Mijn zoon is zijn NS abonnement verloren. Ik hoopte via de NS site een nieuwe aan te kunnen vragen, en kwam terecht bij de mogelijkheid een vraag te stellen aan de virtuele medewerker. Dat moest gaan lukken dacht ik. Het leverde de volgende conversatie op:

Stel uw vraag aan onze Virtuele Medewerker
NS zegt:Welkom bij de Klantenservice van NS. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
U zegt:ik ben mijn abonnement verloren
NS zegt:Over welk vervoerbewijs gaat het?
U zegt:voordeelurenabonnement
NS zegt:Begrijp ik het goed dat u meer wilt weten over een Voordeelurenabonnement?
U zegt:nee
NS zegt:Hmm. Sorry, dat snapte ik even niet. Ik zou graag nog een keer van u willen horen waarmee ik u van dienst kan zijn.
U zegt:wat moet ik doen als ik mijn abonnement ben verloren
NS zegt:Heeft u het over een Voordeelurenabonnement?
U zegt:ja
NS zegt:Sorry, dat snapte ik even niet. Mag ik nog een keer vragen waar het over gaat?
U zegt:ja dag
NS zegt:Tot ziens!

Geef mij toch maar een medewerker van vlees en bloed

Henning Mankell – Tea-Bag

Mankell schrijft Whodunits. Inspecteur Wallander is zijn belangrijkste held. Daarnaast schrijft hij dus ook nog ‘gewone’ fictie. Hij woont een deel van het jaar in Afrika, naast zijn geboorteland Zweden. In dit boek combineert hij die twee verschillende werelden met elkaar.

Dat levert een boeiend boek op. ‘Tea-Bag’ is een Afrikaanse vluchtelingen in Zweden. Een dichter wil een boek over haar schrijven. Maar de wereld van illegalen is niet simpel te doorgronden voor een buitenstaander. Sterker nog, de dichter wordt van de ene verbazing in de andere geslingerd, vlak voor zijn ogen gebeuren er allerlei dingen waarvan hij geen idee had dat het in Zweden kon.

Hij wil de meisjes helpen hun verhaal te vertellen. Hij geeft ze een cursus. Onvoorbereid, maar met goede bedoelingen. Maar zo maar ‘even’ vertellen hoe je moet schrijven, blijkt toch niet zo simpel als hij had gedacht. Ondertussen staat zijn leven op de kop, maar hij kan zijn energie en aandacht maar een keer inzettten.

Achterop wordt het boek aangeprezen als ‘satirische roman’. Ik weet niet of satire het genre is dat de lading dekt. Het is zeker een maatschappijkritisch boek. Dat kan ook haast niet anders. Iemand die in meerdere werelden overleeft, kan niet niet kritisch kijken naar wat er om hem heen gebeurt. Als je dan ook nog eens schrijver bent, zou het vreemd zijn dat je, met alle respect, simpele detectives blijft schrijven, terwijl datgene wat je daadwerkelijk bezig houdt buiten je verhalen houdt.

Tea-Bag is een fictief verhaal over een vluchtelinge, al heb ik de indruk dat het zo een waar gebeurd verhaal had kunnen zijn. Ik gok dat er elementen inzitten waarvan hij weet dat ze gebeurt zijn. Zelfs als dat niet zo is, dan nog is het gelukt om een prachtig verhaal te schrijven. Schrijnend. Aangrijpend. Misschien een beetje cynisch.

Citaat: “In Zweden werden ze met sokken, warme jassen en theezakjes opgesloten in een steenkoude jeugdherberg aan de koude, grijze zee die de grens vormde met alles wat eerder was geweest. Het was alsof ze al hun herinneringen kapot gescheurd hadden, alles wat ooit geweest was, en wat ze samen met de aan stukken gescheurde paspoorten hadden weggegooid.” (p.258)

Nummer: 12-011
Titel: Tea-Bag
Auteur: Henning Mankell
Taal: Nederlands (Orig.: Zweeds)
Jaar: 2003 (Orig.: 2001)
# Pagina’s: 347 (1679)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-445-0917-5

Meer:
Moordenaar zonder gezicht (mijn recensie)
Site Mankell
Pink Bullets (recensie)
Hotel Boekenlust (recensie)

De verbazing dat er zestien plaatjes zijn bestemd voor de slogan ‘samen geschiedenis schrijven’ in de talen van alle EK-deelnemers. De ergernis over suffe plaatjes van voetballers in actie en die dan nu al dubbel hebben. De prangende vraag of  Seamus Coleman (ook al dubbel!) namens Ierland een onuitwisbare indruk zal gaan maken.

Voor de rest herleef ik helemaal wat ik vier jaar geleden al beschreef… Heerlijk!

In Nijmegen start de gemeente in samenwerking met Zonnepark Nederland en netwerkbeheerder Liander een project waarbij mensen zonnepanelen kunnen kopen die op het dak van een publiek gebouw komen te liggen. Liander saldeert de opbrengst met je energierekening, alsof ze op je eigen dak liggen. Je betaalt dus geen energiebelasting of btw over de energie die op deze wijze wordt opgewekt. Vincent Dekker van Trouw ziet hierin de voorbode van zonnevolkstuintjes, a la de al langer bestaande volkstuintjes voor groente en fruit. Of dat terecht is is de vraag, tenzij er een juridisch verschil is tussen zelflevering van windenergie en zelflevering van zonne-energie…

De belangrijkste vraag blijft m.i. dan ook of de rechter de zienswijze deelt dat zelflevering van energie te vergelijken is met zelflevering van groenten en fruit uit een volkstuin. En wanneer de rechter dat besluit is de vraag wat de overheid als Plan B heeft om het potentiële gat in de begroting te repareren. Is dat alsnog een wettelijk verbod op zelflevering voor de meter invoeren, of een maatregel verzinnen om inkomsten te genereren en tegelijkertijd het halen van de doelstelling voor 14% duurzame energie in 2020 dichterbij te brengen?

Zelflevering en energiebelasting

Er zijn verschillende manieren om je eigen energie op te wekken. Een belangrijk onderscheidt is de vraag of de energieopwekking voor of achter de meter plaats vind. Bij energieopwekking achter de meter (bv. door zonnepanelen op je eigen dak) is de wet helder: salderen mag. Bij energieopwekking voor de meter is het diffuser. Volgens Zonnepark Nederland is de wet Elektriciteitswetgeving voor meerdere interpretaties vatbaar. Volgens De Windvogel is salderen voor de wet niet expliciet verboden, dus mag het. Reden waarom windcoöperatie De Windvogel, waar ik zelf ook lid van ben, vorig jaar is gestopt met het betalen van energiebelasting over de elektriciteit die ze aan haar leden levert. Inmiddels werkt de belastingdienst aan een dagvaarding van De Windvogel, Anode en mogelijk ook een aantal leden van De Windvogel.

Niet echt een zonnig teken voor de investeerders in Zonnepark Nederland. Al staat de gemeente Nijmegen de eerste twee jaar garant voor de energiebelasting bij Zonnepark Nederland. Wanneer de rechter beslist dat er over zelf opgewekte energie voor de meter toch energiebelasting en btw betaald moet worden valt de schade voor de kopers van zonnepanelen dus mee. Zonnepark Nederland schrijft daarover op haar site het volgende:

De methode van salderen van opgewekte energie op een ander dan je eigen dak is nog niet uitdrukkelijk bij wet geregeld. Deze pilot maakt hiertoe gebruik van een uitzondering in de huidige Elektriciteitswetgeving die voor meerdere interpretaties vatbaar is. De pilot loopt daarmee vooruit op een (mogelijke) aanpassing van de wetgeving op dit punt. Het Ministerie van EL&I is op de hoogte van de pilots die Liander m.b.t. collectief opgewekte energie uitvoert. Toch is er een zeker risico dat het salderen van de Energiebelasting en BTW zoals in deze pilot gebeurt, niet zal worden toegestaan door de fiscus. In dat geval staat de gemeente Nijmegen voor een periode van twee jaar garant, voor de gederfde inkomsten voor de deelnemers (energiebelasting en BTW). Doordat er zo in ieder geval tenminste twee jaar gesaldeerd kan worden, is de totale businesscase gerekend over 25 jaar, voor de deelnemers toch kostendekkend. Het financieel rendement zal dan wel lager zijn, dan wanneer salderen over de volledige periode wordt toegestaan door de wetgever.

Ook in Rotterdam zijn er plannen voor een collectieve zonne-energiecentrale op de geluidswal van de A20 ter hoogte van het Terbregseplein, deze plannen worden ontwikkeld door Solar Green Point.

Kosten collectieve zonnestroomcentrale

De kosten per zonnepaneel bedragen bij Zonnepark Nederland Euro 500, de verwachte opbrengst is gemiddeld 197 kWh. Daarnaast betaal je 25 jaar lang 15 Euro per jaar voor onderhoud en beheer. De totale kosten per paneel van 240 Wattpiek komen daarmee op Euro 875 ( € 500,– plus € 375,–) voor 25 jaar. Afgezien van de jaarlijkse bijdrage is de installatieprijs van Euro 2,08 per Wattpiek vergelijkbaar met de installatiekosten van zonnepanelen op je eigen dak, met als voordeel dat je er geen omkijken hebt. De jaarlijkse bijdrage van Euro 15 maakt het m.i. wat onaantrekkelijker, al kom je met een verwachte kostprijs van Euro 0,178 per kWh nog steeds onder het huidige consumententarief voor elektriciteit uit.

De kosten per paneel met een jaaropbrengst van 230 kWh bedragen bij Solar Green Point Euro 460. Al kan de definitieve prijs nog afwijken. Daarnaast rekent ook Solar Green Point met een bedrag per jaar voor onderhoud en beheer gedurende de 20 jaar waar Solar Green Point van uit gaat. Wanneer ik de jaarlijkse bijdrage per paneel gelijk hou aan de bijdrage bij Zonnepark Nederland kom ik uit op een totale investering van Euro 760 (460 + 20 * 15) en een kostprijs per kWh van Euro 0,165.

Wanneer de energiebelasting vervalt voor zelflevering van eigen energie voor de meter is de verwachte stroomprijs lager, zelfs als rekening wordt gehouden met de 4 Eurocent aan extra kosten die Hans Labohm en Rob Walter aan zonne-energie willen toerekenen.

