Monday. Busy Monday, that is. Beginning at 730. Breakfast, lunch box and kid in school at 830. Meet with associate at 900, be back home at 1300, cook dinner, deal with incoming email, start working on weekly agreements with associate (if there is time left), get kid from school at 1500, be before 1525 in guitar lesson, aikido lesson starting at 1645, go back home at 1800, just in time to warm up dinner, wife arriving 1820. Mondays are under the sign of being efficient, or efficient enough to complete the agenda of the day. I actually manage, mostly. Even if it puts me on the edge. As today.

Past week I arrived at the school at 1455 and they were already out. In the street, a huge cement truck, surrounded by people with uniforms matching the logo displayed in the truck, arrange the kids in a row and get some photos. My son's included. It might be that I wanted him to get on his bike soon, to get to his lesson on time. It might be that it's Monday and my patience is not what it should be. It might be lots of things. But I experienced the unexpected photo session as yet another violation of privacy. Who are these people? Why must my son be in a photo that a cement company is making? What's this all about? But Ok, before my growing discomfort becomes a rage and I get concrete enough to do something, it's all over. We can leave.

A while later, biking to the guitar less, I get to know that the cement company organized traffic awareness sessions in the school of my son. I guess it's ok, then. Some sort of contact-with-the-community program, reach out or whatever. I guess that the photos will end up in some internal bulletin, if at all. The whole thing it's not relevant. And maybe it's even ok. And still, the bad taste on the mouth remains. Why was I not informed before hand? Are we not owners of our image? Tja. Do I really care? Actually, even later on, I realize that I don't.

I tend to believe that pretty much every privacy discussion nowadays goes along the same way that my midday anger flare did. We live busy schedules, and our skin has grown thin. We are far less tolerant to any real or pretended invasion of our private space than few decades ago. Not surprisingly. If you are the whole day running, playing catch up with your own agenda, everyday... Why would you tolerate anybody else poking into your messy life? As a matter of fact, you don't. You complain, and mostly, the complain has effect. If I would ask the director of the school, it is likely that I would not only get an explanation, but also an apology. And still, if you give yourself a little time, you might realize that it is not so serious after all.

Take the case of the electronically stored medical data. To many people seems logical to consider personal medical data as private, making the creation of a national database of medical records a core issue in the privacy discussion. It has been repeatedly said that medical data shouldn’t end up in a digital database. Sure, the consequences of mistakes in the creation of the information are serious. If a doctor writes down wrong information, depending, it might costs the patient's life. But what has privacy to do with this fact? And for all what matters, why is people so allergic to the words database and virtual together? Hundred years ago, a medical mistake would have had the same consequences. That situation has not worsened with the electronic transfer of information. Some problems have been solved with it, and some other problems have appeared. But are we worse off because medical instances have access to medical information electronically stored? Of course not. If anything, we are better off.

I have no doubts that the extended access that many institutions have of the unmeasurable flow of data can be misused, in many ways. But I also believe that most of these risks are in no other place than in our imagination.

We naderen Pasen en al ben ik niet gelovig, het is een geschikt moment om stil te staan bij het Lijden. Het is part of life en als zodanig niet een punt van dagelijkse, diepgaande aandacht. Een mens kan er gek van worden. Overzien we het actuele toneel met een jaar bloederige opstand in Syrië, een afgrijselijk busongeluk, een losgeslagen moordende militair in Afghanistan, dan is er veel stof tot reflectie. Alsof er toch een hogere macht is die het er om doet.

Lijden is het ondergaan van smart en ellende, aldus wikipedia. Je hebt het lijden van direct betrokkenen en het lijden van hen die op afstand meevoelen. In aantal is dit exponentieel, in mate van pijn is het een flauw surrogaat. We voelen de smart bij de zoveelste moordpartij door het regime van Assad, we voelen niet de echte pijn die de getroffen Syriërs ondergaan. Ons lijden is daarmee niet gediskwalificeerd. Gedeeld lijden verzacht…wordt gezegd. En beter met je gezicht naar wat er mis is staan, dan met je rug.

Soms leidt het mee-lijden tot acties. In Libië kwam de internationale gemeenschap in actie. Bij het busongeluk is er sprake van een actieve expressie van medegevoel. Al is een dag van rouw voor ons weer te lastig om in mee te gaan. Bij zo een moordende militair staan we geheel machteloos. De afstand tussen het lijden van de getroffen Afghaanse families en ons mee-lijden is onoverbrugbaar.

Ik zei al: we kunnen niet iedere dag uitgebreid met het Lijden op de wereld bezig zijn. We slaan het wel ergens op, want is er een ramp waar de afstand met de slachtoffers makkelijk en veilig is te overbruggen dan kunnen we gul zijn in onze steun. Tenzij de ramp, zoals bij de hongersnood in de Hoorn van Afrika vorig jaar, een onoplosbaar Lijden lijkt te vertegenwoordigen. Dan verliezen we de moed of de zin. Of is ons repertoire van medeleven opeens te beperkt.

Ik hanteer nu steeds de meervoudsvorm omdat het naar mijn idee om iets redelijks ongrijpbaars gaat. Hoe gingen we om met de 9/11 aanslag? En de grote terroristische aanslagen daarna in Madrid en Londen? We volgden met grote betrokkenheid de berichtgeving. Dit oogt wat karig, maar, om andere redenen dan bij de moordende militair, was ook hier het tonen van mee-lijden een onmogelijke opgave: een hulpactie, een zend-een-bloem/ of kaart-actie…het leek weinig zin te hebben. En als je het als individu zou willen: hoe regel je dat?

Ik kan me best voorstellen dat we vaker van ons willen laten horen als we geconfronteerd worden met Lijden. Niet per se met geld, wat ook niet altijd mogelijk is. Maar met een kaartje, een email, bloemen desnoods. Als een arm over de schouder, een klop op de rug. En wat zou het gemakkelijk zijn als er een organisatie was à la Amnesty die die faciliteiten biedt. Een Consolation International, die bij situaties met Lijden er voor zorgt dat je de getroffenen linksom of rechtsom een hart onder de riem kan steken. Omdat we wel willen, maar niet altijd kunnen. Het zal de hongerigen misschien niet veel zeggen, maar getroffenen van aanslagen, ongelukken en ander onheil kunnen er troost uit halen. En wie wil dat nu niet, in smartvolle en ellendige situaties troosten of getroost worden?

Ive been writing about Pinterest and its pros and cons before, and today I realized once again that using Pinterest sometimes is a funny thing. I received an email with some beautiful images from Swedish designers Marit Lissdaniels & Angelica Utterberg of Little Studio, and when I looked at the images I noticed that these were images that I had already seen all over Pinterest and in fact ...

Op 8 maart organiseert het DuurzaamheidsOverleg Politieke Partijen de tweede lezingen-avond in het kader van de zoektocht naar een duurzame economie (zie hier voor een impressie van de eerste avond). De komende lezingen-avond gaat over de internationale spelregels van ons economische systeem: in hoeverre leggen deze de huidige onduurzaamheid vast en welke veranderingen zijn noodzakelijk/gewenst? Dat wordt op 8 maart besproken aan de hand van drie inleidingen van mensen die op dit internationale gebied werkzaam zijn en erkend worden als autoriteiten op hun gebied.

Datum: donderdag 8 maart, 18.15 uur in Utrecht (Uithof-complex)
Plaats: Uithof, campus van de Universiteit Utrecht, collegezaal 042 in het Marinus Ruppertgebouw (zie bijlage) – de locatie is vastgelegd i.s.m. het Utrecht Sustainability Institute.

Programma 8 maart

18.15  uur:  welkom

18.30 uur: Handelsverdragen (o.a. WTO en Gatt) – mogelijkheden voor alle partijen? Myriam Vander Stichele (Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen), www.somo.nl

19.15 uur: Grondstoffen: uitgaan van overvloed of toenemende schaarste? René Kleijn, Centrum voor Milieuwetenschappen Leiden – Industriële Ecologie www.cml.leiden.edu

20.00  uur:  pauze met koffie

20.15 uur: Visie op nieuwe internationale afspraken: locaal effectief, mondiaal inspirerend Danielle Hirsch (Both Ends), www.bothends.org

21.00  uur: afsluiting

Myriam Vander Stichele: Handelsverdragen (o.a. WTO en Gatt) – mogelijkheden voor alle partijen?

Op het veld van de internationale handel spelen grote en kleine partijen aan de hand van o.a. mondiale (vrij?-)handelsverdragen. Het is onduidelijk of daarbinnen feitelijk wel duurzaam ondernemen mogelijk is.De belangrijkste verdragen zullen worden besproken, wat betreft inhoud, gevolgen en totstandkoming.Wat betekent dit voor eerlijke handel? Welke rol spelen de multinationals; zijn zij misschien de enigen die echt vrij zijn? Daarnaast is er een trend naar meer bilaterale afspraken (vb: EU – India). Wat gebeurt daar en wat zijn daarvan de gevolgen?

