De treinen van de NS zullen tot en met vrijdag 10 feb. volgens een aangepaste dienstregeling rijden. Op de stations raken de reizigers geïrriteerd. In politiek Den Haag reageert men reflexmatig verontwaardigd. Waarom leidt winterweer ieder jaar opnieuw tot zoveel problemen en irritatie? 1,1 miljoen reizigers per dag De NS vervoert elke dag 1,1 miljoen [...]

Vorige week is in de Tweede Kamer gesproken over een belangrijke nieuwe wet. De wet moet regelen dat politieke partijen openheid van zaken geven over hun inkomsten. Officieel heet deze wet ‘wet financiering politieke partijen’. Worden politieke partijen gesponsord door personen of bedrijven en zo ja, welke? Belangrijk om te weten, omdat kiezers zo kunnen beoordelen of de standpunten die een politieke partij uitdraagt en de besluiten die een politieke partij neemt, onafhankelijk zijn gemaakt. De wet gaat over landelijke politiek maar hoe zit dat met de politiek op provinciaal en gemeentelijk niveau?Een kamerlid of een gemeenteraadslid dienen beiden een besluit te nemen in het belang van alle bewoners en niet alleen in het belang van een individu (een rijke villabezitter die minder belasting wil betalen, bijvoorbeeld) of het belang van een bedrijf (dat liever een minder strenge milieuvergunning wil) een hele bedrijfstak (de tabaksfabrikanten bijvoorbeeld) of zelfs bedrijven uit het buitenland (olieproducerende bedrijven uit het Midden-Oosten bijvoorbeeld).

Gelukkig is een ruime meerderheid in de Tweede Kamer voorstander van een wet die regelt dat politieke partijen verantwoording afleggen over hun inkomsten. Dat werd tijd, want in Europa heeft nagenoeg elk democratisch land allang regels over de financiering van politieke partijen. Als de wet wordt aangenomen, is het voor politieke partijen die in de Eerste en Tweede kamer zijn vertegenwoordigd eindelijk goed geregeld. Jammer genoeg worden vooralsnog lokale partijen en politici niet genoemd. Toch zijn er diverse partijen die hier terecht aandacht voor vragen. Een lobbybrief van de VNG over dit onderwerp is helder: een pleidooi voor uniforme en landelijke regelgeving over de openbaarheid van financiering van lokale partijen.

Omdat een eerste verkennend onderzoek van mij tot de conclusie leidde dat landelijke wetgeving noodzakelijk is om lokaal regels te kunnen stellen, heb ik vorig jaar contact opgenomen met de fractie van GroenLinks in de Tweede Kamer over dit onderwerp. GroenLinks zal een belangrijke wijziging op het wetsvoorstel steunen, dat ingediend wordt door kamerlid Heijnen van de PvdA. Heijnen legt het duidelijk uit: “Dit wetsvoorstel is zo lek als een mandje als we lokale afdelingen van politieke partijen buiten beschouwing laten. Dat is één belangrijke overweging om de lokale politiek hierin mee te nemen. In dit wetsvoorstel wordt niet de transparantie van giften aan de lokale politiek geregeld, terwijl het risico van het kopen van invloed door een gift op lokaal niveau veel groter is. De lijntjes zijn korter. (…) Wij vinden het nog belangrijker dat dit op lokaal niveau goed geregeld wordt dan op landelijk niveau.” Je kunt het debat van 25 januari en 26 januari overigens helemaal teruglezen, vermakelijk leesvoer!

Ik ben blij met deze wijziging en ik hoop dat de dames en heren in Den Haag inzien dat openbaarheid van de financiering ook in gemeenteraden en provinciale staten hoort. Juist op het lokale niveau. Ik wacht de stemming over het wetsvoorstel met veel belangstelling af. En mocht je willen weten hoe de fractie van GroenLinks Nijmegen aan zijn inkomsten komt, neem dan gerust contact met mij op. Als penningmeester van de fractie kan ik het je zo vertellen.

De afgelopen week ben ik heel erg druk bezig geweest met de actie Behoud Verloskunde. Vorige week donderdag wilden we een raadsbrede motie indienen om het college op te roepen zich in te zetten voor het behoud van de actute verloskundige zorg te Meppel.

Verbijsterd was ik te horen dat de Raden van Besturen van Noorderboog en Isalaklinieken samen met Achmea al een besluit hebben genomen de acute zorg naar Zwolle te verhuizen.  Een voorgenomen besluit heet dat, maar ik heb genoeg ervaring te weten dat dit gewoon betekent dat het wat hen betreft ook door gaat.

De gemeenteraad, Bianca Mars die druk bezig is met de petitie behoud verloskunde waren in shock.

 Hier kunt u de toespraak lezen die ik toen gehouden op. Daarna was ik samen met Bianca nog voor RTV Drenthe.

In het week-end is overleg gevoerd met alle fracties. We gaan weer samen naar Den Haag!

 

Op 7 maart is er een commissievergadering VWS waar het onderwerp Zwangerschap en Geboorten op de agenda staat. Dan gaan we weer een petitie aanbieden samen met Bianca Mars die symbool staat voor al die moeders die graag veilig willen bevallen en ook nog met andere organisaties zoals de Kring Verloskundigen Meppel en omgeving en de KNOV (Landelijk Overlegorgaan Verloskundigen) en Zorgbelang Drenthe.

Intussen blijven we iedereen oproepen onze actie te steunen. Onderteken dan ook de petitie als u dat nog niet hebt gedaan.

Het afgelopen week-end heb ik ook contact gehad met omliggende gemeenten om onze acties te ondersteunen. Alok van Loon gaat een motie indienen in de gemeenteraad van Westerveld. De Wolden volgt. Woensdag gaat GroenLinks Drenthe een motie indienen.

Het verzet neemt toe. Wordt vervolgd.

** dit stuk schreef ik samen met Marja Ruigrok, gemeenteraadslid voor de VVD

2013 is een belangrijk jaar voor Amsterdam. De grachtengordel bestaat 400 jaar, het Concertgebouw 125 jaar, het Van Gogh Museum 40 jaar, en ga zo maar door. Tijd voor feest! De musea in de stad doen ook mee: met een beetje geluk zijn zowel het Rijksmuseum als het Stedelijk weer open en in volle glorie. Helaas bereikte ons vorige week het bericht dat de collectie van het Van Gogh museum – jaarlijks goed voor ruim anderhalf miljoen buitenlandse bezoekers – drie maanden niet te zien zal zijn.

Wat is er aan de hand? Het Van Gogh heeft al een aantal jaar in de planning staan dat het gaat verbouwen: vanaf oktober 2012 moet het museum zeven maanden dicht om ‘de veiligheid en de conditie van het gebouw op lange termijn te kunnen waarborgen’. Het museum had zelfs geregeld dat haar collectie tijdens de sluiting in een ander museum te zien was: de Hermitage was bereid gevonden om de topstukken een poosje op te hangen. Een prima staaltje van samenwerking tussen twee belangrijke musea in de stad. Alles leek in kannen en kruiken.

Helaas bleek er een foutje te zijn gemaakt. De Hermitage is niet voor zeven, maar slechts voor vier maanden beschikbaar. Tijdens het feestjaar 2013 zou dus drie maanden de werken van Van Gogh en de andere 19^e eeuwse kunstenaars niet te zien zijn. Een beetje onhandig, en ook tamelijk knullig. Wethouder Gehrels van Cultuur meldde terstond in de gemeenteraad dat zij met alle betrokkenen op zoek zou gaan naar een oplossing. Die oplossing is er nu: de huur bij de Hermitage wordt met drie maanden verlengt. De rekening voor deze verlenging wordt voor een groot deel bij de gemeente gelegd. Kosten: 600.000 euro.

Dit roept een hoop vragen bij ons op. Hoe is het toch mogelijk dat er zo’n fout is gemaakt? Als we deze aanvraag nu honoreren, hoeveel andere culturele instellingen staan er dan binnenkort op de stoep om ook ondersteuning te vragen? Het Van Gogh is een rijksmuseum: is er ook aan Den Haag om een financiële bijdrage gevraagd? En waarom wordt er überhaupt direct naar de overheid gekeken, voor hulp en financiële ondersteuning, om in een door de instelling zelf gecreëerd gat te springen? Als de Bijenkorf gaat verbouwen, een fout maakt in de berekening en dientengevolge zich geconfronteerd ziet met een sluiting van drie maanden, dat zouden ze dat ook zelf oplossen. Dat doen ondernemers namelijk.

Het Van Gogh krijgt jaarlijks ruim 7 miljoen euro subsidie van de rijksoverheid. Daarnaast haalt het zelf nog 27 miljoen euro aan eigen inkomsten binnen – wat ontzettend hoog en ontzettend goed is. Maar dat het daarbij nog extra ondersteuning nodig heeft, terwijl de stad honderden miljoenen moet bezuinigen en bovendien andere culturele instellingen het vel over de neus wordt gehaald, dat is niet goed te verkopen. Daarom roepen wij de Hermitage en het Van Gogh op zich ware culturele ondernemers te tonen en zelf een oplossing te vinden alvorens direct bij de stad aan te kloppen.

gemeentemuseum den haag, a photo by hans van egdom on Flickr.

Gisteren hadden we een geslaagde nieuwjaarsreceptie van de gemeente Nijmegen inclusief warm afscheid van burgemeester Thom de Graaf. Namens het college van B&W sprak ik de nieuwjaarsrede uit en bedankte ik Thom de Graaf voor zijn inzet voor Nijmegen in de afgelopen vijf jaar. Dit was mijn toespraak:

Dames en heren,

U bent gewend om vanaf deze plek te worden toegesproken door de burgemeester.
Maar ondanks het feit dat Nijmegen dit jaar, inclusief waarnemer,
maar liefst 3 burgemeesters zal hebben, mag ik hier vandaag met u namens het college terugblikken op 2011 én vooruitkijken.

Dat doe ik als loco-burgemeester, omdat we vandaag niet alleen de nieuwjaarsreceptie voor de stad houden,
maar omdat we tevens afscheid nemen van Thom de Graaf.
Hij blikt straks terug op zijn burgemeesterschap.
Ik neem u kort mee naar het afgelopen jaar en de verwachtingen voor 2012.
En ik zal stil uiteraard staan bij het vertrek van Thom.

Dames en heren,
2011 was een bijzonder jaar.
Het jaar van de Arabische Lente, Occupy, de tsunami in Japan, de wereldwijde financiële crisis en de geboorte van de 7 miljardste burger.

Gebeurtenissen die vrijwel allemaal ook in onze stad voelbaar waren.
Ook de Nijmeegse bevolking groeide.
We passeerden voor het eerst de grens van 165.000 en blijven voorlopig doorgroeien.
Dat is goed nieuws voor de stad, 
hoewel het feit dat we nog steeds een vrouwenoverschot hebben voor sommige twitterende raadsleden nog belangrijker leek.
En een journalist wil graag dat we dit gegeven – dat we meer vrouwen dan mannen hebben in onze stad - inzetten voor onze citymarketing.

Higashimatsuyama – daar heb ik op moeten oefenen - de Japanse stad waarmee we al enkele decennia een vriendschapsband hebben,
voelde - gelukkig slechts in beperkte mate - de gevolgen van de tsunami. 
En Nijmegen heeft natuurlijk zijn eigen Occupy-afdeling.
Hoewel overvloedige regen en kou ervoor hebben gezorgd dat het Valkhofpark niet meer occupied is.

Onze stad kende weer vele hoogtepunten.
Te beginnen met één van onze stadsiconen - de Waalbrug - bestond 75 jaar.
We hadden weer een prachtige editie van de Vierdaagse
Al was het maar omdat ik voor het eerst meedeed – en uitliep; 4×50 kilometer!

Kinderarts Jos Draaisma werd voor het tweede jaar op rij uitgeroepen tot beste kinderarts van Nederland. 
Stichting Whaa kreeg van prinses Máxima een Appeltje van Oranje voor hun project Shake-It Academy.
De beste en mooiste tweewielerzaak ligt in onze stad.

Het Groene Hert werd genomineerd als beste duurzame project in Nederland
en we hebben de beste biologische slagerij in de stad en de duurzaamste kinderopvang
Deze 3 vermeldingen heb ik zelf maar aan het lijstje toegevoegd - want nu ik deze toespraak mag houden grijp ik als wethouder voor duurzaamheid natuurlijk mijn kans.

De in Nijmegen opgerichte band Go Back to the Zoo won de 3FM Award voor ‘beste band’.
De Nijmeegse organist Dirk Luijmes kreeg een Klassieke Edison.
Han Mertens van het Stedelijk Gymnasium won de Nationale Biologie Olympiade.
Het toekomstige stadseiland verdiende in New York de prestigieuze Waterfront Center Award.
En Nijmegen is, net als vorig jaar, de goedkoopste terrasstad.
We hebben er onlangs ook nog gratis parkeren aan toegevoegd.
Zo, dat was een hele waslijst aan hoogtepunten.

Maar er waren helaas ook dieptepunten:
zoals het absurde geweld rond NEC-Vitesse begin vorig jaar.
Wat een groot contrast met de vreugde van gisteren.
NEC boekte een fantastischte historische overwinning tegen Vitesse
In Arnhem!
Maar we hadden het over dieptepunten in 2011.

Zoals ook de ontslagen bij NXP of de laffe overvallen op inwoners en hardwerkende ondernemers.
Met als meest trieste voorbeeld de overval op juwelier Kamerbeek.

