Voor de liefhebbers plaats ik hoofdstuk 5 van mijn boek (in wording) online. Commentaar, kritiek en complimenten zijn welkom. Ook als je al meer wil zien, laat het dan weten! Continue reading →

 

Het is weer tijd voor een review. Dit keer eens wat anders, een soort dock voor je telefoon met geluidsversterking. Het heet de Clingo Parabolic Sound Sphere. Zoals gebruikelijk heb ik hem van MyTrendyPhone, gevonden onder de categorie iPhone 4s accessoires.

 

We kijken eerst weer even naar de marketing praat:

 

“Geoptimaliseerde parabolische vorm versterkt en verbetert je muziekbelevenis en maakt meerdere kijkhoeken mogelijk voor uw apparaat. 

 

Biedt afscherming van omgevingslicht ter verbetering van het zicht op uw scherm. Geeft u een universeel, handig en stijlvol dock alternatief. Kabel uitsparing zorgt voor eenvoudig synchroniseren en opladen van uw toestel. 

 

De Parabolic Sound Sphere ™ van Clingo is een intelligent ontworpen akoestische versterker die uw telefoon of MP3-speler verandert in een mini-geluidssysteem op elk bureau of aanrechtblad. Zijn universele pad kleeft aan elke telefoon of media-apparaat en biedt eindeloze uren van plezier. U kunt muziek afspelen vanaf elke telefoon – iPhone, Driod, BlackBerry – zodat u nooit zonder goede muziek zit. 

 

De Sphere heeft een eenvoudig, elegant ontwerp dat geluid met ongeveer 10 decibel helpen om het in elke ruimte versterkt te projecteren. De parabolische vorm werd ontworpen om versterking te verbeteren door het creëren van het geluid van full-sized, luidsprekers zonder stroom. We hebben ook nog een pass-through-sleuf voor uw kabel, zodat u kunt synchroniseren en opladen van uw toestel terwijl u luistert naar uw iTunes of kijken naar een YouTube ™-video. “

 

Uitpakken

De postbode belt aan, dat is een goed teken. Dat betekent een groot pakket dat niet past in de brievenbus! De doos is zelfs open te klappen en door een venster zie je dan een grote, witte en ronde schaal. Heel aangekomen en dus kunnen we gaan testen.

 

Eerste indruk is in ieder geval goed. Het plastic voelt stevig aan en het is mooi uitgevoerd.

 

 

De test

De doos bevat naast de ronde schaal een inzetstuk met de Clingo plakschijf en een ronde ring van rubber. Hierin kan je de schaal plaatsen zoals je wilt. Het inzetstuk is ook voorzien van een gleuf voor de laadkabel.

De groene plakschijf is afgeplakt met een schijfje plastic. Na verwijderen kan de iPhone worden vastgeplakt. De schijf plakt echt heel stevig, de iPhone plakt net zo makkelijk als een koffiekopje.  Geen angst dus voor losraken.

 

Doordat je zowel de schaal als het inzetstuk volledig kan draaien is er altijd wel een goede kijkhoek te vinden.

 

Het gaat uiteindelijk om het geluid. Er is een duidelijk verschil. Het geluid komt nu wat “gerichter” op je af en klinkt iets “voller”.  Het blijft zo dat de speaker van de iPhone niet echt geweldig geluid levert en dus ook niet na versterking. Toch is dit wat mij betreft wel een verbetering. De beloofde 10 dB heb ik niet kunnen meten. Maar met de wetenschap dat 3 dB extra een verdubbeling zou zijn kan ik makkelijk vaststellen dat 10 dB gewoon niet gehaald wordt. 

Gebruik je je iPhone met een iphone 4s cover of iPhone 4s hoesje dan moet je die wel eerst even verwijderen voor gebruik.  Tot slot is het natuurlijk zo dat in principe iedere GSM in combinatie met deze Parabolic zou kunnen worden gebruikt. 

 

 

Conclusie

De Clingo Parabolic Sound Sphere ziet er goed uit, is mooi gemaakt en belangrijk: doet wat hij beloofd. Het geluid is iets dieper 

en luider. De beloofde 10 dB is waarschijnlijk niet gehaald. Is dat erg? Nee wat mij betreft. Het is een leuke gadget voor een redelijke prijs. Wil je echt meer geluid uit je smartphone zal je moeten kiezen voor een actieve versterking. 

