Donderdag 29 maart 2012,

‘Uitgaan van de waarden die je voorstaat’

‘Dit is een keuze voor mezelf’, zegt Bart Eigeman, die na elf jaar verrassend stopt als wethouder in Den Bosch. GroenLinks verliest daarmee een bevlogen wethouder die graag de wijk introk en zich sterk inzette voor jeugdbeleid, onder andere door het oprichten van de ‘Bende van Bart’. Voor GroenLinks wil hij zich blijven inzetten voor verdere vernieuwing. ‘GroenLinks moet meer een beroep doen op eigen actie van mensen.’ Marc van Dijk interviewde Bart Eigeman voor het GroenLinks Magazine.

‘Je moet durven loslaten’, zegt Eigeman (46) over zijn keuze om 1 maart tussentijds op te stappen. Daarmee geeft hij zijn opvolger Ruud Schouten de tijd om zichzelf als wethouder te laten zien. Maar het is vooral een keuze voor een eigen nieuwe weg.

Het was een moeilijke keuze, zegt Eigeman. Hij wil mensen inspireren en in beweging brengen. Daarin zat zijn drive als wethouder. Zijn laatste portefeuille talentontwikkeling en duurzaamheid was daar erg geschikt voor en hij had het naar zijn zin, benadrukt hij. ‘Maar ik kan die drive ook op andere plekken benutten’. Op welke plek heeft hij nog niet bepaald. ‘Ik heb aanbiedingen gehad, maar wil me eerst even bezinnen, de kop leeg maken. Misschien ga ik voor mezelf beginnen.’

Bezielend besturen

In Den Bosch is GroenLinks de tweede partij na de VVD, en groter dan partijen die er in het verleden de dienst uitmaakten: CDA en PvdA. Eigeman refereerde eraan in zijn afscheidsspeech in de gemeenteraad, waarin hij zijn eigen visie van ‘bezielend besturen’ neerzette: ‘We hadden in ‘s-Hertogenbosch een eeuw lang Rooms Rode toonzetters achter de rug. Hun politiek denkraam bestond uit knellende charitas enerzijds en overbezorgde overheid anderzijds. In essentie zijn beide geënt op zieligheid, op het tekort van burgers dat door de overheid dient te worden aangevuld. Ik heb, ten tijde van de opkomende neoliberale onverschillige overheid, vorm willen geven aan bezielend besturen: mensen aanspreken, verbinden en steun op actie bieden.’

Is vorm geven aan bezielend besturen je grootste bijdrage geweest als wethouder?

‘Naast praktische dingen als speeltuinen, brede school, milieu… ik heb een beroep willen doen op mensen; hen in beweging en in verbinding willen brengen, in plaats van te zeggen hoe het moet. Je ziet die houding in alle onderwerpen terug. Ik was de eerste in Nederland die begon met work first (een methodiek waarbij men werklozen laat werken voor hun uitkering, red). Daarvoor heb ik nog op mijn kop gekregen van Paul Rosenmöller die het te rechts vond, maar ik vind dat je daarmee een beroep doet op mensen.’

Steun op actie

In Den Bosch tilde Eigeman het wijkgericht werken van de grond. De gemeente committeerde zich aan ‘steun op actie’, waardoor bewoners makkelijker buurtactiviteiten kunnen organiseren. ‘Een batterij van activiteiten wordt nu door bewoners zelf opgepakt, soms met steun van opbouwwerk en gemeente. Mensen hebben het vertrouwen dat hun initiatief steun krijgt.’ Vertrouwen is een sleutelwoord, zegt Eigeman. ‘Ik heb mensen willen laten ervaren dat de gemeente geen hinder is om eigen initiatief tot stand te brengen, maar dat de gemeente ook niet de kar trekt. We geven hooguit een duwtje.’ De wijken zijn er beter van geworden, vindt hij. Dat geldt ook voor buurten waar het niet lekker gaat. ‘De inzet is in sommige wijken langdurig en heel intensief nodig. Het is niet alleen een roze wolk.’

Ruimte geven

Het succes ligt erin dat je niet een stempel drukt omdat jij iets wilt, maar dat je mensen de ruimte geeft zelf de situatie te verbeteren, zegt Eigeman: ‘Bijvoorbeeld op scholen werk je beter aan talentontwikkeling als je leraren gemotiveerd hun werk doen. Als dat niet het geval is, moet je als overheid de barrières wegnemen waardoor zij dat niet kunnen. In 999 keer van de 1000 dat ik een beroep deed op mensen, ben ik niet teleurgesteld. Het is een kwestie van uitgaan van de waarden die je voorstaat, in plaats van ernaartoe werken.’

Wat is je als wethouder niet gelukt?

‘Ik had graag een stedelijk cultureel jongerencentrum gerealiseerd, we hebben als GroenLinks moeten slikken dat dat uiteindelijk gesneuveld is. Wel zijn er vijf jongerencentra op wijkniveau gekomen, maar in mijn ogen hadden we op stedelijk niveau nog iets nodig waar jongeren steun zouden vinden voor hun initiatief. Méér dan een podium om activiteit te consumeren. Jongeren weten niet precies wát ze willen, wel dát ze iets willen. Steun bij ervarend ontdekken is dan van belang.’

Basiswaarde GroenLinks

In Den Bosch heeft Eigeman ervaren dat GroenLinks veel kiezers, ook niet-GroenLinksers, kan binden met de grondtoon van positieve politiek. ‘Mensen rekenen je niet alleen af op resultaat, maar ook op wie je bent. Je moet verbinding maken op waarden; daarin kan GroenLinks nog groeien. Als je een kunstje uitvoert, prikken mensen daar doorheen. Ik vind het goed dat GroenLinks nu met een waardeonderzoek bezig is onder leden en kiezers.’ Voor GroenLinks wil hij zich blijven inzetten voor verdere vernieuwing om de inbreng vanuit de samenleving te vertalen naar politiek handelen. Binnenkort wordt bekend hoe.

In de leus ‘zin in de toekomst’ ziet Eigeman een ‘basiswaarde’ die hij herkent bij veel van zijn collega’s in het land. Lokaal bestuurt de partij en kan ze echt verschil maken in de straat, in de buurt, in relatie tot ondernemers. Maar landelijk ziet hij van die kracht te weinig terug. ‘Landelijk moeten we die lokale kracht beter aftappen. Dan gaan mensen zeggen: bij dat GroenLinks, daar willen we bijhoren.’

Stadspenning

Op de raadsvergadering van 28 februari nam Eigeman afscheid van het Bossche bestuur met met de stadspenning van de stad. ‘Ik ben niet zo van de lintjes, maar daarop was ik toch wel trots.’

De discussie over de gevolgen van het programma hoogfrequent spoor (PHS) leeft in Vught. De ervaringen van de info-avond van de 13e februari voorspellen een volle Martinihal op 2 april tijdens de info-avond van de gemeente. En dat het protest groeit heeft alles te maken met het weinige begrip van ProRail en het Ministerie voor de lokale problematiek.

Op maandag 13 februari stonden ongeveer duizend Vughtenaren op de stoep van Hotel Vught voor de info-avond van ProRail en het Ministerie van Infrastructuur & Milieu. Te veel voor de info-avond, veel meer dan verwacht en allemaal zeer bezorgd. Dat bezorgdheid omslaat in onvrede en zelfs woede is vooral te danken aan de communicatie van ProRail en het Ministerie. Tegen een volle zaal werd vrij duidelijk gesteld dat er amper ruimte was voor alternatieven. En de sprekers hadden te weinig empathisch vermogen om zich in te leven in de bezwaren en angsten van de Vughtse burgers.

En die bezwaren zijn terecht! Extra treinbewegingen zijn een zegen voor het openbaar vervoer, maar dan moet de infrastructuur daar wel op zijn ingericht. En in Vught is dat zeker niet het geval. De toename van 4 naar 6 sneltreinen per uur per richting op de lijn Utrecht-Eindhoven, maar vooral de toename van het goederenverkeer van 34-54 treinen per dag naar 64 tot 150 is onacceptabel met de huidige inrichting. Maar volgens Ton Bierbooms van ProRail is er eigenlijk alleen ruimte voor varianten voor de boog van Meteren en voor het stukje spoor tussen Den Bosch en Vught tot aan de splitsing van de verbindingen Den Bosch-Eindhoven en Den Bosch-Tilburg. En dat terwijl de gemeente al enkele jaren geleden een creatieve studie heeft laten uitvoeren naar alternatieven. Zoals het verleggen van de spoorlijn naar de rand van Vught langs de A2. Maar dit soort alternatieven lijken zonder brede lobby bij provincie en rijk weinig kans te maken. Het resultaat zou zijn dat Vughtenaren straks nog moeilijker de spoorlijn kunnen oversteken, doordat ze nog langer voor gesloten spoorbomen staan. Dat komt de leefbaarheid van het dorp niet ten goede.

Het wordt te makkelijk vergeten dat Vught op dit moment het afvalputje is voor rijksinfrastructuur. Twee spoorlijnen, een rijksweg en een snelweg doorsnijden het dorp. De omgevingseffecten van deze infrastructuur tellen in de praktijk bij elkaar op, maar bij beleidsvorming wordt elke lijn of weg afzonderlijk bestudeert. En daarmee wordt zeer creatief telkens de zogenaamde normen gehaald. Voor het spoor bestaat zelfs geen wettelijke norm voor sluitingstijden van spoorwegovergangen en worden de normen voor trillingen en geluid op dit moment nog vastgesteld. En die kunnen dus nog prima worden aangepast zodat de plannen van het PHS in Vught passen binnen de normen.

De drukbezochte info-avond van 13 februari is dus een goed teken. Waar in Zaltbommel en Den Bosch amper burgers naar de info-avond kwamen, nam in Vught 1 op de 25 inwoners de moeite. Dat de problematiek leeft in Vught werd ook al duidelijk bij de kaartenactie die de gemeente eerder had georganiseerd om te lobbyen bij de Tweede Kamer voor de Vughtse problematiek. Dat werkte voor de N65, nu moet het protest en de lobby wederom worden ingezet voor het spoor.

Beste leden-partijgenoten,

Ruud Schouten wordt op 28 februari onze wethouder, Peter van Doremalen onze fractievoorzitter. Na 11 jaar wethouderschap (en 23 jaar politieke activiteiten) neem ik afscheid, op de 28e in de gemeenteraad, de 29e in het Theater aan de Parade tijdens een openbare receptie (welkom tussen 19-22.00 uur!).

Ik heb behoefte een paar persoonlijke woorden tot `mijn’ leden te richten.

Ik ben een gelukkig mens! Ik heb heel lang politieke vertegenwoordiger mogen zijn. Niet alleen voor de GroenLinks-kiezers, ook voor alle inwoners van onze gemeente. Ik heb veel in de spotlights kunnen staan, dat kon en kan alleen doordat er velen bereid waren mee te werken.

In de campagnes, ik heb er drie mogen leiden, zijn er vele handen. En niet te vergeten een kleinere groep actieven die, olv. Antoon onze campagneleider, de lijnen uitzetten – ook met zelfkritiek en moed om te veranderen!

Het afdelingsbestuur heeft de afgelopen jaren prettige rust in het organisatorische aangebracht. De werkgroepen werken met creativiteit en werken niet toe naar een ander Nederland, maar gaan daar van uit. Er zijn vele nieuwe leden, en dat is niet voor niks. Wij willen niet stilstaan bij `de macht van het nu-eenmaal’, wij willen genieten van verschillen en zien Zin in de toekomst van de groene economie.

In het bijzonder dank ik de fractie, in deze periode in de personen van Anske, Ufuk, Peter, Erik, Pieter en Ruud. Wij willen sneller dan vaak kan, wij houden niet van spelletjes en toch worden ze gespeeld, het is niet onze regering en toch moet je gevolgen dragen van slechte keuzes. Respect voor het buffelwerk, ik wens de fractie de inspiratie van de leden toe in de komende 2 jaar!

