Op vrijdag 25 mei wordt in een aantal straten in Belcrum: Speelhuisplein, Oude Terheijdenseweg (7 t/m 51 en 68 t/m 154), Speehuislaan 2 t/m 20, Terheijdenseweg 5 t/m 23 en 68/70 en Lachapellestraat (5 t/m 11) een parkeerschijfzone (zogenaamde ‘blauwe zone’) ingevoerd. Dit betekent dat automobilisten van maandag tot en met vrijdag tussen 09.00 en 14.00 uur alleen met een parkeerschijf maximaal twee uur in deze zone mogen parkeren. Bewoners van deze straten kunnen gratis maximaal twee parkeerontheffingen aanvragen.

lees verder

Op vrijdag 25 mei wordt in een aantal straten in Belcrum: Speelhuisplein, Oude Terheijdenseweg (7 t/m 51 en 68 t/m 154), Speehuislaan 2 t/m 20, Terheijdenseweg 5 t/m 23 en 68/70 en Lachapellestraat (5 t/m 11) een parkeerschijfzone (zogenaamde ‘blauwe zone’) ingevoerd. Dit betekent dat automobilisten van maandag tot en met vrijdag tussen 09.00 en 14.00 uur alleen met een parkeerschijf maximaal twee uur in deze zone mogen parkeren. Bewoners van deze straten kunnen gratis maximaal twee parkeerontheffingen aanvragen.

lees verder

Ook ik ben geen heilig boontje. Ik verwissel wel eens een CD tijdens het rijden. Maar ik erger me steeds vaker aan medeweggebruikers die asociaal gedrag vertonen en daar mee wegkomen. U kent het allemaal. Slingerend rijden omdat je geen hands free hebt. Inhalen waar het echt niet kan. Parkeren waar velen er last van hebben. Tijd voor actie. De rijdende rechter begint daarmee, rapporteert over asociale weggebruikers en bedenkt een alternatieve straf. Een officiële straf zal er wel niet inzitten.

Datum: 3-4-2012

Tijd: 17.05 uur

Plaats: Zomerweg, Zeldam

Dader: Donkerblauwe Audi A6 2.5tpi (88-GB-XB)

Situatie: Ze is me net voor, ze komt van de overkant, heeft de korte bocht dus ik moet haar voor laten gaan, als we dezelfde afslag moeten hebben.

Ze gaat al tergend langzaam de bocht door, ik kan het goed zien, ik sta stil te kijken tenslotte. Is ook niet gek dat ze die bocht zo langzaam neemt, tenzij ze door een vreemde speling van moeder natuur drie handen heeft, heeft ze geen hand vrij om te sturen. Nog knap dat ze de bocht haalt.

Want met in de ene hand een sigaret en in de andere een mobiele telefoon, tegen het oor gedrukt, is sturen erg moeilijk. Dat blijkt ook als ze heel langzaam optrekt. Schakelen zal ook wel moeilijk zijn.

Ze hoeft niet zo hard te rijden, je mag hier maar 60 km/u. Maar om nou als je vijftig rijdt ook nog eens honderd meter voor de verkeersdrempel op de rem te gaan staan. Via de achterruit en haar eigen spiegel is goed te zien dat ze nog steeds twee handen nodig heeft voor andere zaken dan autorijden.

De weg is te smal om in te halen. Ik zou het ook niet durven, haar lijn is niet bepaald recht te noemen. Een wiel in de berm, dan weer terug. Slingeren, te zacht rijden. Het is dat ik bijna thuis ben, ik zal me maar niet te veel ergeren. Maar een gevaar is ze zeker.

Straf: Verplicht stoppen met roken en pas als ze twee jaar rookvrij is, opnieuw rijexamen laten doen. Dat ze een verbod krijgt om zelfs maar een mobiel mee te nemen in de auto, lijkt me logisch.

Sinds het parkeerterrein bij de Albert Heijn is opgeknapt (al is het tijdelijk!), loopt het goed met het parkeren aldaar. Geregeld staat het al helemaal vol, zeker toen de Jumbo wegens de verbouwing enige tijd dicht was. Ook op het Molenerf is het op drukke tijden even rondjes rijden om aan een parkeerplekje te geraken. Vaak wordt er dan geklaagd over langparkeerders. Aanwonenden of personeel

 

Vorige week zijn we een dagje naar Almourol geweest. Door een prachtige omgeving vol met olijfbomen, kurkeiken en wijngaarden kwamen we aan bij het schitterende kasteel midden in de rivier de Taag. 

Natuurlijk heeft een mens zo nu en dan ook honger en veel erger: dorst. In het enige restaurant in de weide omgeving van, volgens de borden, een van de hoogte punten in het Portuguese toerisme vonden we een tafel.

Specialiteit van het restaurant was paling. Daar drink je dan natuurlijk een lekker glas wijn bij. In dit gev

al een rosé, Casal Branco. Een streek wijn uit het Tejo-wijngebied. Prijs, voor de liefhebbers, 7 euro.

Omdat de rosé zo lekker was en die zo lastig te vinden zijn in Portugal hebben we de gegevens van de producent genoteerd en een foto genomen van het etiket.

 

Dit weekend besloten we de producent maar eens op te zoeken. De producent Quinta do Casal Branco heeft een prima website en bevindt zich op slechts een kwartier rijden. De wijn staat ook keurig op de site, dus we gaan eens lekker inslaan!

 

Aangekomen vallen we van verbazing in verbazing. Al vanaf de N110 zien we de meters grote borden staan. De oprit bestaat uit een wirwar van borden die aangeven waar de winkel is, waar je je auto kan parkeren en waar je je touringcar moet laten.

Het ziet er prachtig uit en voor de deur van de winkel (nooit verder weg parkeren in Portugal, doet niemand) parkeren we de auto. In de ijskoude winkel is wat muziek te horen vanuit het restaurant annex proeflokaal maar er is niemand. Er staan heel wat flessen wijn en zelfs olijfolie en kaasjes. De wijn die wij zoeken zien we echter niet staan.

Dan komt de verkoopster. “Nee, die wijn verkopen we hier niet. We hebben wel een andere lekkere rosé. Als jullie willen mogen jullie die komen proeven”. 

De andere wijn is aardig maar zeker niet meer. Maar…tot onze verbazing staat daar wel een fles van de door ons gezochte rosé. De vrouw maakt ons duidelijk dat die wijn er alleen is om te proeven. Als we die willen kopen moeten we in Lissabon zijn bij El Corte Ingles of in nabij gelegen stad in de Modelo-supermarkt. Zij maken hem wel maar verkopen hem nooit zelf, alleen die andere wijnen. Raar!

Met een pak rode wijn, die andere en niet van Quinta do Casal Branco (!!) zijn we weer vertrokken.

 

En natuurlijk hebben we de wijn niet kunnen vinden in de supermarkt. Iemand nog vragen over de Portuguese handelsgeest?

 

Proost!

Kan het onderzoek naar de plannen voor het accommodatiebeleid verder? Ja, maar we parkeren wel even De Speeldoos en het MIK, zegt de coalitie. Ja, maar eerst alleen voor de jongerenaccommodatie bij Elzenburg, zegt PvdA-GroenLinks. Een klein, maar cruciaal verschil…

Tijdens de raadsvergadering bleek wederom dat de plannen van het college met drie varianten voor het accommodatiebeleid bij alle fracties goed ontvangen waren.  En toch was de raad zeer verdeeld over de te maken keuze. Het ging daarbij over nuanceverschillen. Slechts het CDA sprak zich uit tegen een jongerenaccommodatie, terwijl alle andere fracties dit wel konden steunen. En de locatie Elzenburg heeft daarbij een breed draagvlak. Maar daarnaast verschilden de fracties enkel van mening over het onderzoeken van Roozenoord.

De coalitie wil het onderzoek naar De Speeldoos en het MIK parkeren tot er meer duidelijkheid is over de plannen van het MIK. Maar dan kan ondertussen Roozenoord wel worden onderzocht volgens de coalitiepartijen GB, VVD, D66 en oppositiepartij CDA. SP en PvdA-GroenLinks plaatsen daar terecht vraagtekens bij. Er is immers in de plannen rekening gehouden met een aantal benodigde vierkante meters voor de gezamenlijke accommodaties. En hierin is het MIK meegenomen. Mochten er door vertrek van het MIK naar een eigen accommodatie vierkante meters vrijkomen in De Speeldoos, heeft dat vanzelfsprekend gevolgen voor Roozenoord en eventueel het Vlierthonk. Het zijn communicerende vaten. Met meer vrije ruimte in De Speeldoos kan ervoor worden gekozen om minder ruimte vrij te maken in een accommodatie aan de overzijde van de straat.

Het zou verstandig zijn om nu voortvarend het onderzoek naar Elzenburg te beginnen en na maart – als de plannen van het MIK helder zijn – de overige accommodaties in samenhang te onderzoeken. De jongerenaccommodatie kan immers wél los worden onderzocht. De raad heeft zich immers bijna unaniem uitgesproken voor een aparte accommodatie voor alle activiteiten voor én door jongeren. Het onderzoek naar De Speeldoos en Roozenoord – en eventueel het Vlierthonk – kan dus vanaf maart opgestart worden. Dan heeft het college tijd genoeg om de resultaten in september ter besluitvorming aan de raad voor te leggen.

Vanaf de autobaan was het me al meer dan eens opgevallen. Maar ik reed altijd alleen en de weg vroeg al mijn aandacht. Maar er was een kerkhof, dat wist ik zeker. Afgelopen zomer zat ik voor het eerst naast de chauffeur. En ik zag een erg grote begraafplaats.

Vanuit de stad kwam je wel op de Montjuic, maar een doorgang naar het kerkhof vond ik er niet. Op weg naar het vliegveld moest het dus toch maar er van komen. Ervaren reizigers hoeven niet perse twee uur voor de vlucht er te zijn, was ons excuus. We namen de afslag van de autobaan en stonden al snel voor het kerkhof. Even twijfel. Parkeren, lopen? Volgens mij mag je doorrijden. Toch?

Even later reden we door de vele straten die de begraafplaats bleek te hebben. Sterker nog, er waren zelfs bushaltes. Het was onmogelijk dit allemaal lopend te bekijken, zo groot bleek het te zijn. We reden omhoog, het uitzicht werd steeds mooier. Ironisch, aangezien de bewoners toch niet van het schitterende uitzicht kunnen genieten. De bezoekers daarentegen wel.

De Cemeterio Montjuic bleek een van de mooiste begraafplaatsen die ik ooit bezocht. Met bijna lege batterijen, een zo goed als vol geheugenkaartje, erg weinig tijd voor we op het vliegveld moesten zijn, waren mooie foto’s eigenlijk al uitgesloten. Even snel een paar kiekjes dan maar.