 

 

Prijs:	21,60 eur
Winkel:	MyTrendyPhone
Ontwerp:	★★★★★
Gebruiksgemak:	★★★★☆
Geluid:	★★★☆☆
Prijs-kwaliteit:	★★★★☆
Totaal oordeel:	★★★★☆

 

I’ve had such a great year! Academic life is great, I know. Sure, it is getting increasingly competitive, the hours can be long, and deadlines can impose decent amounts of pressure. But looking back at 2011, I realize how wonderful ...

The Dutch Paradox of abortion entails the observation that in the Netherlands induced abortion is legal, safe, available, and free, but also extremely rare compared to other countries. A new publication in the European Sociological Review, authored by Mark Levels ...

Een kunstenstad wordt gemaakt door de dynamiek aan de onderkant.

Zo begon ik mijn bijdrage woensdag in de commissie Kunst en Cultuur. We bespraken de Hoofdlijnennota die de opmaat moet vormen voor het Kunstenplan 2013-2017. In dat Kunstenplan zullen alle instellingen beschreven worden die voor vier jaar subsidie van Amsterdam krijgen. Het gaat om een hoop geld (zo’n 84 miljoen) en zeker met de bezuinigingen die er landelijk aan zitten te komen, is het zeer relevant welke criteria belangrijk worden en welke instellingen dus kans maken op subsidie.

De wethouder Kunst en Cultuur heeft ervoorgekozen om nog steeds de topinstellingen in Amsterdam het meeste geld te blijven geven. Dertien instellingen heeft ze genoemd, die samen zo’n 56 miljoen euro zullen krijgen. Daar zitten het Stedelijk Museum, het Concertgebouworkest, het Amsterdam Museum (voorheen het A’dams Historisch) en het Nationaal Ballet tussen. Stuk voor stuk instellingen die volgens de wethouder tot de basisinfrastructuur van de stad horen.

Ik ben het daar niet mee eens. Amsterdam heeft tientallen middelgrote en kleinere kunst- en cultuurinstellingen die ervoor zorgen dat we de culturele hoofdstad van Nederland zijn. Zij zorgen juist voor diversiteit, voor creativiteit en voor innovatie. Zij maken de stad levendig. Omdat zij de fundering vormen van de culturele stad, verdienen zij ook fundering in de Hoofdlijnennota. Daarvan is nu nog te weinig sprake: veel middelgrote en kleinere instellingen zullen sneuvelen als de landelijke overheid zich enkel nog richt op de topinstellingen en wij in Amsterdam dat niet enigszins compenseren.

Daarom stelde ik voor om iets minder geld (een miljoen of twee, drie) aan die topinstellingen te spenderen, en iets meer geld aan het MKB van de kunst en cultuur. Doorgaans hebben die kleinere instellingen maar een beetje subsidie nodig (omdat ze heel veel eigen inkomsten hebben), en dus kan je met twee of drie miljoen ongelooflijk veel doen. Er leek draagvlak voor bij de ander kunst- en cultuurwoordvoerders. Aanstaande woensdag wordt het besloten in de gemeenteraad. We zullen zien.

Zie hieronder voor mijn spreektekst in de commissie (het gesproken woord telt).

Voorzitter,

Een kunstenstad wordt gemaakt door de dynamiek aan de onderkant. Gitta Luiten, directeur van de Mondriaan Stichting, zei het vorige week treffend tijdens het debat in de Balie over deze Hoofdlijnennota. De middelgrote en vooral kleinere instellingen zorgen voor de smeuïgheid in de stad. Ze zorgen voor diversiteit, voor creativiteit en voor innovatie. Juist die innovatie is precies waar de kunstwereld op zoek naar zou moeten.

GroenLinks is het met de wethouder eens dat er een Amsterdamse basisinfrastructuur moet worden geformuleerd. De vraag is wel wat nu eigenlijk de basis in Amsterdam is: zijn dat de topinstellingen die ook landelijke subsidie krijgen, of zijn het juist al die Amsterdamse middelgrote en kleine instellingen die gezamenlijk maken dat Amsterdam de culturele hoofdstad is van dit land?