Ooit schreef ik het partijontwikkelplan `GroenLinks is leuk’. Het draait om mensen in verbinding met mensen en dan is het belangrijk dat ieder tot haar/zijn recht komt. Waar ik naar toe wil, daar ga ik van uit!, is mijn motto. Dat geldt ook voor het zijn van een politieke beweging/partij. Ik voel mij thuis in GroenLinks Den Bosch omdat we er samen voor staan en gaan. Al is dat iedere vier jaar rond de kandidaatstelling altijd ff spannend. Dan is heel voelbaar dat het om mensen gaat.

De creatieve doe-club PCC is mij een grote inspiratiebron geweest. Juist omdat deze Permanente Campagne Commissie niet in organisatieschema’s past, brengt het beweging. GroenLinks, wees wijs en gun de partij deze creatieve ziel!

Het succes dat wij als GroenLinks hebben weten te maken, ook door deelname in de coalitie, is vooral gelegen in de acceptatie van onze waarden – geloofwaardig ingebracht en uitgedragen – dat ieder mens de moeite waard is, dat de aarde de grondstof is waarop wij leven. Onze positieve politiek trekt mensen mee, daarin ligt ook de komende jaren volop kans onze invloed aan te wenden!

In ben een gelukkig mens omdat ik veel heb om dankbaar op terug te zien en omdat ik zin heb in de toekomst buiten de politieke betrokkenheid. Ik blijf mij bezighouden met Bezinnen, Bezielen en Bewegen. De komende tijd met de nadruk op bezinnen.

Het ga je goed,

Graag tot ziens, misschien op de 28e bij de raadsvergadering of de 29ste bij de afscheidsreceptie in het Theater aan de Parade?

Bart Eigeman

Bart, geïnterviewd voor het blad Ergotherapie Magazine, door Arne van Os van den Abeelen

Bart Eigeman, GroenLinks-wethouder Talentontwikkeling in ‘s-Hertogenbosch, is een belangrijke trekker geweest voor de ontwikkeling van de CJG’s, het Centrum Jeugd en Gezondheid dat sinds 2011 in elke gemeente actief is. Dat gemeenten verantwoordelijk worden voor jeugdzorg, juicht hij zeer toe. “Dat is een geweldige kans om de wereld van de jeugdzorg anders in te richten.” Deze maand stopt Eigeman, na elf jaar, met zijn werk als wethouder. Zijn ambities omtrent jeugdzorg zijn er niet minder om. Hoe zou die zorg eruit moeten zien?

“Het woord ‘talentontwikkeling’ gebruik ik al heel lang. Toen mijn laatste periode inging, wilde ik dat dat woord ook expliciet gebruikt zou worden voor mijn portefeuille, en niet ‘Jeugd en onderwijs en aansluiting op de arbeidsmarkt’. Het staat ook op mijn kaartje, en het grappige is dat het mensen ook echt opvalt. Wie je bent en wat je doet, moet je ook aan de buitenwereld laten zien en dat zit voor mij in dat woord talentontwikkeling. Je moet niet probleemgeoriënteerd met jeugd en onderwijs bezig zijn, maar de positieve invalshoek kiezen.

Mijn betrokkenheid bij de jeugd is natuurlijk in eerste instantie lokaal geweest; daar lag mijn hoofdtaak. Daarnaast ben ik voor de VNG op verschillende niveaus een schakelaar geweest. De Transitie Jeugdzorg biedt een geweldige kans om de wereld van de jeugdzorg anders in te richten. Daar pleit ik al ruim tien jaar voor.
Dat heeft twee kanten, die uitdrukkelijk met elkaar te maken hebben. Enerzijds ligt de nadruk vaak op kinderen en gezinnen die steun het hardst nodig hebben, maar daar het langst op moeten wachten. Dat kan niet waar zijn, dat willen we niet meer. Anderzijds moeten we de uitdaging om een appèl te doen op de talenten van kinderen, ouders en professionals beter organiseren. Namelijk: niet vanuit de insteek van problemen. Dan heb je het over zaken als de speelomgeving rondom huizen, veilige fietsroutes naar scholen, tijd voor een leerkracht om een keer een huisbezoek te brengen zonder dat sprake is van problemen.

We kennen allemaal de ver uit de hand gelopen noodsituaties, waar weliswaar 27 hulpverleners bij betrokken waren, maar adequate hulp blijkbaar achterwege is gebleven. Dat neem je nooit helemaal weg. Als overheid kun je veel, maar niet alles. Maar uit een inmiddels enorme stapel onderzoeken blijkt steeds weer hetzelfde: we hebben het hulpaanbod enorm verknipt aangeboden. Dat zit ‘m ook in zaken als de financieringssystematiek en de verantwoordelijkheidstoedeling. Wat we moeten doen is terug naar de eenvoud. Mensen kennen en handelen op grond van wat je hoort en ziet. Als er steun nodig is, dan het liefst één kind of één gezin en één plan. Het grootste gedeelte van de jeugd, ouders en scholen heeft geen steun nodig om problemen op te lossen. Daar is hooguit uitdaging nodig om talent opgediept te krijgen.
De kinderen met wie het echt niet goed gaat, is twee, drie procent. Landelijk en in Den Bosch. Daar wordt dan over gezegd: ‘Ja, da’s héél ingewikkeld… want jaaah…’
En dan denk ik: nee! Dat is niet ingewikkeld. In Den Bosch gaat het dan dus om 250 tot 500 kinderen. Dat zijn er nog een heleboel, maar we kunnen hen bij wijze van spreken bij naam kennen.

Proeftuin
Het wijzigen van het systeem is een meerjarig traject. Maar ik wil niet dat we wachten tot 2014 of 2015; ik wil dat we nu die kinderen helpen. We moeten vernieuwen vanaf gisteren. Een van mijn motto’s is: waar je naartoe wilt, daar ga je van uit. Wij hebben nu, samen met de provincie en het voortgezet onderwijs, een proeftuin waarbij we doen alsof dat stelsel al gewijzigd is. Vaak is het zo dat er gezien wordt dat er iets is met een kind, maar nog niet helemaal duidelijk is wat. Het kan dan nog maanden duren voordat daar iets uitkomt. Wij hebben gezegd: er moet binnen enkele dagen steun zijn. In samenspraak met de ouders. Dat moet het onderwijs echt leren; dat zit vaak nog erg in zijn eigen wereld. Maar een kind is méér dan alleen een leerling binnen de school. Soms liggen de problemen ook thuis. Uit onze experimenten blijkt dat het mogelijk is binnen enkele dagen steun te regelen. Dat kan bijvoorbeeld een jeugdpsychiater zijn, of in een extreem geval, uithuisplaatsing. Dat was bij een van de zeventig gevallen die we op deze manier hebben aangepakt.
De juiste steun op de juiste tijd en plek blijkt dus te kunnen. Dat dat eerder niet altijd het geval was, komt niet zozeer door een gebrek aan goede bedoelingen. Professionals handelen vaak naar hun eigen protocol en financieringssystematiek. Ze zitten vaak op het spoor van ‘ik doe mijn werk goed’. Maar interessanter is de vraag of ze het goede werk doen.

Veel organisaties hebben hun eigen certificeringen. Professionalisering is heel mooi, maar het echte certificaat zou je naar mijn mening moeten krijgen als je binnen een paar dagen levert wat dat kind helpt. En als dat niet op het vlak van jouw deskundigheid ligt, moet je het niet loslaten, maar zorgen dat je vindt wat wel nodig is. Dus als je een ergotherapeut bent en een kind onder handen hebt en denkt: deze blauwe plekken komen echt niet door tegen een deur aanlopen… je daar ook iets doet. Als je alleen door de bril van je eigen deskundigheid kijkt, zie je wel iets, maar je moet het ook aandurven om te kijken naar de context waarbinnen er iets aan de hand is.

De zorgcoördinator, de intern begeleider, de schoolmaatschappelijk werker en de leerkracht worden met van alles en nog wat over de kling gejaagd en hebben nauwelijks tijd om dat contact met een kind, gezin of andere professional tot stand te brengen. Dat begrijp ik. Er ligt veel op hun schouders.
Wat wij daarom sinds een aantal jaar in Den Bosch doen is zeggen: school is, naast thuis, de ‘centrale vindplek’. Als leerkrachten iets constateren, is de lijn voor wat er nodig is, kort. Dat hoeft allemaal niet in de school aanwezig te zijn. Het is een misverstand dat jeugdzorgers allemaal in de eerste lijn moet gaan zitten. Daar ben ik niet voor. Want dan constateren we nog veel meer problemen, of gaan ze hun eigen werk creëren. Ze moeten komen als het nodig is. Voor sommige scholen is het verstandig om bijvoorbeeld een orthopedagoog dichtbij te hebben, maar voor de meeste scholen geldt dat niet. We moeten vooral het preventieve versterken, want de beste vorm om uitval in het onderwijs te voorkomen is uitdagend onderwijs. Het idee over preventie is vaak: problemen in een vroeg stadium signaleren. Ik vind dat er iets aan vooraf gaat. Want hoe beter het onderwijs – om dat voorbeeld even aan te houden – is toegesneden op talenten van kinderen, hoe minder er een schil van zorg omheen nodig zal zijn.

Er is nogal eens de neiging om mensen te ‘behandelen’, op basis van een tekort. Dan krijg je een pil en word je gezond, of je krijgt een therapie en word je beter. Dat kan allemaal en blijft best nodig, maar ik zou liever zien dat de beperkingen van mensen niet als eindpunt of probleem worden gezien, maar als vertrekpunt. Oftewel: wil je het leven overnemen van mensen, of wil je zorgen dat ze zo veel mogelijk gebruik kunnen maken van hun eigen mogelijkheden?
Dan kom je bijvoorbeeld uit bij de licht verstandelijk gehandicapten, de LVG’er, in vaktermen. Aan een aantal van die jongeren zitten we met z’n allen flink te trekken, want we vinden dat die een startkwalificatie moeten halen, naar school moeten… Maar als jij een LVG’er met een IQ van 70 wil brengen tot een startkwalificatie, ben je heel erg fout bezig. Want dat gaat niet lukken. Het praktijkonderwijs, waar kinderen met een dergelijk IQ naartoe kunnen, heeft iets heel moois gedaan, namelijk kijken of deze leerlingen hun rijbewijs zouden kunnen halen. Dat is razend interessant. Voorheen dacht men dat dat nooit zou lukken. Want deze kinderen kunnen niet goed lezen en schrijven en de borden niet zien. Dat blijkt niet waar; je moet ze een beetje helpen in hun aanpak. En dat is niet alleen trainen, ook uitgaan van: hoe werkt dat systeem in hun hoofden? Hoe ga je om met onverwachte situaties? Dat is vaak een van de grote problemen. Maar de mogelijkheden zijn veel groter dan aanvankelijk werd gedacht.

Onmacht
De Bende van Bart is een club van voornamelijk wethouders, die samen nadenken over jeugdzorg en de ontwikkeling van het CJG. Daar zijn wij een belangrijke schakel in. Ik wilde dat de creativiteit die er bij de lokale overheid zit, gebruikt wordt, én de onmacht. De succesverhalen delen en zeggen: goh, wat ben jij lekker bezig. Maar ook: ik weet het verdomme niet meer. Want dat kan ik hier niet zeggen. Als ik bij de gemeenteraad zit, mag ik niet zeggen: ik ben goed bezig. Want dan ben ik een arrogante wethouder en word ik kapotgeschreven door de krant. Bij de Bende delen we gewoon in wie we zijn. We vertellen elkaar hoe we dingen aanpakken, en waar we tegenaan lopen. Bedenken hoe we bijvoorbeeld Loesje-posters kunnen maken en hoe we met de minister in gesprek gaan; het kan van alles zijn. Het is een inspirerend motortje van lokale kracht.