Kosten collectieve zonne-energie vergeleken met collectieve windenergie

Naast aanbieders van collectieve zonnestroomcentrales in eigen bezit zijn er al langer coöperaties actief op het gebied van windenergie, zoals De Windvogel. Een nieuwer model vormt De Windcentrale. Bij De Windvogel betaal je eenmalig Euro 50 lidmaatschap en kun je daarnaast een bedrag uitlenen waarover rente vergoedt wordt. Bij De Windcentrale koop je winddelen in een windmolen, elk winddeel geeft recht op een deel van de elektriciteitsopbrengst. De Windcentrale gaat er van uit dat een winddeel ongeveer 500 kWh per jaar opwekt en tussen de Euro 300 en Euro 400 kost. De levensduur van een windmolen is 15 tot 20 jaar, wat betekent dat de kostprijs per kWh tussen de 3 en 5,3 Eurocent ligt. Dat is nog goedkoper dan collectieve zonnestroomcentrales.

Plan B: duurzame energie baten

Beide voorbeelden laten zien dat rendabele vormen van duurzame energie veeleer innovatie in de overheidsregulering vergen, dan innovatie in de markt. Het is dan ook tijd dat de overheid een Plan B verzint voor de toekomstige terugval in de opbrengst van de energiebelasting. Bij voorkeur op een manier die de energiemarkt zoveel mogelijk behandelt als andere markten, dus geen subsidies of fiscale ondersteuning voor uitontwikkelde technologieën als wind op land, olie en gas.

Wel nadenken over de wijze waarop de overheid een deel van de private winsten van publieke goederen als zon en wind kan afromen. Bijvoorbeeld in de vorm van duurzame energie baten.

Ik heb al een aantal keer eerder voorgerekend dat het grote prijsverschil tussen de kostprijs van windenergie (en in toenemende mate ook van collectieve zonne-energie) en de consumentenprijs van elektriciteit mogelijkheden geeft om de energiebelasting te vervangen door een systeem waarbij de overheid een deel van het rendement afroomt, zoals de staat dat via Energie Beheer Nederland ook doet bij aardgas en olie.

Keepers: Geen probleem

Verdedigers: Flink probleem. Urby op links lijkt me nog de meest logische optie, ook al speelt hij daar in Milaan bijna nooit. Vlaar en Boula hebben tegen Engeland toch laten zien dat we erg kwetsbaar zijn achterin.

Middenveld: Affelay net op tijd fit. Wijnaldum heeft dus een probleem.

Voor: Van Nistelrooy definitief niet, net bevestigd door Van Marwijk. Was op deze site allang te lezen.

De kampioen (vandaag?) is het enige team dat constant speelt de afgelopen maanden. Profiteren spelers daarvan? Is Van Rhijn de meest logische backup van Van der Wiel (en het centrum!), mag zelfs Blind hopen? Is Anita inderdaad zo belangrijk? Is Boerrigter op tijd fit?

Totaal: 17 namen zijn zo goed als zeker. Pieters als hij fit is ook, hoe vreemd dat ook is. Het gaat dus om de laatste vijf. Mijn gok op dit moment: Anita, Emmanuelson, Affelay, Boerrigter en toch Boulahrouz.

Doel
Maarten Stekelenburg 90
Michel Vorm 90
Tim Krul 90
Kenneth Vermeer 30

Verdediging
Gregory van der Wiel 90
John Heitinga 90
Joris Mathijsen 90
Jeffrey Bruma 90
Vurnon Anita 70
Erik Pieters 60
Khalid Boulahrouz 60
Edson Braafheid 40
Ron Vlaar 30
Hedwiges Maduro 20
Ricardo van Rhijn 20
Daley Blind 10
Ryan Donk 10
Kelvin Leerdam 10
Stefan de Vrij 10

Middenveld
Mark van Bommel 90
Wesley Sneijder 90
Rafael van der Vaart 90
Kevin Strootman 90
Nigel de Jong 90
Urby Emmanuelson 60
Ibrahim Affelay 60
Georgino Wijnaldum 50
Stijn Schaars 50
Adam Maher 10
Leroy Fer 10
Siem de Jong 10

Aanval
Dirk Kuyt 90
Klaas Jan Huntelaar 90
Robin van Persie 90
Arjen Robben 90
Luuk de Jong 90
Derek Boerrigter 30
Ola John 30
Luciano Narsingh 30
Bas Dost 20
Jeremain Lens 20
Ricky van Wolfswinkel 10
Ryan Babel 10

Oranje in 2012. Een maandelijkse serie waarin de kansen van de mogelijke Oranje-kandidaten worden ingeschat. Mijn persoonlijke voorkeur heeft er dus niets mee te maken. Nog 43 kandidaten voor 23 plekken. De discussie is open. Suggesties, op- en aanmerkingen zijn welkom.

De belangenorganisatie van de Nederlandse Entertainment Industrie BREIN wil de Piratenpartij verbieden om het omzeilen van de Pirate Bay blokkade aan te moedigen. BREIN heeft eerder succes gehad in de strijd tegen The Pirate Bay, een site die auteursrechtelijk beschermd materiaal gratis aanbiedt. De blokkade van zo'n site is echter eenvoudig te omzeilen. BREIN wist eerder al af te dwingen dat de

Lieve DWARSers,

Zoals jullie misschien weten, vindt op 2 mei de ALV van DWARS Leiden plaats. Onze voorzitter, Prescillia, treedt dan af. Deze mail stuur ik jullie om mijzelf te kandideren voor de post van voorzitter van onze mooie afdeling.

Laat mij mezelf even kort introduceren. Op dit moment ben ik bezig met mijn scriptie voor de studie Nederlandse Politiek aan de Universiteit Leiden: sinds maart 2011 ben ik lid van DWARS en op 2 november 2011 ben ik verkozen tot penningmeester van dit bestuur. Samen hebben we onder andere het succesvolle DWARS Congres naar Leiden gehaald. Ik heb heel erg genoten van deze periode in het Leidse bestuur, maar in dit halve jaar heb ik ook heel veel geleerd, en nog steeds raak ik meer en meer geïnspireerd en gemotiveerd.

Gemotiveerd om jongeren te betrekken bij de politiek. Politiek is zo ontzettend leuk en zo ontzettend belangrijk; vooral voor jongeren. Alleen wordt de interesse van jongeren voor de politiek nog niet (genoeg) benut en lukt het jongeren nog niet genoeg om invloed uit te oefenen op de (plaatselijke) politiek. Als voorzitter wil ik mij daarom vooral inzetten om meer jongeren bij DWARS Leiden te betrekken, en om samen met GroenLinks Leiden te proberen om een jongerenraad uit de grond te stampen. Natuurlijk hoop ik ook veel meer mooie en interessante activiteiten en debatten te organiseren. Het contact met het landelijke bestuur van DWARS zal, hoop ik, nog beter worden dan het nu al is. Natuurlijk zal DWARS Leiden zich – als ik voorzitter word – nog steeds inzetten voor een groener, socialer en progressiever Leiden en Nederland.

Ik houd van discussies en nadenken, voornamelijk over politiek. Hier schrijf ik ook graag over, mijn weblogs zijn ook te lezen op site van onze afdeling. Alleen, net zoals ieder mens, ben ik niet perfect. De persoon die het meest kritisch over me is, ben ik zelf. Alleen als ik kijk naar de groei die ik in het afgelopen half jaar heb doorgemaakt, in bijna alle opzichten, ben ik er heilig van overtuigd dat het voorzitterschap van deze afdeling een logische stap is, om deze groei door te zetten. De fouten die ik maak zijn te overwinnen en mijn motivatie om mijn slechte eigenschappen te overwinnen is enorm.

In het beste bestuur vullen de bestuursleden elkaar moeiteloos aan. Om dit te kunnen doen, staat een goede communicatie bij mij dan ook voorop. Samen met de andere bestuursleden hoop ik een ijzersterk team te vormen en nog leukere en interessantere activiteiten dan we nu al hebben gedaan neer te zetten.

Met jullie steun hoop ik deze prachtige afdeling nog actiever te maken en de samenwerking met GroenLinks Leiden, DWARS Landelijk en andere PJO’s te verbeteren. Samen kunnen we jongeren een stem geven. Samen met jullie, leden van DWARS Leiden, hoop ik deze afdeling tot een bron van inspiratie en debatten (in positieve zin) te maken. Samen, als bestuur, kunnen we dit waarmaken en kunnen de bestuursleden elkaar compenseren. Hiervoor heb ik wel jullie stem nodig.

Daarom hoop ik van harte dat jullie op 2 mei aanwezig zijn bij de ALV en mij zullen kiezen als jullie nieuwe voorzitter.

Ik kan het, wij kunnen het.

Tot 2 mei!
Liefs,

Reinier van der Hulst

Lieve DWARSers,

Zoals jullie misschien weten, vindt op 2 mei de ALV van DWARS Leiden plaats. Onze voorzitter, Prescillia, treedt dan af. Deze mail stuur ik jullie om mijzelf te kandideren voor de post van voorzitter van onze mooie afdeling.

Laat mij mezelf even kort introduceren. Op dit moment ben ik bezig met mijn scriptie voor de studie Nederlandse Politiek aan de Universiteit Leiden: sinds maart 2011 ben ik lid van DWARS en op 2 november 2011 ben ik verkozen tot penningmeester van dit bestuur. Samen hebben we onder andere het succesvolle DWARS Congres naar Leiden gehaald. Ik heb heel erg genoten van deze periode in het Leidse bestuur, maar in dit halve jaar heb ik ook heel veel geleerd, en nog steeds raak ik meer en meer geïnspireerd en gemotiveerd.

Gemotiveerd om jongeren te betrekken bij de politiek. Politiek is zo ontzettend leuk en zo ontzettend belangrijk; vooral voor jongeren. Alleen wordt de interesse van jongeren voor de politiek nog niet (genoeg) benut en lukt het jongeren nog niet genoeg om invloed uit te oefenen op de (plaatselijke) politiek. Als voorzitter wil ik mij daarom vooral inzetten om meer jongeren bij DWARS Leiden te betrekken, en om samen met GroenLinks Leiden te proberen om een jongerenraad uit de grond te stampen. Natuurlijk hoop ik ook veel meer mooie en interessante activiteiten en debatten te organiseren. Het contact met het landelijke bestuur van DWARS zal, hoop ik, nog beter worden dan het nu al is. Natuurlijk zal DWARS Leiden zich – als ik voorzitter word – nog steeds inzetten voor een groener, socialer en progressiever Leiden en Nederland.

Ik houd van discussies en nadenken, voornamelijk over politiek. Hier schrijf ik ook graag over, mijn weblogs zijn ook te lezen op site van onze afdeling. Alleen, net zoals ieder mens, ben ik niet perfect. De persoon die het meest kritisch over me is, ben ik zelf. Alleen als ik kijk naar de groei die ik in het afgelopen half jaar heb doorgemaakt, in bijna alle opzichten, ben ik er heilig van overtuigd dat het voorzitterschap van deze afdeling een logische stap is, om deze groei door te zetten. De fouten die ik maak zijn te overwinnen en mijn motivatie om mijn slechte eigenschappen te overwinnen is enorm.

