One of the nice things of being member of a green party as the dutch GroenLinks, is that there are workgroups for pretty much everything. One of the bad things of such a party is that after few years being an active member, you end up participating in pretty much every workgroup, since all of them overlap and have crossed interests. That's why few days ago I found myself sitting in the bi-monthly meeting of the ICT workgroup. Being more civil than what I normally am, I was keeping my mouth shut up to the moment when the issue that I was invited for would come to the order of the day. I would lie if I say that I was paying full attention to the discussion, but at one point I did manage to catch "c'mon people, we all know that privacy does not exist". And with that, all my intentions of stay calmed and aloof went flying by the window. Gotta join the fray.

The funny thing with this fray is that even when opposing it, I actually fully agree with the statement. Surely being a data-miner, I am well aware of what you can get to know with a live internet connection, few programmer skills and basic statistical knowledge. Or simply with google and common curiosity. The question is: do we accept reality as it is? Just because it is? Or do we fight it to make it as we want? This question, rather silly and almost puberal if you want, is The question behind the discussion on privacy and policy. Let's state it from the start: whoever has online time can find whatever he or she wants about whoever else. Privacy, in any functional sense of the word, stopped existing several years ago. Question is: are we going to do something about it?

For me it is an actually bothering question. Because I rather encourage whatever technological development I'm aware of, than attempt to put breaks on it. Mostly nothing good comes from governments intervening with science and technology. And mostly it is simply impossible for governments to do much about it, besides helping with funding. Technological advances have this way of crawl forward, in despite of government or mass intervention. And still. The issue of privacy might be one of these few issues on which governments are at the right side when attempting to protect citizens against... well, technology. It is simply not Ok to know that some PR agency employee in a cubicle can look at whatever is known about you, in order to design more effective PR. On the other side, nobody will deny that full access to your body condition will improve the work of doctors anywhere, any time. Perhaps those two extremes are the ones that make the privacy discussion difficult. Where does the middle lie?

And not only that. As brought in later in the discussion of my fellow party members (fellow party members sounds so old fashioned lefty that I love to write it in a reflection on modern technology), internet technologies do power an emancipation process of persons in need of expert advice. Think in people affected by any other disease. It is very likely today the day that these people would check google before going to the doctor, becoming far more critical with whatever a doctor has to say afterwards. A big deal of the information that is to be found in internet comes from people that has effectively leaved behind their own privacy. We will found, if we look, countless fora with people openly talking (or rather commenting, blogging and twitering) about their diseases, the advices that doctors have given, and their effectivity. If you care to look, you will find that the health sector, among many others, has become crowd sourced. With all the risks that it brings. After all, the seven years that takes to become a doctor are not only spend in learning how to scare patients with authoritarian behaviour, but also in knowing what works and what's dangerous. The combination of information technologies and the loosening of privacy standards are a great -and also a very dangerous- cocktail.

Last but not least, let it be said that the relevance of this discussion has already consequences in the political innovation field. Let's not talk more about Wikileaks, the obvious example. Europe today (and without doubt other continents later) is being raided by Pirates. A group of parties, that is, that has made of the privacy discussion their key flag. Right now they have obtained relevant gains in Germany, the old house of Marx. Perhaps the privacy discussion has to offer yet another revolution?

Voor GroenLinks Drenthe schreef ik een position paper windenergie. Hieronder de volledige tekst.

1. Aanleiding
Dit memo geeft in de positie en uitgangspunten van de GroenLinks-Statenfractie in Drenthe (voorts: GroenLinks) weer met betrekking tot het dossier windenergie. Dit position paper is door de Statenfractie geaccordeerd in haar vergadering d.d. 11 april 2012.

2. Windenergie algemeen
Als fractie van GroenLinks staan we vooralsnog op het standpunt dat een mix van duurzame energieopwekking nodig is om duurzaam te leven (ook volgende generaties een leefbare wereld na te laten) en minder CO₂ uit te stoten – daar hoort ook wind op land bij. Drenthe levert van de 6000 megawatt die landelijk opgewekt wordt, als het aan ons ligt, daarvan een beperkte hoeveelheid, onder meer omdat er aan de kust meer wind is. Het zoekgebied dat is aangewezen in de omgevingsvisie is voor ons leidend – dat betekent kortom dat we vinden dat er in de Veenkoloniën windenergie opgewekt moet worden. Voorwaarde voor ons is daarbij wel, dat initiatiefnemers in gesprek gaan met omwonenden en hen de mogelijkheid bieden mee te denken over plaats en vormgeving en ook de mogelijkheid bieden om te participeren en voordeel te hebben van de molens. Randvoorwaarden zijn uiteraard dat overlast door slagschaduw in huis en door geluid voorkomen wordt.

3. Omgevingsvisie Provincie Drenthe
In de Omgevingsvisie1 hebben Provinciale Staten een zoekgebied vastgelegd binnen de provincie waar grootschalige opwekking van windenergie mogelijk wordt gemaakt.

Het Rijk wil dat in 2020 14% van de  energie gehaald wordt uit duurzame bronnen, onder andere windenergie. Hiervoor dient 6000 MW windenergie op land geraliseerd te worden. De provincies hebben dit in IPO-verband onderling verdeeld en voor Drenthe betekent dat in 2020 200 – 280 MW gerealiseerd moet zijn. In de Omgevingsvisie is echter expliciet géén maximum aantal MW aan windenergie in de provincie benoemd.

Het aanleggen van windmolenparken zou volgens GroenLinks overal gestimuleerd moeten worden waar dit landschappelijk inpasbaar is. Ook is in de Omgevingsvisie expliciet opgenomen dat na 2020 bouw van windmolens buiten het zoekgebied niet uitgesloten is.

4. Inpassing met draagvlak
Een goede inpassing mét draagvlak betekent voor GroenLinks: een juiste balans tussen behalen van maximaal rendement en maximale beperking in overlast, en participatie door de bevolking.

Beleving van geluidsoverlast bij windmolens is groter als je er geen goed gevoel bij hebt en als je er niets over te zeggen hebt: zoeken naar mogelijkheden de bevolking te betrekken is belangrijk om de overlast te beperken. Geen stroboscoopeffect of slagschaduw in huis, en liefst ook niet in de tuin. De inpassing voldoet minimaal aan het Activiteitenbesluit bij de Wet milieubeheer (geluidsnorm en minimale afstand). Wenselijk is om de overlast zo veel mogelijk te beperken.

Het rendement kan bevordert worden door de molens in de juiste formatie te positioneren. Dit kan conflicten opleveren met landschappelijke inpasbaarheid (zichtlijnen) en directe overlast voor omwonenden. Een goede balans hierin dient te worden gevonden.

Participatie vanuit bevolking is voor GroenLinks een belangrijke voorwaarde voor goede inpassing. Dit kan participatie mét zeggenschap (coöperatie) of zonder zeggenschap (lagere tarieven, aandelen, obligaties, leningen) zijn.

5. Proces: Gebiedsvisie
“Samen met de gemeenten Aa en Hunze, Borger-Odoorn, Coevorden en Emmen en de provincie Drenthe wordt er een gebiedsvisie windenergie opgesteld, met als doel het aangewezen zoekgebied te verfijnen. In de gebiedsvisie zal zo concreet mogelijk worden geformuleerd waar en onder welke voorwaarden windmolen geplaatst kunnen worden. Bij het opstellen van de gebiedsvisie worden ook de inwoners en initiatiefnemers betrokken.”

De gebiedsvisie wordt opgesteld in gezamenlijkheid tussen provincie en gemeenten. Voor GroenLinks is daarbij van groot belang dat de gebiedsvarianten uitgebreid met de bevolking worden besproken.

In het meest gunstige scenario worden de gemeenten het onderling eens over de invulling van de gebiedsvisie. Gemeenten moeten wel hun verantwoordelijkheid nemen binnen de provinciale doelstelling, zodat een gelijkwaardige verdeling van lusten en lasten over het zoekgebied gemaakt kan worden. Emmen en Coevorden zullen waarschijnlijk een groter deel voor hun rekening moeten nemen dan zij tot op heden gedaan hebben.

Enige manier om te zorgen dat het Rijk ons serieus neemt, is als Drenthe (voor en tegen) samen een gebeidsvisie maken, die gedragen wordt, anders gaat het Rijk zijn eigen gang.