Onmacht kan er ook zijn bij ouders. Over het algemeen vind ik dat ze onvoldoende worden betrokken bij zaken rondom hun kind. Je ziet dat bij veel professionals het idee leeft dat deskundigheid betekent dat zij vertellen hoe het moet. Terwijl ze ook een beroep op die ouders kunnen doen, van ‘Goh, ik zie dit, herkennen jullie dat? Hoe gaan jullie daar thuis mee om?’ Wij problematiseren vaak de mensen waar iets mee is, maar het is ook wel eens nodig de professionele inzet te problematiseren… De institutionalisering van professionals is grenzeloos. Daar heb ik me op verkeken. Ik heb tien jaar lang in van alles en nog wat geïnvesteerd, en ik kom nu tot de ontdekking dat dat gewoon gestapeld is. Dus dat er zeven losse professionals rond een persoon lopen, en ze dat van elkaar niet weten… De vraag is hoe je dat aanstuurt. Het moet niet zijn: ik ben de baas en jij moet doen wat ik zeg. Daar geloof ik niet zo in. Je moet proberen gezaghebbend voorwaarden te creëren waardoor het beter werkt. En niet alleen probleemgeoriënteerd. Want dat is de valkuil.
De CJG’s zouden daarin een regiefunctie moeten hebben. Het CJG is voor mij eigenlijk niks anders dan de poule van professionals die rondom kinderen en gezinnen werkzaam zijn. Dus het is niet een hok waar je naartoe kan, en zeggen: ik heb een afspraak om vijf over negen. Nee. Dat zijn multidisciplinaire teams op wijkniveau, die soms heel veel met elkaar hebben en soms heel weinig. Maar die elkaar, als het nodig is, wel weten te vinden.

De eerste lijn, de logopedisten, de ergotherapeuten… die staat natuurlijk onder druk. Met de huidige bezuinigingen worden veel zaken al snel als ‘luxe’ gezien. Onzin natuurlijk. De deskundigheid is misschien gericht op een deelprobleem, maar kan uitstekend bijdragen aan het functioneren van het geheel.”

======================================================================================================

Bart Eigeman is sinds 2001 wethouder voor de gemeente ’s-Hertogenbosch. Vanaf zijn derde periode (sinds april 2010) is hij wethouder Talentontwikkeling en Duurzaamheid. Zijn portefeuille bestaat uit Jeugd en onderwijs en aansluiting op de arbeidsmarkt, Milieu, Openbare ruimte, Water en Groen, en Coördinatie schone en veilige wijken.

Eigeman heeft ook zitting in de VNG, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. De VNG is de belangenbehartiger van alle gemeenten in Nederland bij de provinciale overheden, de Tweede Kamer en het kabinet. Eigeman was hier eerder voorzitter van de commissie Onderwijs, Zorg en Welzijn. Onder meer vanuit deze positie was hij landelijk betrokken bij de ontwikkeling om in elke gemeente een Centrum Jeugd en Gezondheid (CJG) te realiseren. Daarnaast heeft hij ‘De Bende van Bart’ opgericht; een netwerk van bestuurders die zich inzetten voor de ontwikkeling van de CJG’s.

De VNG-commissie Onderwijs, Zorg en Welzijn is inmiddels gesplitst en Eigeman is nu vice-voorzitter van de commissie Onderwijs, Sport en Cultuur en vice-voorzitter van de subcommissie Decentralisatie Jeugdzorg. Deze laatste commissie houdt zich vooral bezig met de ‘Transitie Jeugdzorg’: de ambitie om de jeugdzorg te integreren tot één stelsel voor hulp aan jeugdigen en gezinnen. De verantwoordelijkheid van de Jeugdzorg gaat van de provincies over naar de gemeenten, en zij krijgen er per 2015 de regie over.
Eind deze maand (februari 2012) stopt Eigeman als wethouder. Op zijn website zegt hij nog niet te weten wat hij hierna zal gaan doen. “Tot vandaag heb ik me iedere dag opnieuw helemaal gegeven in dit werk. Elf jaar lang heb ik topsport bedreven. Ik heb even de tijd nodig daarvan los te komen voor ik me in een nieuwe uitdaging stort. Ik blijf wel aan de slag met ‘mensen uitdagen, inspireren en verbinden’ om het positieve uit zichzelf en hun omgeving te halen.”

Jonge migranten die al lang in Nederland zijn, moeten niet langer in onzekerheid zitten. Dat vindt een grote groep Bekende Nederlanders. Zij begonnen een maatschappelijk initiatief voor een kinderpardon. Meer dan 120.000 mensen tekenden de petitie.

Daarnaast steunden een kleine dertig gemeenten de oproep aan minister Leers om kinderen niet terug te sturen naar een land waar ze niets te zoeken hebben. In Den Bosch heeft GroenLinksradslid Ufuk Kâhya zo’n motie ingediend, met steun van de hele oppositie. 28 februari stemt de gemeenteraad over het voorstel.

Motie vreemd aan de orde van de dag
‘Kinderpardon’
Raadsvergadering 28 februari 2012

De raad van de gemeente ’s-Hertogenbosch, in vergadering bijeen op 28 februari 2011,
Overwegende dat:
 Er brede maatschappelijke steun is voor een kinderpardon in de Nederlandse samenleving;
 Meer dan 117.000 mensen de petitie voor het kinderpardon ondertekenden.

Spreekt uit dat:
 Het wezensvreemd is om asielkinderen die geworteld zijn in Nederland terug te sturen naar het land van hun ouders;
 Er nu veel aandacht is, zowel politiek als in de media, voor individuele gevallen;
 Er gestreefd zou moeten worden voor een structurele oplossing voor de hele groep kinderen die het betreft (naar schatting 1.500).

Verzoekt het College:
 Bij de minister voor Immigratie & Asiel aan te dringen op een kinderpardon.

En gaat over tot de orde van de dag.

GroenLinks, Ufuk Kâhya
Sp, Ellen Pauel
D66, Jan Smit
Bosch Belang, Frans van Valkenburg
Bossche Groenen, Judith Hendrickx
Stadspartij Knillis, Paul Masselink
Leefbaar ’s-H&R, Paul Kagie

Na een latertje maandagavond was ik vanmorgen weer vroeg uit de veren voor de trein van 07.00 uur. Voor ik naar mijn werk ging eerst nog naar Den Bosch geweest. Na het aangekondigde vertrek van wethouder Bart Eigeman heb ik een bijdrage mogen leveren aan het voorselecteren van een opvolger. Met de verder geheel Bossche commissie [...]

In diverse nieuwjaarsspeeches riepen burgemeesters op om minder raadsvragen te stellen. De vragen drukken namelijk teveel op de begroting! Zo kost een raadsvraag in Den Bosch €1000 en is een ambtenaar er gemiddeld 2 dagen mee bezig. In Oss kost de afhandeling van een raadsvraag overigens €409 en in de 2de kamer €3750. Dat roept de vraag op of de interne informatiehuishouding wel aansluit bij de informatiebehoefte.

De roep om minder raadsvragen is opmerkelijk omdat het suggereert dat er eigenlijk maar onnodige vragen worden gesteld. Dat blijkt ook uit dit commentaar van een Bossche ambtenaar als hij zegt "ze hadden ook meteen een ambtenaar kunnen bellen". Als dat zo is dan kun je je afvragen waarom de afhandeling gemiddeld toch €1000 kost daar onder de Sint Jan. Dan zou het geven van een antwoord toch simpel moeten zijn.

De kosten van de afhandeling van de vragen zijn pas relevant als er onzinnige vragen worden gesteld. Daarom moet de discussie over de kwaliteit van de raadsvragen gaan. En een blik langs gemeentelijke websites leert dat er niet veel mis is met deze vragen. Bovendien worden vragen soms ook gesteld omdat B&W niet altijd even nauwkeurig en transparant antwoord heeft gegeven op eerdere vragen. En dan wordt het drukmiddel van raadsvragen ingezet omdat het college dan gebonden is aan een termijn. Want raadsvragen zijn wel een officieel instrument en een recht voor de gemeenteraad.

Omdat de afhandeling van 'gewone' mondelinge en schriftelijk vragen ook geld kost is de oproep wellicht om terughoudend te zijn met alle vragen? Dan wordt het leven voor B&W een stuk gemakkelijker, zonder die vervelende pottenkijkers van raadsleden!

Jarenlang konden jongeren terecht in “De Mix” aan de de Kooikersweg. Na de sloop van dit jongerencentrum besloot de gemeenteraad dat er in Den Bosch West een nieuwe plek voor jongeren moet komen. De gemeente kocht daarvoor het pand van de Sterrenheuvel, vroeger een restaurant, vlak naast woonzorgcentrum De Taling.

De bewoners van De Taling vreesden overlast van jongeren en maakten bezwaar. Gelukkig kwamen er en aantal goede afspraken na gezamenlijk overleg met de bewonersraad van de Taling, de wijkraad, stichting Divers, de politie, bewoners van de Rijzertflat en jongeren. En nu kan het nieuwe jongerencentrum eind juni volgend jaar na de verbouwing open.

Op 25 November ontving ik een mailtje vanuit het FNV over een aantal praktische dingen waar wij mee bezig waren geweest, in de afsluiting van de mail kreeg ik de vraag of ik op 10 December 2011 ook een stukje wilde vertellen over wat de gevolgen zullen zijn wanneer er bezuinigd zal gaan worden op ondermeer de WSW tijdens de Armoede Werkt Niet Manifestatie!

Bloed ging uiteraard stromen bij mij waar het niet kon gaan, jaaaaa ik wil heel graag mijn bijdrage leveren aan het manifest maar had tevens in November al diverse afspraken binnen GroenLinks, het CNV(j) Wajong werkt promotie team en wat andere afspraken tijdelijk stop gezet omdat ik even geen geld meer voor kan schieten.

Niet echt relevant om te weten maar ik reken ook graag vooruit, deze maand of in Januari 2012 dien ik minimaal 1 dag in de plus te staan, in Januari 2012 ben ik al meteen mijn eigen bijdrage van 220 Euro kwijt aan mijn ziekenfonds omdat ik gebruik maak van diverse hulpmiddelen

Klagen en zeuren vanaf de zijlijn zonder iets te ondernemen hou ik zelf absoluut niet van, daarom ben ik o.a. politiek en binnen het vakbondswezen graag actief, ging dus ook op de uitnodiging in onder voorwaarde dat ik vooraf een treinkaartje toegestuurd zou krijgen.

Afgelopen Zaterdagochtend ging hier dus ook vroeg de wekker,
tegen 05:50 stapte ik uit bed en knalde mijn pc aan om nogmaals exacte reis details door te nemen aangezien deze wel eens willen wijzigen door o.a. storingen of werkzaamheden aan het spoor, daarnaast wilde ik uiteraard in alle rust een stevig ochtend ontbijt nemen, het laatste nieuws door nemen, broodjes smeren voor onderweg etc;

ik werd om 13:00 verwacht bij 2 ruimtes van de Brabanthallen om te melden dat ik aanwezig was en uiteindelijk vooraf ook nog even overleggen met Jan Marijnissen wat ik allemaal zeggen wilde. Zelf zorgde ik er uiteraard voor dat ik al tegen 11:30 op het station van Den Bosch arriveerde, dan kon ik in alle rust mijn weg vinden naar de pendelbus van de PvdA en wat eten etc;

Omstreeks 12:00 of iets later kwam ik aan op locatie, gelukkig maar want ik had vooraf met 3 mensen een afspraak en dan zouden we elkaar wel moeten kunnen vinden. Na wat telefoontjes over en weer kon ik met Tjitske Siderius naar de artiesten/sprekers kamer waar allereerst een bak koffie of iets anders voor mij klaar stond met broodjes etc;

Vooraf wist ik al dat ik maar 1a 2 van de 4 onderstaande mogelijke vragen voorgelegd zou gaan krijgen.

- hoe lang sta je op de wachtlijst?
- Wat voor werk zou je willen doen in de sociale werkplaats?
- Wat doet het thuis zitten met je
- Hoe zie je de toekomst?