Ook de financiële crisis trof onze stad.
Het afgelopen jaar was in financieel opzicht een turbulent jaar.
Niemand ontsnapte aan de financieel moeilijke omstandigheden.
Faillissementen, ontslagen, onverkoopbare huizen, minder gesubsidieerde banen,
ook onze stad werd ermee geconfronteerd. 
We hadden problemen met onze grondexploitaties in Waalsprong en Waalfront.
De rente drukt daar zwaar op de aangegane leningen.
Wat dat betreft kunnen Hannie Kunst, Bert Jeene en ikzelf ook wel met een tentje op het Valkhofpark gaan staan
Bij Occupy.
En het zwaar weer zal helaas aanhouden.
Wij staan opnieuw voor een jaar waarin het voor velen niet gemakkelijk zal zijn, zelfs niet in onze relatief goed draaiende stad.

Toch is er ook alle reden om niet bij de pakken neer te zitten.
Zoals ik al zei, onze stad groeit.
Volgens onderzoekers stijgt ons inwonertal, als een van de weinige steden in Nederland, in de komende 15 jaar fors.
Die groei zorgt voor de dynamiek die een stad nodig heeft.
Het is ook een teken dat Nijmegen nog steeds aantrekkelijk is om in te wonen en te werken.
Dat bleek ook afgelopen jaar toen Nijmegen werd gekozen tot een van de groenste steden in Nederland en we dik in de top 10 van meest aantrekkelijke woonsteden eindigden.
We zijn een aantrekkelijke woonstad voor iedereen en in het bijzonder voor vrijgezellen die op zoek zijn naar een vrouw
Hier heb je die nieuwe citymarketing.

De stad staat dus niet stil en dat biedt perspectief.
Kijk ook maar naar de hijskranen in onze stad.
Het lijken er meer dan ooit.
Plein `44 is in aanbouw,
de contouren van stadsbrug De Oversteek zijn al goed zichtbaar,
de dijkverlegging en het daarbij horende stadseiland gaan echt van start
en ondanks de crisis worden er het komend jaar zo’n 1200 nieuwe woningen opgeleverd.

Van essentieel belang was ook dat Nijmegen als kennisstad van zich blijft spreken.
Bijvoorbeeld met de Spinozapremie voor astronoom Heino Falcke.
En nationale zorgheld 2011 Bas Bloem.
Dhr Bloem is ook een van de kandidaten voor Nijmegenaar van hat jaar.
De Radboud Universiteit werd door studenten gekozen tot de beste van Nederland
Synthon opende een state-of-the-art laboratorium voor biotechnologie
en Heinz bouwt bij de toekomstige Novio Tech Campus aan zijn grootste innovatiecentrum buiten de Verenigde Staten.
Bovendien hebben we landelijk gezien één van de hoogst opgeleide beroepsbevolkingen en zijn we een topstad als het gaat om banen per vierkante kilometer.  

Alle reden dus om te blijven investeren in de toekomst van onze gemeente,
ook al worden we geconfronteerd met de grootste financiële en beleidsmatige uitdagingen van de afgelopen decennia.
De gemeente blijft dan ook investeren in een sociale stad,
in een economisch sterke stad
en in een duurzame groene stad.
Maar we doen en kúnnen dat niet alleen.
Dat kon niet voor de crisis, maar zeker niet tijdens de crisis.
We moeten het dus samen doen.
Samen met bedrijven, kennis- en gezondheidsinstellingen, regionale samenwerkingsverbanden en met de inwoners van onze mooie stad.

In het Nederland van het ‘Doe eens normaal man’ van Rutte en Wilders, is er soms weinig ruimte voor nuance en gezamenlijke oplossingen.
Maar zwart-wit denken en het uitvergroten van tegenstellingen brengen ons niet verder.
Verbindingen zoeken, dat is waar het de komende jaren om draait, constateerde Thom de Graaf vorig jaar al terecht.

2012 is het jaar waarin we die verbindingen verder moeten versterken.
Ja, er moet een groter beroep worden gedaan op de eigen verantwoordelijkheid van alle Nijmegenaren. 
En ja, er moeten lastige keuzes worden gemaakt.
Toch hebben wij daar als stadsbestuur vertrouwen in. 
Nijmegenaren zijn eigenwijs, creatief, ondernemend, veerkrachtig én ze leggen de verbinding.
Of het nou ondernemers zijn die elkaar met een gastoeter alarmeren bij een overval
of Dukenburgers die samen dromen over hun stadsdeel.
Nijmegen puilt uit van de creatieve, goede, vernieuwende ideeën en initiatieven die de stad beter en mooier maken.
Ik wens iedereen dan ook een prachtig jaar toe. 

Alles overziend gaat het ondanks alles best goed met Nijmegen.
En degene die dit de afgelopen vijf jaar onophoudelijk en onvermoeibaar heeft uitgedragen, is…… Thom de Graaf
Thom was een ware promotor van onze stad.
En mede dankzij hem zijn de Nijmegenaren trotser dan ooit op hun stad
Maar aan alles komt een eind;
zo ook aan het burgemeesterschap van Thom.

Toen Thom burgemeester werd in 2007, trad hij in de voetsporen van zijn vader.
Een mooi gegeven; en telkens als Thom in de afgelopen vijf jaar naar zijn werkkamer ging, liep hij langs een portret van zijn vader.
De vrijzinnige sociaalliberaal keek dan naar de strenge ietwat regenteske KVP’er.
Een wereld van verschil.
Thom zal het wel van zijn moeder hebben, denk ik dan.

Thom was de eerste burgemeester van Nijmegen die door de raad werd gekozen uit een voordracht van twee personen.
Hij had natuurlijk liever gehad dat hij de eerste door het volk gekozen burgemeester had kunnen worden.
Maar ja, die beruchte nacht, he……

Toen Thom aantrad, viel hem meteen op hoe groot het cultuurverschil is tussen het deftige Den Haag en het volkse Nijmegen. 
Nijmegen kent een horizontale structuur waar weinig ontzag is voor gezag – iedereen is gelijk.
Zo liep hij in de eerste dagen van zijn burgemeesterschap met een agent door een wijk.
Thom vroeg beleefd aan deze wijkagent: Hoe lang doet U dit werk al?
Ach, zegt de agent: Zeg maar JE, Thom!
Dat typeert onze stad en daar heeft Thom hartelijk om moeten lachen

De connectie met Den Haag is al die jaren wel gebleven.
Thom deed er eerlijk gezegd ook niet veel aan om dat te verbloemen.
Denk aan zijn verkiezing tot Eerste Kamerlid.
En bovendien was zijn Haagse connectie overduidelijk in het belang van de stad, dus waarom zou je dat dan moeten verbloemen?
Zo heeft hij meerdere malen aandacht gevraagd voor Nijmeegse problemen en belangen bij bewindslieden en Kamerleden.

Bij Thom was er ook altijd de oprechte liefde voor Nijmegen.
Even wat harde cijfers en gegevens:
In de afgelopen vijf jaar was hij bij meer dan 800 publieke optredens en werkbezoeken in de stad.
Hij organiseerde etentjes met gewone Nijmegenaren om met ze te praten over wat hen bezighield in de stad.
Hij initieerde de verkiezing van de Nijmegenaar van het Jaar en zometeen zetten we weer zo’n kanjer in de spotlights.
Thom zorgde weer voor rust in sommige wijken door straatcoaches aan te stellen
Hij initieerde de Vrede van Nijmegen Penning met dit jaar Umberto Eco als laureaat.
En hij vertegenwoordigde Nijmegen met verve in onder meer de Euregio, de Veiligheidsregio en het Kennisstedennetwerk.

Dames en heren, Thom heeft veel gedaan voor de stad.
Dat moet haast wel de reden zijn dat er maar 9 kandidaten het aandurven om in zijn voetsporen te treden.

Thom de Graaf benadrukt regelmatig dat hij continuïteit belangrijker vindt dan snel scoren of politiek bedrijven.
Een burgemeester moet, volgens hem, vooral boven de partijen staan, een goede voorzitter van raad en college zijn.
Hij moet verbinden, de rechtstatelijkheid en de grondrechten van inwoners beschermen.
“Ik ben geen straattijger, geen zeepkistburgemeester.
Ik ben meer een type Job Cohen, dan een type Gerd Leers”, zei hij zelf ooit in een interview.
Waarschijnlijk zou hij op dit moment zichzelf met geen van tweeën willen vergelijken
Maar het beeld is duidelijk.
Een goede bestuurder.
Niet koste wat kost zich willen profileren; maar er zijn wanneer dat nodig is.
Behulpzaam in het college en gemeenteraad en actief in de stad waar dat maar wenselijk was.
Kritiek, dat hij desondanks geen warme burgervader zou zijn, deed hem wel eens pijn.

En het klopt ook niet.
Thom de Graaf stimuleerde als geen ander het ‘trots op Nijmegen-gevoel’.
Nijmegen is landelijk veel pregnanter in beeld gekomen.
Als dynamische stad en grote stad, voorloper op tal van terreinen.
Altijd Nijmegen, Nijmegen kennisstad, Oudste stad van het land.
Thom de Graaf heeft er hard aan gewerkt om dat gevoel te versterken: buiten de stad en in de stad.
Dat is belangrijk voor het profiel van Nijmegen, maar zeker zo belangrijk is dat Nijmegenaren het zelf ook echt meer zijn gaan voelen.

We zijn trots op het bijzondere karakter van Nijmegen,
Trots op de historie,
onze befaamde onderwijs- en onderzoeksinstellingen,
hoogwaardige gezondheidszorg,
en wereldtoppers op het gebied van wetenschap.
En we zijn trots op baanbrekende Waalprojecten. 

Thom haalde tevens de banden aan met de hoger-onderwijsinstellingen.
Rector Magnificus Bas Kortmann noemt hem niet voor niets de postillion d’amour;
de liefdesboodschapper van het hoger onderwijs in Nijmegen.
Die liefdesboodschapper was hij in vele opzichten voor de stad en die zal hij ongetwijfeld ook blijven.
Want, dames en heren, Thom en zijn lieve vrouw Machteld blijven hier gewoon wonen.
Kortom, ze zijn echte Nijmegenaren en dat blijven ze.

Thom is Guusje ter Horst opgevolgd als burgemeester en hij volgt nu Guusje weer op als voorzitter van de HBO-raad.
Overigens is het maar goed dat Guusje hem nu niet opvolgt als waarnemend burgemeester.
Want dan hadden we hier in Nijmegen een heus Poetin-Medvedevje gedaan.

Beste Thom, straks zul je zelf nog spreken en pas echt afscheid nemen.
Maar ik zeg nu al namens het gemeentebestuur én namens de bevolking van Nijmegen ‘bedankt!’.
Bedankt voor je inzet,
Bedankt voor je steun in het college.
En bedankt voor je liefde voor Nijmegen.
Ik hoop dat je nog lang ambassadeur voor onze mooie stad zult blijven!
Waar ook ter wereld, en zeker in Den Haag.
Thom – bedankt!

Een paar dagen geleden liep ik in het bos achter ons huis. Een mooi landgoed, waar ons gehucht Exel als een Gallisch dorpje tegen aan is geplakt. Een wat schor ‘ra ra’ en een grote kraai in de top van een boom met een ruitvormige staart was herkenning genoeg. Daar zat een Raaf. Met 1.20 meter spanwijdte de grootste kraai, bekend om z’n slimme gedrag. Een instrumentengebruiker, die met stokjes voedsel uit holletjes peutert en stenen gebruikt om noten te kraken. Bijna uitgestorven in Nederland, maar na herintroductie zijn er weer een kleine honderd broedparen. De raaf is een mooi symbool van kwetsbare biodiversiteit. Nu weer onder druk door de plannen van dit kabinet.

Prachtige oase in isolement

Ik woon in een prachtige wereld. Naast het landgoed Ampsen, op een steenworp van het landgoed Verwolde en de moerassige bossen van het Kranengoor. Achter Ampsen liggen de broekgronden. Vroeger waren dat elsenbroeken, moerassen en venen waar beken doorheen stroomden. Nu nog vindt je het geurige gagel in de weg, groeit hier en daar de heide in de bermen. De rest is ontgonnen, mais- en grasakker geworden. De landgoederen liggen als oases van biodiversiteit in deze groen/bruine woestenij, met hier en daar nog resten van oude houtwallen. Want dat is het toch, laten we eerlijk zijn. Rechte lijnen van eiken begeleiden de ontsluitingswegen, jaarlijks vol van eikenprocessierups. Daar tussen liggen eeuwig groene weilanden, regelmatig gescheurd voor nieuwe inplant van engels raai. Afgewisseld door maisakkers, soms een aardappelveld. In de winter groenbemest met wintertarwe. Reeen haasten zich over deze kale akkers, op zoek naar beschutting. Als een boer ploegt, dan zie je nauwelijks meer vogels in zijn sporen. Het bodemleven is verarmd door intensief grondgebruik. Zelfs de roeken, vlak bij het station, trekken steeds meer de stad in omdat er ‘s winters op het platteland niets te halen is. Mijn bijen verhongeren er in de zomer, omdat na de linde er nauwelijks iets bloeit.

