Nijmegen is rondom de Waal volop in ontwikkeling. Wegen en bruggen zijn daarin cruciale schakels. De nieuwe stadsbrug De Oversteek krijgt steeds meer vorm; in de uiterwaarden verrijzen inmiddels de aanbruggen. In november 2013 moet de brug zijn opgeleverd en voor die tijd moet ook de toeleidende infrastructuur zijn gerealiseerd. Dan hebben we het vooral over het splitsingspunt bij Station Lent en de ombouw van de Energieweg. Al deze werkzaamheden zorgen voor een goede bereikbaarheid van Nijmegen in de toekomst en voor een betere verbinding van de twee Nijmeegse Waaloevers. Een ingezonden artikel in De Gelderlander.

Nu het werk aan De Oversteek vordert en de herinrichting van de Energieweg van start gaat, komen bij sommigen de bedenkingen over de nieuwe stadsbrug en de hoofdroutes door Nijmegen-West weer boven. Die zorgen zijn begrijpelijk omdat het totaal aan ontwikkelingen ingrijpend is, maar onterecht omdat we met grote zorgvuldigheid de kwaliteit van wonen en leven in de aangrenzende wijken als randvoorwaarde hanteren. En dat doet de gemeente niet alleen. Samen met bewoners, milieugroeperingen en het bedrijfsleven wordt sinds 2004 hard gewerkt aan het goed in beeld brengen van de milieusituatie en het uitvoeren van verbeteringen. Bewoners, milieugroepen en bedrijven hebben in 2006 plekken voor een meetnet fijnstof aangewezen. Op de website www.westenweurt.nl is deze milieu-informatie over Nijmegen-West beschikbaar. Te zien is dat het met de kwaliteit van de lucht gelukkig steeds beter gaat.

Als gemeente investeren we niet alleen in asfalt en stenen. We hebben ook al vele miljoenen geïnvesteerd in Park West. Samen met de sportvelden en volkstuinen vormen de parken een groene buffer tussen het bedrijventerrein en de bestaande woonwijk. Het groen is waar mogelijk zo geplaatst dat het een optimale luchtzuiverende werking heeft.

Terwijl hier in Nijmegen alle ogen op de stadsbrug gericht zijn, mogen we niet vergeten dat negen kilometer verderop, bij Ewijk, hard gewerkt wordt aan de verdubbeling van de A50 met een extra Waalbrug. Daarmee wordt het voor het regionale vrachtverkeer veel aantrekkelijker om Nijmegen links te laten liggen. Vrachtverkeer neemt de snelste route en niet de kortste.

Het moet duidelijk zijn dat de Energieweg geen snelweg wordt. Het blijft een weg waar 50 km/uur mag worden gereden, met een intensiteit van zo’n 40.000 motorvoertuigen per dag in 2020, vergelijkbaar met andere invalswegen zoals de Graafseweg. Bij de aanpassing van de Energieweg nemen we als randvoorwaarde dat, ondanks de toename van verkeer, het geluid van die weg niet toeneemt. We zijn daarmee strenger dan de wet ons voorschrijft. Dat bereiken we vooral door een stil wegdek toe te passen en te zorgen voor een goede doorstroming op de weg. Daar waar het nodig is voegen we geluidschermen en groen toe. Uiteindelijk zal de geluidshinder dus zelfs minder zijn dan nu het geval is.

Op voorstel van de gemeenteraad hebben we afgewogen of langs de Energieweg en Neerbosscheweg begroeide wallen aangelegd kunnen worden. In tegenstelling tot andere drukke wegen binnen Nijmegen liggen de woningen verder van de weg. Daarom heeft het, behalve bij de nieuwbouw grenzend aan de Neerbosscheweg, voor het terugdringen van geluidsoverlast weinig zin om direct naast de weg wallen aan te leggen. Daar is overigens ook de ruimte niet voor. Waar de berm niet in beslag genomen wordt door leidingen, staan volwassen bomen. Het zou zonde zijn om die voor een grondwal te rooien.

Wel komen op enkele plaatsen geluidsschermen. Ook wordt groen toegevoegd in de middenberm en langs de weg. We planten 150 bomen extra bij de Energieweg bovenop de regels die er zijn voor groen-compensatie. Een aantal bestaande bomen kunnen we behouden door ze te verplanten. In totaal komen er ruim 300 bomen en 1250 m2 plantsoen als onderdeel van de nieuwe inrichting van de weg.

De nieuwe stadsbrug en aanpassing van de toeleidende infrastructuur zijn noodzakelijk om Nijmegen in de toekomst goed bereikbaar te houden. Bovendien zorgt het voor een betere spreiding van het verkeer, zodat de milieudruk in totaal vermindert. Tegelijkertijd is de woon- en milieukwaliteit in Nijmegen-West een belangrijke randvoorwaarde. We blijven – samen met bewoners - zorgvuldig volgen hoe het verkeer zich ontwikkelt en of geluid en luchtkwaliteit binnen de normen blijven. En als het nodig is, treffen we aanvullende maatregelen. Daar staan wij ook voor!

Jan van der Meer,
Wethouder Ruimtelijke Ontwikkeling Waalsprong, Wonen, Klimaat & Energie, Groen en Water

Hannie Kunst,
Wethouder Stedelijke Ontwikkeling en Maatschappelijk Vastgoed

Download een PDF van de presentatie die GroenLinks Exact gaf op 10 maart, over het thema Duurzame Mobiliteit.

lees verder

Omwonenden en ge­bruikers van het Goffertpark in Nijmegen moeten meer bij het be­heer van dit volkspark worden be­trokken. Dat wil GroenLinks-wethouder Jan van der Meer van Milieu. Een bericht uit De Gelderlander.

Voor de verbetering van het park is de komende jaren wat extra geld beschikbaar. In 2014 bestaat het park 75 jaar en dat jubileum wordt aangegrepen voor extra activitei­ten De wijkraad Hazenkamp heeft eer­der al laten weten graag mee te denken over de toekomstplannen voor het park. Van der Meer denkt echter ook aan een grotere betrok­kenheid van medewerkers en vrij­willigers van de natuurtuin in de Goffert, de kinderboerderij, het openluchtmuseum en voetbalclub NEC. Hij wil binnenkort een con­ferentie met al die groepen organi­seren over de Goffert.

De wethouder zoekt naar nieuwe allianties voor allerlei natuurpro­jecten. Dat is onder meer nodig om de natuur- en milieueducatie in de stad overeind te houden. Door de vermindering van het aan­tal gesubsidieerde banen dreigen veel natuurlessen en -projecten voor basis- en middelbare scholen kopje onder te gaan.

Van der Meer zet daarom samen met het Milieu Educatie Centrum (MEC) in op het versterken van vrijwilligersinitiatieven. Hij kiest daarbij voor meer gerichte steun aan enkele ‘ natuurhotspots’ in de stad. De Goffert is een van die loca­ties.

Hij wil zich verder ook sterk ma­len voor de Historische Tuin in Lent. Hij wil dit warmoezeniersbe­drijf een nieuwe kans bieden. Afge­lopen jaar dreigde deze tuin in fi­nanciële problemen te komen. Van der Meer heeft de organisatie daarop extra ondersteund.

Hij vindt dat de Historische Tuin de activiteiten wel moet verbre­den. Hij ziet mogelijkheden voor stadslandbouw op deze plek (volkstuintjes, een schooltuin). Hij zet ook in op samenwerking met de Stichting Landwaard om hier een verkooppunt van regionale landbouwproducten te realiseren.

Eerder schreef ik al over de ESCo formule van Strukton, waar mijn collega’s tijdens de dialoogsessie Groen = Poen meer over verteld hebben. Wie dat gemist heeft en toch meer wil weten kan mijn collega’s de komende weken onder andere horen spreken bij de volgende bijeenkomsten:

• 16 februari 2012: Symposium Groen Vastgoed, goed Verhuurd? van het Platform Duurzaam Gebouwd.
  Het onderwerp van de sessie waar Strukton spreekt is Meerwaarde van geïntegreerde samenwerking bij verduurzaming van vastgoed.
  Gegarandeerde energiebesparing, optimaal onderhoud en meer comfort. Een duurzamer gebouwconcept levert veel voordelen op. Voor totaaloplossingen is cruciaal hierbij dat verschillende disciplines zoals architecten, bouwers, installateurs, facilitair managers en vastgoedfinanciers in een vroeg stadium te mobiliseren om de verduurzaming van huisvesting te doordenken. In deze presentatie delen we onze ervaringen gebaseerd op drie praktijkvoorbeelden: de ESCo voor negen gemeentelijke zwembaden in Rotterdam en de dbfmo-projecten renovatie ministerie van Financiën en de nieuwe huisvesting voor DUO en de Belastingdienst in Groningen. Hoe heeft de geïntegreerde aanpak in deze projecten geleid tot duurzame oplossingen?
• 16 februari 2012 Jaarcongres De Groene Zaak
  Duurzame Innovaties door Strukton en Emissierechten.nl
  STRUKTON
  Het inzetten van een zogeheten Energy Service Company (ESCo) blijkt te resulteren in een vergaand energiereductie van een gebouw, alsmede structureel lagereservice- en onderhoudskosten. Strukton ziet een ESCo dan ook als dé groene formule voor het verduurzamen van gebouwen. Een verrijkende sessie voor partners die willen weten hoe zij de verduurzaming van hun vastgoed effectief budgetneutraal kunnen versnellen!
  EMISSIERECHTEN.NL
  De emissiemarkt is volop in ontwikkeling. Emissierechten.nl praat partners bij over de laatste stand van zaken en over nieuwe projecten die vooruitlopen op de regelgeving. En last but not least over de mogelijkheden om duurzame business cases in sectoren als vastgoed, bouw en mobiliteit sneller rendabeler te maken op basis van verhandelbare emissierechten!

Meer informatie

Meer informatie over de ESCo formule van Strukton (inclusief contactpersonen) vind je in de factsheet ESCo (pdf). Of vul ondestaand contactformulier in dan nemen mijn collega’s Michel Heijnekamp en Jeroen Mieris contact met je op.

[contact-form-7]

Disclaimer: als consultant maatschappelijk verantwoord ondernemen hou ik mij binnen Strukton onder andere bezig met het promoten van duurzame oplossingen van Strukton.

DRAAG EEN ZELFBEWUST GROENLINKS UIT

In mijn vorige Column van de Week wees ik op de onduidelijkheid bij GroenLinks over de te volgen koers. Streeft de partij naar regeringsdeelname en is daardoor de toon vaak tamelijk tam? Beoordeelt zij voorstellen zo objectief mogelijk op Groenlinks gehalte, komt dan met goed doordachte suggesties ter verbetering en stemt dan zonder veel ophef al dan niet in met een voorstel? Of voert GroenLinks fanatiek oppositie, kraakt alle voorstellen van het huidige kabinet genadeloos af en grijpt ze elke kans om het dit uitermate rechtse kabinet zo moeilijk mogelijk te maken? Eigenlijk zijn wij veel te netjes. We zijn niet uit op effectbejag. We zijn keurige intellectuelen en doen onze uiterste best om bij te dragen aan het vinden van oplossingen voor de economische problemen. Maar op die manier zijn we niet erg zichtbaar en hoorbaar voor het grote publiek en evenmin voor de media, die zich vooral richten op rellerige conflicten en in onze ogen op goedkope effecten.

