- Goedemorgen. Ik ben net ingestapt op Station X en daar deed het kaartjesautomaat het niet. Ik moet deze trein halen, als ik nu naar een kaartjesautomaat loop, mis ik mijn aansluiting.

- Dat is niet mijn probleem

- Dus het is mijn probleem dat het kaartjesautomaat niet functioneert?

- Ik moet iedereen die bij mij een kaartje koopt 35 euro extra rekenen.

- Dus omdat jullie automaat het niet doet, moet ik extra betalen?

- Het automaat op Station X is niet van de NS

- Het maakt mij niet uit van wie dat automaat is, ik kon er geen kaartje kopen en ik ben niet van plan mijn trein te missen

- Het is ook niet mijn probleem. Ik reken 35 euro extra.

Ik reageer niet, maar blijf hem stil staan aankijken.

- Waar moet u heen?

Hij zucht bij die laatste opmerking.

De deuren van de treinen zijn al dicht ondertussen. We staan met zijn tweeën bij de laatste geopende deur. Ik ga niet instappen zonder zijn toestemming, maar weiger een boete te betalen voor iets dat niet mijn schuld is.

- Station Y

- Als u beloofd dat u daar aangekomen een retourtje koopt, dan mag u mee

Natuurlijk beloof ik het hem en we stappen allebei in. Hij duikt in zijn hokje en controleert niemand. Bij de derde stop stap ik uit. Ik heb hem niet meer gezien en ga naar mijn werk.

Het was een succes, maar er waren geen GroenLinksers. Hoe vaak hoor je het niet en lees je het niet. Of er nou gedemonstreerd werd tegen de afbraak van het openbaar vervoer, gestaakt met de schoonmakers of werk onderbroken met de huisartsen, de hamvraag is waar de GroenLinksers nou weer waren. Het is een terechte vraag.

PvdA-ers en SP-ers hebben mooie jassen, body-warmers en petjes. Smaakvol vormgegeven in mooie partijkleuren. Ze hebben enorme ballonnen bij zich, waar echt gas in zit, zodat ze hoog boven de menigte uitzweven. De ballonnen, niet de PvdA-ers of SP-ers. Er zijn auto’s, grote bestelbussen vaak, die van partijwege de demonstratie ondersteunen met folders, gadgets, rozen en warme koffie of soep. Om kort te gaan, degelijk links legt zijn frontsoldaten in de watten.

En wat zet vrijzinnig links daar nou helemaal tegenover? Jassen die er – als ze al kleur hadden – na één keer wassen ronduit verschoten uit zien. Witte regenkleding die op geen enkele manier beschermt tegen wat voor nattigheid dan ook , maar die ook als ze van uitstekende kwaliteit zou zijn geweest niet herkend kan worden als van GroenLinks omdat de omvang van het logo eigenlijk alleen in millimeters kan worden uitgedrukt. En dat allemaal in de maten XXS, XS, S en M, zodat partijgenoten van formaat er niet eens in passen.
Gadgets die er zijn, moet je eerst zelf in elkaar zetten. Van de vijf pennen die de partij ter beschikking stelt, weigeren er twee onmiddellijk dienst en één na een middag schrijven. De ballonnen moet je zelf opblazen, zodat je ze achter je aan sleept in plaats van vrolijk boven je hoofd ziet vliegen. Om de ballon mee te voeren wordt bovendien slechts sisaltouw van tweede kwaliteit ter beschikking gesteld, zodat het er letterlijk houtje touwtje uit ziet.

Toch is dat niet eens werkelijk het probleem. Het werkelijk probleem is het karakter van de GroenLinkser. In de uitnodiging die mij en partijgenoten dringend maande naar Nijmegen af te reizen om aldaar de “Een Ander Nederland” nieuwjaarsreceptie op te luisteren, bevatte ook instructies met betrekking tot de zichtbaarheid. Na binnenkomst moesten wij ons bij een balie melden, en dan zou ons een button ter beschikking worden gesteld. Los van het feit dat ik de hele balie nooit heb gevonden; een button! Er zijn jassen, bodywarmers, t-shirts, petjes, hoodies en wat doet GroenLinks? GroenLinks doet een button!

Het kan niet anders, of het is genetisch. De GroenLinkser wil het gewoon niet. Het helpt niet dat zijn partij altijd rommel ter beschikking stelt, maar dat kan niet enige zijn. GroenLinksers kunnen zich eenvoudigweg niet tooien met partij-parafernalia. Als ze er een mooi verhaal van willen maken, verwijzen ze naar hun individualisme, maar ik denk dat ze er gewoon te beroerd voor zijn. Ik ook. Dus als u binnenkort bij een demonstratie voor/tegen het één of ander een dikke man met een groot kaal hoofd ziet, dan weet u nu: GroenLinks is er.

Afgelopen week maakte de Leidse VVD fractievoorzitter Paul Laudy bekend dat hij het wel ziet zitten om de gereserveerde gelden voor Openbaar Vervoer in Leiden te gaan besteden aan het asfalt van de Ringweg Oost. Niet heel verbazingwekkend omdat de Leidse VVD al jaren is verwikkeld in een wedstrijdje asfalt-verplassen met het CDA. GroenLinks vindt [...]

Woensdag 10 augustus
Mijn derde vakantiedag in Berlijn stond in het teken van een bezoek aan het voormalige concentratiekamp Sachsenhausen (http://www.stiftung-bg.de/gums/index.htm) in Oranienburg. De plaats Oranienburg ligt op ongeveer 35 kilomter afstand van Berlijn in de deelstaat Brandenburg. De vijfdagenkaart voor het openbaar vervoer in Berlijn en omstreken is ook geldig in een deel van Brandenburg. Hierdoor kun je deze kaart gewoon gebruiken op treinen van de Deutsche Bahn naar Oranienburg. Vanuit het station Oranienburg rijdt een bus naar Sachsenhausen.

read more

Hoe komt zo een nieuwe Openbaar Vervoer concessie nou tot stand? Welke momenten zijn er voor het huidige college van B&W geweest om bij te sturen? Hoe kan het dat er nu noodbushaltes zijn? Waarom zijn er geen procedures gestart om deze op een normale manier aan te leggen? Waarom niet eerder burgers betrokken bij deze verandering van de busroute? Hoe lang staan de reizigers nog in de kou?

lees verder

Ooit zal er een land zijn waar alle mensen vreedzaam en gezond kunnen leven. Een land waar rijkdom eerlijker is verdeeld. De hoogste salarissen zijn er aan een acceptabel maximum gebonden, de laagste aan een realistisch minimum en eenieder verricht arbeid naar vermogen. Het verzorgen en opvoeden van kleine kinderen door de ouders wordt beschouwd als een der belangrijkste taken in de samenleving en navenant gehonoreerd. De banken stellen zich weer dienstbaar op door betrouwbaar geld te bewaren en uit te lenen. Beurzen en hedgefundsen bestaan niet meer. Het betalen van belasting ziet de mens als bijdragen aan een collectieve spaarpot voor zaken die het algemeen belang dienen: onderwijs, zorg, veiligheid, natuurbehoud, openbaar vervoer, (duurzame) energie, communicatie. De mensen zijn er vrij om te zeggen wat ze willen en binnen de grenzen van de wet te doen wat ze willen. Verschillende huidskleuren en verschillende gewoontes vormen een verrijking van de cultuur. Geloof speelt als politieke stroming geen rol meer. Ontwikkelingsgeld wordt gebruikt om jonge allochtonen in dat land een goede opleiding te geven, zodat ze hun land van oorsprong met een behoorlijk beginkapitaal kunnen helpen opbouwen. De minister-president van dat land is slim, mooi, ze heeft het hart op de goede plek en ze heet Femke; het land zelf heet Europa.

Onlangs was ik de dagvoorzitter van een bijeenkomst voor GroenLinks-kaderleden over energie. Op die dag werden ervaringen uitgewisseld en ideeën aangedragen voor gezamenlijke plannen. Van een paar gemeenten, waar GroenLinks de duurzaamheidswethouder levert, was een verslag gemaakt. Hier volgt een weergave van het duurzaamheidsbeleid van de gemeente Nijmegen. 

De gemeente Nijmegen heeft in de vorm van Het Groene Hert een symbool verbonden aan haar succesvolle energiebeleid. Het Groene Hert staat voor alle energiebesparende maatregelen, voor schone energie en voor alle andere vormen van duurzaamheid die in dit verslag worden genoemd.

Doelstellingen
De gemeente Nijmegen heeft een lange termijn doelstelling wat betreft energiebeleid: De gemeente moet energieneutraal zin in 2045. De wethouder wil dat er dan 50% wordt bespaard op energie en dat 50% van de energie duurzaam wordt opgewekt. Op dit moment vindt Jan van der Meer de korte termijn doelstellingen echter belangrijker. Dit ook om te monitoren of de gemeente op koers ligt. Tot nu toe blijken mensen inderdaad te besparen. Tot medio 2010 is er een energiebesparing van 3,84% geweest in de gemeente.

Voor de energiebesparing heeft de gemeente een doelstelling per doelgroep vastgelegd. De eerste doelgroep zijn de grote bedrijven en instellingen. 16 van dit soort spelers hebben samen het Nijmeegs Energie Convenant (NEC) getekend. Het streven was om in 3
jaar tijd 9% energie te besparen, dus 3 % per jaar. Uiteindelijk is er in totaal zelfs 10% bespaard. Opvallend is wel dat de gemeente één van de 3 deelnemers is die de 3% besparing per jaar niet heeft gehaald. De tweede doelgroep wordt gevormd door de midden- en kleine bedrijven. Hierbij moet gedacht worden aan supermarkten, zorginstellingen en corporaties. Het is wettelijk toegestaan om bij deze doelgroep in sommige gevallen energiebesparende maatregelen af te dwingen. De derde doelgroep bestaat uit de particuliere woningeigenaren. Dit is de moeilijkste groep omdat individuen nog niet zo hard lopen voor energiebesparing. De gemeente heeft voor deze groep een aantal subsidieregelingen vastgesteld. Zo is er een regeling voor groene daken, voor zonnecellen en voor bredere energiebesparende maatregelen.

