Nederland in crisis

 

Het meest gebruikte woord van de afgelopen jaren is ongetwijfeld: crisis.

We horen ook niet anders dan dat we in de ergste crises ever leven.

Ik moet zeggen dat is ook zo. Het is vreselijk, in Nederland dan.

 

Een trainersconferentie heeft vooral weer inspiratie en enthousiasme opgeleverd voor Voice Dialogue: de commentaren van al onze subpersoonlijkheden op alles wat we doen en meemaken. Drie deelnemers aan een workshop van een gerenommeerd trainer lieten hun innerlijke puber los en deden lekker niet mee aan de opdracht. Want slecht ingeleid en doelloos, ook na toelichting konden we er geen touw aan vastknopen. Of juist na die toelichting nog minder… jammer, soms vallen mensen van hun voetstuk… Maar die drie trainers hebben wel een heel inspirerend gesprek gevoerd over de essentie van hun vak. We kwamen erop uit dat wij trainers mensen helpen om kruispunten te identificeren waarop ze bewust keuzes kunnen maken voor gedrag. Het betere kruispuntmanagement dus.

Ik heb kennisgemaakt met mijn rechtse ikken. Die van ‘keihard aanpakken’ en ‘tuig het land uit’ en zo. Want toen we terugkwamen van de schouwburg stond de achterdeur open en lag de inhoud van laden en mijn tas op de grond… laptops, telefoon, portemonnee, alles pleitos. En dan ben je de ene helft van de nacht bezig met de politie, pasjes blokkeren en ramen dichttimmeren. Geweldig hoe aardig en behulpzaam iedereen was. En de tweede helft van de nacht hebben we doorgebracht met het betere wakkerliggen. Knarsetandend, schuimbekkend. De idioten die een enorme partij schade en een nog grotere partij ongemak veroorzaken omdat ze jouw Ipad willen. Oppakken die hap. Keihard aanpakken. Ik probeer mijn innerlijke zenboedhist aan het woord te laten… het zijn maar spullen… zennnnn

It is true that retro is kind of cool lately. Lately as of in the last decade. Anyhow, due to the before-was-better feeling I was slightly discomforted when looking at my family earlier today, 25 December. My father in law mumbles to himself at the keyboard of his desktop, his girlfriend struggles with her new ipad, my son plays something in his iphone, my beloved run some tests in her laptop. I am -of course- reading a just received reprint in my macbook. And smiling when comparing our family moment with the retro postcard of a happy family reading the newspaper together.

Anyhow, we have no time to chat -with each other-. We are about to depart for a stroll in the wild, but before we have to hear the queen, in her yearly christmas speech. Which is no doubt a retro thing for me (as in several centuries retro) and a new thing for my beloved. Having lived all her life in NL, she has managed not to hear the queen ever before -in christmas-. But hey, we are under the roof of my in-laws, and they want to hear queen Beatrix, in their words "the last thing that unite all dutch". So hearing we will do, and I promise myself not to laugh, not to look upset at what is coming. Actually I'll go on doing something in my laptop, and perhaps I'll get distracted and manage not to hear what her majesty have to tell us, her subjects.

Which is not certain. I might manage to hear the queen meanwhile I do some work in the computer. After all, these years of being the spouse at home did teach me to multitask. Yes I can do it, and I believe that I learned that having the role of a traditional woman. Take a critical look at all those times that you have heard that women are better at multitasking. Is it women really? Or is it the woman that stays at home raising the kids, cooking, cleaning? How else could she possibly cope, without some serious multitasking abilities? So here I am, after having gone missing from the academic and the corporate world, in possession of one of the abilities oh so regarded by the labor market today, multitasking. And me without having any intention to get any job anytime soon. It is an unfair world indeed.

Funnily enough, that seems to be an issue today, in the queen's speech. I can hardly believe it but she is talking about unfairness. Has the queen gone Marxist? Nope, it is actually more surprising than that. She has gone green! Because now she is talking about the earth and our evil wasting of her resources. I can see all my green dutchies rubbing their palms in ecstasies: the queen has gone green! Me myself, I wonder if the queen is multitasking right now. Defining multitasking as doing two (or more) very different things at the same time. Because after all she is the queen, living in one of the most unsustainable life styles that you could possibly imagine. And asking her subjects to be green. For a second my hypothesis of rising-kids-make-you-multitasking goes wrong: obviously the queen did not raise her kids, nor cooked for the prince, nor cleaned the palace. Maybe she is a natural.

