Notities, rapporten, de veiligheidsmonitor, als raadslid is het eigenlijk altijd zo dat je van alles krijgt aangereikt maar eigenlijk alleen maar op papier, of, zoals gelukkig steeds vaker voorkomt, niet op papier maar als digitaal bestand. Hetgeen dan weer mooi aansluit bij het papierloos werken. Maar wat we ook lezen, wat in de praktijk gebeurt proeven we nooit. Wil je dat wel, dan moet je de boer op. En dat doen we te weinig. We praten natuurlijk wel met veel mensen, maar hoe iets echt in de praktijk uitpakt zien we eigenlijk nooit. Dat ligt natuurlijk aan het raadslid zelf. Zo was ik nog nooit echt met de Politie op pad geweest. Dinsdag 27 december was het zover. Een middag/avond-dienst meedraaien met de Politie in Leek, met de wijkagent Martin Tillema op pad.

Jeugd- en jongerenwerk
Vooraf waren we tot de keuze voor de 27^e gekomen vanwege de schoolvakanties en het vuurwerk. Het illegale spul dan wel te verstaan, de verkoop van het reguliere goedje is immers pas vanaf de 29^e.  Daarnaast lag de nadruk op de jeugd. Leek kende redelijk wat onrustige jaren, van urinerende jeugd bij de Hema, samenscholing in en buiten de Liekeblom tot “gezellige” samenkomsten op Sintmaheerd en het parkeerterrein bij Nienoord. En natuurlijk voorheen het B-cafe, onderdeel van De Oude Ulo, het jongerenwerk, wat later verplaatst is naar de nieuwbouw Punt1. In 2003 bestonden er zelfs nog plannen voor Jongerenplekken, de JOP’s, een initiatief van de PvdA wat zo jammerlijk sneuvelde door een hoog “Not In My BackYard” gehalte bij een inderhaast opgetrommelde groep tegenstanders. Al met al reden genoeg voor mij om nu eens te kijken of er nog jeugdproblematiek was en zo ja op welk terrein.

Redelijk rustig
In mijn beleving is het al weer heel lang rustig wanneer het om jongeren gaat. Ik hoor of zie nauwelijks nog meer iets van ongewenste samenscholingen. Af en toe hoor je nog iets van vernielingen, maar of dat nou specifiek aan jongerenoverlast is toe te schrijven waag ik te betwijfelen. Tijdens de surveillance tijdens “mijn dienst” gebeurde er helemaal niets. Geen oproepen over de portofoon, geen meldingen, maar ook nagenoeg geen jongeren op straat. Ja, enkelen, op een bankje bij de Hema en de C1000. Maar slechts 2 of 3 jongeren, en dat kan je toch geen samenscholing noemen, om van overlast maar helemaal te zwijgen.

Vuurwapencontrole
Het beloofde dus een saaie avond te gaan worden. Tenminste, dat dacht ik. Martin Tillema had nog wat een petto: vuurwapencontrole. Na het drama in Alphen a/d Rijn is er door het justitieel apparaat hoog in gezet op o.a. de controle op vergunningen. De details laat ik buiten beschouwing, maar het was goed om te zien hoe dit is opgepakt door de Politie in Leek. Een dergelijke controle een keer meemaken was eigenlijk uitzonderlijk en het laat mooi zien hoe divers de Politietaken zijn. Een dergelijke controle is natuurlijk heel formeel, maar om te zien hoe hartelijk en informeel de Politie ontvangen wordt door de burger is best wel bijzonder.

Drugsoverlast
Waar je tijdens zo’n “rustige” dienst ook tijd voor hebt is eens echt kennis te nemen van wat dan wel problemen zijn die we ons moeten aantrekken wanneer het om de jeugd gaat: Drugs. En dan heb je het niet alleen over de gebruiker maar ook over de verkoper, de dealers. De criminaliteit die rond het onderwerp hangt maakt het dat we hier nog meer en vooral preventief op moeten inzetten. Naast preventie, waaronder samenwerking tussen scholen, politie en gemeente, moeten er echt programma’s komen waardoor dealers echt aangepakt en opgepakt kunnen worden. Als gemeenteraad kun je dat niet van je af laten glijden, juist in een tijd van bezuinigen zal hiervoor extra aandacht moeten komen. We moeten vol blijven inzetten op deze vorm van jongerenproblematiek.