In het beste bestuur vullen de bestuursleden elkaar moeiteloos aan. Om dit te kunnen doen, staat een goede communicatie bij mij dan ook voorop. Samen met de andere bestuursleden hoop ik een ijzersterk team te vormen en nog leukere en interessantere activiteiten dan we nu al hebben gedaan neer te zetten.

Met jullie steun hoop ik deze prachtige afdeling nog actiever te maken en de samenwerking met GroenLinks Leiden, DWARS Landelijk en andere PJO’s te verbeteren. Samen kunnen we jongeren een stem geven. Samen met jullie, leden van DWARS Leiden, hoop ik deze afdeling tot een bron van inspiratie en debatten (in positieve zin) te maken. Samen, als bestuur, kunnen we dit waarmaken en kunnen de bestuursleden elkaar compenseren. Hiervoor heb ik wel jullie stem nodig.

Daarom hoop ik van harte dat jullie op 2 mei aanwezig zijn bij de ALV en mij zullen kiezen als jullie nieuwe voorzitter.

Ik kan het, wij kunnen het.

Tot 2 mei!
Liefs,

Reinier van der Hulst

HET KERKVOLK WORDT ONGEDULDIG

Zelfs in Oostenrijk wordt het kerkvolk ongeduldig. In dit traditioneel katholieke land heeft een groep van 400 priesters en diakens, verenigd in de zogenaamde “Pfarrer Initiative” een openlijke oproep gedaan tot ongehoorzaamheid aan Rome. Zij vinden, dat de vernieuwing in de Kerk niet snel genoeg gaat. Hun voornaamste eisen hebben ze neergelegd in de zogenoemde “Oproep tot Ongehoorzaamheid”. Daarin vind je bijvoorbeeld een suggestie om in elke viering bij de voorbeden te bidden voor kerkhervorming.

In Oostenrijk is de sociaal-maatschappelijke structuur in veel opzichten anders dan in Nederland. Tot het verdwijnen van de Habsburgers na de Eerste Wereldoorlog was er veel sociaaleconomische macht bij de adel en de geestelijkheid. Dat zorgde ervoor, dat vooral de arbeidersklasse zich van de Kerk afwendde. De SPÖ was traditioneel erg antikerks, maar nu zij op veel plaatsen delen in de macht is die antihouding verminderd en lopen socialistische autoriteiten rustig mee in een sacramentsprocessie. Terwijl veel intellectuelen de Kerk trouw bleven, zie je dat de laatste decennia minder worden. Maar ook in Oostenrijk loopt het aantal priesterroepingen terug en de ongerustheid hierover en over de behoudzucht van Rome hebben kennelijk tot deze oproep geleid.

De Oostenrijkse priesters vinden dat de communie aan niemand geweigerd mag worden, niet aan gescheidenen, maar evenmin aan leden van andere kerkgenootschappen. Ook willen zij, dat de eucharistie gevierd kan worden zonder aanwezigheid van een priester en dat alle parochies een voorganger hebben: man of vrouw, getrouwd of celibatair. Daartoe willen zij alle mogelijkheden aangrijpen om te pleiten  voor vrouwen in het ambt en voor vrijwillige priestercelibaat. Aldus een bericht op de site www.rkk.nl .

In Nederlandse ogen zijn dat allesbehalve uiterst radicale eisen. Ze zijn al decennia lang gemeengoed onder progressieve katholieken. Al tijdens het Pastoraal Concilie in Noordwijkerhout eind jaren zestig van de vorige eeuw werd erover gesproken. Ook in de Verenigde Staten ijvert een grote groep vrouwen voor openstelling van het diaconaat en het priesterschap voor vrouwen. Wanneer een moderne conservatieve bisschop of priester bij een uitvaart of bij een vormseltoediening mee deelt, dat niet-katholieken wel naar voren mogen komen, maar de armen voor de borst gekruist moeten houden waarna ze een zegen zullen ontvangen, dan leidt dat tot grote woede. Het treft immers ook de niet-katholieke ouder van een vormeling. Het meest verontrustende is, dat zo’n prelaat geeneens snapt hoe hufterig hij bezig is. Hij denkt een mooi gebaar te maken. Maar hij zou minstens zijn enorme spijt moeten betuigen, dat al die kerken elkaar nog altijd niet gevonden hebben in een wederzijdse erkenning van Avondmaal en Eucharistie en daarvoor vergeving moeten vragen.

De Paus reageerde hierop in zijn preek tijdens de Chrismamis, wanneer de H. Oliën gewijd wordt. De vorige paus had immers uitgesproken, dat de Kerk van de Heer geen enkele volmacht had gekregen vrouwen tot priester te wijden. Maar Jezus van Nazareth heeft evenmin volmacht gegeven mannen tot priester te wijden. Het priesterschap is pas later ontstaan en er zijn aanwijzingen, dat in de vroegste kerk ook vrouwen voorgingen bij het breken van het brood en het delen van de wijn. Dat vrouwen diaken werden is zeker.

In Oostenrijk zelf heeft Kardinaal-Aartsbisschop Schönborn van Wenen de priesters bevolen hun “Oproep tot Ongehoorzaamheid” in te trekken. Maar de priestergroep denkt daar niet aan. Woordvoerder Helmut Schüller verklaarde, dat ‘gehoorzaamheid zonder geweten gevaarlijke gehoorzaamheid‘ is. Het zal niet eenvoudig zijn tegen een zo omvangrijke groep maatregelen te nemen. De paus heeft laten merken, dat hij de bezorgdheid begrijpt, maar heeft ook vragen gesteld over hun ideeën. Daaruit putten de priesters hoop, dat er nagedacht gaat worden over de noodzakelijke kerkvernieuwing. Voor Oostenrijk hoop ik, dat het niet dezelfde “behandeling” krijgt als Nederland, uiterst conservatieve bisschoppen benoemen, die een gewetenloze dwang op priesters, diakens en pastoraal-werkers uitoefenen om toch maar aan alle regels en regeltjes en voorschriftjes en plichtjes te gehoorzamen. Dus toch maar elke viering een voorbede om te komen tot echte kerkvernieuwing?

Jaargang 5, Nr. 210.

   Its kind of a miracle I ever started a shop, because all my life Ive been far much better at buying things than at selling them. Though Ive always sort of convinced myself that I could always sell it again on some auction site when I bought yet another beautiful thing that I didnt really need, somehow I hardly ever do that. Truth is that I hate all the fuss of bidding, sending emails, measuring...

In een opinieartikel in De Volkskrant trekt de heer W.R van Haga, raadslid voor de VVD te Haarlem en directeur van Solar4u, van leer tegen de subsidiemolen van de SDE+ en de in zijn ogen ambtelijke moloch Agentschap NL. Nu kan ik me prima vinden in inhoudelijke kritiek op subsidies voor energie, inclusief die voor duurzame energie. Toch wil ik een aantal kanttekeningen plaatsen bij zijn betoog.

Op de eerste plaats is de heer Van Haga directeur van Solar4u. Wie de website van het bedrijf bekijkt krijgt sterk de indruk op een site te komen waar particulieren een zonne-energie systeem voor thuisgebruik kunnen aanschaffen. Terwijl de heer Van Haga in zijn artikel nogal te keer gaat tegen subsidies voor duurzame energie stelt zijn bedrijf in de zeer beperkte FAQ op haar website:

De overheid stimuleert het aanschaffen van zonne-energie. Hierdoor zijn de systemen veel sneller rendabel en u kunt dus eerder dan u denkt aan uw centrale gaat verdienen

 Om voor deze subsidies in aanmerking te komen moeten de aanvragen tijdig en correct worden ingediend en moet de centrale door een erkend bedrijf worden geleverd en geïnstalleerd. Solar4U biedt u in dit proces een totaalproduct, van advies tot plaatsing en van subsidie tot gegarandeerde opbrengst. Zo bent u er zeker van dat alles goed gaat en u het hoogst mogelijk rendement haalt.

 Zonne-energie komt echter enkel in aanmerking voor de SDE+ bij installaties groter dan 15 kWp (bron: Agentschap NL). Voor de meeste particulieren is dat veel te groot, het zou de heer Van Haga sieren als zijn bedrijf duidelijk maakt dat deze subsidiemogelijkheid enkel voor grote installaties geldt.

Een tweede probleem dat ik heb met het verhaal van de heer Van Haga is dat hij stelt dat de overheid Agentschap NL in het leven heeft geroepen om de subsidiecarrousel voor duurzame energie gaande te houden. Wanneer hij de moeite had genomen om de website van Agentschap NL te bekijken had hij kunnen zien dat ze meer regelingen uitvoert dan enkel de SDE+. Ja, zelfs meer dan enkel energieregelingen. Grofweg is Agentschap NL opgebouwd uit de volgende onderdelen:

• Energie;
• Innovatie;
• Ondernemerschap (waaronder de borgstellingsregelingen voor ondernemers op zoek naar bankkrediet);
• Milieu-regelingen (zowel subsidies als ondersteuning van mede-overheden bij milieuvergunningverlening);
• Internationaal Zakendoen (de voormalige EVD);
• AntwoordVoorBedrijven.

En ik zal vast nog het een en ander vergeten. De boodschap lijkt me echter helder: de kans dat het afschaffen van de SDE+ tot opheffing van Agentschap NL leidt lijkt is klein.

Terugkomend op de kern van het betoog van de heer Van Haga: schaf subsidie voor alternatieve energie af en laat de markt haar werk doen. Van dat laatste ben ik voorstander, van dat eerste enkel als het woordje alternatief voor energie geschrapt wordt. Een gelijk speelveld ontstaat pas als ook alle impliciete en expliciete ondersteuning van fossiele energie geschrapt wordt. Dan gaat het om fiscale voordelen, risicodragende investeringen die de overheid via Energiebeheer Nederland doet en andere vormen van (verborgen) ondersteuning van de enerigesector. Want zoals zonnepanelen de neiging hebben in prijs te dalen ondanks gebrek aan ondersteuning door de Nederlandse overheid, zo heeft de prijs van fossiele brandstoffen de neiging te stijgen in prijs ondanks de ondersteuning van de Nederlandse overheid. Die prijsstijging zien we terug in de winsten van de fossiele energiebedrijven. Een sector die na ruim 100 jaar toch een keer op eigen benen moet kunnen staan. Maken we bij energie ook meteen een eind aan nostalgische subsidies uit vervlogen eeuwen, zoals de VVD bij statiegeld bepleit.