But again, she is not multitasking. What she is doing is preaching something and being the opposite. Yes I know, she probably means it. Yes I know, it is good indeed that such an opinion maker as the queen is -in this country- gets to go green. Twitter and the blogosphere will boil with it in the coming hours, perhaps days. The newspapers will follow, the opinion programs in the TV as well. We greens (and more important, our message) will get some extra attention, sorely needed attention that is. But it also illustrate one green tragedy. Most of us greenies, are actually part of a lucky elite that can afford to be green. An elite that lives a profoundly unsustainable life, but works for a green future.

An hour later I am not multitasking any longer. Walking outside in whatever restored meadow gets to be called nature in the dutch countryside, I am letting my thoughts go loose. There where some pretty nice ideas in that paper. My son is running after his grandfather hundred meters away form me. Is that a ditch where they are heading to? Networks seems to be more robust if they are part of bigger -weighted- networks. I will have to refresh my fading knowledge of percolation to check the equations. My son just skipped to fall in the water. No doubt that multitasking and walking outside in a mild winter day is a luxury. The luxury of following the science that I want, of walking where I want. The luxury of having the time for hoping all persons could enjoy some green in their lives. The luxury of staying at home, the luxury of supporting my beloved at the home front. The luxurious life of a multitasking feminist.

Merry christmas to you, too.

“Terugkijken moet je nooit doen, vooral vooruit kijken.” Maar… wie van het oude niet wil leren is geen knip voor z’n neus waard. Terugkijken is dus noodzakelijk, al is het alleen al om er van te leren! 2011 was in meerdere opzichten een prachtig, maar ook een bewogen jaar. Prive ging het niet voor de wind, maar van het tegenovergestelde was ook niet echt sprake. Laat ik het stabiel noemen. Het was een druk jaar. Niet in de laatste plaatst door de politiek. Verkiezingen in de Provinciale staten, het bestuur van de Provinciale afdeling van GroenLinks Groningen, Mauro, de bomenkap op Nienoord, de Rodeburghal, mijn raadswerk met successen als de invoering van Burgernet (uit te voeren begin 2012), mijn werk niet te vergeten: KPN, ook nog wat hand- en spandiensten voor een enkele sportvereniging, Novatec en het opstappen van een wethouder (waar er nog meer wethouders dat ook hadden moeten doen maar niet deden), de verkeersbordenkwestie, begraafplaatsen, het centrumplan van Leek en het referendum, het bedrijvenfonds, de commissie m.b.t. herbenoeming van de burgemeester, de werkgroep “papierlooswerken”, wennen aan het gebruik van de iPad in plaats van al dat papier enz. enz. enz. Dat alles bracht heel veel overleg me zich mee maar legde vooral zeer veel beslag op mijn tijd. Overleg natuurlijk met veelal mijn fractiegenoot Paul Tameling, maar ook het plaatsvervangend Cie.-lid Albert Houwer (beoogd opvolger van Paul). Nou, dat was 2011 in een notendop. Zou ik het allemaal uitschrijven dan is de goedbedoelende lezer van mijn weblog nog wel even bezig dat allemaal te verwerken. Dat gaat ‘m niet worden denk ik dan maar, dus de verkorte versie, daar moet iedereen het mee doen. Maar er was ook tijd voor ontspanning. Lekker er op uit met ega en onze camper. De vakanties en de (soms lange) weekenden, genietend van fiets- en wandeltochtjes, een glas port, een hapje op z’n tijd… gewoon lekker er op uit. Het lijkt allemaal een redelijk zorgeloos bestaan. En voor wie denkt dat het ook het geval is, dat laat ik maar zo ☺ Ik zal niemand gaan vermoeien met de sores. Waar ik me wel druk om maak is de verdergaande verhuftering van Nederland. Steeds vaker zie je mensen en groepen daar deel van uitmaken waar je het niet achter zoekt. En ik merk ook dat ik me daar sterker tegen af begin te zetten. Voor de goed bedoelenden: hele prettige feestdagen en een gezond 2012!

Ik las zaterdag op mijn iPad de New York Times en werd voor de zoveelste keer getroffen door het hoge journalistieke gehalte van de artikelen. Niet alleen lijken bijvoorbeeld de stukken van journalist Nicholas Kristof betrouwbaar omdat hij  een zaak van verschillende kanten bekijkt, maar ook de bijdragen van Krugman en Cohen zijn altijd een eye-opener. De artikelen zijn genuanceerd, de columnisten zijn intelligent.