Ecologische Hoofdstructuur

Die Raaf in het winterse bos is als een symbool van de fantastische biodiversiteit die dit gebied kan dragen. Een prachtige vogel die als opportunistische aaseter aan z’n kost moet komen. Dus veel oppervlakte en rust nodig heeft. Aan de andere kant van Lochem broedt een paar, in het Grote Veld. Ampsen is, denk ik, net te klein. Dat hoeft niet zo te zijn, maar de lijnen met Verwolde en Kranengoor zijn verbrokkeld, de verbinding met de Lochemse Berg is ver weg. Hier ligt potentieel een prachtig natuurgebied, als die lijnen getrokken worden en kwaliteit via natte natuur en houtwallen ervoor zorgt dat natuurgebieden in verbinding komen. Bij ons achter wordt die poging gedaan, door een weiland te ontgraven en een stap tussen Kranengoor en Ampsen mogelijk te maken via een mini-natuurgebiedje. Verderop loopt de, gekanaliseerde, Dortherbeek. Een ecologische verbindingszone. Boeren en buitenlui zetten zich in voor kavelruil om ook daar natuurlijke verbindingen te realiseren. Dan wordt dit gebied weer één, de oases krijgen weer hun voeding. Er is dan ruimte, ook voor de Raaf.

Bezuinigingen

Volgende week, de 12de, ga ik naar de provincie. Daar krijgen we te horen wat er met de Ecologische Hoofdstructuur gaat gebeuren nu er drastisch bezuinigd wordt. De voortekenen zijn absoluut onheilspellend. De lijnen worden verbroken, bestemmingen verdwijnen, de oases komen geïsoleerd te liggen. Onder andere omdat agrarisch land onttrokken wordt van die Ecologische Hoofdstructuur.  Dit kabinet, met Bleker als woordvoerder, verandert de verhoudingen en zet de landbouw weer voorop. Kortzichtig, in een gebied waar met agrariërs lang gewerkt is aan grondruilen en zorgvuldig vormgegeven verbindingen. Zodat die Raaf weer terug kan komen, als symbool van biodiversiteit die misschien de ruimte ging krijgen. Nu, met het loslaten van de melkquota in de komende jaren, en de daarmee verbonden explosie van schaalvergroting en productie, worden dergelijke processen jaren terug geslagen. De verbindingen vallen dan weg, de oases staan weer in hun groene woestenij.

Alternatief lokaal

Wat goed is, van het beleid van dit kabinet, is dat we zo weinig van Den Haag te verwachten hebben. Zelfs Arnhem, onze provinciale hoofdstad, is heel ver weg. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, is het ook een beetje. Maar het betekent dat we het zelf moeten oplossen, met zeer beperkte middelen. Ons energiebeleid laat zien dat je in zo’n zoektocht onvermoede krachten tegen komt. Dat we sterker dan Den Haag of Arnhem kunnen zijn. Dat we zelf in staat moeten zijn die biodiversiteit te verbeteren en ons niet door Haagse besognes moeten laten leiden.  Dat kan, maar het vraagt, net als bij ons energiebeleid, volstrekt ‘omdenken’. Vanuit de lokale belangen zoekend naar perspectief voor onze Raaf? In een wereld van jagers en boeren, gewend te oogsten wat de natuur hun lijkt te bieden?

Ja dus. Want is het huidig natuur- en landschapsbeleid niet gebouwd op een zompig fundament van afhankelijkheden zonder overtuigend deel te zijn van onze eigen economie? Komende jaren staan, in Lochem, in het teken van duurzame gebiedsontwikkeling. Daarbij staat de economie van het platteland voorop. Bedrijven die een goed inkomen halen uit dit agrarisch landschap, met haar landgoederen, houtwallen en beken. Schaalvergroting zal onvermijdelijk zijn, maar dan ingepast in een kleinschalig landschap. Verdienen aan de natuur, via biomassa, slimme maairegimes, goed grondgebruik waardoor mestgift omlaag kan, gebruik makend van natuurlijke systemen die evenwicht in de bodem versterken wordt het adagium. Maar ook verdienen aan de biodiversiteit en prachtige natuur omdat dit ons landschap recreatief en toeristisch waardevol maakt. Want de recreant komt voor die beek, prachtige houtwallen en landgoederen.

En dat er dan een enkeling is die kippevel krijgt van dat schorre ‘ra ra’ van een eenzame Raaf, is dan mooi meegenomen.

Rond 21 december is het weer de 'kortste' dag van het jaar. De zon komt op om 8:41 uur en gaat weer precies 7:50 uur later onder om 16:31 uur.

Daarmee is het 8:48 uur korter licht dan op de 'langste' dag van het jaar, 21 juni.

In bovenstaande grafiek is duidelijk het verschil te zien tussen de zonsopkomst in de herfst en winter en de lente en voorjaar.

Zo komt de zon pas op om 08:44 uur op 30 december, terwijl de zon op 21 juni al om 5:21 uur opkomt! Een verschil van 3:23 uur (gebruikmakend van zomer- en wintertijd).

Maar als je kijkt naar het verschil tussen zonsondergang is het verschil des te groter. De zon gaat op 15 december om 16:29 uur de zon onder, maar op 21 juni pas om 21:59 uur. Een verschil van 5:30 uur (gebruikmakend van zomer- en wintertijd)!

Even wat feitjes op een rij:

• De 'laatste' zonsopkomst is op 30 december om 08:44 uur
• De 'vroegste' zonsopkomst is op 21 juni om 5:21 uur
• De 'vroegste' zonsondergang is op 15 december om 16:29 uur
• De 'laatste' zonsondergang is op 21 juni om 21:59 uur
• De 'kortste' dag duurt 7:50 uur
• De 'langste' dag duurt 16:38 uur
• Verschil tussen 'laatste' en 'vroegste' zonsopkomst is 3:23 uur
• Verschil tussen 'vroegste' en 'laatste' zonsondergang is 5:30 uur
• De zon staat op 21 december 15,18° boven de horizon
• De zon staat op 21 juni 62° boven de horizon

Zoals je goed kunt merken staat de zon deze dagen erg laag, namelijk maar 15,18° boven de horizon.

Terwijl de zon op 21 juni 62° boven de horizon staat.

De gegevens zijn trouwens voor Eindhoven, wanneer je bijvoorbeeld Den Haag neemt, komt 21 december de zon op om 8:49 uur en gaat onder om 16:33 uur. Kortom, daar duurt de kortste dag dus maar 7:44 uur.

Door de lage stand van de zon en het beperkt aantal uren licht, krijg je al snel een erg donkere dag wanneer het bewolkt is.

Maar niet getreurd, na een enigszins moeilijke 'start' worden de dagen weer snel langer!

Zo is het op 31 januari alweer een ruim uur langer licht dan op 21 december! En voor je het weet is het alweer de 'langste' dag van het jaar! Kortom, nog maar 26 weken wachten en dan is het weer 21 juni!

Nederland zit in een recessie. De werkloosheid schiet los. Op dit moment zitten 455.000 mensen zonder baan. Dat is 5,8 procent van de beroepsbevolking. En wat zegt de minister van sociale zaken, Henk Kamp (VVD): Een baan zoeken? Doe het lekker zelf! Steeds meer mensen voelen de gevolgen van de kredietcrisis in de portemonnee. Het werkloosheidcijfer loopt nog verder op. Het aantal mensen in de bijstand neemt aanzienlijk toe. Volgens het CBS krijgen werkloze huizenbezitters het steeds lastiger, omdat ze de hypotheeklasten niet meer kunnen betalen en hun huis niet kunnen verkopen. En de regering hoopt dat de werkgelegenheid vanzelf aantrekt. Kamp roept werklozen op te verhuizen voor een baan, zich om te scholen naar de zorgsector. Het kabinet legt de verantwoordelijkheid helemaal bij de burger. Het lijkt een klassieke reactie van een VVD-CDA kabinet. Tijdens de eerste twee kabinetten Lubbers van CDA-VVD, tussen 1982-1989, liep het werkloosheidcijfer op tot 800.000. Het financieringstekort werd flink teruggebracht, maar wel over de rug van de werklozen. De werkloosheid moest ook toen vanzelf oplossen. De werkgelegenheid trok pas in de jaren negentig weer aan. Van een kabinet verwacht ik meer visie. Het bewaken van de schatkist is een middel en geen doel. Het moet de samenleving leefbaar houden door het verschil tussen arm en rijk te dempen. Bedenk een andere manier om geld te besparen. En maak een banenplan, zodat mensen hun levensstandaard behouden. Het gebrek aan inventiviteit in Den Haag wordt pijnlijk duidelijk. Dit verdient dit mooie land niet. Het incapabele kabinet moet aftreden en het Binnenhof via de achterdeur verlaten.

Goh, wat een dag! Na een 16 uur durende Statenvergadering de apotheose: de provincie Noord-Brabant verwerpt het onderhandelingsakkoord natuur dat staatssecretaris Bleker met het IPO heeft gesloten. Aangezien staatssecretaris Bleker meerdere malen heeft gezegd dat het akkoord van tafel is wanneer één provincie tegenstemt, is dit een geweldigde dag voor de natuur in Nederland!

Tijdens het debat over het natuurakkoord heb ik gevochten als een leeuw. Bleker maakt de natuur kapot en Brabant mag zich niet laten chanteren! Hoewel SP-gedeputeerde Van den Hout zwichtte voor Bleker, nam de volksvertegenwoordiging een buitengewoon moedig besluit. De meerderheid van Provinciale Staten (26 voor – 28 tegen) verwierp het akkoord.

Het was nog nooit zo stil in de Statenzaal als tijdens de hoofdelijke stemming over het natuurakkoord. Veel velen was het een verrassing dat de voltallige PVV-fractie tegenstemde. Zij kunnen weliswaar leven met de bezuinigingen op natuur, maar vinden het onacceptabel dat Gedeputeerde Staten voorstelt een akkoord goed te keuren, waarvan ze zelf zegt dat het onuitvoerbaar is.

De Statenleden van de SP zaten in een lastige positie. Enerzijds verdedigde hun eigen gedeputeerde Van de Hout - zij het tandenkransend - namens Gedeputeerde Staten het natuurakkoord. Anderzijds spreekt de landelijke SP vernietigend over het akkoord. Ze stelden zelfs de notitie op “1 voor natuur: Natuurbehoud in de provincie Brabant, waarom de provinciale overheid het deelakkoord ‘natuur’ niet moet tekenen.” Ontzettend goed dat 4 SP Statenleden vanavond hun hart volgden, maar ik ben blij dat ik op dit moment niet in hun schoenen sta.

Vandaag werd meerdere malen duidelijk wat voor mogelijkheden het biedt nu het CDA en de VVD sinds maart samen geen Statenmeerderheid hebben. Tijdens de discussie over de toekomst van het landelijk gebied, konden maar liefst 4 moties van GroenLinks – ondanks een negatief advies van Gedeputeerde De Boer (VVD) – rekenen op een meerderheid. Zo:

-     komt er een nulmeting met alle informatie met betrekking tot de intensieve veehouderij in Brabant. Provinciale Staten ontvangt jaarlijks een geactualiseerd overzicht hiervan;

-      moet de onafhankelijke regiegroep die het advies van de Commissie van Doorn gaat uitvoeren, inzichtelijk maken op welke wijze de kringlopen van de Brabantse veehouderij – traceerbaar – gesloten te maken zijn op basis van Noordwest-Europese schaal;

-    moet het publieke garantiefonds voor de kosten van zoönosen (dierziekten) door het bedrijfsleven zelf worden gevuld;

-     wordt in de Verordening Ruimte voor nieuwbouw of uitbreiding het afstandscriterium van minimaal 250 meter tussen intensieve veehouderijbedrijven en gevoelige bestemmingen (woningen) bij vergunningverlening opgenomen. Binnen de afstand van 250 – 1000 meter tussen een LOG of IV-bedrijf tot een woonkern of lintbebouwing wordt voortaan bij vergunningverlening een aanvullende gezondheidskundige risicobeoordeling uitgevoerd.

Ook de motie die de PvdA mede namens GroenLinks indiende met de veelzeggende titel ‘Genoeg, geen vee erbij’ haalde het! Deze motie spreekt uit dat - gezien de richtlijnen van de Commissie Van Doorn - alles in het werk moet worden gesteld om de veestapel terug te dringen.

Onder lees meer mijn spreektekst tijdens de 1^e termijn van het debat over het natuurakkoord. Het videoverslag volgt snel!

Voorzitter, GroenLinks staat pal voor 2 zaken:

-     Dat alle bestaande natuur goed beheerd wordt, nu en in de toekomst. Dat is toch wel het minste wat we kunnen doen?

-     De Brabantse natuur op termijn verder wordt versterkt. Gelukkig staat dat ook in het Statenvoorstel over het Brabantse StadteLand, ook al mag ik dat geloof ik niet meer zo noemen. In het stuk over Stad en Platteland staat letterlijk “dat de afname van biodiversiteit stopt en mogelijkheden worden geboden voor een toename.” Dat is een ontzettend flinke ambitie, want ondanks vele inspanningen loopt de biodiversiteit al jaren terug. Mijn eerste vraag aan Gedeputeerde Staten is dan ook heel simpel: gelooft GS zelf nou werkelijk, dat het met het onderhandelingsakkoord natuur dat staatssecretaris Bleker met het IPO heeft gesloten, mogelijk is om de enorme ambitie die deze Staten zojuist heeft vastgesteld, te behalen? 