Tijdens ons dertigste congres in Vredenburg Leidse Rijn lieten enkele GroenLinksers merken, dat het ook anders kan door met vlijmscherpe analyses het beleid in Nederland en in Europa aan de kaak te stellen en zelfbewust de alternatieven van GroenLinks naar voren te brengen. Bas Eickhout deed dat wat betreft de economische crisis in de EU, Tof Thissen ten aanzien van de zorg en Ineke van Gent en Kathalijne Buitenweg in het Kunduzdebat. Jolande Sap moet daar nog duidelijk in groeien. Ze is nog te veel de keurige intellectueel en te weinig de uitdagende zelfbewuste vechtster. Maar dat komt wel. Daar ben ik niet bang voor.

Waar het echter veel meer om gaat is, dat de zevenentwintigduizend leden van GroenLinks even zelfbewust laten zien en horen waar de partij voor staat. Naar mijn mening is dat de Green New Deal. Dat is verwijzend naar de aanpak van de crisis door Roosevelt in de dertiger jaren van de vorige eeuw de manier waarop GroenLinks voor een nieuwe economische bloeiperiode wil zorgen door een omschakeling naar een groene economie. Veel bedrijven zijn daar al druk mee bezig, want ze zien die nieuwe markt voor hun producten. Zo houden ze een goede omzet en handhaven zij de werkgelegenheid. Dat een partij als de VVD dat veel te weinig inziet moet haar keer op keer keihard worden ingewreven. Een duurzame economie vraagt een totaal andere visie op produceren en consumeren. Hoe reageren we op krimpende voorraden aan fossiele energie en grondstoffen? Ons landbouwsysteem is zeer energie intensief. Door de toenemende woonwerkafstand en door de concentratie van voorzieningen als MBO en HBO scholen neemt de mobiliteit sterk toe. We hebben ons extreem autoafhankelijk gemaakt en het huidige kabinet versterkt die afhankelijkheid. Dit kabinet ontbeert ook maar enige visie op die nieuwe manier van leven, waar we naar toe moeten, willen we deze wereld redden voor toekomstige generaties.

Toch wordt over allerlei zaken in onze partij verschillende gedacht. Wie zijn onder al die partijen onze bondgenoten? Zijn wij een principieel pacifistische partij? Ik ben wel atoompacifist, maar zie, dat tegenover het geweld van de slechteriken van deze wereld tegengeweld nodig kan zijn. Hoe bescherm je die mensen, die absoluut niet in staat zijn ooit betaald werk te verrichten? Hoe zorg je dat je anderen niet blijvend tot een uitkeringssituatie veroordeelt? Daarom werd er opgeroepen het debat over al die zaken in de partij te organiseren. De nieuwe voorzitster Heleen Weening uit Den Haag beloofde dat nadrukkelijk, maar ze bereikt niets als de leden niet inhaken. Daarbij hoop ik, dat we het debat respectvol weten te voeren en niet als bij het Kunduzdebat gaan strooien met adjectieven als naïef of dom of lui en te weinig inzet tonend.

Na afloop ging ik enigszins opgelucht naar huis en tegelijk werd ik mij zeer bewust van het feit, dat er werk aan de winkel is. Met zijn allen moeten we GroenLinks weer zichtbaar maken in de samenleving. We kunnen dat niet overlaten aan die paar volksvertegenwoordigers. Eens kijken of we in de peilingen weer omhoog gaan.

Jaargang 4, Nr. 201.

De gemeente heeft het werk voor het splitsingspunt Lent gegund aan de firma Heijmans. Ter hoogte van het huidige station Lent, kunnen automobilisten dadelijk vanuit het noorden op een T-splitsing kiezen tussen twee routes om de Waal over te steken. Via de Waalbrug of via de nieuwe stadsbrug De Oversteek. De planning is dat het splitsingspunt half 2013 gebruiksklaar is. De totale werkzaamheden duren tot april 2014.

Heijmans onderscheidde zich in de aanbesteding op kwalitatieve onderdelen. Zo kan de Lentse Lus tijdens de werkzaamheden in gebruik blijven, doordat er een tijdelijke fietsbrug komt, en zullen er geen weekendafsluitingen plaatsvinden op de Prins Mauritssingel.

Knoop Lent

Het splitsingspunt is onderdeel van Knoop Lent. In dit project wordt ook de fietsbrug over de Graaf Alardsingel en het stationsplein gerealiseerd. ProRail draagt zorg voor de bouw van een definitief treinstation, de doorsnijdingen door de spoordijk, aanpassing van de Snelbinder en sloop van het tijdelijke station. Knoop Lent is een belangrijk onderdeel van de nieuwe verkeersstructuur in Nijmegen Noord. Het draagt bij aan het verbeteren van de bereikbaarheid van Nijmegen. Daarnaast geeft Knoop Lent een kwalitatieve impuls aan het gebied

Planning

Op dit moment vinden er al voorbereidende werkzaamheden plaats. Vanaf oktober 2012 zullen de werkzaamheden structureel zijn.
De opening van De Oversteek staat gepland voor november 2013. Vóór die tijd moeten de routes van- en naar de brug voltooid zijn. De planning is dat het splitsingspunt, het stationsplein en de nieuwe fietsbrug half 2013 gebruiksklaar zijn. Onderzocht wordt of en in welke vorm Knoop Lent zich na 2013 leent voor verdere gebiedsontwikkeling. Dan zal ook de fietstunnel onder de Prins Mauritssingel gerealiseerd worden.

Waarom is de mens zo conservatief geworden qua mobiliteit en blijven we kiezen voor traditioneel wegen bouwen, wat het fileleed niet zal oplossen. Toen de gebroeders Wright hun eerste vliegtuig maakten, of eerder Lillienthal met het zweefvliegtuig,  waren zij de innovatieve geesten die het aanzien van de wereld compleet hebben veranderd. Maar waar is onze [...]

Vliegen is onduurzaam. Toch ontkom je er als wereldburger niet aan. Op Trees for Travel kun je kijken hoeveel CO2 je uitstoot door een vlucht (en deze eventueel compenseren). Om een idee te geven, voor een retourtje London moet een boom in de tropen 66,5 jaar groeien. Voor een trip heen en terug naar de VS is dat ongeveer 660,5 jaren. Do the math…

Laatst moest ik ‘noodgedwongen’ (jammer dat je op de fiets niet overal kunt komen helaas) kiezen voor luchtvervoer. Tot mijn verrassing kreeg ik een e-ticket verzonden naar mijn telefoon. Daarin stonden alle belangrijke gegevens zoals vertrektijden en gatenummers vermeld. Daarnaast was er ook een digitale barcode. Hierdoor hoefde ik niets uit te printen. Bij het inchecken en douane, hoefde ik alleen mijn paspoort te laten zien en mijn telefoon (met op het scherm de barcode) door een scanner te halen. Ik kon meteen doorlopen. Als je nadenkt is dit alles erg 21. eeuw eigenlijk en niet meer slechts scenes uit een film.

Per jaar alleen al op Schiphol passeren er 45 miljoen reizigers. Dan is deze digitale instapkaart op je telefoon ten opzichte van de papieren voorganger toch nog een duurzaam randje van een onduurzaam gebeuren. De vraag die bij me opkomt, is hoe we in deze steeds meer globaliserende wereld onze (toenemende) mobiliteit kunnen verduurzamen? De auto-industrie is volop bezig met het ontwikkelen van hybride technieken, waarbij zelfs grote merken als BMW, Mercedes en Audi aan mee doen. Laatst was er in het nieuws te lezen dat er ook grote luchtvaartmaatschappijen bezig zijn met het terugdringen van de CO2 uitstoot, veroorzaakt door vliegverkeer. Ik zal daar eens in gaan duiken, misschien wel interessant voor mijn volgende post.

In het kader van het verbeteren van de luchtkwaliteit rijden er door het centrum van mijn stad ‘s-Hertogenbosch nu alleen nog maar electrische bussen. De zogenaamde ‘220 Xpress’. Een aangename vergroening van de binnenstad, die hopelijk snel wordt uitgebreid naar alle wijken van de gemeente.

Nu ik deze blog aan het schrijven ben, moet ik denken aan een presentatie die ik hield op de middelbare school over de ‘magneetzweeftrein’. Het was toen een blik naar te toekomst. Nu een uitgesteld verlangen…

***

Of het nu om milieu, gezondheidszorg, natuurbeheer of armoede gaat, de lokale overheid kraakt in haar voegen. Niks ten nadele van de inzet van ambtenaren en bestuurders, want het beeld van slapende raamambtenaren is een verbeelding die schril afsteekt bij de algemene werkelijkheid van het keiharde werken en grote betrokkenheid die vele gemeenten kenmerkt. Maar de dominante positie van de overheid, dus ook die van de raad, wethouder en ambtenaar, is verleden tijd. Eindelijk, tenminste… als je tijdig de risico’s onderkent.

Bezuinigingen

In mijn gemeente Lochem moeten er op termijn 20 fte uit. Wat minder dan 10% van ons bestand, we zijn een kleine gemeente. Financieel komen er nog wat stormen aan. Het zou niet verbazingwekkend zijn als we nog verder moeten in het krimpen van ons ambtenarenbestand. Deze bezuinigingen zijn een belangrijke ‘driver’ achter de ombuigingen. Maar is het niet gek dat we een dergelijke stok achter de deur moeten hebben om kritisch naar onze organisatie te kijken. Het is een negatieve impuls die ons dwingt. En er is weinig creativiteit en ondernemingslust geboren uit weerstand en angst.

Ondernemen in en met de samenleving

LochemEnergie, onze cooperatieve energievereniging, is voor mij een voorbeeld van een particulier initiatief dat laat zien hoe in de toekomst lokaal initiatief een eigen rol pakt. Burgers die het leuk vinden met elkaar te ondernemen, voor een gemeenschappelijk belang. In dit geval geen kleine onderneming, hoewel het daar wel mee begint, maar een bedrijf dat gaat uitgroeien naar een omzet van tien tot twintig miljoen per jaar! Over vijftien jaar een winst van 10 miljoen per jaar, die jaarlijks terug gepompt wordt in de Lochemse samenleving. Deze groep kan ook initiatieven nemen op het gebied van energiebesparing, duurzame renovatie in de bestaande bouw of in de slimme netwerken en duurzame mobiliteit. LochemEnergie zal de lokale overheid overvleugelen. De raad en het college zullen misschien op een aantal vlakken, zoals ruimtelijke ordening, vergunningverlening, nog een rol spelen.