Terug naar Amsterdam, waar we het Parool hebben. In ‘de wandelgangen’ van het stadhuis wordt er veel afgegeven op deze stadskrant:  koppen boven stukken zijn licht tendieus, illustraties zijn twijfelachtig (denk bijvoorbeeld aan het bloedende logo van nieuwsconcurrent AT5 op de voorpagina dit voorjaar), quotes zijn vervormd om in het frame van de journalist te passen. Tegen de betrokken journalist zeggen dat hij je quote uit de context heeft gehaald helpt niet: dan schrijft hij doodleuk dat je zegt ‘verkeerd begrepen’ te zijn.

Er is dus het nodige wantrouwen, maar tegelijkertijd vinden lokale politici het prettig als hun verhaal in het Parool wordt overgenomen. Zo was ik best ingenomen met het krantenbericht dat GroenLinks inzet op cultureel ondernemen. Mooi bericht ook wel: exact het persbericht dat ik eerder op de dag geschreven had. Geen letter was eraan veranderd, behalve het woord redactie dat tussen haakjes onder het bericht stond. Dat is makkelijk scoren voor mij.

Maar het is niet wenselijk. Want op mijn plan is best wat af te dingen door een kritische journalist (hoe wil ik het gaan bereiken, waarom stelt GroenLinks dit voor en niet VVD, is het niet al honderd keer eerder geprobeerd?). Die vragen zouden door de redactie gesteld moeten worden. En erger nog: als mijn persberichten zomaar worden overgenomen, dan gebeurt dat ook met andere partijen en organisaties. Terwijl ik juist de krant wil lezen met objectief nieuws waar hoor- en wederhoor op is toegepast. Dit is niet alleen een probleem dat speelt bij het Parool overigens, maar dat maakt het niet minder dubieus.

Het is riskant kritiek te hebben op de media. Voor je het weet wordt je in dezelfde hoek geplaatst als meneer Graus die een perspolitie voorstelde. Dat is volstrekt niet wat ik voorsta. Het is bijzonder goed en erg belangrijk dat politici scherp gecontroleerd worden door de media. Maar wie controleert het journaille? Het wordt tijd voor de Amsterdamse variant van ‘De leugen regeert’. Misschien iets voor het nieuwe AT5?

** deze blog schreef ik voor een gastcollege met eerstejaars studenten politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Zij vonden dat ik ‘m gewoon op mijn site moest zetten. De titel is overigens ontleend aan dit boek.

Natuurlijk was ik blij verrast toen ik zaterdag 3 december op de TaxiExpo2011 werd uitgeroepen tot ‘Beste taxichauffeur van het Jaar’. Deze verkiezing werd dit jaar voor het eerst georganiseerd door FNVbondgenoten. Met de verkiezing hoopt de FNV, terecht, het beroep ‘taxichauffeur’ een positiever imago te geven.

Door deze verkiezing kwam ook mijn ‘Taxipage‘ en mijn in 2009 gemaakte boek ‘Taxibiography’ weer ter sprake. Het boek is een registratie van al mijn 1268 taxiritten tussen maart 2006 en mei 2007. Elke foto is met hetzelfde camerastandpunt gemaakt aan het einde van de rit. Het boek geeft een unieke, objectieve impressie van het gewone, hedendaagse stadslandschap. Tegelijkertijd nodigt het boek uit om te fantaseren over het verhaal achter elke foto.Kijk hier voor een preview.

De hardcover uitgave is mooi maar helaas niet goedkoop. Gelukkig is er nu ook de mogelijkheid om mijn boek ‘Taxibiography’ voor slecht € 5,49 te downloaden voor de Ipad. Tot 24 december gaat de opbrengt van mijn boek naar de actie 3FM Serious Request. Nu kopen dus!

http://nl.blurb.com/bookstore/detail/887962

Ik las zaterdag op mijn iPad de New York Times en werd voor de zoveelste keer getroffen door het hoge journalistieke gehalte van de artikelen. Niet alleen lijken bijvoorbeeld de stukken van journalist Nicholas Kristof betrouwbaar omdat hij  een zaak van verschillende kanten bekijkt, maar ook de bijdragen van Krugman en Cohen zijn altijd een eye-opener. De artikelen zijn genuanceerd, de columnisten zijn intelligent.