6. Rijkscoördinatieregeling
De rijkscoördinatieregeling (RCR) biedt de rijksoverheid de mogelijkheid om bij projecten van nationaal belang de besluitvorming te coördineren. De bedoeling is de procedures te verkorten en te stroomlijnen, waardoor projecten sneller kunnen worden gerealiseerd. Windenergieprojecten vanaf 100 MW opgesteld vermogen vallen verplicht onder de rijkscoördinatieregeling.

In Drenthe zijn inmiddels een aantal initiatieven bekend die onder de RCR vallen, windpark de Drentse Monden (300 – 450 MW) en windpark Oostermoer (120 tot 150 MW).

In principe is de RCR een goede regeling: het geeft het Rijk mogelijkheden om in te grijpen in provincies die hun verantwoordelijkheid in de windopgave niet nemen. Drenthe heeft dat wél gedaan en vastgelegd in haar omgevingsvisie. GroenLinks is dan ook van mening dat het Rijk hier ook daadwerkelijk de verantwoordelijkheid van de provincie moet respecteren.

7. Samenvattend:

1. GroenLinks onderschrijft het vastgelegde zoekgebied voor grootschalige windenergie zoals vastgelegd in de Omgevingsvisie.
   GroenLinks onderschrijft de taakstelling om voor 2020 minimaal 200 MW en maximaal 280 MW aan grootschalige windenergie te realiseren in Drenthe.
2. GroenLinks is van mening dat het opwekken van windenergie ook buiten het zoekgebied (kleinschalig en decentraal) mogelijk moet zijn waar dit op een verantwoorde wijze landschappelijk inpasbaar is.
3. De gebiedsvisie wordt in gezamenlijkheid opgesteld door provincie en gemeenten, waarbij wat GroenLinks betreft nadrukkelijk ook de bevolking, tegenstanders en initiatiefnemers worden betrokken;
4. GroenLinks hanteert de volgende toetsingscriteria voor verantwoorde inpassing:
   • Voldoende participatie door bevolking;
   • Stroboscoop-effect: geen effect in woningen en geen slagschaduw langs ramen, liever niet in tuinen;
   • Geluid en minimale afstand: wettelijke norm. Aantoonbaar maximale beperking overlast;
5. Drenthe heeft bewezen haar verantwoordelijkheid te nemen in het dossier windenergie. GroenLinks is van mening dat het Rijk bij het toepassen van de Rijkscoördinatieregeling de door de provincie en gemeenten in gezamenlijkheid opgestelde gebiedsvisie als leidend moet hanteren.

Meppel, 11 april 2012
STATENFRACTIE GROENLINKS DRENTHE

Zeg maar hallo tegen mijn nieuwe huis, wat een gaaf concept van Timon Sager, een Zwitserse ontwerper van voertuigen. Wellicht geïnspireerd door de Disney's Pixar film Up heeft hij een vliegend huis ontworpen, Wolke7:



Mooi toch, zo'n ontwerp? Ik zit hier al lekker weg te dromen over hoe makkelijk je vakantie wel niet kan zijn. Zal niet zo snel gaan, maar sneller dan een auto moet wel haalbaar zijn. Je vliegt immers in een rechte lijn, over de bergen of files heen, makkelijk. Je hypotheek wordt een dingetje, voor de bank dan. Immers, als je geen zin hebt om te betalen mag de bank gaan zoeken waar je uithangt :-)


Die Timon Sager heeft nog wel andere gave ontwerpen, wat te denken van zijn snowrifter:




Handig voor als je met je Wolke7 in een zwaar besneeuwd terrein land. Ga je in diverse landen rondtrekken op de grond dan heeft hij nog de Surikate:.



Misschien wel lachwekkende ontwerpen nu, maar dat zei men waarschijnlijk in 1770/1771 ook van de eerste (stoom)auto's zoals de Cugnot stoomwagen:


Maakt de auto trouwens wel ineens een stuk ouder dan ik dacht moet ik eerlijk zeggen. Ik dacht dat de auto's allemaal van rond 1880 stamden. Maar vanaf eind 18e eeuw en begin 19e eeuw was men er maar druk mee blijkt uit het wikipedia artikel over de geschiedenis van de auto's. De Vlaamse monnik Ferdinand Verbiest was trouwens nog eerder met het ontwerpen van een soort auto. Voor de Chinese keizer Kangxi ontwierp hij rond 1672 (rampjaar voor de klassiek geschoolden onder de lezers) de "Verbiest auto". Maar of deze echt gereden heeft is niet bekend, dus laten we het erop houden dat rond 1770 de eerste stoomwagen echt reed!




Fijn leesvoer voor de paaszondag en daarna, en mooie foto's om weg te dromen van wat wellicht ooit normaal wordt!

Vanmiddag mocht ik een 5 uur durende sessie met Brainport bijwonen. Dat was even andere koek. In minimaal 4 Europese steden wil men aan de slag met innovatie en zorg (Urban Design eand Healthy Planning). Een gebied in ons stadsdeel Woensel-Noord is kansrijk voor dit project. Vandaag moest het projectvoorstel in elkaar gevlochten worden: wat is [...]

In Rotterdam worden binnenkort 5 stadsinitiatieven voorgelegd aan de bevolking, waaronder een stadskas. Ondertussen is een alternatief (en veel geavanceerder) ontwerp voor een ‘stadskas’ van het Rotterdamse Except Integrated Sustainability genomineerd voor de Buckminster Fuller Challenge. Except noemt het zelf de Polydome, het concept is mede ontwikkeld in het kader van de plannen voor Schiebroek Zuid.

Het persbericht van Except:

Onderwerp: Except Integrated Sustainability is met Polydome – een ontwerp voor systemisch duurzame glastuinbouw – genomineerd voor de Buckminster Fuller Challenge met een prijs van 100.000 dollar.

Rotterdam, 14 februari 2012 – Except Integrated Sustainability is trots op de publicatie  van Polydome in de Buckminster Fuller Idea Index 1.0 vanaf dinsdag 14 februari 2012 (http://challenge.bfi.org/ideaindex). Polydome is een nieuw ontwerpparadigma voor glastuinbouw dat voedselproductie maximaliseert en milieuimpact minimaliseert. Dat doet het door middel van een ecosysteem van planten, dieren en paddestoelen.

“De Buckminster Fuller Challenge is (wereldwijd) de hoogste onderscheiding in maatschappelijk verantwoord ontwerp”, aldus Metroplis Magazine. Deze jaarlijkse prijs van 100.000 dollar ondersteunt de ontwikkeling en implementatie van projecten die een aanzienlijke potentie hebben oplossingen te bieden voor de meest urgente problemen van de mensheid. De jury bestaat uit toonaangevende mensen uit de wereld van wetenschap en design.

“De Buckminster Fuller Challenge heeft ons al vanaf het begin geïnspireerd. De missie van Except is om systemische oplossingen voor een duurzame toekomst te ontwerpen. Dat sluit naadloos aan op het doel van de Challenge,” verwoordt Eva Gladek, de projectleider van Polydome, de trots over de nominatie.

I love the use of plywood in furniture, but I tend to associate it with 1950s design. However these tables and stools by Mike Hindmarsh are quite a lovely modern interpretation of the style & technique! These pieces of furniture are flat-packable, so they can be shipped all over the world. Available here.  

Tijdens de raadsvergadering van 24 januari 2012 heeft de gemeenteraad het ereteken uitgereikt aan een persoon met een bijzondere inzet voor de Eindhovense samenleving. Uit handen van burgemeester Rob van Gijzel ontving mevrouw Elies Lemkes-Straver (1957) het ereteken van de stad Eindhoven.

Mevrouw Lemkes was de directeur van Brainport Development. Was – want per 1 februari treedt zij in dienst van de ZLTO.

Mevrouw Lemkes was met een smoesje naar het stadhuis gelokt – zij had zogenaamd een exitgesprek met burgemeester van Gijzel. Ze reageerde erg verrast toen ze in de raadzaal werd onthaald en haar hele familie op de tribune bleek te zitten!