Vervolgens vatte ik heel kort mijn levenslijnen v.a. mijn 15e tot aan nu samen zodat hij een beetje kiezen kon welke vraag hij aan mij zou kunnen stellen, we waren daar vlot uit, ik zou de vraag krijgen Wat voor werk zou je willen doen in de sociale werkplaats? (stiekem hoopte ik een beetje op toekomst visie maar tijdens het voorgesprek moesten we snel overleggen en kon ik zelf moeilijk alle 4 punten toelichten).

Na het gesprek met Jan Marijnissen kon ik nog zo’n 30 minuten om diverse stands bezoeken of wat te eten en drinken in de artiesten/sprekers ruimte en daarna mochten wij (Siep Adolfs - directeur SW bedrijf Schiedam, Patrick van Nijnnatten – werknemer SW-bedrijf Schiedam, Gerard Veldhuis, lid OR SW bedrijf Top-Craft, Klaas Woltinge, staat tot op de wachtlijst voor de sociale werkplaats Hoogeveen, IBN / Macek Technika) opkomen.

Naast het podium voelde ik mij redelijk relaxed, de namen van de sprekers werden telkens 1 voor 1 opgenoemd zodat iedere spreker bij opkomst vooraf al een persoonlijk applaus kon verwachten. Naarmate het podium voller werd begon ik mij wel een beetje af te vragen:”waar zal ik straks ongeveer gaan staan i.v.m. de sprekers volgorde” Tegen de tijd dat mijn naam werd genoemd kwam ik iets wat stijfjes en ‘onzeker’ op maar dacht meteen rug recht houden.

Toen ik ongeveer op de plek stond waar ik zou moeten staan met het in ontvangst nemen van het eerste applaus keek ik ook al het publiek netjes aan, het duurde maar een fractie van een seconde en toen gierde heel even echt de zenuwen door mijn keel (zo ziet het er dus uit wanneer je tegenover +/- 6500 mensen staat). Er ging uiteraard meteen een knop in mij om en zag de groepsgrootte niet meer, vanuit trainingen vanuit het CNV(j) had ik al geleerd kijk nooit mensen recht in de ogen aan wanneer je een groot publiek toespreken moet maar kijk naar hen voorhoofden (‘gemeen’ maar handig trucje wat goed werkt)..

Na het applaus ontvangen te hebben en toen ik ook op de juiste plaats stond wachtend op mijn spreekbeurt voelde ik mij steeds meer ontspannen worden, eerst stond ik rechtop met mijn armen gestrekt langs mijn broek maar betrapte mij er op dat ik wel extreme na zweet handjes kreeg.. Mijn linker hand stak ik gewoon half in mijn broekzak en mijn rechterhand drukte ik een paar maal gewoon tegen mijn heup aan (staat wat relaxter en de handjes blijven droog).

Op een bepaalt moment stelde Jan Marijnissen mij voor om verder naar voren te komen op het podium en begon met de vraag:”Wie ben jij?”,”waar kom je vandaan?” etc;

Ik vertelde dat ik Klaas Woltinge was (Wajonger) woonachtig in Hoogeveen..
De vervolg vraag was zou je meer over jezelf willen vertellen waarop mijn antwoord kort en krachtig nee was (spreektijd verzamelen en wachtend op de vraag wat zou je willen doen).

Jan Marijnissen ging een beetje door op mijn situatie en vroeg uiteindelijk naar wat zou je willen doen binnen de sociale werkvoorziening? Dat was uiteraard het moment om mijzelf een beetje beter voor te stellen en vermelde dood leuk dat ik een opleiding had gevolgd in de richting van systeembeheerder, daarvan het diploma ook behaald had en dat ik iets zou kunnen gaan doen binnen de salaris administratie. Het eerste deel knalde ik er vloeiend uit, het woordje salaris administratie kon ik niet helemaal vinden en werd uiteindelijk salaris ‘administatrateur’ omdat ik daar wel goede ervaringen mee had opgedaan.

Jan Marijnissen ging door met vragen stellen en legde mij ook de vraag voor:”hoe lang ik op de wachtlijst stond?” Op dat moment pakte ik ook mijn eigen punt binnen de sociale werkvoorziening, vermelde dat ‘ik’ sinds begin 2006 op een stekkie wacht en pas tegen of na mijn 65e aan de beurt zou komen aldus de wachtlijsten (richting betaald werk).

Vanuit het publiek volgde daarop ook een heftig boee geroep in positieve zin,
Bij afsluiting ook wat applaus omdat ik ‘mijn’ verhaal verteld had en verplaatste mij weer een paar stapjes naar achteren op het podium.

Zat zelf te kiezen, nu het trapje af gaan naast het podium of ff netjes blijven staan waarbij ik voor het laatste koos. Op het moment dat mijn voorgaande spreker het podium verliet deed ik dat zelfde ook.

Jan Marijnissen stond intussen onderaan het trapje en bedankte mij voor mijn bijdrage, zelf vroeg ik om feedback en vermelde eerlijk hoe zat het met mijn gestotter dan omtrent salaris administratie? Als antwoord kreeg ik mee dat mijn verhaal duidelijk was en dat eigenlijk niemand dat opgemerkt zou kunnen hebben.

Links van mij stonden Tjitske Siderius die ook aangaf dat mijn optreden goed was en bij Sadet Karabulut deed ik nogmaals navraag waarop zij antwoordde:”Je kreeg het publiek met je mee”,”met wat je vertelde kwam je helder over!” dus een serieus compliment voor mezelf ;-)

Nadien besloot ik voor mijn eigen om even naar buiten te gaan, het foute rookertje binnen te halen en even een boterham naar binnen te werken. Werd zelf tot 2x toe aangesproken in de vorm van:”Hey Klaas”,”Goed gedaan man!” waarop een leuk babbeltje volgde..

Nadien raakte ik met meerdere mensen dieper in gesprek, omtrent mezelf….
Zelf mag ik dan wel de ‘gelukkige’ WAJONGER zijn die misschien heel veel zou kunnen,
Maar wordt niet toegelaten tot de huidige arbeid’s :

1. Mijn studie is niet actueel, bijscholing kan ik zelf niet betalen helaas
2. U hebt een zenuw aandoening waarbij tumoren op zenuwen zouden kunnen gaan groeien, in mijn persoonlijk geval is het waar! Ik had/heb NF 2, omtrent mijn gebreken was en ben ik ook glas helder.

Kwam er in mijn verleden een piep aankakken in de vorm van:”Klaas”,”je kunt heel veel”,”je weet ook heel veel”,”misschien kunnen wij wat leren van ‘jouw’” maar en daar komt ie! “Klaas”, “zoals je zelf aangaf kamp je met een zenuw aandoening waarbij tumoren op zenuwen groeien”,”wist je ook dat je zenuwen in je hoofd hebt?”

Zelf voelde ik mij destijds behoorlijk gekleineerd, had nadien ook een nader onderzoek ingesteld… Via o.a. mijn ex werkgever kreeg ik te horen dat men belang heeft aan een vast personeels- bestand, al kun je toezeggen dat je weinig ziek zal zijn wordt je gewoon aan de kant gezet!

De hele middag had ik uiteraard veel ge-netwerkt en/of mijn verhaal aangevuld.

Het lijkt erop dat de oppositie in de Bossche gemeenteraad haar zin krijgt. De glasplaat die de middeleeuwse put op de Markt afsluit word vervangen door een puthuis. Niet zo’n lelijk exemplaar als er al eens eerder op de Markt verscheen in de zeventiger jaren van de vorige eeuw . Nee, nu wordt het ranker en veel smaakvoller, naar een ontwerp van Jan van Eerden, de redder van de Binnendieze, voor wie de stad de spiegel van de kosmos vormt en onze markt vast de navel van het heelal.

Toen de VVD eenmaal overstag ging kon het CDA in populisme natuurlijk niet achterblijven en gelukkig: uit een inderhaast georganiseerde internetenquête bleek – heel verrassend – dat een “meerderheid” een puthuis terugwil. Dit onzalig plan lijkt zo in de volgende raadsvergadering voldoende steun te verwerven.

GroenLinks is voor behoud van onze historische binnenstad, maar tegen het terugbouwen van historie, of het nu stadpoorten, waterputten of het indertijd afgebroken deel van de Citadel betreft. De gemeenteraadsfractie zal dus tegen een nieuw puthuis stemmen en verder haar verlies nemen zoals het hoort in een democratie, zelfs al zijn er eigenlijk indertijd heel andere afspraken gemaakt met de coalitiepartners.

Dat het namaakmiddeleeuws puthuis in het voorstel vergezeld gaat worden door een Mariakapel vind ik pas echt kwalijk. In de openbare ruimte dient de overheid geen religieus symbool te plaatsen, zelfs niet als de stad dat zomaar cadeau krijgt. Na de verbouwing van mijn winkel kreeg ik een fraaie bronzen afbeelding van de Zoete Moeder van Den Bosch ten geschenke. Sindsdien hangt die aan de gevel van Boekhandel Twaalfmorgen aan de Kruisstraat. Maar wat ik als particulier ongestoord mag doen om de aloude route van de Maria-omgang te markeren , dat is de overheid niet toegestaan.

Want de Markt is bij uitstek het plein van en voor alle Bosschenaren en dat dient zo te blijven. In de huiskamer van Den Bosch hoort geen symbool van één enkele religie. De tijd in dat onze stad 99 % van de inwoners rooms-katholiek was (en het Christusbeeld op het Emmaplein haar plaats kreeg) ligt al bijna een eeuw achter ons. Er zijn gelukkig nog roomse Bosschenaren, maar heel veel stadsgenoten hebben tegenwoordig een ander geloof: die zijn moslim, protestant, hindoe of boedhist, Bahai, Soefi of helemaal niks. Het verbaast me heel erg dat in de hele discussie over de combinatie puthuis/Mariakapel tot nu toe aan dit aspect grotendeels wordt voorbijgegaan. En ik verwacht van mijn partij dat ze zich in de raad tegen die kapel met hand en tand verzet.

doen zo’n dertig bedrijven en instellingen uit Den Bosch in het Bossche Energieconvenant (BEC). Wethouder Bart Eigeman is verheugd over het enthousiasme van de bedrijven in ’s-Hertogenbosch om zich in te zetten voor een klimaatneutrale stad: ‘Klimaatverandering is één van de grootste problemen op dit moment, waar we alleen door er gezamenlijk voor te gaan iets aan kunnen doen. De bedrijven die aan het convenant deelnemen gebruiken samen evenveel energie als 35.000 woningen. Zij hebben dus enorm veel invloed. Het is mooi dat bedrijven het belang van duurzaamheid inzien. En in veel gevallen levert energiebesparing geld op – zeker op de wat langere termijn.‘

Het BEC verspreidt binnenkort een flyer met informatie over haar activiteiten.

Benieuwd hoe bedrijven in ‘s-Hertogenbosch energie besparen? Meld u nu aan voor de Nieuwsbrief Energie voor bedrijven:

17 oktober 2011

Zes weken lang hebben veertien teams uit omgeving Den Bosch geprobeerd zo veel mogelijk energie te besparen. Bart Eigeman voerde het team van Bossche raadsleden, 10ergyPolitics, aan.

Good food and a nice cozy-industrial atmosphere: the combination of an old factory with a modern restaurant interior could hardly be called a new thing, but it still is a concept that works well! This weekend we visited De Gruyterfabriek, a restaurant in the old De Gruyter groceries factory here in Den Bosch. For the rest of the week Ive been a bit ill and a lot busy, so things are a little quie...

‘Dankzij ‘Lekker fietsen!’, het fietsbeleid, de vorige raadsperiode ingezet door wethouder Bart Eigeman werd Den Bosch deze week gekozen tot fietsstad 2011. Een deskundige jury bezocht de vijf genomineerde steden en beoordeelde hen. Naast ‘s-Hertogenbosch waren Groningen,Houten, Harderwijk en Pijnacker-Nootdorp genomineerd. Den Bosch mag zich dé fietsstad van Nederland noemen, en volgt daarmee Houten op die sinds 2008 die titel voerde.