Terug naar Amsterdam, waar we het Parool hebben. In ‘de wandelgangen’ van het stadhuis wordt er veel afgegeven op deze stadskrant:  koppen boven stukken zijn licht tendieus, illustraties zijn twijfelachtig (denk bijvoorbeeld aan het bloedende logo van nieuwsconcurrent AT5 op de voorpagina dit voorjaar), quotes zijn vervormd om in het frame van de journalist te passen. Tegen de betrokken journalist zeggen dat hij je quote uit de context heeft gehaald helpt niet: dan schrijft hij doodleuk dat je zegt ‘verkeerd begrepen’ te zijn.

Er is dus het nodige wantrouwen, maar tegelijkertijd vinden lokale politici het prettig als hun verhaal in het Parool wordt overgenomen. Zo was ik best ingenomen met het krantenbericht dat GroenLinks inzet op cultureel ondernemen. Mooi bericht ook wel: exact het persbericht dat ik eerder op de dag geschreven had. Geen letter was eraan veranderd, behalve het woord redactie dat tussen haakjes onder het bericht stond. Dat is makkelijk scoren voor mij.

Maar het is niet wenselijk. Want op mijn plan is best wat af te dingen door een kritische journalist (hoe wil ik het gaan bereiken, waarom stelt GroenLinks dit voor en niet VVD, is het niet al honderd keer eerder geprobeerd?). Die vragen zouden door de redactie gesteld moeten worden. En erger nog: als mijn persberichten zomaar worden overgenomen, dan gebeurt dat ook met andere partijen en organisaties. Terwijl ik juist de krant wil lezen met objectief nieuws waar hoor- en wederhoor op is toegepast. Dit is niet alleen een probleem dat speelt bij het Parool overigens, maar dat maakt het niet minder dubieus.

Het is riskant kritiek te hebben op de media. Voor je het weet wordt je in dezelfde hoek geplaatst als meneer Graus die een perspolitie voorstelde. Dat is volstrekt niet wat ik voorsta. Het is bijzonder goed en erg belangrijk dat politici scherp gecontroleerd worden door de media. Maar wie controleert het journaille? Het wordt tijd voor de Amsterdamse variant van ‘De leugen regeert’. Misschien iets voor het nieuwe AT5?

** deze blog schreef ik voor een gastcollege met eerstejaars studenten politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Zij vonden dat ik ‘m gewoon op mijn site moest zetten. De titel is overigens ontleend aan dit boek.

 

 

Steve Jobs' gezin laat ons via Apple weten:

Steve died peacefully today surrounded by his family.

In his public life, Steve was known as a visionary; in his private life, he cherished his family. We are thankful to the many people who have shared their wishes and prayers during the last year of Steve's illness; a website will be provided for those who wish to offer tributes and memories.

We are grateful for the support and kindness of those who share our feelings for Steve. We know many of you will mourn with us, and we ask that you respect our privacy during our time of grief.

Tim Cook

Apple has lost a visionary and creative genius, and the world has lost an amazing human being. Those of us who have been fortunate enough to know and work with Steve have lost a dear friend and an inspiring mentor. Steve leaves behind a company that only he could have built, and his spirit will forever be the foundation of Apple.

We are planning a celebration of Steve's extraordinary life for Apple employees that will take place soon. If you would like to share your thoughts, memories and condolences in the interim, you can simply email rememberingsteve@apple.com.

No words can adequately express our sadness at Steve's death or our gratitude for the opportunity to work with him. We will honor his memory by dedicating ourselves to continuing the work he loved so much.

Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Barack Obama

Michelle and I are saddened to learn of the passing of Steve Jobs. Steve was among the greatest of American innovators – brave enough to think differently, bold enough to believe he could change the world, and talented enough to do it.

By building one of the planet's most successful companies from his garage, he exemplified the spirit of American ingenuity. By making computers personal and putting the internet in our pockets, he made the information revolution not only accessible, but intuitive and fun. And by turning his talents to storytelling, he has brought joy to millions of children and grownups alike. Steve was fond of saying that he lived every day like it was his last. Because he did, he transformed our lives, redefined entire industries, and achieved one of the rarest feats in human history: he changed the way each of us sees the world.

The world has lost a visionary. And there may be no greater tribute to Steve's success than the fact that much of the world learned of his passing on a device he invented. Michelle and I send our thoughts and prayers to Steve's wife Laurene, his family, and all those who loved him.