Het Bedrijf Beheer en Onderhoud Openbare Ruimte, een ontwikkelinitiatief van de gemeente Lochem met Berkel Milieu, Delta, Cambio en 2Switch is weer een andere vorm. De overheid zoekt marktpartijen op waarmee ze een gezamenlijke bedrijfsvorm kan ontwikkelen. Ook om te ondernemen, met belangrijke sociale doelen als het gaat om de onderkant van de arbeidsmarkt. Ook hier zie je een beweging ‘weg’ van de ambtelijke en bestuurlijke structureren. Met een beperkt aantal kaders die de gemeenteraad stelt zoeken we de vrijheid van maatschappelijk ondernemen op, breken de muur van de overheidsstructuur open.

Alle beleidsvelden in ondernemerschap

Deze ‘vermaatschappelijking’ gaat ver en rijkt over alle beleidsvelden. Neem het armoedebeleid. Waarom vormen groepen in de samenleving geen cooperatieve initiatieven die zelf lijnen uitzetten met sportclubs, toneelgroepen of muziekonderwijs. Die er aan bijdragen dat mensen met een uitkering elkaar ontmoeten en steunen, de koppeling vinden met de lokale fondsen, het bedrijfsleven en de kerken? Waarom zou de overheid die touwtjes in handen houden? Www.rechtop.nu laat fantastisch zien hoe dit in Deventer uitgewerkt is.

Neem nu een onverdacht beleidsveld als onze riolering en verwerking van het afvalwater. Wat is het voor een onzin dat we met veel schoon drinkwater en regenwater ons waardevol afval wegspoelen via een peperduur systeem naar een vergelegen rioolwaterzuivering. We betalen er jaarlijks stevig geld voor! Ach ja, het is natuurlijk een moment een zegen geweest, want ons rioleringssysteem heeft ons van veel ellende afgeholpen. En het was goed dat overheden zich daarmee bemoeiden. Maar het wordt tijd dat systeem eens helemaal overnieuw te bekijken. Riolen verwerken waardevol schoon water, warmte en grondstoffen. Dat kan toch allemaal lokaal afgevangen worden? Zodat we alle warmte vasthouden, schoon water besparen en grondstoffen hergebruiken? Hele delen van Lochem afkoppelen van het riool? Waarom niet. De vraag is of gemeente en Waterschap nu de beste partners zijn om die verandering te bewerkstelligen. Het Lochems rioolbeleid gaat ervan uit dat we hier een consortium voor bouwen, met burgers, kennisinstellingen en bedrijven.

Naar een ondernemende samenleving

Ik pleit voor een herdefinitie van de rol van de overheid. Geen hoekje van ons overheidsbedrijf wordt daarvan gevrijwaard. De samenleving is een een ondernemend organisme, vol wat netwerken en creativiteit. De taak van de overheid is om dat ondernemerschap van synergie, samenwerking en gezamenlijk gekozen richting te voorzien. Op basis van democratisch gelegitimeerde steun van de gemeenteraad. Dan gaat de bezem er door en zouden op termijn nog wel meer dan 20 fte kunnen verdwijnen. Het zou ook anders kunnen gaan, namelijk dat er gecombineerde bedrijven ontstaan waar ook de overheid haar deel in heeft. Maatchappelijke ondernemers in dienst van de overheid.

Ik zie het voor me. In ons nieuwe gemeentehuis. Een vleugel is helemaal vrijgemaakt voor deze maatschappelijke onderneming. Een thematische ‘hub’ voor zzp-ers, bijvoobeeld over duurzaamheid. Daar komen de zzp-bedrijven bij elkaar, huren een bureau, gebruiken gemeenschappelijke diensten, bouwen gemeenschappelijke ondernemingen op. Daar zitten ook onze ambtenaren, die mee ondernemen. Die de opdrachten van de raad doorvertalen in stimulansen en nieuwe samenwerkingsverbanden. Maar nooit doet de overheid iets meer ‘zelf’, altijd in samenwerking en altijd in ondernemerschap. En dan zou het wel eens interessant zijn om te kijken of die overheid ook zelf in de ‘markt’ kan verdienen. Bijvoorbeeld de markt van gemeenten die nog niet zover zijn.

Opschieten dus, dan zetten we die ondenemende overheid in beweging.

Wie een schone auto rijdt, zou minder parkeergeld moeten betalen. Maar dat wil de staatssecretaris niet. Terwijl steden juist graag groene politiek voeren. Lees het opiniestuk dat Tweede Kamerlid Liesbeth van Tongeren schreef samen met wethouder Jan van der Meer in Nijmegen, wethouder Frits Lintmeijer in Utrecht en stadsdeelwethouder Dirk de Jager in Amsterdam-West.

Niet minder dan drie kabinetten bogen zich erover: een simpele regeling die het gemeenten mogelijk maakt om schone auto’s minder parkeergeld te vragen. Deze week zette staatssecretaris Atsma (Infrastructuur) het wetsvoorstel bij het grof vuil. Daarmee zet hij een dikke streep door een belangrijk adagium van dit kabinet: decentraal wat kan, centraal wat moet. Alhoewel de lucht in Nederland gemiddeld gesproken langzamerhand ietsjes minder ongezond is geworden, blijven er met name in de steden veel knelpunten over.

De Vereniging Nederlandse Gemeenten trok pas weer aan de bel: als de lucht niet schoner wordt en we de afgesproken normen niet halen, blijven niet alleen de gezondheidsrisico’s te hoog, maar ontstaan er, net als tien jaar geleden, wettelijke problemen met nieuwbouw. Het beleid van het kabinet om de lucht te klaren is weinig behulpzaam. Door de snelwegen te verbreden, neemt ook de druk op wegen in de stad verder toe. Mensen moeten tenslotte via die brede wegen het stedelijk gebied in. De kaalslag in het openbaar vervoer helpt ook niet om mensen te verleiden over te stappen op duurzamer vervoer. Bovendien wordt het fiscaal beleid om schone auto’s te stimuleren uitgekleed. De verhoging van de maximum snelheid tenslotte leidt tot extra uitstoot.

Een staatssecretaris die zelf weinig doet, zou op zijn minst decentrale overheden die hun verantwoordelijkheid willen nemen de kans moeten geven dat te doen. Dat zou ook passen in de verregaande decentralisatiepolitiek van dit kabinet. Het is dan ook knap inconsequent om gemeenten het recht te ontzeggen om mensen die investeren in superschone (en doorgaans dure) auto’s een voordeeltje te bieden bij het parkeren. Een nieuw fenomeen in Nederland: schoon autootje pesten.

Atsma zegt zich bovendien zorgen te maken over mensen met een krappe beurs. Die zouden nadeel kunnen ondervinden van gedifferentieerde parkeertarieven. Dat valt te bezien. Het bieden van voordeel aan de een, betekent niet per se nadeel voor een ander. Het argument is ook hypocriet: op tal van andere beleidsterreinen interesseert de inkomenspositie van laagbetaalden dit kabinet geen zier.

Er komt nog iets bij. Door een wetsvoorstel dat al sinds 2007 in het vat zit letterlijk op een achternamiddag van tafel te vegen, toont de rijksoverheid opnieuw haar onbetrouwbaarheid richting ondernemers. Groene pioniers, ondernemers die innovatieve producten willen slijten zoals elektrische auto’s of auto’s op biogas, worden gek van de wispelturigheid van de overheid. Het fiscaal regime verandert om de haverklap en aangekondigde wetten die schone auto’s een steuntje in de rug geven, verdwijnen plots van tafel. Daar bouw je geen businesscases mee op.

We hadden meer verwacht van staatssecretaris Joop Atsma. In het verleden maakte juist hij zich sterk voor bijvoorbeeld investeringen in snelfietsroutes. Maar deze CDA-bewindsman heeft zich inmiddels gevoegd naar de anti-duurzaamheidssentimenten van dit kabinet. Louter uit rancune tegen alles wat groen is weigert hij nu ook steden de kans te geven moderne groene politiek te bedrijven. Daarmee vervreemdt het CDA zich niet alleen van stedelijke kiezers, maar ook van groene ondernemers.

Goede fietsverbindingen tussen de nieuwe stadsbrug De Oversteek en de knoop Lent en Oosterhoutsedijk; een fietsvriendelijke trap vanaf de Oosterhoutsedijk naar de Snelbinder; een snelle fietsroute tussen bedrijventerrein De Grift en Oosterhout, en een doorlopend fietspad zuidelijk van de Oosterhoutseplas. Deze en andere maatregelen zijn opgenomen in het vandaag door het college van burgemeester en wethouders vastgestelde Uitvoeringsplan Fietsinfrastructuur Waalsprong.

Het Uitvoeringsplan Fietsinfrastructuur Waalsprong is een uitwerking van het eerder dit jaar door de gemeenteraad vastgestelde mobiliteitsbeleid van de gemeente, Nijmegen Duurzaam Bereikbaar. Op basis van het plan kan de uitvoering van het fietsnetwerk in de Waalsprong de komende jaren ter hand worden genomen. Daarbij zijn alle actuele ontwikkelingen meegenomen. In een goed functionerend verkeerssysteem kan een hoog fietsgebruik ruimte scheppen voor de afwikkeling van autoverkeer.

Snelfietsroutes en ongelijkvloerse kruisingen
Voorwaarde voor een hoog fietsgebruik is een samenhangend en kwalitatief hoogwaardig fietsnetwerk. Voor de Waalsprong zijn de ambities t.a.v. het fietsbeleid in 2007 vastgelegd in de beleidsnotitie De Doorsteek. Dat voorziet onder andere in de aanleg van fietstunnels en –bruggen onder en over het spoor en de Prins Mauritssingel, en autoluwe snelfietsroutes die bestemmingen binnen en buiten Nijmegen met elkaar verbinden. Snelfietsroutes liggen voor een belangrijk deel in de wijk, als autoluwe fietsstraat of autovrij fietspad dat in twee richtingen is te berijden. Daarmee worden fietsvoorzieningen vanzelf veilig en extra aantrekkelijk voor de fietser. Het belangrijkste voorbeeld hiervan is het RijnWaalpad, de nieuwe snelfietsroute naar Arnhem.

De afgelopen jaren is er al het nodige gebeurd. Zo is in december 2010 de fietstunnel ter hoogte van de Vrouwe Udasingel, de Eisenhowertunnel, in gebruik genomen. In 2012 wordt het RijnWaalpad vanaf de Waalbrug naar Ressen opgeleverd, en wordt gestart met de bouw van de fietsbrug over de Graaf Alardsingel. Daarmee ontstaat een route waar fietsers geheel ongelijkvloers naar de Snelbinder kunnen rijden. Ook belangrijk is haalbaarheid van een fietstunnel ter vervanging van de Lentse Lus. Al deze maatregelen zijn belangrijke bouwstenen voor de realisatie van het fietsnetwerk in de Waalsprong.