Tsja, het onderhandelingsakkoord. Of moet ik wurgakkoord zeggen, om met de woorden van SP Tweede Kamerlid Henk van Gerven te spreken? Eigenlijk wel, want het is een wurgakkoord! Ook onze eigen gedeputeerde Van den Hout zei niet voor niets in én tegen de Tweede Kamer dat we eigenlijk niet mogen spreken van een akkoord, maar van een dictaat. Er is immers niet onderhandeld.

Het dictaat houdt in dat het netwerk van natuurgebieden, de ecologische hoofdstructuur veel kleiner wordt: 600 duizend hectare in plaats van de eerder beoogde 728 duizend. De kwaliteit van de natuur neemt fors af door het huidige kabinetsbeleid. Meer planten- en diersoorten zullen uitsterven. Ook de biodiversiteit zal verminderen. Dat zijn niet mijn woorden, maar van het Planbureau voor de Leefomgeving. Toch een redelijke neutrale, vaak ook wat conservatieve club.

Wat betekent dat nou voor Brabant?

Nou, Brabantse natuurgebieden moeten worden verkocht. Gebruik en toegankelijkheid van natuurgebieden kan in verband met de veiligheid niet meer worden gegarandeerd. In Brabant gaat het om gebieden in stedelijke regio’s zoals bijvoorbeeld het Mastbos, de Strabrechtse Heide en het Bossche Broek.

Ook dit alles is niet mijn bescheiden mening. Nee, dit schrijft Gedeputeerde Staten ons deze week over in een notitie over Staatsbosbeheer. Deze organisatie beheert ongeveer 25% van de Brabantse bossen en natuurgebieden. In deze natuurgebieden ontvangt Staatsbosbeheer jaarlijks ongeveer 15 miljoen bezoekers. Door de bezuinigingen bij Staatsbosbeheer - die oplopen tot zo’n 60% - wordt de voorlichtende rol en haar rol t.b.v. recreatie uitgehold. Rollen die Staatsbosbeheer van oudsher heeft en die wij allemaal zo belangrijk vinden.

Kijk: dat je in deze financieel lastige tijden wat minder geld aan natuur besteedt en bijvoorbeeld natuuraankoop over meer jaren uitsmeert, logisch. Maar dat je zoveel bezuinigt zodat zelfs het beheer van bestaande natuur zwaar onder druk komt, dat gaat er bij ons niet in.

We laten ons verdorie toch niet chanteren door Henk Bleker, die dreigt met een noodwet? Stikken of slikken. Wat voor banenrepubliek is dit voortaan? Ik vraag GS nadrukkelijk om de eerste de beste trein naar Den Haag te pakken om echt te gaan onderhandelen. Hopelijk kunnen we dan spreken over een akkoord in plaats van over een dictaat.

Komt bij dat de financiële risico’s voor de provincie Noord-Brabant amper zijn in te schatten doordat nog niet duidelijk is:

- Hoe de 100 miljoen die het Rijk vanaf 2014 beschikbaar stelt voor beheer tussen de provincies verdeeld zal worden?

- Hoe het resterende budget van het Investeringsfonds Landelijk gebied wordt ingezet?

- Hoe en waar de ruilgronden worden ingezet?

- Hoe de afgesproken restopgave voor natuurontwikkeling (inrichting en beheer) over de provincies zal worden verdeeld?

Over deze zaken moeten de provincies het komende half jaar nog met elkaar onderhandelen. De armoede verdelen. Daar komen ze natuurlijk nooit uit: iedere provincie komt met een verdeelsleutel die voor zichzelf het best uitpakt.

Voorzitter, dit is niet alleen een slecht dictaat, maar ook een onduidelijk dictaat. Ik zou zo 5 onderwerpen kunnen noemen, waar ook gisteren tijdens het 3e Kamerdebat hierover geen duidelijkheid over is gekomen. Dat doe ik met het oog op de tijd niet.

Een ander punt waar veel onduidelijkheid over bestaat, en waar echt helderheid over moet komen, is de Memorie van toelichting die het IPO heeft geschreven bij het deelakkoord Natuur. Er zijn twijfels of de interpretatie van het deelakkoord in deze Memorie van toelichting wordt gesteund door alle partijen die het akkoord moeten tekenen. Daarom dienen we een amendement in om de Memorie van toelichting integraal onderdeel te laten uitmaken van het deelakkoord. Iedereen is immers gebaat bij duidelijkheid.

Voorzitter, ik ben benieuwd naar de reactie van de gedeputeerde hierop en sluit af. Prima dat natuurbeleid naar provincies komt, maar niet onder deze voorwaarden. We hebben geen flauw idee hoe dit dictaat gaat uitpakken voor de provincie Noord-Brabant en voor de Brabantse natuur. Tot duidelijk is dat met het beschikbare geld aan de doelstellingen kan worden voldaan, mag Brabant hier onder geen beding mee instemmen.

Al enkele jaren ben ik actief voor het CNV(j) Wajong Werkt Promotie team waar vanuit wij presentaties geven aan werkgevers door heel het land binnen hen bedrijf om het een en ander uit te leggen over wat de financiële voordelen zijn met het in dienst nemen van een Wajonger, wat hen Kwaliteiten zijn en hoe alles in zijn werk gaat wanneer betreffende Wajonger speciale voorzieningen nodig heeft, extra ondersteuning etc; Betreffende presentaties gaan mij ook met gemak af natuurlijk en zou ik ook in mijn eentje kunnen geven als met moet.

Sinds kort had ik samen met een andere Wajonger 3 presentaties gegeven voor groter pubiek, de eerste ging vloeiend naar mijn idee, de tweede had ik verknald naar mijn idee (terwijl wij wel positieve feedback kregen) en de derde was ik redelijk tevreden met her en der wat schoonheidsfoutjes die we met wat humor op konden lossen.

Het blijft telkens spannend voor mij wanneer ik grotere groepen moet toespreken, zal wel een soort van vaal angst zijn.

24 November ga ik een voorlichting in Berlicum geven en zoals het er nu naar uit ziet mag ik dat helemaal alleen gaan doen, moet ik dus 2x zoveel tekst gaan leren wat eigenlijk allang in mijn hoofd zit en kan ik zenuwachtig worden voor 2.

Ergens komt mij zelf dat persoonlijk vrij onhandig uit, Maandag 21 November bezoekt Job Cohen Hoogeveen en betreffende avond volgt er zoals gewoonlijk een politiek café, Job Cohen zal daarbij in gaan op de actuele ontwikkelingen in den Haag, de grote bezuinigingen van dit kabinet op sociaal vlak zullen o.a. een groot aandachtspunt zijn.

Reden voor mezelf om het politiek café zeker te gaan bezoeken en misschien een aantal vragen en of stellingen voor te leggen en daarbij wil ik mij gaan richten op de verruwing van de samenleving (Kleur Rijk), het PGB, Zorg en de Wajongere etc;

23 November om 19:30 heb ik een vergadering van stichting de Zonnebloem in mijn agenda staan die ik zeker niet kan missen omdat we veel belangrijke punten op de agenda hebben staan waarvan er 1 handig voor mezelf is voor persoonlijke ontwikkeling.

28 November ga ik naar Utrecht om mijn bijdrage te leveren aan stichting Schwung in de Wajong, naast mijn eigen ervaringen uit de praktijk te delen met daarnaast gewoon de kennis die ik heb vanuit het Wajong Werkt Promotie Team, Crossover etc; wil ik mij vooraf wel heel goed voorbereiden en voor komende week heb ik mijn eigen natuurlijk wat huiswerk opdrachten toe gekend.

Wanneer ik zo mijn agenda geratel terug lees wat zeker niet de eerste keer is in mijn blogs moet ik mijn eigen heel goed beseffen dat ik het gewoon kan, ik kan groter publiek toespreken! Voorgaande presentaties gingen goed want anders kreeg ik niet de toestemming om aankomend voorlichting in mijn eentje te doen ;-)

Gisteren organiseerde Urgenda voor de derde keer de Dag van de Duurzaamheid. Strukton kon deze dag uiteraard niet ongemerkt voorbij laten gaan en organiseerde een aantal activiteiten en was onder andere aanwezig bij het congres Nieuwe energie in  Bestaande bouw.

Zelf was ik aanwezig bij de activiteiten die Strukton organiseerde bij het hoofdkantoor in Utrecht. Daar werd de eerste elektrische laadpaal bij ons hoofdkantoor geopend en ter gelegenheid daarvan konden medewerkers ook een ritje maken in een van de speciaal aanwezige elektrische auto’s. Daaronder bevond zich onder andere de Fisker Karma. Verder waren er uiteraard een Nissan Leaf, een Think! City, een aantal elektrische vrachtauto’s, elektrische scooters en elektrische fietsen.

Naar mijn mening was het een geslaagde bijeenkomst, met veel belangstelling om een rondje te mogen rijden in de verschillende auto’s. En op de elektrische fietsen. Goede kans dus dat het aantal locaties en projecten waar gebruik wordt gemaakt van elektrisch vervoer op relatief korte termijn uitgebreid kan worden. Op dit moment zet Strukton Worksphere elektrische scooters in binnen de gemeente Den Haag en Strukton Rail zet elektrische auto’s onder andere in bij de aanleg van de HanzaRail.

Hieronder vind je een kleine foto impressie. Het was vrij koud, dus mijn fimpjes zijn mislukt (veel te veel getril van mijn koude handjes

In maart van dit jaar suggereerde het actualiteitenprogramma Eénvandaag in twee enigszins schreeuwerige uitzendingen dat het Marokkanenbeleid in 22 Nederlandse gemeenten mislukt zou zijn.
Die conclusie leek voorbarig. De uitzendingen maakten weliswaar duidelijk dat er veel subsidie ging naar de gemeenten zonder dat er duidelijke prestatieafspraken waren gemaakt, maar harde cijfers die aantoonden dat het beleid mislukt is, waren er niet. Harde cijfers dat het beleid gelukt zou zijn, waren er trouwens ook niet.

Inmiddels zijn er wel cijfers. Niet alleen over ‘Marokkanengemeenten’, maar ook over ‘Antillianengemeenten’. Minister Donner heeft eind oktober de rapportages Marokkaanse Nederlanders 2011 en Antilliaanse Nederlanders 2011 naar de Kamer gestuurd. Hierin worden de resultaten in gemeenten waar specifiek beleid voor Marokkaanse en Antilliaanse jongeren wordt gevoerd, vergeleken met cijfers van een jaar geleden toen voor het eerst een meting werd verricht.

Hieruit blijkt dat het nog niet gelukt is het aantal schoolverlaters en werklozen onder jongeren van Marokkaanse en Antilliaanse afkomst te verminderen. Het aantal voortijdig schoolverlaters in deze groep is zelfs licht gestegen, evenals het aantal werklozen. Op het meest gevoelige terrein, de bestrijding van criminaliteit en overlast, is volgens de gemeenten echter wel sprake van enige verbetering.

Het ministerie benadrukt in een begeleidende brief dat het niet reeel is na een jaar beleid al veel concrete verbetering te verwachten. Zichtbare vooruitgang op basis van de cijfers was in deze rapportages over het eerste jaar nog niet te verwachten, schrijft het ministerie in een toelichting. “Veel maatregelen zijn in 2010 ingevoerd en kunnen nog nauwelijks in de resultaten tot uitdrukking komen.”

Rapport ‘hoe specifiek is regulier beleid (en andersom)?

Over het algemeen hebben gemeenten meer geinvesteerd in tegengaan van ‘overlast’ en ‘criminaliteit’ dan in ‘school’ en ‘werk’. Dat concludeert het gemeentelijk samenwerkingsverband Marokkaans-Nederlandse risicojongeren na een inventarisatie van de inspanningen en resultaten in de betrokken gemeenten. De resultaten van deze inventarisatie zijn gepresenteerd in het rapport ‘hoe specifiek is regulier beleid (en andersom)?’. Dit rapport is ook door Donner naar de Kamer gestuurd.

Bij de thema’s ‘voortijdig schoolverlaten’ en ‘werk’ wordt volgens dit rapport niet veel aandacht besteed aan een specifieke aanpak voor de Marokkaans-Nederlandse doelgroep. Gemeenten verwijzen op die thema’s vaak naar de reguliere activiteiten van bijvoorbeeld sociale diensten of jongerenloketten.

Op grond van de inventarisatie in de betrokken gemeenten, concludeert het rapport;

•  “Gemeenten beseffen dat het voor een effectieve aanpak nodig is te beginnen met het doorbreken van de anonimiteit van de risicojongeren. Daarom zetten zij, liefst permanent maar in ieder geval tijdens de kritieke uren van de week, functionarissen in die zich ophouden waar ook de jongeren zich bevinden. Het zijn de ‘extra ogen en oren’ op straat.
• Door de inzet in de wijk en dichtbij de jongeren, signaleren gemeenten sneller waar het met een jongere of groepen jongeren fout kan gaan en kunnen zij eerder en doeltreffender optreden.
• Voor het benaderen van (jongeren binnen) groepen, ontwikkelen zij een specifieke ‘groepsaanpak’.
• Voorwaarde voor een doeltreffende aanpak is dat, naast alerte signaleerders in de wijk, voldoende en professionele achtervang van alle relevante partners in de aanpak beschikbaar is. Dat lijkt het geval.
• Meestal zijn deze partners georganiseerd in een casusoverleg. De jongeren die door de straatcoaches of andere professionals in de wijk zijn gesignaleerd, worden daar ingebracht ter bespreking.“

Prestatie- en resultaatafspraken

Kritiek is er ook: “Gemeenten formuleren de doelen voor de aanpak van Marokkaans-Nederlandse risicojongeren vaak in abstracte termen (bevorderen, versterken, tegengaan, verhogen, etc.). In enkele gevallen worden ambities in concrete percentages genoemd. Gemeenten maken prestatieafspraken met uitvoeringsorganisaties voor wat betreft verwachte inspanningen, maar slechts incidenteel geven gemeenten aan ook te verlangen dat de interventies een bepaald (maatschappelijk of individueel) en meetbaar effect moeten behalen.”