In alle gevallen speelt de vraag: hoe kan de nederlandse burger via de politiek de internationale afspraken beinvloeden?

Dit heeft ook een link met hoe financiële partijen omgaan met grondstoffen (oneerbiedig ‘commodities’ genoemd) via allerlei afgeleide financiële producten. Want ook hier zijn economie en financien met elkaar verweven. Deze lezing zal ons een basis geven van welke wissels dienen te woren omgezet en hoe de nederlandse politiek daaraan kan bijdragen!

René Kleijn:  Grondstoffen: uitgaan van overvloed of toenemende schaarste?

In de Westerse wereld leven we in een tijd waar dot.com, facebook en twitter de illusie voeden dat we voorbij kunnen gaan aan de fysieke fundering van onze maatschappij: grondstoffen. Zeker, in termen van GDP is de primaire sector in het huidige tijdsgewricht van ondergeschikt belang. Echter, ook onze op diensten gebaseerde economie kan niet zonder een continue input van grondstoffen. Voor het maken van een microchip van een paar gram is 1.7 kg grondstoffen nodig, gebruik makend van 61 van de 92 elementen in het periodiek systeem. Vervolgens wordt deze chip tijdens gebruik in server-centra 24/7 voorzien van energie op basis van fossiele brandstoffen.

De vraag naar producten wordt de komende decennia verder opgevoerd door drastische vergroting van de bevolking en verhoging van het inkomen per capita. Dit betekent wellicht drie keer zoveel auto’s, koelkasten en TVs, die allemaal zullen moeten worden geproduceerd.

Een ‘duurzame’ economie zal rekening dienen te houden met deze feiten. Enige suggesties zullen worden gedaan hoe dit economisch in het systeem te incorporeren. Kan de circulaire economie ons redden? Om deze ontwikkeling in duurzame banen te leiden zal daarnaast al ons technisch innovatief vermogen moeten worden gemobiliseerd, hetgeen slechts door een drastische verschuiving in beleid in de juiste richting kan worden geleid. Hierbij is het de grote vraag of b.v. ‘biobased materials’ een oplossing kunnen zijn.

Danielle Hirsch: Nieuwe internationale afspraken: locaal effectief, mondiaal inspirerend

In The Age of the Unthinkable stelt J.C. Ramo dat de wereld voor het oplossen van de problemen van de 21^ste eeuw niet kan vasthouden aan instituties en regels uit de 20^ste. Hij roept aan de hand van tal van voorbeelden op tot durf om het onbekende tegemoet te treden, tot acceptatie van chaos in plaats van planmatigheid en tot een gezamenlijke zoektocht om stap voor stap onze leefbare wereld te herontdekken.

Danielle Hirsch biedt twee uitgangspunten bij het maken van de noodzakelijke stap richting het onbekende. Een daarvan is haar visie op een duurzame, mondiale economisch systeem waarin alle mensen meedoen en in staat zijn hun eigen welzijn te creëren. In die visie beslist niet het huidig economisch systeem voor mensen, maar is iedereen, ook de mensen die nu op deze planeet geen waardig leven leiden, zelf leidend in de duurzame ontwikkeling.

Daarvoor zijn doorbraken nodig. Mensen en natuur hebben er baat bij als ondernemingen als TNT verder gaan in het herdefiniëren van hun rol in de logistieke keten, als banken en investeerders zich richten op innovatoren in wat velen ‘the bottom of the pyramid’ noemen. Om die bewegingen echt een vlucht te laten nemen zijn ook nieuwe internationale handelsregels nodig.

Haar lezing gaat voorbij mooie woorden. Zij zal laten zien waarop Nederland –de 16e economie ter wereld met wijd vertakt netwerk van handelsrelaties en nummer 3 op de Human Development Index- nu al kan inzetten om die visie te realiseren.

Aanmelding:

Aanmelding voor deze avond kan door een email te sturen aan economie-transitie at hotmail.nl.

Vragen?

Het is mogelijk vooraf al vragen, die je hebt over het onderwerp van een avond, op te sturen. De organisatie kan die dan reeds voorleggen aan de sprekers, zodat ze evt. in de lezingen meegenomen kunnen worden. Zet dit in je aanmeldingsmail!

Onderwerpen & datum van avond 3 en 4

De vervolg-avonden zijn nog niet volledig ingevuld, maar hieronder een voorlopig overzicht van de onderwerpen en data van avond 3 en 4 (kan je ze vast reserveren in de agenda). Aanmelding is op een later tijdstip mogelijk; hiervoor volgt binnenkort een aparte uitnodiging per avond (wil je de uitnodiging ontvangen, meld je dan aan via economie-transitie at hotmail.nl).

Avond 3. Financiële systeem: niet leidend (in bekoring), maar ten dienste van   -   DATUM: 22 maart

1. internationeel flitskapitaal: noodzaak, drivers en remmen?
2. lenen en rente: zegen of vloek; is er een beter alternatief?
3. het nieuwe bankieren – wat kan blijven, wat moet anders

Met als spreker Ad Broere; overige zijn nog in bespreking.

Avond 4. Bedrijfsverantwoordelijkheid: niet alleen financieel   -   DATUM: 28 maart

1. “license to operate” – wat staan wij bedrijven nog toe en wat is hun verantwoordelijkheid?
2. transparante checks and balances voor duurzame corporate governance
3. de factor mens in het bedrijf: kuddedieren of (geestelijke) diversiteit?

Met als sprekers: André Veneman (AKZO), Paul van de Loo (Ernst&Young), Pauline van der Meer Mohr (Erasmus Universiteit). Met een bijdrag van Jaap Winter (Duisenberg School of Finance, De Brauw Blackstone Westbroek) als moderator. 

Precieze plaats en tijd worden bekend gemaakt in afzonderlijke uitnodigingen. Zet de data alvast in je agenda!

Vragen?

Het is mogelijk vooraf al vragen, die je hebt over het onderwerp van een avond, op te sturen. De organisatie kan die dan reeds voorleggen aan de sprekers. Hiervoor graag een reply naar dit email-adres: economie-transitie at hotmail.nl.

We zijn ook bezig een website op te zetten met verslagen, posts en dergelijke en bezig met Linked-In discussie-forum. Wij zoeken nog mensen die ons hierbij willen ondersteunen!

Onderwerp van avond 5 tot en met 7.

Hieronder: overzicht van de overige nog in te plannen lezingen-avonden (voorlopige opzet)

Avond 5. Overheid: marktmeester namens de samenleving – met oog voor verschillende belangen?

1. welke groei willen we? welke indicator(en) in plaats van BNP?
2. level playing field – hoe gelijke kansen voor klein en groot, oud en nieuw?
3. instrumenten voor regulering: cap-and-trade / fiscale vergroening / quotering?

Avond 6. Product en consument

1. versterkte relatie: van koop naar een circulaire economie door huur en lease
2. voorlichting of labels voor inzicht in product-aansprakelijkheid en keten-beheer
3. betalen met geld én/of eco-dukaten (met quotering)?

Avond 7. Politiek systeem en transitie-strategie

1. nieuwe democratische structuren en middelen als tegenwicht voor ‘de economie’
2. samenleving en transitie – een moeilijke combinatie? (sociologie)
3. de nieuwe economie draagvlak geven – transitie-paden (psychologie)

“Waarde taalminnaars”, zo opende een collega een email die ook aan mij geaddresseerd was. Schijnbaar was de auteur onder de indruk dat ik me rekende tot het gilde der taalminnaars. Die neiging had ik nog nooit gevoeld, als ik me van een ding zou willen bevrijden is het van de dictatuur van het geschreven woord.

Is het geschreven woord superieur?
We leven in een dictatuur van het geschreven woord. Terwijl we uit wetenschappelijk onderzoek maar al te goed weten dat lezen maar één manier is om ons te informeren en lang niet altijd de meest efficiënte. Veel relaties laten zich lastig in woorden vatten, maar kunnen visueel gemakkelijk worden weergegeven. In woorden een complexe statistische relatie uitleggen is vaak weinig verhelderend: bijvoorbeeld als mensen een genetische aanleg hebben, leidt het eten van veel suikers tot een grotere kans op diabetes, dan het weinig eten van suikers. Als mensen die genetische aanleg niet hebben dan is de relatie tussen het eten van suikers en diabetes veel zwakker. Die twee tamelijk complexe zinnen kunnen worden teruggebracht tot twee lijnen in grafiek, waarmee je de relatie veel intuitiever kan begrijpen.  Ik kan je uit leggen hoe je moet lopen van station naar het gemeentehuis, maar als ik het teken heb je daar veel meer aan. Na een college statistiek begrijp je de wiskunde vaak veel beter, dan na het lezen van het handboek, omdat het geschreven woord niet altijd het beste medium is om informatie over te dragen.