Bill Gates

I'm truly saddened to learn of Steve Jobs' death. Melinda and I extend our sincere condolences to his family and friends, and to everyone Steve has touched through his work.

Steve and I first met nearly 30 years ago, and have been colleagues, competitors and friends over the course of more than half our lives.

The world rarely sees someone who has had the profound impact Steve has had, the effects of which will be felt for many generations to come.

For those of us lucky enough to get to work with him, it's been an insanely great honor. I will miss Steve immensely.

Warren Buffett

He was one of the most remarkable business managers and innovators in american business history.

Mark Zuckerberg

Steve, thank you for being a mentor and a friend. Thanks for showing that what you build can change the world. I will miss you.

Bob Iger (Disney)

Steve Jobs was a great friend as well as a trusted advisor. His legacy will extend far beyond the products he created or the businesses he built. It will be the millions of people he inspired, the lives he changed, and the culture he defined. Steve was such an "original," with a thoroughly creative, imaginative mind that defined an era. Despite all he accomplished, it feels like he was just getting started. With his passing the world has lost a rare original, Disney has lost a member of our family, and I have lost a great friend. Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Eric Schmidt

Steve Jobs is the most successful CEO in the U.S. of the last 25 years. He uniquely combined an artists touch and an engineers vision to build an extraordinary company… one of the greatest American leaders in history.

Michael Dell

Today the world lost a visionary leader, the technology industry lost an iconic legend and I lost a friend and fellow founder. The legacy of Steve Jobs will be remembered for generations to come. My thoughts and prayers go out to his family and to the Apple team.

Larry Page (Google)

I am very, very sad to hear the news about Steve. He was a great man with incredible achievements and amazing brilliance. He always seemed to be able to say in very few words what you actually should have been thinking before you thought it. His focus on the user experience above all else has always been an inspiration to me. He was very kind to reach out to me as I became CEO of Google and spend time offering his advice and knowledge even though he was not at all well. My thoughts and Google's are with his family and the whole Apple family

Sergey Brin (Google)

From the earliest days of Google, whenever Larry and I sought inspiration for vision and leadership, we needed to look no farther than Cupertino. Steve, your passion for excellence is felt by anyone who has ever touched an Apple product (including the macbook I am writing this on right now). And I have witnessed it in person the few times we have met.

On behalf of all of us at Google and more broadly in technology, you will be missed very much. My condolences to family, friends, and colleagues at Apple.

Randall Stephenson (AT&T)

We are saddened by the passing of Steve Jobs. Steve was an iconic inventor, visionary, and entrepreneur, and we had the privilege to know him as partner and friend. All of us at AT&T offer our thoughts and prayers to Steve's wife, family, and his Apple family.

Rupert Murdoch (News Corp)

Today, we lost one of the most influential thinkers, creators and entrepreneurs of all time. Steve Jobs was simply the greatest CEO of his generation. While I am deeply saddened by his passing, I'm reminded of the stunning impact he had in revolutionizing the way people consume media and entertainment. My heart goes out to his family and to everyone who had the opportunity to work beside him in bringing his many visions to life.

George Lucas

The magic of Steve was that while others simply accepted the status quo, he saw the true potential in everything he touched and never compromised on that vision. He leaves behind an incredible family and a legacy that will continue to speak to people for years to come.

 

Overgenomen van www.macfreak.nl

Sinds deze week is een kleine groep raadsleden, waaronder ik, begonnen met een proef om paierloos te gaan werken. Natuurlijk hebben we wel alle stukken nodig en daaromzijn we uit gerust met een iPad.

Papierloos werken levert geld op (papier en verzendkosten) en is goed voor het milieu. Zeker in financiële zin is het een goede keuze om het papier in te ruilen voor een iPad.

Voorlopig vind ik het nog wel erg wennen. Maar de voordelen van het niet meer heen en weer hoeven sjouwen van hele stapels papier is nu al zeer duidelijk! Dus ik ben vrees ik we al overtuigd!

Zelfs bloggen kan ik als raadslid prima met dit ding blijktuit dit blogje! Hoewel de afwerking wellicht toch even op een echte pc zal moeten gebeuren denk ik…

Volgende week is het reces van de Vughtse raad voorbij en beginnen de vergaderingen weer. De stapel papier bij besprekingen wordt echter bij enkele raadsleden vervangen door een iPad. Een pilot papierloos werken.