Het Groene Hert
Omdat klimaatverandering nog onvoldoende in het hart (op z’n Nijmeegse: hert) zit en omdat duurzaamheid herkenbaar moet zijn voor de burgers, heeft de gemeente iets overkoepelends bedacht: Het Groene Hert. Aan alles wat er gebeurt op dit vlak wordt het beeld van het hert verbonden. Sinds februari van dit jaar is er zelfs een winkel van Het Groene Hert. In deze winkel kunnen mensen duurzame producten kopen, maar burgers kunnen er ook advies krijgen over subsidies. Tevens worden leveranciers van duurzame energie en consumenten er in contact gebracht. De winkelier krijgt voor de ontzorgende functie geld van de gemeente.

Schone energie
Naast het besparen van energie probeert de gemeente Nijmegen energie ook te verschonen. Zo komen er vijf windmolens. Dit proces  gaat echter moeizaam vanwege de ruimtelijke ordening. Ook is de gemeente bezig met een warmtenet. Dit moet het paradepaardje worden van wethouder Van der Meer. Wanneer het warmtenet goed is ingevoerd kan hiermee de helft van de duurzaamheidsdoelstelling worden bereikt. Daarnaast werkt de gemeente nog aan de Groene Hub, het stimuleren van de productie en het gebruik van biogas. Het busbedrijf dat het openbaar vervoer in Nijmegen verzorgt is een grote afnemer van biogas. Tenslotte is de gemeente hard bezig met een zonnekracht wijk.

Persoonlijke missie
Volgens de wethouder moet de gemeente een regisserende en stimulerende rol vervullen in dit alles. Alleen al door ermee bezig te zijn en door af en toe te spreken over projecten en succes wordt er een bewustzijn gecreëerd. Jan van der Meer geeft ook aan dat het belangrijk is om tijdens de coalitie-onderhandelingen geld te claimen voor energiebeleid. Als hier tijdens de coalitie-onderhandelingen niet over wordt gesproken komt er niks van. De missie van wethouder Van der Meer is het creëren van enthousiasme voor energiebeleid en duurzaamheid bij andere partijen. Op dit moment vreest hij nog dat wanneer GroenLinks wegvalt in Nijmegen het energiebeleid instort. Door het onderwerp breed uit te zetten en het onderwerp te promoten hoopt hij zijn issue veilig te stellen.

Kerstgedachte: graag belasting betalen.

Met de kerst wil je graag een goed gevoel krijgen. Iets doen waar je voldoening van krijgt. Iets buitengewoons dat eigenlijk gewoon zou moeten zijn. Meestal speelt zich dat af in de eigen kring van familie en/of vrienden. Maar veel mensen zijn met de kerst ook vrijgeviger en hebben meer compassie met medemensen die het slecht getroffen hebben.

Dit kan ook worden uitvergroot naar de hele samenleving. We staan aan de vooravond van forse bezuinigingen. Hoe kan je onze gemeenschap dan behulpzaam zijn? Door meer belasting te betalen. Dan hoeft er minder te worden bezuinigd. Dus worden minder mensen door bezuinigingen getroffen. En veel bezuinigingen benadelen vooral mensen (soms dubbelop) die toch al minder bedeeld zijn. Denk maar aan mensen met een minimuminkomen, zorgvragers, (chronisch) zieken enzovoort.
Als de overheid meer te besteden heeft, dan betaalt deze daar over het algemeen zaken mee waar we met z’n allen voordeel van hebben. Natuurlijk heeft iedereen zijn bezwaren op onderdelen, maar er zijn nu ook veel bezwaren tegen bezuinigingen. Want we geven ook graag om cultuur en natuur, onderwijs, ontwikkelingssamenwerking, een beter milieubeleid, een beter openbaar vervoer en oplossen van files.

Het is een kwestie van hoe je tegen onze samenleving aan kijkt. Meer belasting betalen geeft een goed gemeenschapsgevoel. Zo vragen in de Verenigde Staten van Amerika enkele miljardairs om meer belasting te mogen betalen. We betalen naar draagkracht. Het minste pijn doen de inkomstenbelasting en de belasting op vermogen. Dat is toch geld dat je niet echt in de handen hebt. En natuurlijk krijgen rijkere mensen een hogere belastingaanslag. De meeste mensen hebben geprofiteerd van de welvaartstijging. We kunnen wat missen omdat we materieel veel bezitten. Het kan allemaal wat soberder. Wat langer doen met wat we hebben. We leven toch al grotendeels in een vervangingseconomie met weinig echt nieuwe producten. Nu ben ik niet naar de miljonairsbeurs geweest, dus weet ik niet wat ik allemaal mis. Maar een tandje minder zou toch geen bezwaar mogen zijn. Ik geef toe dat van minder duur consumeren weer een hele hoop mensen last krijgen want minder verkopen betekent ook minder produceren en dus minder inkomen / winst. Maar daarvoor komen andere zaken in de plaats. En de overheid blijft niet op z’n geld zitten. Die belastingcenten worden weer uitgegeven en komen dus ook weer beschikbaar voor onze economie. Eigenlijk is het rondpompen van geld. Maar dan meer voor ons allen.
We gaan dus met een goed gemoed belasting betalen. Met z’n allen die wel een paar procent kunnen missen. Voor het goede doel: onze samenleving. Met ingang van belastingjaar 2012.

Een gelukkig kerstfeest en een vrijgevig 2012 gewenst,

De grote onrust die in Monnickendam is ontstaan met de komst van de nieuwe busmaatschappij, is voor een groot deel door het college zelf gecreëerd. Dat was de inbreng van GroenLinks tijdens de raadsvergadering van 15 december 2011.

lees verder

Hoe lang nog laat de gemeente Waterland de busreiziger in de regen en kou staan? Ook de gemeenteraad kwam in de raadsvergadering niet tot een oplossing. De nieuwe busmaatschappij EBS rijdt in Monnickendam ook in tegengestelde richting over de Lijnbaan. Dat is sinds augustus vorig jaar bij de gemeente bekend.

lees verder

Leeuwarden, 8 december 2011 - De laatste tijd ontvangen we (GrienLinks Fryslân) regelmatig klachten over de oplaadpunten in de bus. Mensen die hun kaart willen opwaarderen worden verrast door een AVM (oplaadpunt) die enkel een grijs scherm geeft of buiten dienst is. Tijd voor onderzoek. In gesprek met reizigers, chauffeurs en zoveel mogelijk AVM’s checkend, reizen we van Leeuwarden naar Drachten en vice versa. Uit gesprekken met de passagiers blijkt dat veel mensen gebruik maken van automatisch opwaarderen en dus geen gebruik hoeven te maken van de oplaadpunten in de bus. Echter er is een percentage van zo’n twintig procent die geen gebruik maakt van de automatische optie. Zij geven aan dat de AVM’s in de bussen al minstens drie weken buiten werking zijn. Dit is met name lastig als er geen oplaadpunt in hun dorp is. Ze kunnen via het internet wel een product kopen, maar niet ophalen in de bus. Het beleid in de bus is: “Is je saldo te laag, eerst een kaartje kopen graag”. Een sticker met deze tekst is bevestigd naast de OV-chiplezer bij binnenkomst van de bus. Maar waar ligt de grens? Heb je te weinig saldo als je via internet net 50 euro gekocht hebt. Even voor de duidelijkheid, als je via internet een product koopt dan komt dit niet direct op je kaart te staan, maar moet je dit ophalen via een AVM in de bus, alvorens dit op je OV-chipkaart komt te staan. Zegt u het maar. Heb je te weinig saldo, of is het een verwijtbaar iets van de vervoerder? Op dit moment is het de passagier die moet betalen en bij binnenkomst een kaartje moet kopen als de AVM niet werkt. Dit lijkt ons de omgekeerde wereld. De chauffeurs die we spraken bevestigen dat AVM’s bij Connexxion al lange tijd buiten werking zijn. Een chauffeur geeft aan dat hij met een knoop in zijn maag zit: moet hij de passagier laten betalen voor iets dat niet werkt in zijn bus? Vervolgens laat hij de richtlijnen van het bedrijf zien hoe te handelen. De tekst van de sticker is de richtlijn, ongeacht de omstandigheden. Andere chauffeurs komen met zelfde verhalen en een ieder gaat op zijn eigen manier met de passagier om. Dit zorgt voor frictie. Als de één de passagier laat doorlopen en dezelfde passagier moet de volgende keer betalen bij een andere chauffeur, dan geeft dit problemen. Overigens geven de chauffeurs ook aan dat er veel problemen zijn met de anonieme OV-chipkaarten bij Connexxion. Ze weigeren vaak dienst. Dat terwijl de passagier bij Qbuzz, Arriva en de NS wel gewoon op de kaart kan reizen. Tot slot zijn we ook zelf de AVM’s gaan testen: 15 in totaal. 11 van Connexxion en 4 van Qbuzz. De 11 van Connexxion waaran 6 stadsdienst en 5 buitendienst: geen van deze AVM’s werkten. Bij Qbuzz (streekbussen): 1 van de AVM’s weigerde dienst. Kortom: de problemen liggen vooral bij Connexxion. Het wordt hoog tijd dat de problemen worden opgelost. De gedeputeerde Verkeer en Vervoer van de provincie Fryslân is inmiddels op de hoogte en zal de vervoerders erop aanspreken. Uiteraard blijven wij het volgen. Komt u AVM’s tegen die niet werken: laat het ons weten.