We leven in een maatschappij die het woord boven alles waardeert. Als iemand ergens een boek over geschreven heeft dan wordt hij gezien als de expert. In wetenschap gaat het om publicaties in top-wetenschappelijke bladen, niet om optredens op Radio 1. De hoogste kunstvorm is een roman, een goedgespeelde televisieserie of film wordt gezien als oppervlakkig. Het zou een grote schande zijn dat mensen minder voor hun plezier boeken lezen. Televisie-kijken, sporten of computeren zijn uitingen van de consumptiemaatschappij, terwijl lezen toch een superieure activiteit is. Het feit dat je voor het eindexamen in 1960 nog 40 boeken moest lezen en nu minder dan 10 zou aangeven dat er een maatschappelijke probleem is. Over dit fenomeen, ontlezing, wordt veel geklaagd (met name door oud-docenten Nederlands). We kennen het verhaal maar al te goed. Keer op keer zouden technologische ontwikkelingen ervoor zorgen dat we minder gaan lezen: de radio, de televisie, het internet zouden onze samenleving ondermijnen. Keer op keer stonden we aan de rand van de afgrond. De overheid heeft ons met royale subsidies voor openbare bibliotheken, nog net gered van de ondergang.

Lezen en schrijven hebben hun eigen criteria. Als je vraagt of je een boek moet lezen, dan is vaak de eerste reactie: “ja, dat boek las lekker weg.” of “nee, dat boek was niet om door te komen.” Het is niet de vraag of (voor fictie) het boek ons emotioneel raakt, of (voor non-fictie) of het waar is, maar of het mooi geschreven is. Dit is een esthethisch criterium. Waarheid wordt ondergeschikt gemaakt aan schoonheid.

Waarom is lezen dan zo belangrijk?
Om deze maatschappelijke normen te begrijpen, moeten we de machtsstructuren in de huidige samenleving doorgronden. Deze maatschappij wordt beheerst door de geletterde klasse. In ons onderwijs speelt taal een ongelofelijk grote rol: het kerndoel van het basisonderwijs is leren lezen en schrijven. Je gevoelens of ideeën uiten door te schilderen of te kleien neemt na de peuterklassen een steeds minder grote rol in het onderwijs. De regels van de grammatica en het vervormen van onze handen zodat we kunnen schrijven, worden juist steeds prominenter. Dit heeft een disciplinerende werking: kinderen worden gedwongen zich aan bepaalde regels te houden. Diegenen, de geletterde klasse-in-spe die deze regels kennen komen vooruit; diegenen zich verzetten tegen deze disciplinering, worden achtergehouden. Als we kijken naar het curriculum van de middelbare school wordt deze disciplinering alleen maar doorgezet, Je kan een VWO-diploma komen als je nauwelijks kan optellen, maar niet zonder Engels en Nederlands, literatuur en nog een extra moderne vreemde taal. De meest ‘intelligente’ leerlingen (dat zijn de mensen die zich het makkelijkst schikken in de regels van de geletterde klasse) die komen terecht op het gymnasium, waar met name wordt geïnvesteerd in het leren lezen van een dode taal. Dat dient geen ander doel dan het bevestigen van de macht van de geletterde klasse. Diegenen die de dubieuze eer hebben gehad om na de middelbare school geselecteerd te worden voor een topuniversiteit (uiteraard op basis van een motivatiebrief, weer zo’n machtsmiddel van de geletterde klasse) worden daar gedwongen om in een afwisselend ritme te lezen en essays te schrijven. Dat zou dan onafhankelijke kritische meningsvorming stimuleren, terwijl het weinig meer doet dan het verder opleggen van de grammatica-, stijl- en spelregels van de geletterde klasse. De allerslimsten, of eigenlijk diegenen die het best door de hoepel van geletterde klasse kunnen springen die krijgen vervolgens de mogelijkheid om een proefschrift te schrijven; want dat is voor een wetenschapper het hoogste: een boek.

En uit deze groepen selecteren we onze leiders: alle Kamerleden en hoge ambtenaren hebben een universiair of HBO-diploma. Dat zou een testament zijn van hun geschiktheid voor zulk soort ambten, terwijl zo’n diploma weinig zegt over de emotionele, artistieke of gymnastische intelligentie van zo’n persoon. De beste president van de Verenigde Staten, Lincoln, had de slechtste opleidingen van alle presidenten, terwijl de Vietnam-oorlog is begonnen door mensen die als we hun diploma’s moeten geloven the best and brightest van hun generatie waren.  Alle hoge ambten in de politiek, de economie en de media worden bekleed door geletterde klasse. Ze vormen zo een politieke klasse die al millenia -zij het onder het mom van democratie, monarchie of dictatuur- de wereld naar haar hand zet. De selectiecriteria van deze ambten hebben ze zo kunnen formuleren dat ze voor mensen die niet uit de geletterde klasse komen, onmogelijk zijn om aan te voldoen.

Vanuit deze positie kunnen ze de maatschappij reguleren. Het mag dan ook niet verbazen dat onze maatschappij geordend wordt door wetboeken. Het zijn deze geschreven woorden die bepalen wat wel of niet mag, wat beloond wordt en wat bestraft. Zo worden de taalregels die onze kinderen al disciplineerden, wederom gebruikt om de ongeletterden in de macht van de geletterde te houden .

De centrale plaats die het woord inneemt in onze samenleving is niet van vandaag of gisteren. We kunnen de overheersing van de geletterde klasse teruglezen in de Bijbel, het Woord van God. God communiceert met ons door woorden: die hij brandt in stenen. Een van deze geschreven geboden is het verbod op beelden. In de Abrahamistische religies wordt dit gebod in meer of in mindere mate opgevolgd: de beeldenstorm was een aanval van de geletterden tegen de ongeletterden. Onze zogenaamde Joods-Christelijke cultuur is weinig meer dan een legitimering van de macht van de geletterde klasse.

U begrijpt: onze samenleving is een wrede dictatuur, die zich geheel focust op de vaardigheden van lezen en schrijven. Deze bepalen de sociale status van mensen: bovenaan staat de geletterde klasse die met spellingsregels, motivatiebrieven en proefschriften de bestaande maatschappelijke ordening in stand houden. Voor de ongeletterde klasse wordt de taal gebruikt als een wreed disciplineringsmiddel.

Ongeletterden allerlanden?
Een taalminnaar kunt u mij dus niet noemen: een taalminnaar is een collaborateur die zich heeft overgegeven voor dictatuur van de geletterde klasse. Een taalminnaar leeft onder de foute vooronderstelling dat je beter onzin kan op schrijven dan dat je een spelfout mag maken.
Ongeletterden aller landen verenigt u: visueel ingestelden, wiskundig begaafden en muziekliefhebbers, verscheur de papieren ketenen die u binden aan de onderdrukkende regels van de geletterde klasse.

Ik heb al eerder aandacht besteed aan de collectieve inkoopacties voor zonnepanelen van Natuur & Milieu (Zon Zoekt Dak), De Windvogel, Vereniging Eigen Huis (123 Zonne-energie) en Nudge (Zonnekracht). Deze zijn in navolging van Wij Willen Zon opgezet en er nu de elektriciteitsprijs voor kleingebruikers ongeveer gelijk is aan de kostprijs van energie van eigen zonnepanelen zullen er ongetwijfeld meer gaan volgen.

De vraag is natuurlijk hoe interessant de verschillende inkoopcollectieven zijn en hoe groot de vuist is die ze weten te maken richting installateurs en leveranciers om gunstige inkoopvoorwaarden te creëren. Het aanbod van De Windvogelwas al bekend (15% korting voor leden bij Metdezon.nl) en inmiddels zijn ook de pakketten van Natuur en Milieu (Zon Zoekt Dak) bekend. Nudge werkt samen met ZonIQ en als buurtburgemeester heb ik indicatieve voorbeeldoffertes ontvangen. De werkelijke offerte blijft maatwerk en kan dus afwijken, maar het geeft wel een beeld.

Wat is inbegrepen per actie

Leverancier/actie	Financiering	Installatie	Verzekering	Monitoring
Windvogel+ Metdezon	Nee	Optioneel	Optioneel	Nee
Nudge & Zon IQ	Optioneel	Ja	Optioneel	Ja (2,49/mnd)
Zon zoekt dak / SNM	Nee	Ja	Nee	Optioneel (29,75/jaar)
123 Zonne-energie	Optioneel	Ja	Optioneel	Onbekend

Voor wie overweegt zelf te installeren is enkel de collectieve inkoopactie van Windvogel & Metdezon.nl interessant. Bij alle andere collectieve inkoopacties zit de installatie inbegrepen. Nudge & Zon IQ gaan het verst in het all in contract, meedoen betekent automatisch monitoring van de opbrengst van je panelen op afstand en lid worden van de Zon IQ community voor Euro 2,49 per maand.