Fasering en prioritering 2011-2020
Om te zorgen voor een goede fasering en prioritering van de rest van het fietsnetwerk is het Uitvoeringsplan Fietsinfrastructuur Waalsprong vastgesteld. Hierin geeft het college een duidelijke lijn aan tot 2020 met concrete maatregelen voor de komende jaren.

De Waalsprong is de komende jaren volop in ontwikkeling. Niet alleen wordt er gebouwd, ook komt er veel nieuwe grote weginfrastructuur gereed. Voorbeelden zijn de stadsbrug De Oversteek, de Graaf Alardsingel, de Westelijke Parallelroute en de Knoop Lent. In 2014 gaat bovendien het project Ruimte voor de Waal (dijkteruglegging) van start. Al deze projecten en plannen zijn van invloed op de fietsinfrastructuur. De aanleg van de rest van het fietsnetwerk vraagt dus om een goede fasering en prioritering.

Het college geeft daarom voorrang aan de aanleg van een fietsbrug over de Graaf Alardsingel. Deze verbinding is belangrijk voor fietsers naar het toekomstig centrumgebied, station Lent en de Snelbinder en heeft een gunstige invloed op de verkeersafwikkeling op de Graaf Alardsingel. De fietsbrug is ook onderdeel van de veilige schoolroute naar het nieuwe Citadelcollege in Lent.

Een andere prioriteit is de aanleg van een fietstunnel ter vervanging van de Lentse Lus. Het college onderzoekt op dit moment de haalbaarheid van zo’n tunnel bij de Laauwikstraat, en de mogelijkheden tot financiering. Ook onderzoekt het college de mogelijkheid van een doorgetrokken fietspad in 2 richtingen aan de westzijde van de Waalbrug.

Gezien de planning van de bouw van de Waalsprong en de net genoemde prioriteiten krijgen de fietstunnels Laauwik (Groot Brittanniëstraat), Groot Oosterhout (Ressensewal) en Keizer Hendrik VI singel op dit moment geen prioriteit. Wel past het college het ruimtelijke plan van de Landschapszone aan zodat realisatie in de toekomst mogelijk blijft.

Het Uitvoeringsplan en de beleidsnotitie De Doorsteek (2007) zijn te raadplegen op de website van de gemeente.

In een overzicht dat ik voor de gemeenteraad heb laten maken van alle projecten waar Breda aan werkt om Breda Klimaatneutraal in 2044 te laten zijn - en dat zijn er vele tientallen - was ook een onderzoeksproject opgenomen over Ultra PRT. Een wakkere journalist, die eerder blijkbaar wat heeft zitten slapen, want het project loopt al meer dan een jaar in het kader van het project Innovatie Klimaatneutrale steden en wordt in diverse stukken ook vermeld, pikte het idee op, vroeg mij om een toelichting, maakte een artikeltje op de voorpagina en iedereen heeft er plotseling een mening over. Heel veel enthousiaste meningen met voorbeelden elders in de wereld, bedrijven die hun hulp graag toezeggen en nieuwsgierigen die vragen wat er precies wordt onderzocht.

Maar zoals gebruikelijk zijn er ook veel azijnpissers: mensen die de wethouder van grootheidswaanzin beschuldigen, die mij voor gek verklaren en, zoals de hoofdredactie van Breda Vandaag, ook mensen die vinden dat ik me maar beter met gratis fietsenstallingen en het tekort van het Breda's Museum bezig kan houden 'in plaats van met megalomane projecten'. Terecht dat daar weer iemand op reageert dat het nogal voorbarig is om al een oordeel te hebben over een plan dat nog niet eens bestaat.

Toegegeven: het ziet er futuristisch uit, al die elektrische onbemande karretjes op een monorail dwars door de stad. Maar we moeten ons natuurlijk eerst afvragen hoe de behoefte aan mobiliteit groeit in de komende jaren. En alle tekenen wijzen erop dat er steeds meer auto's en automobilisten komen. Zelfs als die allemaal schoon en duurzaam zijn, geeft dat toch onoplosbare knelpunten op vrijwel alle belangrijke toegangswegen en kruisingen na 2020. Ook raadpleging van diverse gerenommeerde deskundigen kan mij niet vrolijker stemmen. En dus het is zaak om, ter voorbereiding van de nieuwe structuurvisie voor Breda, ook een beeld te hebben van alle oplossingsmogelijkheden. U zult begrijpen dat daarbij de fiets en het openbaar vervoer voor mij ook hoog scoren want meer asfalt kent ook erg veel nadelen, vooal voor bewoners en de natuur.

Nu begrijpt u mogelijk wat beter waarom ook dit idee van de Ultra PRT onze aandacht heeft getrokken. Want nieuwe vrije busbanen zoals voor de Volans, trams of lightrail kosten klauwen vol geld en zijn ook erg duur in de exploitatie. En dat zou wel eens de grootste winst van deze nieuwe vorm van openbaar vervoer kunnen zijn: hij is goedkoop in exploitatie en onderhoud en geeft een hoog comfort. Willen we dat niet als alternatief voor of naast de auto?

Hmm, ‘als bezoekers in je tuin staan te pissen, neemt het draagvlak snel af’. Waarom ik niet ‘urineren’ of gewoon ‘plassen’ heb gezegd tijdens het interviewtje is me even ontgaan. Maar waar is het wel: licht aangeschoten mannen die de vrijheid nemen om hun blaas te legen tegen elk willekeurig verticaal stukje stad zijn een doorn in het oog van velen. Vooral tijdens grote evenementen, zoals de Gay Pride of de huldiging van een willekeurig elftal, zijn wildplassers in grote hoeveelheden te bewonderen. Dat is vies en zorgt voor irritatie bij buurtbewoners en niet-plassende bezoekers. En daarom zouden er meer plasvoorzieningen in de stad moeten komen.

Dit is slechts één van de voorstellen die D66′er Sebastiaan Capel en ikzelf doen in het initiatiefvoorstel ‘Een duurzaam evenementenbeleid: drie kansen voor Amsterdam’. Zo willen we ook graag dat er een app ontwikkeld wordt bij evenementen die verwachten meer dan 5000 bezoekers te trekken, die dan in plaats komt van een toegangskaartje en plattegrond. Dat scheelt weer rotzooi op straat! Ook zou het goed zijn als evenementen beter bereikbaar worden met fiets en openbaar vervoer. Zo is de Westergasfabriek prima te bereiken met de fiets, maar dan moet je wel weten waar je ‘m neer kan zitten. Hetzelfde geldt voor de Parade in Amsterdam Zuid.

Zes-en-twintig voorstellen doen we. Die hoeven echt niet allemaal uitgevoerd te worden: we willen graag met dit voorstel inspiratie geven aan het College van Burgemeester en Wethouders om zelf met duurzame voorstellen te komen die ervoor zullen zorgen dat de grote evenementen in de stad meer rekening houden met de omgeving. Duurzame mobiliteit, duurzaam productbeheer en duurzame communicatie: drie kansen voor Amsterdam. Lees hier het voorstel!

De eerste snelwegen in Utrecht zijn verbreed, de aanpassing van knooppunt Hoevelaken vordert gestaag, de laatste stuiptrekkingen in het debat over de A12Salto lijken geweest, de Noordelijke Randweg Utrecht zou weleens verbreed kunnen worden, de A27 bij Amelisweerd wordt verbreed met een uitbreiding van ‘de bak’ als gevolg en 10 miljoen is gereserveerd voor het vergroten van de wegcapaciteit op de brug bij Rhenen. En dan vergeet ik vast nog iets. Je zou bijna zeggen: wat doet GroenLinks nu eigenlijk in dat provinciaal college?

Natuurlijk, niet GroenLinks was het die groeide van 4 naar 6 zetels, zoals we zo graag hadden gezien, maar juist de VVD groeide, van 10 naar 11. En ook de PVV streefde ons voorbij met 5 zetels. 16 keiharde auto-zetels. Daar valt moeilijk tegen op te boksen.

En natuurlijk, er zijn ook positieve zaken te noemen, zoals de 3 ecoducten die we bij elkaar gaan sparen, maar toch, de algehele focus is niet altijd even groen te noemen. Zeker op mobiliteitsgebied niet. En dat stoort mij, als woordvoerder mobiliteit.

Natuurlijk, er komt een tram vanaf Utrecht-CS naar De Uithof. Stom genoeg niet dwars door de stad, maar afijn, hij gaat er nu eindelijk komen. Maar juist die tram is een stedelijke verdienste, bovendien een erfenis van voor de college-onderhandelingen.

Toch zijn er ook kansen: Dit college ziet duidelijk de meerwaarde van de fiets, en dan met name van de elektrische. Die zou weleens heel voordelig een uitkomst kunnen bieden voor het kortere woonwerk-verkeer. Daar zal dus extra op ingezet worden en daar zal ik ook nadrukkelijk op letten.

Ook wordt het belang ingezien van spoorvervoer en wordt er naarstig gezocht naar het daadwerkelijk mogelijk maken van extra stations. Binnen Utrecht is station Lage Weide er 1 van. Maar waarom ook niet een station Maarsbergen ipv Maarn en een station Maartensdijk ipv Hollandsche Rading, om aan de knooppuntgedachte zo veel mogelijk recht te doen. Want juist dat is een focus die dit provinciaal college nadrukkelijk heeft: Kijken hoe je vervoersstromen en woon- en werklocaties zo goed mogelijk kunt clusteren. Een slimme gedachte die nog harder invulling mag krijgen.

Vanuit die gedachte gezien kan een station Lage Weide niet zonder fietsbrug naar Zuilen-Noord. Je bedient een enorme hoeveelheid extra mensen en ontsluit direct de sportvelden perfect. Bovendien creëer je een doorgaande fietsverbinding naar Leidsche Rijn. En zou het niet mooi zijn als er naast het nieuwe station een echte publiekstrekker wordt gerealiseerd. Ik noem maar wat: een nieuw multifunctioneel ijsstadion.

Ik hoop dat de lobby voor de spoorlijn Almere-Utrecht-Breda een nieuwe impuls krijgt, om de opties voor reizigers zo divers mogelijk te maken en niet iedereen de auto in te dwingen, want velen doen dat echt niet uit liefde. Zo’n nieuwe spoorlijn zou de nieuwe weg bij Houten definitief overbodig maken, omdat station Houten-west met gemak die 9000 verkeersbewegingen per dag zou kunnen opvangen. Inderdaad, 9000, waar hebben we het over?

Maar soms liggen oplossingen ook verder van huis. Zo wil Wageningen een goede OV-verbinding met station Ede-Wageningen ipv van de reguliere busverbinding die er nu ligt. Misschien ligt er wel een mogelijkheid om de spoorverbinding Amersfoort-Ede door te trekken tot Wageningen? En als ik dan toch aan lightrail-achtige verbindingen denk: wanneer wordt de verbinding naar Baarn eigenlijk op zo’n manier ingericht? En zou dat spoor naar Leiden niet eens verdubbeld moeten worden?