We spraken er al vaker over, maar nu gaat de pilot echt van start. Papierloos werken: beter voor het milieu en op termijn goedkoper voor de gemeente? Het komende half jaar moet het uitwijzen. In ieder geval moet het kilo’s papier, kopieerkosten en manuren schelen. De precieze kosten daarvan zijn niet uitgesplitst naar kosten voor de raad, maar het gaat daarbij zeker om enkele tienduizenden euro’s per jaar. Door nu de raadsleden de stukken zelf van het raadsinformatiesysteem te laten downloaden (waar alle stukken toch altijd al gevonden kunnen
worden) moet dat een besparing opleveren. Spannend is natuurlijk of raadsleden ook hun info makkelijk vinden tijdens de debatten.

Voorlopig gaat het nog om een pilot. Het college, de griffie en 6 raadsleden (een van elke fractie) gaan met een iPad aan de slag en evalueren daarna de pilot. Daarna kan worden besloten met de gehele raad digitaal te gaan werken.

Zelf ben ik groot voorstander van deze pilot en hoop ik van harte dat het een succes wordt. Daarom moet ik natuurlijk, ere wie ere toekomt, Fons Potters (D66) in deze nog noemen als degene die er continu op gehamerd heeft dit ook echt te gaan doen als raad.

Ps: deze blog is vanzelfsprekend getypt op mijn iPad!

 

De headset

“Nauwkeurig-gesneden metalen behuizingen, een geluid dat diep in de TITAN oordopjes doordringt als een leger van onstuitbare strijdende reuzen marcheren op het ritme van uw muziek . Het geluid van stampende dinosaurussen, mammoeten, sabel-tand tijgers, zo zuiver is de muziek”.

Sinds mijn vorige review over de iCandy-headset ben ik nog steeds op zoek naar een nieuwe headset ter vervanging van de originele Apple-headset.

En laten we eerlijk zijn na het potje marketing geleuter zoals hierboven weet je wat te kiezen! Ik ga dus voor de Skullcandy Titan Stereo Headset in de kleur zwart. Hij is er ook in chroom en wit voor de liefhebbers. Ik vind zwart echter het meest neutraal.

Hij is voor €34,30 te koop bij MyTrendyPhone, onder de categorie iPod-accesoires.

Eerste indruk

Zoals inmiddels gebruikelijk komt het pakketje met de bestelling binnen 2 dagen aan. De postbode rijdt de oprit op en roept mijn naam. Fijn kan ik lekker gaan luisteren naar muziek achter in de tuin.

Snel de verpakking openen en in oren ermee. Eerste reactie is: “wow dat is een lekker lang snoer”. Dat blijft iets waar veel fabrikanten toch vaak op lijken te bezuinigen. Tweede reactie: “het zwart van Skullcandy lijkt verdomde veel op grijs”.

De kabel ziet er goed en stevig uit.

In de verpakking zit verder nog een opbergtasje met daarin ook de extra rubberen dopjes zodat de headset bij iedereen in de oren blijft hangen. Verder zit er nog een velletje in met daar op een uitgedrukt Skullcandy logo. Voor op je board staat erbij….oeps ik lijk niet de doelgroep!

 

In de praktijk

Goed, in de oren met dat ding!

Na even wat dopjes te hebben gewisseld blijkt de headset goed in de oren te blijven zitten. De vrij grote plug steek ik in de iPhone en het luisteren kan beginnen. Overigens is de headset niet voorzien van knoppen voor bediening van iPod of iPhone.

Om te kijken wat hoe nu een leger strijdende reuzen klinkt probeer ik verschillende muziekstukken. Klinkt goed!

Het geluid is helder en duidelijk. De beleving is veeeel beter dan met de Apple-headset. Punt van kritiek is toch wel dat de lage tonen een beetje achterblijven. Gezien de beschrijving zou ik eerder het tegenover gestelde verwachten. Gelukkig ben ik toch niet zo van de beukende bassen. Of moet ik zeggen: stampende dinosaurussen?

Ook heb ik een aantal podcasts geluisterd met veel gesproken woord. Ook deze zijn echt goed te verstaan, zelfs tijdens het grasmaaien met de zeer lawaaiige motormaaier! Hij sluit dus geweldig goed het buitengeluid af.

Deze headset en ik gaan deze zomer goede vrienden worden denk ik.

