Een eigen website: Goorse Ink, maar een andere naam op de gevel. In het Engels is het volgens mij ‘ink’, in het Nederlands ‘inkt’. Maar waar komt die apostrof in de naam op de gevel dan vandaan?

Toch zou ik gaan twijfelen, mocht ik een tatoeage willen, spelling is dan toch vrij relevant. Nog niet zo lang geleden de Feyenoorder Clasie wiens tattoo een spelfout bleek te hebben. Toch is bovenstaande foto al achterhaald. Sinds kort kun je dit zien als je er langs komt. Wisten ze dat ‘Goorse vragen’ hen had uitgekozen voor aflevering 27?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Brandt u er al op los? En ligt u ‘s avonds na het werken ook in het gras?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Kijk nog eens 162

Waarom krijg ik een serveertip als ik een fles huismerk tomatenketchup koop? Hoe debiel denkt deze fabrikant dat ik ben? En is ketchup op sla eigenlijk de meest logische toepassing? En als ik er toch al tomatenketchup op gooi, waarom moet ik dan ook nog eens een tomaatje in stukjes snijden bij mijn sla?

Drie Ajax-vlaggen vlak bij elkaar, Laarstraat, Bunschotenstraat en deze aan de Blauwververij. Zouden ze het hebben afgesproken om tegengas te geven aan de steeds groter wordende groep FC Twente-fans in Goor? Of is het gewoon provoceren?

En wat moet men denken van de combinatie Ajax, Rolling Stones en foute kerstversiering?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Drie borden ‘te koop’. Ben je dan drie keer zo wanhopig of is de kans drie keer zo groot dat je je huis verkoopt?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Er is maar één dag per jaar dat je er mee weg komt. Stoppen op de autobaan. Gewoon op de vluchtstrook. De Vlaamse hoogmis, de renners komen er aan, we sluiten aan bij de rest van het publiek. Maar op de weg terug naar de auto moet ik toch nog even een foto maken van het voetbalveld. Niet vanwege de zandvlakte die daarvoor door moet gaan, wel omdat de rij bomen er naast erg mooi is.

Van der Meest, deel 41

Van der Meest, een serie foto’s van voetbal (-velden) over de hele wereld. Ode aan fotograaf Hans van der Meer.

..bouwden ze een boot die nooit zou vergaan. Toch? Twee dagen geleden werd de beroemdste ijsschots uit de geschiedenis herdacht. Een paar jaar geleden in Belast zag ik waar ze die boot hebben gebouwd. Indrukwekkend.

Zijn er buiten ondergetekende nog mensen die de film niet gezien hebben?

Titanic.com
de film
CBS News
Wikipedia
Britannica

Waarom mag een pinguïn daar wel staan en een fiets niet?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Morgenavond weer het paasvuur in Goor. Mooi evenement, complimenten voor de Rellie leden die dit voor de gemeenschap doen. Mooie traditie. Toch verbaasden ze me afgelopen winter. Een kerststal waarin Rellie en Loer mij prettige feestdagen wensten? Ben ik nou de enige die de combinatie tussen Rellie en kerststal een vreemde vond?

Hoe dan ook: Prettige paasdagen en veel plezier bij de boake!

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Kijk nog eens 161

Het is erg flauw. Ik kom er ook niet echt vaak langs. Maar elke keer als ik het plaatsnaambordje zie, ben ik blij dat ik daar niet hoef te wonen.

Gisteren begon in Oostenrijk de competitie weer. Daarmee is de winterstop definitief achter de rug. Vorige maand ging ik in Itter op zoek naar het voetbalveld dat ik op de plattegrond had gevonden. De laatste skidag zat er op, het was een mooie zonnige dag. Even een foto maken voor mijn serie Van der Meest, dacht ik.

Er klonk muziek vanuit het clubhuis, ik zag iemand op het besneeuwde veld. Ik begreep niet wat hij aan het doen was. In de middeleeuwen zou het een boer zijn geweest die zijn akker bezaaide. Nu stond hij op een voetbalveld, tot over zijn enkels in de sneeuw. Hij zag me lopen en kwam naar de kant van het veld. Zijn bak bijvullen, maar vooral verlegen om een praatje leek het. Nieuwsgierig als ik ben, geen probleem voor mij. Al snel begreep ik dat het dorp te klein was voor deze club. Het eerste was gefuseerd met Hopfgarten, een paar kilometer verderop. Hier speelde slechts nog ‘nachwuchs’. Jeugd dus.

Over een paar weken zou het seizoen weer beginnen, omdat er veel sneeuw was gevallen deze winter, moest hij de natuur een handje helpen. Zand/cement strooien op de sneeuw betekende niet alleen dat het sneller zou gaan smelten, ook het veld zou er beter uit te voorschijn komen. Weer wat geleerd, ik had het nog nooit gezien. Ik vertelde hem dat ik wat foto’s wilde maken, hij vond het prima en ging verder met zijn werk.

