weer keihard op hun kloten hebben gekregen, dat verbaast me aan de ene kant, maar ook dat is goed te verklaren. Ze hebben prima raadsleden die van mij zo hadden mogen terugkeren, maar qua profiel zijn ze te veel een echte linkse partij geworden. En oorspronkelijk is de partij als alternatief op de PvdA naar voren gekomen, met een flinke dosis afkeer van GroenLinks. Hun kiezers zitten dan ook niet te wachten op een partij waarvan de lijsttrekker zegt zich het meest met GroenLinks in Utrecht verwant te voelen. Het is Vincent Oldenborg te prijzen dat hij zijn eigen ik niet verloochent, maar strategisch hadden ze beter een conservatieve koers kunnen varen.

Ook de ChristenUnie verliest, al is het maar 0,3%. En aangezien ook het CDA procentueel verliest deze keer geen restzetel voor de ChristenUnie. TON haalt wel een zetel, maar net als SLU net geen tweede. Mijn voorspelling over TON is op zich dus juist. Wat betreft SP en PvdA, daarvan klopte mijn analyse in het geheel. De PvdA zal niet te hard treuren en SP moet heel erg op de blaren zitten. En wat de uitslag voor een nieuw college zal betekenen: als de PvdA bereid is een hoop te slikken, dan zullen de drie grootste partijen wel eens gewoon het roer in handen kunnen nemen.

Vier jaar geleden behoorden onder andere Sabine Verschoor en Peter Bootsma, beide nu ruim gekozen voor D'66, tot de groep net niet gekozenen. Ook nu verdwijnen veel mensen met ervaring na een verlies van hun partij. Veel zijn net niet gekozen door net een zetel te veel verlies of niet die verwachtte winst. Het is een mooie lijst, die samen veel ervaring mee nemen. Wie zijn het?

Te beginnen met de PvdA.
Dat verliest het sociale gezicht van Roelof van Laar met 4 jaar ervaring. Hij maakt echter wel nog kans om er weer in te komen, mocht het PvdA in het college komen, aangezien de nummer 1 huidig wethouder Van der Berg dan toch wel de wethouder zal worden. De vraag is of Gerda überhaupt wel de raad in wil.
Minder onverwacht is dat de dwarse Gijs "groep" Holla niet terugkomt. Ook hij heeft 4 jaar ervaring. de kans dat hij er nog in zal komen is klein. De afgelopen 4 jaar viel er niemand uit bij de PvdA fractie.

De tweede partij was 4 jaar geleden SP.
Dat verliest de sterke kracht Julian van der Kraats die zeer gewaardeerd om zijn constructieve inbreng. Ook hij heeft 4 jaar ervaring. Het is niet te verwachten dat een eventuele wethouder uit de eerste 4 komt, dus hij heeft anders dan Roelof minder hoop en nagelbijten te doen de komende weken.
Een paar weken minder dan vier jaar ervaring heeft Han Dirks, mijn collega in B&L. Op plek 6 had hij gehoopt op een maximaal verlies van 1 zetel.

De derde partij was en blijft de VVD
Hier hoopte huidig duo-raadslid Barbara Zipro-Pauw mogelijk op een plekje in de raad, echter met plek 8 zal zelfs bij collegedeelname ze net er buiten vallen.

De 4de partij was CDA
Die verliezen hun meest ervaren raadslid Abraham Flippo, die al sinds 2002 in de raad zat. Hij kan nog hopen dat Jan-Jaap de Haan weer wethouder mag worden, zodat hij toch nog kan terugkeren.

De 5de partij was GroenLinks
Deze partij verliest veel ervaring. Ten eerste ikzelf. Ik val er net buiten met 2 jaar raads- en 2 jaar duo-ervaring.
Bij een winst van 2 zetels was de meest ervaren verkiesbare kandidaat van GroenLinks en financieel geweten van de raad Hans van Egdom ook teruggekeerd. De man die eerst niet wilde, maar stiekem ook wel weer wel.

De 6e partij was D66 wint heel veel en verliest geen raadsleden.
Nog steeds valt oud duo-raadslid (en mijn oud mede bestuurslid in de stichting JeP) Eric Krijgsman er echter buiten. Echter met plek 13 was hij zelfz niet in de stoutste D66 dromen verkiesbaar geweest.