Conclusie

De Skullcandy Titan Stereo Headset is snel bezorgd door MyTrendyPhone en stelt niet teleur. Geluid is goed en de headset voelt stevig en goed gemaakt. Lage tonen liefhebbers zullen deze iets tekort komen maar ik ben erg blij met het heldere en fijne geluid van deze headset. AANRADER!

 

Prijs:	€ 34,30
Winkel:	MyTrendyPhone
Ontwerp:	★★★★☆
Gebruiksgemak:	★★★★☆
Geluid:	★★★★☆
Prijs-kwaliteit:	★★★★☆
Totaal oordeel:	★★★★☆

 

Zaterdag 7 mei 2011 in de colomn van Jaap Kiers, statenverslaggever bij de Drentse Staten voor het Dagblad van het Noorden, een stuk over het gebruik van de social media en dan met name twitter. Hij steekt daar de draak met mijn twitter over de aangereden kat en dat in mijn rol als fractievoorzitter van GroenLinks. Nu kan en mag dat gelukkig in een land als Nederland waar wij afgelopen woensdag nog uitgebreid de Dag van de Persvrijheid hebben gevierd. Terecht is de verontwaardiging groot binnen Nederland over de bijdrage van minister Donner en de Wet Openbaarheid van Bestuur, de WOB. Terug naar de colomn van Jaap waarin hij twijfelt of hij wel zal gaan twitteren, omdat hij bang is te snel dingen te twitteren waar hij beter even over had kunnen nadenken. Altijd lastig als je beroep je parten speelt. Zeker als je niet precies weet hoe het social medium twitter werkt. Je kan namelijk altijd een twitter deleten, mensen volgen of blocken als je het niet interessant meer vindt wat ze twitteren. Heel veel journalisten van gerenommeerde nationale en internationale dagbladen zijn Jaap Kiers van het Dagblad al voor gegaan en niet bang hun meningen op twitter te zetten. Maar zoals alles, dringen dit soort “nieuwerwetse” dingen langzaam door in het Noord Nederlandse. Dat heet koudwatervrees. Ook binnen de journalisten van het Dagblad. Maar een troost, Jaap, je bent niet de enige in Assen die twitter “eng” vindt. Het college van Assen twittert ook niet, ondanks de Iphones, met 1 uitzondering: Jaap Kuin heeft weer toestemming gekregen van bestuurscommunicatie om zich afentoe te laten horen op twitter. Chapeau! Gedeputeerde Staten van Drenthe twittert ook niet en inderdaad, Jaap heeft gelijk, ook de meeste Statenleden niet meer. Al betrekkelijk lang zit ik op twitter, in ieder geval al van ver voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2010 en de statenverkiezingen van 2011. Ik twitter niet alleen politiek maar ook prive, net als ik een prive blog heb, deze, en een politiekblog op de website van assen.groenlinks.nl Ik zit op facebook, hyves, linkedin, maar niet op msn, er zijn grenzen. Ik heb de whatsapp van de Iphone en ook op mijn Ipad ben ik bereikbaar via de social media groepen. Als ik mensen vraag waarom zij niet op de social media te vinden zijn, krijg ik steevast als antwoord, dat dat komt omdat ik uit het westen kom, opgegroeid in de randstad, een stadsmeisje en dus schijnbaar beter op de hoogte ben van deze mogelijkheden of minder bang! Dat ik slechts tot mijn 18 in Amsterdam en Amstelveen heb gewoond en daarna de periferie van Nederland in ben getrokken met als laatste standplaats, nu 15 jaar, Assen, doet allang niet meer ter zake. Een Iphone en een Ipad zijn natuurlijk wel makkelijk. Als Jaap dan zijn ijsbeerpad gaat lopen om te roken, kan hij dit ook aangeven op twitter. Weten we hem altijd te vinden. Een korte cursus twitter is geen probleem, Jaap. @kovester kan je die geven, @geasmithbults @hermanbeerda @ErikvanEekelen en natuurlijk ondergetekende.

Afgelopen maandag had een van de belangrijkste debatten (over het ingrijpende bezuinigingspakket) van deze collegeperiode moeten plaatsvinden, had moeten want eigenlijk is er nauwelijk debat geweest. Of misschien toch wel, gedurende de raadsvergadering waren de raadsleden druk bezig om via iPad of smartphone elkaar vliegen af te vangen, de gang van zaken te beschouwen, meninkjes te deponeren of elkaar te irriteren. En ondertussen vergaten ze voor het oog van camera en publiek het echte debat aan te gaan of stelling te nemen tegen de gang van zaken.