Wij denken dat dat laatste het geval is. GroenLinks vindt daarom ook dat we juist nu – nu veel van die typisch Amsterdamse instellingen dreigen om te vallen omdat de landelijke overheid besloten heeft alleen maar het topsegment te willen ondersteunen – dat we daarom ons vooral moeten richten op die middelgrote en kleinere instellingen in Amsterdam.

Dat betekent concreet dat er meer geld beschikbaar moet komen in de vrije ruimte. Het betekent voor ons niet dat er dan maar een kaasschaaf moet komen bij de topinstellingen. De wethouder sprak in het voorjaar nog grote woorden over het plan van Zijlstra om enkel te willen investeren in de top. ‘Dan moet de regering ook maar de volledige verantwoordelijkheid op zich nemen’, zei ze stoer. Ik vond het dapper van de wethouder. Maar nu blijkt dat we in Amterdam nog altijd verhoudingsgewijs de meeste miljoenen besteden aan juist die topinstellingen die landelijk ook nog overeind worden gehouden. Deels is dat niet zo gek: balletensembles kosten nu eenmaal veel geld, musea zijn duur om te onderhouden. Maar bij een aantal instellingen zou het toch mogelijk moeten zijn om meer geld via de mecenas binnen te halen.

Juist nu er een Geefwet is aangenomen, juist nu kunnen liefhebbers en vrienden meer gaan schenken terwijl ze tegelijk dat bedrag van de belasting weer terugkrijgen. Dat moet bij de grotere instellingen – die al een heel apparaat hebben om juist die mensen aan te sporen meer te geven – meer mogelijkheden geven. Zeker omdat bij deze instellingen de verhouding eigen inkomsten / subsidie vaak erg scheef is. Het is ook belangrijk in dit kader dat de Kunstraad een integrale afweging kan maken over het gehele budget, niet over de deelbudgetten. Mocht de verordening op dat punt aangepast moeten worden, dan zouden we dat graag willen doen.

Daarnaast denkt GroenLinks dat er ook bij de middelgrote en kleine instellingen meer ruimte zit om hogere eigen inkomsten te generen. Als het instellingen wordt toegestaan om een klein barretje te maken, of een terrasje voor de deur, als ze meer aan merchandising mogen doen en meer reclame mogen maken in de nabijheid van hun instelling, dan is er nog een wereld te winnen in de verdienmogelijkheid van deze instellingen. Dat betekent wel enige deregulering. GroenLinks zal hiervoor een motie indienen in de raadsvergadering volgende week.

Voorzitter, we hebben in Amsterdam teveel stoelen. Iedereen weet dat, en jaren is er niks aan gedaan. Sterker nog, er zijn zelfs stoelen bijgekomen. Het prachtige Muziekgebouw aan ‘t IJ, met z’n fantastische akoestiek, was natuurlijk helemaal niet nodig – iedereen weet het. En nu zitten we eraan vast. Of niet? GroenLinks vindt het niet goed te begrijpen waarom het Muziekgebouw is opgenomen in de lijst van de grote 13. Laat men eerst maar eens met een goed verhaal komen over hoe het gebouw exploitabel wordt. En als dat niet lukt, dan zijn er wellicht kopers op de kust. Is verkoop van dit gebouw aan een commerciële partij zonde? Misschien wel. Maar nu draait de stad al jarenlang op voor een te duur gebouw dat te weinig wordt gebruikt.

Nog iets over stoelen: GroenLinks vindt het goed dat de wethouder in de functionele ruimte slechts 4 podia heeft opgenomen. Dat vraagt namelijk om meer samenwerking, en om investeringen in productie in plaats van in stenen. Wel denken wij dat het belangrijk is om expliciet een aparte functie op te nemen in die functionele ruimte: namelijk dat van een plek waar ruimte is voor maatschappelijk en cultureel debat. Ik ben er nog niet helemaal uit of één van die vier podia een dergelijk label moet krijgen, of dat het een aparte functie moet zijn. Ik hoor graag wat de andere woordvoerders en de wethouder daarvan denkt.

Dan over cultuureducatie. Het kon natuurlijk niet uitblijven dat dat een belangrijk criterium zou worden in deze Hoofdlijnennota. En terecht. Ik zal hier niet uitweiden over het belang van cultuureducatie, want ik denk dat we daar met z’n allen wel van overtuigd zijn. De vraag is wel of werkelijk alle instellingen moeten voldoen aan het adagium cultuureducatie / talentontwikkeling. Voor kleinere instellingen is dit namelijk wel een extra belasting. Hoe ziet de wethouder dat voor zich?