De 7e partij was ChristenUnie
Had gerekend om de 2e zetel te handhaven. Echter nu zal duo-raadslid Mart Keuning niet in de raad komen.

De 8e partij was Leefbaar Leiden
Daar verdwijnt "de filosoof" Piet Peper. In de raad zal echter zijn hand slechts gemist worden, omdat zijn partijleider altijd over alles het woord voerde en als enige overgebleven raadslid voor LL zal blijven voeren. Met Peper verdwijnt er echter wel 12 jaar ervaring in de raad (ooit begonnen bij de SP).

De 9e partij was Stadspartij Leiden Ontzet
De SLO wint, maar daar zal duo-raadslid Eli de Graaf gemengde gevoelens hebben. Met 2 zetels zou het erin komen, maar Leienaar Peter Labruère sprong over hem heen.

Bij de nieuwe partijen verdwijnt geen ervaring. Het enige oud-raadslid wat daar op de lijst stond is Jacques de Coo (voormalig Leiden Weer Gezellig/De Groenen). Stem Terug zou echter nooit gehoopt hebben op 7 zetels en haalde uiteindelijk minder dan een procent.

Al met al verdwijnt er dus veel ervaring uit de raad. Naast deze verkiesbare kandidaten verdwijnen er nog 14 raadsleden uit de raad: Daan Iken, Marije van der Berg, Hilde Jansen, Conny Broeijer, Thea Dickhoff, Labib El Houari (allen PvdA), Jean Hermans, Krijn Boddé, Arend Jan Sleijster (allen VVD), Frank van Dijk, Geerten Boogaard(beide CDA), Rianne Becht(GroenLinks), Janine Clement (CU) en Hans Hendriks (gekozen namens SP, later LL).

Zo verdwijnen 22 van de 39 huidige raadsleden. Hiervan komen er mogelijk nog 1 of 2 door college deelname nog terug als PvdA en/of CDA in het college komen of er bij partijen waar ik het niet verwacht er nog een wethouder uit de top van de lijst komt. Dat is een hoop vernieuwing. In mijn volgende log, later vandaag waarschijnlijk wat er qua ervaring overblijft en wat voor ervaring erbij komt.

Wat een verkiezingsdag. Na via twitter nog her en der een stem te hebben gewonnen begon het wachten. Dat is redelijk zenuwslopend kan ik zeggen. Het uitbrengen van mijn stem verliep vlot, rond half twaalf was er geen stemmer te bekennen. Daarmee hield ik het stembureau wel even van een broodje – sorry!

Voor de uitslagen verzamelt tout politiek Gouda zich in Klein Amerika. Leuk dit keer was de aanwezigheid van diverse Goudse twitteraars (mijn “twachterban”), die ik nu eens in het echt kon zien. Het viel me op de dag zelf al op dat een aantal twitteraars publiekelijk aangaven op mij te hebben gestemd. Ook mensen die niet per definitie op GroenLinks stemmen. Het helpt dus wel degelijk.

De eerste uitslag liet een slagveld zien. Nieuwkomers TON en GoPo beiden naar 3 zetels, D66 een zetel erbij, de PvdA de grootste met 7 zetels van de 10 die ze hadden. De VVD stond toen nog op 4, de SGP op 2, maar in de wandelgangen sprak een SGP-er al “zo ging dat 4 jaar geleden ook”. En jawel, aan het eind van de avond schoof die zetel inderdaad nog door. GroenLinks was toen qua stemmen nog even groter dan het CDA door een kleine winst qua kiezers, maar het zetelaantal bleef op 3 de hele avond. Geen vierde zetel dus. Net als bij de ChristenUnie. Ook bij de verliezers opvallende cijfers: GBG naar 1, 50+ naar 2, SP naar 1.

Voor mijzelf was het een uitslag die boven mijn verwachtingen lag. Vier jaar geleden had ik 72 voorkeurstemmen (mijzelf niet meegerekend), ik hoopte nu op een verdubbeling. Als je kijkt naar de meeste zittende raadsleden is 150 stemmen ook wel een redelijk aantal. Uiteindelijk zijn er 246 stemmen op mij uitgebracht. Dat is genoeg om direct gekozen te zijn (de voorkeursdrempel was 230, een kwart van de kiesdrempel van 919), en dat geeft wel een goed mandaat voor de komende vier jaar. Aan al mijn stemmers: bedankt voor het vertrouwen in mij!