Het twitterdebat heeft in de locale media al het een en ander teweeg gebracht. Voor de niet-twitteraars heb ik de tijdlijn van het twitterdebat in bijgaand document gekopieerd. Het bevat alle tweets (twitterberichten) van de twitterende raadsleden cq partijen. De tijdlijn is a-chronologisch dwz dat de laatste tweet die ik heb opgenomen van dinsdagochtend bovenaan staat.

Zo kan een ieder zich een compleet oordeel vormen van deze situatie. Maar schrik niet, het zijn 24 A-viertjes…

Download Twitterdebat Meningsvorming bezuinigingen 11 april

Wat was nou eigenlijk het doorslaggevende moment, denk je achteraf. Volgens mij was dat de vergadering op 16 februari. Niets komt harder aan dan de mededeling dat de borrel na de raadsvergadering niet doorgaat.

Ik kap ermee, met de Raad.

Na 5 jaar is het eigenlijk ook wel mooi geweest. Ik heb alles al een keer gezien en gedaan. Er ligt weer een mooi coalitie-akkoord. Als alles gedaan wordt is Gouda af. Niets meer aan doen. Laat die fusie met Waddinxveen ook maar zitten. Gewoon, lekker ons eigen eilandje. Ik ben niet meer nodig.

Het is ook het klimaat van verharding in de Raad. Vroeger liepen raadsleden zelf nog wel eens met de schaal met bittergarnituur rond. Tegenwoordig zijn het alleen nog de bodes, als baken van neutraliteit, die dat doen. We hebben nog geen bitterbal voor elkaar over.

In de kleine lettertjes van het iPad-contract staat dat je na 5 jaar raadslidmaatschap je iPad mag houden. Ik vind dat een mooi en verdiend afscheidskado. Als ik straks met het kind op schoot Angry Birds uitspeel zal ik met weemoed terugdenken aan al die mooie vergaderingen.

Velen zullen denken dat ik stop “om voor mijn gezin te zorgen”. Met een kind op komst is dat een logische gedachtegang. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Voor je gezin zorgen is me te 2010. Burgemeester van Meppel, of Alphen aan den Rijn, dat is een veel zinnigere besteding van de nieuwe vrije tijd. Een nieuwe start maken, zogezegd. En met dat salaris is de kinderopvang relatief een stuk goedkoper.

Ik stop dus, als Raadslid, per vandaag. De buit is binnen. U kunt mij voortaan elke woensdagavond in de kroeg vinden, waar ik via Twitter de raadsvergadering nog slechts op afstand zal volgen.

Kiezers bedankt. Collega’s bedankt. Speciaal voor jullie allemaal heb ik mijn gevoelens samengevat in deze videoboodschap.

Ik geef het toe, ik ben verslaafd. Aan mijn Adam. Adam is mijn nieuwe tablet. Een soort iPad, maar dan niet van Apple, maar van het totaal onbekende, startende bedrijfje NotionInk. Dat was een fors risico, maar ik had goede redenen om te kiezen voor de Adam.

lees verder

iDingen bashen is leuk. Vooral wanneer je een beetje technisch onderlegd of geïnformeerd bent, kun je makkelijk door dat gehype heenkijken. En zie je gewoon perfect gemarkte maar technisch zeer middelmatige, maar bovenal helemaal-niet-zo vernieuwende producten.
Van alle producten die Apple de laatste jaren lanceerde bleek eigenlijk al tijden een (beter) alternatief te zijn.

Het mooiste is echter als iemand goed weet te onderbouwen waarom een bepaald Apple product toch eigenlijk heel slecht is (op allerlei gebied). Want meestal is het een welles-nietes spelletje en helaas blijken mac-fans op inhoudelijke kritiek meestal geen antwoord te hebben dan "maar anderen doen het nog slechter" of "jamaar dat maakt mij niet uit, want ik heb dat niet (of juist wel, afhankelijk van het debat) nodig". Weinig tot geen inhoudelijke tegenargumenten, helaas.

Zo ook Jarvis' stuk "The iPad: Where Creativity Goes to Die".

Het verhaal als geheel maakt indruk, maar ene paar citaten geven goed aan wat er eigenlijk mis is met die iPad:

meer lezen