Kansen te over dus. Maar dat vraagt wel om focus, en samenwerking. Draagvlak ontstaat immers van onderop.

Deze week heeft de commissie Economie en Mobiliteit gediscussieerd over het wel of niet vrijgeven van de winkelopeningstijden in Eindhoven op de zondag. De wethouder heeft hiervoor 7 opties uitgewerkt en de commissie werd gevraagd haar voorkeur uit te spreken voor een verder uit te werken optie.
Voor GroenLinks ligt het onderwerp verruiming openingstijden gevoelig. Zowel in onze fractie als in onze achterban. Je hebt aan de ene kant een deel van de GroenLinks achterban die kiest voor het beperken van de openingstijden, vooral vanuit het oogpunt dat de kleine ondernemer daarmee wellicht kopje onder gaat, de consument niet altijd maar hoeft te consumeren, of dat er best een goed rustmoment in de week zou moeten zijn ingebouwd. Daar tegenover heb je de GroenLinksers die kiezen voor de de meer liberale benadering: moet de overheid bepalen wanneer iemand zijn of haar boodschappen mag doen? Ik schaar me onder die tweede groep GroenLinksers.
Dat neemt niet weg dat ik namens de fractie van GroenLinks duidelijk heb gemaakt hoe onze achterban er in zit. GroenLinks heeft de wethouder dan ook meegegeven dat er voor ons twee richtingen zijn voor de toekomst van de openingstijden van de winkels in Eindhoven: behouden wat we hebben (optie 3) voor een deel van de fractie én helemaal vrijgeven van de zondagopenstelling (optie 6).
Het is nu afwachten met welk voorstel de wethouder terug komt naar de commissie.

Gerelateerde blogs:

1. Koopzondagen in Eindhoven, wat vindt u?
2. Voorstel Koopzondagen “Vlees noch Vis”
3. Koopzondagen in Eindhoven

Zowel op het centraal station van Nijmegen als op station Heyendaal gaat het mis met de fietsvoorzieningen, zo bleek deze week. Op het centraal station wordt de tijdelijke fietsvoorziening op de oude plek van het TPG gesloten, op station Heyendaal zijn nog steeds geen nieuwe fietsvoorzieningen gepland. GroenLinks stelt hier vandaag samen met PvdA en D66 vragen over aan het college van burgemeester en wethouders. Daarnaast stelt GroenLinks vragen over de barricade voor voetgangers op het centraal station.

GroenLinks-raadslid Pepijn Oomen: “Het loopt de spuigaten uit op beide stations.” Hij erkent dat het College van Burgemeesters en Wethouders hard bezig is met oplossingen voor de fietsvoorzieningen, maar deze laten te lang op zich wachten. Op 20 oktober aanstaande wordt op het centraal station de tijdelijke fietsenstalling op de voormalige TPG-locatie gesloten, omdat dan de bouw van Doornroosje begint. Het College heeft een aantal goede vervangingsmaatregelen, maar deze kunnen pas 4 à 5 weken later getroffen worden. Oomen: “Het was al langer duidelijk wanneer de bouw van Doornroosje zou beginnen. Wat is er fout gegaan in de planning?”

Op station Heyendaal is er al tijden sprake van veel te weinig fietsenstallingen. Ook hier zit het College niet stil, de wethouder mobiliteit is in onderhandeling met Prorail om een deel van de P&R zone op te heffen en om te bouwen tot fietsenstallingen. Oomen: “de vraag is waarom het zo lang duurt met Prorail. Misschien kunnen we vanuit de politiek enige druk op deze organisatie uitoefenen.”

Daarnaast heeft GroenLinks vragen gesteld over de barricade voor voetgangers die midden op het stationsplein staat. Oomen: “Naar verluidt is dat, om de veiligheid te bevorderen zo lang er gebouwd wordt op de van Schaeck Mathonsingel. De ervaring leert, dat die barricade de verkeerssituatie op het plein alleen maar onveiliger maakt.” Oomen heeft van veel reizigers klachten gekregen over de barricade. Vorige week nog werd deze gehekeld in een opinieartikel van Volkert Vintges. Oomen: “Breek dat ding toch af, dan kunnen voetgangers zonder halsbrekende capriolen gewoon hun trein op een veilige manier halen.”

Op dinsdag 18 oktober discussieert de commissie Economie en Mobiliteit over het onderwerp koopzondagen in Eindhoven. De wethouder heeft naar aanleiding van een motie van D66 7 scenario’s uitgewerkt en vraag van de commissie een advies over hoe we dat in de stad zullen invullen.

Graag wil GroenLinks de input van onze achterban gebruiken. Het is namelijk een controversieel onderwerp binnen de partij waarbij ik me realiseer er veel belangen en standpunten spelen. Ik wil jullie dan ook uitnodigen om te reageren op de poll op de website van GroenLinks Eindhoven.

Op zaterdag 8 oktober organiseert GroenLinks voor leden een discussiebijeenkomst over koopzondagen in Eindhoven. Leden zijn daar van harte welkom om hun visie over koopzondagen te laten horen en om in discussie te gaan over de koopzondagen in Eindhoven. Ik hoop op een flinke opkomst. De input in de discussie zal ik ook meenemen naar de fractie.

Daarnaast wil ik iedereen uitnodigen om zijn visie te geven op het onderwerp. De achterliggende stukken zijn in te zien op de website van de gemeente Eindhoven.

Gerelateerde blogs:

1. Start na het reces
2. Koopzondagen in Eindhoven
3. Afghanistan debat GroenLinks Eindhoven

Ik weet het, de titel is dubbelzinnig gekozen... Natuurlijk is het mijn diepste wens dat de plannen voor het verder afbouwen en het ooit in bedrijf mogen brengen van de RWE kolencentrale in Eemshaven, nu de Natuurbeschermingswet-vergunningen door de Raad van State zijn vernietigd, definitief in de koelkast worden gezet (en dus in die zin zijn bedwongen). Zover is het echter nog niet. Voorlopig heb ik tijdens een werkbezoek van de Statencommissie Mobiliteit & Energie alleen nog maar de 110 meter hoge betonkolos, als een co(o)l der 1e categorie met behulp van een snelle lift mogen bedwingen. Toegeven het uitzicht over de kwetsbare Waddenzee is fantastisch maar wat zou ik toch graag willen dat het hier om een hoog rendement chocoladefabriek gaat i.p.v. een CO2, fijnstof en giftige gassen uitstotend en totaal overbodig monster.

Op dinsdag 13 september werd in de commissie Economie en Mobiliteit de strategische mobiliteitsvisie besproken met wethouder Helms. Het was een verademing om op visie en kader niveau een toekomst visie te bespreken. Kaderstellend en toekomst gericht, zoals het eigenlijk hoort te zijn in de raad. Daarnaast was het goed dat nu alle mobiliteitsvraagstukken eens bij elkaar kwamen in een plan: parkeren, actieplan fiets, HOV, auto, etc.

Het was goed om te zien dat men in de voorbereiding van de verkenning naar deze mobiliteitsvisie onortodoxe gedachten niet direct had afgeserveerd, maar gewoon durfde te presenteren. Er waren vier varianten waarvan de wethouder graag wilde weten wat de commissie daar van vond. Uiteraard was het CDA mordicus tegen iedere variant, want iedere variant probeert auto’s in meer of mindere mate te weren uit de binnenstad. De rest van de commissie zag gelukkig wel de noodzaak om actie te ondernemen tegen de hoeveelheid auto’s in de binnenstad. Het gaat daarbij niet om de bereikbaarheid van het centrum te verkleinen, maar juist om te zorgen dat doorgaand verkeer niet meer door het centrum rijd, maar de ring kiest. Daardoor verbetert de luchtkwaliteit van de binnenstad en is er ruimt voor economische en ruimtelijke ontwikkeling in de binnenstad. Blijft de luchtkwaliteit in de binnenstad zoals hij nu is, dan gaat de stad op slot.

Vanuit GroenLink hebben we enthousiast gereageerd op de denkrichtingen van de wethouder. Meer ruimte voor de fiets en het openbaar vervoer. Minder ruimte voor de auto. De doorrijdbaarheid van het centrum zou verkleind moeten worden en de bereikbaarheid van de parkeergarages behouden. P+R transferia aan de randen van de stad kunnen daarbij helpen. Tevens (een goed idee van de PvdA) een soort e-bikes die je kunt huren op plekken in de wijken. Daardoor zou de auto wellicht vaker blijven staan. Een andere denkwijze is wellicht de oplaadplek voor e-bikes zoals SolarVlinder deze (gratis!) faciliteerd in steden.

Daarnaast is het van groot belang dat de voetganger de ruimte krijgt in de binnenstad. Voetgangersverkeerslichten zijn nu niet altijd even slim afgesteld waardoor je als voetganger ontzettend veel staat te wachten als je van of naar de stad loopt.

De denkrichtingen zijn dus veelbelovend. Nu hopen dat de wethouder doorpakt en met een ambitieus plan komt. Maar na zijn recente ervaringen op een e-bike heb ik vertrouwen dat deze (VVD) wethouder zich hard maakt voor een groenere en leefbaardere binnenstad.

Gerelateerde blogs:

1. Actie voor de menselijke maat
2. Verduurzamen door de auto
3. Koopzondagen in Eindhoven

In een opinieartikel in De Gelderlander van vandaag, 1 september, hebben GroenLinks-raadsleden en woordvoerders mobiliteit van lokale gemeenteraden en de provinciale staten zich uitgesproken tegen doortrekking van de A15. GroenLinks Nijmegen heeft meegeschreven aan dit artikel en voorziet een financieel en milieufiasco.

“Het is water naar de zee dragen,” aldus Pepijn Oomen van GroenLinks Nijmegen, “14 kilometer extra asfalt kost de belastingbetaler maar liefst 1,1 miljard euro .” De lokale politici wijzen er op dat de weg van Bemmel via Zevenaar naar de Achterhoek gaat, een regio die nota bene in bewonersaantal krimpt. De betekenis van de nieuwe A15 voor het oplossen van de files bij Arnhem en Nijmegen moeten niet worden overschat. Zo werken er bijvoorbeeld maar weinig mensen uit Nijmegen in Zevenaar. Collega Pepijn Boekhorst: “Op het lijstje van woonplaatsen van medewerkers van de grootste Nijmeegse werkgever (de Radboud Universiteit en het UMC) komen plaatsen als Zevenaar of Doetinchem helemaal niet voor!”