Huisvesting Polen
Een heel ander aandachtspunt tijdens mijn werkbezoek was de huisvesting van Polen. Als raadslid ben ik uiteraard op de hoogte van panden in gemeentelijk bezit als voormalig Hotel Leek. Maar wat speelt er nog meer? En gaat het alleen om werkende Polen, of is er ook sprake van werkelozen die hier wonen?

Nieuwe wijkagent
Binnenkort is er weer genoeg te bespreken in het overleg tussen fractie en steunfractie, maar het zal duidelijk zijn dat het niet blijft bij alleen een verslag van dit werkbezoek. Martin Tillema vertrekt als wijkagent. Hij gaat naar de stad, en ik wens hem daar heel veel succes. Helaas blijft het bij deze ene keer, in gesprek met Martin. Ik heb het als zeer aangenaam ervaren. En voor de stad… jullie krijgen er een prima agent bij! De vervanger van Martin is ook al bekend, Gerrit Faber, nu nog werkzaam in Grootegast maar vanaf Januari in Leek. Ik ga zeer zeker een keer op de koffie bij hem. En het blijft niet bij die ene keer.

Mijn bezoek aan de Politie is waardevol gebleken en ik ben vast van plan om het onderdeel te laten zijn van mijn raadswerk. Een aanrader voor alle raadsleden trouwens.

Nu de commissie Deetman haar rapport heeft uitgebracht – 1400 bladzijden die ik nog niet gelezen heb – is het goed om enkele kritische vragen op een rijtje te zetten. Over de commissie zelf, over de uitkomsten van het onderzoek en over de reactie van de kerkelijk verantwoordelijken.

Zo’n anderhalf jaar geleden kwamen de berichten over grootschalig seksueel misbruik op rooms-katholieke internaten naar buiten. Heel verrassend was dat niet, want het was uit andere landen al bekend. In navolging van die andere landen en onder druk van de publieke opinie besloot de kerk een commissie in te stellen onder leiding van Wim Deetman die dat tot op de bodem zou uitzoeken.

De commissie

Ik schreef daar op 17 maart 2010 over dat het echte probleem niet in het celibaat ligt, maar dieper verankerd is in het systeem van de kerk: “Centraal in de misbruikaffaire is het hele systeem waarin toezicht en openheid ontbraken, waarin misbruikincidenten werden toegedekt of verzwegen en waarin daders eenvoudigweg werden overgeplaatst.”

Toen Deetman zijn onderzoeksopzet presenteerde, vroeg ik op 8 mei 2010 aandacht voor “inzicht in de verschillende typen daders en hoe die zich verhouden tot het systeem.” Ik was en ben blij met de breedte en de grondigheid van het onderzoek. Ik ben ook opnieuw bevestigd dat Deetman vaak een goede pastorale toon weet te treffen. Mijn vragen over de deskundigheid van de commissie zijn niet helemaal beantwoord, maar de presentatie van het rapport geeft wel vertrouwen in de kwaliteit.

Bij het eerste deelrapport (over de hulp aan slachtoffers) was ik teleurgesteld. Op 11 december 2010 schreef ik dan ook dat Deetman alles zo bestuurlijk had aangepakt dat de behoeften van slachtoffers buiten beeld raakten. Dat leek me kwalijk voor het vertrouwen in de commissie en daarom ook in de kerk. Met zijn eindrapport blijkt Deetman veel vertrouwen te hebben herwonnen, zeker ook omdat hij de kerk al een tijdje zeer kritisch oproept echt gehoor te geven aan de slachtoffers.

Anders dan sommige anderen heb ik nooit zo getwijfeld aan de onafhankelijkheid van de commissie. Ik vind het zelfs van belang dat de kerk zijn verantwoordelijkheid nam en opdracht gaf tot dit onderzoek. Die onafhankelijkheid lijkt nu ook buiten kijf, zeg ik met natuurlijk de nodige slagen om de arm.