Vergelijkbare kritiek kwam ook al naar voren in de eerdergenoemde uitzendingen van EénVandaag. Het ontbreken van prestatieafspraken en (afspraken over) meetbare resultaten gaat overigens niet alleen bij deze problematiek op. Uit een in september gepresenteerd onderzoek blijkt dat tweederde van de gemeenten moeite heeft met het maken van concrete en meetbare afspraken met gesubsidieerde instellingen en vaak worden deze afspraken überhaupt niet gemaakt.

Onderzoek

Alle gemeenten hanteren wel vormen van onderzoek voorafgaande aan, tijdens of na uitvoering van interventies en/ of trajecten. Ook geven sommige gemeenten volgens het rapport veel aandacht aan de evaluatie of monitoring van interventies die zich specifiek op de doelgroep richten. Hierop baseren zij vervolgens ook hun nieuwe beleid. Kleinere gemeenten kiezen eerder voor erkende (evidence-based) interventies waardoor ze niet zelf hun interventies met werkzame bestanddelen hoeven te ontwerpen en testen.

Specifiek of regulier beleid

Volgens het rapport ‘Hoe specifiek is regulier beleid (en andersom)?’ heeft het ‘Marokkanenbeleid’ in de uitvoering meestal niet geleid tot specifiek beleid, maar tot het introduceren van specifieke aandacht voor de doelgroep binnen het reguliere beleid. ”Veel meer dan van ‘specifiek beleid’ kan daarom gesproken worden van het versterkenvan ‘cultuursensitiviteit’ binnen het reguliere beleid.”

Conclusie

In het rapport wordt geconcludeerd dat het beleid in de 22 gemeenten “ veel positieve inzet heeft opgeleverd”. De ‘cultuursensiviteit’ die de gemeenten vanuit de ‘Marokkanen-aanpak’ in hun beleid hebben geintroduceerd, zal ook andere niet-Westerse groepen ten goede komen en uiteindelijk de effectiviteit van het totale beleid.

Of het beleid op korte termijn tot resultaten zal leiden is volgens het rapport moeilijk te zeggen. “Het gaat om jongeren (en omgeving) met complexe problemen. Bovendien is het realiseren van een trendbreuk niet alleen afhankelijk van op de doelgroep gerichte interventies maar ook van de invloeden van andere zaken als algemene, maatschappelijke ontwikkelingen die los van deze doelgroep staan maar deze soms wel extra hard raken. Gemeenten hebben daar weinig invloed op, evenals op de inzet van de concrete, individuele professional wiens persoon in belangrijke mate bepalend is voor het al dan niet vinden van de juiste aansluiting bij de jongeren en gezinnen. Dit laat onverlet dat het aannemelijk is dat de gezamenlijke inspanningen positieve effecten zullen hebben.”

Alle 22 gemeenten willen die kennis en ervaring, op enigerlei wijze, implementeren in hun reguliere aanpak. De verwachting is echter dat vanwege de grote bezuinigingen bij het Rijk en de gemeenten, de toekomstige middelen niet zullen volstaan om alle nieuwe ontwikkelingen in het reguliere beleid te kunnen opnemen. Daarover maken sommige gemeenten zich volgens het rapport zorgen. De angst bestaat dat waardevol gebleken, maar te kostbare interventies zullen verdwijnen.

De betrokken gemeenten ontvangen tot eind 2012 geld voor de extra aanpak. Daarna stopt de subsidie. Donner schrijft dat de betrokken gemeenten resultaten zien van het geïntensiveerde beleid en dat zij daarom bereid zijn te blijven investeren in de ontwikkelde aanpak.

Vanaf 2012 wordt het beleid voor speciale doelgroepen afgeschaft, zoals vastgelegd in de Integratiebrief. De aanpak en de daarop gebaseerde maatregelen moeten daarom vanaf 2012 voor iedereen gaan gelden. “Afkomst speelt daarbij geen rol” schrijft Donner.

Wanneer het specifieke beleid verdwijnt en er ook geen resultaatafspraken worden gemaakt, zal het waarschijnlijk gissen blijven of het specifieke projecten voor Marokkaanse en Antilliaanse jongeren succesvol zijn geweest of niet. Discussies over het onderwerp zullen gevoerd blijven worden op grond van ‘beelden’ en minder op grond van ‘feiten’.

Ewoud Butter is freelance onderzoeker en schrijver en hoofdredacteur van Republiek Allochtonië

Lees of bekijk ook::

• Marokkaanse meisjes groeiend probleem (artikel vandaag in Binnenlands Bestuur)
• Uitzending Eénvandaag: project met Marokkanengemeenten mislukt
• Uitzending Eénvandaag: waarom zijn Marokkanengemeenten niet succesvol?
• ‘Het klopt dat het vooral Marokkanen zijn’
• Van Acker over de oorzaken en de aanpak van Marokkaanse jeugdcriminaliteit
• Tweedeling onder Atillianen en Arubanen in Amsterdam
• Allochtone probleemjongeren: populaire cultuur zegt meer dan etniciteit
• Geen verband tussen aantal allochtonen en criminaliteit in gemeenten
• Gemeenten met veel Marokkanen presenteren cijfers
• ‘Maak van ‘Marokkanenprobleem’ geen zelfversterkende spiraal’
• Voortijdig schoolverlaten vergroot kans op criminaliteit
• Schizofrenie komt bij (criminele) Marokkaanse jongens opvallend vaak voor
• Dossier allochtonen, criminaliteit en cultuur

Links naar de rapporten (alle links verwijzen naar de website van het ministerie van Binnenlandse Zaken); 

• Rapport ‘Marokkaanse Nederlanders 2011
• Rapport ‘Antilliaanse Nederlanders 2011′
• Rapport ‘Hoe specifiek is regulier beleid (en andersom)?’

Gemeenten met Antiiliaanse en Marokkaanse Nederlanders

• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Amersfoort 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Amsterdam 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Den Haag 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Eindhoven 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Lelystad 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Nijmegen 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Rotterdam 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Schiedam 2011
• Antilliaanse en Marokkaanse Nederlanders in Tilburg 2011

Gemeenten met Marokkaanse Nederlanders

• Marokkaanse Nederlanders in Culemborg 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Ede 2011
• Marokkaanse Nederlanders in ‘s-Hertogenbosch 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Gorinchem 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Gouda 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Helmond 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Leiden 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Maassluis 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Oosterhout 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Roosendaal 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Utrecht 2011
• >Marokkaanse Nederlanders in Veenendaal 2011
• Marokkaanse Nederlanders in Zeist 2011

Gemeenten met Antilliaanse Nederlanders

• Antilliaanse Nederlanders in Almere 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Breda 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Capelle aan den IJssel 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Den Helder 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Dordrecht 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Groningen 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Hellevoetsluis 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Leeuwarden 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Spijkenisse 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Vlaardingen 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Vlissingen 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Zoetermeer 2011
• Antilliaanse Nederlanders in Zwolle 2011

Vandaag wordt er actie gevoerd in Den Haag tegen het uitzetten van een kind door de Nederlandse overheid. Het is eigenlijk te verbijsterend voor woorden dat je daarvoor naar Den Haag moet gaan om via het parlement de regering op andere gedachten te brengen.

Dar gaat ook nog bepaald spannend worden want het hangt nu vast op het Christen Democratisch Appél en over de barmhartigheid van de Christendemocraten bestaat al langere tijd serieuze twijfel. Dat we van deze minister ook niet veel hoeven te verwachten weten we in Dronten al een tijdje sinds we deze zomer actie hebben gevoerd voor de Familie Karim.

Toch heb ik spontaan hulp aangeboden toen ik Henk Nijhof zijn oproep zag doen een ‘cordon om Mauro’ te vormen en vandaag een actie op het Plein in Den Haag op poten te zetten. In een avond tijd hebben we de website www.mauro.nu in elkaar gezet en de afgelopen dagen staat mijn telefoon nauwelijks stil met verzoeken om de laatste wijzigingen op de site door te voeren.

Laten we hopen dat het gaat helpen en, om het Herman van Veen te spreken, “de mensenrechten niet aan de Leers worden gelapt”.

Mauro werd in de omgeving van 2002 tegen zijn zin in op het vliegtuig gezet naar Nederland vanwege de vreselijke omstandigheden in Angola. Mauro was een jongen van 9 destijds

Zover ik na kan gaan verbleef Mauro vanaf dat moment een half jaar bij zijn (half/)zus en deze bracht Mauro destijds ook naar het politie bureau om asiel aan te vragen. Enkele maanden nadien verbleef Mauro bij een pleeggezin in Budel, vanaf 2003 werd hij opgevangen door Hans en Anita die nu zijn huidige pleegouders nu zijn.

Mauro kwam hier binnen als onwetend kind, wel heeft hij zich prima geïntegreerd en had en heeft prima hobby’s ambities voor de toekomst! (hij spreekt zelfs een beetje met de zachte Gee). Waar ik zelf persoonlijk van baal is dat Mauro een beetje als speelbal moet gaan functioneren binnen de 2e kamer en zeker de media (er zijn namelijk meer ‘Mauro’s)

Ga er nu zelf wel vrolijk aan mee doen, we tellen niet 1 ‘Mauro’ maar 75 of meer misschien, ik ga nu even voor het gemak van 75 uit en richt me in deze alleen op Mauro.

Hoe was het mogelijk dat de reactie op de eerste asiel aanvraag 4 jaar onderweg was zover ik na kan gaan, in 2006/2007 kreeg Mauro zijn 1e afwijzing! Het voorbeeld Mauro staat niet op zich zelf, er bestaan meer soort gelijk voorbeelden die de media niet gehaald hebben.

Vanuit mijn kant hoop ik op een generaal pardon voor Mauro en alle soort gelijk situaties nu, Leers kan en wil deze niet zomaar geven omdat hij emotie en recht niet zo maar met elkaar mag mengen, iemand moet zich aan de wet houden toch??

Wetten en regelgeving verdienen het wel om eens aangepast en verbeterd te worden, zeker wanneer deze niet functioneren naar behoren. Mauro terug pakken op een afwijzing die plaats gevonden had in 2007 kan ik zelf niet rijmen, had men zelf in 2002a 2003 meteen al moeten aangeven de poorten staan voor jou dicht ‘Mauro’!

Ten opzichte van Mauro wilde Leers een beetje loyaal zijn, hem een studie visum aanbieden waarvoor je officieel gezien eerst vanuit het buitenland zo’n ding moet aanvragen en dan hier mag komen om te studeren. Houd concreet in Mauro even terug sturen naar Angola en vervolgens welkom terug en leuk dat je hier gaat studeren op HBO niveau!

Zelfs wanneer Mauro nu zo’n visum krijgt heeft hij daar toch niets aan, Mauro moet nu al moeite genoeg doen voor zijn huidige opleiding op MBO 3 niveau en zekerheid bied zo’n visum hem ook niet (wat te denken van de LBO Mauro’s?).

Zelf ging ik naar school om te leren, te ontdekken wat mijn mogelijkheden waren en ik blijf door leren om een baan te kunnen krijgen. Mauro mag met zo’n flinke last op zijn schouders gaan presteren dat wil je niet weten, hij leert dan niet om zijn eigen te ontwikkelen, kwaliteiten te ontdekken etc; Mauro moet punten scoren op zijn cijferlijst om in Nederland te mogen blijven tijdens de (HBO volgens mij) studie en dan heeft hij nog geen enkele garantie om hier te mogen blijven.

Dinsdag om 13.00 uur op het Plein in Den Haag wordt er een #cordonommauro gehouden, Doe je mee? Geef je op! cordonmauro@gmail.com. En kijk op mauro.nu
Zelf hoop ik natuurlijk dat naast alle overige partijen de opkomst van de VVD’ers en zeker CDA’ers naar aanleiding van het afgelopen CDA congres groot zal zijn.

De ‘Mauro’s kun je niet nu pas naar huis sturen.

Het is weer zondag en dat betekent: jawel, een nieuwe heldenschets! Nadat er hoogstaande politici als Andrée van Es, Ineke van Gent en Jan Schaefer aan de beurt zijn geweest, is het nu wel tijd om eens een wat persoonlijkere heldenschets op te tekenen. Immers, iedereen kan een held zijn!

Deze week moet je de held niet te ver van huis zoeken. Het is er een in wording, op het punt staande toe te treden tot de heroïsche elite. Hij of zij komt op voor mensen in de samenleving die dat het hardst kunnen gebruiken. Tegen de conservatieve wind in doet deze held er alles aan om bekrompen, onverdraagzame en wantrouwende partijpolitiek te trotseren om het welzijn en geluk van medemensen te vergroten. Als kers op de taart zet dit heroïsch figuur diens denkbeelden actief kracht bij door dinsdag deel te nemen aan het ‘Cordon om Mauro‘. De held van deze week…dat kan JIJ zijn!