De conclusie dat je hier dagen nodig hebt was simpel, frustrerend en onvermijdelijk. Dat EasyJet niet zou wachten ook. De balie sloot nadat we ons incheckten, we moesten rennend naar de gate. Maar ik had het niet willen missen. Voor degenen die mooie foto’s willen zien, is er altijd nog Google images. Nog beter is gewoon zelf gaan.

Ook ik ben geen heilig boontje. Ik rij zonder winterbanden in de sneeuw. Maar ik erger me steeds vaker aan medeweggebruikers die asociaal gedrag vertonen en daar mee wegkomen. U kent het allemaal. Slingerend rijden omdat je geen hands free hebt. Inhalen waar het echt niet kan. Parkeren waar velen er last van hebben. Tijd voor actie. De rijdende rechter begint daarmee, rapporteert over asociale weggebruikers en bedenkt een alternatieve straf. Een officiële straf zal er wel niet inzitten.

Datum: 22-12-2011

Tijd: 16.00 uur

Plaats: A1, Oosten des landes

Dader: Grote vrachtwagen met aanhanger van de Duitse firma Döpke (H – D4054)

Situatie: Er staan borden naast de weg die op deze drukke tweebaansweg vrachtwagens er op wijzen, dat zij niet op ieder tijdstip van de dag mogen inhalen.

Dat bord vertelt ons weggebruikers dat tijdens de spits, ’s ochtends van 6 tot 10 en ’s middags van 15 tot 19 uur vrachtwagens niet mogen inhalen. De tweebaansweg is te druk om dat toe te staan.

Al kilometers schiet het niet op. Ik rij links omdat ik snel naar huis wil, maar ik haal nog geen honderd. Iemand moet de weg blokkeren. Minuten gaan voorbij, de autobaan heeft veel weg van een provinciale weg.

Eindelijk begint het een beetje te rijden, al snel zie ik de oorzaak. Een Duitse vrachtwagen met een analfabeet aan het stuur die dus rustig met 90 km/u aan het inhalen was op een tijdstip waarop hij niet mag inhalen.

De naam van de firma doet me wel glimlachen. In het Twents is er een ziekte naar die naam genoemd. Niet een erge, wel een grappige. Ik zal hem hier niet herhalen, de grap is erg flauw.

Straf: Inburgeringscursus volgen inclusief verplichte taaltoets en daarna je groot rijbewijs opnieuw halen voordat je ooit maar weer achter het stuur van een vrachtwagen gaat zitten.

Cartoons:nieuws-feiten met een knip-oog,weekend t/m vrijdag. thema's 29/01 t/m 03/02: weekend: Geheugenproblemen. maandag: Beter in parkeren. dinsdag: Horror-tandarts. woensdag: Ongezonde vriendschappen. donderdag: Romantische cadeau's. vrijdag: Bedreigde internet vrijheid.

Gisteren hadden we een geslaagde nieuwjaarsreceptie van de gemeente Nijmegen inclusief warm afscheid van burgemeester Thom de Graaf. Namens het college van B&W sprak ik de nieuwjaarsrede uit en bedankte ik Thom de Graaf voor zijn inzet voor Nijmegen in de afgelopen vijf jaar. Dit was mijn toespraak:

Dames en heren,

U bent gewend om vanaf deze plek te worden toegesproken door de burgemeester.
Maar ondanks het feit dat Nijmegen dit jaar, inclusief waarnemer,
maar liefst 3 burgemeesters zal hebben, mag ik hier vandaag met u namens het college terugblikken op 2011 én vooruitkijken.

Dat doe ik als loco-burgemeester, omdat we vandaag niet alleen de nieuwjaarsreceptie voor de stad houden,
maar omdat we tevens afscheid nemen van Thom de Graaf.
Hij blikt straks terug op zijn burgemeesterschap.
Ik neem u kort mee naar het afgelopen jaar en de verwachtingen voor 2012.
En ik zal stil uiteraard staan bij het vertrek van Thom.

Dames en heren,
2011 was een bijzonder jaar.
Het jaar van de Arabische Lente, Occupy, de tsunami in Japan, de wereldwijde financiële crisis en de geboorte van de 7 miljardste burger.

Gebeurtenissen die vrijwel allemaal ook in onze stad voelbaar waren.
Ook de Nijmeegse bevolking groeide.
We passeerden voor het eerst de grens van 165.000 en blijven voorlopig doorgroeien.
Dat is goed nieuws voor de stad, 
hoewel het feit dat we nog steeds een vrouwenoverschot hebben voor sommige twitterende raadsleden nog belangrijker leek.
En een journalist wil graag dat we dit gegeven – dat we meer vrouwen dan mannen hebben in onze stad - inzetten voor onze citymarketing.

Higashimatsuyama – daar heb ik op moeten oefenen - de Japanse stad waarmee we al enkele decennia een vriendschapsband hebben,
voelde - gelukkig slechts in beperkte mate - de gevolgen van de tsunami. 
En Nijmegen heeft natuurlijk zijn eigen Occupy-afdeling.
Hoewel overvloedige regen en kou ervoor hebben gezorgd dat het Valkhofpark niet meer occupied is.

Onze stad kende weer vele hoogtepunten.
Te beginnen met één van onze stadsiconen - de Waalbrug - bestond 75 jaar.
We hadden weer een prachtige editie van de Vierdaagse
Al was het maar omdat ik voor het eerst meedeed – en uitliep; 4×50 kilometer!

Kinderarts Jos Draaisma werd voor het tweede jaar op rij uitgeroepen tot beste kinderarts van Nederland. 
Stichting Whaa kreeg van prinses Máxima een Appeltje van Oranje voor hun project Shake-It Academy.
De beste en mooiste tweewielerzaak ligt in onze stad.

Het Groene Hert werd genomineerd als beste duurzame project in Nederland
en we hebben de beste biologische slagerij in de stad en de duurzaamste kinderopvang
Deze 3 vermeldingen heb ik zelf maar aan het lijstje toegevoegd - want nu ik deze toespraak mag houden grijp ik als wethouder voor duurzaamheid natuurlijk mijn kans.

De in Nijmegen opgerichte band Go Back to the Zoo won de 3FM Award voor ‘beste band’.
De Nijmeegse organist Dirk Luijmes kreeg een Klassieke Edison.
Han Mertens van het Stedelijk Gymnasium won de Nationale Biologie Olympiade.
Het toekomstige stadseiland verdiende in New York de prestigieuze Waterfront Center Award.
En Nijmegen is, net als vorig jaar, de goedkoopste terrasstad.
We hebben er onlangs ook nog gratis parkeren aan toegevoegd.
Zo, dat was een hele waslijst aan hoogtepunten.

Maar er waren helaas ook dieptepunten:
zoals het absurde geweld rond NEC-Vitesse begin vorig jaar.
Wat een groot contrast met de vreugde van gisteren.
NEC boekte een fantastischte historische overwinning tegen Vitesse
In Arnhem!
Maar we hadden het over dieptepunten in 2011.

Zoals ook de ontslagen bij NXP of de laffe overvallen op inwoners en hardwerkende ondernemers.
Met als meest trieste voorbeeld de overval op juwelier Kamerbeek.

Ook de financiële crisis trof onze stad.
Het afgelopen jaar was in financieel opzicht een turbulent jaar.
Niemand ontsnapte aan de financieel moeilijke omstandigheden.
Faillissementen, ontslagen, onverkoopbare huizen, minder gesubsidieerde banen,
ook onze stad werd ermee geconfronteerd. 
We hadden problemen met onze grondexploitaties in Waalsprong en Waalfront.
De rente drukt daar zwaar op de aangegane leningen.
Wat dat betreft kunnen Hannie Kunst, Bert Jeene en ikzelf ook wel met een tentje op het Valkhofpark gaan staan
Bij Occupy.
En het zwaar weer zal helaas aanhouden.
Wij staan opnieuw voor een jaar waarin het voor velen niet gemakkelijk zal zijn, zelfs niet in onze relatief goed draaiende stad.

Toch is er ook alle reden om niet bij de pakken neer te zitten.
Zoals ik al zei, onze stad groeit.
Volgens onderzoekers stijgt ons inwonertal, als een van de weinige steden in Nederland, in de komende 15 jaar fors.
Die groei zorgt voor de dynamiek die een stad nodig heeft.
Het is ook een teken dat Nijmegen nog steeds aantrekkelijk is om in te wonen en te werken.
Dat bleek ook afgelopen jaar toen Nijmegen werd gekozen tot een van de groenste steden in Nederland en we dik in de top 10 van meest aantrekkelijke woonsteden eindigden.
We zijn een aantrekkelijke woonstad voor iedereen en in het bijzonder voor vrijgezellen die op zoek zijn naar een vrouw
Hier heb je die nieuwe citymarketing.

De stad staat dus niet stil en dat biedt perspectief.
Kijk ook maar naar de hijskranen in onze stad.
Het lijken er meer dan ooit.
Plein `44 is in aanbouw,
de contouren van stadsbrug De Oversteek zijn al goed zichtbaar,
de dijkverlegging en het daarbij horende stadseiland gaan echt van start
en ondanks de crisis worden er het komend jaar zo’n 1200 nieuwe woningen opgeleverd.

Van essentieel belang was ook dat Nijmegen als kennisstad van zich blijft spreken.
Bijvoorbeeld met de Spinozapremie voor astronoom Heino Falcke.
En nationale zorgheld 2011 Bas Bloem.
Dhr Bloem is ook een van de kandidaten voor Nijmegenaar van hat jaar.
De Radboud Universiteit werd door studenten gekozen tot de beste van Nederland
Synthon opende een state-of-the-art laboratorium voor biotechnologie
en Heinz bouwt bij de toekomstige Novio Tech Campus aan zijn grootste innovatiecentrum buiten de Verenigde Staten.
Bovendien hebben we landelijk gezien één van de hoogst opgeleide beroepsbevolkingen en zijn we een topstad als het gaat om banen per vierkante kilometer.  

Alle reden dus om te blijven investeren in de toekomst van onze gemeente,
ook al worden we geconfronteerd met de grootste financiële en beleidsmatige uitdagingen van de afgelopen decennia.
De gemeente blijft dan ook investeren in een sociale stad,
in een economisch sterke stad
en in een duurzame groene stad.
Maar we doen en kúnnen dat niet alleen.
Dat kon niet voor de crisis, maar zeker niet tijdens de crisis.
We moeten het dus samen doen.
Samen met bedrijven, kennis- en gezondheidsinstellingen, regionale samenwerkingsverbanden en met de inwoners van onze mooie stad.

In het Nederland van het ‘Doe eens normaal man’ van Rutte en Wilders, is er soms weinig ruimte voor nuance en gezamenlijke oplossingen.
Maar zwart-wit denken en het uitvergroten van tegenstellingen brengen ons niet verder.
Verbindingen zoeken, dat is waar het de komende jaren om draait, constateerde Thom de Graaf vorig jaar al terecht.