Wie een schone auto rijdt, zou minder parkeergeld moeten betalen. Maar dat wil de staatssecretaris niet. Terwijl steden juist graag groene politiek voeren. Lees het opiniestuk dat Tweede Kamerlid Liesbeth van Tongeren schreef samen met wethouder Jan van der Meer in Nijmegen, wethouder Frits Lintmeijer in Utrecht en stadsdeelwethouder Dirk de Jager in Amsterdam-West.

Niet minder dan drie kabinetten bogen zich erover: een simpele regeling die het gemeenten mogelijk maakt om schone auto’s minder parkeergeld te vragen. Deze week zette staatssecretaris Atsma (Infrastructuur) het wetsvoorstel bij het grof vuil. Daarmee zet hij een dikke streep door een belangrijk adagium van dit kabinet: decentraal wat kan, centraal wat moet. Alhoewel de lucht in Nederland gemiddeld gesproken langzamerhand ietsjes minder ongezond is geworden, blijven er met name in de steden veel knelpunten over.

De Vereniging Nederlandse Gemeenten trok pas weer aan de bel: als de lucht niet schoner wordt en we de afgesproken normen niet halen, blijven niet alleen de gezondheidsrisico’s te hoog, maar ontstaan er, net als tien jaar geleden, wettelijke problemen met nieuwbouw. Het beleid van het kabinet om de lucht te klaren is weinig behulpzaam. Door de snelwegen te verbreden, neemt ook de druk op wegen in de stad verder toe. Mensen moeten tenslotte via die brede wegen het stedelijk gebied in. De kaalslag in het openbaar vervoer helpt ook niet om mensen te verleiden over te stappen op duurzamer vervoer. Bovendien wordt het fiscaal beleid om schone auto’s te stimuleren uitgekleed. De verhoging van de maximum snelheid tenslotte leidt tot extra uitstoot.

Een staatssecretaris die zelf weinig doet, zou op zijn minst decentrale overheden die hun verantwoordelijkheid willen nemen de kans moeten geven dat te doen. Dat zou ook passen in de verregaande decentralisatiepolitiek van dit kabinet. Het is dan ook knap inconsequent om gemeenten het recht te ontzeggen om mensen die investeren in superschone (en doorgaans dure) auto’s een voordeeltje te bieden bij het parkeren. Een nieuw fenomeen in Nederland: schoon autootje pesten.

Atsma zegt zich bovendien zorgen te maken over mensen met een krappe beurs. Die zouden nadeel kunnen ondervinden van gedifferentieerde parkeertarieven. Dat valt te bezien. Het bieden van voordeel aan de een, betekent niet per se nadeel voor een ander. Het argument is ook hypocriet: op tal van andere beleidsterreinen interesseert de inkomenspositie van laagbetaalden dit kabinet geen zier.

Er komt nog iets bij. Door een wetsvoorstel dat al sinds 2007 in het vat zit letterlijk op een achternamiddag van tafel te vegen, toont de rijksoverheid opnieuw haar onbetrouwbaarheid richting ondernemers. Groene pioniers, ondernemers die innovatieve producten willen slijten zoals elektrische auto’s of auto’s op biogas, worden gek van de wispelturigheid van de overheid. Het fiscaal regime verandert om de haverklap en aangekondigde wetten die schone auto’s een steuntje in de rug geven, verdwijnen plots van tafel. Daar bouw je geen businesscases mee op.

We hadden meer verwacht van staatssecretaris Joop Atsma. In het verleden maakte juist hij zich sterk voor bijvoorbeeld investeringen in snelfietsroutes. Maar deze CDA-bewindsman heeft zich inmiddels gevoegd naar de anti-duurzaamheidssentimenten van dit kabinet. Louter uit rancune tegen alles wat groen is weigert hij nu ook steden de kans te geven moderne groene politiek te bedrijven. Daarmee vervreemdt het CDA zich niet alleen van stedelijke kiezers, maar ook van groene ondernemers.

In een overzicht dat ik voor de gemeenteraad heb laten maken van alle projecten waar Breda aan werkt om Breda Klimaatneutraal in 2044 te laten zijn - en dat zijn er vele tientallen - was ook een onderzoeksproject opgenomen over Ultra PRT. Een wakkere journalist, die eerder blijkbaar wat heeft zitten slapen, want het project loopt al meer dan een jaar in het kader van het project Innovatie Klimaatneutrale steden en wordt in diverse stukken ook vermeld, pikte het idee op, vroeg mij om een toelichting, maakte een artikeltje op de voorpagina en iedereen heeft er plotseling een mening over. Heel veel enthousiaste meningen met voorbeelden elders in de wereld, bedrijven die hun hulp graag toezeggen en nieuwsgierigen die vragen wat er precies wordt onderzocht.

Maar zoals gebruikelijk zijn er ook veel azijnpissers: mensen die de wethouder van grootheidswaanzin beschuldigen, die mij voor gek verklaren en, zoals de hoofdredactie van Breda Vandaag, ook mensen die vinden dat ik me maar beter met gratis fietsenstallingen en het tekort van het Breda's Museum bezig kan houden 'in plaats van met megalomane projecten'. Terecht dat daar weer iemand op reageert dat het nogal voorbarig is om al een oordeel te hebben over een plan dat nog niet eens bestaat.

Toegegeven: het ziet er futuristisch uit, al die elektrische onbemande karretjes op een monorail dwars door de stad. Maar we moeten ons natuurlijk eerst afvragen hoe de behoefte aan mobiliteit groeit in de komende jaren. En alle tekenen wijzen erop dat er steeds meer auto's en automobilisten komen. Zelfs als die allemaal schoon en duurzaam zijn, geeft dat toch onoplosbare knelpunten op vrijwel alle belangrijke toegangswegen en kruisingen na 2020. Ook raadpleging van diverse gerenommeerde deskundigen kan mij niet vrolijker stemmen. En dus het is zaak om, ter voorbereiding van de nieuwe structuurvisie voor Breda, ook een beeld te hebben van alle oplossingsmogelijkheden. U zult begrijpen dat daarbij de fiets en het openbaar vervoer voor mij ook hoog scoren want meer asfalt kent ook erg veel nadelen, vooal voor bewoners en de natuur.

Nu begrijpt u mogelijk wat beter waarom ook dit idee van de Ultra PRT onze aandacht heeft getrokken. Want nieuwe vrije busbanen zoals voor de Volans, trams of lightrail kosten klauwen vol geld en zijn ook erg duur in de exploitatie. En dat zou wel eens de grootste winst van deze nieuwe vorm van openbaar vervoer kunnen zijn: hij is goedkoop in exploitatie en onderhoud en geeft een hoog comfort. Willen we dat niet als alternatief voor of naast de auto?

De gemeenten krijgen steeds meer taken van het Rijk op hun bord. Jeugdzorg, sociale werkplaatsen, een deel van de AWBZ, vanaf 1 januari ligt het allemaal bij de gemeenten. Maar zijn zij daar wel klaar voor? EenVandaag deed samen met de vereniging van raadsleden Raadslid.Nu onderzoek onder meer dan 1800 raadsleden.

Gemeenteraadsleden voorspellen grote financiële problemen voor hun eigen gemeente het komende jaar. Dat blijkt uit onderzoek van EenVandaag onder 1800 gemeenteraadsleden. Een ruime meerderheid (69 procent) verwacht dat hun gemeente de extra taken die dit kabinet per 2012 overhevelt niet aankan.

Een kwart van de geraadpleegde gemeenteraadsleden geeft aan dat hun eigen gemeente op dit moment al in financiële moeilijkheden verkeert. Zes op de tien verwachten dat de positie van hun gemeente het komende jaar verder verslechtert.

Het kabinet draagt in 2012 veel taken over aan gemeenten, zoals jeugdzorg, de AWBZ en sociale werkvoorziening. Raadsleden hebben in principe geen probleem met deze decentralisatie: 73 procent vindt het zelfs een goede zaak. Maar de manier waarop het kabinet het doorvoert stuit op grote weerstand: 65 procent vindt het tempo veel te hoog en 77 procent van de raadsleden stelt dat het Rijk bezuinigingen teveel doorschuift naar de gemeenten: “Dit beleid zet ons onder zware financiële druk.

Het Rijk dumpt haar bezuinigingsproblemen bij de gemeenten. Voor velen van ons zal de kwaliteit van voorzieningen noodgedwongen gaan afnemen. Dat gaat leiden tot schrijnende gevallen!”, schrijft een deelnemend raadslid.

Raadsleden verwachten dat hun gemeente de bezuinigingen gaat oplossen door subsidies te verlagen of in te trekken (88 procent), door minder werk uit te besteden (84 procent), door bestaande plannen op de lange baan te schuiven (80 procent) en door de OZB te verhogen (41 procent).

Het onderzoek is gehouden in samenwerking met de vereniging van Nederlandse raadsleden, Raadslid.Nu. “Deze uitslag moet voor het Rijk een signaal zijn,” reageert bestuurslid Hanneke Balk. “Decentralisatie is prima, maar wel met voldoende geld en met beleidsvrijheid. Want alleen als er ruimte is voor echte gemeentelijke maatwerk en voldoende voorbereidingstijd kunnen we onze inwoners iets goeds bieden.”