Wat verder opvallend is dat Zon Zoekt Dak geen financiering aanbiedt, terwijl Natuur & Milieu samenwerkt met de ASN bank bij deze actie. Naar mijn mening een gemiste kans voor het ASN Groenfonds. Wie financiering behoeft kan of bij de eigen bank aankloppen (bijvoorbeeld als je ondanks de daling van de huizenprijzen nog overwaarde in je hypotheek hebt zitten) of bij Greenloans kijken. Let er op dat het plaatsen van zonnepanelen als verbetering van je huis geldt en dat de rente die je betaald dus zeer waarschijnlijk onder de hypotheekrenteaftrek valt.

De prijzen per actie

Hieronder een tabelletje met de kosten van verschillende opties. Om de pakketten van Windvogel/Metdezon.nl qua totaal vermogen enigzins vergelijkbaar te maken met de overige aanbiedingen heb ik wat lopen shoppen in de pakketten van Metdezon.nl. Er zijn daar dus goedkopere pakketten mogelijk, als je andere soorten panelen of omvormers kiest. In de prijs van Windvogel + Metdezon.nl heb ik wel rekening gehouden met het feit dat je voor Euro 50 lid moet worden van De Windvogel om gebruik te mogen maken van de kortingsactie.

Bij het berekenen van de kostprijs per kWh ben ik uitgegaan van een levensduur van de zonnepanelen van 20 jaar en een opbrengst in kWh van 80% van het geïnstalleerde vermogen, met 1 keer vervanging van de omvormer (a 2000 Euro voor systemen boven de 2 kW en 1000 Euro voor systemen onder de 2 kW). Ik heb geen rekening gehouden met rente, inflatie of verandering van energieprijzen. Ik geen toe, heerlijk simplistisch (en dat bevalt goed in het weekend Aangezien mijn simplistische berekening aardig in de buurt komt van de kostprijs voor zonne-enerige waar Natuur & Milieu mee rekende in het NOS Journaal van vorige week denk ik dat het redelijk klopt. Wil je je eigen aanbieding op dezelfde simplistische wijze doorrekenen dan kun je deze spreadsheet gebruiken.

Leverancier/actie	# panelen	Totaal vermogen	Kosten	Prijs/ Wattpiek	kWh /jaar	Kostprijs
Windvogel+ Metdezon	16	3840	€ 7.351,01	€ 1,91	3072	€ 0,15
Windvogel+ Metdezon	11	2640	€ 5.574,81	€ 2,11	2112	€ 0,18
Windvogel+ Metdezon	6	1800	€ 4.075,77	€ 2,26	1440	€ 0,21
Metdezon	16	3840	€ 8.589,42	€ 2,24	3072	€ 0,17
Nudge D	16	3680	€ 8.693,62	€ 2,36	2944	€ 0,18
Metdezon	11	2640	€ 6.499,78	€ 2,46	2112	€ 0,20
Zon zoekt dak B	8	1920	€ 4.935,40	€ 2,57	1536	€ 0,19
Nudge C	12	2760	€ 7.128,18	€ 2,58	2208	€ 0,21
Metdezon	6	1800	€ 4.736,20	€ 2,63	1440	€ 0,20
Windvogel+ Metdezon	5	1200	€ 3.327,60	€ 2,77	960	€ 0,23
Zon zoekt dak A	5	1200	€ 3.375,00	€ 2,81	960	€ 0,23
Nudge B	8	1840	€ 5.189,51	€ 2,82	1472	€ 0,21
Nudge A	6	1380	€ 4.220,18	€ 3,06	1104	€ 0,24
Metdezon	5	1200	€ 3.856,00	€ 3,21	960	€ 0,25

Collectieve prijzen vergeleken met individuele offertes*

Gelet op het terechte commentaar van Bart Vlaar dat je de prijzen ook moet vergelijken met lokale installateurs heb ik onderstaande lijst gemaakt. De prijzen van de collectieve acties zijn groen. De andere prijzen heb ik op 7 februari 2012 opgevraagd via de website Compare My Solar. Dat is nog steeds geen lokale installateur, maar het geeft wel een beeld hoe collectieve inkoop zich verhoudt tot individuele inkoop.

Leverancier/actie	Totaal vermogen	Kosten	Prijs / Wattpiek	kWh/jaar (80%)	Kostprijs
Zontech	3760	€ 6.740	€ 1,79	3008	€ 0,15
Solarsenergy*	3760		€ 1,87
Windvogel+ Metdezon	3840	€ 7.351	€ 1,91	3072	€ 0,15
Windvogel+ Metdezon	2640	€ 5.575	€ 2,11	2112	€ 0,18
Solarsenergy	1410	€ 3.090	€ 2,19	1128	€ 0,18
Solarsenergy	1470	€ 3.230	€ 2,20	1176	€ 0,18
Metdezon	3840	€ 8.589	€ 2,24	3072	€ 0,17
EnergieAnders	3975	€ 8.970	€ 2,26	3180	€ 0,17
Mitchel van der Meij	1380	€ 3.120	€ 2,26	1104	€ 0,19
Windvogel+ Metdezon	1800	€ 4.076	€ 2,26	1440	€ 0,21
Zontech	1410	€ 3.260	€ 2,31	1128	€ 0,19
EnergieAnders	1470	€ 3.400	€ 2,31	1176	€ 0,19
Nudge D	3680	€ 8.694	€ 2,36	2944	€ 0,18
Metdezon	2640	€ 6.500	€ 2,46	2112	€ 0,20
Zon zoekt dak B	1920	€ 4.935	€ 2,57	1536	€ 0,19
Nudge C	2760	€ 7.128	€ 2,58	2208	€ 0,21
Metdezon	1800	€ 4.736	€ 2,63	1440	€ 0,20
Windvogel+ Metdezon	1200	€ 3.328	€ 2,77	960	€ 0,23
Zon zoekt dak A	1200	€ 3.375	€ 2,81	960	€ 0,23
Nudge B	1840	€ 5.190	€ 2,82	1472	€ 0,21
Nudge A	1380	€ 4.220	€ 3,06	1104	€ 0,24
Metdezon	1200	€ 3.856	€ 3,21	960	€ 0,25

 * per email ontvangen, op de website pakket niet teruggevonden.

Voorlopige conclusie

Een echte definitieve conclusie is lastig te geven. De inkoopcollectieven werken met verschillende installateurs en leveranciers van zonnepanelen. Welke keuze je maakt hangt af van wat je wil en zoekt:

Gaat het je om puur financieel voordeel, dan is het effect van de collectieve inkoopacties vooralsnog beperkt. Met een beetje zoeken zijn er goedkopere individuele aanbiedingen te vinden. Het voordeel van een collectief kan zitten in de randvoorwaarden, zoals een centraal aanspreekpunt bij problemen. Of de voorselectie van leveranciers en systemen

Wil je een aanbieding waar ook gekeken is naar hoe de panelen zijn geproduceerd, dan liggen de pakketen van Zon Zoekt Dak van Stichting Natuur & Milieu voor de hand. De ASN Bank heeft de leveranciers en installateurs op die zaken doorgelicht. Er is dus naar meer gekeken dan prijs alleen.

Wil je een aanbieding waar alles geregeld is, van installatie tot financiering en monitoring dan is Zon IQ een goede keuze. Met Zon Zoekt Dak als goede tweede, al is monitoring daar optioneel en moet je de financiering zelf regelen.

Wanneer je vooral voor weinig geld zonnepanelen op je dak wil of zelf wilt kunnen installeren, dan ligt Metdezon.nl voor de hand.

Ben je het niet eens met de bovenstaande beredeneringen of berekeningen? Laat het horen in de commentaren.

Wil je meer weten over zonne-energie meld je dan aan bij jou eigen buurt op Nudge.nl. Als er nog geen buurtburgemeester is dan kan je je ook aanmelden als buurtburgemeester

Beste GroenLinksers,

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Wat mij betreft wordt 2012 het jaar waarin wij als GroenLinks de opgaande lijn weer te pakken krijgen! Het jaar waarin wij de volgende stap zetten in onze ontwikkeling!

Op 11 februari aanstaande kiezen jullie een nieuwe partijvoorzitter. Als ondernemer en idealist sta ik voor GroenLinks als groene doorbraakpartij; een partij die mensen, bedrijven en instellingen verbindt die op alle fronten actief zijn om van Nederland een duurzaam en innovatief land te maken. Een partij die oog en oor heeft voor de materiële en immateriële noden van mensen, maar juist in deze tijden van crisis de traditionele links-rechts tegenstelling ontstijgt. Een moderne partij die open staat voor mensen en ontwikkelingen in de samenleving, ruimte biedt aan debat, op democratische wijze besluiten neemt en blijft investeren in de eigen beginselen.