Den Bosch won door het investeren in fietspaden, tunnels, bruggen en rotondes [tweerichting verkeer] en door gratis fietsenstallingen en door het voetgangersgebied in de binnenstad ook voor fietsers toegankelijk te maken. Directeur Hugo van der Steenhoven van de Fietsersbond viel het op dat meerdere afdelingen van de gemeente met het fietsbeleid zijn en ook de klantgerichte aanpak ‘Den Bosch zit in de lift en staat met stip bovenaan,’ vond hij.

Meer over de verkiezing van Den Bosch als fietsstad 2011 vind je op de webssite van de Fietsersbond.

Ja, ik ben al lid van GroenLinks sinds het oprichtingscongres en daarvoor al van een van de voorlopers (de oudste van de drie als je het echt weten wilt). Partijgenoten heb je in soorten: oudere (niet zo veel meer langzamerhand), jongere (steeds meer natuurlijk), die waar je het mee kunt vinden en een paar waar je het nooit mee eens wordt: zo was het altijd al en je denkt dat het zo simpel zal blijven.

Intussen beschouw ik mezelf natuurlijk niet als oud(er). Zelfs niet op mijn verjaardag, terwijl ik half september toch echt 57 werd. Zo heel af en toe kun je er niet meer onder uit, als je samen gaat plakken bijvoorbeeld en je nieuwe plakmaatje vertelt dat zijn vader een paar jaar jonger is dan jij: die jongen behoort duidelijk tot een nieuwere generatie. Maar meestal doe je het politiek werk met veel plezier en bedenk je ondertussen helemaal niet dat een heleboel gebeurtenissen en ervaringen van vroeger die je als vanzelfsprekend en bekend vooronderstelt dat helemaal niet zijn voor een heleboel partijgenoten.

Die hadden indertijd misschien een heel andere hobby, woonden niet aan deze kant van de Maas of waren zelfs niet eens geboren. Zulke GroenLinksers nodigen iemand uit voor een praatje op de komende ledenvergadering omdat die vast iets van communicatie weet en zijn er onkundig van dat de man ooit tien jaar lang een hele goede voorzitter was van onze Bossche afdeling. Die weten niets van de Vereniging Linkse Samenwerking, de jarenlange oppositie onder leiding van fractievoorzitter Evelien van Onck, de strijd voor behoud van het woonwagenkamp aan de Vlijmenseweg, de agitatie tegen een nieuwe concertzaal met de (gepast populistische) actie “Eerst riolen, dan violen.” Die kunnen niet al onze raadsleden van de afgelopen vijfentwintig jaar opsommen, die denken wellicht dat Bart Eigeman altijd al wethouder geweest is. En dat mag je ze ook niet kwalijk nemen, want niemand heeft hen ooit verteld daarover.

Daarom is het een goed idee binnenkort eens een avond uit te trekken om de geschiedenis van GroenLinks Den Bosch te schrijven. Kort, bondig, feitelijk en zakelijk , op twee A-viertjes. Om die tekst daarna op de website van de afdeling) te plaatsen, www.groenlinksdenbosch.nl. De namen van onze vroegere raadsleden en afdelingsbestuurders, gecombineerd met een selectie uit de activiteiten van de afdeling. Want GroenLinks Den Bosch bestaat al even en we kunnen best een beetje trots zijn op de zaken die we ondernamen en de mensen die zich daarvoor hebben ingezet.

Ruim een week geleden maakten wij, als stuurgroep Brabant Culturele Hoofdstad 2018, bekend dat we erover nadachten om aan de gemeenteraden en Provinciale Staten voor te stellen om Eindhoven voor te dragen als gemeente die namens ons volgend jaar het Bidbook moet indienen. Dat wordt steeds meer actueel omdat het artistiek team druk doende is dat Bidbook samen te stellen en zich goed oriënteert op onze sterke en zwakke punten in dat proces. Sondering bij de Europese Commissie, het ministerie van VWS, juryleden en andere direct betrokkenen maakte ons ook duidelijk dat het echt onvermijdelijk is dat het Bidbook door een stad moet worden aangeboden aan de Europese jury, zoals in de regelementen is vastgelegd en zeker nog tot 2020 zal gelden. Wel stelt de jury het zeer op prijs als het programma breed wordt gedragen door de regio en omliggende steden en zeker ook dat er samenwerking met andere partners binnen en buiten Europa wordt gezocht. En het feit dat de stad Essen destijds het bidbook indiende, maar dat iedereen weet dat Ruhr 2010 een event was waar alle Ruhrgemeenten intensief aan deelnamen, bewijst ook dat de indienende stad niet automatisch de hoofdrol speelt in het gebeuren rond Culturele Hoofdstad. Ook andere regio's bevestigen dit.

Wat ons stimuleerde om voor Eindhoven te kiezen was vooral dat deze grootste van de vijf deelnemende steden bij een Europese jury het meeste respect zou afdwingen en de verbinding tussen moderne post-industriele (culturele) stedelijkheid en traditionele kunst en cultuur het beste kan verbeelden. Ook al hebben alle andere partners ook zeer sterke punten in hun presentatie en ambities, Eindhoven kan als slimste stad ter wereld deze nominatie het beste binnen halen, lijkt ons. Bovendien heeft Den Bosch al haar handen vol aan Jeroen Bosch en dat zou juist contraproductief voor de nominatie kunnen werken en hebben Helmond, Tilburg en Breda een veel beperktere internationale uitstraling.

Ik werd afgelopen week nog eens bevestigd in deze voorkeur toen ik deelnam aan activiteiten in het kader van de Dutch Design Week in Eindhoven. In prachtige oude Philipsgebouwen, in indrukwekkende nieuwbouw, overal op straat en op pleinen en rondgereden door enthousiaste studenten in fraai gepimpte Mini's kon je overal je hart ophalen. Met productdesign, mode, film (van uiteraard Bredase deelnemers), architectuur en nog veel meer werden honderdduizenden bezoekers van heinde en ver ondergedompeld in deze hedendaagse cultuur. Een leuke opmaat richting 2018 en een stevige uitdaging voor alle andere partners van Brabantstad!

 

 

Op 7 oktober bezocht een delegatie van de GroenLinks-fracties van de tweede kamer, eerste kamer en het europarlement onze provincie. Aanwezig waren Jolande Sap, Jesse Klaver, Liesbeth Tongerlo, Arjan el Fassed, Margreet de Boer en Bas Eickhout.

Voorafgaand aan het officiële werkbezoek had de B5 een extra overleg met Jesse Klaver georganiseerd om te praten over de consequenties van de Wet Werken naar Vermogen, die het Rijk wil doorvoeren. Na deze nuttige ochtend vertrok het gezelschap naar de bus, voor de start van de Provincietour. De eerste stop was op het provinciehuis in Den Bosch, waar we een gesprek hadden met duurzame ondernemers. Daarna vervolgde de tour richting de Peel, waar we onder andere de megastal-in-aanbouw van boer Pluk bezochten. Dapper van deze boer om ons te ontvangen, een bus stampvol GroenLinkers die hun verkiezingswinst in het Brabantse deels te danken heeft aan de strijd tegen de megastallen is niet het makkelijkste publiek. Het bezoek heeft ons zoals verwacht niet kunnen overtuigen. Na een omweg via het buitengebied van Deurne, waar pas echt de omvang van de intensieve veeteelt tot uitdrukking kwam, arriveerden we in Eindhoven bij de Etalage. Hier vond de slotbijeenkomst plaats met de talkshow ‘borrelen met Sap’. De Eurocrisis, Brainport, Diginotar en nog vele andere zaken passeerden de revue. Daarna was er nog gelegenheid tot napraten met onze gasten, waar we natuurlijk uitgebreid gebruik van maakten. We kijken terug op een geslaagde dag!

Beweegtuinen zijn speeltuinen met outdoor-fitnesstoestellen waar je verschillende spiergroepen kunt trainen. Populair in het buitenland, maar ook steeds vaker in Nederland te vinden. Beweegtuinen stimuleren niet alleen het bewegen, ze vormen ook een vanzelfsprekende ontmoetingsplek voor verschillende generaties. Zo versterken ze de vitaliteit van de gemeente.

Ook Bosschenaren bewegen te weinig, terwijl bewegingsarmoede gevaarlijk is voor de gezondheid, van jongeren en ouderen. En de mensen die wel bewegen doen dat tegenwoordig graag op een tijd en plaats die hen uitkomt en dikwijls niet meer in verenigingsverband. Dat kan natuurlijk uitstekend in een laagdrempelige beweegtuin in je omgeving, samen met anderen uit de buurt. Op gebruiksvriendelijke toestellen, die hufterproof zijn.

GroenLinksgemeenteraadslid Ufuk Kâhya ziet de beweegtuinen daarom graag ook in Den Bosch. Hij kwam deze week met een voorstel voor de aanleg ervan in West en aan het Zuiderpark in Zuid.

INITIATIEFVOORSTEL
Beweegtuinen

Status
Op basis van het in de Gemeentewet opgenomen recht, dient de fractie van GroenLinks een initiatiefvoorstel in om sport en bewegen te stimuleren en daarbij ook de sociale cohesie te bevorderen in de wijken van ‘s-Hertogenbosch door middel van “beweegtuinen”.

1. Samenvatting
GroenLinks dient dit initiatief in om de beweging, sport en sociale cohesie in de wijken van de gemeente ’s-Hertogenbosch te bevorderen. Een beweegtuin stimuleert bewegen en vormt ook een ontmoetingsplek die de burgers van de gemeente ’s-Hertogenbosch dichter bij elkaar brengt.

Het is haalbaar, ook in deze tijden van financiële schaarste, om op creatieve wijze onze ambities te realiseren. Op het gebied van gezondheid en sociale cohesie moet onze ambitie onveranderd hoog blijven. Het college wordt gevraagd twee beweegtuinen te realiseren en te bezien wat dat in beweging brengt.

2. Aanleiding
In de gemeentelijke Sportvisie is aangegeven dat de volksgezondheid een punt van toenemende zorg is. Het percentage jeugdigen met overgewicht en obesitas en volwassenen met cardiovasculaire aandoeningen neemt de laatste jaren toe. Bewegingsarmoede is een belangrijke risicofactor voor onze gezondheid. Bewegen is van grote invloed op de ontwikkeling van kinderen.

Uit de sportstatistieken van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat bij 1 op de 7 kinderen sprake is van overgewicht. Voor Den Bosch betekend dit 15.5%. Ook blijkt uit de sportstatistieken dat sportdeelname van allochtonen, lager opgeleiden en mensen met lagere inkomens fors achter blijft ten opzichte van de rest van de bevolking. Ook speelt dit initiatiefvoorstel in op het tendens van individualisering en informalisering. Steeds meer mensen die willen wel bewegen, maar niet in verenigingsverband. Dit initiatiefvoorstel wil op een laagdrempelige wijze burgers stimuleren en faciliteren om meer te bewegen.

Het is belangrijk dat in deze tijd zowel ontmoeting en dialoog als bewegen wordt gestimuleerd. Natuurlijke ontmoetingsplekken nemen in hoog tempo af wat bijdraagt aan de afname van de sociale cohesie. Parken en speeltuinen vormen ook belangrijke ontmoetingsplekken in deze gemeente. Dit initiatiefvoorstel ‘Beweegtuinen’ gaat over het stimuleren van sport en bewegen, maar benadrukt en bevorderd tevens het aspect van sociale cohesie.

3. Beweegtuinen
Beweegtuinen zijn als het ware speeltuinen met outdoor-fitness toestellen die verschillende spiergroepen trainen. Beweegtuinen zijn in het buitenland veelvuldig te vinden. Ook in Nederland begint het zich succesvol te verspreiden. In steden zoals Haarlem, Amsterdam, Doetichem, Rotterdam, Zoetermeer, Den Haag, Maassluis en Tilburg zijn al openbare sportparken gerealiseerd. Uit onderzoek van de Gelderse Sportfederatie blijkt dat beweegtuinen niet alleen het bewegen stimuleren, maar ook een positieve rol spelen bij sociale ontmoeting van verschillende generaties. Beweegtuinen versterken de vitaliteit van de gemeente.