2012 is het jaar waarin we die verbindingen verder moeten versterken.
Ja, er moet een groter beroep worden gedaan op de eigen verantwoordelijkheid van alle Nijmegenaren. 
En ja, er moeten lastige keuzes worden gemaakt.
Toch hebben wij daar als stadsbestuur vertrouwen in. 
Nijmegenaren zijn eigenwijs, creatief, ondernemend, veerkrachtig én ze leggen de verbinding.
Of het nou ondernemers zijn die elkaar met een gastoeter alarmeren bij een overval
of Dukenburgers die samen dromen over hun stadsdeel.
Nijmegen puilt uit van de creatieve, goede, vernieuwende ideeën en initiatieven die de stad beter en mooier maken.
Ik wens iedereen dan ook een prachtig jaar toe. 

Alles overziend gaat het ondanks alles best goed met Nijmegen.
En degene die dit de afgelopen vijf jaar onophoudelijk en onvermoeibaar heeft uitgedragen, is…… Thom de Graaf
Thom was een ware promotor van onze stad.
En mede dankzij hem zijn de Nijmegenaren trotser dan ooit op hun stad
Maar aan alles komt een eind;
zo ook aan het burgemeesterschap van Thom.

Toen Thom burgemeester werd in 2007, trad hij in de voetsporen van zijn vader.
Een mooi gegeven; en telkens als Thom in de afgelopen vijf jaar naar zijn werkkamer ging, liep hij langs een portret van zijn vader.
De vrijzinnige sociaalliberaal keek dan naar de strenge ietwat regenteske KVP’er.
Een wereld van verschil.
Thom zal het wel van zijn moeder hebben, denk ik dan.

Thom was de eerste burgemeester van Nijmegen die door de raad werd gekozen uit een voordracht van twee personen.
Hij had natuurlijk liever gehad dat hij de eerste door het volk gekozen burgemeester had kunnen worden.
Maar ja, die beruchte nacht, he……

Toen Thom aantrad, viel hem meteen op hoe groot het cultuurverschil is tussen het deftige Den Haag en het volkse Nijmegen. 
Nijmegen kent een horizontale structuur waar weinig ontzag is voor gezag – iedereen is gelijk.
Zo liep hij in de eerste dagen van zijn burgemeesterschap met een agent door een wijk.
Thom vroeg beleefd aan deze wijkagent: Hoe lang doet U dit werk al?
Ach, zegt de agent: Zeg maar JE, Thom!
Dat typeert onze stad en daar heeft Thom hartelijk om moeten lachen

De connectie met Den Haag is al die jaren wel gebleven.
Thom deed er eerlijk gezegd ook niet veel aan om dat te verbloemen.
Denk aan zijn verkiezing tot Eerste Kamerlid.
En bovendien was zijn Haagse connectie overduidelijk in het belang van de stad, dus waarom zou je dat dan moeten verbloemen?
Zo heeft hij meerdere malen aandacht gevraagd voor Nijmeegse problemen en belangen bij bewindslieden en Kamerleden.

Bij Thom was er ook altijd de oprechte liefde voor Nijmegen.
Even wat harde cijfers en gegevens:
In de afgelopen vijf jaar was hij bij meer dan 800 publieke optredens en werkbezoeken in de stad.
Hij organiseerde etentjes met gewone Nijmegenaren om met ze te praten over wat hen bezighield in de stad.
Hij initieerde de verkiezing van de Nijmegenaar van het Jaar en zometeen zetten we weer zo’n kanjer in de spotlights.
Thom zorgde weer voor rust in sommige wijken door straatcoaches aan te stellen
Hij initieerde de Vrede van Nijmegen Penning met dit jaar Umberto Eco als laureaat.
En hij vertegenwoordigde Nijmegen met verve in onder meer de Euregio, de Veiligheidsregio en het Kennisstedennetwerk.

Dames en heren, Thom heeft veel gedaan voor de stad.
Dat moet haast wel de reden zijn dat er maar 9 kandidaten het aandurven om in zijn voetsporen te treden.

Thom de Graaf benadrukt regelmatig dat hij continuïteit belangrijker vindt dan snel scoren of politiek bedrijven.
Een burgemeester moet, volgens hem, vooral boven de partijen staan, een goede voorzitter van raad en college zijn.
Hij moet verbinden, de rechtstatelijkheid en de grondrechten van inwoners beschermen.
“Ik ben geen straattijger, geen zeepkistburgemeester.
Ik ben meer een type Job Cohen, dan een type Gerd Leers”, zei hij zelf ooit in een interview.
Waarschijnlijk zou hij op dit moment zichzelf met geen van tweeën willen vergelijken
Maar het beeld is duidelijk.
Een goede bestuurder.
Niet koste wat kost zich willen profileren; maar er zijn wanneer dat nodig is.
Behulpzaam in het college en gemeenteraad en actief in de stad waar dat maar wenselijk was.
Kritiek, dat hij desondanks geen warme burgervader zou zijn, deed hem wel eens pijn.

En het klopt ook niet.
Thom de Graaf stimuleerde als geen ander het ‘trots op Nijmegen-gevoel’.
Nijmegen is landelijk veel pregnanter in beeld gekomen.
Als dynamische stad en grote stad, voorloper op tal van terreinen.
Altijd Nijmegen, Nijmegen kennisstad, Oudste stad van het land.
Thom de Graaf heeft er hard aan gewerkt om dat gevoel te versterken: buiten de stad en in de stad.
Dat is belangrijk voor het profiel van Nijmegen, maar zeker zo belangrijk is dat Nijmegenaren het zelf ook echt meer zijn gaan voelen.

We zijn trots op het bijzondere karakter van Nijmegen,
Trots op de historie,
onze befaamde onderwijs- en onderzoeksinstellingen,
hoogwaardige gezondheidszorg,
en wereldtoppers op het gebied van wetenschap.
En we zijn trots op baanbrekende Waalprojecten. 

Thom haalde tevens de banden aan met de hoger-onderwijsinstellingen.
Rector Magnificus Bas Kortmann noemt hem niet voor niets de postillion d’amour;
de liefdesboodschapper van het hoger onderwijs in Nijmegen.
Die liefdesboodschapper was hij in vele opzichten voor de stad en die zal hij ongetwijfeld ook blijven.
Want, dames en heren, Thom en zijn lieve vrouw Machteld blijven hier gewoon wonen.
Kortom, ze zijn echte Nijmegenaren en dat blijven ze.

Thom is Guusje ter Horst opgevolgd als burgemeester en hij volgt nu Guusje weer op als voorzitter van de HBO-raad.
Overigens is het maar goed dat Guusje hem nu niet opvolgt als waarnemend burgemeester.
Want dan hadden we hier in Nijmegen een heus Poetin-Medvedevje gedaan.

Beste Thom, straks zul je zelf nog spreken en pas echt afscheid nemen.
Maar ik zeg nu al namens het gemeentebestuur én namens de bevolking van Nijmegen ‘bedankt!’.
Bedankt voor je inzet,
Bedankt voor je steun in het college.
En bedankt voor je liefde voor Nijmegen.
Ik hoop dat je nog lang ambassadeur voor onze mooie stad zult blijven!
Waar ook ter wereld, en zeker in Den Haag.
Thom – bedankt!

Even een vergelijk: op een invalideplek parkeren terwijl je volledig mobiel doch lui en waanzinnig asociaal bent, is even duur als onnodig toeteren, dit jaar €340,-. Rij je net op het nippertje door het rood ben je goedkoper uit, €220,- en dat is net zo duur als niet stoppen voor een voetganger die staat te wachten op oversteken. Ze gaan niet altijd als ik voor ze stop, waarmee ik dus een flink financieel risico loop door deze impasse te doorbreken met mijn rechtervoet.

Door een rood kruis op de snelweg rijden, waarmee wegwerkers direct levensgevaar oplopen, valt in dezelfde tariefgroep. Veel minder erg kennelijk dan die bezetting van de invalideparkeerplek. Hmmm, wat parkeer je daar eigenlijk….

Hoe asociaal ik de overtredingen uit de hoogste categorie ook vind, de verhoudingen zijn merkwaardig.

Niet dat het zo’n vaart loopt. Vorig jaar werden 1 miljoen minder boetes uitgedeeld. Deels omdat verschillende trajectcontrolesystemen niet werkten. Eén van Ruttes populaire maatregelen is het afschaffen van het bonnenquotum geweest. En voor agenten die zich schamen voor de hoogte van sommige boetes was dat erg prettig. De weigeragent. Rutte is goed: hogere straffen en blijer blauw op straat. Alleen, hoe lossen we nou dat asociale gedrag op?

Overheid heeft mogelijkheden voor onafhankelijke toetsing van plannen fors ingeperkt.

Op 20 juni jl. ben ik naar de zitting geweest van de Rechtbank van Maastricht voor mijn beroep en dat van de Vereniging Milieudefensie tegen het verlenen van een bouwvergunning voor het Arcus College voor twee vestigingen in Terworm. Ik wist dat de ontvankelijkheid van zowel mij als Milieudefensie ter discussie zou worden gesteld. Op 2 september heeft de rechtbank uitspraak gedaan: beide niet ontvankelijk. De behandeling en de uitspraak hebben me toch wel extra aan het denken gezet.

De overheid heeft in de ruimtelijke ordening de laatste jaren veel veranderingen doorgevoerd, vooral in de mogelijkheden om via de rechter een onafhankelijke inhoudelijke toetsing te verlangen. De overheid bepaalt het speelveld en dat is tegenwoordig voor de burger sterk beperkt. Het is onaantrekkelijker gemaakt om te procederen en de kans op succes is verkleind.
Zo is de toetsing van de rechterlijke macht gemarginaliseerd. De rechter toetst ‘marginaal’ en dat betekent dat de rechters vooral bekijken of de procedures juist zijn gevolgd en dat een besluit niet tegen de eigen regels van de overheid indruist: “Is de overheid bevoegd om dit besluit te nemen?” Een van de argumenten die de overheid heeft gehanteerd bij deze inperking van de inhoudelijke toetsing is dat een inhoudelijk besluit dat is genomen door een democratisch orgaan ook als zodanig gerespecteerd moet worden. De rechter moet niet op de stoel van de politiek gaan zitten.
De politici hebben de taak om deze keuzes te maken. Hier is tegenin te brengen dat tegenwoordig veel besluiten niet worden genomen door het democratische orgaan zelf, maar door de bestuurders (college van burgemeester en wethouders, gedeputeerde staten of het kabinet). Bestuurders hebben onder andere met de invoering van het dualisme en door vergaande mandatering van bevoegdheden de macht gedeeltelijk naar zich toe getrokken. Gemeenteraad, provinciale staten of Tweede Kamer kunnen en moeten hun bestuurders natuurlijk controleren, maar controleren is vanwege de veelheid aan onderwerpen en ook het lagere kennis- en informatieniveau moeilijk. Zeker bij raden en staten ‘winnen’ de professionele bestuurders, gesteund door de ambtenaren, het vaak (gemakkelijk) van de amateur – volksvertegenwoordigers. En vlak ook het politieke gehalte niet uit dat de meerderheid, zijnde de coalitiepartijen, vaak gedwongen is om zijn eigen wethouders (en politieke kopstukken) niet af te vallen.