De eerste gastblog op deze site komt van Tjitske Gratama. Zij vindt dat de samenleving ondertussen is veranderd in een overleving. Wil jij ook een gastblog op deze site? Stuur een berichtje of neem contact met me op.

Ik ben dan wel een opstandig figuur en schop graag tegen de gevestigde orde, maar een aantal jaar geleden was ik een “gewoon” meisje dat geloofde dat overheidsinstanties en andere mensen met “macht” toch wel verstand zouden hebben van wat ze doen. Ik dacht dat de politie de boel veiliger maakte, dat de geestelijke gezondheidszorg mensen beter en gelukkiger maakte, dat dokters zieke mensen hielpen, dat mensen elkaar hielpen en de NS mensen van A naar B bracht… je snapt mijn punt.

Nu ik “volwassen” ben, op mezelf woon en mijn ouders me niet meer dag en nacht beschermen, kom ik er elke dag weer achter dat je kennelijk altijd op jezelf bent aangewezen en mensen je alleen komen helpen als je heel hard schreeuwt: ” GRATIS!”

Ja, jullie lezen het goed, jullie doen ALLEMAAL je werk niet. Ik heb geen idee wat jullie wel doen, maar jullie doen het verkeerd!

Waar was iedereen toen iemand mijn tas probeerde leeg te roven op het station? Niet dat er bij mij iets te halen viel, maar ik stond in mijn eentje tegen een groep zakkenrollers te schreeuwen dat ze van mij en mijn spullen af moesten blijven. Volwassen mannen en vrouwen liepen gewoon door alsof er niks gebeurde en alsof ik niet bestond. Maar wacht maar tot hun tasje gejat wordt, dan klagen ze steen en been over de veiligheid en normen en waarden. Normaal gesproken zou ik gemeld hebben dat er zakkenrollers actief waren, maar nu hoopte ik dat iemand die mij straal voorbij liep, zelf bestolen zou worden.

En wat deed de politie toen ik met twee vrienden probeerde een toerist, die ziek en zwaar onder invloed op straat lag, te helpen? Toen ik vroeg of ze hem niet konden helpen zeiden ze: ” Maar wij zijn geen taxi.” En toen opperden ze dat WIJ hem maar even naar zijn hotel moesten brengen, drie kilometer verderop. Daarop zei ik natuurlijk: “Maar wij zijn geen politie!”

Nadat we hem daadwerkelijk optilden en de eerste stappen naar zijn hotel zetten, begon hij (ja, wat verwacht je anders…) zijn complete maaginhoud anti-peristaltisch naar buiten te werken. Op dat moment (dus een uur later nadat de politie ter plaatse was) besloot de politie dat ze ons dit niet aan konden doen en werd er een auto opgeroepen.

Maar dat was nog niet alles… het groepje toeschouwers dat zich om ons heen had verzameld, bleek uit mensen te bestaan die met de toerist op een feestje waren. Mijn vrienden en ik hadden geen enkele band met deze toerist, en deze idioten die met hem hebben lopen zuipen en blowen, hebben die arme jongen op straat aan zijn lot overgelaten! En pas toen ik me ermee ging bemoeien, kwamen deze lafaards maar eens naar buiten om er bij te staan en NIKS te doen. De politie is je beste vriend en van je vrienden moet je het maar hebben….

En dan nog een ander onderwerp. Zedendelicten! Menig mens kan bevestigen dat het ontzettend moeilijk (misschien wel onmogelijk) is om aangifte te doen van een zedendelict. Verkrachtingen, loverboys, mensenhandel, misbruik en kinderporno; het zit allemaal in de taboesfeer en mensen die de moed bijeen rapen om aangifte te doen worden vrijwel altijd tegengewerkt of ontmoedigd. En dan komt er een meisje dat aandacht nodig heeft en een boek schrijft over haar ow zo zielige verhaaltje, en iedereen slikt het als zoete koek (of moet ik “kaas” zeggen). De politie liep bij haar te bedelen om een aangifte zonder te checken of alles wat ze schreef waar was.

Een andere optie is natuurlijk een BN’er publiekelijk beschuldigen van verkrachting. Dan wordt die man opgepakt zonder dat er ook nog maar iemand met bewijs is gekomen. En iedereen smult ervan! De kranten, het nieuws en die kutshow met Albert Verlinde… Iedereen bijt zich erin vast zonder dat er ook maar echte bewijzen zijn. En dat gebeurt allemaal terwijl er allemaal mensen rondlopen die een echt verhaal hebben maar niet worden geloofd.

En nu is de geestelijke gezondheidszorg aan de beurt. Als je hulp wilt, mag je eerst een half jaar op een wachtlijst. En dan als je mazzel hebt gaan ze op zoek naar een “labeltje”. Zonder “labeltje” krijg je namelijk ook geen “rugzakje” en dat betekent dat je het op school ook maar mag uitzoeken. Maar “labeltjes” waar je geen medicijnen voor hebt zijn niet interessant en daar zullen ze dan ook niet snel naar zoeken. Daarom heeft iedereen ADHD of autisme en bestaan gewoon “drukke” of “maffe” kinderen niet meer.

Daarnaast is nu een goede vriendin van mij gedwongen opgenomen omdat ze “psychotisch” zou zijn. Persoonlijk heb ik van haar nooit gemerkt dat ze een gevaar voor zichzelf of haar omgeving zou kunnen zijn, maar kennelijk vonden ze haar gek genoeg om op te sluiten. Nu zag ik vandaag een vrouw die overduidelijk “gestoord” was en die druk bezig was met het verstoren van de openbare orde. De politie sprak de vrouw aan, en zonder ook maar iets te doen gingen ze gewoon weer verder met het lopen van hun rondje. Nu is het natuurlijk niet alleen die ene vrouw die het station soms onveilig maakt, maar er is een hele groep met dronken en psychotische mensen die ’s nachts en overdag het station onveilig maakt. Dan vraag ik me natuurlijk af: Waarom zijn die mensen nog op vrije voeten terwijl er een leuk, lief en intelligent meisje nu achter slot en grendel zit?

Er wordt kennelijk overal met twee maten gemeten en niemand voelt zich verantwoordelijk voor deze enorme puinhoop. De fout ligt bij iedereen. De wetgevende macht; de uitvoerende macht; de controlerende macht! Iedere macht faalt, iedereen faalt. Niemand schijnt iets te doen wanneer het mis gaat en daardoor kan al het tuig gewoon zijn gang gaan. En waar komt de regering mee? Meer blauw op straat werkt niet als die hetzelfde doen als nu. Zwaardere straffen werken ook niet als niemand gestraft wordt. Een meldpunt voor overlast van Oost-Europeanen helpt ook geen ene moer, want dan zitten we nog steeds met al die overlast veroorzakende Nederlanders…

Als iedereen zich nou eens bezig zou houden met zijn taak in de samenleving en deze goed zou uitvoeren, zou het eindelijk weer eens een samenleving in plaats van een overleving worden. Een samenleving die is veranderd in een overleving: ik geloof niet dat dit de bedoeling kan zijn.

De eerste gastblog op deze site komt van Tjitske Gratama. Zij vindt dat de samenleving ondertussen is veranderd in een overleving. Wil jij ook een gastblog op deze site? Stuur een berichtje of neem contact met me op.

Ik ben dan wel een opstandig figuur en schop graag tegen de gevestigde orde, maar een aantal jaar geleden was ik een “gewoon” meisje dat geloofde dat overheidsinstanties en andere mensen met “macht” toch wel verstand zouden hebben van wat ze doen. Ik dacht dat de politie de boel veiliger maakte, dat de geestelijke gezondheidszorg mensen beter en gelukkiger maakte, dat dokters zieke mensen hielpen, dat mensen elkaar hielpen en de NS mensen van A naar B bracht… je snapt mijn punt.

Nu ik “volwassen” ben, op mezelf woon en mijn ouders me niet meer dag en nacht beschermen, kom ik er elke dag weer achter dat je kennelijk altijd op jezelf bent aangewezen en mensen je alleen komen helpen als je heel hard schreeuwt: ” GRATIS!”

Ja, jullie lezen het goed, jullie doen ALLEMAAL je werk niet. Ik heb geen idee wat jullie wel doen, maar jullie doen het verkeerd!

Waar was iedereen toen iemand mijn tas probeerde leeg te roven op het station? Niet dat er bij mij iets te halen viel, maar ik stond in mijn eentje tegen een groep zakkenrollers te schreeuwen dat ze van mij en mijn spullen af moesten blijven. Volwassen mannen en vrouwen liepen gewoon door alsof er niks gebeurde en alsof ik niet bestond. Maar wacht maar tot hun tasje gejat wordt, dan klagen ze steen en been over de veiligheid en normen en waarden. Normaal gesproken zou ik gemeld hebben dat er zakkenrollers actief waren, maar nu hoopte ik dat iemand die mij straal voorbij liep, zelf bestolen zou worden.

En wat deed de politie toen ik met twee vrienden probeerde een toerist, die ziek en zwaar onder invloed op straat lag, te helpen? Toen ik vroeg of ze hem niet konden helpen zeiden ze: ” Maar wij zijn geen taxi.” En toen opperden ze dat WIJ hem maar even naar zijn hotel moesten brengen, drie kilometer verderop. Daarop zei ik natuurlijk: “Maar wij zijn geen politie!”

Nadat we hem daadwerkelijk optilden en de eerste stappen naar zijn hotel zetten, begon hij (ja, wat verwacht je anders…) zijn complete maaginhoud anti-peristaltisch naar buiten te werken. Op dat moment (dus een uur later nadat de politie ter plaatse was) besloot de politie dat ze ons dit niet aan konden doen en werd er een auto opgeroepen.

Maar dat was nog niet alles… het groepje toeschouwers dat zich om ons heen had verzameld, bleek uit mensen te bestaan die met de toerist op een feestje waren. Mijn vrienden en ik hadden geen enkele band met deze toerist, en deze idioten die met hem hebben lopen zuipen en blowen, hebben die arme jongen op straat aan zijn lot overgelaten! En pas toen ik me ermee ging bemoeien, kwamen deze lafaards maar eens naar buiten om er bij te staan en NIKS te doen. De politie is je beste vriend en van je vrienden moet je het maar hebben….