Dan is het toch wel aardig om te kijken naar mijn beruchte fingerspitzenprognose. Dat kan op 2 manieren, vanuit een halfvol of halfleeg glas. Ik doe het natuurlijk vanuit positieve invalshoek. Ik vergelijk met de peiling zoals ik die met de Politieke Barometer van 2 maart had gedaan, die niet op mijn site is gepubliceerd maar wel getwitterd.

De PvdA heeft het beter gedaan dan ik (en velen met mij) verwachtten. Goed, ze verliezen 3 zetels, maar als je 4 à 5 zetels verlies verwacht valt het mee. Het lijkt er wel op dat de lijstverbinding met GroenLinks ze aan een restzetel geholpen heeft die ze anders niet hadden gehad Voor de restzetels maakte de lijstverbinding geen verschil. Het verlies van het CDA zat er wel aan te komen, maar dat het zo hard zou gaan, dat is wel een schok die ook weinigen aan zagen komen. Hier zat ik er dus naast, maar de trend op 2 maart was wel duidelijk: verlies voor het CDA.

Bij de VVD, 50+, GBG en CU zat ik precies goed. Zeker met de nieuwe partijen aan de lokale/rechtse kant ben ik daar wel tevreden mee. Mijn inschatting klopte dus. Dat ik de SGP goed had, een notoir stabiele partij, is leuk maar niet zo moeilijk.

GroenLinks had ik te hoog ingeschat, het is redelijk aan te nemen dat die zetel bij de PvdA is gekomen. Er was wel winst maar lang niet genoeg voor een extra zetel. De dalende trend van de SP had ik wel gespot (de partij was bij mij al van 3 naar 2 zetels gezakt), maar dat ze zo’n dreun zouden krijgen had ik niet gedacht. De SP is nu de kleinste partij in de raad. Van D66 had ik meer groei verwacht, maar ook hier zat ik er een zetel naast. De trend (minder groei dan in januari) was wel al duidelijk.

En dan de grootste missers, de nieuwkomers. Ik kan als excuus aanvoeren dat het nou eenmaal lastig gokken is met partijen die geen verleden in Gouda hebben. En van politieke insiders kreeg ik zelfs nog wel eens het verwijt dat het toch niet zou gebeuren dat alle 12 partijen in de raad zouden komen. Maar TON en GoPo hebben alle verwachtingen overtroffen. TON heeft daarbij vooral stemmen bij CDA en VVD weggehouden, meer dan ik dacht, en GoPo heeft vooral van GBG gesnoept (maar ook van alle anderen) door een enorm marketingoffensief waar je alleen maar bewondering voor kan hebben. Met 6 van de 35 zetels blijft het lokale gebeuren in Gouda wel nog steeds sterk achter bij de rest van het land.

Over 4 jaar weer. Nieuwe partijen zijn alvast uitgesloten van deelname, want het wordt al een hele kluif dan te kijken wat deze partijen gaan doen.

Tot fispr!

PERSPECTIEF 21 GROEIT DOOR 

We stonden te praten in afwachting van de uitslagen en ik memoreerde hoe het was begonnen. Voor de oprichting van Perspectief 21 hadden GroenLinks en Partij ven de Arbeid samen drie zetels. Toen we de eerste keer meededen, werden het er vier, de volgende keer vijf en toen zes, maar ik weet niet of we deze rekenkundige reeks voortzetten. Gelach! Daar durfde niemand op te rekenen, maar het was een mooi perspectief. 

En een kwartier later werd de droom werkelijkheid. We hadden er zeven! Niet te geloven! Zeven van de vijftien zetels! Iedereen feliciteerde elkaar. Iedereen was ontzettend blij en toch hield iedereen zich een beetje in, want daar was ook het CDA, dat een zetel verloor en De liberalen, die zich maar net handhaafden. Als je bestuursverantwoordelijkheid draagt, dan moet je soms impopulaire maatregelen nemen. Zouden we daarvoor gestraft worden? Neen dus. 

Hoe was dan die uitslag in de gemeente Bunnik? 