De uitkomsten

Wat heeft de commissie Deetman opgeleverd aan nieuwe inzichten? Het meest in het oog springen de aantallen. Enige tienduizenden gevallen van misbruik, waarvan enkele duizenden ernstig. Rond de 10 % van alle Nederlanders boven de 40 is in de jeugd op ongewenste wijze seksueel benaderd buiten het gezin. Onder rooms-katholieken ligt dat percentage iets hoger, maar dat heeft vermoedelijk vooral andere dan kerkelijke redenen. Wel is er een groot verschil tussen kinderen in instellingen en daarbuiten: op instellingen liepen kinderen een twee keer zo hoog risico. Daarbij was er geen verschil tussen rooms-katholieke en andere instellingen. Uit de feitelijke meldingen zijn 800 plegers te identificeren, waarvan er nog ruim 100 in leven zijn. Overigens is het aandeel van geestelijken onder de plegers niet hoog te noemen. Daarnaast weten we dat nog steeds jaarlijks 100.000 kinderen slachtoffers worden van seksueel, lichamelijk en psychisch geweld.

Het zijn schokkende aantallen, maar ze wijken niet wezenlijk af van wat we al wisten over seksueel misbruik. Dat komt – erg genoeg – veel vaker voor dan we willen weten of kunnen verdragen. En dat het in autoritaire situaties als internaten nog vaker voorkomt, verbaast ook niet in het licht van internationaal onderzoek. Het mag ook niet de aandacht afleiden van de hoge aantallen slachtoffers van seksueel en lichamelijk geweld binnen gezinnen. Dat is het meest schokkende: dat het zo wijdverbreid is.

Kerkelijke reacties

Het meest onthullend en onthutsend lijkt het rapport waar het zichtbaar maakt hoe bisschoppen en andere kerkleiders reageerden op signalen van seksueel misbruik. Tot heel kort geleden suggereerden ze naar buiten toe dat ze er eigenlijk weinig of niets van wisten. “Wir haben es nicht gewusst.” Deetman laat zien dat men het wel degelijk kon weten en ook wist. Misschien dacht men dat het om geïsoleerde gevallen ging, of dat het met straf en overplaatsing over zou gaan. Feit is dat men al in de jaren vijftig ruimschoots signalen had en dat er ook in die tijd al misbruikschandalen naar buiten kwamen.

Kenmerkend voor de eerste decennia is het zinnetje in de samenvatting van het rapport: “Bij de ontwikkeling van een bestuurlijke aanpak was in die tijd de individuele pleger het uitgangspunt. Er was geen structurele benadering van de problematiek.” Het was echter ook een structureel probleem, wat blijkt uit het feit dat een aantal plegers ook zelf in hun jeugd slachtoffer was: “Er zijn aanwijzingen dat seksueel grensoverschrijdend gedrag jegens de eigen kweek wellicht tot de interne kloostercultuur heeft behoord. Wanneer de verantwoordelijke superieuren (waarschijnlijk of zeker) op de hoogte waren van misbruikgevallen, was overplaatsing (eventueel naar het buitenland) één van de meest toegepaste maatregelen. Boete doen, overplaatsing en eventuele behandeling was aantrekkelijker dan uitzetting uit de orde om verlies van leden of een schandaal te voorkomen.”

Sinds de jaren tachtig is de aandacht voor seksueel misbruik sterk toegenomen. Dat geldt ook in de kerk, maar de bisschoppenconferentie heeft niets gedaan met stukken die ook toen al op tafel kwamen en aandacht vroegen voor misbruik van minderjarigen. Men volgde zelfs de regel van het Vaticaan niet dat pedoseksuele plegers uit hun ambt moesten worden gezet. Voor een deel vinden we dit negeren en miskennen ook buiten de kerk, maar de kerkelijke verantwoordelijken hebben heel erg lang de andere kant opgekeken en zich meer zorgen gemaakt om de reputatie van de kerk dan om het welzijn van slachtoffers.

Ik was met dit alles in gedachten erg benieuwd naar de kerkelijke persconferentie. De vertegenwoordigers van de bisschoppen en van de ordes en congregaties reageerden op het rapport. Aanvullend stuurden de laatsten nog een open brief aan de slachtoffers en ook kardinaal Simonis gaf een officiële reactie. Komende zondag zal een brief van de bisschoppen worden voorgelezen in de kerken. Duidelijk klinken woorden van spijt en schaamte, primair over de plegers van het misbruik, maar ook over de verantwoordelijken die tekortschoten. Ook is er bereidheid om hulp te bieden en schadevergoeding, maar vooral ook erkenning voor het aangedane kwaad.