En dan nog een ander onderwerp. Zedendelicten! Menig mens kan bevestigen dat het ontzettend moeilijk (misschien wel onmogelijk) is om aangifte te doen van een zedendelict. Verkrachtingen, loverboys, mensenhandel, misbruik en kinderporno; het zit allemaal in de taboesfeer en mensen die de moed bijeen rapen om aangifte te doen worden vrijwel altijd tegengewerkt of ontmoedigd. En dan komt er een meisje dat aandacht nodig heeft en een boek schrijft over haar ow zo zielige verhaaltje, en iedereen slikt het als zoete koek (of moet ik “kaas” zeggen). De politie liep bij haar te bedelen om een aangifte zonder te checken of alles wat ze schreef waar was.

Een andere optie is natuurlijk een BN’er publiekelijk beschuldigen van verkrachting. Dan wordt die man opgepakt zonder dat er ook nog maar iemand met bewijs is gekomen. En iedereen smult ervan! De kranten, het nieuws en die kutshow met Albert Verlinde… Iedereen bijt zich erin vast zonder dat er ook maar echte bewijzen zijn. En dat gebeurt allemaal terwijl er allemaal mensen rondlopen die een echt verhaal hebben maar niet worden geloofd.

En nu is de geestelijke gezondheidszorg aan de beurt. Als je hulp wilt, mag je eerst een half jaar op een wachtlijst. En dan als je mazzel hebt gaan ze op zoek naar een “labeltje”. Zonder “labeltje” krijg je namelijk ook geen “rugzakje” en dat betekent dat je het op school ook maar mag uitzoeken. Maar “labeltjes” waar je geen medicijnen voor hebt zijn niet interessant en daar zullen ze dan ook niet snel naar zoeken. Daarom heeft iedereen ADHD of autisme en bestaan gewoon “drukke” of “maffe” kinderen niet meer.

Daarnaast is nu een goede vriendin van mij gedwongen opgenomen omdat ze “psychotisch” zou zijn. Persoonlijk heb ik van haar nooit gemerkt dat ze een gevaar voor zichzelf of haar omgeving zou kunnen zijn, maar kennelijk vonden ze haar gek genoeg om op te sluiten. Nu zag ik vandaag een vrouw die overduidelijk “gestoord” was en die druk bezig was met het verstoren van de openbare orde. De politie sprak de vrouw aan, en zonder ook maar iets te doen gingen ze gewoon weer verder met het lopen van hun rondje. Nu is het natuurlijk niet alleen die ene vrouw die het station soms onveilig maakt, maar er is een hele groep met dronken en psychotische mensen die ’s nachts en overdag het station onveilig maakt. Dan vraag ik me natuurlijk af: Waarom zijn die mensen nog op vrije voeten terwijl er een leuk, lief en intelligent meisje nu achter slot en grendel zit?

Er wordt kennelijk overal met twee maten gemeten en niemand voelt zich verantwoordelijk voor deze enorme puinhoop. De fout ligt bij iedereen. De wetgevende macht; de uitvoerende macht; de controlerende macht! Iedere macht faalt, iedereen faalt. Niemand schijnt iets te doen wanneer het mis gaat en daardoor kan al het tuig gewoon zijn gang gaan. En waar komt de regering mee? Meer blauw op straat werkt niet als die hetzelfde doen als nu. Zwaardere straffen werken ook niet als niemand gestraft wordt. Een meldpunt voor overlast van Oost-Europeanen helpt ook geen ene moer, want dan zitten we nog steeds met al die overlast veroorzakende Nederlanders…

Als iedereen zich nou eens bezig zou houden met zijn taak in de samenleving en deze goed zou uitvoeren, zou het eindelijk weer eens een samenleving in plaats van een overleving worden. Een samenleving die is veranderd in een overleving: ik geloof niet dat dit de bedoeling kan zijn.

Donderdagnacht 29-03-2012 zijn deze 11 kunstposters aangebracht op de dichtgetimmerde ramen van de Van der Klaauwtoren aan de Kaiserstraat in Leiden, uit protest tegen de voorgenomen sloop van de toren door de Universiteit Leiden. Op vrijdagochtend 30-03 zijn de posters in opdracht van de Universiteit verwijderd.

Een verslag van de protestactie is hier terug te zien.

Christiaan Huygens heeft zijn waarnemingen van Saturnus opgeschreven in zijn wereldberoemde tekst “Systema Saturnium” uit 1659. Daar verklaart hij niet alleen de verschijningsvormen van de ringen van Saturnus, maar beschrijft hij ook de “begeleider” van Saturnus die hij heeft gezien, de maan die later door anderen “Titan”werd genoemd. Eerder had Huygens al in een schriftje met de titel “De Saturnio Luna Observatio Nova” zijn waarnemingen over de begeleider van Saturnus openbaar gemaakt.

De originele tekst “Systema Saturnium” in het Latijn en een Franse vertaling plus alle afbeeldingen staan op de site van dbnl

Huygens schrijft over de ringen en de maan van Saturnus:

“Waarnemingen aangaande Saturnus

Welnu, op 25 maart 1655 volgens de Gregoriaanse kalender, ongeveer om 8 uur ‘s avonds, zag ik Saturnus met de armen naar twee kanten volgens een rechte lijn uitgestrekt. Op ongeveer drie boogminuten afstand naar het westen bevond zich een klein sterretje a, in een zodanige positie dat als door beide armen een rechte lijn zou worden getrokken deze het sterretje zou raken, of in elk geval op heel korte afstand onderdoor zou passeren. Naar het oosten stond een ander sterretje b, iets verder van Saturnus verwijderd, en veel lager ten opzichte van de lijn van de armen. En op dat moment vermoedde ik voor de eerste keer dat ster a Saturnus begeleidde, omdat ik hem ook andere keren in zijn nabijheid had gezien, op ongeveer dezelfde plaats.”

“De volgende dag, te weten 26 maart, bevond de ster a zich in dezelfde positie en op dezelfde afstand ten opzichte van Saturnus, maar b stond twee keer zo ver als eerst. Daaruit volgde, omdat de afstand tussen de sterretjes a en b groter was geworden, dat in elk geval een van beide een dwaalster was. En ik besloot dat dit noodzakelijk ster a moest zijn, omdat ik wist dat Saturnus in deze tijd in retrograde beweging was. Ster a had zich dus kennelijk in dezelfde richting als Saturnus bewogen, want anders had hij nu veel dichterbij moeten zijn. Er was echter geen reden om de andere, b, niet voor een vaste ster te houden. Sterker, het was logisch om hem als zodanig te beschouwen, want hij had zich in een dag zover van Saturnus verwijderd als diens beweging vereiste. En dat de zaak inderdaad niet anders was werd door de volgende waarnemingen aangetoond.

In het originele manuscript zijn veel (latere) schetsen van Saturnus en zijn begeleider te zien die Huygens heeft gemaakt, zoals deze:

Huygens legt op verschillende data zijn waarnemingen van de begeleider van Saturnus nauwkeurig vast, en in “Systema Saturium” beschrijft hij dan ook hoe hij de omloopstijd berekent:

“Toen ik de waarnemingen van de eerste paar maanden naging bevond ik dat Saturnus door zijn maan wordt omgelopen in een tijd van ongeveer zestien dagen. Want op de plaats waar deze maan op 25 maart 1655 werd gezien bleek hij zestien dagen later, dus op 10 april, te zijn teruggekeerd. Evenzo werd hij op 3 en 19 april van hetzelfde jaar op dezelfde plaats waargenomen, net als op de 13de en 29ste van die maand. Toen ik dit had vastgesteld maakte ik een cirkel die de baan van de begeleider weergaf met Saturnus in het midden, in zestien stukken verdeeld, zoals bijgevoegde figuur laat zien

Langs deze cirkel wordt de begeleider omgevoerd volgens de orde van de tekens [van de dierenriem]. Ik stelde dit niet omdat enige waarneming mij daartoe dwong, maar omdat ook onze maan en de begeleiders van Jupiter in die richting bewegen. Toen naderhand echter de hypothese waarmee de verschijnselen van de hengsels worden verklaard was bevestigd, bleek dat ik deze beweging terecht zo had bepaald.”

C.D. Andriesse schrijft in zijn ietwat sentimentele Huygens-biografie “Titan kan niet slapen” (Andriesse noemt Huygens “Titan”) over de manier waarop Huygens zijn prioriteit bewaakte: net als Galilei het eerder had gedaan, met een anagram.

“Naar sterrenkundigen in Londen en Praag zond Christiaan Huygens een anagram dat bestond uit een vers van Ovidius en de letters uuuuuuu ccc rr h n b q x. Het vers was: ‘Admovere oculis distantia sidera nostris’ (Verre sterren bewegen naar onze ogen). Wie vermoeden kon waar dit anagram over ging, wist al die letters te rangschikken tot: ‘Saturno luna sua circumducitur diebus sexdecim horis quatuor’
(Om Saturnus draait zijn maan in zestien dagen en vier uren)

Het objectief van de telescoop waarmee Huygens Titan voor het eerst heeft gezien, met het erin gegraveerde anagram,  wordt bewaard in het Utrechts Universiteits­museum.

Deze tekst staat in een andere versie ook op mijn Duits Huygens-blog

Meer over Christiaan Huygens zie Christiaan Huygens en zijn Cosmotheoros

Maria Trepp

“De Leidse universiteit is een ‘plek’, een wonderlijk amalgaam van geschiedenissen en gebouwen, van oude gebruiken en nieuwe stijlen, van grote namen en kleine plaquettes. Dit is het theater, waarin de Leidse universiteit haar troupe monstert, haar rol speelt en haar repertoire voortdurend vernieuwt”.

Willem Otterspeer, hoogleraar universitaire geschiedenis, Universiteit Leiden

Uit: ‘Vier eeuwen geschiedenis in steen. Universitaire gebouwen in Leiden’

 

“Het historische karakter van de binnenstad is een belangrijke ontwikkelkracht van Leiden, naast de traditie van onderwijs en wetenschappelijke ontdekkingen. Het erfgoed dat ons dat heeft opgeleverd, laten we graag zien. Nieuwe initiatieven geven we daarom graag een plek in deze historische omgeving. De inrichting van de openbare ruimte laten we aansluiten bij deze historische kwaliteit. En historische panden geven we hedendaagse bestemmingen. Zo blijven inspanningen en rijkdommen uit het verleden bijdragen aan een aantrekkelijke stad voor vandaag en morgen”.

Uit: Ontwikkelingsvisie 2030 “Leiden, Stad van Ontdekkingen”

Vorige week ontving ik via de mail een enquete voor Mijn Woningdossier. Een van de vragen daarin was of ik al meterstanden had ingevuld op de site. Dat was niet het geval, een goede reden dus om eens terug te gaan naar de website en te kijken wat er verder verandert/verbeterd is sinds mijn vorige bezoek aan de site.