Lees hieronder meer over Ellies Lemkes

 

Over Elies Lemkes

In 1995 treedt Elies Lemkes in dienst van NV REDE. Mede dankzij haar krijgt Eindhoven-Helmond een groot landelijk project toegewezen: Kenniswijk Regio Eindhoven. Een duidelijk signaal aan de rest van Nederland dat in deze regio spannende dingen gebeuren. In 2002 neemt Lemkes de leiding van het Programma Horizon op zich. Deze voorloper van Brainport Operations begeleidt economische projecten, levert de projectleiders en jaagt ontwikkelingen aan.

In de Vierde Nota Ruimtelijke Ordening (2004) wordt de regio Zuidoost-Brabant voor het eerst omschreven als Brainport. Lemkes, secretaris van de commissie Sistermans, schrijft mee aan de Brainport Navigator 2006-2013 (‘Lissabon Voorbij’), een programma ter versterking van de economische structuur van de regio Eindhoven. Brainport Eindhoven maakt naam op het gebied van hoogwaardige kennistechnologie, maakindustrie en design.

TNO Automotive, goed voor honderden arbeidsplaatsen en vele miljoenen aan onderzoeksgelden, vestigt zich in Helmond. Ministers en topambtenaren van departementen onderschrijven het economisch belang van de regio Eindhoven voor heel Nederland. Handelsmissies profileren ons land als een koploper op het gebied van high tech en design. Eindhoven eindigt op de tweede plaats van de verkiezing tot World Design Capital 2012. En in 2011 wordt de regio Eindhoven uitgeroepen tot the world’s smartest region. Volgens burgemeester Van Gijzel is dat alles voor een belangrijk deel te danken aan Lemkes. Bij de uitreiking van het ereteken prijst hij haar indrukwekkende dossierkennis, haar tomeloze inzet en haar nimmer aflatende volharding.

Per 1 februari 2012 verlaat directievoorzitter Lemkes Brainport Development voor de functie van algemeen directeur van het ZLTO.

Uitzonderlijke verdiensten

Het ereteken van de stad Eindhoven is de hoogste onderscheiding die Eindhoven kent. De onderscheiding wordt door de gemeenteraad toegekend als dank voor uitzonderlijke verdiensten voor de Eindhovense gemeenschap. Vorig jaar ontving Joke de Haas het ereteken. In 2010 was dat Ad Engbers.

(bron: www.eindhoven.nl)

its SOLD! Were currently rearranging our home a bit and due to lack of space, unfortunately my sweet little desk, a wonderful design by Cees Braakman for Pastoe from the 1950s (here you can find some beautiful images of a similar desk design), has to go. Anyone here in the Netherlands who wants to come pick it up and give it a loving new home? Here you can find all the details!

 

 

Dit hekwerk is geïnspireerd op panty’s en lingerie. Je zou kunnen spreken van een “erotisering van de beveiliging” (Daniel van der Velde).

 

 

Maria Trepp www.passagenproject.com

Deze tekst verschijnt ook op mijn Engelse en Duitse blogs ( www.passagenproject.com/blog1 en www.passagenproject.com/blog2 )

Though in general I think blogs and commerce shouldnt mix too much, since Im so enthusiastic about these I thought this was an opportunity too nice to miss for both me and you. So heres your chance to win a free pair of Collégien slippers in the size (either a kid or an adult size) and design of your choice! You may remember my enthusiasm about Rosas new Collégien slippers a little while ago. W...

Na de Dutch Design Week over naar het volgende grootse evenement in Eindhoven: GLOW. Opnieuw een nieuw bezoekersrecord, 360.000 mensen kwamen de licht-kunstwerken in onze binnenstad bewonderen afgelopen week. Het mooie van GLOW is dat het voor iedereen toegankelijk jong en oud, van rolstoel tot kinderwagen, iedereen genoot. En ik ook natuurlijk!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de Dutch Design Week reikte de gemeente voor de derde keer de Social Design Talent Award uit. Dit is een prijs die de gemeente jaarlijks toekent aan een student die met zijn of haar (afstudeer)ontwerp een excellente oplossing of aanpak ontwikkelt voor een sociaal-maatschappelijk vraagstuk in het gemeentelijk domein. Het doel van deze award is het stimuleren van sociaal maatschappelijk ontwerp. Ik zat dit jaar voor de eerste keer in de jury, natuurlijk samen met design-wethouder Mary-Ann Schreurs. Ondersteund door een hele groep ambtenaren hebben we de (afstudeer)tentoonstellingen van de Design Academy en Industrial Design op de TU/e bezocht, waar we uitleg kregen van de studenten over hun project. De prijs die gewonnen kan worden is € 10.000 die gebruikt moet worden om het project écht in uitvoering te brengen. Uit de voorselectie van bijna 30 ontwerpen kozen we 3 finalisten. Op 29 oktober maakten we de winnaar bekend.

Winnaar Michiel Kersteman: Vendopark

Vendopark is een dynamisch parkeermodel gebaseerd op de bezettingsgraad van parkeerplekken. Veel woonwijken net buiten het stadscentrum hebben last van een parkeerprobleem vanwege gratis parkeerplekken. Dit wordt voornamelijk veroorzaakt door bezoekers van buitenaf (outsiders). Met Vendopark worden outsiders efficiënter verdeeld over de woonwijk door gebruik te maken van lege ruimtes verder in de wijk, zonder wijkbewoners te storen. De bezettingsgraad van geparkeerde auto’s, aangegeven met licht op de betaalautomaat, bepaald of een outsider moet betalen voor het parkeren. Met meer auto’s wordt het betaald parkeren, met weinig auto’s is het gratis. Met dit ontwerp won Michiel Kersteman een geldbedrag van € 10.000,- dat ingezet kan worden voor de doorontwikkeling of uitvoering van zijn ontwerp.

Eervolle vermeldingen

Mark Thielen, Rik van Donselaar, Roland Coops & Idowu Ayoola ontvingen voor hun project ‘Oohoo’ een eervolle vermelding. Oohoo is een non-profit organisatie die op een nieuwe manier de maatschappij wil verbeteren. Enerzijds wordt samengewerkt met een groep 55 plussers die een enorme drive hebben om iets goeds te doen voor de wereld waarop zij leven. Anderzijds wordt gesignaleerd dat bedrijven steeds meer verantwoordelijkheid nemen op sociaal en maatschappelijk gebied. Bedrijven benaderen Oohoo met uiteenlopende (maatschappelijke) vraagstukken. Oohoo legt dit vraagstuk voor aan een geselecteerde groep 55 plussers. Onder begeleiding van de ontwerpers van Oohoo worden er nieuwe inzichten gegenereerd als inspiratie voor het desbetreffende bedrijf.

Ook Roland Pieter Smit ontving een eervolle vermelding met zijn project ‘Wolwaeren’. Met Wolwaeren, een serie van zeven wollen dekens gemaakt door verstandelijk en lichamelijk beperkten, heeft Roland Pieter Smit weefgetouwen ontworpen die o.a. rekening houden met de psychische en lichamelijke mogelijkheden van de gebruikers. Autistische mensen kunnen bijvoorbeeld werken met zeer dun garen, terwijl mensen met het syndroom van Down bij voorkeur met dikker garen werken. Het garen is gemaakt van Texelse wol, ooit winstgevend maar tegenwoordig bijna waardeloos. Door de schapenboeren een eerlijke vergoeding te bieden, geeft Smit de wol bovendien weer waarde. Wolwaeren brengt een eeuwenoude woldeken-cultuur terug in Nederland en streeft naar verwerking zo dicht mogelijk bij de bron.

Naast de winnaars en de eervolle vermeldingen waren er nog veel meer projecten die veel indruk bij mij maakten. Te beginnen met het mijnveegproject, omdat het een grote maatschappelijke waarde heeft (maar in het Eindhovense wat minder van toepassing is gelukkig). Verder waren er verschillende communicatieprojecten, waarvan ik persoonlijk het project ‘postboard’, erg goed vond, ontwikkeld voor aphasiepatienten maar ook veel breder toepasbaar, of de courtyard-kit, om samen met burgers te komen tot een invulling voor lege plekken in de stad of het filmpje over ruzie met de buren, zo te gebruiken bij buurtbemiddeling…

Kortom: het was ontzettend leuk om zoveel talent te zien en spreken tijdens de jurering!

Alweer de tiende editie van de Dutch Design Week veroverde Eindhoven in de herfstvakantie. Nog groter, nog mooier, nog vernieuwender. Ik heb er weer van genoten!