Gebruiksvriendelijkheid
De toestellen op de beweegtuinen zijn gebruikersvriendelijk,
zowel voor kinderen als voor ouderen. Sommige toestellen zijn
ook rolstoelvriendelijk. De toestellen zijn ook hufter-proof.

Beweegtuinen;
- stimuleren bewegen (met name ook die groepen die nu een bewegingsachterstand hebben zoals allochtonen, laag opgeleiden en mensen met lage inkomens),
- zijn laagdrempelig en toegankelijk voor jong en oud,
- kunnen overal worden ingepast in de openbare ruimte, zowel in groene omgevingen waar zich al veel bewegers bevinden, als in een meer stenige omgeving.
- zijn grotendeels ook toegankelijk voor mensen met bepaalde fysieke beperkingen,
- zijn natuurlijke ontmoetingsplekken,
- bevorderden zowel de volksgezondheid als de sociale cohesie.

4. Financiën
Creatieve mogelijkheden
Het is aan te bevelen om in deze tijden van financiële schaarste de mogelijkheden van samenwerking met en/of sponsoring vanuit de markt te onderzoeken. Vanuit het maatschappelijk verantwoord ondernemen is het denkbaar dat bedrijven en ondernemers interesse kunnen tonen. Sponsoring van dergelijke toestellen zijn voor bedrijven en ondernemers namelijk deels fiscaal aftrekbaar. Daarnaast zou een mogelijkheid gecreëerd kunnen worden om op het toestel de naam van de sponsor te vermelden. Dit zal op een bescheiden wijze moeten gebeuren, het is namelijk niet de bedoeling dat de toestellen worden getransformeerd tot reclamezuilen. Het eerste ‘Bossche Benkske’ in
’s-Hertogenbosch is door sponsoring vanuit de markt gerealiseerd.
Dit is ook goed denkbaar voor beweegtuinen.

Kosten
Een beweegtuin kan in omvang verschillen. Een gemiddelde beweegtuin bevat
ongeveer 6 – 10 toestellen wat de mogelijkheid biedt voor een volledige work-out
waarbij alle spiergroepen getraind kunnen worden. Toestellen bedragen circa
€ 2.000.- per stuk, waarbij de prijzen per toestel variëren.
De plaatsing en transportkosten voor een beweegtuin varieert afhankelijk van de locatie en de aantal toestellen. Indicatieprijs van het realiseren van een beweegtuin met 6 toestellen is € 15.000,-. Deze prijzen zijn gebaseerd op de informatie die is verschaft door één aanbieder en kunnen per leverancier verschillen. Het College zal als uitvoerder zelf bij de realisatie prijsafspraken moeten maken met een van de aanbieders. Ter indicatie is er een prijzenlijst opgevraagd bij een van de aanbieders. Tot slot zijn er onderhoudskosten die vergelijkbaar zijn met de onderhoudskosten van een reguliere speeltuin. Voor het realiseren van twee beweegtuinen zal een investering vragen van circa € 40.000,-.

Financiering
Voor de financiering kan er gezocht worden naar ruimte binnen bestaande budgetten zoals wijkspeelplaatsen, aanpak buurtpleinen en bewegen voor ouderen. Uit een verkenning blijkt dat binnen de huidige begroting in de hier genoemde posten de ruimte en mogelijkheid bestaat om de eerste twee beweegtuinen uit te financieren.

5. Realisatie
Het College draagt zorg voor de realisatie van beweegtuinen. De realisatie van beweegtuinen kan op verschillende wijze vormgegeven worden. Het is de verantwoordelijkheid van het College om dit effectief en efficiënt vorm te geven.

Locatie
Een belangrijk aspect bij het realiseren van beweegpark is de locatie. Goede locaties zijn parken in wijken waar ook speelgelegenheid is en langs (hard)looproutes in wijken. Ook is het van belang om te kijken naar de demografie van de wijk. Voorkeur zou uit moeten gaan naar wijken waar de doelgroepen die momenteel volgens de sportstatistieken een beweegachterstand hebben zich veelvuldig zetelen. Voor de eerste twee beweegtuinen valt daardoor te denken aan de Westerpark of de Wijdonklaan in West en aan het Zuiderpark in Zuid.

Inpassen in bestaand beleid
Na realisatie van twee beweegtuinen zal bezien moeten worden wat het in beweging brengt. Bij succes kunnen er meer beweegtuinen gerealiseerd worden in de openbare ruimte en zou onderdeel kunnen worden van regulier beleid. Bij verdere uitbreiding is het van belang om in overleg te gaan met de sportalliantie, bewonersraden en andere organisaties zoals de seniorenraad om geschikte locaties te bepalen. Daarnaast zal ook de nabijheid van grotere voorzieningen moeten worden overwogen, zoals sociaal-culturele voorzieningen en onderwijsinstellingen.
Bij het ontwikkelen van wijkspeelplaatsen kunnen beweegtuinen als optie worden meegenomen en in overleg met bewoners kan bezien worden of realisatie mogelijk is.

6. Voorstel
Wij stellen u voor het bijgaand ontwerp-besluit vast te stellen.

De fractie van GroenLinks ’s-Hertogenbosch,
namens deze,
Ufuk Kâhya

De gemeenteraad van ‘s-Hertogenbosch in zijn openbare vergadering van 11 oktober 2011 ;
gezien het initiatiefvoorstel van de fractie van GroenLinks van 6 september 2011,

gelet op de Gemeentewet en artikel 37 van het Reglement van Orde voor de vergaderingen van de gemeenteraad;

Besluit:

1. Sport en bewegen te stimuleren door het realiseren van beweegtuinen in de wijken van de gemeente ’s-Hertogenbosch.

2. Als pilot 2 beweegtuinen te realiseren, waarbij het college de opdracht krijgt om de samenwerking met (markt)partijen te bewerkstelligen.

3. De realisatie van de twee beweegtuinen, circa € 40.000,-, te financieren uit het budget wijkspeelplaatsen, aanpak buurtpleinen en/of bewegen voor ouderen.

De gemeenteraad voornoemd,
De griffier, De voorzitter,

drs. A. van der Jagt mr. dr. A.G.J.M. Rombouts

klik hier voor het initiatiefvoorstel in pdf.

Vanavond werd de Vughtse raad door het college bijgepraat over alle ontwikkelingen rond de Rijksinfrastructuur. Het ijzer moet immers gesmeed worden wanneer het heet is en Vught lijkt op dit moment een goede bondgenoot te hebben aan de volledige Tweede Kamer. Nu moet dit echter worden omgezet in concrete actie, met oog voor Vughtse belangen.

Al meerdere malen heeft de Tweede Kamer de minister met een unanieme motie opgeroepen de N65 en de cumulatieproblematiek bij Vught aan te pakken. Daarbij gaat het om de optelsom van de overlast van de A2, N65 en spoorwegen Den Bosch-Eindhoven en Den Bosch-Tilburg. Voor de N65 lijkt een oplossing nu mogelijk, op aandringen van de Kamer betaald de minister de helft van de kosten, mits de regio de andere helft betaald. Voor het spoor bieden hopelijk de uitbreiding met het vierde spoor én de extra treinbewegingen van het hoogfrequent spoor aanknooppunten om problematiek aan te pakken. Over de A2 heeft de gemeente weinig te zeggen vanwege de crisiwet. Maar elke oplossing voor een probleem, zal ook andere problematiek opleveren.

Voor de N65 koersen we nu af op de zogenaamde 2B+ variant. Dat is geen tunnel zoals vele Vughtenaren beogen, maar wel een verdiepte ligging vanaf het viaduct bij de Aert Heimlaam tot aan de Boslaan bij de Vier Kolommen. Een flinke stap voorwaarts, maar daarbij horen ook nadelen. Zoals ik al wel eerder heb betoogd zal dit altijd betekenen dat er minder aansluitingen zijn op de N65. Bij Craaijenstijn en de Martinilaan (Maurick College) kan wel over de N65 overgestoken worden, maar zal dan geen aasnluiting op de N65 komen. Dat kan alleen aan de uiteinden van de verdiepte ligging, oftewel bij de Boslaan/Vijverbosweg en …. Dit alles voor een bedrag van circa 90 miljoen, alleen voor het Vughtse deel. Aangevuld met de kosten van de aanpak van de N65 bij Haaren, Oisterwijk en Tilburg komt het tot een totaalbedrag van 130 miljoen. De regio – provincie en gemeenten – zullen daar samen de helft van op moeten hoesten… Dat wordt nog een flinke opgave. aan de andere kant is het de vraag of en wanneer we weer zo’n kans krijgen. Ter nuancering in de tijd, we spreken in dit geval over gelden die in de periode 2020-2028 beschikbaar zouden komen.

Het hoogfrequent spoor met alle extra treinbewegingen – in Vught 33% meer personenvervoer en 400% meer goederenvervoer – moet al in 2020 gerealiseerd zijn. Voor het traject Den Bosch-Tilburg heeft dit weinig gevolgen, maar vooral op de lijn Den Bosch-Eindhoven een fikse toename. Vooral ook vanwege het extra goederenvervoer als straks de boog van Meteren klaar is en goederenvervoer over de Betuwelijn afbuigt richting Den Bosch en Vught om via Boxtel door te rijden naar Eindhoven. Ondanks dat dit over negen jaar “al” gerealiseerd moet zijn, zijn er nog veel onduidelijkheden. Zoals rondom het vierde spoor dat aangelegd moet worden en de fly-over of dive-under die daarbij hoort. ProRail heeft de gemeente hier nog geen definitieve plannen of tekeningen van laten zien. Wel is helder dat aanpak van het spoor nadelige effecten kan hebben voor het aantal oversteken. Extra treinen, betekent dat het spoor vaker dicht is en dat ongelijke oversteken hard nodig zijn. Maar wie gaat dat bekostigen?  En hoeveel oversteken krijgt Vught ervoor terug?

Vught staat dus nu voor een keuze: wat gaan we doen? Er zijn kansen om zaken te veranderen, een moment waar Vught al jaren op wacht. Maar de aanpak van de doorsnijdingen moet er wel voor zorgen dat het makkelijker wordt om van Noord naar Zuid en Oost naar West Vught te komen (en vice versa). Een minder aantal oversteken over de N65 én het spoor kan dan alsnog lastig worden… Bij de uitwerking van concrete plannen zal dat dus meegewogen moeten worden. Want als er verkeer straks met minder stoplichten over de N65 kan rijden en er meer treinverkeer over het spoor kan, maar de Vughtenaren in de file staan om de weg en het spoor over te kunnen steken op een beperkt aantal plaatsen, is het de vraag wat de gemeente ermee opgeschoten is. Zeker omdat we tegelijkertijd zien dat de geluidsnormen gewoon worden aangepast wanneer deze niet gehaald kunnen worden… Naast bevordering van leefbaarheid door beperking van geluidsoverlast en luchtvervuiling, moet ook bereikbaarheid binnen de gemeente een punt van aandacht blijven!

 

Inmiddels is het reces een week geleden begonnen en ben ik met de laatste loodjes bezig voor het raadswerk dit seizoen. De laatste weken zijn erg druk geweest, mede door de combinatie met drukte op het werk was het wel even bikkelen.

De kadernota is inmiddels met goed gevolg afgerond, elders op deze blog doe ik daar uitgebreid verslag van. Daarnaast heb ik afgelopen weken nog een paar leuke werkbezoeken afgelegd:

Ik ben bij de presentatie geweest van de projecten van de buurleerplaats Oud Woensel. Een mooi samenwerkingsproject van de Fontys, Woonbedrijf en de gemeente. Groepen studenten hebben stage gelopen in de wijk en verschillende projecten ontwikkeld of onderzoeken gedaan. Oa. naar veiligheid en hangjeugd, naar wat er nodig is om de bewonersparticipatie te bevorderen in een wijk, er is een seniorensociëteit opgezet en inmiddels ook officieel geopend en een website met allerlei culturele initiatieven in de wijk gemaakt. Erg leuk om al dat enthousiasme, bij de studenten, maar zeker niet minder bij de mensen van Woonbedrijf en de gemeente te zien!