Wanneer wij bereid zijn uit te gaan van onze eigen kracht, ligt een groene toekomst voor ons. Ik wil me samen met jullie voor deze toekomst inzetten! Meld je daarom uiterlijk 10 januari aanstaande aan voor het congres via http://congres.groenlinks.nl/aanmelden en geef mij tijdens het congres op 11 februari je vertrouwen!

Kijk voor meer informatie over wie ik ben en waar ik voor sta op deze site.

Wil je me steunen? Verwijs dan je eigen netwerk naar dit bericht en betuig je steun via de link ‘steun Arno!’ hiernaast op deze pagina.

Natuurlijk kun je me ook uitnodigen voor een bijeenkomst om nader kennis te maken. Email dan naar: info@uijlenhoet.eu.

Bedankt en tot ziens!

Arno Uijlenhoet

Zo aan het begin van het nieuwe jaar of het einde van het afgelopen jaar (toen heb ik de analyse gestart, ze was nu pas klaar), is het mooi om eens te zien hoe je communicatie verloopt. Voor veel sociale netwerken (zoals Google+ / Google Plus, Twitter, Facebook) bestaan er allerlei tools, maar voor het meest gebruikte communicatie middel van de moderne mens zijn er maar weinig mogelijkheden.

Toch is het mooi om te weten wanneer iemand mailt, met wie, waarover etc.... Daarom bij deze mijn inzichten:

I dealt with 4,821 emails in 2011. Check out my email infographic:tout.ly/tFcuDJ #yearinreview via @toutapp

— Erik van Luxzenburg (@evanluxzenburg) January 2, 2012

Het is bijvoorbeeld goed om te weten dat als je snel antwoord wilt, je het beste op donderdagavond kan mailen. Op vrijdagen beantwoord ik de meeste emails. Als je dus op zaterdag mailt, heb je kans dat je bijna een hele week moet wachten op antwoord. Voor mijzelf was dit ook een bijzonder inzicht, ik dacht namelijk dat ik veel op zondagen verwerk!

I get most of my emails donein the end of the week:tout.ly/tFcuDJ #yearinreview via @toutapp

— Erik van Luxzenburg (@evanluxzenburg) January 2, 2012

Enfin, het is vooral een leuk feiten onderzoek voor de cijfer en data fetisjist, maar doe er je voordeel mee!

Het was natuurlijk een kwestie van tijd dat andere partijen het succes van Wij Wilen Zon zouden proberen te evenaren. Vandaag ontving ik een email van Vereniging Eigen Huis waarin ze aankondigen een collectieve inkoop actie van zonne-energie te starten. Inschrijven is vrijblijvend (voor leden en niet leden), net als bij de collectieve inkoop voor energie geef je enkel aan dat je geïnteresseerd bent in de actie. De keuze om mee te doen maak je pas wanneer de winnende leverancier bekend is.

Een pakket met 6 zonnepanelen met een piekvermogen van 1390 Wattpiek en een gemiddelde jaaropbrengst van 1093 kWh kost maximaal Euro 4.300 inclusief installatie (en garantie, maar die krijg je bij iedere fatsoenlijke leverancier). Een vergelijkbare set bij Wij Willen Zon kost Euro 2.550 exclusief installatie. Wij Willen zon rekent met ongeveer Euro 500 voor de installatie en heeft daar vanuit de installatiebranche kritiek op gekregen, omdat het te laag zou zijn. Aan de andere kant vind ik het prijsverschil van bijna Euro 2.000 wel erg groot, dus ik mag hopen dat er nog Vereniging Eigen nog behoorlijk wat korting weet te bedingen. Om een idee te geven op Compare My Solar worden systemen van 1400 Wattpiek aangeboden voor rond de 3.700 Euro.

Een ander verschil tussen 123 Zonne energie en Wij Willen Zon is dat WijWillenZon voor een zo groot mogelijk aantal deelnemers ging, terwijl Vereniging Eigen Huis aangeeft dat maximaal 10.000 mensen kunnen deelnemen.

In de berekening van de besparing tijdens de 25 jaar dat het systeem meegaat gaat Vereniging Eigen Huis uit van een stijging van de energieprijs van 4,6% per jaar. Of dat gaat kloppen met 3 kolencentrales (en mogelijk een kerncentrale) in aantocht weet ik niet. Aan de andere kant geen betere manier om de business case van baseloaders te slopen dan zorgen voor meer pieken en dalen in vraag en aanbod van elektriciteit. De prijsstijging is wel in lijn met de grafiekjes op de website van Eigen Huis, al vind ik 30 Eurocent per kilowattuur in 2010 wat aan de hoge kant. Momenteel betaal ik zelf ongeveer 22 Eurocent als piektarief.

Vandaag ontving ik een zeer serieuze en vriendelijke mail van ene heer Mage, medewerker van de Bank of Scotland, een voormalig gerenommeerd instituut dat de internationale tak van onze nationale trots, de ABN AMRO bank, heeft overgenomen. Nu zit ik toch in diepe dubio, lees de mail, wat zou jij doen?

Verzoek om een hulp.
Geachte heer,
Gelieve Ik heb uw antwoord, ik ben Patrick Mage (de heer), manager en
hoofd van de informatica-afdeling hier in onze bank, Bank of Scotland.
Ik heb alleen geschreven om uw begrip en hulp te zoeken. Ik wens een
overplaatsing die een enorm bedrag van € 20.000.000,00 te maken.
(Twintig miljoen pond sterling).
Ik ben voor om deze transfer te maken naar een aangewezen bankrekening
van uw keuze. Dus, voor uw geduld en steun, ik stel voor een
aanbieding van 40% van het totale bedrag dat de jouwe kunnen zijn,
nadat de overdracht is met succes afgerond.
Vriendelijk antwoord mij met vermelding van uw interesse, en ik zal u
te voorzien van de details en de noodzakelijke procedure met die om de
overdracht. Gelieve ik ben in afwachting van uw reactie via deze mijn
e-mailadres pattrickkmage@latinmail.com
bedankt,
Patrick Mage (de heer)

Wat mij met name opvalt is dat het gebruik van Google Translate niet tot goede resulaten leidt. De beste man had natuurlijk een zeer mooie mail geschreven in een of andere obscure Afrikaanse of Latijns Amerikaans-Indiaanse taal en deze door Google Translate gegooid. Nu worden die talen zo slecht vertaald dat er dit soort emails uit komen.

Wat mij nou in dubio plaatst is het volgende: hoe zou ik een leuk, informatief spel kunnen ontwikkelen op basis van dit soort emails en Google translate? Het idee is dat je op basis van bovenstaande tekst raadt uit welke taal het komt.

Uitdaging zit 'm in het feit dat:

• Men een mail als deze daadwerkelijk door Google translate kan gooien, op te lossen door dit soort teksten als png op de spelsite aan te bieden?
• Het eigenlijk geen leuk idee is, wie gaat er zo'n spel spelen, op enkele taalpuristen na?
• Welk verdienmodel valt er omheen te bedenken? Want die € 20.000.000,00 (20 miljoen pond sterling *met Euro teken*) wil ik wel verdienen

Ik aarzel tussen Tumblr en Wordpress, wat is handiger? Beide kun je je naam geven, als kost me dat bij Tumblr geen geld. Het is een luxeprobleem. Toen email geïntroduceerd werd kregen veel werknemers een managing-probleem: te veel email in korte tijd die allemaal even urgent leek. Je hoort er weinig meer over, behalve na vakanties, maar ik denk dat ze er nog steeds zijn: werknemers die niet kunnen selecteren en gefrusteerd vastlopen in het dagelijkse getij van emails.
Mijn probleem (ja, laten we het nu eens over mijn probleem hebben), is dat ik een managing-probleem ga krijgen (ontkenningsfase..het is natuurlijk al zo als je er over schrijft…) met allemaal accounts en sites. Tumblr en deze blog. Twitter, het dagelijkse microblog waar je of zinnig of grappig wilt opvallen. De website van mijn bedrijf die regelmatig verfrist moet worden. En van mijn tweede huis in Frankrijk die ook aandacht behoeft met nieuwe foto’s of een bijgewerkte verhuuragenda. En vraagt dagelijks LinkedIn via email mijn aandacht. De connecties maar zeer zeker ook de vele groepen waar ik lid van ben. En tenslotte is er Facebook die ik probeer te negeren maar zich ook met meldingen en verzoeken via email aan mij opdringt.
Ik zou er een dagtaak van kunnen maken. Als ik echt, echt niks te doen had. Nu heb ik momenteel te weinig om handen, maar toch nog te veel om al die digitale middelen accuraat te bedienen. En dan zwijg ik nu verder over alle loginnamen en wachtwoorden, waar ik een boekje voor heb aangeschaft dat nooit verloren mag gaan.
Het is living on the edge, walking with fire. Zelfverkozen ketenen die tuchtigen en verrijken. Het laatste domineert vooralsnog, voor mijn gevoel.