Over het onderzoek:
Het onderzoek is gehouden van vrijdag 4 november tot en met donderdag 10 november onder 1850 gemeenteraadsleden in Nederland.
(bron: http://www.eenvandaag.nl/politiek/39022/gemeenten_krijgen_extra_taken) 

Van af 27 Oktober j.l., was ik gestart met mijn eerste Wajong Werkt Presentatie voor grotere groepen, had wel eens vaker grote groepen toe gesproken maar niet met een ingestudeerde tekst wat mij overigens wel goed af ging ten opzichte van 1a 2 toeschouwers.

Even in vogelvlucht: Op 27 Oktober had ik naar mijn idee de beste Wajong Werkt presentatie gegeven, ik kwam hier door vervoersproblemen later aan en door mijn verloren tas had ik ook mijn spiekbriefje niet bij mij.. Toen ik binnen kwam kon ik gelijk mijn jas uit trekken en starten met presenteren. Dat ging best vloeiend zeker voor een eerste keer, ik had gewoon de tijd niet vlak vooraf om na te denken wat als dit of dat nou mis gaat etc;

3 November bezocht ik vanuit CrossOver het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport om alle werknemers daar uit te nodigen voor een lunch en een discussie (vind plaats op 10 November) die hen erop zou wijzen dat de Wajongers niet vergeten mogen worden en sterker nog dat zij de Wajongers nodig zijn!

Tijdens die dag gingen we in groepjes van 3 alle afdelingen bij langs en nadat de eerste 2 uitnodigingen verstrekt waren greep ik ook mijn momenten (een vertegenwoordiger van CrossOver tipte mij om ook mijn eigen ding aan te grijpen), liet weten dat ik als Wajonger actief bezig was binnen GroenLinks (legde de nadruk op Chronisch Zieken en Gehandicapten), dat ik vanuit het CNV(j) Wajong Werkt Promo Team de misschien toekomstige werkgevers bezoek om aan hen voorlichting te geven wat Wajongers wel kunnen en zouden willen, wat de financiële voordelen zijn voor de werkgever zijn wanneer deze wel een Wajonger in dienst nemen ook wanneer deze niet naar verwachting zou kunnen presteren en voor mezelf sloot ik telkens af met mijn WSW indicatie (zelf sta ik op een wachtlijst voor betaald werk, ben tegen die tijd 64 of zo), mijn vrijwilligers werk binnen stichting de Zonnebloem en mijn bezigheden binnen de Netwerk Marketing…

Beetje vuil van mezelf misschien, in de 1e plaats was het een (zogenaamde) schreeuw om hulp gevolgd door een aantal trigger punten waar wel over na gedacht mag worden:
- Onderdelen hiervan moeten de 2e kamer gewoon beter bereiken en ikzelf ben bezig om mij hierin ook beter te ontwikkelen.
- Aangeven hoe handig het CNV(j) Wajong Werkt Promotie Team is, ik schrijf nu op persoonlijke titel maar wij informeren toekomstig werkgevers over de huidige regelgeving aan iedere werkgever die ons uitnodigt! Doel is de werkgever beter op de hoogte te stellen, tegelijkertijd hebben wij als Wajonger wel de mogelijkheid om ons eigen visitekaartje achter te laten
- Promotie voor mezelf in de ruimste zin van het woord, mijn eigen kwaliteiten, producten of desnoods adviezen maar even gaan verkopen.

7 November stond er een Wajong Werkt presentatie op de agenda in Leeuwarden voor het UWV, dat kwam mezelf ergens vrij slecht uit i.v.m. tijdsdruk, had nadien een andere afspraak wat ik net op het randje zou kunnen halen wanneer het openbaar vervoer goed zou verlopen. Een kleine week vooraf kreeg ik de bevestiging dat ik ruim op tijd weer de trein Naar Hoogeveen kon pakken om om 14:15 weer terug te zijn in Hoogeveen (zat met trein keuzes, 12:00 retour was goed, 13:00 retour zou ik moeten rennen). Anderzijds, zelf wil ik natuurlijk het CNV(j) Wajong Werkt Promo Team ook dichter in mijn eigen omgeving op de kaart zien te krijgen.

Tijdens de trein reis vanaf Meppel naar Leeuwarden werd ik opgebeld door mijn diëtiste waarbij deze aangaf onze huidige afspraak ook wel wilde doorschuiven naar de 21e.. Mooi ;-)

Zelf arriveerde ik om 10:15 op locatie zoals afgesproken was, mijn collega kwam wat later i.v.m. reistijden, op zich geen ramp want de presentatie startte toch pas om 11:00

Had een uur de tijd om onze spullen alvast klaar te zetten, 10 minuten zijn veelal voldoende, tijdens dat wij aan het woord zijn voor grotere groepen starten wij met een Powerpoint introductie, gevolgd door een filmpje en daarna gaan we tijdens het spreken weer verder met de Powerpoint presentatie.. Het was ff puzzelen, betreffende computers speelden het filmpje veel te langzaam af dus uiteindelijk hadden wij (iemand van het UWV en ik zelf) de beamer maar gekoppeld aan een laptop.

Tijdens het werken aan oplossingen en ook nadien werd er gevraagd aan mij moet je nog oefenen, nee niet nodig was mijn antwoord.. Hoe lang denken jullie bezig te zijn? Antwoordde zelf dat de hele presentatie zo’n 15 minuten zou duren exclusief vragen die wij zouden kunnen gaan krijgen…

Ik overhandigde mijn presentatiemap met daarbij de informatie mijn collega start het gesprek, zelf ga ik daar verder, mijn collega vervolgd weer.. Daar, daar en daar vertellen we samen wat en zelfs de ingestampte teksten kende ik gewoon uit mijn hoofd.

Vanaf het moment dat mijn collega ook arriveerde, wij onderling nog even bij gepraat hadden etc; waren we beiden rustig klaar voor de start..

Mijzelf voorstellen ging prima, de onderdelen waarbij ik met persoonlijke voorbeelden kon komen van mijzelf of wat ik allemaal gezien en gehoord had gingen vloeiend.. Bij de rest liet ik het een en ander over aan mijn collega of ik ging mijn delen bijna voorlezen.

Wij kregen nadien de feedback dat wij een hele goede presentatie neer hadden gezet,
Zelfs bij navraag waarbij ik eerlijk was over mijn mistakes en fouten kreeg ik de feedback dat ik juist die prima had opgelost en dat juist dat een soort van wil toonde!

Het werkgevers congres op 8 November ging ik voor,
Aldus de programmering duurde deze van 12:00 tot 15:25
Tussen 13:55 en 14:25 konden wij onze presentatie geven.

Zelf mocht ik van af 12:00 aanwezig zijn of gewoon vanaf 12:45 om de Lunch mee te pikken, beetje overleg met een coach van het CNV(j) Wajong Werkt Promotie team.
Het gehaast had ik niet zo’n trek aan, het Flevoziekenhuis licht op 10 minuten loop afstand van Almere Centrum…

Zelf kon ik kiezen uit een trein rit Hoogeveen – Hilversum – Almere Centrum, Hoogeveen - Zwolle – Amersfoort – Almere Centrum of Hoogeveen – Hilversum – Almere Centrum maar dan heel weinig looptijd overhouden in een onbekende plaats.

Zelf nam ik de trein van 9:42, arriveerde om 11:55 voor het FlevoZiekenhuis,
Leuk moment om nog even wat nicotine te downloaden en bij binnenkomst trof ik de persoon met wie ik de Wajong Werkt presentatie zou gaan geven.

Nadat we ons aangemeld hadden konden we koffie pakken, genieten van een muziekspel en nog even voor clown spelen. We zaten onderling wat te bluffen om deze op te zetten tijdens de presentatie, gelukkig moesten we de neuzen na de lunch weer inleveren dus had ik meteen een goede smoes om mij niet aan mijn woord te houden ;-)



Onderling hadden we nog even het een en ander overlegd, hij zelf zou zijn eerste presentatie geven. Ik zelf had een houding van we gaan nu misschien 14 a 20 mensen toespreken wat wel een drempel voor mezelf was bij aanmelding, maar tijdens een Werkgeverscongres i.v.m., de week van Chronisch zieken wilde ik er zelf graag bij zijn..

1. om maar bij te leren
2. contacten te leggen
3. Presenteren, een Wajonger hoeft niet aan de kant gezet te worden!
4. Politiek gezien ideeën uit te wisselen

Off topic, terug naar afgelopen presentatie van 8 November.
Tegen de tijd dat wij aan de beurt waren vanuit het CNV(j) Wajong werkt promotie team, mochten wij zo’n 72 mensen te woord staan..

Zelf schrok ik even van het aantal toeschouwers, op advies van onze Coach van het Wajong werkt promotie team vermelde ik na het mezelf voor gesteld te hebben voor een groot publiek.. ff te laten weten dat het gebeuren nieuw voor mij was.

Tijdens de presentatie voor veel meer mensen dan dat ik vooraf verwacht had,
Konden zowel mijn collega Wajongere als ikzelf ons eruit redden met een grapje tussendoor waardoor onze presentatie wel heel duidelijk over kwam!

Slot resultaat was dat ik vanuit het CNV(j) visitekaartjes kon uitwisselen met een aantal mensen, uitgenodigd ben om een presentatie te geven in Schiedam met mijn nieuwe collega waar ik ook zeker graag op in ga!

Onze huidige presentaties lopen tot Juni/juli 2012 als ik mij niet vergis, uit eigen belang hoop ik samen met een collega van mij ook meerdere presentaties te mogen geven bij alles wat boven Zwolle licht ;-)

Meer weten?
Neem gerust contact met mij op.