Partij	GR2010	GR2006	Perc.’10	Perc. 2006	Verschil in perc.
P21	3213	2931	45,88	39,46	+6,42
CDA	1955	2341	27,92	31,52	-3,60
Liber.	1835	1856	26,20	24,99	+1,21
Transp	—–	299	——	4,03	-4,03
Totaal	7003	7427	100%	100%	——-

 Het was haast niet te geloven. Ik herhaalde drie, vier vijf, zes, ZEVEN… En riep, het lijkt wel een yell. 

En naar huis lopend dacht ik weer aan “De Zevensprong, dat springlied, dat vroeger bij de jeugdbewegingen populair was.        

Dansen wij de zeven, de zeven de zeven,       
Dansen wij de zevensprong.
Wie zegt dat ik niet dansen kan,       
Ik kan dansen als een edelman.
En dat is een, en dat is twee, en dat is drie en dat is vier en dat is vijf en dat is zes en dat is ze-he-ven. 

En daar hoorden dan bewegingen bij: Linkervoet vooruit, rechtervoet vooruit, knielen op de linkerknie, op de rechterknie, linkerelleboog op de grond, rechterelleboog en tenslotte je voorhoofd. 
 

En dat spookte maar door mijn hoofd. Tot ik dacht aan die rekenkundige reeks. Een volgende keer acht? Dat wordt dan wel heel hard werken. Maar er kwam weer een liedje in mijn hoofd op de wijs van “Altijd is Kortjakje ziek”         

Twee maal twee maal twee is acht,       
Wie had dat nu ooit gedacht?       
Stemmen deed ik bij de kerk
Dat was een nauwkeurig werk.
Twee maal twee maal twee is acht
Ik kon niet slapen de ganse nacht. 

Ja zo’n verkiezingsuitslag maakt wat los, als je door de koude vriesnacht naar huis loopt en later in je bed ligt te woelen. Tsja….

PERSPECTIEF 21 BOEKT IN BUNNIK OPNIEUW GROOT SUCCES 

In Perspectief 21 werken leden van GroenLinks, Partij van de Arbeid en niet aan een landelijke partij gebonden leden samen sinds 1998. In 1994 haalde de PvdA net geen twee zetels en GL ruim twee zetels. Zo verderfelijk was de verdeeldheid. Dus gingen we werken aan een progressieve lokale partij. Perspectief 21 deed in 1998 voor het eerst mee en haalde vier zetels. In 2002 werden het er vijf, in 2006 zes en gisteren kwamen er zeven zetels uit de stembussen op een totaal van vijftien zetels in de raad. Stilletjes was er de hoop op zo’n resultaat, maar niemand geloofde er echt in. We vreesden zelfs een zetel te verliezen. Aanwezige P21-ers reageerden dan ook euforisch toen de burgemeester deze uitslag bekend maakte. 

Hoe valt dit succes te verklaren? De fractie heeft de afgelopen vier jaar keihard gewerkt en de inbreng van P21 was steeds van hoge kwaliteit. De fractie was open en eerlijk en hield consequent vast aan haar principes. De mensen wisten wat je aan Perspectief 21 had. Ook de wethouders verrichtten goed werk al kwamen ze soms wat autoritair over. Dat zorgde wel voor duidelijkheid. Ook de partij trad met grote regelmaat naar buiten. Mensen merkten, dat er naar hen geluisterd werd. Zo organiseerden we een meningspeiling over de kwestie Rijsbruggerweg tracé, een door Houten gewenste verbinding met de A12 over Bunniks grondgebied en gepland op de meest ongelukkige plek, die je maar kunt bedenken. Maar het hele autosysteem loopt niet bepaald over van rationaliteit. Als enige hield de fractie van Perspectief 21 de rug recht toen het college een overeenkomst wilde ondertekenen om tot aanleg van de weg over te gaan, maar zonder dat er enige zekerheid bestond, dat ook de Bunnikse verkeersproblemen zouden worden opgelost. Dat was immers van het begin af aan een dwingende voorwaarde, wilde Bunnik instemmen. 

Perspectief 21 had bij enkele onderwerpen beslissingen mogelijk gemaakt, die bij sommigen niet populair waren. Het ging vooral om bouwen op inbreidingslocaties, waarbij de nokhoogte wat hoger kwam te liggen dan men gewend was en daarnaast enig groen sneuvelde. Maar Bunnik zit opgesloten binnen de rode contouren en kan niet anders. 