Ik was bij de opening, de uitreiking van de Dutch Design Awards, heb in de jury gezeten van de Social Design Talent Award van de gemeente en ging mee op de designtour die speciaal voor politici is georganiseerd. Daarnaast heb ik natuurlijk geprobeerd zoveel mogelijk locaties te bezoeken.

Omdat beelden zoveel meer zeggen dan woorden…..

Hierbij wat fotootjes van de week: sfeerinpressie opening, uitreiking Dutch Design Awards, Dutch Design Tour voor politici: bezoek aan atelier Kiki en Joost en nieuwe atelierruimte in Sectie C.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pâmela Luciano Gonçalves, who already owned a webshop filled with beautiful creative design and handmade products, recently opened a real shop in Breda, the Netherlands: Feito com Amor (Made with love). As you can see on these images the shop is a great mix of handmade, vintage, fair trade and unique art & design pieces. Mmm... I think I could live inside that shop! (especially now that i...

De Minimono is aan de wereld geïntroduceerd op de dag van de duurzaamheid, op 11 november. De minimono is een nieuw concept en heb ik ontwikkeld samen met innovatieve partijen in Flevoland. Ik werk intensief samen met Francois le Roy die een meester is in 3D-illustraties en maquettebouw. Stichting Flowland ondersteunt dit spraakmakende project. Op [...]

Gisteren was ik bij een interessante training georganiseerd door GroenLinks Leiden en Manu Busschots (van Manu Vooru) over jezelf presenteren. Als voorbereiding moest je een mood board maken waarmee je een beeld gaf van wie je bent. Een mooi beeld van mijzelf nu ik net 27 ben geworden.
De basis van het beeld is de sky line van New York vanuit Central Park. Aan de meest linkerkant zie je een aantal dingen die te maken hebben met filosofie. Een grote stapel van filosofische boeken. Daarnaast staat het vrijheidsbeeld (ook uit New York) en een beeld van Marx (uit Berlijn). Filosofisch sta ik een vrijheidslievende linkse traditie. Dat betekent dat ik schatplichting ben aan de Amerikaanse liberale traditie en de Europese socialistische traditie.

In het midden staan een aantal dingen die te maken hebben met een politieke interesse. De grote poster van GroenLinks, de partij waar ik nu het bijzonder geluk voor heb om te mogen werken. De PSP-poster staat voor mijn interesse in politieke en partijgeschiedenis. The United States House of Congress voor mijn interesse in vergelijkende en parlementaire politiek. Het Europese vlaggetje voor Europese politiek.

Aan de rechterkant staat het academiegebouw van de Universiteit Leiden. Ik heb de laatste drie jaar aan een proefschrift gewerkt dat ik hoop daar volgend jaar te mogen verdedigen. Boven het academiegebouw staat een Mac: veel van mijn wetenschappelijk werk speelt zich af op een computer. Gelukkig is dat vaak een mac.

In de skyline zijn nog drie andere dingen te zien waar ik me mee bezig hou. Het kleine windmolentje staat voor het zelf verantwoordelijk nemen voor mijn groene idealen door iedere dag na te denken over de keuzes die je maakt voor eerste levensbehoeften als eten en energie. Het kleine ruimtescheepje (de USS Defiant uit Star Trek Deep Space Nine) staat voor mijn interesse in science fiction. De andere gebouwen uit de New Yorkse sky line voor mijn fascinatie voor architectuur, industrial design en moderne kunst.

De skyline van New York is niet willekeurig gekozen. Ik was hier een jaar geleden op huwelijksreis met mijn man. We wilden graag naar New York omdat dit een echte wereldstad is. Een stad die altijd leeft, nooit slaapt, waar altijd wat gebeurt. Zo is mijn leven ook: ik kan niet stoppen met nadenken, nieuwe dingen beginnen, lezen en schrijven. Gelukkig is er New York Central Park, een prachtig rustpunt in die levendige stad. Tijdens ons verblijf in New York lagen we graag in het gras Central Park. En zo voelt mijn relatie met mijn man ook. Een rustpunt in mijn altijd hectische leven.

Ruim een week geleden maakten wij, als stuurgroep Brabant Culturele Hoofdstad 2018, bekend dat we erover nadachten om aan de gemeenteraden en Provinciale Staten voor te stellen om Eindhoven voor te dragen als gemeente die namens ons volgend jaar het Bidbook moet indienen. Dat wordt steeds meer actueel omdat het artistiek team druk doende is dat Bidbook samen te stellen en zich goed oriënteert op onze sterke en zwakke punten in dat proces. Sondering bij de Europese Commissie, het ministerie van VWS, juryleden en andere direct betrokkenen maakte ons ook duidelijk dat het echt onvermijdelijk is dat het Bidbook door een stad moet worden aangeboden aan de Europese jury, zoals in de regelementen is vastgelegd en zeker nog tot 2020 zal gelden. Wel stelt de jury het zeer op prijs als het programma breed wordt gedragen door de regio en omliggende steden en zeker ook dat er samenwerking met andere partners binnen en buiten Europa wordt gezocht. En het feit dat de stad Essen destijds het bidbook indiende, maar dat iedereen weet dat Ruhr 2010 een event was waar alle Ruhrgemeenten intensief aan deelnamen, bewijst ook dat de indienende stad niet automatisch de hoofdrol speelt in het gebeuren rond Culturele Hoofdstad. Ook andere regio's bevestigen dit.

Wat ons stimuleerde om voor Eindhoven te kiezen was vooral dat deze grootste van de vijf deelnemende steden bij een Europese jury het meeste respect zou afdwingen en de verbinding tussen moderne post-industriele (culturele) stedelijkheid en traditionele kunst en cultuur het beste kan verbeelden. Ook al hebben alle andere partners ook zeer sterke punten in hun presentatie en ambities, Eindhoven kan als slimste stad ter wereld deze nominatie het beste binnen halen, lijkt ons. Bovendien heeft Den Bosch al haar handen vol aan Jeroen Bosch en dat zou juist contraproductief voor de nominatie kunnen werken en hebben Helmond, Tilburg en Breda een veel beperktere internationale uitstraling.

Ik werd afgelopen week nog eens bevestigd in deze voorkeur toen ik deelnam aan activiteiten in het kader van de Dutch Design Week in Eindhoven. In prachtige oude Philipsgebouwen, in indrukwekkende nieuwbouw, overal op straat en op pleinen en rondgereden door enthousiaste studenten in fraai gepimpte Mini's kon je overal je hart ophalen. Met productdesign, mode, film (van uiteraard Bredase deelnemers), architectuur en nog veel meer werden honderdduizenden bezoekers van heinde en ver ondergedompeld in deze hedendaagse cultuur. Een leuke opmaat richting 2018 en een stevige uitdaging voor alle andere partners van Brabantstad!

(foto: Johan Plateijn) Zondagmiddag vond in het kader van de Dutch Design Week een supervisiesalon plaats mety als titel “De Stad als Laboratorium”. Plaats van handeling was het stadhuis. Deelnemers aan het gesprek waren Arjen Oosterman(Archis), Elphi Nelissen(decaan bij faculteit Bouwkunde TU/e, Nelissen Ingenieursbureau) , Marieke Willems(Tweelink), Remco van de Craats(Edhv), Ruurd Gietema(KCAP) en wethouder Mary [...]

De komende periode mag ik weer aan de slag als dagvoorzitter bij enkele activiteiten. Morgen, zondag, zit ik tussen 14.00 uur en 16.00 uur aan tafel bij de supervisiesalon “De stad als laboratorium” in het kader van de Dutch Design Week. Met Cees Donkers(ruimtelijke ordening, de harde kant) praat ik (de stad en de mensen [...]

Vandaag had GroenLinks Eindhoven een rondleiding georganiseerd over Strijp-S. Dit gebied is een speciale plek die vroeger in het teken stond van Philips, maar tegenwoordig geheel gerenoveerd en een nieuwe bestemming krijgt en gaat krijgen.

De rondleiding werd verzorgd door iemand van VVV Eindhoven en de rondleiding werd gestart bij de Portiersloge op Strijp-S.

In de Portiersloge is een maquette te vinden van Strijp-S. Je kunt daarop overzichtelijk zien hoe Strijp-S eruit komt te zien in de komende jaren. Rond 2020-2025 verwacht men uiteindelijk klaar te zijn met de realisatie van Strijp-S.