GroenLinks lijkt het bovendien goed om hier het kopje ‘bekwamen’, zoals beschreven door de Kunstraad, nog aan toe te voegen. Bekwamen als het verder ontwikkelingen van talent ter voorbereiding op een professionele loopbaan past heel goed in de ketenbenadering zoals de wethouder dat voorstaat, en daarom wil GroenLinks die instellingen die zich met bekwamen bezig houden ook toegang geven tot de vrije ruimte. Als dat gebeurt, dan is GroenLinks het er ook mee eens dat instellingen in het Kunstenplan geen subsidie meer bij het Amsterdams Fonds voor de Kunsten kunnen aanvragen.

GroenLinks is het niet eens met de wethouder dat de meeste cultuureducatie maar binnenschools moet plaatsvinden. Juist niet, zou ik willen zeggen.  Laat de Amsterdamse kinderen de cultuurtempels in de stad bezoeken, trek ze juist uit die scholen, doe ze een jas aan en ga met ze op stap? Verandering van spijs doet eten, en verandering van plek doet leren. De nadruk op binnenschoolse cultuureducatie zouden wij dan ook willen schrappen – wat meteen ruimte schept voor instellingen die zich nu specifiek op kunst en cultuur van en met kinderen en jongeren richten.

Naast cultuureducatie is er ook het criterium wereldklasse waar veel instellingen aan moeten voldoen. Dat begrijp ik niet zo goed. We hebben toch juist die 13 – of 12, wie zal het zeggen – topinstellingen die van wereldklasse zijn benoemd, juist omdat ze van wereldklasse zijn? Waarom zou de buurtaccomodatie op de hoek, die een zeer belangrijke culturele en kunstzinnige functie vervult in een groot deel van de stad, ook aan wereldklasse moeten voldoen? De meerwaarde van dit criterium voor de functionele en vrije ruimte ziet mijn fractie niet.

Juist zouden we er belang aan hechten dat in de vrije ruimte meer aandacht komt voor de laboratoriumfunctie zoals we die vier jaar geleden ook in het kunstenplan hadden. Vier jaar geleden zei deze zelfde wethouder nog: innovatie en de laboratoriumfunctie is een belangrijke voorwaarde om Amsterdam als creatieve stad vitaal te houden. Daar waren we het toen van harte mee eens, en dat zijn we nog steeds. De laboratoriumfunctie past ook heel goed in de andere voorwaarden die dit College stelt: we investeren in broedplaatsenbeleid, we willen dat instellingen nieuwe verbindingen maken, dat er meer wordt samengewerkt, dat er meer aandacht komt voor de creatieve industrie. Op al die vlakken is de laboratoriumfunctie een spin in het web.

Voorzitter, laten we in 2014/2015 een moment inlassen voor reflex, eventueel door middel van een mid-term review. Dan kunnen we de effecten van de genomen besluiten wegen, en eventueel bijsturen mochten er onvoorziene slachtoffers dreigen te vallen.

Ik zal tot een afronding komen. GroenLinks denkt dat de wethouder met de Hoofdlijnennota een aantal scherpe en goede keuzes heeft gemaakt. Vorige week in het Baliedebat maakte zij een enorme indruk op mij met haar slotpleidooi: het gaat goed in de stad, er worden mooie en bijzondere dingen gecreëerd, er is volop beweging. Kortom, we gaan niet bij de pakken neerzetten. Dat optimisme deel ik met haar. Dat optimisme betekent voor GroenLinks dat de stad blijft investeren in de humuslaag, in de werkelijke basisinfrastructuur in Amsterdam. De pluriformiteit van het bestel vindt zijn oorsprong bij de middelgrote en kleinere instellingen. Die willen we behouden, daar zetten we op in.