Is het genoeg?

Dat is allemaal van belang, maar het is voorlopig niet genoeg om het vertrouwen te herstellen. Nog steeds ontbreekt de fundamentele zelfkritiek van de kerk. Daar geeft het rapport Deetman overigens wel genoeg bouwstenen voor.

Seksueel misbruik vraagt niet alleen om een potentiële pleger en een potentieel slachtoffer, maar ook om omstandigheden. Om een setting, een systeem dat het risico verhoogde. De visie op ambt en kerk gaf een machtspositie aan de plegers en maakte het problematisch om klachten goed op tafel te krijgen. En de visie op seksualiteit is op zijn best ambivalent te noemen. Van een deel van de plegers moeten we zelfs zeggen dat ze door de kerk gekweekt zijn.

Het is dan ook niet bevredigend om alleen spijt te betuigen en te spreken over de schuld van individuen. Dat is lang genoeg gedaan. Om schoon schip te maken, is een veel zelfkritischer houding nodig. Niet meer de morele gelijkhebberij die de kerk vaak kenmerkt, maar kritisch kijken naar de eigen visie en de mogelijke schadelijke gevolgen daarvan.

Ik zie dat nog niet gebeuren. Ja, de hulpverlening is verbeterd en er worden schadevergoedingen uitgekeerd. De klachtenprocedures en opleiding van priesters verbeteren ook. Maar echte zelfkritiek is helaas nog ver te zoeken. Het blijft dus de vraag hoe veel de rooms-katholieke kerk van het rapport Deetman leert.

Ik aarzel tussen Tumblr en Wordpress, wat is handiger? Beide kun je je naam geven, als kost me dat bij Tumblr geen geld. Het is een luxeprobleem. Toen email geïntroduceerd werd kregen veel werknemers een managing-probleem: te veel email in korte tijd die allemaal even urgent leek. Je hoort er weinig meer over, behalve na vakanties, maar ik denk dat ze er nog steeds zijn: werknemers die niet kunnen selecteren en gefrusteerd vastlopen in het dagelijkse getij van emails.
Mijn probleem (ja, laten we het nu eens over mijn probleem hebben), is dat ik een managing-probleem ga krijgen (ontkenningsfase..het is natuurlijk al zo als je er over schrijft…) met allemaal accounts en sites. Tumblr en deze blog. Twitter, het dagelijkse microblog waar je of zinnig of grappig wilt opvallen. De website van mijn bedrijf die regelmatig verfrist moet worden. En van mijn tweede huis in Frankrijk die ook aandacht behoeft met nieuwe foto’s of een bijgewerkte verhuuragenda. En vraagt dagelijks LinkedIn via email mijn aandacht. De connecties maar zeer zeker ook de vele groepen waar ik lid van ben. En tenslotte is er Facebook die ik probeer te negeren maar zich ook met meldingen en verzoeken via email aan mij opdringt.
Ik zou er een dagtaak van kunnen maken. Als ik echt, echt niks te doen had. Nu heb ik momenteel te weinig om handen, maar toch nog te veel om al die digitale middelen accuraat te bedienen. En dan zwijg ik nu verder over alle loginnamen en wachtwoorden, waar ik een boekje voor heb aangeschaft dat nooit verloren mag gaan.
Het is living on the edge, walking with fire. Zelfverkozen ketenen die tuchtigen en verrijken. Het laatste domineert vooralsnog, voor mijn gevoel.

En ineens loopt mijn twittertimeline vol met meldingen uit Iran: twee Iraniërs zouden in opdracht van hun regering een aanslag hebben bedacht tegen het leven van de Saoedische ambassadeur in de VS.  Volgens de aanklager moest een buitenlandse diplomaat het op Amerikaans grondgebied gaan ontgelden. Aanslagen op de Saoedische en Israelische ambassades zouden ook onderdeel van het plan zijn.