Vanuit de Portiersloge ging het richting Strijpsbultje over de Torenallee. Dit moet straks een wandelboulevard worden van 80 meter breed. Op deze wandelboulevard komen heel veel bomen te staan.

De Torenallee heeft zichtlijnen op het Strijpsbultje en op de Lichttoren.

Tijdens de rondleiding werd er nog een stop gemaakt in de Design winkel waar van alles te vinden is. Vierkante blokken waar men een hamer bij krijgt en zelf een stoel kan maken, maar ook zijn er bijvoorbeeld foto's te zien.

Na de Designwinkel ging het verder over de Torenallee en kwamen we langs het gedeelte waar men druk aan het bouwen is aan de nieuwe appartementen.

Na het Natlab in de verte gezien te hebben gingen we naar binnen bij het Veengebouw. Dit gebouw wordt mogelijk een ruimte waar op de begane grond een winkelcomplex komt en in de bovenliggende verdiepingen zou een parkeergarage komen. Iets wat onvoorstelbaar is. Een parkeergarage in een rijksmonument!

Op de begane grond van het Veengebouw was men druk bezig met de voorbereidingen voor de Dutch Design Week.

Ook in de Machinekamer was men druk bezig, maar kon men toch snel een kijkje nemen.

 

In de Machinekamer stonden machines die voor perslucht zorgden op het gehele complex.

Bij Area51 was het erg druk, helaas moet dit gebouw verdwijnen maar men probeert een nieuwe locatie op Strijp-S of zo dicht mogelijk daarbij te vinden. Area51 is namelijk een skatehal die bezocht wordt door internationale sterren.

Voor Area51 heb je mooi zicht op de leidingenstraat van Strijp-S. Dit waren de leidingen zoals ze vanuit de Machinekamer over het terrein liepen.

In de toekomst zal dit een verhoogd wandelterras worden. Zodat je op ongeveer 5 meter hoogte over Strijp-S kunt rondwandelen.

 

Bij het Ketelhuis waren ze nog druk bezig met het opruimen van blikjes bier. In het Ketelhuis was gisteren een soort van openingsfeest.

Natuurlijk mocht het Klokgebouw niet ontbreken tijdens de rondleiding!

Na een korte wandeling terug naar de Portiersloge was de rondleiding afgelopen. Om in stijl te eindigen hebben we nog wat gedronken op Strijp-R bij Het restaurant van Piet Hein Eek.

NRC heeft de NRC Charity Awards georganiseerd. Een advertentiewedstrijd waarbij zowel een publieksprijs als een vakjuryprijs werden uitgereikt. Wakker Dier heeft met haar advertentie “de evolutie van de kiloknaller” de publieksprijs gewonnen. Het is een goede advertentie die precies laat zien wat er aan de hand is met de huidige vleesfokkerij in de (westerse) wereld. Ik hoop dan ook dat naast het winnen van de publieksprijs, het publiek volgende keer in de supermarkt of bij de slager ook nadenkt over wat zij koopt.

Meer op NRC Charity Awards en op Wakker Dier

Gerelateerde blogs:

1. Goede start
2. Dutch Design Week 2009
3. Installatie Cyriel

Stap voor stap heeft de gemeenteraad haar keuzes gemaakt om 56 miljoen euro te bezuinigen. De eerste richtingen werden al in het coalitieakkoord aangegeven. Toen was er echter te weinig financiële informatie bekend om al concrete keuzes te maken. Die kwamen gaandeweg: het college presenteerde eind vorig jaar het bezuinigingspalet ‘samenwerkend aan morgen’. Hierin gaf zij haar visie op de taken van de overheid en de keuzes die de gemeente daarbij zou moeten maken. De contouren van de invulling van de 56 miljoen werden hierin geschetst. In februari boog de gemeenteraad zich over dit document. In 2 commissierondes (met in totaal vier vakgerichte commissievergaderingen en één afsluitende gecombineerde vergadering) werd uitgebreid stilgestaan bij alle voorstellen. GroenLinks kon zich toen wel vinden in de richtingen die het college schetste, maar had grote zorgen over de haalbaarheid van de bedragen en de effecten van die bezuinigen. Wij wilden op veel onderwerpen eerst meer informatie voordat we over konden gaan tot een definitief besluit. Tussen februari en juli zijn er daarom veel extra notities geproduceerd en bediscussieerd. Een greep uit de onderwerpen: leerlingenvervoer, schoolzwemmen, de Wmo, het nieuw sociaal beleid, het Centrum voor Jeugd en Gezin, armoedebeleid, duurzaamheid, innovatiebeleid, Cultuur Totaal, de bibliotheek, het Centrum voor de Kunsten, de sporttarieven, ijsbaan en sporthallen. Je kunt wel stellen dat dit college niet stil heeft gezeten, en de gemeenteraad dus ook niet!

Bij al deze discussies hebben de politieke partijen hun mening gegeven en keuzes gemaakt. Daarom was te debat over de kadernota redelijk voorspelbaar (immers, alle grote, belangrijke, gevoelige onderwerpen waren al aan de orde geweest). Toch was het vaststellen van de kadernota een belangrijk moment: hiermee ging de gemeenteraad definitief akkoord met de bezuinigingsvoorstellen. Uiteindelijk werd de kadernota alleen goedgekeurd door de coalitiepartijen (waaronder GroenLinks dus). Helaas hebben de oppositiepartijen, om uiteenlopende redenen, tegen gestemd.

Lees hier een beschouwing op de voor onze fractie meest belangrijke punten bij de kadernota.

Intensiveringen

Een moeilijk woord om te zeggen dat we ervoor kiezen om niet alleen te bezuinigen, maar dat we het ook belangrijk vinden om geld vrij te maken voor nieuwe dingen die we nodig vinden voor de stad. De belangrijkste investeringen die we willen doen zijn: bijna 9 miljoen euro extra uittrekken voor armoede en Wmo beleid. Dit geld is hard nodig om de kwetsbaarsten in onze gemeenschap te ontzien, en was een belangrijk punt voor GroenLinks bij de coalitievorming. Verder kiezen we ervoor om structureel geld vrij te maken voor duurzaamheid. Met dit geldt zetten we in op een verduurzaming van het hele gemeentelijke beleid. Met design en innovatie willen we nieuwe projecten mogelijk maken, creatieve oplossingen bedenken voor bv zorg of leefbaarheidsvraagstukken. Hiermee creëren we werkgelegenheid maar ook meer welzijn voor onze inwoners. Met name de laatste twee zaken lagen onder vuur van de oppositie. Zij wilden dit geld liever gebruiken om minder te bezuinigen op andere zaken. Wij blijven van mening dat als je echt toekomstgericht bezig wilt zijn, en kansen wil creëren voor een positieve ontwikkeling, je daar dan ook wat geld voor moet vrijmaken.

Welzijn/Wmo

GroenLinks is tevreden met de koers die uitgezet wordt in het sociale domein. We kijken naar eigen kracht en willen mensen eigen regie geven over hun leven, ook als ze een beperking hebben. We stimuleren hen om met hun eigen netwerk te zoeken naar maatwerk oplossingen. Maar we blijven als overheid wel zorgen voor een stevig vangnet voor diegenen die het anders niet redden. Eigen kracht betekent niet zoek het zelf maar uit! Onze GroenLinks-wethouder Lenie heeft met deze portefeuille een stevige opdracht. Het is haar gelukt om een flinke bezuiniging in te boeken, en de gevolgen daarvoor te beperken. Dit heeft wel pittige discussies opgeleverd, zoals bv over het leerlingenvervoer en het schoolzwemmen, niet alleen in de gemeenteraad, maar ook met al die organisaties in de stad. Tot nu toe is het haar gelukt om de neuzen dezelfde kant op te krijgen. Zelfs met welzijnsorganisatie Lumens, die een forse bezuiniging moet realiseren, is het grotendeels gelukt om in overleg tot oplossingen te komen. GroenLinks wil wel de effecten goed in de gaten kunnen houden. Dit heeft de wethouder toegezegd.

Arbeidsmarkt

GroenLinks is erg bezorgd over de ontwikkelingen op het arbeidsmarktbeleid. De invoering van de Wet Werken naar Vermogen legt een onuitvoerbare opdracht bij de gemeenten. Daarom heeft Eindhoven (na het unaniem aannemen van een actuele motie van onze fractie) zich tegen het bestuursakkoord gekeerd. Het is nu nog even afwachten hoe het verder gaat. Maar duidelijk is wel dat de participatie van inwoners in een kwetsbare situatie steeds meer onder druk zal komen te staan. GroenLinks blijft zich inzetten voor deze doelgroep!