DE VOORUITGANG: COMPUTERGESTUURDE KERNBOMMEN

Ha, dachten wij vorig jaar; de kernbommen gaan ons land uit. Er komt een kernwapenvrij Europa. Maar een paar NAVO lidstaten, waaronder Frankrijk waren tegen. Besloten werd de rol van kernwapens te betrekken bij de ontwikkeling van een nieuwe visie op de rol van de NAVO bij verdediging en afschrikking. Dat noemen ze  de Defence and Deterence Posture Review (DDPR) en deze zal op 21 mei 2012 in Chicago door de staatshoofden worden ondertekend. Een groepje oude knarren van de NAVO, de High Level Group (HLG) moet een voorstel over de rol van kernwapens formuleren. Wie er in de HLG zitting hebben is moeilijk of niet te achterhalen. Wat ze aan formuleringen bedenken is geheim. In februari 2012 gaan ze hun ideeën bespreken met de lidstaten. Het is waarschijnlijk, dat ze vast zullen houden aan een rol voor kernwapens. Het is onwaarschijnlijk, dat de NAVO met deze procedure een prijs zal winnen voor transparantie en democratische inspraak. Behalve met de lidstaten zal de HLG ook met andere betrokkenen overleggen. Of daar behalve de wapenfabrikanten en conservatieve denktanks ook vredesorganisaties en vredeswetenschappers bij zullen horen; het is niet bekend. De definitieve tekst komt pas in Chicago tot stand, maar in het voortraject is er zo gemasseerd en gesleuteld, dat we hoogstens nog kleine wijzigingen kunnen verwachten. Honderden miljoenen burgers van NAVO landen staan bij de besluitvorming buiten spel. Van de huidige coalitie is geen kritische houding te verwachten, zelfs ondanks het feit, dat het Internationaal Gerechtshof slechts in hoogst uitzonderlijke gevallen een rol van kernwapens als mogelijk geoorloofd ziet. Het officiële standpunt van Nederland is, dat het bereid is als eerste gebruik te maken van kernwapens. Daarbij zullen zeker ongewapende burgers in grote getalen omkomen. Onze regering is bereid een oorlogsmisdaad te begaan.

Intussen zijn de oude B61 bommen van Volkel zo ver heen, dat ze vervangen moeten worden. Als deze bommen afgeworpen worden, dalen ze aan een parachute naar beneden. Het vliegtuig heeft zo de kans tijdig weg te wezen. Als het kernwapen op enige hoogte ontploft is de reikwijdte van de vernietigende kracht groter. Maak u niet ongerust. Als u dichtbij bent, bent u voordat u het weet verdampt. Het uitschakelen van een ondergrondse defensie- of regeringsbunker vraagt echter meer precisie. U vraagt en de wapenindustrie levert. De nieuwe bommen zijn digitaal en gaan computergestuurd op hun doel af. Zulke bommen hebben grotere vleugels. Dus moeten de vliegtuigen, bijvoorbeeld onze F16’s en de toekomstige JSF’s aangepaste ophangsystemen krijgen. Een kostbare zaak. De piloten moeten extra getraind worden. Ook dat kost geld. De bases moeten aangepast worden. Inmiddels wordt er al enorm bezuinigd op traditionele wapensystemen. Dat zou dus nog veel meer moeten gebeuren om door te gaan met kernwapens, die we niet meer willen hebben.

Na alle aandacht voor de Eurocrisis wordt het nu tijd aandacht te besteden aan de gevaarlijke spelletjes, die in NAVO verband gespeeld worden. Tweede Kamer wordt wakker.

Jaargang 4, Nr. 185.

 

Op het dashboard

Volgende gebeurt regelmatig. Ik zit in de auto en plots begint mijn broekzak te trillen. De iPhone wil mijn aandacht voor een email, Whatsapp, Ping, SMS of soms zelfs een telefoontje. Al rijdend grijp ik naar mijn broekzak die op dit soort momenten toch altijd net niet bereikbaar blijkt. Na veel gefrunnik en schuiven over de rijbaan heb je dan eindelijk de telefoon in je handen. Gesprek gemist of een onbelangrijk berichtje. Dat kan ook anders / beter lijkt me. Dat wordt dus weer bestellen bij MyTrendyPhone.

 

Keuze

Op de site van MyTrendyPhone onder de categorie GSM Accessoires maar eens opzoek naar een geschikte telefoonhouder. Na wat zoeken is de conclusie dat er veel oplossingen zijn voor hetzelfde probleem. Lastig kiezen dus.

Uiteindelijk is de keuze gevallen op de Naztech Dash mount. Deze kan zowel op de ruiten worden bevestigd maar ook op het dashboard door middel van een kussen met antislip.