Beide raadsleden maken zich ook zorgen om de effecten voor het wegennet en de woningbouw in Nijmegen. Oomen hierover: “De voorgestelde tolheffing zorgt ervoor dat automobilisten liever alternatieve sluiproutes blijven gebruiken dan de A15. Door deze nieuwe snelweg zou het wel eens flink drukker kunnen worden op de Waalbrug en de Prins Mauritssingel. De wethouder verkeer in Nijmegen maakt zich terecht zorgen om de effecten hiervan.” Veel bestuurders noemen de A15 van belang voor de woningbouw in de Waalsprong. Raadslid Boekhorst brengt bij hen de wet van behoud van reistijd onder de aandacht: “In alle jaren dat we nieuwe en betere wegen hebben aangelegd, is de gemiddelde reistijd voor woon-werkverkeer gelijk gebleven. Dankzij de A15 gaan mensen dus verder van hun werk wonen en misschien dus juist niet in de Waalsprong.”

In het opinieartikel wijst GroenLinks erop, dat het vrachtverkeer de A15 helemaal niet nodig heeft dankzij de A1 en A58/A73, dankzij de riviervaart en dankzij de Betuwelijn. Die Betuwelijn is overigens met een tunnel mooi verdiept aangelegd door de natuur rond het Pannerdensch Kanaal, terwijl er nu om kostentechnische redenen voor de A15 wordt uitgezien naar een brug. “Onbegrijpelijk dat de Gelderse bestuurders voor de gemakkelijke weg kiezen en daarmee alleen maar aan de korte termijn denken,” schrijven de raadsleden, “In het recente verleden werd de natuur nog wel belangrijk gevonden.”

Uit de in juli verschenen Milieu-effectrapportage (MER) blijkt, dat het meest milieuvriendelijke en het goedkoopste alternatief het verbreden van de A12 en het investeren in het openbaar vervoer is. Boekhorst: "Deze variant draagt bij aan minder reistijd en files, een betere doorstroming en betrouwbaarheid van het wegennet. Ook in dit scenario treedt een verbetering van de economie op.” Oomen: “Maar dat kan wel voor de helft minder kosten en zonder aantasting van het open rivierenlandschap en met meer gezonde lucht in de regio.” GroenLinks pleit dan ook krachtig voor deze variant. De lokale politici hopen dat andere partijen niet in de politieke waan blijven zitten, maar serieus willen kijken naar dit prima alternatief.

Het opinieartikel is ondertekend door GroenLinksers Lianne Duiven (Lingewaard), Sjaak van’t Hof (Arnhem), Frans Houben (Beuningen), Marjoleine Snaas (Duiven), Rietje Dellepoort (Zevenaar), Dirk Kuipers (Doetinchem), Kees van Immerzeel (Doesburg), Wouter van Eck (Gelderland), Max Noordhoek (Bronckhorst), Jo Coerwinkel (Ubbergen), Pepijn Boekhorst en Pepijn Oomen (Nijmegen).

Voor het artikel, klik hier!

‘Papa, mag ik jou interviewen? Ik doe op school een project over het milieu en jij weet daar alles van, want jij zit in de gemeenteraad voor GroenLinks.’ Hoe trots kan een vader zijn, als zijn zevenjarige dochter langs haar neus weg het bewijs levert dat een onnadrukkelijk milieubewuste opvoeding langzaam maar zeker haar vruchten begint af te werpen? Over dat schattige interviewtje straks meer, want ik ben in elk geval zó trots dat ik ook een onnavolgbare tekst van haar muurkrantpresentatie hier in extenso overneem: ‘Het milieu is goed voor het land. als het milieu niet bestond kon ik niet leven. Waaaa het milieu is weg.’ Zo scherp heb ik het in de raadsvergaderingen nog nooit onder woorden gebracht!

Bomen, afval en fietsen
Inger, zo heet mijn dochter, bleek zich goed te hebben voorbereid op het vraaggesprek (dat weliswaar door mijn vriendin op video werd vastgelegd, maar vanwege de onzomerse omstandigheden afgelopen week van zo’n duistere kwaliteit dat u het zult moeten doen met mijn beknopte weergave in woorden). De vragen zouden gaan over verschillende aspecten van onze leefomgeving, zo kreeg ik in een door mij als politicus professioneel afgedwongen voorgesprekje te horen: het aantal bomen in de stad, de hoeveelheid afval die we weggooien en hoe we goed kunnen zorgen voor het milieu.

Voor die eerste twee vragen raadpleegde ik snel de informatiebronnen waar ik als raadslid over beschik en zo kon ik even later melden dat Zwolle een bijzonder groene stad is, waar in de openbare ruimte wel 65.000 bomen staan. Dat heeft onze stad overigens mede te danken aan onze voormalige wethouder Peter Pot, die tijdens zijn ambtsperiode talloze malen de krant haalde als hij weer eens ter gelegenheid van het een of ander een boom had geplant. Zwolle heeft enkele jaren geleden onder meer vanwege al die bomen het predicaat Groenste Stad, eerst van het land en later zelfs van Europa, bemachtigd. Komt u gerust eens langs om het met eigen ogen te aanschouwen. Maar dit allemaal terzijde. In het interview beperkte ik me tot het melden van het zakelijke feit dat Zwolle een lekker groene stad is waar het fijn wonen is voor mensen.

Ook de tweede vraag kon ik mede dankzij mijn bronnenonderzoekje adequaat beantwoorden. Ik lepelde op uitleggerige toon de kilo’s afval op die ik op een spiekbriefje had genoteerd, keurig gescheiden naar de verschillende soorten afval en omgerekend naar een gemiddeld huishouden als het onze van moeder, vader, Inger en grote broer in indrukwekkende getallen. ‘Veel hè?’ voegde ik daar licht moralistisch aan toe, en als opstapje naar de laatste vraag: ‘Maar als je papier, glas, plastic en zo apart wegdoet, kan er nog heel veel opnieuw worden gebruikt.’

De hamvraag was natuurlijk wat we zelf kunnen doen voor onze leefomgeving. Voor de kinderen van groep 3, 4 en 5 die het interview in de klas zouden bekijken beperkte ik mijn antwoord tot drie dingen: naast het al gememoreerde scheiden van je afval, zorgzaam omgaan met planten en dieren en zuinig zijn met energie, bijvoorbeeld door het licht uit te doen als je niet meer op je kamer bent en zo veel mogelijk te fietsen of de trein te nemen in plaats van met de auto gaan.

De auto van de zaak
Dat laatste punt – de auto – daar wil ik het nog even wat uitgebreider over hebben. Want wat wil het geval? Net in dezelfde week waarin ik mijn dochter het aandoenlijke interview gaf, kreeg ik de beschikking over ‘mijn’ auto van de zaak. Dat zit zo.
Begin dit jaar kreeg ik een nieuwe baan, waarvoor ik in het hele land middelbare scholen bezoek. In de arbeidsvoorwaarden die ik eind vorig jaar voorgelegd kreeg, stond vermeld dat ik de beschikking zou krijgen over een auto. Als GroenLinkser leek me dat niet zo’n goed idee. Ik kan toch moeilijk ‘s avonds in de raadszaal staan verkondigen dat het beter is het openbaar vervoer te gebruiken als ik zelf overdag op weg was geweest met een auto? Met name mijn argument dat ook functioneel gezien het reizen per trein flinke voordelen zou kunnen hebben: onderweg werken, niet alleen telefoneren, resulteerde in de afspraak dat ik de eerste maanden zou uitproberen of ik mijn afspraken grotendeels per trein zou kunnen afhandelen.

En zo heb ik de afgelopen maanden talloze uren in de trein doorgebracht, naar Heerlen, Zevenbergen, Schagen… soms nog een stukje met de metro, soms een OV-fiets als navervoer, soms gewoon een kwartiertje te voet. (Niet helemaal toevallig woon ik vlak bij het station in Zwolle, dat scheelt.) En veel van die uren heb ik inderdaad gewerkt, niet het minst ook ter voorbereiding op raadsvergaderingen. Soms kon ik wel een gat in de lucht springen dat ik in werktijd met de trein op en naar kon naar Zuid-Limburg: wat een rust om de stukken goed door te nemen!

Maar, de eerlijkheid gebiedt het te schrijven, toen het aantal afspraken in de loop van de tijd toenam, moest ik steeds vaker mijn toevlucht nemen tot huurauto’s. Juichte ik aanvankelijk nog dat ik op één dag per trein en metro scholen in Rotterdam en Etten-Leur aandeed (beide scholen keurig langs intercitylijnen gesitueerd), al gauw bleek dat ik de randen van Delfzijl, Dordrecht of Nijmegen helemaal niet goed met het openbaar vervoer kon bereiken. En dus kwam toch de auto van de zaak weer in beeld.
Het is een hybride geworden, dat wel natuurlijk. Zo’n Prius waar ook Femke in reed, in dat beruchte campagnefilmpje. Zo’n verantwoorde auto moet toch kunnen voor een GroenLinkser?

Ja, rationeel krijg ik het allemaal wel kloppend hoor. Mijn pleidooi luidde steeds dat mensen hun vervoer niet ‘automatisch’ invullen, maar juist heel bewust moeten kiezen. Lopen, fietsen, openbaar vervoer als standaard, soms de auto als het niet anders kan of gewoon veel handiger is. En alleen bij hoge uitzondering vliegen. Ik ben er nooit voorstander van geweest de auto in de ban te doen, ik ben geen fietsvakantieganger en ik probeer vooral mensen beleidsmatig te verleiden tot fietsen en de nadelen van massaal autogebruik te bestrijden. Hoe minder extreem we ons opstellen, des te meer kans dat mensen onze ideeën overnemen – zo is mijn adagium.

Maar toch… horen wij als politici niet het betere voorbeeld te geven? Ik ben de politiek ingegaan nadat ik door de geboorte van onze zoon, nu bijna elf jaar geleden, ‘levendiger’ dan ooit daarvoor de verantwoordelijkheid voelde om een actieve bijdrage te leveren aan het behoud van onze leefomgeving voor toekomstige generaties. En rijd ik nu eigenlijk niet het milieu van onze nakomelingen te verprutsen, te beginnen met de leefomgeving van mijn dochter, die zich op haar kinderlijk eenvoudige manier al terecht zorgen maakt om het milieu? ‘Als het milieu niet bestond kon ik niet leven.’

De plannen van Rijkswaterstaat om nieuwe wegen rond Rotterdam aan te leggen, zijn weggegooid geld. Dat blijkt uit onderzoek van de gerenomeerde onderzoeksbureaus CE Delft en Goudappel Coffeng. Een alternatief plan van Milieudefensie voor snel openbaar vervoer zorgt volgens de onderzoekers voor 40 procent minder files en kost 100 miljoen minder. Ik vind daarom dat Rotterdam de dure en achterhaalde asfaltplannen van Rijkswaterstaat beter in kan ruilen voor de innovatieve fileplannen van Milieudefensie.