Sport

Het college wilde de ijsbaan dichtdoen. Daar was de raad, inclusief GroenLinks het niet mee eens. De ijsbaan is immers de enige breedtesportvoorziening voor schaatsers. Uiteindelijk is er overeenstemming gevonden over een bezuinigingspakket binnen de sportsector, waarbij de tarieven (beperkt) mogen stijgen, en een sporthal wordt gesloten. GroenLinks ging akkoord en diende met een aantal andere partijen moties in om de randvoorwaarden goed vast te leggen.

Cultuur

Misschien waren dit wel de moeilijkste bezuinigingsvoorstellen waarover we moesten besluiten: de bezuinigingen op de bieb en het CKE. Een debat met een open einde: want we zijn het weliswaar eens met de denkrichtingen van het college, maar nog niet overtuigd van het bedrag. Daarom worden er nog aanvullende onderzoeken gedaan en beslissen we bij de begroting pas definitief over de hoogte van de bedragen. Onze fractie vond het wel erg jammer dat er in de beeldvorming, actief gevoed door een aantal oppositiepartijen, het idee werd gewekt dat de coalitie alle wijkfilialen van de bibliotheek wilde sluiten zonder dat er iets anders voor in de plaats komt. De afspraak is immers dat de wijkfilialen pas kunnen sluiten als er een alternatief in de vorm van een wijksteunpunt in de wijk gerealiseerd wordt. Hiermee blijven we de doelgroepen in de wijk bedienen, alleen zoeken we aansluiting bij de nieuwe ontwikkelingen in het bibliotheekwezen. Eerder schreef ik op deze blog al een stuk specifiek over deze bezuinigingen.

Ruimtelijke opgave

Om de bezuinigingen in het ruimtelijke domein goed in beeld te brengen, en de raad in staat te stellen om prioriteiten in de ruimtelijke ontwikkeling te stellen en daarin keuzes te maken, heeft het college een ‘meerjareninvesteringsplan’ gemaakt. GroenLinks vond dit document een goede start maar nog niet helemaal goed uitgevoerd. Het college zegde ons toe om dit verder uit te werken bij de begroting.

Een heel wezenlijk punt in het meerjareninvesteringsplan baarde ons stevige zorgen: het ontbreken van de gebiedsontwikkeling Groen Gennep. Daar wordt nu stevig gebouwd aan de nieuwe Fontys Sporthogeschool, maar het geld voor de natuurontwikkeling blijft achterwege, sterker nog, staat niet eens genoemd in het meerjareninvesteringsplan! Dat was voor GroenLinks niet acceptabel. Middels een motie, die breed gesteund werd in de raad, is het ons gelukt om de groenontwikkeling van de Genneper Parken op te nemen als strategisch project in het meerjareninvesteringsplan.

Dit waren voor onze fractie de belangrijkste punten die overbleven na alle discussies die de afgelopen maanden zijn gevoerd. Het college heeft ons toezeggingen gedaan waardoor wij met vertrouwen in kunnen stemmen met de kadernota. Het college gaat deze besluiten nu uitwerken in de begroting. Bij de begroting zullen wij de voorstellen opnieuw toetsen op haalbaarheid en effecten.

Gisteren werd de kadernota besproken en vastgesteld. Lees hieronder mijn bijdrage namens GroenLinks…

Later deze week volgt nog een reflectie op het debat.

Voorzitter,

Wij constateren dat er flinke stappen zijn gezet in de tijd dat dit college aan het roer staat. De begroting is al een stuk beter op orde, al is het aantal lijken dat daarbij uit de kast is gekomen voldoende om een kerkhof mee te vullen. Het waren andere tijden zullen we maar zeggen. Maar het maakt de opgave er niet minder om.

We hebben over alle belangrijke onderwerpen uitgebreid gesproken. Met elkaar, en met de stad. Wij staan achter de keuzes die we maken, met natuurlijk wat kanttekeningen. Toch voelt onze fractie nog af en toe de twijfel: hebben we voldoende inzichten om deze belangrijke besluiten te nemen? Mocht ons op enig moment blijken dat de voornemens zoals we ze nu afspreken, toch niet haalbaar zijn, dan behouden wij als Raad uiteraard het recht daar uiteindelijk andere afwegingen in te maken.

Ik zal nu ingaan op de voor ons meest belangrijke punten uit de kadernota, net als mijn voorgangers vanmiddag hebben gedaan. Daarbij moet mij wel van het hart dat er weer een ware stortvloed aan moties op gang is gekomen. En dat is goed, want daarmee geeft de raad expliciet haar wensen weer. Maar het baart ook zorgen: we vragen erg veel informatie van het college, en we willen het allemaal voor de begroting hebben. Volgens mij kan de vakantiestop voor ambtenaren afgekondigd worden. Wij vragen ons af hoe haalbaar dat is, en verzoeken het college om daar straks op te reageren.

Intensiveringen

Deze coalitie heeft gezegd: in moeilijke tijden gooien we de stad niet op slot. We investeren in innovatie, design en duurzaamheid. En dat is een bewuste keuze. Omdat het nodig is voor de toekomst, bv omdat we er werkgelegenheid mee creëren. Of omdat we vernieuwende oplossingen willen zoeken voor bestaande problemen van burgers. Denk hierbij bv aan de Wmo Challenge die net is uitgeschreven. Zoeken naar nieuwe oplossingen om mensen met een beperking in staat te stellen hun eigen regie te voeren, dan stimuleer je echt de eigen kracht! In de commissie hebben we het college al opgeroepen om, net als voor duurzaamheid, ook voor innovatie en design te komen met concrete invullingen, zodat iedereen kan zien waarom de stad er baat bij heeft. Daarom zijn wij voornemens om samen met de PvdA, VVD en D66 een motie in te dienen om de wethouder daartoe op te roepen.

>> motie intensiveringen

Armoede/Wmo

Ruimte voor nieuw beleid betekent voor deze coalitie ook: ruimte voor kwetsbare doelgroepen. GroenLinks heeft in de onderhandelingen ingezet op het ontzien van mensen in een kwetsbare situatie. We willen mensen stimuleren om hun eigen kracht te benutten, zodat zij de regie over hun leven kunnen voeren. Dit herkennen we terug in de beleidslijnen die de afgelopen maanden zijn uitgezet, zowel in het armoedebeleid, de doorontwikkeling van de Wmo en het nieuw sociaal beleid. En we zien het terug in concrete projecten, zoals de opening van de seniorensociëteit Andromeda afgelopen vrijdag, of de manier waarop we thuiswonende dementerenden en hun familie ondersteunen.

We hebben bijna 9 mln structureel extra uitgetrokken voor armoede en de Wmo. Dit was echter nauwelijks voldoende om bestaande tekorten te dekken. Ook in de 1^e tussenrapportage constateren we dat de kosten verder stijgen. Daarom roepen we het college op om inzicht te geven in de effecten en de financiële consequenties van het beleid voor armoede en Wmo, zodat wij kunnen beoordelen of het extra geld dat we hebben uitgetrokken voldoende is om de kwetsbare burger te ontzien.

>> motie effecten Wmo/armoede

Werk, inkomen en arbeidsmarktbeleid

We hebben stevige discussies met elkaar gevoerd over de inzet van het participatiebudget. Inmiddels lijkt de wereld veranderd. De wet werken naar vermogen maakt dat we onze doelstellingen opnieuw zullen moeten bezien. Voor GroenLinks blijft daarbij het uitgangspunt dat we niet zullen accepteren dat de kwetsbaarste mensen aan de zijlijn blijven staan. Iedereen doet mee is het motto. De motie van de VVD waarbij ze uitkeringsgerechtigden met wantrouwen en sancties tegemoet treden, zal onze steun niet krijgen, wij vinden dat een volkomen verkeerd signaal. GroenLinks kiest voor een positieve stimulans, en zet in op ondersteuning van die mensen die het echt nodig hebben.