De keuze voor welk planologisch instrument wordt gebruikt, is hierbij vaak van doorslaggevend belang. Het bestemmingsplan is het meest omvattend planologisch plan met juridische waarborgen van een zorgvuldige vaststelling door de gemeenteraad en een beroepsmogelijkheid plus (onafhankelijke) toetsing door de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State. Alleen is de rol van de provincie sinds de meest recente grote verandering van de Wet ruimtelijke ordening verkleind omdat ze geen bestemmingsplannen meer goedkeuren. Daar staat tegenover dat de provincie nu los van de gemeente een provinciaal ‘inpassingsplan’ mag maken (zie Buitenring Parkstad Limburg). En de Afdeling Bestuursrechtspraak toetst tegenwoordig marginaal. Over het algemeen worden er tegenwoordig minder project- en bestemmingsplanprocedures voor nieuwe ontwikkelingen of bouwplannen gevoerd. Maar ook vroeger werden bestemmingsplanprocedures op grote schaal omzeild door zogenaamde artikel 19 procedures.

De nieuwbouw van Arcus is een groot plan met veel ruimtelijke consequenties. De gemeente en ook Arcus erkennen dat dit bouwplan een majeur plan is. Dat is onder andere herkenbaar aan de vele belangen en ‘omgevingsvraagstukken’ die aan de orde zijn. Denk maar aan de locatiekeuze (Terworm of CBS-weg), het verkeer- en vervoerplan, parkeren (in de buurten erom heen), luchtvervuilingsproblematiek, raakvlakken met het natuurbelangen enz. Voor de twee gebouwen is een stapel papier van 20 centimeter aan teksten en tekeningen geproduceerd. Maar amper voor de gebouwen zelf. De bouwvergunning voor de gebouwen wordt in een tweede fase verleend. Tijdens de zitting ging het ook over van alles behalve de gebouwen zelf.
Je zou verwachten dat voor zo’n ingrijpend plan een stevige ruimtelijke ordeningsprocedure wordt gekozen. Het is raar maar mogelijk dat dit grote plan met al zijn consequenties procedureel via het verlenen van een bouwvergunning wordt geregeld. En dus dat al die verstrekkende belangen (de locatiekeuze, verkeer, natuur enz.) kunnen worden aangemerkt als algemeen belang van een goede ruimtelijke ordening. Met iedereen als belanghebbende, ook in de beroepfase.

Al deze belangen worden afgedaan via een procedure van een bouwvergunning waarbij vrijstelling wordt verleend van het bestemmingsplan. De Provincie Limburg heeft de mogelijkheden om deze procedure te kiezen enkele jaren geleden sterk verbreed. Vrijstelling houdt in dat het bestemmingsplan hier niet meer hoeft te worden nageleefd en dat er ook geen nieuwe bestemmingsplanprocedure hoeft te worden gevolgd als men een (bouw)plan heeft dat niet in het bestaande bestemmingsplan past. De gemeenteraad stelt weliswaar bestemmingsplannen vast, maar B&W hoeven zich daar niet aan te houden. B&W moeten dat natuurlijk wel beargumenteren. Maar in essentie hebben B&W de gemeenteraad uitgeschakeld.

Bij de procedure voor een bouwvergunning mag iedereen inspreken op het ontwerpplan. En B&W moeten ook een rapport maken hoe ze met die zienswijzen omgaan. In het geval van Arcus heeft de gemeente nog best veel aanvullend onderzoek gedaan naar aanleiding van de zienswijzen. (Onder andere een nieuw luchtkwaliteitsonderzoek).
Maar als B&W de bouwvergunning verleend hebben, zijn de mogelijkheden om in beroep te gaan bij de rechtbank ineens veel geringer. Je moet dan ook ‘belanghebbend’ zijn. Het begrip ‘belang hebbend’ wordt wel heel erg eng uitgelegd. Hiervoor geldt een soort afstandscriterium. Burgers zijn alleen ontvankelijk als ze binnen een bepaalde afstand van het nieuwe gebouw wonen. Bij grote gebouwen is dat zo om en nabij 250 – 300 meter en bij kleine gebouwen minder dan 100 meter.
Daar heeft de nieuwe Crisis- en herstelwet nog een schepje bovenop gedaan: vanuit de woonplek moet men dit gebouw ook nog kunnen zien.
De combinatie afstand en zicht leidde bij de vestiging voor de Arcus opleidingen Techniek achter de Hogeschool Zuyd ertoe dat er geen enkele burger ontvankelijk wordt verklaard. Dit bouwplan heeft daardoor helemaal geen inhoudelijke rechterlijke toetsing gekregen. Of dat de bedoeling is van de wetgever? Het komt de gemeente natuurlijk wel erg goed uit dat op deze manier het bouwplan van Arcus immuun is gemaakt voor maatschappelijke weerstand.

Deze weerstand kan ook worden geboden door rechtspersonen met doelstellingen die verband houden met ruimtelijke ordening, bijvoorbeeld de natuur- en milieuverenigingen. Vanuit de statuten worden deze verenigingen en stichtingen als belanghebbend aangemerkt als er aspecten aan de orde zijn die tot hun doelstellingen behoren. Maar in Heerlen is de kracht van de natuur- en milieubeweging de laatste jaren sterk ingeboet. Onder andere door gebrek aan menskracht is het IVN niet erin geslaagd om in beroep te gaan. De Vereniging Milieudefensie heeft wel beroep aangetekend. Pech daarbij is dat Milieudefensie (mede door mijn toedoen) een amateuristische maar cruciale vormfout heeft gemaakt bij het indienen van het beroepschrift. Het beroepschrift werd ingediend via een webapplicatie van de rechtbank in plaats van per post of fax. Via internet indienen van beroepen staat formeel alleen open voor burgers en niet voor rechtspersonen.
De rechtbank heeft deze vormfout zo zwaar geacht, dat ook Milieudefensie niet-ontvankelijk wordt verklaard. Dat is toch wel triest. Het beroepschrift was op tijd en in goede orde bij de rechtbank ontvangen getuige de ontvangstbevestiging. In deze tijd is blijkbaar de wijze van bezorgen doorslaggevend om aan inhoudelijk recht spreken toe te komen. De rechters zijn hiermee op een gemakkelijke manier van een moeilijke beslissing afgekomen? Dit was in ieder geval niet de meest moedige weg. Voor mij bewijst het ook dat deze rechters, maar wellicht ook de rechterlijke macht over het algemeen, zich hebben neergelegd bij de inperking van hun reikwijdte om beslissingen te nemen.

In vergelijking tot de vormfout van de Vereniging Milieudefensie komt de gemeente wel erg goed weg. De overheid mag zich blijkbaar wel heel veel permitteren. Ik noem behalve de toetsing van de locatiekeuze drie planologische missers.
1. Het gebouw achter de hogeschool mag worden gebouwd op een plek waar de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State in 1999 het vorige bestemmingsplan Geleendal – Eyckholt (het huidige bedrijventerrein Coriopolis) heeft vernietigd. Dit gebied diende bij de natuurlijke bufferzone van Terworm te worden getrokken. Volgens artikel 30 van de Wet ruimtelijke ordening moet de gemeente het door een uitspraak van de Raad van State vernietigde bestemmingsplan repareren en dus voor die delen een nieuw bestemmingsplan opstellen. Dat heeft de gemeente nagelaten en dat kwam nu dus goed uit.
2. Op een groot deel van de huidige bouwlocatie achter de Hogeschool Zuyd is een tijdelijke parkeerplaats aangelegd. Hiervoor is artikel 17 van de Wet ruimtelijke ordening gebruikt die een voorziening voor maximaal vijf jaar toestaat. Na die vijf jaar is de parkeerplaats ook een poos gesloten geweest (maar nu weer in gebruik). De parkeerplaats had eigenlijk opgeruimd moeten worden en het gebied weer teruggegeven aan de natuur. De gemeente kon hier straffeloos de wet overtreden met als bijkomend voordeel dat het nu gebruikte onderzoek naar natuurwaarden op deze plek natuurlijk totaal niets opleverde.
3. De gemeente heeft aangegeven dat de oppervlakte natuur op de bouwplekken van Arcus zou worden gecompenseerd in het gebied Ransdalerveld. Op zich niet zo veel tegen in te brengen, ware het niet dat inmiddels duidelijk is dat dit in de praktijk naar alle waarschijnlijkheid niet zal lukken. Een loze belofte van de gemeente. Het betreffende project (een landinrichting nieuwe stijl) is enkele jaren geleden een stille dood gestorven. En de Ecologische Hoofdstructuur heeft sindsdien ook sterke inperkingen gekregen.
De Provincie Limburg heeft overigens zeer goed geholpen bij het mogelijk maken van bouwplannen in natuurgebieden. Potentiële natuur kan worden vernietigd door de planologische bescherming van de natuur en in het bijzonder de Ecologische Hoofdstructuur sterk in te perken. Dit geldt over het algemeen en in het bijzonder in Terworm. De formeel beschermde gebieden van Terworm zijn doelbewust krap getekend vanwege de andere bedoelingen van de gemeente. Er is bij de begrenzing geen rekening gehouden met de feitelijke (potentiële) natuurwaarden, zoals die in gedegen onderzoek is vastgelegd (en door de uitspraak van de Raad van State bevestigd). En de natuurontwikkeling langs de Valkenburgerweg is verplaatst, al is mij niet bekend waar naar toe.

Dit alles is dus niet getoetst door de rechtbank. En dit vindt zijn oorsprong in de keuze van de planologische procedure door de gemeente. En als ik dan politiek doorredeneer kom ik uit bij een wethouder die (al dan niet con amore) gesteund door de ambtenaren, zijn doorzettingsmacht gebruikt, onvoldoende gehinderd door de meerderheid van de gemeenteraad (coalitie). Deze beperkingen in de democratie en in de planologische besluitvorming kunnen niet meer worden rechtgezet in een beroep op onafhankelijke toetsing. Dat geldt voor het geval Arcus – Terworm, maar ook over het algemeen hapert hier regelmatig ons systeem van ruimtelijke ordening.