De twee gerenommeerde onderzoeksbureaus hebben de plannen van Rijkswaterstaat voor nieuwe wegen rond Rotterdam helemaal doorgerekend. De aanleg van de A13/16 en de Blankenburgtunnel zijn volgens hen niet effectief om files op te lossen. De 2,2 miljard euro die daarvoor op de plank ligt kan beter geïnvesteerd worden in trein, lightrail, metro en een netwerk van fietssnelwegen, zoals in het plan van Milieudefensie ‘Bouwen aan een Groene Metropool’. In combinatie met de invoering van een kilometerheffing leidt dat tot veertig procent minder files.

Uit de onderzoeken blijkt dat Rijkswaterstaat maar in één richting kan denken, en dat is zo veel mogelijk nieuw asfalt uitrollen. Niet zo gek, want Rijkswaterstaat maakt zichzelf natuurlijk niet graag overbodig. Ik ben blij dat nu inzichtelijk is gemaakt dat alternatieven voor nieuwe wegen veel beter én goedkoper zijn. Met snel openbaar vervoer in plaats van nieuwe wegen spaar je de groene gebieden rond Rotterdam, zorg je voor schonere lucht en los je bovendien veel meer files op.

Steun voor duurzame mobiliteitsoplossingen kwam er onlangs ook uit onverdachte hoek: van het Havenbedrijf en de ANWB. Het Havenbedrijf pleitte twee weken geleden voor een spitsheffing op de Rotterdamse wegen. De ANWB kwam in diezelfde week met een plan voor snel openbaar vervoer in combinatie met P+R-terreinen buiten de stad. Zelfs de meest verstokte asfaltfundamentalisten zullen nu toch moeten erkennen dat openbaar vervoer en een kilometerheffing betere filebestrijders zijn dan nieuwe snelwegen.

Wie heeft er ideeën om de verkeersoverlast in het Goffertpark op te lossen? CDA en D66 lieten die oproep onlangs in de Nijmeegse politiek klinken. Autoverkeer dat door de wijk sluipt, verkeerd geparkeerde auto’s, bomvolle straten bij een thuiswedstrijd van NEC. Fietsers die hun stalen ros nergens kunnen stallen en geen buslijn die voor het stadion stopt. Het is omwonenden van het groene Goffertpark een doorn in het oog, net als de vele bezoekers van het volkspark. GroenLinks vindt het een prima idee om deze hardnekkige verkeersoverlast te gaan aanpakken. Het is goed te vernemen dat CDA en D66 de huidige overlast erkennen. Maar het is des te opmerkelijk dat uitgerekend deze politieke partijen deze oproep plaatsen.

Want zowel het CDA en D66 komen er openlijk voor uit dat ze in het Goffertpark een Topsportcomplex willen bouwen. Hoewel de gemeenteraad binnenkort hierover voor het eerst spreekt, zijn beide partijen tot nu toe erg positief over de plannen voor dit complex in het groen. Ze ‘geloven’ er nu eenmaal in. Dat kan en mag natuurlijk. Maar dat zet hun oproep om de verkeersoverlast aan te pakken wel in een ander daglicht. Ze stellen namelijk dat door de bouw van een topsportcomplex de overlast wordt aangepakt. Pardon? Van die redenering snapt ik helemaal niets. Onderdeel van de bouw van dit complex is immers uitbreiding van het NEC-stadion met 4.000 stoelen. Er komen honderden vierkante meters gloednieuwe kantoorruimte en  leslokalen. Dat betekent meer bezoekers en dus meer autoverkeer. Daarmee wordt het nog drukker in het Goffertpark en de wijken daaromheen. Niet alleen bij de thuiswedstrijden van NEC maar ook op andere dagen in week. Niet alleen overdag maar ook ’s avonds. De ondergrondse parkeergarage moet voor deze overlast een oplossing gaan vormen. Deze garage is opgenomen in de bouwplannen, evenals flink wat autoparkeervakken op het plein voor de Goffert. Betaald parkeren wel te verstaan. Want met de parkeeropbrengsten wordt een deel van de investering terugverdiend. En daar zit hem nou juist de crux.

Het enige dat namelijk echt helpt is het invoeren van een betaald parkerenregime in de wijde omtrek van het Goffertpark. De wethouder mobiliteit is daar eerlijk over. Een pendelbus of meer fietsenstallingen, prima plannen. Maar daarmee lossen we zelfs de huidige verkeersoverlast niet mee op. Laat staan de extra overlast van een topsportcomplex. Ik roep beide partijen op om naar de eerlijke cijfers te kijken. Daar hebben alle bezoekers en omwonenden van het groene Goffertpark recht op. De keuze is niet zo moeilijk: het CDA en D66 kunnen de verkeersoverlast die mensen ervaren echt serieus nemen. En dat betekent dat ze van hun geloof afstappen en geen topsportcomplex in de Goffert moeten willen. Want dan wordt de overlast tenminste niet groter.

Blijven de partijen echter geloven in het topsportcomplex dan kunnen ze niet volhouden dat de verkeersoverlast aangepakt kan worden met het plaatsen van fietsenrekken en een pendelbus bij een thuiswedstrijd van NEC. Natuurlijk zijn dat goede ideeën, ze hadden zo van GroenLinks kunnen zijn. Maar het enige dat echt helpt is het invoeren van een betaald parkerenregime, zodat bezoekers van NEC en het topsportcomplex daadwerkelijk in de parkeergarage parkeren. Maar D66 en het CDA willen die boodschap waarschijnlijk niet brengen. Want welke bewoner van de Muntenbuurt, Kolpingbuurt, Hazenkamp, St. Anna, Grootstal en Hatertse Hei zit daar nu op te wachten?

De 3 miljard euro die beschikbaar is voor infrastructuur in de Regio Rotterdam, kan beter worden geïnvesteerd in beter openbaar vervoer dan worden uitgegeven aan nieuwe snelwegen, dat vindt de Rotterdamse GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte. Hij wil een streep zetten door plannen voor een nieuwe snelweg aan de noordrand van Rotterdam (de A13/16) en een nieuwe snelweg onder de Nieuwe Waterweg.

Nu het openbaar vervoer in de Regio Rotterdam wordt getroffen door forse kabinetsbezuinigingen, moet er opnieuw worden gekeken naar de verdeling van het geld voor infrastructuur, vindt Bonte. ‘Voor de aanleg van nieuwe wegen liggen er miljarden op de plank, terwijl tergelijkertijd het ov-netwerk wordt uitgehold. Het evenwicht is zoek.’ De GroenLinkser ziet daardoor problemen ontstaan. ‘Met extra asfalt komt er misschien op de snelweg wat extra ruimte bij, maar daardoor loopt het verkeer in de stad des te sneller vast. Om de mobiliteit in de stad te verbeteren is juist een extra investering in goed openbaar vervoer noodzakelijk.’

Door de kabinetsbezuinigingen op het openbaar vervoer verdwijnen er vanaf volgend jaar 10 van de 77 buslijnen van de RET en gaat de metro minder vaak rijden. Ook is er minder geld beschikbaar voor toezicht in de tram en metro. Vanaf 2013 verdwijnen er nog meer lijnen. Bonte wil de besparingen op de aanleg van snelwegen inzetten voor het terugdraaien van de bezuinigingen op het openbaar vervoer. Ook wil hij investeren in het uitbreiden van het ov-netwerk, bijvoorbeeld door een waterbus te laten varen.

GroenLinks pleit al jarenlang voor een activerende verzorgingsstaat. In haar beginselprogramma heeft de partij nota bene opgenomen dat ons stelsel van sociale zekerheid ‘mensen niet alleen moet verzekeren van inkomen, maar hen ook uitzicht moet bieden op een plek op de arbeidsmarkt of een andere vorm van participatie.’ Toch is er nog altijd een klein deel van de achterban dat zo nu en dan vraagtekens zet bij het model van de activerende verzorgingsstaat. Daarom op dit blog een drieluik. Vandaag deel I: Een activerende verzorgingsstaat, waarom?

Het redden van de Sociale Zekerheid

Er zijn twee redenen waarom het goed is de verzorgingsstaat zo in te richten dat ze meer gericht is op participatie en emancipatie. De eerste is een financiële: met de aankomende vergrijzing zullen de overheidsuitgaven flink gaan stijgen, met name de uitgaven voor zorg en AOW. Tegelijkertijd zijn er naar verhoudingen minder werknemers, waardoor de inkomsten van de overheid zullen afnemen. Er dreigen dus grote tekorten op de overheidsbegroting. Ik hou niet van het schetsen van doemscenario’s, maar bij moedige politiek hoort ook eerlijkheid: rapport na rapport toont aan dat als we niets doen de huidige sociale voorzieningen straks niet meer te betalen zijn.

Dan zijn er twee dingen die er kunnen gebeuren. De eerste manier is de rechtse manier: bezuinigen. We zien dat dit kabinet daar nu al mee begint: er wordt bezuinigd op de bijstand, op de sociale werkvoorziening, op de kwetsbaren. Als de vergrijzing intreed zal dit doorzetten: de stijgende overheidsuitgaven moeten geremd worden en afbraak van ons sociale stelsel dreigt.

Er is echter een manier om ons stelsel van sociale zekerheid te redden. Dat is de omslag maken naar een activerende verzorgingsstaat. Als we ervoor kunnen zorgen dat meer mensen aan de slag gaan, nemen de inkomsten van de overheid toe. Meer werkende mensen betekend meer inkomstenbelasting, meer productie dus meer btw-inkomsten en minder mensen die een beroep moeten doen op een sociale regeling. Zo kunnen we het doemscenario voorkomen: verlaging van de uitkeringen en toename van de armoede in Nederland. Door de omslag te maken naar een activerende verzorgingsstaat kunnen we ervoor zorgen dat de mensen die echt niet mee kunnen komen ook in de toekomst een fatsoenlijk bestaan wordt geboden.

The pursuit of happiness

Er is nog een tweede reden om te kiezen voor een activerende verzorgingsstaat die belangrijker is dan het financiele argument. En dat argument draait om geluk.

De Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring noemt drie onvervreemdbare rechten: life, liberty and the pursuit of happiness. Life en liberty hebben we inmiddels behoorlijk geregeld, maar de overheid spant zich slechts in beperkte mate in om mensen te helpen bij hun zoektocht naar een gelukkig leven. De overheid is geen geluksmachine wordt er gedacht. Het klopt dat de overheid niet het geluk van individuen kan maken of breken, maar een activerende verzorgingsstaat kan mensen wel degelijk helpen bij het najagen van geluk.

Niemand wordt gelukkig van niets doen. Een doel in het leven, het gevoel nuttig te zijn en een bijdrage te leveren, dat geeft voldoening. Het gevoel gewaardeerd te worden en met iets bezig te zijn waar je werkelijk vervulling in kan vinden. Het volgen van je hart. Daartoe moeten we mensen in staat stellen.