Hmm, ‘als bezoekers in je tuin staan te pissen, neemt het draagvlak snel af’. Waarom ik niet ‘urineren’ of gewoon ‘plassen’ heb gezegd tijdens het interviewtje is me even ontgaan. Maar waar is het wel: licht aangeschoten mannen die de vrijheid nemen om hun blaas te legen tegen elk willekeurig verticaal stukje stad zijn een doorn in het oog van velen. Vooral tijdens grote evenementen, zoals de Gay Pride of de huldiging van een willekeurig elftal, zijn wildplassers in grote hoeveelheden te bewonderen. Dat is vies en zorgt voor irritatie bij buurtbewoners en niet-plassende bezoekers. En daarom zouden er meer plasvoorzieningen in de stad moeten komen.

Dit is slechts één van de voorstellen die D66′er Sebastiaan Capel en ikzelf doen in het initiatiefvoorstel ‘Een duurzaam evenementenbeleid: drie kansen voor Amsterdam’. Zo willen we ook graag dat er een app ontwikkeld wordt bij evenementen die verwachten meer dan 5000 bezoekers te trekken, die dan in plaats komt van een toegangskaartje en plattegrond. Dat scheelt weer rotzooi op straat! Ook zou het goed zijn als evenementen beter bereikbaar worden met fiets en openbaar vervoer. Zo is de Westergasfabriek prima te bereiken met de fiets, maar dan moet je wel weten waar je ‘m neer kan zitten. Hetzelfde geldt voor de Parade in Amsterdam Zuid.

Zes-en-twintig voorstellen doen we. Die hoeven echt niet allemaal uitgevoerd te worden: we willen graag met dit voorstel inspiratie geven aan het College van Burgemeester en Wethouders om zelf met duurzame voorstellen te komen die ervoor zullen zorgen dat de grote evenementen in de stad meer rekening houden met de omgeving. Duurzame mobiliteit, duurzaam productbeheer en duurzame communicatie: drie kansen voor Amsterdam. Lees hier het voorstel!

Gelukkig werd er dit weekend weer eens gewonnen in de competitie. Ook nog met ruime cijfers, tegen een ploeg waarmee we het anders altijd moeilijk hebben. Het leidde de aandacht, al was het maar voor even, af van de bestuurscrisis die schijnt te woeden in en om de Arena. Met dank aan de Telegraaf (spreekbuis van Cruijff) en Parool/AD (voor het broodnodige tegengeluid) weten we hoe gezellig het eraan toe gaat in de Raad van Commissarissen. Duidelijk is in elk geval dat er nog steeds geen nieuwe technisch directeur is en dat Cruijff nog meer vertrouwelingen in de Ajax-organisatie probeert binnen te krijgen. De kern van het probleem is volgens Cruijff “dat we verschillend denken. Zij zien Ajax als een beursgenoteerd bedrijf. Ik zie Ajax als een voetbalclub.”

Het conflict tussen Cruijff en co. en de anderen is een tegenstelling die in de bestuurskunde en organisatiewetenschap klassiek is geworden: managers tegenover professionals. Het is een tegenstelling die we ook in het onderwijs, in de zorg, in het openbaar vervoer en in veel andere sectoren tegenkomen. Sommigen zijn ervan overtuigd dat je niet goed in staat bent een ziekenhuis te leiden als je niet zelf ook operaties hebt gedaan, of dat je geen goede directeur van een middelbare school kunt zijn als je niet zelf ook voor de klas hebt gestaan. Vandaar de wens van Cruijff om overal in de organisatie ‘voetbalmensen’ in managementposities aan te stellen: je kunt alleen Ajax leiding geven, als je zelf ook hebt gevoetbald. En dan het liefst op een hoger niveau dan Beenhakker, Adriaanse of Van Gaal. Managers die niet die achtergrond hebben, zouden niet snappen hoe een voetbalclub geleid moet worden en zouden ook niet snappen hoe je binnen een club professionals (trainers) tot hun recht kunt laten komen.

Maar de tegenstelling tussen bedrijf en voetbalclub is misleidend: Ajax is natuurlijk allebei. Een stervoetballer is niet meteen een goede trainer en zeker niet meteen een goede manager. Wie op cruciale functies zit in een grote organisatie met veel personeel en een miljoenenbegroting, heeft er weinig aan dat hij in een ver of minder ver verleden zo’n mooie voorzet in huis had. Een deel van Ajax is een bedrijf en moet ook als een bedrijf worden geleid. Juist managers die niet beladen zijn met te veel voetbalachtergrond kunnen de professionals op de Toekomst en in de Arena de ruimte geven om hun kwaliteiten in te zetten. Te veel voetbalkapiteins op een schip leidt alleen maar tot gedoe over de koers, voordat de boot überhaupt kan gaan varen.

In de praktijk blijkt de tegenstelling tussen managers en professionals helemaal geen tegenstelling te zijn. Eerder zijn beide groepen complementair, als ze elkaar tenminste de ruimte geven dat te doen waar elk van beiden goed in is. Ik zou hopen voor mijn cluppie dat Cruijff ooit nog eens tot dat inzicht mag komen. Dan kunnen zowel Steven ten Have als Frank de Boer hun werk doen en staan we volgend jaar weer op het Museumplein. Of op zo’n troosteloze parkeerplaats, maar het gaat om het idee…

 

In 2010 is de lucht in het centrum van Nijmegen veel beter geworden. Dat geldt in ieder geval voor de concentraties van NO2 (stikstofdioxide) en PM10 (fijnstof). De afname van NO2 veroorzaakt door verkeer, is vooral in het centrum groot: zo’n 20 procent in de Bloemerstraat en de Smetiusstraat. De belangrijkste oorzaak hiervoor is de invoering in 2010 van de 75 stadsbussen die op aardgas rijden. Vanaf 2013 gaan alle bussen, ook de streekbussen, op biogas rijden en zal de lucht nog verder verbeteren.

NO2 is, samen met het eraan gerelateerde PM10, een goede indicator voor de luchtkwaliteit in een stad en de invloed van verkeer. Gemiddeld zijn de NO2-concentraties in Nijmegen bijna gelijk gebleven in de periode 2009-2010 en Nijmegen volgt daarmee de landelijk trend. De NO2-concentraties op de meetlocaties in het centrum, Bloemerstraat en Smetiusstraat, geven daarentegen een daling van 9 tot 10 procent te zien in 2010 ten opzichte van 2009. Ze dalen significant sneller dan op de overige locaties in drukke straten. Daar is een daling te zien van 1 procent. Omdat het lokale verkeer ongeveer de helft bijdraagt aan de totale concentratie, betekent de daling in beide straten een daling van de verkeersbijdrage aan NO2 in de lucht van 18 tot 20 procent.In beide straten rijden zeer veel bussen, zo’n 1100 per dag. De daling wordt veroorzaakt door de invoer van aardgasbussen vanaf 2010.

Voor NO2 (stikstofdioxide) liggen er in Nijmegen 25 meetpunten verspreid over de stad. Zowel langs drukke wegen als in rustige wijkstraten. Op locaties met veel verkeer zijn de concentraties ongeveer tweemaal hoger dan in de rustige wijkstraten. In de Smetiusstraat wordt sinds twee jaar gemeten. Nijmegen laat met de meetresultaten zien dat bussen op aardgas zorgen voor een afname van de luchtvervuiling ten opzichte van dieselbussen. De stadsregio Arnhem Nijmegen, die gaat over de OV-concessie, gaat een stap verder richting verduurzaming van het openbaar vervoer en heeft per 2013 verplicht gesteld dat alle 225 bussen in de stadsregio op biogas gaan rijden. Op dat moment zijn de bussen niet alleen schoner dan diesel maar ook vrijwel klimaatneutraal.
Nijmegen en de Stadsregio pleiten breder voor het stimuleren van groengas (biogas) en hopen dat de Kamer afziet van de plotselinge verhoging van de belasting op auto’s die op aard/biogas rijden, zoals aangekondigd op Prinsjesdag.

Vanaf maandag 24 oktober tot en met 3 november zijn op diverse busstations in Brabant OV-chipkaart Infoteams te vinden. Ze komen ook op het busstation in Breda. Hier kunnen reizigers terecht voor informatie en vragen over de OV-chipkaart. De teams attenderen reizigers tijdig over te stappen op de OV-chipkaart, want op 3 november verdwijnt de strippenkaart definitief.

lees verder

 

 

Inmiddels zijn we weer opgedroogd na onze totaal verregende vakantie in Nederland. Op dit moment is het hier een graad of 30 met prachtige strak blauwe lucht. Niet echt weer dus om een blog te schrijven. Maar, omdat ik weet dat jullie graag lezen hoe het hier is ga ik toch voor jullie achter de computer zitten voor deze update.

Voor iedereen die liever in plaatsjes denkt is er ook op deze site een aantal foto's van ons huis. En je hoeft niet eens te zoeken want HIER is de link.

 

Keuken

 

HET terugkerende onderwerp. Maar…zou dat veranderen?

Laten we even een kort overzicht maken. Op 17 december besloten we dat we niet konden wachten met het bestellen van een keuken en dus ook niet met het keukenblad totdat alles met het huis rond zou zijn. Immers wonen in een huis zonder keuken leek ons niet een goed vooruitzicht. Overigens kom ik op het huis ook nog even terug iets verder op, even doorlezen dus.

Ergens half februari was Ikea klaar voor de eerste poging, die zoals bekend nogal is mislukt. Na wat opnieuw meten en opnieuw installeren en dat alles maar 3 keer in de herhaling was het vorige week weer zover: Ikea kwam het keukenblad installeren.

Om zeker te weten dat het goed zou komen deze keer hadden ze zelf besloten gewoon alles opnieuw te bestellen. Drie nieuwe delen dus, dat is inclusief het enige deel dat al in orde was. De mannen reden de oprit op en en opende de vrachtwagen en liepen naar de keuken. Al snel, na 3 seconden, hoorden we het gebruikelijke gezucht en gemompel. 