Amerika kondigt aan snel met strafmaatregelen te komen tegen Iran. Ook de Veiligheidsraad zou er bij betrokken worden, zo liet men CNN weten.

Iran ontkent alles. Spreekt over Amerikaanse propaganda die het hard nodig heeft om de aandacht van de interne zaken af te leiden. Een Iraanse twitteraar vraagt zich af waarom een Saoediër eigenlijk zo nodig in Amerika vermoord moet worden.  En daar zit ook wat in….

Volg het zelf:

http://www.enduringamerica.com/

http://english.aljazeera.net/news/americas/

Ruim een jaar geleden werd mijn woning geïnspecteerd op de aanwezigheid van asbest en of alle ramen wel van dubbel zouden zijn. Er werd in mijn kantoor een vensterbank van asbest aangetroffen en in alle vertrekken was niet ieder raam van dubbel glas.. Daar werd gewoon een notitie van gemaakt zonder verdere bedoelingen behalve dan dat mijn verhuurder in kaart had wat mijn woning waard zou zijn.

Een klein half jaar geleden werd er aan mij gevraagd of ik mijn moederhaard wilde laten vervangen voor een CV installatie en zou er logischerwijs een nieuwe keuken bij krijgen. Onder mij zit een steen koude kelder (in de winter), de thermostaat van de moederhaard hing maar een paar centimeter boven de vloer… Dus met name de nieuwe moederhaard had ik zeker wel belang bij.. Om de huurders tegemoet te komen zou iedereen 80 Euro schade vergoeding krijgen voor de kleine onkosten die je als huurder zelf moeten maken om alles weer netjes te krijgen (kleedje kopen voor de plek waar de moederhaard stond, klein potje verf voor een klein oppervlak van de muur etc; )

Tussen 23 Mei en 7 Juni was men bij mij aan de slag gegaan, v.a dag 1 was men super netjes en plakte de inloop van gang naar keuken en woonkamer keurig netjes af zodat je geen vlekken kon krijgen door het continu in en uitlopen van mensen met smerige schoenen.

Dag 1 verliep prima volgens schema, bij dag 2 werd er al aan mij verteld dat men niets zou gaan doen met mijn vensterbank van asbest, maar dat stond ook niet op het renovatie schema.

Dag 3 verliep ook prima volgens schema en kreeg er zelfs een glazenzetter cadeau bij, deze heeft overal dubbel glas geplaatst op 1 klein luikje na..

De overige dagen verliep eigenlijk ook alles vlekkeloos totdat mijn keuken betegeld werd, mijn keukendeur bleek niet meer op normale wijze dicht te kunnen. Het in en uitklap mechanisme van de klink kraste tegen de tegels aan wanneer je niet de klink naar beneden drukte (erg onhandig wanneer je in gedachten even elders bent en de deur achter je dicht trekt). Het portier van de deur klapte continu tegen de licht schakelaar aan en beide klachten had ik ook meteen aangekaart.

Met een slijptol werd het in en uit klap mechanisme gehalveerd wat eigenlijk geen porem heeft en een kracht patser ging met zijn handen heel hard hangen tegen de knop van de verlichting in de hoop dat deze een paar millimeter naar rechts zou verschuiven zonder resultaat natuurlijk…

Zelf bleef ik in veel zooi zitten v.a. 7 Juni en moest periodiek thuis blijven voor vergeten klusjes en of correcties. Op 15 Juni zou de eerste oplevering zijn, vooraf liep ik natuurlijk grondig mijn woning door en maakte notitie van mijn woonkamermuur, overbodig achtergelaten gaatjes in de keuken, een barstje in de nieuwe betegeling, gasslang die het gasstel niet kon bereiken, een barstje in de nieuwe keukenkast en was tevens van mening zonder het gat in het tapijt mee te rekenen alleen al aan schilderskosten meer dan de genoemde 80 Euro kwijt zou zijn en daarbij mijn keukendeur bleef tegen de knop van de verlichting aanklappen (wordt vooral leuk in de winter want dan zetten de muren een beetje uit is mijn ervaring).