Het is niet moeilijk om de held van deze week te zijn. Iedereen kan het worden! Jij, ik, je vrienden, buren, familie…noem maar op! Beter nog, laten we ervoor zorgen dat er deze week juist zo veel mogelijk helden zijn! De weg naar het heldendom is simpel.

De route start bij kennisnemen van de zaak Mauro en zijn lotgenoten. 75 kinderen die naar zonder enige inspraak door hun ouders naar Nederland werden gestuurd en hier inmiddels jaren verblijven, staan op het punt dit land uitgezet te worden wegens vermeend onterecht verblijf. Een rekensommetje: kinderen + onvrijwillig hierheen gekomen + jarenlang verblijf in Nederland = blijven in Nederland en krijgen de nationaliteit. Zelfs voor de grootste wiskundige druiloren is deze som te begrijpen. Simpeler is het niet te maken.

Stap 2 van de weg is kennisnemen van de actie die aanstaande dinsdag tussen 13 en 14 uur gepland staat bij het gebouw van de Tweede Kamer in Den Haag. Als idee van Henk Nijhof zal daar een grote groep mensen hand in hand een massale kring om Mauro en zijn naasten vormen om hem te beschermen tegen die politici die hem het land uit willen zetten. Mauro is zelf erg blij met de actie en ook de eerste BN’ers sluiten zich al aan!

De derde stap is zo veel mogelijk mensen uit je omgeving enthousiasmeren om mee te doen. Vrienden, familie, leraren, collega’s, buren….het kan niet gek genoeg. Verspreid het woord! Iedereen is meer dan welkom om actief te laten blijken dat wij het huidige uitzettings- en vreemdelingenbeleid meer dan beu zijn!

De laatste stap is natuurlijk er zelf bij zijn komende dinsdag. Daarvoor is het fijn je aan te melden bij cordonmauro@gmail.com. Dan houdt de organisatie rekening met de opkomst mensen en blijf jij op de hoogte van de ontwikkelingen van de actie! Het is slechts een uurtje van je tijd, dus wees een keer burgerlijk ongehoorzaam en skip desnoods school of werk. Dit is je kans en het ultieme moment om te laten weten dat je het niet langer eens bent met de behandeling van Mauro en zijn lotgenoten! Dit is je kans om uit te groeien tot een echte held!

Ik zie je dinsdag in Den Haag! Tussen 13 en 14 uur gaan wij samen met een nog veel grotere groep mensen er alles aan doen om een eind te maken aan het intolerante vreemdelingenbeleid en klimaat in Nederland! Ik reken op je! Mauro rekent op je!

Meer info:

Cordon om Mauro

De onthustende aftocht naar monoculturaliteit

Zoals je vermoedelijk al via de verschillende media hebt meegekregen, staan Mauro Manuel, de Angolese jongen uit Limburg, en 75 lotgevallen op het punt Nederland uitgezet te worden. Volgens het kabinet verblijven zij hier onterecht en moeten ze terug naar het land van herkomst. Het gaat hier om kinderen die zonder enige inspraak door hun ouders naar Nederland zijn gestuurd en hier al vele jaren wonen. Inmiddels zijn ze na deze traumatische ervaringen veelal gesettled in de Nederlandse samenleving, maar nu dreigen ze ons land te moeten verlaten door fouten die hun natuurlijke ouders en de Nederlandse overheid hebben gemaakt. Fouten waar zij zelf part noch deel aan hebben. Fouten waardoor deze kinderen nu op het punt staan een nieuw trauma mee te maken.

Daarom ben ik ontzettend blij met het actie-initiatief van Henk Nijhof (foto). Hij is de geestelijk vader van de actie van aanstaande dinsdag in Den Haag voor een humaner uitzettingsbeleid, met name van kinderen, in Nederland. De actie vindt plaats tussen 13 en 14 uur bij het gebouw van de Tweede Kamer. Daar zal een grote groep sympathisanten een kring, een cordon sanitaire, om Mauro Manuel vormen om hem, dit keer nog figuurlijk, te beschermen tegen de politici die hem dreigen uit te zetten. Belangrijk om hierbij te zeggen is dat het in alle opzichten geen partijpolitieke actie is en campagneprullaria zullen dan ook geweerd worden. Daarnaast is het van belang om te vermelden dat Mauro via GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi heeft aangegeven zelf opgetogen te zijn over het cordon sanitaire.

Om de actie zo veel mogelijk kracht bij te zetten, zou het geweldig zijn als er een zo groot mogelijke groep mensen meedoet. Iedereen die walgt van het huidige uitzettingsbeleid van dit kabinet heeft nu de kans zich actief te verzetten van dit soort onmenselijke politiek. Sluit je daarom aan bij de actie! Wees voor 1 keer burgerlijk ongehoorzaam en skip een uurtje werk of school; help actief bij het in Nederland houden van Mauro en zijn lotgenoten! Het is slechts een uurtje van je tijd! Aanmelden voor deelname aan de actie kan door een aanmeldingsmail te sturen naar cordonmauro@gmail.com. Hier kan je ook terecht voor vragen of ideeën. Die kan je natuurlijk ook altijd achterlaten op dit blog of door een mail naar mij te verzenden (zie het kopje ‘Contact’ hierboven).

Aanstaande dinsdag slaan we letterlijk de handen ineen voor een menselijker en verdraagzamer Nederland. Hand in hand zullen we een grote kring vormen om Mauro en zijn naasten. Wees er bij! Tot dinsdag in Den Haag!

 Voor meer informatie:                                                                                  www.mauro.nu                                                                                                                        De onthutsende aftocht naar monoculturaliteit

Vorige week vrijdag bracht Tweede Kamerlid Attje Kuiken een bezoek aan Vught. Met bestuur en fractie van PvdA-GroenLinks heeft Attje door Vught gefietst en de middag afgesloten met een borrel bij De Rode Rik. Dit moment is benut om wensen mee te geven naar Den Haag.

Het eerste onderwerp van de middag was de rijksinfrastructuur. Na de ontvangst op het Raadhuis door fractie en bestuur werd Attje geïnformeerd over de A2, N65 en de spoorwegen door wethouder Wilbert Seuren. Daarna stapte ze op de fiets om samen met fractie- en bestuursleden de doorsnijdingen en knelpunten met eigen ogen te kunnen zien. Daarbij was aandacht voor de cumulatie van de problemen daar waar de spoorwegen, N65 en A2 bij elkaar komen. Ook werd er specifiek gekeken naar de sluiting van de spoorwegovergang terwijl de stoptrein een paar minuten stil staat op het station. Dat moet zeker anders kunnen – getuige ook de situatie bij andere stations – en dat wilde Attje graag meenemen naar Den Haag. En natuurlijk is uitgebreid stilgestaan bij de extra treinbewegingen als de Boog bij Meteren gereed is.

De fietstocht werd afgesloten bij De Rode Rik, waar onder het genot van een borrel is gesproken over de sociale infrastructuur van Vught. Natuurlijk gaat het dan om de nieuwe taken die naar de gemeente gaan komen de komende jaren. Boodschap van de fractie was dat de gemeente voor uitvoering van deze taken zal moeten samenwerken in de regio, maar vooral ook voldoende geld van Den Haag moet krijgen. De gemeente is niet in staat om alle bezuinigingen van Den Haag op te vangen en kwaliteit te handhaven.

Attje gaf aan graag van de lokale afdelingen te horen hoe de besluiten uit Den Haag uitpakken in de praktijk. Ook wil ze graag wat zaken die deze middag door PvdA-GroenLinks aan de orde zijn geweest meenemen naar Den Haag.

*Dit blog is het artikel dat ik schreef voor de Opinie pagina van het Friesch Dagblad, geplaatst 20/11/2011.

 

Door het mooie weer werd het feestelijk. De stemming was goed: er waren originele teksten op borden en spandoeken en er liepen nogal wat ludiek uitgedoste mensen rond. Via de (goede) geluidsinstallatie die aan de zijkant van het Beursplein was opgesteld, kon iedereen haar en zijn verhaal kwijt. Daar werd veel gebruik van gemaakt; analyse, zorg, woede en lied werden gedeeld. De groeiende massa maakte via klappen, juichen, boe-roepen of zwijgen hun reacties kenbaar. Niemand regelde dat, er waren geen leiders, er was geen programma, het ging zoals het ging.

Het was 15 oktober 2011, de eerste dag van #OccupyAmsterdam.

 

Amsterdam en Den Haag volgen met vele andere Europese steden de beweging die in Egypte tijdens de Arabische Lente begon en deze zomer oversloeg naar Spanje. Een maand geleden is dit plein-protest overgenomen door Amerikanen die de beurs op Wall Street onder vuur nemen als metafoor voor het ontspoorde kapitalistische systeem. Eerst nog niet geheel serieus genomen door de traditionele media, heeft de Occupy Movement in New York en talloze andere Amerikaanse steden voet aan de grond gekregen door de snelle en autonome berichtgeving via de nieuwe media.

 

Al heeft Nederland geen dictator te verdrijven en zijn hier nog goede CAO´s van kracht, ook in dit rijke en welvarende land wordt de noodzaak tot verandering gevoeld. Ook hier gaat de ziektekostenverzekering weer omhoog, worden pijnlijke bezuinigingen doorgevoerd maar de aanschaf van het dure JSF vliegtuig is nog niet geschrapt. Maandag kwam Philips met het bericht dat er in Nederland 1400 banen zullen verdwijnen terwijl er voor miljoenen winst is ingeboekt in het afgelopen halfjaar. Het verhaal is niet meer uit te leggen.

Overal klinkt het verwijt dat de samenleving teveel 'money-driven' en 'fear-based' is.

Het internationale karakter van het protest is verklaarbaar; het besef dat we dezelfde planeet bewonen, dezelfde lucht inademen en ons financiële systeem wereldwijd samenhangt dringt bij iedereen door. De illusie dat een land zich buiten de ontwikkelingen in de wereld kan houden door grenzen te sluiten, blijkt vervlogen.

De rampen die de afgelopen jaren hebben plaatsgevonden herinneren ons eraan dat niet alles ´onder controle´ is. Vanuit de grote belangen die er op het spel staan wordt snel gezegd dat we rustig kunnen gaan slapen, maar de werkelijkheid laat zich niet meer verdoezelen.

 

Om deze reden groeit de beweging die zich richt op Global Change, snel; het begint bij steeds meer mensen door te dringen dat niet alleen de arme landen of de werk- en daklozen in de rijke landen getroffen (zullen) worden door de crisis. In één van de You Tube filmpjes vertellen afgestudeerden en mensen uit de middenklasse in New York dat hun toekomst uitzichtloos is. Dat betrekt mensen uit alle geledingen bij dit protest. Door die bewustwording is de strijdkreet ontstaan: “Wij zijn de 99%”; de constatering dat een kleine groep rijken rijker wordt en de grote groep armen armer. Dat is niet alleen in Amerika het geval.

De gevolgen van het begrotingstekort in Griekenland zullen vooral voor de gewone man en vrouw heel ingrijpend zijn en de toekomst van andere Europese landen is net zo onzeker. Er is in feite sprake van chaos.

In de chaostheorie is er een fase dat oorzaak en gevolg zijn omgedraaid. Dat is nu het geval: de banken helpen de samenleving niet meer, maar de mensen moeten de banken helpen*.

Maar diezelfde mensen willen hun toekomst niet meer laten bepalen door leiders met wie ze geen contact hebben en die ze niet meer vertrouwen; die onderdeel van het systeem geworden zijn en daarmee – vaak onbedoeld - deel van het probleem.

 

Het moment van ´critical mass´ lijkt bereikt; een bepaalde hoeveelheid ten opzichte van het totaal, veroorzaakt een wijziging. Het aantal mensen dat een factor van betekenis vormt bestaat uit mannen én vrouwen met diverse achtergronden, van verschillende leeftijden, uit allerlei landen en culturen én een gezamenlijke gevoelde urgentie tot verandering.

Wát voor veranderingen en langs welke weg die gaan plaatsvinden is in deze fase nog niet helder. De ´wijsheid van gewone mensen´ en een zo breed mogelijk gedragen overleg lijkt de aangewezen route voor de komende tijd. De behoefte aan leiderschap is minimaal, het verlangen naar onderlinge verbinding sterk; een proces van zoeken naar inhoud en vorm, decentraal, SLOW en zelforganiserend, om draagvlak te creëren.

De protest-pleinen zullen nog wel even blijven, zelfs nodig zijn. Want op dit moment heeft niemand de oplossing paraat. En wie dat wel denkt te hebben, heeft niet goed gezocht!*

 

Ineke M. Verdoner

 

* in afstemming met Jaap Peters (Slow Management) enkele citaten w.o. van de dichter Kopland.

 

artikel Friesch Dagblad

Het Noord-Groningse Usquert was in de eerste helft van de twintigste eeuw een van de rijkste gemeenten van Nederland. Wassenaar, Bloemendaal en het Gooi verbleekten er bij. Nou ja, bijna. De enorme rijkdom was echter beperkt tot een kleine elite van grote herenboeren. In hun “ achtertuinen” bestond veel armoede. De socialistische SDAP, de vooroorlogse voorloper van de PvdA, behield tot ver na de Tweede Wereldoorlog de absolute meerderheid in de gemeenteraad.