Maar in onze huidige geglobaliseerde economie kan niet iedereen meekomen met het snelle tempo dat er gevraagd wordt. Tegen hun zin worden sommigen in een uitkering gedwongen. Een uitkering is een stuk beter dan armoede, maar vaak is het tevens een uitzichtloze situatie. Juist een economie die gericht is op participatie, die opkomt voor de belangen van outsiders op de arbeidsmarkt, die onderwijs centraal stel – juist zo’n economie kan mensen kansen bieden hun talenten te ontplooien en te ontsnappen uit een achtergestelde positie. Juist een activerende verzorgingsstaat vergroot de sociale mobiliteit van mensen en zorgt ervoor dat iedereen tot bloei kan komen. Met andere woorden: juist een activerende verzorgingsstaat kan een wezelijke bijdrage leveren aan the pursuit of happiness.

Kent u dat gevoel, dat u de bus gemist heeft. Wat GroenLinks betreft mag het dan nooit lang duren voor dat de volgende er al weer aan komt! Wij geloven in mobiliteit voor iedereen. Ook in de kleine kernen en dorpen van Noord-Holland moeten er regelmatig bussen gaan, zodat iedereen de hort op kan!

lees verder

De campagne voor de Statenverkiezingen is in volle gang! Ik geniet er ontzettend van, want niets is zo leuk als met betrokkenen in gesprek te gaan over de toekomst van ons mooie Brabant. De zaterdagavond bied me de mogelijkheid om kort verslag te doen van een mooie campagneweek.

In aanloop naar 2 maart worden er veel verkiezingsdebatten georganiseerd. Maandag spraken we in Berlicum op uitnodiging van een aantal gemeenteraadsfracties over de N279. Dinsdag was ik te gast in Vught, waar de lokale fractie van PvdA/ GroenLinks een avond organiseerde over de N65. Op de Bestuursacademie in Tilburg discussieerden we woensdagavond over de toekomst van de provincie (bijvoorbeeld over de uitvoering van haar wettelijke taken) en de thema’s onderwijs en arbeidsmarkt. Donderdagavond hadden bezorgde omwonenden een drukbezochte bijeenkomst georganiseerd over de geplande weg door het Dommeldal (de Ruit rondom Eindhoven). In meerdere opzichten een thuiswedstrijd. Aarle-Rixtel ligt dichtbij Helmond ligt én de volledige zaal was op mijn hand. Logisch! Waarom in hemelsnaam anderhalf miljard steken in een weg die meer problemen oplevert, dan oplost?

De vrijdag stond volledig in het teken van de politiek. ’s Ochtend gaf ik samen met GroenLinks Tweede Kamerlid (en voormalig klasgenoot) Jesse Klaver een gastcollege over het belang van onderwijs voor de Brabantse economie op Avans Hogeschool in Den Bosch. Daarna lanceerde Jesse op het provinciehuis ‘Vraag het Paul!’ Een hele gave website, waarop alle Brabanders me kunnen bevragen over van alles en nog wat. Ik antwoord direct. Probeer zelf maar!

De vrijdagmiddag stond in het teken van de allerlaatste vergadering voor de Provinciale Statencommissie voor Economie, Mobiliteit en Grote Stedenbeleid deze bestuursperiode. Namens GroenLinks maak ik sinds april 2008 deel uit van deze commissie. Tijdens de afsluitingsborrel roemden alle partijen - zeer terecht - de goede sfeer. Ik ga een aantal collega’s die niet doorgaan echt missen!

Deze zaterdag begon in mijn eigen Helmond, waar ik in debat ging met de andere Helmondse lijsttrekkers Ruud van Heugten (CDA) en Annegien Wijnands (PvdA). Het was erg leuk om op de Markt in Helmond zoveel mogelijk mensen te overtuigen om 2 maart op GroenLinks te stemmen. Ook onze 3D Tour was vanochtend in Helmond. Vanmiddag ging de carava(a)n naar Eindhoven, nadat we eerder deze week ook Waalwijk (woensdag) en Boxtel (vrijdag) bezochten. 

Na het Helmondse lijsttrekkersdebat trokken we vliegensvlug naar het provinciehuis, voor de Open Dag van de Provincie Noord-Brabant. Het programma bevatte inhoudelijke componenten, maar er was ook veel ruimte voor amusement. Zo trad Frans Bauer op en speelden de lijsttrekkers het leuke spel ‘Ik hou van Brabant!’ Met wat geluk wisten Mieke Geeraedts (VVD), Marco van de Wel (Partij voor de Dieren) en ondergetekende te winnen van Ruud van Heugten (CDA), Annegien Wijands (PvdA) en Hermen Vreugdenhil (ChristenUnie/ SGP). Een mooi succes ;-)

Verder stond de dag van vandaag natuurlijk in het teken van de landelijke actiedag ‘Hart voor Natuur’. Boswachter Frans Kapteijns ontving tijdens de Open Dag uit handen van Johan Martens (de nummer 4 op onze kandidatenlijst) een Groen Hart, vanwege zijn grote verdiensten voor de Brabantse natuur. Om die Brabantse natuur te beschermen, lanceerde GroenLinks Brabant vandaag de petitie 100% EHS. Want zoals Jolande Sap het terecht zegt, is bezuinigen op natuur knap kortzichtig!

Op het moment dat ik deze blog tik, realiseer ik me dat de verkiezingen heel rap dichterbij komen. Over 11 dagen is het al zover! Vanavond drink ik een pilsje met vrienden, om ons motto ‘Ontspannen Brabant’ maar eens in de praktijk te brengen. Wat ik morgen doe? Dan kijk ik naar Buitenhof. Sonja Borsboom, voorvrouw van het burgerinitiatief Megastallen Nee én nummer 10 op onze kandidatenlijst, gaat namelijk in debat over megastallen. 

Samen gaan we nog 10 dagen volle bak campagnevoeren voor een prachtige uitslag op 2 maart! We gaan immers voor verdubbeling in Brabant!

Op 15 december gaf GroenLinks Exact een presentatie over Regionale Mobiliteit op het partijkantoor te Utrecht. Dit was een groot succes en vanwege de vraag voor een te downloaden versie, kunt u nu ook de presentatie zelf bekijken.

Schrijf je in voor een nieuwe GroenLinks Exact bijeenkomst op 15 december met als thema Regionale Mobiliteit, of participeer mee en meld je aan om de groepen 'Kernenergie' en 'Groene Economie' te versterken met jouw kennis en exacte inzichten!

lees verder

We leven in een tijd van politieke verdeeldheid en maatschappelijke instabiliteit. Onbeantwoorde globalisering heeft geleid tot polarisatie en populisme. De geloofwaardigheid van ons politiek bestel staat op het spel. Juist nu daadkracht wordt gevraagd om de historische economische crisis en de klimaatcrisis op te lossen.

Het is tijd voor verbeelding. Het is tijd voor vernieuwing.

Het wordt de kunst om de vertrouwensvraag van burgers in Nederland en andere Europese landen op een geloofwaardige manier te beantwoorden. Het beantwoorden van de behoefte aan culturele en sociale bescherming vraagt niet om vasthouden aan het bestaande, maar om verbeelding en vernieuwing. Verbeelding over waar Nederland, waar Europa, vandaan komt en waar het naar toe moet (1), én vernieuwing van ons economisch bestel, onze verzorgingsstaat (2) in het licht van het proces van Europese economische en politieke integratie.

1) Wij willen Nederland sterker, schoner en toekomstbestendiger maken in de wetenschap dat onze kracht van oudsher ligt in vrijzinnigheid en openheid gecombineerd met een calvinistische arbeidsmoraal. Die vrijzinnigheid heeft zijn wortels in het feit dat Nederland altijd al een migratieland is geweest. Dit land is mede door nieuwkomers gevormd. Godsdienstvrijheid, respect voor mensenrechten en minderheden zijn pijlers waarop onze samenleving is gebouwd. De rechtstaat is ons gemeenschappelijke vertrekpunt. Wat mij betreft zijn dit ook de uitgangspunten voor de toekomst. Het is on-Nederlands om hele groepen burgers in onze samenleving op basis van hun geloofsovertuiging te stigmatiseren. Moslimfundamentalisme of religieusfundamentalisme van welke andere soort dan ook, beantwoord je niet met reactionaire politiek maar met handhaving van de rechtsorde! Laten we uitgaan van onze kracht!

Tegelijkertijd mogen we van nieuwkomers verwachten dat zij zich rekenschap geven van de waarden die in deze samenleving gangbaar zijn. Door taalonderwijs, inburgering en het volgen van een vakopleiding zal zelfstandig, vrijzinnig burgerschap moeten worden bevorderd. In Europees verband zal ingezet moeten worden op een gezamenlijk beleid op het gebied van arbeidsmigratie, afgestemd op de behoefte van de arbeidsmarkt en met een stimulans op terugkeer naar het land van herkomst. Een effectieve Europese aanpak van arbeidsmigratie laat zien dat de toekomst van Nederland ook op dit punt in Europa ligt. Europa biedt weldegelijk ook bescherming.

2) Maar er is meer om de polarisatie rondom het thema integratie te overwinnen: participatie. Door de crisis zijn veel mensen hun bestaanszekerheid kwijtgeraakt, of hebben moeite om werk te vinden. Het is daarom van groot belang dat definitief de stap wordt gezet naar een activerende participatiestaat. Iedereen wordt gevraagd om naar vermogen actief deel te nemen aan onze samenleving. Tegenover een werkloosheidsuitkering staat de plicht tot participatie. Zo snijdt het mes van twee kanten: emancipatie wordt bevorderd en de arbeidsmarkt wordt voorbereid op een zich vergrijzende beroepsbevolking. Want één ding is duidelijk. Linksom of rechtsom, we hebben nu en straks iedereen nodig!

Het belang van een participatiesamenleving reikt echter nog verder. We moeten de huidige economische crisis gebruiken als scharnier naar een betere, duurzame toekomst. We hebben alle kwaliteit en innovatiekracht van burgers en bedrijven nodig om onze economie weer te laten draaien en het overheidstekort terug te dringen. Maar dan wel op zo’n manier dat onze welvaart niet ten koste gaat van toekomstige generaties. Stilzitten en bezuinigen met de kaasschaaf heeft geen zin. De gevolgen van ongebreidelde marktwerking maken duurzaam en solidair hervormen nodig. Het gaat erom nu t ekiezen voor groene innovatie op het gebied van energie en mobiliteit, te investeren in onderwijs en arbeidskansen en hervorming van onze verzorgingsstaat en ons bestuur.

De huidige tijd vraagt om echte keuzes. Keuzes die uitstijgen boven de traditionele links-rechtsdeling, maar gericht zijn op een duurzame, solidaire, geëmancipeerde toekomst. Door open en eerlijk te zijn over de uitdagingen waarvoor Nederland staat, een beroep te doen op ieders verantwoordelijkheid om aan deze samenleving bij te dragen en een helder perspectief neer te zetten voor de toekomst, kan geloofwaardigheid teruggebracht worden in de politiek. En dat is hard nodig! Juist nu!