De opzichter vermelde aan mij een nieuwe langere gasslang krijgt u nog van ons, uw kastje zullen we laten nakijken, de beschadigde tegel daar moet echt iets aan gebeuren waarop deze onderbroken werd door de leidinggevende van het bouw bedrijf… die tegels kun je nooit meer in exact dezelfde kleur terug krijgen dus ik adviseer er een dubbel want contact te plaatsen.. Larie koek first class (ik woon hier sinds omgeving februari 2008 en de WC tegels hebben exact dezelfde kleur als mijn keuken betegeling van nu), maar dat terzijde.. vervang voor het enkele wandcontact maar een dubbel wandcontact.. scheelt jullie werk en voor mezelf komt het ook wel handig uit (kopje koffie, kopje thee, magnetron, friteuse, radio)…

Met een naar onderbuik gevoel ging ik akkoord met de opzichter, liet deze wel weten niet meer continu thuis te willen blijven en een aantal schade punten gewoon maar op papier te zetten zodat ik daar niet verantwoordelijk voor ben zodra ik deze woning verlaat..

Zelf wat in de ronde lopen bellen, een aantal straatbewoners wilden mij wel een handje helpen om de schoonheidsfoutjes weg te werken zodra het bouw bedrijf klaar is.

Na 15 Juni begonnen op mijn adres de irritaties eigenlijk alleen maar te stijgen, verweet mezelf dat ik te vriendelijk was gebleven.. Data’s weet ik niet meer exact.. 16a 17 Juni werd ik bezocht door een tegel zetter "Sorry meneer", "ik ben tegelzetter en heb geen verstand van elektra dus zal de klus door sturen naar de juiste persoon" (wat boeit mij dat nou, het enkele wandcontact zou toch vervangen worden door een dubbel wandcontact? Waarom kwam daarvoor dan toch een tegelzetter?).

Enkele dagen daarna kwam er een klusser mijn keukendeur onderhanden nemen, deze had een behoorlijk stuk van de keukendeur bij geveild en afgeschaafd.. Was zelf op zoek gegaan naar stoffer en blik en had alle troep netjes opgeveegd en bood zijn excuses aan voor zijn gemaakte rommeltje (overbodig op mijn adres).

Wel vroeg ik vriendelijk:”Wanneer wordt mijn gas nu eens aangesloten”,”en zal deze deur nog geschilderd gaan worden?” Ik kreeg meteen als vriendelijke opmerking terug:”sorry meneer”,”ik ben timmerman”,”heb alleen verstand van timmeren”,”omtrent uw gas slang wat op uw lijstje staat zal u toch echt bij de loodgieter moeten wezen”,"Omtrent de deur zou u bij de schilder moeten wezen"

Afgelopen Zondag 3 Juli had ik het wel helemaal gehad, bloggen deed ik al een poosje niet meer omdat ik mezelf niet concentreren kon en kan in diverse zooi en had toen ook de stoute schoenen aangetrokken..

Netjes een vrij boze mail opgesteld aan de coördinator van dit hele gebeuren plus een zichtbare CC: aan mijn contact persoon van mijn verhuurder..
4 Juli had ik nog wat foto’s nagezonden early in the morning..

Daarnaast 4 Juli telefonisch geprobeerd contact te krijgen met de coördinator van dit gebeuren, deze was wel of niet bereikbaar i.v.m. vakantie… 5 Juli kreeg ik hem te pakken en maakte meteen een afspraak voor 6 Juli vanaf of na 16:00 (voor 16:00 zaten zij zelf bom vol met bestaande afspraken en gaf dus zelf aan oke.. voor 16:00 ben ik niet thuis want ikzelf heb ook meer te doen).

Bekeek in de ochtend van 6 Juli mijn klachtenlijstje nogmaals door, had van mezelf meteen door dat ik hen niet zou kunnen overtroeven tijdens vlot rondje door woonkamer, keuken en does..

Bless the internet I thought on that moment…

Mijn klachten waren kort samen gevat:

- Woonkamer had 2 potten verf nodig:

1. witte grondverf om het grijze neigend naar zwarte beton weg te werken
2. de juiste kleur wit, kosten onbekend

- Keuken en does hadden 1 pot verf nodig plus de rest

1. muur vuller om gaatjes te dichten
2. pot spier witte verf
3. klein potje groene verf voor de keukendeur indien ik daar zelf verantwoordelijk zou zijn

ik bezocht dus snel even http://www.schilders-winkel.nl om in die zin man en paard te noemen, daarnaast noteerde ik ook:

- alle overige artikelen die je nodig had zoals verf kwasten, rollers afdek folie, afdek tape die voorkomt dat je by accident een plint, tegel of kastje raakt met de kwast..