En deze planologische onvolkomenheid staat niet op zichzelf. De overheden beschermen zich vaker tegen kritische burgers. De Crisis- en herstelwet heeft de mogelijkheden voor beroep ingeperkt, overheden mogen niet meer onderling procederen (vooral van belang bij de Buitenring) en er mogen geen beroepsgronden of onderzoeken meer worden toegevoegd aan het beroepschrift.
Wordt natuur nog vaak gezien als een linkse hobby; een gezonde leefomgeving, verkeer en vervoer enz. gelden als algemene belangen. Maar met de inperking van criterium ‘belang hebben’ worden dus nagenoeg alle burgers uitgesloten van de rechtsgang. Daarnaast wordt het door de verhoging van de griffierechten zo onaantrekkelijk mogelijk gemaakt om je recht te halen. Dat ‘waag het niet om tegen een overheidsbeslissing in beroep te gaan’ is verder versterkt door verenigingen en stichtingen te dreigen om de subsidie in te trekken als men planologische procedures wil voeren als overleg niets oplevert (waarbij het regelmatig voorkomt dat de overheid zijn zin wil doordrijven).

Dit bestuurlijke handelen is dubieus omdat de overheid ten opzichte van zichzelf niet onafhankelijk is. Het is niet alleen ingegeven door de zorg voor een voldoende zorgvuldige belangenafweging en besluitvorming. Het immuun maken van zichzelf is een eigenbelang dat blijkbaar zwaar meetelt. Het is belangenverstrengeling dat de burger buitenspel zet. Overheden en daarbinnen de machtigere bestuurders drijven hun zin door. De rechtstaat brokkelt hiermee ontoelaatbaar af.

geschreven: 22 oktober 2011

Afgelopen raadsvergadering werd het onderzoek naar het optimaliseren van het parkeren op het verenigingsplein besproken. Het bleek een onderzoek naar de goedkoopst mogelijke prefab parkeergarage te zijn geworden. klik op lees meer om de te lezen hoe de teleurstelling in dit onderzoek werd verwoord door GroenLinks

lees verder

Deze week stond in het teken van het Vughtse centrumplan. Terwijl de ijsbaan voor het laatst wordt opgebouwd op de locatie waar vanaf januari gebouwd gaat worden, werd Vught verrast met de aankondiging van de komst van een Jumbo in het centrum. Maar ook met onduidelijkheid over gevolgen voor parkeren, aanzicht en effecten voor de ondernemers.

Woensdagavond organiseerde Gemeentebelangen een informatieavond over het centrumplan. Dat was op zich al verwarrend, want aan de politieke partij GB werden vragen gesteld over wat de gemeente Vught ergens van vond. Interim-fractievoorzitter Guus van Woesik had dan ook moeite om verschillende vragen te beantwoorden, maar bleef zijn best doen om namens de gemeente te antwoorden. Het was duidelijker geweest als hij had gezegd “Wat de gemeente hiervan vind moet u het college vragen, maar Gemeentebelangen vind … etc”.

Desondanks gaf de avond wel inzicht in de knelpunten. Zo werd de triomfantelijk als een groot succes aangekondigde komst van supermarkt Jumbo naar Vught in het nieuwe winkelcentrum als een zware domper ervaren door verschillende sprekers uit de zaal. De belofte was toch juist om te kiezen voor vele kleine ondernemingen en niet voor een grote? De bedoeling was toch om als aanzicht van het centrum diversiteit en verspringen aan te brengen en niet een lange gele wand? Tja, daar kon niemand antwoord op geven. Tot wethouder Pennings (tevens GB) gisteravond in de commissie Ruimte aangaf dat dit onjuiste informatie was geweest en dat de Jumbo maximaal 1500 m2 mag zijn. Maar wellicht had hij dat beter al woensdagavond tijdens de bijeenkomst van zijn eigen partij kunnen rechtzetten. Ook beweerde de wethouder tijdens de commissie dat het college ervoor zou zorgen dat het buitenaanzicht niet de supermarkt zou laten zien, maar verschillende kleine winkels. Of het college dat mag betwijfel ik, voorheen is gemeld dat de eigenaar van het gebouw zelf mag bepalen wie op welke plek een winkel mag huren en niet het college.

Positief aan de discussie is dat er steeds breder draagvlak onder de politieke partijen lijkt te zijn voor een autoluw centrum. PvdA-GroenLinks pleit daar al heel lang voor, zeker als het centrum aantrekkelijk gemaakt moet worden voor terrassen en slenterend winkelpubliek. Dat is ook een belangrijke reden om te kiezen voor een ondergrondse garage, om zo auto’s aan de rand te laten parkeren en niet in het centrum. Van Woesik gaf aan dat ook GB hier nu voor is en brak zelfs een lans voor een vorm van betaald parkeren om verkeer te reguleren. Nog zo’n punt wat voor PvdA-GroenLinks altijd bespreekbaar was, maar waar GB zich altijd tegen heeft gekeerd. Beide punten vielen echter slecht bij een deel van het publiek. Met name ondernemers zijn bang dat er te weinig parkeerplaatsen zijn en dat mensen met de auto niet dicht genoeg bij de winkels kunnen komen. Zelf vind ik het waardevoller om auto’s te weren en juist goede fietsvoorzieningen te creëren om het centrum als verblijfsgebied aantrekkelijker te maken.

Interessant was afgelopen woensdag wel de presentatie over de huidige Marktveldpassage. Eerder was gemeld dat het niet rendabel was om dit gebied te ontwikkelen, simpelweg omdat de investeringen te hoog zouden zijn. Daarnaast is het gebied in handen van verschillende eigenaren. Dat er aan de westzijde van de Raadhuisstraat nu eindelijk wel een nieuw winkelcentrum wordt ontwikkeld, dwingt de partijen waarschijnlijk tot het ontwikkelen van Oost. En dat is een goede ontwikkeling. Maar ook een die terecht ondernemers voor vragen stelt zoals hoe moet ik die bouwperiode van circa twee keer twee jaar overbruggen? Daar zou het college samen met de ontwikkelaars met een passend antwoord voor moeten komen.

Wie een schone auto rijdt, zou minder parkeergeld moeten betalen. Maar dat wil de staatssecretaris niet. Terwijl steden juist graag groene politiek voeren. Lees het opiniestuk dat Tweede Kamerlid Liesbeth van Tongeren schreef samen met wethouder Jan van der Meer in Nijmegen, wethouder Frits Lintmeijer in Utrecht en stadsdeelwethouder Dirk de Jager in Amsterdam-West.

Niet minder dan drie kabinetten bogen zich erover: een simpele regeling die het gemeenten mogelijk maakt om schone auto’s minder parkeergeld te vragen. Deze week zette staatssecretaris Atsma (Infrastructuur) het wetsvoorstel bij het grof vuil. Daarmee zet hij een dikke streep door een belangrijk adagium van dit kabinet: decentraal wat kan, centraal wat moet. Alhoewel de lucht in Nederland gemiddeld gesproken langzamerhand ietsjes minder ongezond is geworden, blijven er met name in de steden veel knelpunten over.

De Vereniging Nederlandse Gemeenten trok pas weer aan de bel: als de lucht niet schoner wordt en we de afgesproken normen niet halen, blijven niet alleen de gezondheidsrisico’s te hoog, maar ontstaan er, net als tien jaar geleden, wettelijke problemen met nieuwbouw. Het beleid van het kabinet om de lucht te klaren is weinig behulpzaam. Door de snelwegen te verbreden, neemt ook de druk op wegen in de stad verder toe. Mensen moeten tenslotte via die brede wegen het stedelijk gebied in. De kaalslag in het openbaar vervoer helpt ook niet om mensen te verleiden over te stappen op duurzamer vervoer. Bovendien wordt het fiscaal beleid om schone auto’s te stimuleren uitgekleed. De verhoging van de maximum snelheid tenslotte leidt tot extra uitstoot.

Een staatssecretaris die zelf weinig doet, zou op zijn minst decentrale overheden die hun verantwoordelijkheid willen nemen de kans moeten geven dat te doen. Dat zou ook passen in de verregaande decentralisatiepolitiek van dit kabinet. Het is dan ook knap inconsequent om gemeenten het recht te ontzeggen om mensen die investeren in superschone (en doorgaans dure) auto’s een voordeeltje te bieden bij het parkeren. Een nieuw fenomeen in Nederland: schoon autootje pesten.

Atsma zegt zich bovendien zorgen te maken over mensen met een krappe beurs. Die zouden nadeel kunnen ondervinden van gedifferentieerde parkeertarieven. Dat valt te bezien. Het bieden van voordeel aan de een, betekent niet per se nadeel voor een ander. Het argument is ook hypocriet: op tal van andere beleidsterreinen interesseert de inkomenspositie van laagbetaalden dit kabinet geen zier.

Er komt nog iets bij. Door een wetsvoorstel dat al sinds 2007 in het vat zit letterlijk op een achternamiddag van tafel te vegen, toont de rijksoverheid opnieuw haar onbetrouwbaarheid richting ondernemers. Groene pioniers, ondernemers die innovatieve producten willen slijten zoals elektrische auto’s of auto’s op biogas, worden gek van de wispelturigheid van de overheid. Het fiscaal regime verandert om de haverklap en aangekondigde wetten die schone auto’s een steuntje in de rug geven, verdwijnen plots van tafel. Daar bouw je geen businesscases mee op.

We hadden meer verwacht van staatssecretaris Joop Atsma. In het verleden maakte juist hij zich sterk voor bijvoorbeeld investeringen in snelfietsroutes. Maar deze CDA-bewindsman heeft zich inmiddels gevoegd naar de anti-duurzaamheidssentimenten van dit kabinet. Louter uit rancune tegen alles wat groen is weigert hij nu ook steden de kans te geven moderne groene politiek te bedrijven. Daarmee vervreemdt het CDA zich niet alleen van stedelijke kiezers, maar ook van groene ondernemers.

Wat is het doel van Hoger Onderwijs? Dat lijkt een open deur-vraag. Het doel van een sportvereniging is sportief, het doel van een bedrijf is economisch, het doel van Hoger Onderwijs is de ontwikkeling van mensen zodat ze zelfstandig en authentiek kunnen participeren in de samenleving en zo mogelijk voor zichzelf en anderen verantwoordelijkheid kunnen nemen. Je mag daar andere woorden voor kiezen, maar zoiets zou het toch moeten zijn. Onderwijs heeft primair een pedagogisch doel.

Dat dacht ik tenminste totdat ik de strategische agenda las van dit kabinet. Daar staat dat onderwijs primair dient om de verdiencapaciteit van Nederland te vergroten en het bedrijfsleven te ondersteunen. Pedagogische doelen zijn ingewisseld voor economische. Het studielandschap in onderwijs en onderzoek moet op de schop en daarbij zijn de economische topsectoren sturend. De titel van Martha Nussbaums boek over onderwijs kon niet toepasselijker zijn: ‘Niet voor de winst’.