Kleine inspectie in de vrachtwagen van ons leerde dat er 1 deel inlag en dus niet de bestelde 3! Na wat op en neer discussiëren is besloten dat ze de volgende dag zouden terugkomen.

De volgende dag stonden ze weer op onze oprit. Die, en dat is ook bijzonder, voor de eerste keer door hen zelf en dus zonder hulp was gevonden.

 

Na een uur of wat feitelijk gewoon de keuken afbreken en weer opbouwen hebben we nu een keuken MET keukenblad. Helemaal perfect is het niet maar het is geleverd in minder dan een jaar en dat is ook wat!

 

 

Papeis e mais muito mais Papeis

 

Zoals beloofd in het vorige stukje kom ik ook nog even terug op de papieren van het huis.

Welke papieren weet ik ook niet meer, het zijn er zoveel dat wij zeker verantwoordelijk zijn voor een groot deel van de ontbossing van Europa.

Om maar te beginnen met de slot conclusie: het is nog steeds niet helemaal rond. Met andere woorden: het huis is nog steeds niet helemaal officieel van ons.

Dat is niet erg want wij hebben de sleutels maar toch.

Wat is er gebeurd?

 

Het begon met het ontbreken van maar liefst 48m2 grond. Niet dat je ze ziet maar uiteraard wel belangrijk. Tijdens een inspectie kwam Finanças er achter dat we helemaal niet 2 huizen hadden gekocht maar slechts 1 dat bestaat uit 2 huizen en weer 1 huis is. Het is waar…dat wel. Dus begonnen zij de procedure voor het samenvoegen van deze 2 huizen tot 1. Hierdoor konden we niet overgaan tot inschrijven van de huizen op onze naam. Inmiddels is dat afgerond. Maar dat is in Portugal niet gelijk aan klaar zijn. Nu we 1 huis hebben vonden de papiervullers van de belastingen dat ze dan ook wel gelijk even ons grond opnieuw konden indelen en nummeren. Uiteraard breng je de eigenaar, volgens goed gebruik hier in Portugal, niet van op de hoogte.

Het ziet er naar uit dat nu alles wel bedacht is door Finanças en dat we dus bijna klaar zijn. Wij hopen het maar weten het niet zeker.

 

 

Het dagelijkse leven

 

Omdat onze tuin niet bepaald recht is lijkt een goed idee om de boel is eens om te laten ploegen. Met de hand is het me toch wat te veel. De buurman kent gelukkig iemand die dat wel even zou doen want zo gaat dat hier.

Op zondagochtend 8 uur komt er een SMS van de buurman. Er komt vandaag iemand de grond omploegen. Een paar minuten later gaat de telefoon, waar we blijven. Wij meenden toch in Portugal te wonen eigenlijk. Je weet wel waar alles altijd heeeeel lang duurt omdat het kan. Twee minuten later, ja zolang moeten wij lopen in onze tuin, staan we in de tuin van de buren toe te kijken en nog een half uur later is onze hele boomgaard omgeploegd. Kosten voor deze service: 15 euro.

 

Het weer, laten we het daar ook maar even over hebben. Het weer is hier namelijk net zo saai en voorspelbaar als in Nederland. Altijd maar weer zon en lekker weer. Het moest verboden worden! Einde weerpraatje

 

Na de dood van Fonz is Tippie helaas al snel gesprongen in het gat dat Fonz achterliet. Ze wilde al snel alle aandacht hebben. Omdat wat te regulieren hebben we nu 2 nieuwe jongen poezen uit het asiel gehaald. Tippie haat ze en vermoedelijk vind ze ons ook wat minder lief nu…. In een andere blog zal ik wat meer schrijven over deze nieuwe stuiterballen.

 

Lucky heeft een goede vriendin gevonden in de mini hond van de buren Milou. Milou was loops maar kon volgens de buren niet zwanger raken. Daar hadden ze een even geniale als eenvoudige oplossing voor bedacht. Milou werd namelijk aan de ketting vastgelegd.

Anticonceptie is dus waarschijnlijk toch cultureel bepaald. Vreemd genoeg lijkt het ook nog gewerkt te hebben.

 

Portugal is een land in crisis en dat merk je makkelijk om je heen. Zonder echt te zoeken zie je de gevolgen. Dat komt natuurlijk ook omdat Brussel de verplichting heeft dat Portugal gaat bezuinigen. Oplossing die de regering kiest is de salarissen naar beneden, de IVA (BTW) flink omhoog, de kosten voor openbaar vervoer 15% verhogen, energie wordt duurder door een hogere BTW tarief etc.. Vermogen wordt dan weer niet belast. Het geeft te denken over hoe het kan dat sommigen zeggen dat Links hier aan de macht is, niet?

Grappig genoeg zal wijn niet duurder worden want dat is volgens de regering een primaire levensbehoefte en valt dan ook in de lage belasting. Minder dus dan energie….

Even in perspectief plaatsen. Een glas wijn kost hier in het café maar liefst 25 cent in een klein glas (zou in NL een goed gevuld wijnglas zijn) en een groot glas wordt geheel tot de rand geleverd voor 45 cent, maat longdrink. Koffie is een wat grotere uitgave, dat kost wel 50 cent en bier is helemaal belachelijk duur. Per flesje kost dat wel 65 cent.

Onze dagelijkse uitgaven worden sterk gereduceerd door de buren. Haast dagelijks staan de buren op de oprit (nooit binnen, daar doen Portugezen niet aan) met een tas appels, bonen, pompoen, een emmer paprika, 5 kilo tomaten etc.. Ze zullen wel denken dat ze die arme Hollanders toch moeten helpen.

 

 

Verder kan je natuurlijk altijd en iedere dag het een en ander volgen via Twitter, de balk hier rechts op de site of Facebook. Hyves gaat binnen nu en een paar dagen op slot.

 

Op dinsdag 13 september werd in de commissie Economie en Mobiliteit de strategische mobiliteitsvisie besproken met wethouder Helms. Het was een verademing om op visie en kader niveau een toekomst visie te bespreken. Kaderstellend en toekomst gericht, zoals het eigenlijk hoort te zijn in de raad. Daarnaast was het goed dat nu alle mobiliteitsvraagstukken eens bij elkaar kwamen in een plan: parkeren, actieplan fiets, HOV, auto, etc.

Het was goed om te zien dat men in de voorbereiding van de verkenning naar deze mobiliteitsvisie onortodoxe gedachten niet direct had afgeserveerd, maar gewoon durfde te presenteren. Er waren vier varianten waarvan de wethouder graag wilde weten wat de commissie daar van vond. Uiteraard was het CDA mordicus tegen iedere variant, want iedere variant probeert auto’s in meer of mindere mate te weren uit de binnenstad. De rest van de commissie zag gelukkig wel de noodzaak om actie te ondernemen tegen de hoeveelheid auto’s in de binnenstad. Het gaat daarbij niet om de bereikbaarheid van het centrum te verkleinen, maar juist om te zorgen dat doorgaand verkeer niet meer door het centrum rijd, maar de ring kiest. Daardoor verbetert de luchtkwaliteit van de binnenstad en is er ruimt voor economische en ruimtelijke ontwikkeling in de binnenstad. Blijft de luchtkwaliteit in de binnenstad zoals hij nu is, dan gaat de stad op slot.

Vanuit GroenLink hebben we enthousiast gereageerd op de denkrichtingen van de wethouder. Meer ruimte voor de fiets en het openbaar vervoer. Minder ruimte voor de auto. De doorrijdbaarheid van het centrum zou verkleind moeten worden en de bereikbaarheid van de parkeergarages behouden. P+R transferia aan de randen van de stad kunnen daarbij helpen. Tevens (een goed idee van de PvdA) een soort e-bikes die je kunt huren op plekken in de wijken. Daardoor zou de auto wellicht vaker blijven staan. Een andere denkwijze is wellicht de oplaadplek voor e-bikes zoals SolarVlinder deze (gratis!) faciliteerd in steden.

Daarnaast is het van groot belang dat de voetganger de ruimte krijgt in de binnenstad. Voetgangersverkeerslichten zijn nu niet altijd even slim afgesteld waardoor je als voetganger ontzettend veel staat te wachten als je van of naar de stad loopt.

De denkrichtingen zijn dus veelbelovend. Nu hopen dat de wethouder doorpakt en met een ambitieus plan komt. Maar na zijn recente ervaringen op een e-bike heb ik vertrouwen dat deze (VVD) wethouder zich hard maakt voor een groenere en leefbaardere binnenstad.

Gerelateerde blogs:

1. Actie voor de menselijke maat
2. Verduurzamen door de auto
3. Koopzondagen in Eindhoven

GRONINGEN - De busverbinding tussen Vlagtwedde en Winschoten, die voor een deel met opheffen werd bedreigd, lijkt gered.

Dat meldt Herman Folkerts van GroenLinks. De partij maakt zich in de Provinciale Staten sterk voor behoud van de buslijn. Het OV-Bureau Groningen-Drenthe moet flink bezuinigen en wil de busverbinding in de daluren omzetten in een bellijnbus. GroenLinks is daar tegen, omdat het de enige verbinding tussen Zuidoost-Groningen en Winschoten is. De partij krijgt steun van PvdA en CDA. Gedeputeerde Marc Boumans heeft toegezegd zich in te zullen zetten voor de buslijn.