Twee voor de prijs van één dus.

 

In praktijk

Ondanks de licht beschadigde enveloppe is het product gelukkig niet beschadigd.

Snel de raamhouder vast op de plastic schijf op het kussen. De zuignap zit dan werkelijk muurvast.

Het kussen heeft aan de onderzijde een papieren bescherming tegen stof. Zo heeft het kussen optimale grip op de dashboard. Ik kan niet anders zeggen dan dat er nog geen millimeter verschuiving is tijdens het rijden. Dat terwijl de wegen hier in Portugal hobbelig genoeg kunnen zijn. De mount is overal te plaatsen en dus is je apparaat altijd onder handbereik.

De iPhone wordt goed en stevig vastgehouden door twee klemmen aan de zijkant een 1 aan de onderzijde. Ook andere typen GSM's worden prima vastgehouden zonder beschadigingen.

De telefoon kan normaal rechtop worden vastgehouden maar kan ook horizontaal worden gehouden. Handig bij bijvoorbeeld navigeren. Wanneer je de telefoon dan weer wil verwijderen gaat dat supervlot met de knop aan de zijkant.

Paar kleine minpunten zijn er ook. Zo is de arm van de houder wat kort. Hierdoor is het aansluiten van de telefoon op de stroom wat lastig. De stekker knelt dan al snel tegen het dashboard. Verder is de houder als hij leeg is niet bepaalt stil, er zijn behoorlijk wat rammeltjes.

Tot slot is de zuignap zo goed als niet meer los te krijgen van het kussen. Iets te vast dus.

 

Conclusie

De universele dashmount van Naztech is handig en goed vormgegeven. Zowat iedere telefoon of GPS zal passen door de makkelijk instelbaarheid. Op het raam of op het dashboard is geen probleem en zeer stevig.

Kortom een prima koop voor een redelijke prijs.

 

 

Prijs:	€ 29,20
Winkel:	MyTrendyPhone
Ontwerp:	★★★★☆
Gebruiksgemak:	★★★★☆
Stevigheid	★★★★☆
Prijs-kwaliteit:	★★★★☆
Totaal oordeel:	★★★★☆

 

 

 

De headset

“Nauwkeurig-gesneden metalen behuizingen, een geluid dat diep in de TITAN oordopjes doordringt als een leger van onstuitbare strijdende reuzen marcheren op het ritme van uw muziek . Het geluid van stampende dinosaurussen, mammoeten, sabel-tand tijgers, zo zuiver is de muziek”.

Sinds mijn vorige review over de iCandy-headset ben ik nog steeds op zoek naar een nieuwe headset ter vervanging van de originele Apple-headset.

En laten we eerlijk zijn na het potje marketing geleuter zoals hierboven weet je wat te kiezen! Ik ga dus voor de Skullcandy Titan Stereo Headset in de kleur zwart. Hij is er ook in chroom en wit voor de liefhebbers. Ik vind zwart echter het meest neutraal.

Hij is voor €34,30 te koop bij MyTrendyPhone, onder de categorie iPod-accesoires.

Eerste indruk

Zoals inmiddels gebruikelijk komt het pakketje met de bestelling binnen 2 dagen aan. De postbode rijdt de oprit op en roept mijn naam. Fijn kan ik lekker gaan luisteren naar muziek achter in de tuin.

Snel de verpakking openen en in oren ermee. Eerste reactie is: “wow dat is een lekker lang snoer”. Dat blijft iets waar veel fabrikanten toch vaak op lijken te bezuinigen. Tweede reactie: “het zwart van Skullcandy lijkt verdomde veel op grijs”.

De kabel ziet er goed en stevig uit.

In de verpakking zit verder nog een opbergtasje met daarin ook de extra rubberen dopjes zodat de headset bij iedereen in de oren blijft hangen. Verder zit er nog een velletje in met daar op een uitgedrukt Skullcandy logo. Voor op je board staat erbij….oeps ik lijk niet de doelgroep!

 

In de praktijk

Goed, in de oren met dat ding!

Na even wat dopjes te hebben gewisseld blijkt de headset goed in de oren te blijven zitten. De vrij grote plug steek ik in de iPhone en het luisteren kan beginnen. Overigens is de headset niet voorzien van knoppen voor bediening van iPod of iPhone.