Meterstanden

Het invullen van de meterstanden gaat eenvoudig en levert ook een aantal heldere grafiekjes op van de verbruiken per maand (of per week als je het wekelijks bijhoudt) van het afgelopen jaar. De grafiekjes zijn ook simpel in verschillende formats te downloaden om vervolgens elders gebruikt te worden. Bijvoorbeeld de jpeg hiernaast met ons gasverbruik vanaf april 2011 tot en met maart 2012. Waarin je heel fraai het resultaat ziet van de zonneboiler in de zomer Soortgelijke grafieken kun je maken van watergebruik en elektriciteitsverbruik.

Helaas is het niet mogelijk om de instellingen van de grafiek te wijzigen. Zo kun je het verbruik van 2011 niet vergelijken met 2012. Ook ontbreekt de mogelijkheid om het verbruik per graaddag te berekenen. Wanneer je dat soort zaken wilt weten (en dat is voor de vergelijkbaarheid van je gasverbruik toch echt van belang) dan ben je aangewezen op sites als mindergas.nl of het programma Ecohome.

Overige veranderingen

De site kent inmiddels ook een forum. Daarvoor wordt samengewerkt met Duurzame Buren. Wat prettig is in deze tijden van extreme digitale versnippering. Wat jammer is is dat het niet mogelijk lijkt om mijn ID van Duurzame Buren te koppelen aan Mijn Woning Dossier.

Wat ook jammer is is dat Mijn Woning Dossier nog steeds geen inzage geeft in de gehanteerde Rc waardes (de mate van isolatie). Ook is het nog niet mogelijk om zelf maatregelen toe te voegen die additioneel zijn aan de maatregelen die ooit door de EPA adviseur zijn aangedragen.

Twee bij elkaar genomen verwarrende krantenberichten vandaag (14-3-2012) over de relatie tussen Nederland en de Israëlische kolonisten.

Ten eerste:

De NRC meldt “Nederland wekt opnieuw ergernis EU over Israël

“De Nederlandse regering sluit zich als enige niet aan bij de kritiek van EU-landen op geweld van Israëlische kolonisten. Deze ongebruikelijke positie heeft tot grote ergernis geleid bij diverse Europese landen. Het is bijzonder dat minister Uri Rosenthal (Buitenlandse Zaken) zich zo expliciet tegen de Europese aanpak keert, maar het past in een patroon. Rosenthal stelt zich in Europees verband steeds nadrukkelijker op als bondgenoot van Israël. Niet eerder leidde die opstelling tot een geïsoleerde Nederlandse positie.

In een geheim rapport van de Europese diplomatieke vertegenwoordigingen in Jeruzalem en Ramallah, signaleren diplomaten een „alarmerende” toename van het geweld door kolonisten. Ze schrijven onder meer dat de Israëlische nederzettingen illegaal zijn volgens internationaal recht en dat die een twee-statenoplossing „onmogelijk” maken: een Palestijnse staat naast Israël. Cijfers van de Verenigde Naties laten volgens het rapport zien dat het aantal aanvallen door kolonisten tegen Palestijnen in 2011 verdrievoudigd is tot 411.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken liet via de Nederlandse diplomatieke vertegenwoordiging in Ramallah weten dat het primaat voor deze kwestie niet aldaar mag liggen en dat Nederland derhalve een „algemeen voorbehoud op de gehele tekst” maakt. Onderaan het Europese rapport staat dit ook vermeld: „NL places a general reserve on the document.” Dat is ongebruikelijk. In tegenstelling tot zijn EU-collega’s trekt minister Rosenthal de kwestie direct naar zich toe.”

“Diplomaten wijzen erop dat alle [21] Europese vertegenwoordigingen in Jeruzalem en Ramallah de kritiek op Israël onderschrijven. Een Europese diplomaat: ‘Wat we waarnemen is de hardste Nederlandse houding ooit, een houding die in wezen overeenkomt met de hardste opstelling binnen Israël.’ “

 

Ten tweede:

De site van de NRC meldt vandaag ook:

“De VPRO haalt het online spel ‘De Kolonisten van de Westelijke Jordaanoever’ uit de online archieven”

In het ‘spel’ moest de bezoeker als kolonist proberen het aantal nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever uit te breiden. Je kon punten scoren met de ‘Anne Frank-kaart’ of de ‘Ahmadinejad-kaart’ spelen om te voorkomen dat er terrein verloren ging. De speler kon daarvoor zijn “Joodse gierigheid” en “typische handelsgeest” inzetten.

 

Verschillende organisaties noemden het spel “antisemitisch”, zo meldde The Jerusalem Post vandaag. Ook het CiJo, de jongerenorganisatie van het het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI), vond het spel misplaatst. Voorzitter Joël Serphos in NRC Handelsblad:

“Er wordt gebruik gemaakt van hele traditionele antisemitische opvattingen. Ze hadden net zo goed op Stormfront kunnen staan [...] De VPRO zegt dat het om satirische kritiek op het nederzettingenbeleid gaat, maar daar klopt niets van.”

 

Ik heb mij niet in de kwestie van het spel verdiept, maar het lijkt me geen goed idee dit soort makkelijk mis te verstaan spelletjes op internet te zetten, ook al is de bedoeling satirisch.

Beide “kolonisten”-berichten laten extreme houdingen zien, de een niet veel beter dan de ander.

De bovenstaande  tekst staat ook op mijn Duitse blog

Maria Trepp

Al eeuwen zijn wij Nederlanders een handelsnatie. Het ging ons in de zeventiende eeuw al goed, we noemen het niet voor niets de gouden eeuw. Ook toen al hadden we arbeidskrachten nodig, we importeerden Fransen (Hugenoten) en Duitsers. Tussen 1600 en 1650 groeide onze hoofdstad van 50 naar 200 duizend inwoners. Vooral de immigranten waren hiervoor verantwoordelijk.

In de jaren zestig ging het ons weer te goed. We waren zelf te beroerd het zware werk te doen. Spanjaarden, Italianen, Turken en Marokkanen deden het wel. In de tussentijd handelden we met een steeds groter deel van ons continent. Dankzij de Europese Unie en zijn voorlopers hebben we sinds 1957 een steeds grotere groep landen waarmee we samenwerken. Sinds 2004 hoort Polen daarbij, sinds 2007 Bulgarije. Deze nieuwe generatie arbeidsmigranten doen dus niets fout door hier te werken.

Toch zijn er nog steeds mensen die bang zijn voor vernieuwing en vooruitgang. Die mensen zijn het doel van de site die de PVV heeft opgezet. Bang maken en dan lekker klagen. Het schijnt een succes te zijn. Behalve (weer) publiciteit voor de PVV heeft de site weinig nut. Overlast melden doe je niet bij een website van een politieke partij, maar bij de politie. Als er een wet is overtreden is het niet relevant of de overtreder Pools, Turks of Nederlands is, de wet verbiedt discriminatie.

Wel is de site weer een geweldig voorbeeld van selectieve perceptie. Als mijn fiets wordt gestolen, wil ik dat die terugkomt, het paspoort van de dader is daarvoor niet relevant. Ik geloof ook niet dat het de PVV om alle Oost-Europeanen gaat. Het enige lid van de partij is namelijk getrouwd met een Hongaarse, Krisztina Marfai. Ben eigenlijk wel benieuwd wat zij van die site vindt.

Overigens schijnt het meldpunt PVV-ers net zo’n succes te zijn als de site die de inspiratie daarvoor was. Gezien het feit dat er meer dan 300.000 oorspronkelijke Oost Europeanen in ons land wonen en slechts een paar dozijn volksvertegenwoordigers van de PVV, is het procentueel gezien misschien wel een groter succes.

Samenvatting van de plenaire vergadering van het Europees Parlement op 13 maart, 15.00:

-Harde woorden over Rutte door Reding en anderen

- De Oostenrijkse sociaal-democraat Swoboda eist stellingname Rutte

- Verhofstadt : heeft “misprijzen” voor Wilders. Verhofstadt  legt verband tussen beginnend zetelverlies van Wilders en het meldpunt.

-Verhofstad: “We hebben allemaal het recht te horen wat de Nederlandse regering van het meldpunt vindt.”

- Verhofstad: “Stilzwijgen van het Catshuis is onaanvaardbaar.”

- Marije Cornelissen: “Kijk naar  ‘Das Leben der Anderen’, melden en verklikken.’”

Hetzelfde doen we nu de Oosteuropeanen aan die dit eerder hebben meegemaakt.

“Premier verzaakt zijn verantwoordelijkheden.”

“Melden doe je bij de politie, in geheel Europa”

Peter van Dalen: “PVV eenmanspartij= PW partij Wilders”

“…per kwartaal wordt iemand op de korrel genomen, morgen bent u het of ik.”

“Duur debat in het Europees Parlement, alleen maar omdat Rutte de site niet veroordeelt.”

 

Marie-Christine VERGIAT: “PVV site roept op tot rassenhaat”

“Vergelijkbare sites in andere landen tegen homo’s, buitenlanders enz.”

“Onverdraaglijk.”

 

Jacek Olgierd KURSKI: “Spoken uit het verleden”

“Parlement moet website veroordelen en Nederland dwingen om de site weg te halen”

 

Auke ZIJLSTRA:

“Brusselse elite  is verantwoordelijk voor overlast en criminaliteit in Nederland. Omgekeerde wereld de site aan te pakken. Europarlement moet afgeschaft.”

 

Sofia in ‘t Veld:  “Overlast door Oost-Europeanen – en wat heeft de PVV concreet ertegen gedaan?”

“Geschiedenis van Europa: vroeger was er veel meer overlast in de vorm van oorlog.”

Criminaliteit van nu stelt in vergelijking weinig voor.

 

Europees Commissaris Viviane REDING:

“Oproep aan de autoriteit in Nederland om te toetsen of deze website in overeenstemming is met de wetgeving.

De Nederlandse autoriteiten moeten dit vanuit verschillende hoeken bekijken:

1. het kaderbesluit  racisme en vreemdelingenhaat.

2. nationale rechtbanken kunnen vaststellen of aangezet wordt tot haat op basis van afkomst.’

“Het gaat om onaanvaardbaar gedrag door een partij, om de reactie van de regering hierop,  om de rechten van individuen met oog op het vrij verkeer, en om de bescherming van alle Europese burgers.”

“Het gaat om waarden waarop wij onze gezamenlijke toekomst bouwen.”

 ”Het is onacceptabel dat EU-burgers het doel van intolerantie en xenofobie worden, alleen omdat zij hun recht nemen en verhuizen van één lidstaat naar de andere. Elke regering heeft de plicht burgers uit andere lidstaten te verwelkomen. Ze moeten het belang van vrij verkeer van burgers aan hun burgers uitleggen, zowel het economische als het maatschappelijke belang.”