Verder ben ik nog bij het Annaklooster geweest. We hebben uitleg gekregen van de directeur en een bezoek gebracht aan de hospice en logeerhuis / in via. Veel bewondering voor deze mensen die hun gasten begeleiden met herstel na een ziekte maar ook met ‘het laatste stukje’ zoals ze dat noemen. Wat mooi om te zien hoe persoonlijk en met aandacht er met de mensen wordt omgegaan.

Ik heb ook nog een gesprek gehad met de persoon die voor de gemeente het Regionale Dementie Ondersteuningsproject heeft opgezet. Ontzettend belangrijk dat een gemeente aandacht besteedt aan deze doelgroep. Ik heb vanuit mijn werk ook te maken met dementerenden (als beleidsmedewerker heb ik ervoor gezorgd dat er voorzieningen voor dementerenden in de gemeente zijn, zoals een dementieconsulent en een alzheimercafé). Een kwetsbare doelgroep, die zeker als ze alleen wonen of een zwak sociaal netwerk hebben, extra ondersteuning verdient. Mooi om te zien dat iemand zich in Eindhoven met veel passie en bevlogenheid inzet voor deze doelgroep.

En oh ja, zou het bijna vergeten, de samenwerking tussen de B5 fracties en de provinciale statenfractie komt ondertussen ook goed van de grond. De fractievoorzitters ontmoeten elkaar inmiddels regelmatig en de eerste inhoudelijke bijeenkomst voor fracties van de B5 en overige belangstellenden heeft plaatsgevonden. Samen met wethouder Bart Eigeman van Den Bosch hebben we nagedacht over de consequenties van de transitie (of moet ik zeggen transformatie) van de jeugdzorg van de provincie naar de gemeente. Hoe kunnen we als GroenLinks fracties daar goed op inspelen? Ik vind de uitwisselingen erg waardevol, krijg veel inspiratie van deze gesprekken met mijn collega’s!

En nu? Nu rest er een overvolle mailbox (die overigens nog steeds actief gevuld wordt) die hoognodig opgeschoond moet worden, hetzelfde geldt voor mijn werkkamer (die is dichtgegroeid met stapels papier, hoog tijd dat de raad digitaal gaat zou ik zeggen). Vandaag nog de laatste blogjes geschreven en…. rapapahaaa, de teksten gemaakt voor de eerste digitale nieuwsbrief van de fractie (jullie wachten natuurlijk vol spanning, hij verschijnt waarschijnlijk dit weekend).

Volgende week nog even flink doorwerken op mijn werk, de laatste loodjes voor de nieuwe Wmo visie voor de gemeente Oisterwijk, die eind volgende week klaar moet zijn.

Daarna begin ik aan een lange (en naar mijn bescheiden mening) welverdiende vakantie. Wij blijven dit jaar in de buurt en zijn ook lekker veel thuis. Heb er al echt zin in!

Deze blog staat dan ook een dikke maand op ‘non actief’. Eind augustus pak ik de draad weer op, uitgerust en vol energie begin ik dan aan het nieuwe politieke seizoen. Ik wens alle lezers een hele fijne vakantie toe, en tot eind augustus!

 
Afgelopen week was ik met mijn lief, haar dochters (met elk een vriendin), mijn zoons en de vriendin van mijn oudste zoon in Croisille-sur-Briance (Haute Vienne, regio Limousin). Even ver weg van het leven van alledag in ons land. Ver weg van het moddergooien tussen Mei Li Vos (PvdA) en Hero Brinkman (PVV).

Dichtbij genoeg (via televisie) om met elkaar wel stil te staan en stil te zijn bij de dodenherdenking. Wij keken naar het monument op De Dam, waar het dit keer twee minuten stil bleef.

De meivakantie, die ik overigens niet meer als schoolleider beleefde, maar als zelfstandig onderwijskundig ondernemer. Want sinds 1 mei 2011 ben ik weer freelancer en vanaf die dag kunnen ook managementteams met mij naar Croisille-sur-Briance. Zij kunnen mij overigens ook gewoon in Nederland consulteren.

Een retriate op het Franse platteland kan erg goed helpen om beter te focussen op hetgeen je te doen staat. Ben Verwaayen, xe9xe9n van Nederlands topmanagers, doet dit – eveneens in Frankrijk – bij tijd en wijle met de top van de VVD (zo weten wij na de aflevering van buitenhof van zondag jl.). Ik bied organisaties graag diezelfde mogelijkheid om in alle rust te reflecteren op het Franse platteland.

Verwaayen zei meer goede dingen in Buitenhof. Hij stond stil bij het gegeven dat de ons omringende landen veel meer investeren in onderwijs dan Nederland. Terwijl onderwijs en innovatie van essentieel belang zijn voor een gezonde economie. Wij weten natuurlijk ook dat scholing en werk de factoren zijn voor sociale stijging en succes in de samenleving.  

Verder brak hij een lans voor Europa. Dat ernstig verdeelde Europa dat maar geen eenheid wil zijn, terwijl wij alleen eendrachtig de concurrentie aankunnen met opkomende landen als China en Brazilixeb.

"Eendracht", belangen bundelen. Over je eigen belang heen durven kijken. Dat waren voor mij ook thema's om op te kauwen tijdens in mijn vakantieweekje, mijn retriate en mijn bezinning op de toekomst. Want dat is iets dat ontbreekt in Nederlandse organisaties, met iedereen op een eigen eilandje. In een eigen fort, ophaalbrug omhoog. Ik wil vanuit mijn bedrijfje juist graag verbinden, bruggen slaan en samenwerking stimuleren.

Onderwijl genoot ik van het prachtige weer, de rust en de fantastische omgeving. En van de gezelligheid van acht reisgenoten.

Vandaag begon het leven van alledag weer. Mijn partner aan het werk in Den Bosch en ik bezig met de organisatie van een conferentie voor schoolleiders en met allerhande praktische zaken die nu eenmaal nodig zijn om in Nederland als freelancer geld te mogen verdienen.

Retraite is a post from Weblog van Gertjan Kleinpaste.

Donderdag 10 maart was een bijzondere dag voor de familie Smeulders. Samen met mijn broer Stijn werd ik geïnstalleerd als Statenlid in de Provinciale Staten van Noord-Brabant. Dat twee broers tegelijk worden benoemd, is tamelijk uniek. De jonge leeftijd van Stijn en mij maakt het tot een unicum. Onze bijzondere installatie trok de interesse van verschillende media. Omroep Brabant, Brabant 10, Hart van Nederland en mijn vrienden van PowNews waren naar het provinciehuis gekomen om een item op te nemen. Menno Slaats maakte mooie foto's tijdens de installatie.

Stijn stond 6^e op de kandidatenlijst van de PvdA bij de Provinciale Statenverkiezingen van 2 maart jl. De PvdA verloor 1 van haar 8  Statenzetels en wordt de komende periode vertegenwoordigd door 7 Statenleden. Genoeg voor Stijn om tot Statenlid te worden benoemd. Ik was met mijn 23 jaar de jongste lijsttrekker ooit bij Statenverkiezingen. GroenLinks won 1 zetel en komt uit op 3 Statenzetels. Met +1,8% boekt GroenLinks in Brabant de grootste winst van alle provincies. Het effect van een opvallende campagne is ook in andere statistieken terug te zien. Van de 10 gemeenten waar GroenLinks de grootste vooruitgang boekte, liggen er maar liefst 9 in Brabant.

Afgelopen zaterdag ben ik tijdens een heidag van GroenLinks Brabant gekozen als fractievoorzitter. Daarmee ben ik ook de jongste fractievoorzitter ooit in Provinciale Staten. De komende jaren ga ik bewijzen dat er geen minimumleeftijd vereist is om Brabanders adequaat te vertegenwoordigen.

Ik krijg vaak de vraag wat een 23-jarige motiveert zitting te nemen in Provinciale Staten? Het antwoord op die vraag is simpel. Provinciale Staten besluiten over onderwerpen die me aan het hart liggen. De belangrijkste bevoegdheden van de provincie liggen op het gebied van economie, verkeer en vervoer en vooral ruimtelijke ordening. De provincie bepaalt waar huizen komen, waar bedrijventerreinen mogen worden ontwikkeld, waar natuur de ruimte krijgt. De beslissingen die nu in Den Bosch genomen worden, bepalen hoe Brabant er over pakweg 30 jaar uitziet. Het gaat dus echt om de toekomst van Brabant.

De provincie Noord-Brabant moet de komende jaren enorm bezuinigen. Dat betekent dat er belangrijke keuzes gemaakt moeten worden. GroenLinks kiest voor meer werkgelegenheid, door in te spelen op maatschappelijke uitdagingen als de omschakeling naar duurzame energie. Voor het opknappen van bedrijfsterreinen, zodat groene gebieden onbebouwd kunnen blijven. Voor biologische landbouw, wat goed is voor de leefbaarheid en volksgezondheid. En voor goed openbaar vervoer. Zodat het over 50 jaar in Brabant ook nog lekker wonen, werken en ontspannen is in onze mooie provincie!

Ik heb in ieder geval heel veel zin om de komende jaren samen met Patricia Brunklaus en Theo Bouwman GroenLinks te vertegenwoordigen in het Brabantse provinciehuis. Jullie gaan veel van ons horen!

Na maanden keihard campagnevoeren was het gisteren zover. Brabant ging naar de stembus om 55 nieuwe Provinciale Statenleden te kiezen. ’s Nachts bleek dat al onze inspanningen zijn beloond. We gaan van 2 van 3 Statenzetels! Mede door de hoge opkomst verdubbelt ons stemmenaantal zelfs bijna! Gisteren stemden 56.113 Brabanders op GroenLinks (5,9%), tegenover 31.611 stemmen in 2007 (4,1%). De exitpoll van de UvT leert ons dat een groot percentage van de Brabanders die voor GroenLinks koos, vier jaar geleden niet naar de stembus ging. Ik ben er trots op dat het ons met een vernieuwende campagne is gelukt om ‘nieuwe kiezers’ te mobiliseren.

De exitpoll van de UvT deelde ons eerst zelfs 4 zetels toe, maar dat bleek iets te positief. Niettemin zijn 3 zetels een prachtig resultaat, zeker wanneer je de landelijke prestaties bekijkt. Als GroenLinks Brabant boeken we met +1,8% de grootste winst van alle provincies! Onze goede prestatie is ook in andere statistieken terug te zien. Van de 10 gemeenten waar GroenLinks de grootste winst boekt, liggen er maar liefst 9 in Brabant! Oké, Terschelling doet het met +4,16% het beste (waarom eigenlijk?), maar wordt gevolgd door Laarbeek (+3,59%), Boxtel (+2,95%), Eersel (+2,90%), Son en Breugel (+2,71%), Vught (+2,58%), Goirle (+2,56%), Den Bosch (+2,56%), Geertruidenberg (+2,55%) en Haaren (+2,52%). Voor mij is dit hét bewijs dat een goede campagne wel degelijk effect heeft!

In de zomer van 2010 begon ik in mijn eentje aan de campagnevoorbereidingen. In de eerste versie van het campagneplan stond: "Wat voorop staat is dat we de beste campagne van Brabant gaan voeren: een campagne waar iedereen van onder de indruk is!" De dag na de verkiezingen mogen we vol trots vaststellen dat dit gelukt is!