Onderwijs moet beter. Daar zijn we het allemaal over eens. Maar dan is wel de vraag hoe je kwaliteit definieert. Het kabinet kiest voor excellentie. Dat wil zeggen dat een selecte groep studenten die de kwaliteiten en het geld heeft, gaat profiteren van uitzonderlijk goed onderwijs. Ik gun het ze. Maar ik gun ook al die andere studenten heel goed onderwijs. En ik zou willen dat het kabinet het advies van de Europese Commissie volgt om juist studenten uit kansarme achtergronden te stimuleren en financieel te steunen. Nederland zou een kansenmaatschappij moeten zijn.

Excellentie betekent in elk geval niet zomaar alle studenten over een kam scheren. Dit kabinet heeft in de strategische agenda een efficiënte productielijnfilosofie ontwikkeld. De ruwe grondstof van aankomende studenten gaat door de zeef van de selectie. Materiaal met een hoog potentieel gaat naar de specialistische afdeling waar extra geïnvesteerd en vooral extra verdiend wordt. De rest gaat in de bulkproductie en moet zo snel mogelijk verwerkt worden tot een arbeidsmarktklaar eindfabricaat. Beetje vertraging halverwege? Gewoon parkeren tot de volgende batch de productielijn ingaat. Zo leveren we handgemaakte designerstudenten en goedkope massaconfectie. Alles voor het rendement.

Maar onderwijs draait niet in de eerste plaats om zulk economisch denken van productie, rendement en marktaandeel. Het zo snel mogelijk afleveren van studenten is niet de beste maatstaf van kwaliteit. Ik hou vol: de kern van het onderwijs – ook van het hoger onderwijs -  ligt niet in economische doelen maar in pedagogische.

(Inleiding bij debat over hoger onderwijs, Utrechtse Studentenvereniging Internationale Betrekkingen, 08.11.2011)

Vandaag is bekend geworden dat de Raad van State de gemeente Leiden in het gelijk heeft gesteld met de plannen voor de bouw van de Morspoortgarage. De bewoners van de wijk Transvaal hadden deze procedure bij de Raad van State aangespannen om deze garage tegen te houden.  Het is een ontzettend teleurstellende uitspraak, maar het [...]

Door Rijksbeleid zijn woningcorporaties genoodzaakt om nieuwe afspraken te maken met het college van burgemeester en wethouders. Vanaf 2014 gaan corporaties in Nijmegen namelijk jaarlijks 7,25 miljoen euro huurtoeslagheffing betalen, zo’n 250 euro per woning. Bij ongewijzigd beleid valt de investeringscapaciteit van de corporaties daardoor terug naar nul. Om toch te kunnen blijven investeren in de stad zijn nieuwe afspraken noodzakelijk; over beheerslasten van corporaties, betaalbaarheid van huurwoningen en parkeren. De nieuwe afspraken liggen vast in de “uitgangspuntennotitie prestatieafspraken” die nog met de gemeenteraad moet worden besproken.

In 2010 hebben de gemeente en de Nijmeegse woningcorporaties afspraken gemaakt over de nieuwbouwproductie, herstructurering, energiebesparing, wijkaanpak en wonen en zorg tot 2015. In de komende jaren worden door de corporaties zo’n 2750 woningen in Nijmegen gebouwd om te voorzien in de woningbehoefte. Deze afspraken staan zwaar onder druk door het Rijksbesluit om corporaties de huurtoeslagheffing te laten betalen en door nieuwe Europese staatssteunregels.

Doelstelling blijft overeind
Het doel is om, ondanks nieuw Rijksbeleid, de lokale doelstellingen voor de sociale woningmarkt waar te maken. Het gaat om het op peil houden van de woningbouwproductie, het streven naar 20% besparing op het gasverbruik in de sociale huurwoningenvoorraad, door woningverbetering en investeringen in leefbaarheid en wonen en zorg.

Financiële armslag
Om financiële armslag voor de corporaties te houden spreken gemeente corporaties af om de volgende maatregelen door te voeren.
- Corporaties bezuinigen 10% op hun eigen beheerskosten.
- Tot 2020 wordt van circa 4000 woningen de huurprijs verhoogd tot maximaal 652 euro. Dit gebeurt alleen bij nieuwe huurders en het betreft de kwalitatief betere woningen, waarbij het puntensysteem een hogere huur toelaat.
- De maximale huurgrens van ruim 18.000 woningen gaat de komende 20 jaren stijgen van 517 euro naar 554 euro. Ook hier worden de huren alleen verhoogd bij nieuwe huurders. Voor zittende huurders verandert er niets.
- De doelgroep van beleid wordt vergroot tot huishoudens met een maximum inkomen van 33.614 euro. Zij komen in aanmerking voor een huurprijs van maximaal 652 euro.
- Onderzocht wordt op welke manier het realiseren van parkeren bij nieuwbouw goedkoper kan.

Huurprijs ruim binnen maximum
Op dit moment ligt de gemiddelde huurprijs van een Nijmeegse corporatiewoning op 425 euro. Dit is circa 70% van het wettelijk toegestane maximum. Ook na invoering van de nieuwe maatregelen zullen de huren ruim binnen het wettelijk maximum blijven. Pas over 20 jaar ligt dit percentage pas op 80% van het toegestane wettelijke maximum.
Met het invoeren van deze nieuwe maatregelen wordt gezorgd dat de corporaties kunnen blijven investeren in de nieuwbouw in de Waalsprong en het Waalfront, in herstructurering, in de huisvesting van bijzondere doelgroepen zoals ouderen en in het energiezuiniger maken van bestaande woningen. Vooral dit laatste is van belang omdat op deze manier de woonlasten (huur + energielasten) voor huurders juist kunnen afnemen.

In de Dutch Design Week reikte de gemeente voor de derde keer de Social Design Talent Award uit. Dit is een prijs die de gemeente jaarlijks toekent aan een student die met zijn of haar (afstudeer)ontwerp een excellente oplossing of aanpak ontwikkelt voor een sociaal-maatschappelijk vraagstuk in het gemeentelijk domein. Het doel van deze award is het stimuleren van sociaal maatschappelijk ontwerp. Ik zat dit jaar voor de eerste keer in de jury, natuurlijk samen met design-wethouder Mary-Ann Schreurs. Ondersteund door een hele groep ambtenaren hebben we de (afstudeer)tentoonstellingen van de Design Academy en Industrial Design op de TU/e bezocht, waar we uitleg kregen van de studenten over hun project. De prijs die gewonnen kan worden is € 10.000 die gebruikt moet worden om het project écht in uitvoering te brengen. Uit de voorselectie van bijna 30 ontwerpen kozen we 3 finalisten. Op 29 oktober maakten we de winnaar bekend.

Winnaar Michiel Kersteman: Vendopark

Vendopark is een dynamisch parkeermodel gebaseerd op de bezettingsgraad van parkeerplekken. Veel woonwijken net buiten het stadscentrum hebben last van een parkeerprobleem vanwege gratis parkeerplekken. Dit wordt voornamelijk veroorzaakt door bezoekers van buitenaf (outsiders). Met Vendopark worden outsiders efficiënter verdeeld over de woonwijk door gebruik te maken van lege ruimtes verder in de wijk, zonder wijkbewoners te storen. De bezettingsgraad van geparkeerde auto’s, aangegeven met licht op de betaalautomaat, bepaald of een outsider moet betalen voor het parkeren. Met meer auto’s wordt het betaald parkeren, met weinig auto’s is het gratis. Met dit ontwerp won Michiel Kersteman een geldbedrag van € 10.000,- dat ingezet kan worden voor de doorontwikkeling of uitvoering van zijn ontwerp.

Eervolle vermeldingen

Mark Thielen, Rik van Donselaar, Roland Coops & Idowu Ayoola ontvingen voor hun project ‘Oohoo’ een eervolle vermelding. Oohoo is een non-profit organisatie die op een nieuwe manier de maatschappij wil verbeteren. Enerzijds wordt samengewerkt met een groep 55 plussers die een enorme drive hebben om iets goeds te doen voor de wereld waarop zij leven. Anderzijds wordt gesignaleerd dat bedrijven steeds meer verantwoordelijkheid nemen op sociaal en maatschappelijk gebied. Bedrijven benaderen Oohoo met uiteenlopende (maatschappelijke) vraagstukken. Oohoo legt dit vraagstuk voor aan een geselecteerde groep 55 plussers. Onder begeleiding van de ontwerpers van Oohoo worden er nieuwe inzichten gegenereerd als inspiratie voor het desbetreffende bedrijf.

Ook Roland Pieter Smit ontving een eervolle vermelding met zijn project ‘Wolwaeren’. Met Wolwaeren, een serie van zeven wollen dekens gemaakt door verstandelijk en lichamelijk beperkten, heeft Roland Pieter Smit weefgetouwen ontworpen die o.a. rekening houden met de psychische en lichamelijke mogelijkheden van de gebruikers. Autistische mensen kunnen bijvoorbeeld werken met zeer dun garen, terwijl mensen met het syndroom van Down bij voorkeur met dikker garen werken. Het garen is gemaakt van Texelse wol, ooit winstgevend maar tegenwoordig bijna waardeloos. Door de schapenboeren een eerlijke vergoeding te bieden, geeft Smit de wol bovendien weer waarde. Wolwaeren brengt een eeuwenoude woldeken-cultuur terug in Nederland en streeft naar verwerking zo dicht mogelijk bij de bron.

Naast de winnaars en de eervolle vermeldingen waren er nog veel meer projecten die veel indruk bij mij maakten. Te beginnen met het mijnveegproject, omdat het een grote maatschappelijke waarde heeft (maar in het Eindhovense wat minder van toepassing is gelukkig). Verder waren er verschillende communicatieprojecten, waarvan ik persoonlijk het project ‘postboard’, erg goed vond, ontwikkeld voor aphasiepatienten maar ook veel breder toepasbaar, of de courtyard-kit, om samen met burgers te komen tot een invulling voor lege plekken in de stad of het filmpje over ruzie met de buren, zo te gebruiken bij buurtbemiddeling…

Kortom: het was ontzettend leuk om zoveel talent te zien en spreken tijdens de jurering!

Tijdens de verkiezingscampagne in 2010 hadden de partijen die nu deel uitmaken van het College in Waterland de mond vol over hoe belangrijk ze het groen in deze gemeente wel niet vonden. Dat resulteerde tijdens de verkiezingsdebatten soms in een wedstrijdje ver plassen, om aan de potentiële kiezer te laten zien wie groen, groenerderder, groenst zou zijn. Hoe anders is het nu deze partijen in het college zitten.

lees verder

De bouw van het nieuwe Nijmeegse stadsdeel Waalsprong ontkomt niet aan de gevolgen van de internationale economische situatie en de stagnatie op de Nederlandse woningmarkt. Om de financiën op orde te houden en om voor 30.000 bewoners een aantrekkelijk woongebied te kunnen realiseren, grijpen de aandeelhouders van de grondexploitatiemaatschappij (GEM) Waalsprong nu in. De belangrijkste ingrepen zijn een aanpassing van het plan voor de Citadel, verlaging van grondprijzen en een herverdeling van de financiële risico’s tussen de aandeelhouders. Het college van B&W wil als grootste aandeelhouder in de GEM instemmen met de maatregelen. De gemeenteraad kan daarover deze maand nog wensen en bedenkingen uitspreken.