 

Nicolai WAMMEN: 

Raad Algemene Zaken heeft het thema “discriminatie op website” nog niet besproken, maar veroordeelt discriminatie op grond van afkomst.

Update: Europarlement veroordeelt houding Rutte

‘Ruttes rigide zwijgen over Polenmeldpunt maakt de zaak erger’

Maria Trepp

Herman van Rompuy zu Wilders und der Rückkehr zum Gulden

In het Nederlands staat het op de site van de Volkskrant

en kan men Herman van Rompuy in Buitenhof zelf zien en horen

Het kunst- en designcollectief Studio Job kreeg de opdracht om voor de werkkamer van Van Rompuy in het gebouw van de Europese Raad in  Brussel een passend sculptuur te ontwerpen. Het kunstwerk genoemd Piece for Peace komt te staan in de ruimte waar Van Rompuy met regeringsleiders poseert voor de fotografen.

Een prachtig knipoog  naar de gevaren van “theedrinken” , elitaire verhevenheid, overdreven idealisme en oppervlakkig vredesactivisme.

Diepe zucht. Het bestaat: de website moedercontracten.nl, met ‘parttime vacatures voor goed opgeleide vrouwen’. Heel diepe zucht: is dit tekenend voor de staat van de vrouwenemancipatie in dit land? We waren toch zogenaamd uit-geëmancipeerd?

Waarom maak ik me hier druk om? Ten eerste omdat deze site zich alleen op vrouwen richt. Kennelijk is het echt hardnekkig dat het niet vanzelfsprekend is dat zorgtaken eerlijk gedeeld worden. Kunnen vaders niet iets minder dan fulltime gaan werken als er kinderen komen? Nog steeds bang voor statusverlies en loopbaanhobbels op weg naar de top? En waarom zou dat voor vrouwen minder erg zijn? Hoe komen we zo ooit een steek verder…
Ten tweede: is economische zelfstandigheid echt geen issue meer? Met kinderen en een baantje erop vertrouwen dat de relatie in stand blijft? Dapper hoor. De cijfers laten zien dat de meeste vrouwen er na een scheiding flink op achteruitgaan. Dat overheidscampagnes niet werken, blijkt wel weer. Want ooit hoorde je toch regelmatig: ‘een slimme meid, is op haar toekomst voorbereid’.

*Liesbeth gaat de Opzij van deze maand lezen*

Diepe zucht. Het bestaat: de website moedercontracten.nl, met ‘parttime vacatures voor goed opgeleide vrouwen’. Heel diepe zucht: is dit tekenend voor de staat van de vrouwenemancipatie in dit land? We waren toch zogenaamd uit-geëmancipeerd?

Waarom maak ik me hier druk om? Ten eerste omdat deze site zich alleen op vrouwen richt. Kennelijk is het echt hardnekkig dat het niet vanzelfsprekend is dat zorgtaken eerlijk gedeeld worden. Kunnen vaders niet iets minder dan fulltime gaan werken als er kinderen komen? Nog steeds bang voor statusverlies en loopbaanhobbels op weg naar de top? En waarom zou dat voor vrouwen minder erg zijn? Hoe komen we zo ooit een steek verder…
Ten tweede: is economische zelfstandigheid echt geen issue meer? Met kinderen en een baantje erop vertrouwen dat de relatie in stand blijft? Dapper hoor. De cijfers laten zien dat de meeste vrouwen er na een scheiding flink op achteruitgaan. Dat overheidscampagnes niet werken, blijkt wel weer. Want ooit hoorde je toch regelmatig: ‘een slimme meid, is op haar toekomst voorbereid’.

*Liesbeth gaat de Opzij van deze maand lezen*

Vandaag ben ik naar Oirschot geweest, aangezien mijn interesse was gewekt vanwege een aantal waarnemingen op waarneming.nl.

De afgelopen dagen was er namelijk in de buurt van Oisterwijk een kraanvogel (Grus grus) waargenomen!

Daarom met de fiets in de trein op weg naar Oirschot om een glimp op te kunnen vangen van de kraanvogel. Na ongeveer 5 km fietsen vanaf het station Oisterwijk was ik in het gebied gekomen waar de kraanvogel waargenomen was.

Op de site stond een foto van de Kraanvogel waarbij je akkers kon zien. Dus bij elke akker was het stoppen en goed kijken, tot ik bijna de moed op wilde geven zag ik opeens 2 zwanen zitten. Daarbij zag ik iets met grote vleugels bewegen.

Toen ik dichterbij ging kijken kwamen er ganzen over vliegen.

 

Nadat ik dichterbij de zwanen was gekomen pakte ik mijn telelens en warempel, daar zat de kraanvogel!

Om de vogel nog beter te kunnen zien liep ik in de richting van de kraanvogel en opeens schoot er een konijn weg over het akkerveld.

 

Nu ik wat dichterbij was gekomen had ik een goed zicht op de kraanvogel!

De kraanvogel liep over een akker waar vorig jaar maïs had gestaan en was druk aan het zoeken naar eetbare dingen. Kraanvogels eten insecten, wormen en amfibieën maar ook maïskorrels, granen en aardappels.

Het is opvallend dat de kraanvogel al enkele dagen in de buurt van een paartje zwanen blijft zitten.

Toen ik naar de kraanvogel stond te kijken ‘sprong’ de vogel over een beekje naar de andere kant toe.

 

 

Na bovenstaande foto’s heb ik de kraanvogel en andere dieren weer met ‘rust’ gelaten en onderstaande foto laat goed zien hoe moeilijk de kraanvogel vanaf het zandpad te zien is.

Ik had natuurlijk nog dichter bij de vogel kunnen gaan staan, maar ik wil ook niet de vogel opjagen. Want het beest opjagen puur omdat ik een mooie foto wil maken is natuurlijk niet de bedoeling!

Het was mooie ervaring om een kraanvogel te kunnen zien met een beetje hulp van waarneming.nl.

Alle foto’s van de kraanvogel kun je vinden op: http://www.mennoslaats.nl/zenphoto/index.php?album=natuur/kraanvogel

TOLERANTIE IN OOST- EN MIDDEN-EUROPA EN IN NEDERLAND

Is gebrek aan tolerantie een ziekte, die in steeds sterkere mate door heel Europa waart? De site van de PVV wordt door velen als zodanig gezien. En dat terwijl Nederland in Europa jarenlang bekend heeft gestaan als een zeer tolerant land. Laten we eens kijken of Nederland inderdaad minder tolerant is geworden. Daarbij kijken we niet alleen naar de houding tegenover migranten, maar ook naar andere minderheden. Maar we beginnen met de immigranten.

In de Atlas of European Values vinden we een kaart met per land het percentage mensen, dat vindt, dat er in hun land tegenwoordig te veel immigranten zijn. Een groot blok van Midden-Europese staten toont een laag percentage van minder dan 25%, die dat vindt. Dat is niet zo verwonderlijk, want die landen zijn door geringe welvaart en te weinig werk onaantrekkelijk voor immigranten. Toch heeft Polen veel immigranten uit het aangrenzende Wit-Rusland en de Oekraïne en ook uit vroegere Sovjet staten. Deze vullen de plekken op van de Polen, die in West-Europa aan de slag zijn gegaan. Nederland behoort tot een grote groep Noord- en West-?Europese staten met een percentage van 40 tot 54%. Spanje, Italië, Oostenrijk en Griekenland scoren nog hoger met 55 tot 69%. De mensen vrezen daarbij vooral toenemende criminaliteit en druk op de welvaart en wat minder ondermijning van de cultuur en je vreemdeling in eigen land voelen. In Nederland vindt minder dan de helft, dat immigranten banen inpikken. Of dat dan ook zo is, dat is nog maar de vraag. Maar het komt voor, dat Nederlandse vrachtvervoerders Oost-Europese chauffeurs tegen een lager loon in dienst nemen en Nederlandse chauffeurs hun baan kwijt raken. De boosheid zou zich dus meer op deze ondernemers moeten richten, die zich niet aan de cao houden. Polen kent relatief meer werklozen dan Nederland en toch zijn mensen uit minder welvarende landen daar meer welkom dan in Nederland. In Groot-Brittannië en Hongarije zijn mensen uit arme landen het minst welkom.

In de Scandinavische landen, Nederland, Zwitserland en Spanje is de tolerantie ten aanzien van homoseksualiteit het hoogst. Overal is de tolerantie toegenomen, maar niet in de Midden-Europese staten als Polen, Bulgarije en Roemenië en de Baltische staten.

In Polen is een groot gezin de favoriete buur, in Nederland een Jood en in beide landen zijn drugsverslaafden het minst gewild als buur. Nederland en Polen zijn even tolerant wat betreft een crimineel als buur en iemand van een ander ras als buur. In Polen willen ze liever geen rechtse nationalist als buur. Niet zo verwonderlijk want de Tweede Wereldoorlog met het rechts nationalistische buurland heeft zes miljoen Polen het leven gekost. In Nederland, Duitsland en Oostenrijk hebben we minder moeite met een rechtse nationalist als buur.Tenslotte hebben ze in Duitsland, Polen, Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije en in Italië wat meer moeite met een Moslim als buur. Een interessante kaart toont de mate waarin mensen vinden, dat je anderen kunt vertrouwen. In Nederland, Zwitserland en de Scandinavische landen ligt het percentage boven de 45% en dat is sinds 1990 niet veranderd. In de Oost-Europese landen ligt het lager, soms onder de 25% en in Polen tussen de 25 en 34%.

Zo zie je, dat er in elk land wel wat is en dat je in Polen wellicht een meldpunt wangedrag van Nederlanders zou kunnen vestigen. We blijven maar met het vingertje wijzen. Veel beter zou zijn, dat we elkaar in Europa veel beter leren kennen, met elkaar corresponderen en bij elkaar op bezoek gaan. Zo kun je heel wat misverstanden voorkomen en misstanden helpen oplossen. Maar ja, problemen oplossen is niet bepaald de sterkste kant van de schreeuwers in onze samenleving.

Jaargang 4, Nr. 202.

Huiselijk geweld zoals incest lijkt bovengemiddeld aan de orde te zijn in de ‘reformatorische’ zuil, globaal gezien de achterban van de SGP. Dat blijkt uit het rapport ‘De mantel der liefde’ van kennisinstituut Movisie. Opiniesite Joop.nl – waar ik zelf met plezier commentaren voor schrijf – besteedde hier aandacht aan en deed een klein onderzoekje door wat rond te struinen op Refoweb, een reformatorische jongerenwebsite met meer dan 60.000 unieke bezoekers per maand.