De langlaufloipes naast het veld, de bergen op de achtergrond en deze eenzame noeste kracht op het veld, het beeld vond ik schitterend. Vooral ook om te zien waar dan ook ter wereld voetbalverenigingen niet kunnen zonder vrijwilligers. Zoals deze man die een maand voordat het seizoen weer op gang komt, terwijl iedereen in het dorp nog druk bezig is met het skiseizoen, zich in het zweet werkt.

Wanneer je uit Goor komt en boven de dertig bent, een dezer dagen jarig bent, dan zul je je toch wel eens hebben afgevraagd of je daadwerkelijk verwekt bent in wat vroeger ‘het zwarte paadje’ heette?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Hoe kan een reisbureau met vele doelgroepen en alle bestemmingen het niet redden terwijl een concurrent met slechts een kleine doelgroep en slechts één bestemming wel kan overleven?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Van der Meest, deel 40

Van der Meest, een serie foto’s van voetbal (-velden) over de hele wereld. Ode aan fotograaf Hans van der Meer.

Zodra ik de watertoren en het Stoevelaar weer zie vanuit de trein, weet ik dat ik bijna thuis ben. Ben ik de enige met dat gevoel?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Waarom denkt men aan de Kerkstraat dat ik om drie uur ‘s nachts de tijd wil weten? Mocht ik nog wakker zijn, dan kijk ik op mijn wekker, zo niet, dan hoor ik het niet of word er zelfs wakker van. Welk voordeel denken ze er uit te halen, we leven toch niet meer in de middeleeuwen?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Kijk nog eens 160

Van boven gezien lijken skipistes soms bevolkt met mieren…

Hoe lang duurt het nog voordat de laatste vuurwerkresten opgeruimd zijn?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Kijk nog eens 159

Ik begrijp dat het onder de noemer kunst valt. Maar wat moet het voorstellen? Iemand enig idee?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Goorse huskies?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Vanaf de autobaan was het me al meer dan eens opgevallen. Maar ik reed altijd alleen en de weg vroeg al mijn aandacht. Maar er was een kerkhof, dat wist ik zeker. Afgelopen zomer zat ik voor het eerst naast de chauffeur. En ik zag een erg grote begraafplaats.

Vanuit de stad kwam je wel op de Montjuic, maar een doorgang naar het kerkhof vond ik er niet. Op weg naar het vliegveld moest het dus toch maar er van komen. Ervaren reizigers hoeven niet perse twee uur voor de vlucht er te zijn, was ons excuus. We namen de afslag van de autobaan en stonden al snel voor het kerkhof. Even twijfel. Parkeren, lopen? Volgens mij mag je doorrijden. Toch?

Even later reden we door de vele straten die de begraafplaats bleek te hebben. Sterker nog, er waren zelfs bushaltes. Het was onmogelijk dit allemaal lopend te bekijken, zo groot bleek het te zijn. We reden omhoog, het uitzicht werd steeds mooier. Ironisch, aangezien de bewoners toch niet van het schitterende uitzicht kunnen genieten. De bezoekers daarentegen wel.

De Cemeterio Montjuic bleek een van de mooiste begraafplaatsen die ik ooit bezocht. Met bijna lege batterijen, een zo goed als vol geheugenkaartje, erg weinig tijd voor we op het vliegveld moesten zijn, waren mooie foto’s eigenlijk al uitgesloten. Even snel een paar kiekjes dan maar.

De conclusie dat je hier dagen nodig hebt was simpel, frustrerend en onvermijdelijk. Dat EasyJet niet zou wachten ook. De balie sloot nadat we ons incheckten, we moesten rennend naar de gate. Maar ik had het niet willen missen. Voor degenen die mooie foto’s willen zien, is er altijd nog Google images. Nog beter is gewoon zelf gaan.

Kijk nog eens 158

Een jaar of zes gingen voorbij sinds deze foto, deel 43 uit dezelfde serie. Maar de gedachte bleef hetzelfde. Cat Stevens op de achtergrond, de zon probeert het voorzichtig. Wat kan de wereld er dan mooi uitzien.

Foto gemaakt in Fieberbrunn, Oostenrijk overigens.

Op een dag wordt er gegraven achter je huis. Er komt water in. En ineens heb je ‘s zomers een terras aan het water en ‘s winters een eigen ijsbaan achter het huis. Hoeveel is je huis dan meer waard geworden?

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Kijk nog eens 157

Alsof ik op het strand reed. Zoveel zand lag er in die smalle hoofdstraat. De stoep was er ook erg hoog. Nadat ik de auto had geparkeerd vertelde de slager, die op de stoep voor zijn winkel zat, dat het water soms als een rivier door de hoofdstraat stroomt. Als je je auto niet op tijd hebt weggehaald, wordt die meegesleurd.

En dan blijft er dus ook zand achter. Simpel toch?

Van der Meest, deel 39

Van der Meest, een serie foto’s van voetbal (-velden) over de hele wereld. Ode aan fotograaf Hans van der Meer.

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.

Goorse vragen. Vragen die in mij opkomen bij foto’s die ik her en der in mijn woonplaats neem. Antwoorden en reacties zijn welkom. Ik weet het zelf vaak ook niet.