Rijk en vooruitstrevend was de combinatie in Usquert. In april 1929 besloot de gemeenteraad tot de bouw van een nieuw gemeentehuis. H.P. Berlage, volgens burgemeester Welt “Neerlands grootsten bouwmeester van den tegenwoordigen tijd”, kreeg de opdracht een modern gebouw te ontwerpen.

Het is Berlages enige gemeentehuis. Eerdere ontwerpen voor gemeentehuizen, ondermeer in Den Haag, werden niet uitgevoerd. Vandaar dat Berlage aan het eind van zijn succesrijke loopbaan graag het nieuwe gemeentehuis van Usquert ontwierp én bouwde. Het is een juweeltje geworden.

Tijdens de bouw ontstond één probleempje. Toen Berlage eens vanuit Amsterdam naar de bouw kwam kijken vond hij zijn creatie schril afsteken bij de gigantische rentenierwoningen van de herenboeren in het dorp. Reden om een extra torentje op te bouwen, geheel in Italiaanse stijl (denk aan het raadhuis in Siena). De raad van Usquert wilde de meerkosten niet betalen, waarop Berlage aanbood de ontbrekende 1200 guldens, een fors bedrag voor die tijd, uit eigen zak te bekostigen.

In januari 1930 werd het gemeentehuis feestelijk ingewijd. In de hal voor de raadszaal werd de raadsleden alle wijsheid gewenst: "Heil ’t nieuwe huis! USQUERT’s gemeentenaren tot vreugd, waar raadszaal hunnen daad vereent. Vermoge hij dan, tot bloei van de gemeent, steeds nieuwe kracht tot wijzen raad te garen".

Tot de gemeentelijke herindeling van 1990 heeft het Berlagehuis als gemeentehuis gediend. Nog tot en met 30 oktober kunt u er de tentoonstelling BERLAGE in het NOORDEN bewonderen. Grijp uw kans. U heeft nog anderhalve week.

Erik de Graaf

PS: voor meer foto's van het Berlage Huis in Usquert klikt u hier!

Het verbod op gelaatsbedekkende kleding is door de ministerraad in Den Haag. De exacte tekst wordt pas bekend na het advies door de Raad van State. Het orgaan dat advies uitbrengt over voorgenomen wetgeving alvorens ze ter instemming aan de Tweede Kamer worden voorgelegd. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt. Is dit nieuwe verbod in strijd met de Vrijheid van Godsdienst? Ik denk van niet. De regering zal ongetwijfeld verstandig zijn, en de Boerka als godsdienstige kleding niet specifiek benoemen...

Ambassade van de vrede in Heerlen

Nadat dat op 15 september in den Haag Jan Terlouw beëdigd werd als ‘Minister van Vrede’ is in Heerlen op zaterdag 17 september de ‘Ambassade van de Vrede’ gestart met haar activiteiten.
Het Ministerie van Vrede, een initiatief van vredesorganisatie IKV Pax Christi, heeft als doel aandacht te vragen voor het belang van vrede en veiligheid.
De Heerlense 'Ambassade van de vrede' is opgericht door het Vredesplatform Heerlen, een platform zich al jaren inzet voor de bewustwording rondom vrede en veiligheid.

Afgelopen zaterdag 17 september, aan het begin van de vredesweek, hebben de Ambassadeurs van de Vrede, een enquête gehouden onder zo'n 120 bezoekers van de Heerlense binnenstad .
De bezoekers werd gevraagd zich te uiten over hun beleving van veiligheid aan de hand van de vraag: 'Ik zou me veiliger voelen als':
In overgrote meerderheid werd aangegeven dat veiligheid een groot goed is dat we met elkaar in stand moeten houden. Meer dan 90 % van de geënquêteerden zou zich veiliger voelen als we elkaar onderling meer zouden vertrouwen. Daarbij werd aangegeven dat dit ook betekent dat men dan zelf meer vertrouwen moet geven aan anderen.

Men getuigde voorts van een goede gemeenschapszin: 80% vond dat de welvaart beter verdeeld moet worden tussen arme en rijke landen. In een tijd van bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking vind het Vredesplatform dat een interessante uitslag.
Het oude vredesthema van kernwapens blijkt nog springlevend want 84% vindt dat alle kernwapens de wereld uit moeten, desgevraagd zelfs als wij daar de eerste stappen voor moeten zetten. Maar zelfkritisch was men ook: 58% vind dat er meer controle moet zijn door de overheid. Opvallend genoeg zag slechts 37% een uitbreiding van de macht van Europa bijdragen aan de veiligheid.
De enquête vond afgelopen zaterdag plaats op het Pancratiusplein te Heerlen, tijdens de manifestatie Heerlen in de wereld, de Wereld in Heerlen.

Als je debattrainer bent en de combinatie van taal en politiek je stokpaardje is, tja, dan moet je wel bloggen over de Algemene Politieke Beschouwingen. Over de poedel. En natuurlijk over ‘doe normaal’. Over de beste debater, uitgeroepen door het Debatinstituut: Rutte. Speelt het spel om het spel en is een meester in metacommunicatie (‘doe zelf normaal’).

Ik beken: ik heb het allemaal niet meegekregen, op wat snippers in de herhaling na. Ik was aan het werk. In Brussel, voor de Eurpean Green Party. Waar ik voorlichting gaf over de Green Academy, die in oktober start. Waar Emilie Turunen sprak, het jongste lid van het Europese parlement. Ik ben meteen fan. Wat een authentieke bevlogenheid, gekoppeld aan slim politiek inzicht. Ze sprak uit haar hart. Het contrast met de plichtmatige woordgevechten in Den Haag kon niet groter zijn.

Het schijnt ook heus wel over de inhoud gegaan te zijn, in Den Haag. Las ik tenminste op twitter. Jammer dat ik dat dan net niet heb meegekregen. En dat dat de samenvattingen niet heeft gehaald. Daar overheerste het nieuwe Algemeen Beschaafd Haags: doe normaal, poedel. Triest. Heel triest.

Wie dacht dat ze alleen in Den Haag de kroegpraat importeren in de parlementaire debatten komt bedrogen uit. Ook in de raadszaal van Gouda worden grote woorden bij de kleinste zaken niet geschuwd, zoals woensdag bleek. Hoewel de fractie van Trots op Nederland positief was over het veiligheidsbeleid van de gemeente verweten ze het college “naïviteit” en “wereldvreemd” gedrag bij de discussie over vechtsportlessen. Het trainen van sportschooldocenten in pedagogische vaardigheden om beter met moeilijke jongeren om te gaan is blijkbaar stom volgens Trots. En dat volledig tegen alle onderzoeken in. Niet nadenken, maar vol op de onderbuik, en dat in bewoordingen met persoonlijke kwalificaties die niet passen in een gemeenteraad. Treurig dat ze zichzelf en de Raad zo niet serieus nemen.

Voor onze fractie is de beantwoording van de vragen over dit onderwerp duidelijk. Het gaat niet om gratis weggevertjes voor probleemjongeren maar het verbeteren van de kwaliteit van vechtsportlessen waarbij probleemjongeren beter geholpen kunnen worden uit de ellende te blijven. Wetenschappelijk onderzoek hierover (zoals het rapport over Tijd voor Vechtsport, met veel literatuurverwijzingen) laat zien dat met name de kwaliteit van de docent invloed heeft op het verminderen van aggressief gedrag. Grappig is daarbij dat een onderzoek wordt geciteerd dat een toename van alcohol- en sigarettengebruik bij sporters – de invloed van de kantine is groot, zeker bij voetbal en hockey.

Om hierover te debatteren is wat ons betreft niet nodig. Het is zinvoller om het veiligheidsbeleid en de voortgang ervan vaker te agenderen dan eens per 2 jaar dan één kleine maatregel te overbelichten. Dan besteed ik liever die tijd aan de enorme bezuinigingsopgave en de gevolgen voor de inwoners van Gouda, dat raakt aan veel meer burgers.

Een ander onderwerp dat woensdag werd besproken was de H&M. Ook iets dat burgers raakt, zowel degenen die niet kunnen wachten tot de winkel zich aan de Kleiweg vestigt als de omwonenden die zich gepasseerd en miskend voelen bij hun bezwaren. Daar valt nu niets meer aan te doen, tegen een H&M zeg je geen nee en een alternatief plan kon niet, maar zo voor het blok gezet worden wil mijn fractie niet meer. Samen met de CU en de PvdA hebben we een motie door de Raad geloodst om ons als Raad eerder te betrekken bij dit soort zaken, zodat we eerder een signaal richting wethouder kunnen geven. Voor de bewoners van de Slapperdel en omgeving te laat, maar wellicht voorkomt het toekomstige problemen. Daarnaast komt de participatieverordening en hoe die wordt toegepast op de agenda van de Raad, zodat we ook naar andere mogelijkheden kunnen kijken om deze trajecten te verbeteren.

De hele Raadsvergadering is hier te bekijken.

Oh oh, wat heb ik me destijds druk zitten maken om de identificatieplicht (bij de originele post stond meen ik nog een mooi plaatje van Nederland met een oranje-blanje-bleu hakenkruis, maar dat is in de krochten van het www verdwenen). Het is dus wel erg mooi dat nu blijkt dat de Hoge Raad zeven jaar na dato van mening blijkt dat dit ausweis wel gratis moet worden verstrekt. Mooi! Niet voor de gemeenten, maar dat geld moeten we absoluut gaan terugvorderen op het rijk. Bij voorkeur met terugwerkende kracht zodat we het geld met terugwerkende kracht kunnen terugstorten aan iedereen die dat nare plasticje voor niets heeft aangevraagd. Ben benieuwd hoe lang we dan nog die o zo nodige id-plicht hebben... Rare fratsenmakers in Den Haag.

Beweegtuinen zijn speeltuinen met outdoor-fitnesstoestellen waar je verschillende spiergroepen kunt trainen. Populair in het buitenland, maar ook steeds vaker in Nederland te vinden. Beweegtuinen stimuleren niet alleen het bewegen, ze vormen ook een vanzelfsprekende ontmoetingsplek voor verschillende generaties. Zo versterken ze de vitaliteit van de gemeente.

Ook Bosschenaren bewegen te weinig, terwijl bewegingsarmoede gevaarlijk is voor de gezondheid, van jongeren en ouderen. En de mensen die wel bewegen doen dat tegenwoordig graag op een tijd en plaats die hen uitkomt en dikwijls niet meer in verenigingsverband. Dat kan natuurlijk uitstekend in een laagdrempelige beweegtuin in je omgeving, samen met anderen uit de buurt. Op gebruiksvriendelijke toestellen, die hufterproof zijn.

GroenLinksgemeenteraadslid Ufuk Kâhya ziet de beweegtuinen daarom graag ook in Den Bosch. Hij kwam deze week met een voorstel voor de aanleg ervan in West en aan het Zuiderpark in Zuid.

INITIATIEFVOORSTEL
Beweegtuinen

Status
Op basis van het in de Gemeentewet opgenomen recht, dient de fractie van GroenLinks een initiatiefvoorstel in om sport en bewegen te stimuleren en daarbij ook de sociale cohesie te bevorderen in de wijken van ‘s-Hertogenbosch door middel van “beweegtuinen”.

1. Samenvatting
GroenLinks dient dit initiatief in om de beweging, sport en sociale cohesie in de wijken van de gemeente ’s-Hertogenbosch te bevorderen. Een beweegtuin stimuleert bewegen en vormt ook een ontmoetingsplek die de burgers van de gemeente ’s-Hertogenbosch dichter bij elkaar brengt.

Het is haalbaar, ook in deze tijden van financiële schaarste, om op creatieve wijze onze ambities te realiseren. Op het gebied van gezondheid en sociale cohesie moet onze ambitie onveranderd hoog blijven. Het college wordt gevraagd twee beweegtuinen te realiseren en te bezien wat dat in beweging brengt.

2. Aanleiding
In de gemeentelijke Sportvisie is aangegeven dat de volksgezondheid een punt van toenemende zorg is. Het percentage jeugdigen met overgewicht en obesitas en volwassenen met cardiovasculaire aandoeningen neemt de laatste jaren toe. Bewegingsarmoede is een belangrijke risicofactor voor onze gezondheid. Bewegen is van grote invloed op de ontwikkeling van kinderen.

Uit de sportstatistieken van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat bij 1 op de 7 kinderen sprake is van overgewicht. Voor Den Bosch betekend dit 15.5%. Ook blijkt uit de sportstatistieken dat sportdeelname van allochtonen, lager opgeleiden en mensen met lagere inkomens fors achter blijft ten opzichte van de rest van de bevolking. Ook speelt dit initiatiefvoorstel in op het tendens van individualisering en informalisering. Steeds meer mensen die willen wel bewegen, maar niet in verenigingsverband. Dit initiatiefvoorstel wil op een laagdrempelige wijze burgers stimuleren en faciliteren om meer te bewegen.

Het is belangrijk dat in deze tijd zowel ontmoeting en dialoog als bewegen wordt gestimuleerd. Natuurlijke ontmoetingsplekken nemen in hoog tempo af wat bijdraagt aan de afname van de sociale cohesie. Parken en speeltuinen vormen ook belangrijke ontmoetingsplekken in deze gemeente. Dit initiatiefvoorstel ‘Beweegtuinen’ gaat over het stimuleren van sport en bewegen, maar benadrukt en bevorderd tevens het aspect van sociale cohesie.