Om in aanloop naar 2 maart veel Brabanders (met name jongeren) te bereiken, had GroenLinks Brabant een primeur: de eerste 3D-campagne in de geschiedenis. Door een 3D-bril met een rood en een groen glaasje is het mogelijk diepte zien in de flyers, posters en zelfs het verkiezingsfilmpje. Hierin bouwen de kandidaten een decor met Brabantse elementen. Varkens hebben de ruimte, bussen zorgen voor goed openbaar vervoer en zonnepanelen leveren duurzame energie. Brabanders konden tijdens de tour van een speciale GroenLinks-caravan langs Brabantse gemeenten in hetzelfde decor een 3D-foto van zichzelf laten maken. We zetten sowieso stevig in op Social Media. Via VraaghetPaul.nl is het mogelijk om mij rechtstreeks vragen te stellen, die ik dan direct beantwoord. En we lanceerden als eerste lokale of provinciale politieke partij een eigen iPhone en Android App. Niet alleen de kiezers waarderen onze inspanningen. GroenLinksBrabant.nl werd bekroond als Beste Provinciale Partijwebsite en onze campagne wordt door Jack de Vries en Kay van de Linde geroemd!

In het behalen van dit resultaat was ik het uithangbord van een geolied campagneteam. Het was mogelijk om zo’n vernieuwende campagne te voeren, doordat ons campagneteam bestaat uit enthousiaste en uiterst professionele vakmensen. Uiteraard komen er nog momenten waarop ik iedereen uitgebreid ga bedanken voor zijn/ haar inzet tijdens de campagne, maar laat ik nu alvast zeggen dat ik heb genoten van jullie drive, kennis en betrokkenheid! De grootste dank ben ik verschuldigd aan onze campagnecoördinator Truuske Smits. Door haar aanwezigheid liep onze campagne gesmeerd en heb ik me geen moment druk hoeven te maken. Een ongekende luxe in een hectische tijd als een verkiezingscampagne!

Ik bewonder de vastberadenheid van al onze  campagnevrijwilligers, die er vaak in de kou op uit trokken om posters te plakken en om te flyeren. Het is hartverwarmend om ontzettend veel positieve reacties van Brabantse GroenLinks afdelingen te ontvangen over onze campagne. Het is nu aan ons om deze banden de komende 4 jaar warm te houden en te versterken.

Tot slot wil ik iedereen ontzettend bedanken voor de mooie reacties op onze verkiezingsuitslag! Uit het hele land stromen al de hele dag de gelukwensen en complimenten binnen. Nu ik alle feiten op een rij heb gezet, kan ik die reacties steeds beter plaatsen. GroenLinks gaat in heel Nederland van 6,1% van de stemmen in 2007, naar 6,3% nu. Zonder de geweldige uitslag in Brabant was GroenLinks waarschijnlijk op verlies uitgekomen. Het wordt echter nog mooier. Mede door onze zetelwinst (en hopelijk ook die in Limburg), maakt GroenLinks nog goede kans op een 5^e zetel in de Eerste Kamer (momenteel hebben we 4 senatoren). Het vereiste daarvoor? Dat een D66 Statenlid op GroenLinks stemt! Dat mag toch geen probleem zijn? Als je als D66’er kunt kiezen tussen een extra Eerste Kamerzetel voor de PVV of eentje voor GroenLinks, dan weet je het toch wel? Bovendien pakt D66 door een aantal lijstverbindingen met GroenLinks (waaronder in Brabant) enkele restzetels in Provinciale Staten. Voor wat hoort wat!

Samen met Patricia Brunklaus en Theo Bouwman ga ik in ieder geval 4 jaar knallen in Provinciale Staten. Dat zijn we verplicht aan 56.113 Brabanders!

De campagne voor de Statenverkiezingen is in volle gang! Ik geniet er ontzettend van, want niets is zo leuk als met betrokkenen in gesprek te gaan over de toekomst van ons mooie Brabant. De zaterdagavond bied me de mogelijkheid om kort verslag te doen van een mooie campagneweek.

In aanloop naar 2 maart worden er veel verkiezingsdebatten georganiseerd. Maandag spraken we in Berlicum op uitnodiging van een aantal gemeenteraadsfracties over de N279. Dinsdag was ik te gast in Vught, waar de lokale fractie van PvdA/ GroenLinks een avond organiseerde over de N65. Op de Bestuursacademie in Tilburg discussieerden we woensdagavond over de toekomst van de provincie (bijvoorbeeld over de uitvoering van haar wettelijke taken) en de thema’s onderwijs en arbeidsmarkt. Donderdagavond hadden bezorgde omwonenden een drukbezochte bijeenkomst georganiseerd over de geplande weg door het Dommeldal (de Ruit rondom Eindhoven). In meerdere opzichten een thuiswedstrijd. Aarle-Rixtel ligt dichtbij Helmond ligt én de volledige zaal was op mijn hand. Logisch! Waarom in hemelsnaam anderhalf miljard steken in een weg die meer problemen oplevert, dan oplost?

De vrijdag stond volledig in het teken van de politiek. ’s Ochtend gaf ik samen met GroenLinks Tweede Kamerlid (en voormalig klasgenoot) Jesse Klaver een gastcollege over het belang van onderwijs voor de Brabantse economie op Avans Hogeschool in Den Bosch. Daarna lanceerde Jesse op het provinciehuis ‘Vraag het Paul!’ Een hele gave website, waarop alle Brabanders me kunnen bevragen over van alles en nog wat. Ik antwoord direct. Probeer zelf maar!

De vrijdagmiddag stond in het teken van de allerlaatste vergadering voor de Provinciale Statencommissie voor Economie, Mobiliteit en Grote Stedenbeleid deze bestuursperiode. Namens GroenLinks maak ik sinds april 2008 deel uit van deze commissie. Tijdens de afsluitingsborrel roemden alle partijen - zeer terecht - de goede sfeer. Ik ga een aantal collega’s die niet doorgaan echt missen!

Deze zaterdag begon in mijn eigen Helmond, waar ik in debat ging met de andere Helmondse lijsttrekkers Ruud van Heugten (CDA) en Annegien Wijnands (PvdA). Het was erg leuk om op de Markt in Helmond zoveel mogelijk mensen te overtuigen om 2 maart op GroenLinks te stemmen. Ook onze 3D Tour was vanochtend in Helmond. Vanmiddag ging de carava(a)n naar Eindhoven, nadat we eerder deze week ook Waalwijk (woensdag) en Boxtel (vrijdag) bezochten. 

Na het Helmondse lijsttrekkersdebat trokken we vliegensvlug naar het provinciehuis, voor de Open Dag van de Provincie Noord-Brabant. Het programma bevatte inhoudelijke componenten, maar er was ook veel ruimte voor amusement. Zo trad Frans Bauer op en speelden de lijsttrekkers het leuke spel ‘Ik hou van Brabant!’ Met wat geluk wisten Mieke Geeraedts (VVD), Marco van de Wel (Partij voor de Dieren) en ondergetekende te winnen van Ruud van Heugten (CDA), Annegien Wijands (PvdA) en Hermen Vreugdenhil (ChristenUnie/ SGP). Een mooi succes ;-)

Verder stond de dag van vandaag natuurlijk in het teken van de landelijke actiedag ‘Hart voor Natuur’. Boswachter Frans Kapteijns ontving tijdens de Open Dag uit handen van Johan Martens (de nummer 4 op onze kandidatenlijst) een Groen Hart, vanwege zijn grote verdiensten voor de Brabantse natuur. Om die Brabantse natuur te beschermen, lanceerde GroenLinks Brabant vandaag de petitie 100% EHS. Want zoals Jolande Sap het terecht zegt, is bezuinigen op natuur knap kortzichtig!

Op het moment dat ik deze blog tik, realiseer ik me dat de verkiezingen heel rap dichterbij komen. Over 11 dagen is het al zover! Vanavond drink ik een pilsje met vrienden, om ons motto ‘Ontspannen Brabant’ maar eens in de praktijk te brengen. Wat ik morgen doe? Dan kijk ik naar Buitenhof. Sonja Borsboom, voorvrouw van het burgerinitiatief Megastallen Nee én nummer 10 op onze kandidatenlijst, gaat namelijk in debat over megastallen. 

Samen gaan we nog 10 dagen volle bak campagnevoeren voor een prachtige uitslag op 2 maart! We gaan immers voor verdubbeling in Brabant!

Carnavalsoptocht niet meer door Kruis- en Postelstraat kopte het Brabants Dagblad vorige week, een bericht dat ons tamelijk rauw op het lijf viel. De gemeente heeft de Oeteldonkse Club dringend aangeraden de route te bekorten en om te leiden. Vanwege de veiligheid. Want vorig jaar was er een brand in de Uilenburg en kwamen er kinderen bijna onder een carnavalswagen.

Vorig jaar was het Carnaval, zoals elk jaar. Maar waar we vroeger nog net konden doen of we buiten de stad dringendere bezigheden hadden lukt dat niet meer sinds onze dochter kan lopen en praten. Want die houdt als geboren Bossche van Carnaval en gezien haar leeftijd gaan we nog maar even met haar mee. Sinds ze kan staan staat ze in de deuropening van mijn winkel op het keukentrapje om op zondag de Intocht van de Prins en op maandag de Optocht van Oeteldonk te zien. Want die komen al sinds mensenheugenis door de Kruisstraat.

Vorige jaar stonden we er al vroeg en bleek het buiten koud. Even de verwarming hoog zetten leek me een goed idee. En daar heb ik nu natuurlijk erg veel spijt van. Want de achterburen die wonen in de steeg achter mijn winkel zagen de afvoergassen van de cv aan voor het begin van een echte brand. Ze belde de brandweer die onmiddellijk uitrukte. Helemaal voor niets bleek al snel, dus ruim voor de optocht eindelijk doorkwam zaten de brandweerlieden al weer aan de koffie in de kazerne.

Vorig jaar was er geen brand tijdens de Carnaval. Tenminste niet in mijn winkel (en van een andere in de buurt heb ik ook niets gemerkt). En ja – echt veilig is een stoet van hele grote wagens door smalle staatjes van Den Bosch niet echt. Maar de optocht trekt al bijna honderd jaar zonder problemen door Oeteldonk met Carnaval en welke overheid kan of wil honderd procent veiligheid garanderen, altijd en overal? Terecht stelt Ruud Schouten, fractieleider van GroenLinks Den Bosch, vragen aan het college van B&W . Hij vraagt zich af of de gemeente geen andere maatregelen kan nemen zodat de traditionele route gewoon gebruikt kan worden én of de nieuw voorgestelde route wel veiliger is.

Hopelijk ziet de gemeente af van haar oekaze aan de Oeteldonkse Club. Want zoals een deskundige een dag later in het Brabants Dagblad opmerkte, veel veiliger is de nieuwe route ook niet echt. Hij stelt eigenlijk voor om de optocht voortaan maar af te schaffen. Een Carnavalsoptocht die niet langer door de straten van ons middeleeuws Bossche stadscentrum trekt, maar ver daarbuiten – om elk mogelijk risico uit te schakelen – die kun je natuurlijk maar beter helemaal opdoeken.

Mochten Ruud en andere betroken Oeteldonkers succes hebben deze week en komt de Intocht en de Optocht opnieuw langs Boekhandel Twaalfmorgen, dan denk ik dit keer om het milieu en hou de deur nog dicht tot ik de muziekskes al kan horen.

Hoi!

Samen met fractiegenoot Peter van Doremalen begin ook ik vanaf dit jaar met het bijhouden van een persoonlijke politieke blog, waarbij mijn werk, acties en activiteiten als GroenLinks raadslid in ‘s-Hertogenbosch te voglen zijn. Een goede totaaloverzicht van activiteiten en successen van GroenLinks Den Bosch is te vinden op denbosch.groenlinks.nl . Naast mijn politieke activiteiten zal ik hier ook met enige regelmaat ‘inspiratie’ delen en korte opiniestukken plaatsen.

Laat ik maar meteen met jullie het filmpje van Senator Bernie Sanders die ik op www.petervandoremalen.nl heb bekeken en blij was dat dit GroenLinkse boodschap ook elders wordt uitgedragen.

Sen Bernie Sanders speech