Waardoor verloor het CDA een zetel? De enige CDA wethouder was verantwoordelijk voor het A12 Saltodossier. Hij toonde zich nogal meegaand naar buurgemeente Houten, terwijl 95% van de bevolking tegen de weg door het open landschap is. De CDA fractie liet de eigen wethouder te veel zijn gang gaan. De fractie wisselde nogal vaak van standpunt en dat maakte samenwerking moeilijk. De aanhang van het CDA is sterk vergrijsd. Het was moeilijk kandidaten te vinden. De aanhang krimpt door sterfte. En dan vond de CDA fractie het een paar maanden geleden nodig om het vertrouwen in coalitiepartner P21 op te zeggen. Men was te kritisch geweest naar de CDA wethouder. Al met al maakte de fractie geen sterke indruk. 

De afgelopen periode waren de VVD en D66 in de oppositie en werkten daarbij zo lekker samen, dat ze besloten een lokale liberale partij op te richten, “De Liberalen”. Ze hoopten op een zetel meer, maar het bleven er vier. Waren voormalige D66 stemmers er niet gelukkig mee? Werden ze gewantrouwd omdat ze bekend zijn als te autovriendelijk? De D66-er op de tweede plaats had immers als wethouder enthousiast meegewerkt aan het Rijsbruggerweg tracé. Misschien was het vooral de dolksteek in de rug van VVD gedeputeerde van Lunteren, die wil, dat de provincie de regie over de aanleg van de weg overneemt en nota bene op de verkiezingsdag een bericht in een provinciale advertorial in de plaatselijke huis-aan-huis-krant liet opnemen, waarin hij  aankondigde, dat de weg er zou komen. Maar misschien moet de Bunnikse bevolking eerst wat wennen aan De Liberalen en kijken of de nieuwe partij echt iets gaat presteren. 

Voor mij heeft deze uitslag ook landelijke betekenis. Weliswaar is de bevolking van Bunnik nog geen één promille van de Nederlandse bevolking, maar misschien wel een “early adapter”, een bevolkingsgroep, die al snel nieuwe ontwikkelingen aanvoelt en accepteert. Misschien, dat we in Nederland ook moeten streven naar eerlijke- open en consequente linkse samenwerking, zodat we niet komen te zitten met een regering van PVV, VVD en CDA. Dan kunnen de lagere inkomensgroepen, de minimumloners en uitkeringstrekkers het wel schudden. Het schandelijke van de PVV is, dat het verdeeldheid zaait onder al die mensen met lage inkomens, die het meest te lijden zullen hebben onder bezuinigingsmaatregelen van een rechts kabinet.

Derde Jaargang, Nr. 2.

Het duurde even omdat er bij tien stembureaus herteld moest worden (fouten bij het tellen van de voorkeurstemmen), maar het is nu 99,99% officieel (in volgorde van grootte):

1. PvdA met 9 zetels (15) — 11691 stemmen
2. D66 met 6 zetels (1) — 7715 stemmen
3. VVD met 6 zetels (6) — 8445 stemmen
4. CDA met 5 zetels (6) — 7238 stemmen
5. Burgerbelangen met 4 zetels (3) — 5716 stemmen
6. GroenLinks met 3 zetels (3) — 4826 stemmen
7. SP met 3 zetels (3) — 3847 stemmen
8. ChristenUnie met 2 zetels (2) — 3519 stemmen
9. Enschede Solidair met 1 zetel (-) — 1349 stemmen
Verder kregen NCPN (282) en PPE (853) niet genoeg stemmen om een zetel te krijgen.

ES had net niet de kiesdeler van 1422 23/39 gehaald, maar door een wat obscure bepaling in de Kieswet mochten ze toch meedoen voor een restzetel, danwel voldeden ze aan de voorkeurstemmen-eis (welke van de twee is mij onduidelijk).

Het is jammer dat wij ondanks bijna 1000 stemmen meer dan de SP, dat verschil niet uitgedrukt zien in een zetel meer…

Een korte analyse: Natuurlijk is de grootste verandering die van PvdA en D66. Daar hebben zich flinke verschuivingen voorgedaan. De PvdA heeft bovendien nu een probleem als het om de samenstelling van de fractie gaat. Door voorkeurstemmen zijn er vier kandidaten uit de midden– en achterhoede doorgeschoven naar de fractie. Mocht de PvdA in een college uit de eigen gelederen twee wethouders halen, dan blijft er een behoorlijk onervaren fractie over. En als je ziet dat de kandidaten 3 en 4 slechts met de hakken over de sloot in de fractie beland zijn, wordt dat ook nog eens een fractie waarin de machtsverhoudingen niet onmiddellijk duidelijk zullen zijn.