De voortdurende internationale crisis op de financiële markten heeft in Nederland al enige jaren een stagnatie op de woningmarkt tot gevolg. Dat is ook merkbaar bij de ontwikkeling van het nieuwe stadsdeel Waalsprong in Nijmegen. Om de financiële gevolgen hiervan in beeld te brengen heeft de gemeente aan een extern bureau een ’second opinion’ gevraagd, zowel over de grondexploitatie en de risicoverdeling binnen de GEM Waalsprong als over de grondexploitatie die de gemeente zelf voert. De gemeente is met 50% de grootste aandeelhouder in de GEM en werkt daarin samen met marktpartijen en woningcorporaties.

In de second opinion is vastgesteld dat de financiële opzet voor de Waalsprong solide en transparant is. Wel worden de grondprijzen als stevig aangeduid. De prognoses over het tempo van de afzet van woningen zijn volgens het bureau optimistisch. De leidende conclusie is dat het in de huidige marktomstandigheden noodzakelijk is om een deel van de plannen en afspraken tussen de aandeelhouders aan te passen.

Het college van B&W is recent met de andere aandeelhouders in de GEM een pakket aan maatregelen overeen gekomen. Een nieuwe planuitwerking van de Citadel als centrum van de Waalsprong is daarvan de belangrijkste. Vanwege de veranderde vraag op de woningmarkt komen er minder appartementen en meer woningen met een tuin. Ook zal het parkeren voor een groter deel op straat en minder in parkeergarages plaatsvinden. De beschikbare ruimte voor winkels blijft gelijk. Omdat de bouw van de Citadel in fases wordt opgeknipt, is er nu kans om de winkels sneller te realiseren. Deze aanpassingen leveren ongeveer 20 miljoen op. Voor B&W is het tegelijkertijd van belang om de samenhang tussen de plannen voor de Citadel, de Hoge Bongerd en Veur-Lent te optimaliseren. Deze bouwplannen vormen straks het stedelijke profiel van de noordelijke Waaloever. Het college wil over deze grote gebiedsontwikkeling de komende tijd ook het gesprek aangaan met de stad.

Andere maatregelen die voor de Waalsprong zijn voorgesteld, zijn onder andere een lager afzettempo van woningen voor de komende 5 jaar (tot 400 kavels per jaar), een lagere grondprijs voor winkels in de Citadel, een korting op de grondprijs voor woningkavels en een herverdeling van de financieringsrisico’s tussen de aandeelhouders.

Met deze maatregelen verwachten B&W om samen met de partners in de GEM weer een stevig fundament te hebben voor de verdere ontwikkeling van de Waalsprong.
Ondertussen is de bouw van woningen in de nieuwe wijk Laauwik dit jaar goed op gang gekomen. In 2011 zijn er 550 bouwrijpe kavels overgedragen en voor 2012 is de verwachting dat er in de Waalsprong tussen de vier- en vijfhonderd woningen afgezet worden. In de komende 15 jaar worden nog zo’n 8000 woningen gebouwd.

Nijmegen verkeert in de bijzondere situatie dat de bevolking de komende decennia blijft groeien. Er blijft een grote behoefte aan woningen, die voor een belangrijk deel in de Waalsprong kan worden opgevangen. Als onderdeel van het realiseren van een nieuw stadsdeel op de Nijmeegse noordoever, ligt de bouw van nieuwe infrastructuur op schema. Zo wordt er hard gewerkt aan de nieuwe stadsbrug De Oversteek, de realisatie van het definitieve NS-station in Lent en de ombouw van de toegangswegen. Ook is gestart met de realisatie van de drie grote natuur- en recreatieplassen in de Landschapszone. Naar aanleiding van de second opinion op de gemeentelijke grondexploitatie worden de grondprijzen voor de geplande woningkavels in dit plassengebied verlaagd. Dit om de bouwproductie te stimuleren. Ook is vanwege de economische situatie besloten de ontwikkeling van nieuwe bedrijventerreinen in de Waalsprong over een langere tijd te spreiden. De voorbereidingen voor het graven van een nevengeul van de Waal en de aanleg van een stadseiland zijn in volle gang als onderdeel van het rijksproject ‘Ruimte voor de Rivier’.

Zodra de raad zich, uiterlijk 3 november, over de maatregelen heeft uitgesproken, nemen burgemeester en wethouders een besluit. Daarna vindt besluitvorming over de aangepaste grondexploitatie plaats in de Algemene Aandeelhoudersvergadering van de GEM.

Op dinsdag 13 september werd in de commissie Economie en Mobiliteit de strategische mobiliteitsvisie besproken met wethouder Helms. Het was een verademing om op visie en kader niveau een toekomst visie te bespreken. Kaderstellend en toekomst gericht, zoals het eigenlijk hoort te zijn in de raad. Daarnaast was het goed dat nu alle mobiliteitsvraagstukken eens bij elkaar kwamen in een plan: parkeren, actieplan fiets, HOV, auto, etc.

Het was goed om te zien dat men in de voorbereiding van de verkenning naar deze mobiliteitsvisie onortodoxe gedachten niet direct had afgeserveerd, maar gewoon durfde te presenteren. Er waren vier varianten waarvan de wethouder graag wilde weten wat de commissie daar van vond. Uiteraard was het CDA mordicus tegen iedere variant, want iedere variant probeert auto’s in meer of mindere mate te weren uit de binnenstad. De rest van de commissie zag gelukkig wel de noodzaak om actie te ondernemen tegen de hoeveelheid auto’s in de binnenstad. Het gaat daarbij niet om de bereikbaarheid van het centrum te verkleinen, maar juist om te zorgen dat doorgaand verkeer niet meer door het centrum rijd, maar de ring kiest. Daardoor verbetert de luchtkwaliteit van de binnenstad en is er ruimt voor economische en ruimtelijke ontwikkeling in de binnenstad. Blijft de luchtkwaliteit in de binnenstad zoals hij nu is, dan gaat de stad op slot.

Vanuit GroenLink hebben we enthousiast gereageerd op de denkrichtingen van de wethouder. Meer ruimte voor de fiets en het openbaar vervoer. Minder ruimte voor de auto. De doorrijdbaarheid van het centrum zou verkleind moeten worden en de bereikbaarheid van de parkeergarages behouden. P+R transferia aan de randen van de stad kunnen daarbij helpen. Tevens (een goed idee van de PvdA) een soort e-bikes die je kunt huren op plekken in de wijken. Daardoor zou de auto wellicht vaker blijven staan. Een andere denkwijze is wellicht de oplaadplek voor e-bikes zoals SolarVlinder deze (gratis!) faciliteerd in steden.

Daarnaast is het van groot belang dat de voetganger de ruimte krijgt in de binnenstad. Voetgangersverkeerslichten zijn nu niet altijd even slim afgesteld waardoor je als voetganger ontzettend veel staat te wachten als je van of naar de stad loopt.

De denkrichtingen zijn dus veelbelovend. Nu hopen dat de wethouder doorpakt en met een ambitieus plan komt. Maar na zijn recente ervaringen op een e-bike heb ik vertrouwen dat deze (VVD) wethouder zich hard maakt voor een groenere en leefbaardere binnenstad.

Gerelateerde blogs:

1. Actie voor de menselijke maat
2. Verduurzamen door de auto
3. Koopzondagen in Eindhoven

In Gouda wordt vaal geklaagd over parkeerproblemen. Te duur, te weinig plek, eigenlijk alles met “te” behalve tevreden. In Vilnius weten ze wel hoe ze de parkeerproblemen moeten oplossen. Iets voor Gouda?

Er was eens een visie op de ontwikkeling van de binnenstad tot een aantrekkelijk verblijfsgebied. Terecht liepen alle fracties warm voor die gedachte. Het model heette klavertje vier en voorzag in een op elkaar afgestemde ontwikkeling van de historische binnenstad en het Galgeriet. Met die ontwikkeling zou het aantal bezoekers aan onze binnenstad flink toenemen, er zou een toename zijn van winkels en horeca.

lees verder

Op dinsdag 14 juni j.l. heeft de gemeenteraad van Coevorden een motie aangenomen om Hoogeveen als tussenstation voor onder andere de Schipholtrein te handhaven. Aangezien ook inwoners van de gemeente Hardenberg, met name uit Balkbrug, Dedems-vaart, Slagharen, Schuinesloot en de Krim, belang hebben bij deze directe verbinding met de Randstad heeft ook de GroenLinks-fractie van Hardenberg zich bij dit initiatief aangesloten.

Bewoners uit het noordelijke deel van de gemeente Hardenberg maken regelmatig gebruik van station Hoogeveen als start van een treinreis. Grote voordelen van deze opstapplaats ten opzichte van Zwolle zijn de bereikbaarheid, het gratis parkeren op een groot P + R-terrein en de begaanbaarheid voor voetgangers. Het is dan ook logisch dat GroenLinks-Hardenberg als warm pleitbezorger van een goed OV-net er dezelfde zienswijze als inwoners van de gemeente Coevorden op na houdt. Kees Slingerland, fractievoorzitter GroenLinks, daarover: “als je bijvoorbeeld in Slagharen woont dan zit je in een kwartiertje in Hoogeveen en dan is de trein een grandioze schakel met de Randstad en Groningen”. Hij hoopt dat andere fracties het initiatief van GroenLinks volgen, want volgende week woensdag komt dit onderwerp in de Drentse commissie Omgevingsbeleid aan de orde.

Gedeputeerde Brink van Drenthe heeft voorgesteld om vier treinen per uur van Zwolle naar Groningen te laten rijden, waarvan er twee stoppen te Hoogeveen. Hierdoor zouden juist de doorgaande treinen van Gronin-gen naar Schiphol en Den Haag / Rotterdam (vice versa!) Hoogeveen gaan overslaan. In 2009 is dit plan ook al aan de orde gekomen en werd er een handtekeningenactie gehouden. Hierbij werden ook zo’n honderd handtekeningen uit het noordelijke deel van de gemeente Hardenberg verzameld. Door slimme detailoplossingen hoeft het tijdverlies dat de tussenstop te Hoogeveen kost ook niet tot grote bezwaren te leiden. Er geldt daar een snelheidsbeperking van 80 km. per uur, wat het tijdsverlies al beperkt en daarnaast kunnen kleinere centra als Meppel, Beilen en Haren met twee treinen per uur uit, hetgeen voor 5 % rijtijdwinst zorgt. Tenslotte geldt voor GroenLinks ook het argument dat de bereikbaarheid van Hardenberg niet alleen via de weg, maar ook via het water en het Openbaar Vervoer erg belangrijk is en we ons niet slechts op het Zwolse moeten richten.