Om te kijken wat hoe nu een leger strijdende reuzen klinkt probeer ik verschillende muziekstukken. Klinkt goed!

Het geluid is helder en duidelijk. De beleving is veeeel beter dan met de Apple-headset. Punt van kritiek is toch wel dat de lage tonen een beetje achterblijven. Gezien de beschrijving zou ik eerder het tegenover gestelde verwachten. Gelukkig ben ik toch niet zo van de beukende bassen. Of moet ik zeggen: stampende dinosaurussen?

Ook heb ik een aantal podcasts geluisterd met veel gesproken woord. Ook deze zijn echt goed te verstaan, zelfs tijdens het grasmaaien met de zeer lawaaiige motormaaier! Hij sluit dus geweldig goed het buitengeluid af.

Deze headset en ik gaan deze zomer goede vrienden worden denk ik.

Conclusie

De Skullcandy Titan Stereo Headset is snel bezorgd door MyTrendyPhone en stelt niet teleur. Geluid is goed en de headset voelt stevig en goed gemaakt. Lage tonen liefhebbers zullen deze iets tekort komen maar ik ben erg blij met het heldere en fijne geluid van deze headset. AANRADER!

 

Prijs:	€ 34,30
Winkel:	MyTrendyPhone
Ontwerp:	★★★★☆
Gebruiksgemak:	★★★★☆
Geluid:	★★★★☆
Prijs-kwaliteit:	★★★★☆
Totaal oordeel:	★★★★☆

 

Ik geef het toe, ik ben verslaafd. Aan mijn Adam. Adam is mijn nieuwe tablet. Een soort iPad, maar dan niet van Apple, maar van het totaal onbekende, startende bedrijfje NotionInk. Dat was een fors risico, maar ik had goede redenen om te kiezen voor de Adam.

lees verder

Vandaag ging het CDA-congres akkoord met gedoogsteun van de PVV voor een rechts kabinet. Op korte termijn een ramp voor ons land want elke noodzakelijke verandering blijft nu voorlopig uit. En een klap in het gezicht van veel landgenoten met een iets andere afkomst of godsdienst als Verhagen.

De opkomst van de PVV en haar programma vertoont veel overeenkomsten met die van de Know Nothing Party in de Verenigde Staten. Die partij ageerde ook tegen nieuwkomers, toen katholieke Ieren die naar Amerika kwamen. De bezwaren klinken opvallend bekend.

“For much of the nineteenth century, Catholics in America were the unassimilated, sometimes violent “religious other.” Often they did not speak English or attend public schools. Some of their religious women—nuns—wore distinctive clothing. Their religious practices and beliefs—from rosaries to tran- substantiation—seemed to many Americans superstitious nonsense. Most worrisome, Catholics seemed in- sufficiently grateful for their ability to build churches and worship in a democracy, rights sometimes denied to Protestants and Jews in Catholic countries, notably Italy.” schrijven Scott Appleby and John T. McGreevy in de New York Review of Books in een artikel wat de huidige opositie tegen moslims vergelijkt met die tegen de katholieken in de negentiende eeuw.

Maar ze schetsen ook het verloop van de geschiedenis: de American Party raakte snel in de vergetelheid en katholieken zijn nu volledig geaccepteerd én invloedrijk in de Verenigde Staten. En ze geven aan waardoor:

“But if the Catholic experience in the United States holds any lesson it is that becoming American also means asserting one’s constitutional rights, fully and forcefully, even if that assertion is occasionally taken to be insulting. The genius of the American experiment in religious liberty is precisely this long-term confidence that equal rights for all religious groups build the loyalty every democratic society needs.”

Die les leerden amerikaanse katholieken de afgelopen eeuw, die les geldt nu voor de amerikaanse moslims die een religieus-cultureel centrum willen bouwen in New York. En die geldt voor ons, vandaag en morgen. Ook wij kunnen nu niet anders doen als vasthoudend opkomen voor de rechten die voor iedere landgenoot gelden – waar we ook geboren zijn, hoe onze achternaam klinkt of wat ons geloof is. Want zonder die rechten zal er geen democratische samenleving zijn, voor niemand.

Het hele artikel uit de New York Review of Books van 30 september 2010

Catholics, Muslims, and the Mosque by R. Scott Appleby and John T. McGreevy | The New York Review of Books.