Op de Website van RTV Noord staat een audiofragment van de uitzending op 12 september waarin ondergetekende een toelichting voor de radio heeft gegeven over dit onderwerp. Klik hier voor pagina RTV Noord

Gisterenavond stond mijn eerste workshop op het programma van vijf tot zeven, de workshop trans-border transport. Er waren vijf sprekers aanwezig en in de zaal zaten niet meer dan 25 mensen. Drie van de sprekers hielden een verhaal. De eerste was Helmut Thoma, over het grensgebied van Frankrijk, Zwitserland en Duitsland en de plannen die daar bestaan om tramlijnen aan te leggen. Duidelijk werd dat het lastig was om daar openbaar vervoersverbindingen van de grond te krijgen omdat er verschillende aanbieders opereren en er samengewerkt moet worden tussen verschillende overheden: de lokale Duitse, twee Zwitserse kantons en een gecentraliseerde Franse overheid, waardoor de verbindingen met Frankrijk nog moeizamer van de grond kwamen dan die tussen Duitsland en Zwitserland. Er waren wel plannen, maar van de 14 werden er maar twee daadwerkelijk uitgevoerd tot nu toe, en dat na veel gesteggel over financien.

De volgende spreker was H.M. Fransz, die een verhaal hield over het gebrek aan openbaar vervoer van Duitsland naar Polen. Ondanks het feit dat de dichtstbijzijnde grote steden in de buurt van Berlijn in Polen liggen, wordt er weinig geinvesteerd in deze verbindingen. Sterker nog, sinds 1972 is het aantal verbindingen per spoor naar Polen afgenomen tot het niveau van de jaren ’60. De daling geldt zowel voor personen- als goederenvervoer. Nu worden er veel autokilometers afgelegd van en naar deze steden, wat natuurlijk niet bevorderlijk is voor het milieu. Wat mij verbaasde was het feit dat er nog stukken spoorlijn zijn zonder elektriciteit. Hierdoor duurt een reis van Berlijn naar Wroclaw met de auto drie uur, maar met de trein zes uur, omdat er gewisseld moet worden van elektriciteit naar Diesel. Het OV kan op deze manier nooit concurreren met de auto. Dezelfde problemen spelen ook op andere routes. De trein kan hierdoor ook geen goede aansluiting bieden op vluchten, omdat dieseltreinen niet naar het vliegveld mogen rijden.

Voor wat betreft de reizigersinformatie gaat het wel de goede kant op. VBB heeft een heldere website met informatie in het Duits, Engels en Pools. Maar zonder vlotte reistijden en goede verbindingen zonder overstappen kan het OV uiteindelijk niet concurreren. Volgens Fransz zal het aantal treinreizigers op sommige trajecten meer dan verdubbelen als de oude stukken spoor elektrisch worden.

De laatste voordracht gaat over de verbinding hier tussen Frankfurt en Slubice. Er is behoefte aan een verbinding, maar deze is er nog steeds niet. Kort samengevat is er al jaren onderzoek in gestoken, maar is het een langzaam proces omdat verschillende partijen op een lijn moeten zien te komen, er subsidie aangevraagd moet worden en er allerlei wettelijke problemen zijn, bijvoorbeeld met betrekking tot arbeidsrecht.

Wat duidelijk werd bij alledrie de situaties, was dat een van de problemen is dat er zowel in Polen als in Duitsland nog mensen zijn die liever geld investeren in wegen dan in openbaar vervoer. Verder waren het vooral problemen die er altijd zijn als veel partijen samen moeten werken: het kost veel moeite alle neuzen dezelfde kant op te krijgen.

Het waren drie interessante verhalen, maar ik miste een aantal dingen bij de workshop. Er werd weinig gesproken over de structurele problemen die er zijn bij het werken in verschillende landen. Het verschil in arbeidsrecht is er eentje, evenals het verschil in valuta en wat in een land als redelijke prijs ervaren wordt. Maar er werd niet diep op ingegaan en het ging vooral over de afzonderlijke gevallen. Ook ging het, wat ik voor een Europees congres opmerkelijk vind, nauwelijks over Europa. Er werd zelfs voor gepleit om het OV te laten regelen door regionale overheden, terwijl ik niet in zie hoe je daarmee problemen oplost. Verschillen in valuta los je niet op per stad of regio, evenmin als verschillen in wetgeving (bijvoorbeeld m.b.t. werktijden). Juist daar had ik verwacht dat het over Europa zou gaan. Maar Europa werd alleen genoemd toen het ging over subsidie vragen voor deze projecten. Tenslotte miste ik de interactie in de workshop. Op de achterkant van het programma staat dat in de workshops bijdragen gevraagd worden van de aanwezigen, maar in dit geval was daar nauwelijks sprake van.

In een opinieartikel in De Gelderlander van vandaag, 1 september, hebben GroenLinks-raadsleden en woordvoerders mobiliteit van lokale gemeenteraden en de provinciale staten zich uitgesproken tegen doortrekking van de A15. GroenLinks Nijmegen heeft meegeschreven aan dit artikel en voorziet een financieel en milieufiasco.

“Het is water naar de zee dragen,” aldus Pepijn Oomen van GroenLinks Nijmegen, “14 kilometer extra asfalt kost de belastingbetaler maar liefst 1,1 miljard euro .” De lokale politici wijzen er op dat de weg van Bemmel via Zevenaar naar de Achterhoek gaat, een regio die nota bene in bewonersaantal krimpt. De betekenis van de nieuwe A15 voor het oplossen van de files bij Arnhem en Nijmegen moeten niet worden overschat. Zo werken er bijvoorbeeld maar weinig mensen uit Nijmegen in Zevenaar. Collega Pepijn Boekhorst: “Op het lijstje van woonplaatsen van medewerkers van de grootste Nijmeegse werkgever (de Radboud Universiteit en het UMC) komen plaatsen als Zevenaar of Doetinchem helemaal niet voor!”

Beide raadsleden maken zich ook zorgen om de effecten voor het wegennet en de woningbouw in Nijmegen. Oomen hierover: “De voorgestelde tolheffing zorgt ervoor dat automobilisten liever alternatieve sluiproutes blijven gebruiken dan de A15. Door deze nieuwe snelweg zou het wel eens flink drukker kunnen worden op de Waalbrug en de Prins Mauritssingel. De wethouder verkeer in Nijmegen maakt zich terecht zorgen om de effecten hiervan.” Veel bestuurders noemen de A15 van belang voor de woningbouw in de Waalsprong. Raadslid Boekhorst brengt bij hen de wet van behoud van reistijd onder de aandacht: “In alle jaren dat we nieuwe en betere wegen hebben aangelegd, is de gemiddelde reistijd voor woon-werkverkeer gelijk gebleven. Dankzij de A15 gaan mensen dus verder van hun werk wonen en misschien dus juist niet in de Waalsprong.”

In het opinieartikel wijst GroenLinks erop, dat het vrachtverkeer de A15 helemaal niet nodig heeft dankzij de A1 en A58/A73, dankzij de riviervaart en dankzij de Betuwelijn. Die Betuwelijn is overigens met een tunnel mooi verdiept aangelegd door de natuur rond het Pannerdensch Kanaal, terwijl er nu om kostentechnische redenen voor de A15 wordt uitgezien naar een brug. “Onbegrijpelijk dat de Gelderse bestuurders voor de gemakkelijke weg kiezen en daarmee alleen maar aan de korte termijn denken,” schrijven de raadsleden, “In het recente verleden werd de natuur nog wel belangrijk gevonden.”

Uit de in juli verschenen Milieu-effectrapportage (MER) blijkt, dat het meest milieuvriendelijke en het goedkoopste alternatief het verbreden van de A12 en het investeren in het openbaar vervoer is. Boekhorst: "Deze variant draagt bij aan minder reistijd en files, een betere doorstroming en betrouwbaarheid van het wegennet. Ook in dit scenario treedt een verbetering van de economie op.” Oomen: “Maar dat kan wel voor de helft minder kosten en zonder aantasting van het open rivierenlandschap en met meer gezonde lucht in de regio.” GroenLinks pleit dan ook krachtig voor deze variant. De lokale politici hopen dat andere partijen niet in de politieke waan blijven zitten, maar serieus willen kijken naar dit prima alternatief.

Het opinieartikel is ondertekend door GroenLinksers Lianne Duiven (Lingewaard), Sjaak van’t Hof (Arnhem), Frans Houben (Beuningen), Marjoleine Snaas (Duiven), Rietje Dellepoort (Zevenaar), Dirk Kuipers (Doetinchem), Kees van Immerzeel (Doesburg), Wouter van Eck (Gelderland), Max Noordhoek (Bronckhorst), Jo Coerwinkel (Ubbergen), Pepijn Boekhorst en Pepijn Oomen (Nijmegen).

Voor het artikel, klik hier!

Vandaag werd bekend dat na een slepende juridische procedure Qbuzz het openbaar vervoer in de regio Utrecht vanaf volgend jaar december overneemt van Connexxion. Ik heb me niet verdiept in de veranderingen of verbeteringen die Qbuzz wil gaan doorvoer

‘Papa, mag ik jou interviewen? Ik doe op school een project over het milieu en jij weet daar alles van, want jij zit in de gemeenteraad voor GroenLinks.’ Hoe trots kan een vader zijn, als zijn zevenjarige dochter langs haar neus weg het bewijs levert dat een onnadrukkelijk milieubewuste opvoeding langzaam maar zeker haar vruchten begint af te werpen? Over dat schattige interviewtje straks meer, want ik ben in elk geval zó trots dat ik ook een onnavolgbare tekst van haar muurkrantpresentatie hier in extenso overneem: ‘Het milieu is goed voor het land. als het milieu niet bestond kon ik niet leven. Waaaa het milieu is weg.’ Zo scherp heb ik het in de raadsvergaderingen nog nooit onder woorden gebracht!