 

 

Steve Jobs' gezin laat ons via Apple weten:

Steve died peacefully today surrounded by his family.

In his public life, Steve was known as a visionary; in his private life, he cherished his family. We are thankful to the many people who have shared their wishes and prayers during the last year of Steve's illness; a website will be provided for those who wish to offer tributes and memories.

We are grateful for the support and kindness of those who share our feelings for Steve. We know many of you will mourn with us, and we ask that you respect our privacy during our time of grief.

Tim Cook

Apple has lost a visionary and creative genius, and the world has lost an amazing human being. Those of us who have been fortunate enough to know and work with Steve have lost a dear friend and an inspiring mentor. Steve leaves behind a company that only he could have built, and his spirit will forever be the foundation of Apple.

We are planning a celebration of Steve's extraordinary life for Apple employees that will take place soon. If you would like to share your thoughts, memories and condolences in the interim, you can simply email rememberingsteve@apple.com.

No words can adequately express our sadness at Steve's death or our gratitude for the opportunity to work with him. We will honor his memory by dedicating ourselves to continuing the work he loved so much.

Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Barack Obama

Michelle and I are saddened to learn of the passing of Steve Jobs. Steve was among the greatest of American innovators – brave enough to think differently, bold enough to believe he could change the world, and talented enough to do it.

By building one of the planet's most successful companies from his garage, he exemplified the spirit of American ingenuity. By making computers personal and putting the internet in our pockets, he made the information revolution not only accessible, but intuitive and fun. And by turning his talents to storytelling, he has brought joy to millions of children and grownups alike. Steve was fond of saying that he lived every day like it was his last. Because he did, he transformed our lives, redefined entire industries, and achieved one of the rarest feats in human history: he changed the way each of us sees the world.

The world has lost a visionary. And there may be no greater tribute to Steve's success than the fact that much of the world learned of his passing on a device he invented. Michelle and I send our thoughts and prayers to Steve's wife Laurene, his family, and all those who loved him.

Bill Gates

I'm truly saddened to learn of Steve Jobs' death. Melinda and I extend our sincere condolences to his family and friends, and to everyone Steve has touched through his work.

Steve and I first met nearly 30 years ago, and have been colleagues, competitors and friends over the course of more than half our lives.

The world rarely sees someone who has had the profound impact Steve has had, the effects of which will be felt for many generations to come.

For those of us lucky enough to get to work with him, it's been an insanely great honor. I will miss Steve immensely.

Warren Buffett

He was one of the most remarkable business managers and innovators in american business history.

Mark Zuckerberg

Steve, thank you for being a mentor and a friend. Thanks for showing that what you build can change the world. I will miss you.

Bob Iger (Disney)

Steve Jobs was a great friend as well as a trusted advisor. His legacy will extend far beyond the products he created or the businesses he built. It will be the millions of people he inspired, the lives he changed, and the culture he defined. Steve was such an "original," with a thoroughly creative, imaginative mind that defined an era. Despite all he accomplished, it feels like he was just getting started. With his passing the world has lost a rare original, Disney has lost a member of our family, and I have lost a great friend. Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Eric Schmidt

Steve Jobs is the most successful CEO in the U.S. of the last 25 years. He uniquely combined an artists touch and an engineers vision to build an extraordinary company… one of the greatest American leaders in history.

Michael Dell

Today the world lost a visionary leader, the technology industry lost an iconic legend and I lost a friend and fellow founder. The legacy of Steve Jobs will be remembered for generations to come. My thoughts and prayers go out to his family and to the Apple team.

Larry Page (Google)

I am very, very sad to hear the news about Steve. He was a great man with incredible achievements and amazing brilliance. He always seemed to be able to say in very few words what you actually should have been thinking before you thought it. His focus on the user experience above all else has always been an inspiration to me. He was very kind to reach out to me as I became CEO of Google and spend time offering his advice and knowledge even though he was not at all well. My thoughts and Google's are with his family and the whole Apple family

Sergey Brin (Google)

From the earliest days of Google, whenever Larry and I sought inspiration for vision and leadership, we needed to look no farther than Cupertino. Steve, your passion for excellence is felt by anyone who has ever touched an Apple product (including the macbook I am writing this on right now). And I have witnessed it in person the few times we have met.

On behalf of all of us at Google and more broadly in technology, you will be missed very much. My condolences to family, friends, and colleagues at Apple.

Randall Stephenson (AT&T)

We are saddened by the passing of Steve Jobs. Steve was an iconic inventor, visionary, and entrepreneur, and we had the privilege to know him as partner and friend. All of us at AT&T offer our thoughts and prayers to Steve's wife, family, and his Apple family.

Rupert Murdoch (News Corp)

Today, we lost one of the most influential thinkers, creators and entrepreneurs of all time. Steve Jobs was simply the greatest CEO of his generation. While I am deeply saddened by his passing, I'm reminded of the stunning impact he had in revolutionizing the way people consume media and entertainment. My heart goes out to his family and to everyone who had the opportunity to work beside him in bringing his many visions to life.

George Lucas

The magic of Steve was that while others simply accepted the status quo, he saw the true potential in everything he touched and never compromised on that vision. He leaves behind an incredible family and a legacy that will continue to speak to people for years to come.

 

Overgenomen van www.macfreak.nl

 

Op het dashboard

Volgende gebeurt regelmatig. Ik zit in de auto en plots begint mijn broekzak te trillen. De iPhone wil mijn aandacht voor een email, Whatsapp, Ping, SMS of soms zelfs een telefoontje. Al rijdend grijp ik naar mijn broekzak die op dit soort momenten toch altijd net niet bereikbaar blijkt. Na veel gefrunnik en schuiven over de rijbaan heb je dan eindelijk de telefoon in je handen. Gesprek gemist of een onbelangrijk berichtje. Dat kan ook anders / beter lijkt me. Dat wordt dus weer bestellen bij MyTrendyPhone.

 

Keuze

Op de site van MyTrendyPhone onder de categorie GSM Accessoires maar eens opzoek naar een geschikte telefoonhouder. Na wat zoeken is de conclusie dat er veel oplossingen zijn voor hetzelfde probleem. Lastig kiezen dus.

Uiteindelijk is de keuze gevallen op de Naztech Dash mount. Deze kan zowel op de ruiten worden bevestigd maar ook op het dashboard door middel van een kussen met antislip.

Twee voor de prijs van één dus.

 

In praktijk

Ondanks de licht beschadigde enveloppe is het product gelukkig niet beschadigd.

Snel de raamhouder vast op de plastic schijf op het kussen. De zuignap zit dan werkelijk muurvast.

Het kussen heeft aan de onderzijde een papieren bescherming tegen stof. Zo heeft het kussen optimale grip op de dashboard. Ik kan niet anders zeggen dan dat er nog geen millimeter verschuiving is tijdens het rijden. Dat terwijl de wegen hier in Portugal hobbelig genoeg kunnen zijn. De mount is overal te plaatsen en dus is je apparaat altijd onder handbereik.

De iPhone wordt goed en stevig vastgehouden door twee klemmen aan de zijkant een 1 aan de onderzijde. Ook andere typen GSM's worden prima vastgehouden zonder beschadigingen.

De telefoon kan normaal rechtop worden vastgehouden maar kan ook horizontaal worden gehouden. Handig bij bijvoorbeeld navigeren. Wanneer je de telefoon dan weer wil verwijderen gaat dat supervlot met de knop aan de zijkant.

Paar kleine minpunten zijn er ook. Zo is de arm van de houder wat kort. Hierdoor is het aansluiten van de telefoon op de stroom wat lastig. De stekker knelt dan al snel tegen het dashboard. Verder is de houder als hij leeg is niet bepaalt stil, er zijn behoorlijk wat rammeltjes.

Tot slot is de zuignap zo goed als niet meer los te krijgen van het kussen. Iets te vast dus.

 

Conclusie

De universele dashmount van Naztech is handig en goed vormgegeven. Zowat iedere telefoon of GPS zal passen door de makkelijk instelbaarheid. Op het raam of op het dashboard is geen probleem en zeer stevig.

Kortom een prima koop voor een redelijke prijs.