De nieuwe wet werken naar vermogen zal veel gevolgen hebben voor de Ergon. Het Rijk bezuinigt fors op de sociale werkvoorziening. Het is een grote uitdaging om mensen met een sw-indicatie straks aan het werk te houden. De overheid doet een appel op het bedrijfsleven om ook deze groep een kans te geven. Dan moeten wij zelf wel het goede voorbeeld geven. Eindhoven heeft (aldus de cliëntenraad van de Ergon) 2 werknemers van de Ergon op de loonlijst. Dat vinden wij toch echt wel een beetje mager. Wij zijn dan ook voornemens een motie in te dienen om het college op te roepen om vanuit haar voorbeeldfunctie te komen met een plan om meer sw-ers in gemeentelijke dienst te nemen.

>> motie SW

Sport

GroenLinks kiest voor toegankelijke breedtesport voor iedereen. We willen graag de ijsbaan openhouden omdat dat de enige voorziening is in de stad voor schaatsers. Uit de sportbenchmark maken we op dat Eindhoven nog een slag kan maken met de tarieven en het efficiënt ruimtegebruik. Daarom gaan we akkoord met de voorgestelde sluiting van Haagdijk, en stemmen wij in met verhoging van de tarieven. Sportpark ’t Schoot mag van ons openblijven mits dat financieel kan binnen de gemaakte afspraken. Wij willen wel dat zaken zorgvuldig gebeuren, daarom dienen wij de moties van de VVD en PvdA mee in.

Dan hebben we nog een OOOtje op de sportbegroting en wel voor de energielasten. Het heeft ons verbaasd dat we dit bestempelen als onvermijdelijk en onvoorzien. Immers, we discussiëren al jaren met elkaar over de stijging van de energiekosten. PvdA en GL hebben eerder al een motie ingediend om te investeren in zonneboilers voor de sportverenigingen. Op die manier geef je de verenigingen de mogelijkheid om écht iets aan hun energielasten te doen. Wij roepen het college op om er nu eindelijk eens echt werk van te maken!

Cultuur

Voor zowel de bibliotheek als het CKE geldt dat we meer concretere informatie verwachten van het college voordat wij ‘ja’ kunnen zeggen tegen de bezuinigingstaakstellingen. Na de zomer praten we hier verder over. GroenLinks wil mn meer duidelijkheid over de plannen van de bieb: wat kunnen we daarvan verwachten? Wij willen concreet van het college horen hoeveel wijkpunten er komen, waar, wat dat kost, en een haalbare planning. Pas dan kunnen wij de financiële afweging maken. Wij verzoeken de wethouder dit expliciet toe te zeggen.

>> motie/amendement bezuiniging bieb/CKE

De ruimtelijke opgave

Voor het eerst kregen we een MIP van het college om de afwegingen rondom de ruimtelijke opgave voor de stad te maken. Enerzijds zijn wij blij met deze ontwikkeling, die ons in staat moet gaan stellen prioriteiten te wegen en gerichter keuzes te maken. Anderzijds constateren we dat het MIP wat nu voorligt daarvoor nog onvoldoende inzichten geeft. Er wordt met verschillende grootheden gemeten, de consequenties van de keuzes zijn nog niet duidelijk. Daarom willen wij een motie indienen om het college aan te moedigen om bij de begroting met een écht meerjaren MIP te komen.

>> motie MIP

Tot slot voorzitter, één punt in het MIP doet écht pijn bij onze partij: de lage prioritering van de ontwikkeling van het masterplan Genneper Parken. We hebben afgesproken, met elkaar, maar ook met de partners in de stad, dat met de keuze voor de ontwikkeling van de stenen van de sporthogeschool, er óók een impuls gegeven zou worden aan de groenontwikkeling. Het is buitengewoon teleurstellend, dat de groenontwikkeling niet in het MIP staat opgenomen. GroenLinks overweegt een motie in te dienen om het masterplan Genneper Parken in zijn geheel op te nemen als strategische ambitie in het MIP. Dat wil niet zeggen dat we er nu al het geld voor uit willen gaan trekken, maar we vinden op z’n minst dat de ambitie zoals die is afgesproken goed in het MIP moet staan. Alleen als het MIP een volledig beeld geeft kunnen wij in de toekomst wegen wat de hoogste prioriteit heeft. Wij zijn erg benieuwd naar de reactie van het college hierop, want zoals gezegd, dit punt weegt voor ons erg zwaar.

>> motie Groen Gennep

Tot zover onze eerste termijn. Wij wachten de antwoorden van het college af en zullen waar nodig middels stemverklaringen onze mening over de moties en amendementen kenbaar maken.

I am not the biggest fan of google. Never was.  I loathe their hunger for information, any information, about individuals. I loathe the fact that they provide a single point of entry to a wealth of mineable information to the us government. I loathe how they have become a synonym for the internet. I was a strong opponent of anything google, and laughed at my friends when they got a google account to personalize their search results. Yet, by now I have become fully integrated in the google network. I have joined the borg. And I am even kinda happy about it.

Just try one for free

It started like so many addictions. You try one of their samplings. In my case, it started with google docs. I don’t remember what my first google doc was. I was participating in some project or the other and someone offered to share a document with me (and the rest of the team). Relucantly, I created a google account (with some feigned name and custom email address to keep up the pretence of anonymity) and went into the document. All went well, we shared information, changed the document collaboratively and that was it.

Yet, after a while, someone on another project wanted to share a document. So I created a new account, went in, and did the rest. Well, after a while I had 20 google accounts for as many documents. It became a nuisance, I had to log out and log in again to get to another document. So I crossed a line. I merged all the documents into one account.

Later, I bought my android phone (the HTC Dream aka G1) directly from the pusher. I created another google account to activate it, thinking I would miss out if I would use the phone without. I know that if you don’t use any of googles services, it is fine not to use a google account on your phone (after some hackery). But I was curious, ok??

So all went fine. I had my google docs account. I had my android phone account. I tried to take care and not leave any traces that would link the two together. I would never log in to google from my desktop with the android account and vice versa.

Meanwhile, I was running some web-based groupware suite to keep track of my appointments. This had some disadvantages though: it was clunky to use on my phone. Also, it was a nuisance to have yet another tool to maintain, keep track of security updates and what have you. I mean, an agenda should increase producitivty, right, not get in the way of productivity.

So I made a next big step, I decided I wanted to try google calendar. It came integrated on my phone by default and had a usable interface on the web so I could use it on my desktop as well. So after a few tentative test-runs I switched and decommisioned the groupware suite.

From there, it all went down-hill for me.  I started using google latitude to share my location on my blog during my trip through the US, used google voice to make cheap international calls from the us back home, started using google tasks to keep track of my todo items, initiated new google docs myself and even had a short period where I (unwillingly) experimented with google wave.

Antagonizing realization

But all this time I had stayed far from the one google service that symbolizes, for me at least, the summum of giving up any privacy one has: google contacts. I would not, never, share my contacts with google! But then  I wanted to upgrade my phone to cyanogen mod. Well, I actually had to flash the device because I broke the dalvik cache and it would not execute any app anymore. I had somehow deleted all the permission definitions. I could not even install new apps anymore. With no sensible way to backup my contacts, I started to contemplate the uncontemplateable: google contacts! Because of course, google apps still had all the permissions they needed.

So I broke. Synced my contacts, flashed the device and restored them again. And discovered how convenient google contacts actually is. I am now even looking into integrating google contacts into mutt.

And there you have it. That is the story of how I turned from a decent google opponent into a fully integrated cell of the great google information collection agency. I use google services to organize my life. And I like it.

Healing

Now, some people, when they hear I am addicted to google services, sigh “Oh you fool, I can do without just fine!”. Yeah well, that’s nice for them. But those are either the people that are impossible to work with because they always forget what they promised to do by when and need constant reminders to get even the silliest little thing done. Or they are the people with nice unconvoluted lives who generally are not that full of initiative or commitment.

For the rest of us, the people who operate on the same high level of energy as myself, tools like described above are essential to keep track of the many things going without keeping it all in your head and going insane. Some use apple’s crap but most are also on google.

I would love to kick this habit!

But their applications are so damn easy to use. They do what I want, without getting in the way. They are not overly complex. They don’t require me to maintain a server, keep track of security issues with the zillion of dependencies and keep an eye on the hardware. I can access them from wherever I want, on whatever device I want. I get reminders on the desktop and on the phone, so that whatever I’m doing I’m not going to miss an appointment.