Bomen, afval en fietsen
Inger, zo heet mijn dochter, bleek zich goed te hebben voorbereid op het vraaggesprek (dat weliswaar door mijn vriendin op video werd vastgelegd, maar vanwege de onzomerse omstandigheden afgelopen week van zo’n duistere kwaliteit dat u het zult moeten doen met mijn beknopte weergave in woorden). De vragen zouden gaan over verschillende aspecten van onze leefomgeving, zo kreeg ik in een door mij als politicus professioneel afgedwongen voorgesprekje te horen: het aantal bomen in de stad, de hoeveelheid afval die we weggooien en hoe we goed kunnen zorgen voor het milieu.

Voor die eerste twee vragen raadpleegde ik snel de informatiebronnen waar ik als raadslid over beschik en zo kon ik even later melden dat Zwolle een bijzonder groene stad is, waar in de openbare ruimte wel 65.000 bomen staan. Dat heeft onze stad overigens mede te danken aan onze voormalige wethouder Peter Pot, die tijdens zijn ambtsperiode talloze malen de krant haalde als hij weer eens ter gelegenheid van het een of ander een boom had geplant. Zwolle heeft enkele jaren geleden onder meer vanwege al die bomen het predicaat Groenste Stad, eerst van het land en later zelfs van Europa, bemachtigd. Komt u gerust eens langs om het met eigen ogen te aanschouwen. Maar dit allemaal terzijde. In het interview beperkte ik me tot het melden van het zakelijke feit dat Zwolle een lekker groene stad is waar het fijn wonen is voor mensen.

Ook de tweede vraag kon ik mede dankzij mijn bronnenonderzoekje adequaat beantwoorden. Ik lepelde op uitleggerige toon de kilo’s afval op die ik op een spiekbriefje had genoteerd, keurig gescheiden naar de verschillende soorten afval en omgerekend naar een gemiddeld huishouden als het onze van moeder, vader, Inger en grote broer in indrukwekkende getallen. ‘Veel hè?’ voegde ik daar licht moralistisch aan toe, en als opstapje naar de laatste vraag: ‘Maar als je papier, glas, plastic en zo apart wegdoet, kan er nog heel veel opnieuw worden gebruikt.’

De hamvraag was natuurlijk wat we zelf kunnen doen voor onze leefomgeving. Voor de kinderen van groep 3, 4 en 5 die het interview in de klas zouden bekijken beperkte ik mijn antwoord tot drie dingen: naast het al gememoreerde scheiden van je afval, zorgzaam omgaan met planten en dieren en zuinig zijn met energie, bijvoorbeeld door het licht uit te doen als je niet meer op je kamer bent en zo veel mogelijk te fietsen of de trein te nemen in plaats van met de auto gaan.

De auto van de zaak
Dat laatste punt – de auto – daar wil ik het nog even wat uitgebreider over hebben. Want wat wil het geval? Net in dezelfde week waarin ik mijn dochter het aandoenlijke interview gaf, kreeg ik de beschikking over ‘mijn’ auto van de zaak. Dat zit zo.
Begin dit jaar kreeg ik een nieuwe baan, waarvoor ik in het hele land middelbare scholen bezoek. In de arbeidsvoorwaarden die ik eind vorig jaar voorgelegd kreeg, stond vermeld dat ik de beschikking zou krijgen over een auto. Als GroenLinkser leek me dat niet zo’n goed idee. Ik kan toch moeilijk ‘s avonds in de raadszaal staan verkondigen dat het beter is het openbaar vervoer te gebruiken als ik zelf overdag op weg was geweest met een auto? Met name mijn argument dat ook functioneel gezien het reizen per trein flinke voordelen zou kunnen hebben: onderweg werken, niet alleen telefoneren, resulteerde in de afspraak dat ik de eerste maanden zou uitproberen of ik mijn afspraken grotendeels per trein zou kunnen afhandelen.

En zo heb ik de afgelopen maanden talloze uren in de trein doorgebracht, naar Heerlen, Zevenbergen, Schagen… soms nog een stukje met de metro, soms een OV-fiets als navervoer, soms gewoon een kwartiertje te voet. (Niet helemaal toevallig woon ik vlak bij het station in Zwolle, dat scheelt.) En veel van die uren heb ik inderdaad gewerkt, niet het minst ook ter voorbereiding op raadsvergaderingen. Soms kon ik wel een gat in de lucht springen dat ik in werktijd met de trein op en naar kon naar Zuid-Limburg: wat een rust om de stukken goed door te nemen!

Maar, de eerlijkheid gebiedt het te schrijven, toen het aantal afspraken in de loop van de tijd toenam, moest ik steeds vaker mijn toevlucht nemen tot huurauto’s. Juichte ik aanvankelijk nog dat ik op één dag per trein en metro scholen in Rotterdam en Etten-Leur aandeed (beide scholen keurig langs intercitylijnen gesitueerd), al gauw bleek dat ik de randen van Delfzijl, Dordrecht of Nijmegen helemaal niet goed met het openbaar vervoer kon bereiken. En dus kwam toch de auto van de zaak weer in beeld.
Het is een hybride geworden, dat wel natuurlijk. Zo’n Prius waar ook Femke in reed, in dat beruchte campagnefilmpje. Zo’n verantwoorde auto moet toch kunnen voor een GroenLinkser?

Ja, rationeel krijg ik het allemaal wel kloppend hoor. Mijn pleidooi luidde steeds dat mensen hun vervoer niet ‘automatisch’ invullen, maar juist heel bewust moeten kiezen. Lopen, fietsen, openbaar vervoer als standaard, soms de auto als het niet anders kan of gewoon veel handiger is. En alleen bij hoge uitzondering vliegen. Ik ben er nooit voorstander van geweest de auto in de ban te doen, ik ben geen fietsvakantieganger en ik probeer vooral mensen beleidsmatig te verleiden tot fietsen en de nadelen van massaal autogebruik te bestrijden. Hoe minder extreem we ons opstellen, des te meer kans dat mensen onze ideeën overnemen – zo is mijn adagium.

Maar toch… horen wij als politici niet het betere voorbeeld te geven? Ik ben de politiek ingegaan nadat ik door de geboorte van onze zoon, nu bijna elf jaar geleden, ‘levendiger’ dan ooit daarvoor de verantwoordelijkheid voelde om een actieve bijdrage te leveren aan het behoud van onze leefomgeving voor toekomstige generaties. En rijd ik nu eigenlijk niet het milieu van onze nakomelingen te verprutsen, te beginnen met de leefomgeving van mijn dochter, die zich op haar kinderlijk eenvoudige manier al terecht zorgen maakt om het milieu? ‘Als het milieu niet bestond kon ik niet leven.’

Sinds afgelopen maand is Meppel Intercitystation weer het onderwerp van gesprek.  Aanleiding hiervoor is een brief van Gedepudeerde Staten van de Provincie Drenthe aan de minister over de nieuwe dienstregeling NS 2013.

Deze brief kwam afgelopen week aan de orde in de Provinciale Staten. De Gedeputeerde Staten schrijven in die brief dat zij op de lijn Groningen-Zwolle voor twee stoptreinen en twee intercity’s zijn , waarbij de intercity’s alleen  in Assen stoppen. In die situatie verliezen Beilen, Hoogeveen en Meppel de IC stop op deze lijn. Meppel houdt dan nog wel de IC die vanuit Leeuwarden stopt.In de media zoals het Dagblad van het Noorden ,  Meppeler Courant  en op onze website werd hier de nodige aandacht aan besteed. GroenLinks pleit voor een regionale oplossing voor Zuidwest Drenthe.  Het station van Meppel als crossplatform waar reizigers uit Hoogeveen, Beilen en Haren kunnen overstappen op de IC uit Leeuwarden.  Dit is een goede mogelijkheid om een snelle verbinding met het westen te behouden. Dit dan wel onder de voorwaarde dat we een halfuursdienst krijgen met Leeuwarden.

Afgelopen week kwam de brief van Gedeputeerde Staten aan de orde in een gecombineerde statencommissie. Evenals trouwens een brief die namens de gemeenteraad Meppel was verstuurd naar de leden van de Provinciale Staten en Gedeputeerde Staten. In die brief worden de Gedeputeerde Staten er vriendelijk aan herinnerd dat zij in 2009 de gemeente Meppel hebben beloofd zich in te zetten voor een verbetering van het station Meppel opzowel de lijn Groningen Zwolle als op die van Leeuwarden Zwolle.

PvdA du0-raadslid Dinie Veld en ik waren ook aanwezig bij die commissievergadering.  De gemeenteraad van Hoogeveen sprak die avond in en pleitte ervoor dat Hoogeveen intercitystation moet worden.

Wij zaten op die avond op de eerste rij  met een T-shirt Meppel Intercitystation! Alle partijen waren voor 4 treinen per uur tussen Zwolle en Groningen. Sommige partijen wilden ook dat de Gedeputeerde Staten zich moesten inzetten voor een of meer stops in Hoogeveen.

GroenLinks Drenthe had wel een leuk idee. Die stelde voor dat de ene intercity zou stoppen in Hoogeveen en de ander in Meppel. Volgende week zijn er Algemene Beschouwngen van de PS. Ik ben benieuwd of ze hier nog op terug komen.

Ondertussen gaan wij door met het positief op de kaart zetten van NS station Meppel. In de brief die de gemeenteraad heeft verstuurd aan de Gedeputeerde Staten worden zij uitgenodigd om op 26 september een bijeenkomst bij te wonen. Dat wordt een bijeenkomst voor reizigers, bedrijfsleven en (onderwijs)instellingen. Naast het inventariseren van wensen willen we op die avond ook een belangengroep instellen die zich verder gaat inzetten voor Meppel Intercitystation!

Afgelopen vrijdag hebbe we met afgevaardigden van de fracties deze bijeenkomst voorbereid. U hoort er nog wel meer over.