Zelf vond ik het ook zwaar balen dat ik maar continu kant en klaar maaltijden moest kopen waar geen of weinig vitaminen in zitten en mijn buidel iig enorm raken. Normaliter kook ik een maaltijd voor 4a 5 personen… een deel ervan verdwijnt daarvan in de vriezer en de dag daarop doe ik dat met een andere maaltijd om wel afwisseling te houden..

Tot voor kort kocht ik een kant en klaar maaltijdje Nasi, Bami, Hollandse gerechten etc; Krijg je binnen 1 dag niet op en om dat zelfde te verspreiden over 2 dagen is echt te weinig en tevens ook vrij eenzijdig…

In het lijstje waarbij ik een rekensom maakte van toekomende kosten, zonder het eet gebeuren hierin mee te nemen, schade herstel van beschadigde tegels in mijn does als opmerking plaatste had ik het voor elkaar gekregen dat ik 175 Euro krijg op rekening van de verbouwer.

Aan mijn woning wordt dan wel niets meer gedaan wanneer ik achteraf nog met fout meldingen kom wegens renovatie.. Zover ik kon inschatten was ik ape trots met de mondelinge overeenkomst..

Tijdens het her inrichten van mijn keuken voor mijn eigen gemak afgelopen dagen knalde ik wel tegen zoveel problemen aan dat ik mij serieus ging afvragen of ik het schade formulier wel zou willen retourneren…

Genoemde 80 Euro + 175 Euro kon net uit, daarin waren niet opgenomen beschadigingen aan de vensterbank keuken die ik vast gelegd wens te hebben voor het geval ik verhuis plannen krijg..

De buizen in de keuken die op lak basis waren geschilderd blijken nu op muur basis zijn te geschilderd (handig schoon maken bij het koken van vette gerechten).

Lette er zelf niet zo op, wanneer ik mijn wasmachine nu aan zet sinds de renovatie borrelt mijn keuken gootsteen ook behoorlijk.. Wie gaat dat betalen???

Hou me in deze gewoon van de domme, een aantal dingen wens ik zwart op wit zien te verkrijgen en voor de rest zoekt men het maar lekker uit.

Zodra het geld op mijn rekening staat kan ik hier aan de slag, ik hoop nu toch wel heel snel...

En ja hoor, de overheid laat weer eens merken hoe goed ze met internet zijn. Ooit lang geleden heb ik gereageerd op een internetconsultatie. En nu werd ik samen met een twintigtal anderen uitgenodigd voor een korte enquête. Maar wat is nu het geval, en hoe weet ik dat er ongeveer een twintig andere deelnemers ook gevraagd zijn voor de vragenlijst? Continue reading →

...Met deze applicatie hoeft u zich geen zorgen meer te maken over internetmisbruik en systeeminstelling veranderingen in uw browser. In deze applicatie kunt u razendsnel surfen en informatie op het internet vinden. De applicatie maakt gebruik van de locale internet verbinden en beveiligingsinstellingen. De applicatie werkt op alle systemen en is makkelijk te gebruiken... Continue reading →

Na de eerste problemen rondom sneeuw en ijs begin december hebben college en DAR beterschap beloofd. Inmiddels zijn we een sneeuwperiode verder en zijn de omstandigheden nog immer bar en boos. GroenLinks heeft daarom vervolgvragen gesteld over het strooi- en schuifbeleid in Nijmegen.

In samenwerking met De Brug heeft GroenLinks een provisorisch meldpunt opgezet, dat actief werd op het moment dat de tweede sneeuwperiode van deze winter begon.