 

 

Prijs:	€ 29,20
Winkel:	MyTrendyPhone
Ontwerp:	★★★★☆
Gebruiksgemak:	★★★★☆
Stevigheid	★★★★☆
Prijs-kwaliteit:	★★★★☆
Totaal oordeel:	★★★★☆

 

 

Vul hieronder je emailadres in en je wordt aangemeld voor de nieuwsbrief van GroenLinks. Je hoeft dan geen GroenLinks-nieuws meer te missen van de GroenLinks-afdelingen in Flevoland. Je emailadres wordt alleen voor het versturen van de nieuwsbrief gebruikt en zal niet voor andere doeleinden worden gebruikt. Nadat je jouw mailadres hebt ingevuld krijg je een pop-up scherm van Feedburner. Type de letters van de afbeelding over en druk op 'complete subscription request'. Dit is om spam te voorkomen.

Om er zeker van te zijn dat je ook daadwerkelijk onze nieuwsbrief wilt ontvangen hoef je hierna nog maar 1 ding te doen. Je ontvangt zo dadelijk een email. De email bevat een link en wanneer je op deze link klikt wordt je aanmelding op de nieuwsbrief bevestigd. Vanaf dat moment ben je geabonneerd op de nieuwsbrief. Als je niet op deze email reageert zul je de nieuwsbrief niet ontvangen.

Je kunt altijd eenvoudig afmelden van deze nieuwsbrief door de link onderaan elke nieuwsbrief te gebruiken.

Type je e-mailadres aan je aan te melden voor de nieuwsbrief met nieuws van alle GroenLinks afdelingen in Flevoland:

Mocht de nieuwsbrief in je spamfolder of 'ongewenste mail' verdwijnen, markeer dan de afzender van de nieuwsbrief als 'veilige afzender (klik hier voor meer info)' .

RSS
RSS feed vind je hier.

Twitter GL_FL
Twitteraccount vind je hier. Hierop worden ook alle items geplaatst.

I am not the biggest fan of google. Never was.  I loathe their hunger for information, any information, about individuals. I loathe the fact that they provide a single point of entry to a wealth of mineable information to the us government. I loathe how they have become a synonym for the internet. I was a strong opponent of anything google, and laughed at my friends when they got a google account to personalize their search results. Yet, by now I have become fully integrated in the google network. I have joined the borg. And I am even kinda happy about it.

Just try one for free

It started like so many addictions. You try one of their samplings. In my case, it started with google docs. I don’t remember what my first google doc was. I was participating in some project or the other and someone offered to share a document with me (and the rest of the team). Relucantly, I created a google account (with some feigned name and custom email address to keep up the pretence of anonymity) and went into the document. All went well, we shared information, changed the document collaboratively and that was it.

Yet, after a while, someone on another project wanted to share a document. So I created a new account, went in, and did the rest. Well, after a while I had 20 google accounts for as many documents. It became a nuisance, I had to log out and log in again to get to another document. So I crossed a line. I merged all the documents into one account.

Later, I bought my android phone (the HTC Dream aka G1) directly from the pusher. I created another google account to activate it, thinking I would miss out if I would use the phone without. I know that if you don’t use any of googles services, it is fine not to use a google account on your phone (after some hackery). But I was curious, ok??

So all went fine. I had my google docs account. I had my android phone account. I tried to take care and not leave any traces that would link the two together. I would never log in to google from my desktop with the android account and vice versa.

Meanwhile, I was running some web-based groupware suite to keep track of my appointments. This had some disadvantages though: it was clunky to use on my phone. Also, it was a nuisance to have yet another tool to maintain, keep track of security updates and what have you. I mean, an agenda should increase producitivty, right, not get in the way of productivity.

So I made a next big step, I decided I wanted to try google calendar. It came integrated on my phone by default and had a usable interface on the web so I could use it on my desktop as well. So after a few tentative test-runs I switched and decommisioned the groupware suite.

From there, it all went down-hill for me.  I started using google latitude to share my location on my blog during my trip through the US, used google voice to make cheap international calls from the us back home, started using google tasks to keep track of my todo items, initiated new google docs myself and even had a short period where I (unwillingly) experimented with google wave.

Antagonizing realization

But all this time I had stayed far from the one google service that symbolizes, for me at least, the summum of giving up any privacy one has: google contacts. I would not, never, share my contacts with google! But then  I wanted to upgrade my phone to cyanogen mod. Well, I actually had to flash the device because I broke the dalvik cache and it would not execute any app anymore. I had somehow deleted all the permission definitions. I could not even install new apps anymore. With no sensible way to backup my contacts, I started to contemplate the uncontemplateable: google contacts! Because of course, google apps still had all the permissions they needed.

So I broke. Synced my contacts, flashed the device and restored them again. And discovered how convenient google contacts actually is. I am now even looking into integrating google contacts into mutt.

And there you have it. That is the story of how I turned from a decent google opponent into a fully integrated cell of the great google information collection agency. I use google services to organize my life. And I like it.

Healing

Now, some people, when they hear I am addicted to google services, sigh “Oh you fool, I can do without just fine!”. Yeah well, that’s nice for them. But those are either the people that are impossible to work with because they always forget what they promised to do by when and need constant reminders to get even the silliest little thing done. Or they are the people with nice unconvoluted lives who generally are not that full of initiative or commitment.

For the rest of us, the people who operate on the same high level of energy as myself, tools like described above are essential to keep track of the many things going without keeping it all in your head and going insane. Some use apple’s crap but most are also on google.

I would love to kick this habit!

But their applications are so damn easy to use. They do what I want, without getting in the way. They are not overly complex. They don’t require me to maintain a server, keep track of security issues with the zillion of dependencies and keep an eye on the hardware. I can access them from wherever I want, on whatever device I want. I get reminders on the desktop and on the phone, so that whatever I’m doing I’m not going to miss an appointment.

Now, I can see a few ways out here. The first would be to reverse-engineeer some of their protocols. This should not be too hard, as it all works browser-based. It just takes time.

Another thing I could imagine to prevent google from looking at your contacts and tasks would be to write custom applications to access those but store everything encrypted. Looking at google tasks for example, I could simply write a desktop application and an android application that both use the same encryption algorithm and key to store each individual task encrypted. I could build an android contacts store to store my contacts encrypted, or on another server. It just takes time.

And oh, I could try and implement the google calendar backend protocol in a relatively simple daemon that would not require lots of dependencies and thus would be easy to maintain. Then redirect calendar traffic from my phone to my own backend server, and use sunbird as a frontend. It just takes time.

And there you have it. Google’s services are there. There is no open alternative for any of those services that is as easy to use, as integrated as googles services, cross-platform and without the hassle of maintaining dozens of packages.

Who knows. Now that I am aware of my problematic addiction, I might work up the energy to start a project to provide a more open alternative with privacy and encryption as the driving design forces, instead of data-mining and dollar signs. A suite where you have a choice to host it yourself, or on community-operated servers. Or perhaps even a non-profit that you pay a little amount towards keeping the software and hardware running for you.

I could see this kick off. Now all I need is a little time (or money so I don’t have to worry about making a living while making this work).

Addendum

By the way, in case you are wondering: I’m not entirely stupid. I do make my own backups of everything I stuff in their cloud.

En ja hoor, de overheid laat weer eens merken hoe goed ze met internet zijn. Ooit lang geleden heb ik gereageerd op een internetconsultatie. En nu werd ik samen met een twintigtal anderen uitgenodigd voor een korte enquête. Maar wat is nu het geval, en hoe weet ik dat er ongeveer een twintig andere deelnemers ook gevraagd zijn voor de vragenlijst? Continue reading →

Deze week heb ik een oud collega aangeraden te solliciteren bij mijn werkgever, maar gaf haar (ja een dame) de tip niet een standaard sollicitatiemailtje te sturen. Die standaard mailtjes vallen namelijk niet op en zorgen er niet voor dat mijn baas enthousiast wordt. En omdat ik haar ken dacht ik wel dat zij een goede mail zou kunnen maken, maar zo goed en zo brutaal had ik niet verwacht. Continue reading →

El agotamiento que tantos tenemos con Chavez me recuerda a los años de Punto Fijo, cuando creíamos que Copei y Acción Democrática eran para siempre. Que quizás sus corrupciones los llevarían a algún tipo de evolución, pero nada demasiado dramático. Eran los años en que la opción a Carlos Andrés o a Caldera eran El Negro Fermín o quizás El Tigre. Años que para muchos de nosotros son, en nuestra memoria, años de inocencia. La elección de esos años, entre el adaptarse y hacer algo "desde adentro", o sumarse a las mínimos grupos que aun se resistían, parecía siempre una derrota. El destino estaba tan, pero tan lejos de los que nosotros pudiéramos hacer... Que estábamos derrotados de antemano por una realidad fuera de nuestras manos. Y en la derrota, muchos de nosotros desesperamos. Desesperamos tanto que recibimos al Chavismo con los brazos abiertos y al golpismo de un par de años mas tarde. Cambio, cambio ya!, era lo que queríamos. Y al sol de hoy pareciera que esa desesperación nos hundió mas en la imposibilidad del cambio.