Now, I can see a few ways out here. The first would be to reverse-engineeer some of their protocols. This should not be too hard, as it all works browser-based. It just takes time.

Another thing I could imagine to prevent google from looking at your contacts and tasks would be to write custom applications to access those but store everything encrypted. Looking at google tasks for example, I could simply write a desktop application and an android application that both use the same encryption algorithm and key to store each individual task encrypted. I could build an android contacts store to store my contacts encrypted, or on another server. It just takes time.

And oh, I could try and implement the google calendar backend protocol in a relatively simple daemon that would not require lots of dependencies and thus would be easy to maintain. Then redirect calendar traffic from my phone to my own backend server, and use sunbird as a frontend. It just takes time.

And there you have it. Google’s services are there. There is no open alternative for any of those services that is as easy to use, as integrated as googles services, cross-platform and without the hassle of maintaining dozens of packages.

Who knows. Now that I am aware of my problematic addiction, I might work up the energy to start a project to provide a more open alternative with privacy and encryption as the driving design forces, instead of data-mining and dollar signs. A suite where you have a choice to host it yourself, or on community-operated servers. Or perhaps even a non-profit that you pay a little amount towards keeping the software and hardware running for you.

I could see this kick off. Now all I need is a little time (or money so I don’t have to worry about making a living while making this work).

Addendum

By the way, in case you are wondering: I’m not entirely stupid. I do make my own backups of everything I stuff in their cloud.

Op mijn artikel over waarom Drupal voor grote projecten niet de meest geschikte tool is, kreeg ik ook wat reacties in de trant van

Jij bekijkt het alleen vanuit de technische kant. En vergeet het designen, functioneel ontwerpen en het beheer.

Dit ben ik niet vergeten, maar heb ik expres weggelaten om het verhaal niet nóg langer te maken.

meer lezen

In Eindeloos Typende Apen (de onmisbare inleiding voor dit tweede deel) kon je gister lezen dat religieus geïnspireerde critici van de evolutieleer vaak denken de macht van de gigantische getallen aan hun zijde te hebben. Maar inmiddels weten we dat de metafoor van evolutie als blind toeval, als eindeloos typende apen die Shakespeares Hamlet produceren, van geen kant deugt. Aanhangers van creationisme of Intelligent Design stellen dat het simpelweg onmogelijk is dat het genoom van bijvoorbeeld een amoebe zich ontwikkelt tot iets als een lintworm, dat zich op zijn beurt verder ontwikkelt tot een weer hogere levensvorm.

Iemand die het tot zijn levenswerk heeft gemaakt om tegenwerpingen van creationisten te ontzenuwen, is de Britse evolutiebioloog Richard Dawkins. Volgens hem is het postuleren van een almachtige god die alles heeft geschapen bovendien een filosofisch zwaktebod en slechts het verplaatsen van het probleem: hoe minimaal is immers de kans wel niet dat zo’n almachtige schepper spontaan is ontstaan?

Met name in zijn boek The Blind Watchmaker (1986), een doorwrocht vervolg op The Selfish Gene uit 1976 voert Dawkins tal van argumenten aan voor evolutie die wordt gestuurd door natuurlijke selectie. De titel is een verwijzing naar het werk van de 18e eeuwse filosoof William Paley. Palley betoogde in zijn boek Natural Theology dat de complexiteit van organismen bewijs is voor het bestaan van een goddelijke schepper, net zoals het complexe raderwerk van een horloge bewijs is voor een vernuftige horlogemaker. Volgens Dawkins is er echter helemaal geen horlogemaker, het ordenende principe is uiteindelijk blind. Natuurlijke selectie, primair een hybride van ecologische en seksuele selectie beschouwt Dawkins als de drijvende kracht achter de evolutie. Met toeval heeft het niets van doen:

“Darwinism is widely misunderstood as a theory of pure chance. Mustn’t it have done something to provoke this canard? Well, yes, there is something behind the misunderstood rumour, a feeble basis to the distortion. One stage in the Darwinian process is indeed a chance process – mutation. Mutation is the process by which fresh genetic variation is offered up for selection and it is usually described as random. But Darwinians make the fuss they do about the ‘randomness’ of mutation only in order to contrast it to the non-randomness of selection.”

“It is not necessary that mutation should be random for natural selection to work. Selection can still do its work whether mutation is directed or not. Emphasizing that mutation can be random is our way of calling attention to the crucial fact that, by contrast, selection is sublimely and quintessentially non-random. It is ironic that this emphasis on the contrast between mutation and the non-randomness of selection has led people to think that the whole theory is a theory of chance.”

Dawkins onderbouwt dit idee onder meer ook door middel van een computersimulatie. Het illustreert ook ten enen male aan waarom de analogie met de blind typende apen hier zo misplaatst is. Een organisme bestaat uit tal van autonome subniveau’s als organen en celgroepen die permanent blootgesteld worden aan een regime van natuurlijke selectie. Veranderingen die verbeteringen opleveren worden doorgegeven aan het nageslacht, mislukkingen raken volgens ijzeren wetmatigheid uitgerangeerd. Er hoeft dus niet in een keer een perfecte Hamlet te ontstaan, als de individuele onderdelen maar hun specifiek taak naar behoren uitvoeren en door natuurlijke selectie constant worden aangescherpt. Of zoals Dawkins het probleem elegant afbakent:

“I don’t know who it was first pointed out that, given enough time, a monkey bashing away at random on a typewriter  could produce all the works of Shakespeare. The operative phrase is, of course, given enough time. Let us limit the task facing our monkey somewhat. Suppose that he has to produce, not the complete works of Shakespeare but just the short sentence ‘Methinks it is like a weasel’, and we shall make it relatively easy by giving him a typewriter with a restricted keyboard, one with just the 26 (capital) letters, and a space bar. How long will he take to write this one little sentence?”

Deze zinsnede uit Hamlet “Methinks it is like a weasel” werden in Dawkins’ computersimulatie gecrexc3xaberd vanuit een willekeurige reeks oorspronkelijke tekens. Toevallige mutaties in deze reeks van 28 lettertekens werden door kunstmatige selectie ‘bijgestuurd’ in de richting van de zin uit Hamlet. Het Weasel-computermodel, opgesteld volgens dit algoritme, vergelijkt alle mutaties en selecteert daaruit telkens degene die het meest lijkt op de beoogde zin uit Hamlet. Elke volgende generatie is daardoor enigszins gewijzigd, in de richting van de doelzin. Er is hiermee sprake van cumulatieve selectie.

Zulke succesvolle cumulatieve mutaties op deelniveau leiden tot grotere overlevingskans van het organsime en dus meer en sterker nageslacht. Ze hebben daardoor de neigingen om zichzelf te versterken: het vermaledijde en intrinsiek tautologische surivival of the fittest. Het is een onafgebroken proces dat niet afhangt van een veronderstelde schepper. Je hoeft dus ook niet je toevlucht te nemen tot de volstrekte willekeur van eindeloos typende apen, die nooit van hun levensdagen een perfecte Hamlet zullen produceren, om de blinde horlogemaker overal in het evolutieproces op magistrale wijze aan het werk te zien.

Sinds ik vijf jaar geleden een paar colleges Deens design volgde in Odense stond hij op mijn verlanglijst; de PH5. Dé Scandinavische keukentafellamp bij uitstek. In de jaren '50 ontworpen door de Deense ontwerper Poul Henningsen.

Het idee is dat de lamp een warm, helder licht geeft op de tafel en tegelijkertijd de omgeving verlicht. Een blauw en een rood vlak aan de binnenkant van de lamp geven het witte licht meer kleur en de verschillende platen van de lamp zorgen ervoor dat je nergens direct in de lichtbron kan kijken, maar dat er zowel een directe lichtstraal naar beneden gaat, als een diffuus licht de rest van de kamer in. Ik val wel voor zo'n verhaal. Bovendien is hij jaren '50 én Scandinavisch, genoeg bijvoeglijk naamwoorden om mijn hebzuchtige kant te doen ontwaken.

Het prijskaartje heeft me echter al die jaren af weten te schrikken. Gelukkig schoten mijn ouders te hulp en kreeg ik hem vorige week voor mijn verjaardag. Ik zit er nog elke dag verrukt naar te kijken. Een echte PH5! Boven mijn keukentafel!