3. Beweegtuinen
Beweegtuinen zijn als het ware speeltuinen met outdoor-fitness toestellen die verschillende spiergroepen trainen. Beweegtuinen zijn in het buitenland veelvuldig te vinden. Ook in Nederland begint het zich succesvol te verspreiden. In steden zoals Haarlem, Amsterdam, Doetichem, Rotterdam, Zoetermeer, Den Haag, Maassluis en Tilburg zijn al openbare sportparken gerealiseerd. Uit onderzoek van de Gelderse Sportfederatie blijkt dat beweegtuinen niet alleen het bewegen stimuleren, maar ook een positieve rol spelen bij sociale ontmoeting van verschillende generaties. Beweegtuinen versterken de vitaliteit van de gemeente.

Gebruiksvriendelijkheid
De toestellen op de beweegtuinen zijn gebruikersvriendelijk,
zowel voor kinderen als voor ouderen. Sommige toestellen zijn
ook rolstoelvriendelijk. De toestellen zijn ook hufter-proof.

Beweegtuinen;
- stimuleren bewegen (met name ook die groepen die nu een bewegingsachterstand hebben zoals allochtonen, laag opgeleiden en mensen met lage inkomens),
- zijn laagdrempelig en toegankelijk voor jong en oud,
- kunnen overal worden ingepast in de openbare ruimte, zowel in groene omgevingen waar zich al veel bewegers bevinden, als in een meer stenige omgeving.
- zijn grotendeels ook toegankelijk voor mensen met bepaalde fysieke beperkingen,
- zijn natuurlijke ontmoetingsplekken,
- bevorderden zowel de volksgezondheid als de sociale cohesie.

4. Financiën
Creatieve mogelijkheden
Het is aan te bevelen om in deze tijden van financiële schaarste de mogelijkheden van samenwerking met en/of sponsoring vanuit de markt te onderzoeken. Vanuit het maatschappelijk verantwoord ondernemen is het denkbaar dat bedrijven en ondernemers interesse kunnen tonen. Sponsoring van dergelijke toestellen zijn voor bedrijven en ondernemers namelijk deels fiscaal aftrekbaar. Daarnaast zou een mogelijkheid gecreëerd kunnen worden om op het toestel de naam van de sponsor te vermelden. Dit zal op een bescheiden wijze moeten gebeuren, het is namelijk niet de bedoeling dat de toestellen worden getransformeerd tot reclamezuilen. Het eerste ‘Bossche Benkske’ in
’s-Hertogenbosch is door sponsoring vanuit de markt gerealiseerd.
Dit is ook goed denkbaar voor beweegtuinen.

Kosten
Een beweegtuin kan in omvang verschillen. Een gemiddelde beweegtuin bevat
ongeveer 6 – 10 toestellen wat de mogelijkheid biedt voor een volledige work-out
waarbij alle spiergroepen getraind kunnen worden. Toestellen bedragen circa
€ 2.000.- per stuk, waarbij de prijzen per toestel variëren.
De plaatsing en transportkosten voor een beweegtuin varieert afhankelijk van de locatie en de aantal toestellen. Indicatieprijs van het realiseren van een beweegtuin met 6 toestellen is € 15.000,-. Deze prijzen zijn gebaseerd op de informatie die is verschaft door één aanbieder en kunnen per leverancier verschillen. Het College zal als uitvoerder zelf bij de realisatie prijsafspraken moeten maken met een van de aanbieders. Ter indicatie is er een prijzenlijst opgevraagd bij een van de aanbieders. Tot slot zijn er onderhoudskosten die vergelijkbaar zijn met de onderhoudskosten van een reguliere speeltuin. Voor het realiseren van twee beweegtuinen zal een investering vragen van circa € 40.000,-.

Financiering
Voor de financiering kan er gezocht worden naar ruimte binnen bestaande budgetten zoals wijkspeelplaatsen, aanpak buurtpleinen en bewegen voor ouderen. Uit een verkenning blijkt dat binnen de huidige begroting in de hier genoemde posten de ruimte en mogelijkheid bestaat om de eerste twee beweegtuinen uit te financieren.

5. Realisatie
Het College draagt zorg voor de realisatie van beweegtuinen. De realisatie van beweegtuinen kan op verschillende wijze vormgegeven worden. Het is de verantwoordelijkheid van het College om dit effectief en efficiënt vorm te geven.

Locatie
Een belangrijk aspect bij het realiseren van beweegpark is de locatie. Goede locaties zijn parken in wijken waar ook speelgelegenheid is en langs (hard)looproutes in wijken. Ook is het van belang om te kijken naar de demografie van de wijk. Voorkeur zou uit moeten gaan naar wijken waar de doelgroepen die momenteel volgens de sportstatistieken een beweegachterstand hebben zich veelvuldig zetelen. Voor de eerste twee beweegtuinen valt daardoor te denken aan de Westerpark of de Wijdonklaan in West en aan het Zuiderpark in Zuid.

Inpassen in bestaand beleid
Na realisatie van twee beweegtuinen zal bezien moeten worden wat het in beweging brengt. Bij succes kunnen er meer beweegtuinen gerealiseerd worden in de openbare ruimte en zou onderdeel kunnen worden van regulier beleid. Bij verdere uitbreiding is het van belang om in overleg te gaan met de sportalliantie, bewonersraden en andere organisaties zoals de seniorenraad om geschikte locaties te bepalen. Daarnaast zal ook de nabijheid van grotere voorzieningen moeten worden overwogen, zoals sociaal-culturele voorzieningen en onderwijsinstellingen.
Bij het ontwikkelen van wijkspeelplaatsen kunnen beweegtuinen als optie worden meegenomen en in overleg met bewoners kan bezien worden of realisatie mogelijk is.

6. Voorstel
Wij stellen u voor het bijgaand ontwerp-besluit vast te stellen.

De fractie van GroenLinks ’s-Hertogenbosch,
namens deze,
Ufuk Kâhya

De gemeenteraad van ‘s-Hertogenbosch in zijn openbare vergadering van 11 oktober 2011 ;
gezien het initiatiefvoorstel van de fractie van GroenLinks van 6 september 2011,

gelet op de Gemeentewet en artikel 37 van het Reglement van Orde voor de vergaderingen van de gemeenteraad;

Besluit:

1. Sport en bewegen te stimuleren door het realiseren van beweegtuinen in de wijken van de gemeente ’s-Hertogenbosch.

2. Als pilot 2 beweegtuinen te realiseren, waarbij het college de opdracht krijgt om de samenwerking met (markt)partijen te bewerkstelligen.

3. De realisatie van de twee beweegtuinen, circa € 40.000,-, te financieren uit het budget wijkspeelplaatsen, aanpak buurtpleinen en/of bewegen voor ouderen.

De gemeenteraad voornoemd,
De griffier, De voorzitter,

drs. A. van der Jagt mr. dr. A.G.J.M. Rombouts

klik hier voor het initiatiefvoorstel in pdf.

“Zou jij naar een coffeeshop gaan als die dichtbij school is?”, vroeg ik een (18-jarige) leerling onlangs. “Nee, veel teveel gedoe, zonde van je pauze”. Zo zie je maar, puberale luiheid is dankzij ons liberale softdrugsbeleid belangrijker dan een verboden genot. Desondanks vinden partijen als Trots op NL en het CDA dit een mooi puntje voor wat symboolpolitiek. In het regeerakkoord is afgesproken dat coffeeshops minstens 350 meter van scholen af moeten liggen. Net als de animal cops een belangrijke maatregel voor de veiligheid van ons land. Of zoiets.

Al meer dan 90% van de coffeeshops voldoet aan die norm, hoe willekeurig die ook is. In  Gouda is dat lastig (evenals vrijwel iedere andere grotere stad), want het is een compacte stad met aardig wat scholen verspreid door de stad. Meer dan 25 basisscholen en 8 middelbare scholen (en nog wat speciaal onderwijs) is die norm lastig te handhaven. Aangenomen dat er geen overlap is, heb je het over meer dan 30 maal een oppervlakte van 385.000 vierkante meter. Dan is ongeveer driekwart van Gouda verboden gebied voor coffeeshops. Al die verplaatsingen moeten natuurlijk betaald worden, en zo ben je als gemeente dus weer een hoop geld over de balk aan het gooien.

En waarvoor? Een coffeeshop in de buurt van een school maakt qua gebruikers niet uit. De minimumleeftijd is 18, dus hooguit een klein deel van de zesdeklas van het VWO kan legaal naar binnen. En als een school daar niet op handhaaft heeft de school een probleem, net als wanneer leerlingen alcohol zouden kopen in een supermarkt (dat mag al vanaf 16 – of de regering daar ook wat aan wil doen!) onder lestijd. Sluiting van coffeeshops in de buurt van scholen zorgt dan ook niet voor een afname van blowende leerlingen.

Nederland heeft juist een drugsbeleid om trots op te zijn, en effectief. In Nederland worden minder drugs gebruikt dan in andere landen met een strenger beleid. Dat is goed nieuws voor de volksgezondheid. Nederlanders behoren tot de gezondste mensen ter wereld. Onze jeugd wordt dankzij de coffeeshops niet blootgesteld aan vage straatdealers met fout spul. Laten we daar nou trots op zijn, in plaats van onze voorsprong weg te geven.

Zijn er dan geen problemen? Natuurlijk wel. Er zijn regelmatig klachten van omwonenden over parkeeroverlast rondom coffeeshops. De Wilhelminastraat is daar een bekend voorbeeld van. Maar als daar een afhaalchinees zou zitten zou je dezelfde problemen kunnen krijgen. Dat is een kwestie van handhaven. Of, als blijkt dat de eigenaar best mee wil werken aan een verhuizing, gewoon regelen dat hij ergens anders kan zitten waar de buurt minder overlast ervaart. En maak de eigenaar maar mede-verantwoordelijk voor het terugdringen van de overlast, dan zorgt hij daar wel voor.

Maar we moeten ons niet gek laten maken met symboolpolitiek uit Den Haag die de veiligheid en gezondheid van onze inwoners verslechtert, of iets onmogelijks van ons vraagt. Een norm van 350 meter is in een dichtbevolkte stad als Gouda onhaalbaar en is koren op de molen van illegale drugsdealers. In Haarlem wordt er wel nagedacht: via een keurmerk worden coffeeshops veiliger gemaakt. Dat zou ook iets voor Gouda kunnen zijn. Maar laten we beginnen met simpelweg het huidige beleid goed te handhaven, dat scheelt al veel meer problemen dan die 350 meter kan veroorzaken.

 

Vandaag is bekend gemaakt dat de Raad van State de bestaande vergunningen heeft vernietigd.
Jarenlang procederen en protesteren is hiermee succesvol gebleken.
Groot feest!!
Essent kan niet tegen deze uitspraak in beroep gaan en dat betekent dat er een nieuwe vergunning door Essent aangevraagd zal moeten worden. Dat kan wel weer even gaan duren en dat is dus weer tijdwinst.
Uitstel is helaas nog geen afstel, maar Essent zou ook kunnen gaan kiezen voor een iets andere opzet. Deze kolencentrale had de twijfelachtige eer één van de laatsten te zijn, wellicht gaat dat nu niet door. Kolencentrales zijn echt uit de tijd en ook Essent zal nu verder moeten/kunnen/willen nadenken.
Daarnaast is er voor de politiek weer een nieuwe kans om echt een andere weg in te slaan. Zowel in Den Haag als in het Noorden. Groningen en Friesland hebben er direct mee te maken, en Drenthe via SNN iets minder direct, maar de staten kunnen zich laten horen.
Vandaar deze oproep om deze kans in het Noorden op te pakken en een definitieve keus te maken voor het nieuwe energiebeleid. Dat wil zeggen geen kolen maar zon-,wind- en aard energie!!

De PVV Statenfractie Limburg verliest lid.

Harm Uringa (nr. 5 van de kieslijst) verliet op 19 juli jl. de fractie van de Partij voor de Vrijheid in Provinciale Staten van Limburg. Hij gaat als eenmansfractie verder. Ze zijn uit elkaar gedreven. Over de redenen van het afscheid is de altijd van anderen transparantie eisende partij zeer zwijgzaam. Je kan het uitleggen als het geleidelijk van elkaar weg drijven als twee bootjes op een verder rimpelloze vijver. Maar misschien heeft hun ook wel iets of iemand uit elkaar gedreven, met een beitel gesplitst en gespleten? Dat de PVV, die meestal aan anderen strenge eisen oplegt en zichzelf meer vrijheden gunt, zo handelt, zijn we langzaamaan wel gewend.

Dit is al de tweede PVV-er in Limburg die de gewekte verwachtingen niet waarmaakt. Op 8 juli hield het Tweede Kamerlid Ronald van Vliet het voor gezien in Provinciale Staten van Limburg. Zijn zetel bleef wel voor de PVV behouden. Van Vliet was voor de verkiezingen als nummer 2 op de lijst de eerste kandidaat om gedeputeerde te worden. Maar na de verkiezingen bleek dat hij te nodig in Den Haag was om hier in Limburg voltijds aan de slag te gaan (en dan zou wellicht de allervriendelijkste James Sharpe weer terugkeren in de Tweede Kamer). Maar begin juli bleek zelfs dat van Vliet ook het statenlidmaatschap niet kan combineren met het lidmaatschap van de Tweede Kamer.
Wel op de lijst gaan staan en zo stemmen werven. Maar zoals al eerder geconstateerd: de PVV mag zich meer permitteren dan anderen.