Joop.nl schrijft: “Een zoektocht door de populaire vragenrubriek van de site (…) leert dat seksueel misbruik een vaak voorkomend probleem is in deze kringen. Maar vooral valt op dat bij de beantwoording van de tientallen vragen over seksueel misbruik, aangifte doen amper wordt aangeraden en de daders door de adviseurs steeds buiten schot gehouden worden.”  

Het onderzoekje door de Joop-redactie is naar mijn smaak nogal selectief en weinig diepgaand om écht conclusies te kunnen trekken. Het aantal voorbeelden is op de vingers van één hand te tellen. En wat voegt de Joop-redactie toe aan het échte wetenschappelijke werk van kennisinstituut Movisie? En zegt de hoeveelheid vragen die gesteld wordt over seksueel misbruik door vaste bezoekers van Refoweb, misschien ook iets over het grote vertrouwen dat bestaat in deze internet-community? Blijkbaar biedt Refoweb veiligheid en vertrouwen. Ook dat is wat waard.

Refoweb reageerde als door een wesp gestoken op de bevindingen van Joop.nl. Met een tweet waarin direct beschuldigend naar de Rooms-Katholieke Kerk werd gewezen, deed Refoweb een ultiem zwaktebod. Sterker was echter een vervolgactie. In korte tijd vond de Refoweb-redactie veertien voorbeelden van deskundigen die op hun website juist wél adviseren om aangifte te doen bij de politie. Kennelijk waren die door Joop.nl over het hoofd gezien? 

Hoe dan ook: huiselijk geweld waaronder seksueel misbruik en het onvermogen om tot echte oplossingen te komen, lijkt in bevindelijk-gereformeerde kringen – zo luidt een sterk vermoeden van de onderzoekers – een probleem te zijn. Het zou goed zijn als Refoweb aandacht besteedt aan het verkennende rapport van instituut Movisie. Het rapport is juist samen met deskundigen van christelijke hulpverleningsorganisaties tot stand gekomen. Alle reden voor Refoweb om er dus wat mee te doen.

Maar door de actie van Joop.nl onder het mom “zie je wel, die gereformeerden deugen niet” – en door de verkenningen van de onderzoekers als conclusies te presenteren – wordt dat proces eerder belemmerd. En een vraag die ik er aan wil toevoegen: zou Joop.nl dit ook zo doen als het bijvoorbeeld om orthodoxe moslims zou gaan?

Refoweb maakt – zo is mijn indruk – deel uit van een voorhoede binnen de reformatorische zuil, waar televisie en nieuwe media vaak nog taboe zijn. De website is ontstaan vanuit een behoefte om vragen aan de orde te stellen die normaal niet makkelijk aan bod komen, kennis uit te wisselen en om het eigen blikveld te verruimen. Wie de context van de bevindelijk-gereformeerde gemeenschappen een beetje kent, en moeite heeft met de besloten subculturen daar, zou juist blij moeten zijn met Refoweb. Je zou de website zelfs - maar nu vloek ik misschien een beetje in de oud-gereformeerde kerk - emanciperend kunnen noemen.

Door Refoweb aan te pakken, slaat Joop de plank mis, denk ik. Juist Refoweb kan een deel van de oplossing zijn om lastige kwesties bespreekbaar te maken in de – naar mijn smaak – soms zo besloten, massieve en masculiene reformatorische wereld. Door de pijlen te richten op de relatief vooruitstrevende voorhoede van Refoweb, wordt een oplossing van het mogelijke probleem eerder gefrustreerd dan opgelost.

Huiselijk geweld en seksueel misbruik komen overal voor, ongeacht religieuze, levensbeschouwelijke en culturele achtergrond. Maar in sommige kringen zijn de omstandigheden dusdanig dat het probleem wat groter kan zijn. Dat onder ogen zien en er van binnenuit wat aan willen doen, maakt een groep kwetsbaar maar dwingt vooral respect af.

Hopelijk laat Refoweb de komende tijd zien voor zijn achterban een eerlijke en evenwichtige ‘gids’ te blijven. En gaat Joop.nl wat beter letten op de nuance van zijn berichtgeving.

Dit betoog is op 16 februari ook gepubliceerd op Joop.nl.

‘Nij!-meee-gen’. Nooit eerder heb ik iemand met zo veel walging deze plaatsnaam horen uitspreken. Maar ja, ik was dan ook op een onvervalst VVD-feestje beland bij de presentatie van het nieuwe boek van hoogleraar Interculturele Communicatie David Pinto over participatie en integratie. Dagvoorzitter Frits Huffnagel vroeg zich af of het zo maar zou kunnen dat een willekeurige gemeente, bijvoorbeeld ‘Nij!-meee-gen’, zo maar toch weer doelgroepenbeleid zou kunnen invullen. Terwijl het wijze kabinet hier ‘gelukkig’ mee gestopt was. Maar goed ook, vond ook VVD-integratiewoordvoerdster Cora van Nieuwenhuizen. Jubelend vertelde zij hoe haar moeder ooit voor het eerst iemand met een andere huidskleur zag, dus hoe ver we al gekomen zijn. De meest genuanceerde spreker was minister Gert Leers [sic!], maar dat kwam vooral door de delen van zijn speech die niet op zijn papier stonden. Dat het goed is om om ook zakelijk naar de cijfers te kijken: zo veel ‘kansloze immigranten’ zijn er nou ook weer niet. Sterker nog, waar hebben we het over. Maar goed, als dat op papier en dus nu op de site was beland, dan had ‘ie vast weer op het matje gemoeten bij GW.

Misschien moet Leers nog wel even op het matje bij zijn gastheer Pinto, wiens vakgebied hij en passant even te kakken zette: “Wil je als professional individueel niveau effectief zijn in een diverse samenleving, dan ben je bewust dat culturele aspecten een rol spelen. Maar – zeg ik daarbij – we moeten daarin niet doorschieten. Geen pseudo-wetenschap maken van interculturele communicatie. Kom op!” Geen verrassing gezien het diversiteits- en wetenschaps’beleid’ van dit kabinet, maar niet bijster passend op zo’n feestje, lijkt mij.

Het pleidooi tegen doelgroepenbeleid matchte niet goed met de theorie die Pinto presenteerde: een niet-Westerse behoeftenpiramide naast de beroemde van Maslow. Met ‘eer’ als top in plaats van het individualistisch ‘zelfverwezenlijking’. Interessant, dit biedt aanknopingspunten voor het aanspreken van drijfveren. Deze waarden veranderen we niet, althans niet op korte termijn, deze verschillen moeten we accepteren, is het standpunt van Pinto. Leers vond ook dat we mensen hun identiteit niet mogen afnemen.

Maar als je waarde ‘eer’, onderdeel van je identiteit, gekoppeld is aan normen als ‘mannen en vrouwen zwemmen gescheiden’, hoe ga je daar dan mee om? Dat mag tenslotte niet van het nieuwe anti-doelgroepenparadigma. Dan maar geen zwemles voor de dames? Zelf pleit ik regelmatig voor positieve actie, dus juist voor doelgroepenbeleid. Tijdelijk en krachtig, voor broodnodige inhaalslagen. Een cultuur doorbreek je niet met pappen en nathouden.

Het boek was overigens niet beschikbaar bij de boekpresentatie (handig zet, uitgever…). Maar misschien kan ik ook op de website van de VVD terecht…

‘Nij!-meee-gen’. Nooit eerder heb ik iemand met zo veel walging deze plaatsnaam horen uitspreken. Maar ja, ik was dan ook op een onvervalst VVD-feestje beland bij de presentatie van het nieuwe boek van hoogleraar Interculturele Communicatie David Pinto over participatie en integratie. Dagvoorzitter Frits Huffnagel vroeg zich af of het zo maar zou kunnen dat een willekeurige gemeente, bijvoorbeeld ‘Nij!-meee-gen’, zo maar toch weer doelgroepenbeleid zou kunnen invullen. Terwijl het wijze kabinet hier ‘gelukkig’ mee gestopt was. Maar goed ook, vond ook VVD-integratiewoordvoerdster Cora van Nieuwenhuizen. Jubelend vertelde zij hoe haar moeder ooit voor het eerst iemand met een andere huidskleur zag, dus hoe ver we al gekomen zijn. De meest genuanceerde spreker was minister Gert Leers [sic!], maar dat kwam vooral door de delen van zijn speech die niet op zijn papier stonden. Dat het goed is om om ook zakelijk naar de cijfers te kijken: zo veel ‘kansloze immigranten’ zijn er nou ook weer niet. Sterker nog, waar hebben we het over. Maar goed, als dat op papier en dus nu op de site was beland, dan had ‘ie vast weer op het matje gemoeten bij GW.

Misschien moet Leers nog wel even op het matje bij zijn gastheer Pinto, wiens vakgebied hij en passant even te kakken zette: “Wil je als professional individueel niveau effectief zijn in een diverse samenleving, dan ben je bewust dat culturele aspecten een rol spelen. Maar – zeg ik daarbij – we moeten daarin niet doorschieten. Geen pseudo-wetenschap maken van interculturele communicatie. Kom op!” Geen verrassing gezien het diversiteits- en wetenschaps’beleid’ van dit kabinet, maar niet bijster passend op zo’n feestje, lijkt mij.

Het pleidooi tegen doelgroepenbeleid matchte niet goed met de theorie die Pinto presenteerde: een niet-Westerse behoeftenpiramide naast de beroemde van Maslow. Met ‘eer’ als top in plaats van het individualistisch ‘zelfverwezenlijking’. Interessant, dit biedt aanknopingspunten voor het aanspreken van drijfveren. Deze waarden veranderen we niet, althans niet op korte termijn, deze verschillen moeten we accepteren, is het standpunt van Pinto. Leers vond ook dat we mensen hun identiteit niet mogen afnemen.

Maar als je waarde ‘eer’, onderdeel van je identiteit, gekoppeld is aan normen als ‘mannen en vrouwen zwemmen gescheiden’, hoe ga je daar dan mee om? Dat mag tenslotte niet van het nieuwe anti-doelgroepenparadigma. Dan maar geen zwemles voor de dames? Zelf pleit ik regelmatig voor positieve actie, dus juist voor doelgroepenbeleid. Tijdelijk en krachtig, voor broodnodige inhaalslagen. Een cultuur doorbreek je niet met pappen en nathouden.

Het boek was overigens niet beschikbaar bij de boekpresentatie (handig zet, uitgever…). Maar misschien kan ik ook op de website van de VVD terecht…