Vragensteller Pepijn Oomen: “Natuurlijk begrijp ik – en vele melders met mij – dat het beleid van strooien en ruimen zich bij ernstige sneeuwoverlast toespitst op de hoofdfietsroutes en hoofdautoroutes, conform het winterboek van de DAR. Uit de meldingen blijkt echter dat vele van deze onderdelen ook verschrikkelijk glad zijn en tot op heden zijn gebleven.” Een deel van de melders merkt op dat er op meerdere plekken weliswaar gestrooid is, maar niet geschoven. Vele melders signaleren een groot verschil tussen de wegen in de omliggende gemeenten en de staat van de wegen zodra ze de gemeentegrens gepasseerd zijn.

Daarom heeft Pepijn namens de fractie de volgende vragen gesteld:

1. Heeft de DAR tijdens de afgelopen sneeuwperiode wederom de situatie verkeerd ingeschat, zoals u op 14 december constateerde over de sneeuwperiode van begin december?
2. Zo ja, kan het college onmiddellijk ingrijpen? Zo nee, hoe verklaart het college het verschil tussen Nijmegen en omliggende gemeenten? En het verschil tussen Nijmegen en gemeenten van vergelijkbare grootte?
3. Hoe voorkomt het college dat deze toestanden voortduren gedurende deze winterperiode?

Bovendien blijkt uit de laatste berichten van de gemeente (persbericht d.d. 29 december) dat er onvoldoende zout is geleverd aan de gemeente. De fractie vraagt zich af of de afspraak tussen leverancier en DAR tekort schoten. Daarnaast belooft dit niet veel goeds voor de derde januari, wanneer vele fietsers weer naar hun werk of naar school gaan. Pepijn Oomen: “Ik roep dan ook op dat de DAR nu serieus werk gaat maken van het schuiven van de sneeuw!”

In mei wordt het strooi- en ruimbeleid van de DAR geëvalueerd. Uit de meldingen blijkt, dat een aantal straten bij fietsroutes horen die niet in het winterboek staan opgenomen. Het lijkt aldus tijd voor een update van de fietsroutes in het winterboek. Ook moeten er wat betreft de fractie van GroenLinks voortaan geen inspanningsverplichtingen meer worden gemaakt, maar prestatieafspraken: de doorgaande wegen en fietspaden dienen begaanbaar te zijn, zoals dit ook in de omringende gemeenten het geval lijkt te zijn. “Zulke omstandigheden mogen gewoon niet voorkomen in een fietsstad als Nijmegen,” aldus Pepijn.

GroenLinks Amsterdam heeft een Google maps mash-up ontwikkeld met de naam GroenLinks op de kaart. http://bit.ly/1AwOtF. Iedere burger van Amsterdam kan hier voorstellen indienen om de stad beter te maken. De Raadsleden van GroenLinks Amsterdam nemen al deze adviezen mee en gaan concrete voorstellen ontwikkelen om de stad beter de maken.  Zo heeft het raadslid Fjodor Molenaar woensdag alle meldingen die tot nu toe gedaan zijn overhandigd aan de wethouder. http://bit.ly/4gXVPY.  Echte democratie 2.0 dus.

Mensen kunnen niet alleen verbeterpunten aandragen, vanuit GroenLinks worden ook behaalde successen op de kaart neergezet. Zo kunnen burgers en andere geïnteresseerden direct zien welke resultaten GroenLinks heft behaald en welk belang onze partij heeft in de mooiste stad van het land. Ook de campagne agenda voor de aankomende gemeenteraadsverkiezingen staat erop. Het mooi van dit systeem is dat mensen nu actief een bijdrage kunnen leveren aan de ontwikkeling van de stad waardoor de politiek en burgers dichter bij elkaar komen te staan.

 Waar sociale media al veelvuldig worden ingezet om boodschappen vanuit politici te communiceren zie je dat met dit type applicatie een andere vorm van communicatie plaats vindt. Het gaat ook een stuk verder dan bijvoorbeeld twitter waar gebruikers elkaar vrijblijvend tweeds sturen. Maar als burgers voorstellen indienen en deze aanbieden aan een wethouder is de kans dat het beleid een stuk groter.  Het is een mooi middel om burgers direct betrokken te krijgen bij het politieke proces. Belangrijk is wel dat er ook daadwerkelijk met de aanbevelingen van de burgers gebeurd anders voelen ze zich in de maling genomen en werkt het averechts.

 Maar laten we nu vooral blij zijn met dit mooie innovatieve middel van de mooiste parij van Nederland.