Samen met Tobias van Elferen (D66) en Janne Hendrix (PvdA) schreef ik een opinie-artikel over de uitbreidingsplannen van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ). De Gelderlander plaatste een samenvatting op 18 juni, je leest de volledige tekst hieronder. Ik ben benieuwd naar je reactie!

Het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ) is belangrijk voor de stad Nijmegen. Zowel als zorginstelling, als opleidingsplek én als werkgever verdient het steun van het stadsbestuur, ook als het ziekenhuis in de toekomst wil uitbreiden. Dat is op de huidige locatie die grenst aan het groene park Jonkerbosch echter nauwelijks meer aan de orde, menen Tobias van Elferen, Pepijn Boekhorst en Janne Hendrix. Gelukkig is er een oplossing nabij voor eventuele uitbreidingen.

Het CWZ is een groot ziekenhuis met een regionale functie. Dit zorgt er niet alleen voor dat mensen van heinde en verre de specialismen komen bezoeken, maar ook dat er bijzondere arbeids- en opleidingsplekken beschikbaar zijn. Dit brengt met zich mee dat er voor bijna 4000 werknemers parkeerplek moet zijn, in de nabijheid van hun werkplek. Dit is geen eenvoudige opgave. De gemeente heeft het parkeren in beheer, slechts het onderhoud neemt het ziekenhuis voor zijn rekening. De groei van het ziekenhuis leidde er eerder al tot een oplossing om  medewerkers bij het Goffertstadion te laten parkeren, hetgeen door de onregelmatige werktijden van het ziekenhuis tot een  gevoel van onveiligheid kon leiden.

Ondanks deze maatregelen, lijkt het CWZ op de huidige locatie uit zijn voegen te barsten; zowel de oppervlakte van het ziekenhuis als de parkeergelegenheid groeit, na recente verwervingen, steeds meer het groen van park Jonkerbosch in. Vanuit de St. Nicolaasschool klinken reeds alarmerende geluiden, over het verdwijnende groen en de toename aan parkeeroppervlakte.Wij wijzen het bestuur van het ziekenhuis graag op een geschikte locatie voor uitbreiding. Op 500 meter afstand van het CWZ is voldoende ruimte voor ontwikkeling. Niet alleen voor het ziekenhuis, maar ook voor de bijbehorende parkeergelegenheid is bij het toekomstige station Goffert alle mogelijkheid. Door de zichtlocatie aan het spoor en door de uitstekende bereikbaarheid per trein kan de zorginstelling hier nog eenvoudig andere belangrijke voordelen behalen. De connectie met de andere hightech ondernemingen die zich rond deze knoop gaan vestigen, zorgt voor een interessante synergie. Indien bijvoorbeeld alleen al de oogheelkundepoli zich hier met 90.000 patiënten per jaar zou vestigen, zou de parkeerdruk op de Jonkerboschlocatie al significant dalen.

Het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis verdient alle kansen in deze stad. Maar om te kunnen blijven uitbreiden roepen wij het bestuur van het ziekenhuis op om verder te kijken dan de huidige locatie. De locatie rondom het nieuwe station Goffert biedt volop kansen: we behouden dan niet alleen een belangrijke groene locatie in het park Jonkerbosch, maar tevens wordt de uitbreiding van het ziekenhuis dan ontwikkeld op een locatie waar zowel de toegang tot het openbaar vervoer als de ruimte om te  parkeren veel gunstiger zijn. En dat allemaal op één van de belangrijke nieuwe zichtlocaties van de stad. De kansen en de ruimte liggen er volop!

Samen met Tobias van Elferen (D66) en Janne Hendrix (PvdA) schreef ik een opinie-artikel over de uitbreidingsplannen van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ). De Gelderlander plaatste een samenvatting op 18 juni, je leest de volledige tekst hieronder. Ik ben benieuwd naar je reactie!

Het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ) is belangrijk voor de stad Nijmegen. Zowel als zorginstelling, als opleidingsplek én als werkgever verdient het steun van het stadsbestuur, ook als het ziekenhuis in de toekomst wil uitbreiden. Dat is op de huidige locatie die grenst aan het groene park Jonkerbosch echter nauwelijks meer aan de orde, menen Tobias van Elferen, Pepijn Boekhorst en Janne Hendrix. Gelukkig is er een oplossing nabij voor eventuele uitbreidingen.

Het CWZ is een groot ziekenhuis met een regionale functie. Dit zorgt er niet alleen voor dat mensen van heinde en verre de specialismen komen bezoeken, maar ook dat er bijzondere arbeids- en opleidingsplekken beschikbaar zijn. Dit brengt met zich mee dat er voor bijna 4000 werknemers parkeerplek moet zijn, in de nabijheid van hun werkplek. Dit is geen eenvoudige opgave. De gemeente heeft het parkeren in beheer, slechts het onderhoud neemt het ziekenhuis voor zijn rekening. De groei van het ziekenhuis leidde er eerder al tot een oplossing om  medewerkers bij het Goffertstadion te laten parkeren, hetgeen door de onregelmatige werktijden van het ziekenhuis tot een  gevoel van onveiligheid kon leiden.

Ondanks deze maatregelen, lijkt het CWZ op de huidige locatie uit zijn voegen te barsten; zowel de oppervlakte van het ziekenhuis als de parkeergelegenheid groeit, na recente verwervingen, steeds meer het groen van park Jonkerbosch in. Vanuit de St. Nicolaasschool klinken reeds alarmerende geluiden, over het verdwijnende groen en de toename aan parkeeroppervlakte.Wij wijzen het bestuur van het ziekenhuis graag op een geschikte locatie voor uitbreiding. Op 500 meter afstand van het CWZ is voldoende ruimte voor ontwikkeling. Niet alleen voor het ziekenhuis, maar ook voor de bijbehorende parkeergelegenheid is bij het toekomstige station Goffert alle mogelijkheid. Door de zichtlocatie aan het spoor en door de uitstekende bereikbaarheid per trein kan de zorginstelling hier nog eenvoudig andere belangrijke voordelen behalen. De connectie met de andere hightech ondernemingen die zich rond deze knoop gaan vestigen, zorgt voor een interessante synergie. Indien bijvoorbeeld alleen al de oogheelkundepoli zich hier met 90.000 patiënten per jaar zou vestigen, zou de parkeerdruk op de Jonkerboschlocatie al significant dalen.

Het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis verdient alle kansen in deze stad. Maar om te kunnen blijven uitbreiden roepen wij het bestuur van het ziekenhuis op om verder te kijken dan de huidige locatie. De locatie rondom het nieuwe station Goffert biedt volop kansen: we behouden dan niet alleen een belangrijke groene locatie in het park Jonkerbosch, maar tevens wordt de uitbreiding van het ziekenhuis dan ontwikkeld op een locatie waar zowel de toegang tot het openbaar vervoer als de ruimte om te  parkeren veel gunstiger zijn. En dat allemaal op één van de belangrijke nieuwe zichtlocaties van de stad. De kansen en de ruimte liggen er volop!

Wie heeft er ideeën om de verkeersoverlast in het Goffertpark op te lossen? CDA en D66 lieten die oproep onlangs in de Nijmeegse politiek klinken. Autoverkeer dat door de wijk sluipt, verkeerd geparkeerde auto’s, bomvolle straten bij een thuiswedstrijd van NEC. Fietsers die hun stalen ros nergens kunnen stallen en geen buslijn die voor het stadion stopt. Het is omwonenden van het groene Goffertpark een doorn in het oog, net als de vele bezoekers van het volkspark. GroenLinks vindt het een prima idee om deze hardnekkige verkeersoverlast te gaan aanpakken. Het is goed te vernemen dat CDA en D66 de huidige overlast erkennen. Maar het is des te opmerkelijk dat uitgerekend deze politieke partijen deze oproep plaatsen.

Want zowel het CDA en D66 komen er openlijk voor uit dat ze in het Goffertpark een Topsportcomplex willen bouwen. Hoewel de gemeenteraad binnenkort hierover voor het eerst spreekt, zijn beide partijen tot nu toe erg positief over de plannen voor dit complex in het groen. Ze ‘geloven’ er nu eenmaal in. Dat kan en mag natuurlijk. Maar dat zet hun oproep om de verkeersoverlast aan te pakken wel in een ander daglicht. Ze stellen namelijk dat door de bouw van een topsportcomplex de overlast wordt aangepakt. Pardon? Van die redenering snapt ik helemaal niets. Onderdeel van de bouw van dit complex is immers uitbreiding van het NEC-stadion met 4.000 stoelen. Er komen honderden vierkante meters gloednieuwe kantoorruimte en  leslokalen. Dat betekent meer bezoekers en dus meer autoverkeer. Daarmee wordt het nog drukker in het Goffertpark en de wijken daaromheen. Niet alleen bij de thuiswedstrijden van NEC maar ook op andere dagen in week. Niet alleen overdag maar ook ’s avonds. De ondergrondse parkeergarage moet voor deze overlast een oplossing gaan vormen. Deze garage is opgenomen in de bouwplannen, evenals flink wat autoparkeervakken op het plein voor de Goffert. Betaald parkeren wel te verstaan. Want met de parkeeropbrengsten wordt een deel van de investering terugverdiend. En daar zit hem nou juist de crux.

Het enige dat namelijk echt helpt is het invoeren van een betaald parkerenregime in de wijde omtrek van het Goffertpark. De wethouder mobiliteit is daar eerlijk over. Een pendelbus of meer fietsenstallingen, prima plannen. Maar daarmee lossen we zelfs de huidige verkeersoverlast niet mee op. Laat staan de extra overlast van een topsportcomplex. Ik roep beide partijen op om naar de eerlijke cijfers te kijken. Daar hebben alle bezoekers en omwonenden van het groene Goffertpark recht op. De keuze is niet zo moeilijk: het CDA en D66 kunnen de verkeersoverlast die mensen ervaren echt serieus nemen. En dat betekent dat ze van hun geloof afstappen en geen topsportcomplex in de Goffert moeten willen. Want dan wordt de overlast tenminste niet groter.

Blijven de partijen echter geloven in het topsportcomplex dan kunnen ze niet volhouden dat de verkeersoverlast aangepakt kan worden met het plaatsen van fietsenrekken en een pendelbus bij een thuiswedstrijd van NEC. Natuurlijk zijn dat goede ideeën, ze hadden zo van GroenLinks kunnen zijn. Maar het enige dat echt helpt is het invoeren van een betaald parkerenregime, zodat bezoekers van NEC en het topsportcomplex daadwerkelijk in de parkeergarage parkeren. Maar D66 en het CDA willen die boodschap waarschijnlijk niet brengen. Want welke bewoner van de Muntenbuurt, Kolpingbuurt, Hazenkamp, St. Anna, Grootstal en Hatertse Hei zit daar nu op te wachten?