¿Estaremos tan desesperados en el 2011?

En 1997, una colega del laboratorio suizo donde trabajaba entonces me invito a pasar las navidades en su casa de Varsovia. En un par de semanas recorrimos calles y bares, pasamos a Krakovia y sus palacios, hasta llegamos a Zakopanego y sus montañas nevadas, para tratar de esquiar y terminar bebiendo vino caliente en bares de reputación dudosa. Conocí amigos periodistas, biólogos como nosotros, camareros de hotel, de tren, de restaurantes. De una noche difusa, entre humores de vodka, cerveza y salchichas -polacas- recuerdo una discusión de religión y fútbol, donde igualmente libados compañeros de bar brindaron por mi pasaporte argentino y Maradona, mientras contaban como se habían salvado en México de un atraco, declarando su nacionalidad polaca que los protegió -milagrosamente- al ser coterráneos del papa. Mexicanos, Argentinos, Venezolanos... Que más daba? En un bar de Varsovia América se vuelve una gran confusión, una tierra exótica, lejana y bendecida. Bendecida no solo por sus deportistas o sus furores religiosos, pero bendecida por su cercanía al verdadero polo de la libertad, la democracia y el arte, los Estados Unidos. De Varsovia y de ese invierno provienen mis primeras relativizaciones ideológicas. A la sombra de una recién difunta Unión Soviética, a los finales de los noventa, no pude encontrar un solo polaco capaz de entender que para nosotros sur americanos los EEUU podían ser los mismos opresores que la Unión Soviética para ellos. Una Unión Soviética que para mi, entonces, aun representaba un ideal malogrado, pero aun bello.

Mas tarde, en alguna pausa entre nuestras exploraciones etílicas, acompañé a la madre de Olga a visitar su lugar de trabajo, un hospital cercano. El edificio mismo me recordó alguna película vieja y triste del realismo italiano, con largos corredores vacíos y desolados, donde personas sin destino aparente deambulaban a la espera de alguna enfermera, algún doctor que los pudiera ya no curar, pero al menos darles alguna atención, alguna dirección. La madre de Olga lo resumió en un par de oraciones "antes teníamos presupuesto, pero ahora nada. Antes podíamos permitirnos grandes servicios públicos, pero ya no". No creo haber llegado a preguntar si estaba tímidamente defendiendo a un mejor pasado con fondos soviéticos, pero tampoco hizo falta. La fragmentación de la Unión Soviética dejo a Polonia en un caos, pero mas que en caos, en una resignación apática, en una sensación de que ya todo se había probado, y nada había resultado. Hablar de política siguió siendo tan apasionante como siempre, el contrastar mis viejos prejuicios pro-soviéticos con sus pitiyanquismos modernizadores. Pero en el mismo segundo que intentase volver la conversación al futuro de su país, era como dejar caer el telón. Para que hablar de Polonia, país corrupto, gris, sin esperanzas? Cuéntanos mas de Venezuela, de una democracia con cuatro décadas funcionando, de playas blancas y beisbolistas que habiendo nacido en un rancho, habían llegado a las grandes ligas. La política, creo haber descubierto entonces, es interesante cuando inspira. Pero cuando falla, cuando una idea poderosa fracasa, la política no es mas que agua fría, que un huésped inoportuno al que hay que sacar de la casa, y de la conversación rápido, muy rápido. Igual, no se puede hacer nada, en la política.

No dudo que si hoy por hoy me reencontrase con Olga y sus amigos, hablaríamos de política polaca. Mucho ha pasado en la última década, quizás tanto como tanto ha pasado en Venezuela desde los asfixiantes últimos años de Acción Democrática y Copei. Como cualquier otro venezolano que ha pasado los años del chavismo viviendo afuera, me pregunto como será la Caracas de hoy. ¿Será aun como la viví en un diciembre del '99 cuando para mi sorpresa profunda las cadenas de Chavez eran oídas con completa atención en los carritos por puesto? O será como en los primeros -y únicos- días de Carmona, donde hasta mis mas decentes amigos enviaron emails celebrando, casi emborrachados, la desaparición del Chavismo?

Venezuela para mí, argentino de nacimiento y petareño de adopción, es un país de emociones. Nada que pase en Caracas me ha dejado frío, nunca. Mucho menos las aventuras y desventuras de los conocidos chavistas de primera hora, de los panas chavistas light del pasado, de los compañeros opositores que hoy por hoy ven a sus políticos entrar -por fín- en el congreso. Venezuela se ha bamboleado entre extremos casi impensables, y en cada minuto siento que si miro para otro lado, me perderé un pedazo de historia irrepetible. Y con todo y esto, me pregunto si desde la distancia no idealizaré a una Venezuela que ya no cansada, sino mareada de tanto cambio, de tanta revolución y contra-revolución, esta harta. Y es que la fiesta del chavismo de hace unos años, cuando aun algunos pensaban en cambiar a Venezuela para mejor, o la intensidad de los opositores electrizados por la última marcha que acababa de llenar la avenida Bolivar... a dado paso a un cansado encogerse de hombros de ambas partes. Y cada vez mas cuando pregunto en un email, o en un twit, como van las cosas... recibo un silencio, casi una caída del telón... polacos.

Cuando empecé a escribir estas lineas hablaba de la desesperación del fracaso, de la inmutabilidad política de algún momento en algún país. Pero en política, por supuesto, nada es inmutable, como bien lo prueban los nuevos diputados de la Asamblea Nacional. Menos aun en la Venezuela mía, en ese caleidoscopio que día a día ofrece cielos azules, seguidos por tempestades, seguidas por guacamayas, seguidas por quien sabe que portento del Caribe. Desde estos grises e invernales Países Bajos donde vivo ahora, entonces, espero que esos hombros encogidos de mis amigos no sean menos pasajeros que la euforia de otros momentos. Espero que ese desespero tan intenso y tan nuestro no haya dejado paso a la apatía, ni a otro grandioso fracaso, sino a una mañana fresca, de guacamayas cruzando Petare rumbo al Silencio.

Met zijn opmerkingen in de Nieuwjaarsspeech voor de Provincie Drenthe heeft de CdK een zeer gevoelige snaar geraakt, die zwaar natrilt in de gemoederen van GroenLinks Drenthe. Kernafval in de Drentse ondergrond?? Hoe verzint hij het. Het onderzoek naar CO2 opslag is nog niet eens afgerond en daar komt de volgende “rotzooi” die wel in de Drentse grond verstopt & bewaart kan worden voor ons nageslacht. GroenLinks wil niet eens kolencentrales in de Eemshaven, laat staan een kerncentrale. Het is de PvdA wel toevertrouwd, discussies die al jaren terug zijn gevoerd, incl. alle demonstratie’s van toen, opnieuw leven in te blazen. Kort geleden immers in Assen ook de al jaren geleden gevoerde discussie over het 4de kwadrant van Assen, even dunnetjes overgedaan. Ook hierbij liepen de gemoederen hoog op, veel demonstranten in no time op de been en is de discussie nu, volgens de wethouder, voor eeuwig gedaan. En gij geloofd dat!  Over een paar jaar komt het weer bovendrijven omdat de PvdA een “proefballonetje” op laat om “draagvlak” te krijgen voor hun ideeën.

GroenLinks heeft dit “proefballonnetje”over kernafval in de Drentse ondergrond, hoog opgepakt. De Tweede Kamer heeft schriftelijke vragen gesteld. Gelukkig zit ons TK-lid Ineke van Gent dichtbij. En lang leven de twitter en de email, zodat na de twitter van donderdagavond naar de landelijke campagneleider en zijn mail naar Tweede kamer als resultaat had dat Ineke van Gent en Kees Venrik vrijdagmiddag al de vragen hebben ingediend. Dat daar druk mailverkeer met de beleidsmedewerkers en statenleden van GroenLinks Drenthe aan vooraf is gegaan, staat zonder twijfel vast. En dat CdK zich  waarschijnlijk verbaasd afvraagt wat hij  te weeg heeft gebracht, lijkt mij ook niet. Kijk voor meer info over de Drentse en landelijke discussie op: http://www.dvhn.nl/nieuws/noorden/drenthe/article5669072.ece/’Drents-nee-tegen-kernafval-ongepast’ en

http://www.rtvdrenthe.nl/nieuws/43874/ophef-uitspraken-cdk-tichelaar-over-opslag-van-kernafval

GroenLinks maakt zich al maanden hard voor een duurzame energiecentrale in Drenthe, dus zeker geen Windmolenpark, biogascentrale, zonne-energiepark bovenop een opslag van kernafval in Drenthe.

Kortom, GroenLinks staat op de bres!!

Tegen kernafval en kerncentrales en voor DUURZAME ENERGIE!