Nu GroenLinks: Jelmer, Mariska en Jelle (2598, 1107 en 179 stemmen) vormen in eerste instantie de fractie. Aangezien na Mariska niemand 25% van de kiesdeler haalde, geldt bij de opvolging de lijstvolgorde: Robin (99 stemmen), Tiny (163), Gertjan (18).
Ter completering nog de aantallen voor alle andere kandidaten: Bert 65, Michel 19, Daniël 41, Faruk 177, Elvis 30, Judith 66, Jacqueline 30, Tom 32, Louis 25, Claudia 21, Pauline 88 en Marieke 68.

Zoals het er nu bijstaat gaat de gemeenteraad uit 29 mannen en 10 vrouwen bestaan. Van de 39 raadsleden zijn er 8 allochtoon, dus bijna 20%. Dat is een vrij goede afspiegeling van de bevolkingssamenstelling van onze stad. Dat er zo weinig vrouwen in de raad zitten is zorgwekkend.

Een ander zorgwekkend punt is de erg lage opkomst in Enschede: er zijn 55.571 stemmen uitgebracht, waarvan 270 ongeldig of blanco. Er zijn in de gemeente 123.405 kiesgerechtigden, de opkomst is dus een bedroevende 45,03%. Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen was dat nog 53,2%. Er zijn dus dit keer ruwweg 15% minder mensen naar de stembus gegaan…

[Aanvulling] Ook interessant; met een duidelijk kleiner electoraat heeft GroenLinks 404 stemmen meer gekregen dan de vorige keer, terwijl de SP 1552 minder kreeg dan in 2006. GroenLinks is de enige coalatie-partij die won. De PvdA verloor er 11.213 en het CDA 1955.
In de demissionaire collegesamenstelling was de verhouding in stemmen;
PvdA 63%, CDA 25% en GroenLinks 12%. Zou er nu een college van dezelfde partijen gevormd worden (onwaarschijnlijk, dat levert geen meerderheid op), dan zien de verhoudingen er zo uit: PvdA 49%, CDA 31% en GroenLinks 20%. Statistici halen hier dan weer uit dat GroenLinks beloond is en met name de PvdA het tegenovergestelde ondergaat.

Een aardverschuiving treedt op. Negen of tien pvv-ers in de raadzaal. De Roon zegt te willen 'regeren'. Lijkt zelfs water in de wijn te willen doen (?). Wie sluit bij hem aan? VVD lijkt de aangewezen partner, CDA is te klein geworden maar kan gedogen. Gaat de PvdA alsnog door de bocht?

GL heeft het aardig gedaan maar heeft geen potten gebroken. De eeuwige machtsvraag in de politiek heeft de PvdA opnieuw geen windeieren gelegd. Ook D66 heeft daar last van gehad. Over links kan misschien ook een college; SP, LA, D66, GL en de PvdA. Ook (te?) smal.

VVD, PvdA halen samen 14/15 zetels, 2 kleintjes erbij en je hebt een meerderheid (je); ook (te?) smal.

Duidelijk is dat het de komende jaren spannend zal worden in de Almeerse gemeenteraad. Dat hoeft niet verkeerd te zijn als argumenten nodig zijn om een meerderheid voor een voorstel te halen, het wordt minder als er een coalitie komt die vanuit een kramp gaat besturen, met een dichtgetimmerd akkoord, met veel fractiediscipline.

Ik pleit voor een college dat als team optreedt en niet zo krampachtig om gaat met de gemeenteraad. Een akkoord op hoofdpunten, de uitdaging om met meerdere alternatieven naar de raad te komen als er ingrijpende zaken spelen, een open debat met begrip voor goede argumenten vanuit de raad (ook oppositie!).

We zullen ook aan een stad moeten bouwen waar samenwerking vanzelfsprekend is en waar uitsluiting wordt voorkomen. Ook de PVV-stemmer moet niet worden uitgesloten, het zijn er wel 17.000!