Afgelopen maandag ben ik begonnen aan de master Limnology & Oceanography, en wel aan het voor iedereen verplichte introductievak, dat tot nu toe interessant is. Er zijn elf studenten begonnen in totaal, met slechts twee mannen. Maar mijn eerste indruk is, zeker na het boottripje met zijn allen vandaag op de Amsterdamse grachten, dat het niet van die meisjes-meisjes zijn die soms van die tuttige kattenkoppen kunnen zijn. Dus ik denk dat het wel gezellig zal gaan worden. Ik ben het jongste spruitje aldaar, de meeste studenten zijn rond de 23, maar het maakt geen verschil. Ik voel me niet specifiek jonger, het ligt ook aan de levensfase die nu hetzelfde is, en daar gaat het meer om. Ze hebben allerlei verschillende achtergronden. Ik heb mijn bachelor Aardwetenschappen afgesloten en ben hier de enige met die achtergrond. Er is ook een meisje dat eerst Technische Natuurkunde heeft gedaan. En de rest heeft iets in de richting van de Biologie of Milieuwetenschappen gedaan, op verschillende universiteiten en hogescholen.
De sfeer is anders dan bij mijn bachelor Aardwetenschappen. Dat komt denk ik niet alleen doordat het voor mij een geheel nieuw gezelschap is waarin ik me begeef. Ik merkte al eerder, bij vakken die ik gemeenschappelijk met de biologen volgde, dat de sfeer anders is. Misschien gedij ik hier beter, het lijkt zich wat meer open te stellen voor iedere persoonlijkheid. Dus wees jij gewoon maar lekker jezelf en zoek maar je eigen stages en thesisonderwerp. Nu eerst nog een tijd vakken volgen met iedereen, tot de kerstvakantie. Dan hopelijk een begin maken met de eerste stage, die voor een aantal weken onderbroken wordt door het leren duiken en het onderzoeksvak aan koralen bij Curaçao.
Dus vul het voor een groot maar lekker zelf in en doe wat interessant en leuk is. Want het gaat om mijn toekomst.

Vanavond heb ik de website van DWARS Maastricht grotendeels offline gebracht. Zelf ben ik deze zomer 28 geworden en dus te oud om lid te kunnen zijn van DWARS. Gebrek aan nieuwe leden die het stokje over hebben genomen leidt ertoe dat er geen actieve groep DWARSers meer is in Maastricht. Dat is jammer, maar aan alles komt een eind. Net zoals er in de toekomst vast wel weer een nieuwe groep zal komen. Dit hoofdstuk van DWARS Maastricht is uit, maar het boek vast nog niet dicht.

lees verder

Nu de basisscholen na zes weken zomervakantie weer beginnen, is het tijd voor de raad om na anderhalve maand reces weer te starten. Het wordt een pittig jaar met de bezuinigingsopgave waar ook Vught voor staat. De vraag is waar deze pijn gelegd gaat worden en hoe de raad en het college samen met de Vughtse samenleving deze klap het beste kunnen opvangen.

De komende bezuinigingen speelden al een grote rol in alle debatten et afgelopen half jaar. Nadat in het rapport van de informateur de vorige coalitiepartijen allemaal werden uitgesloten omdat ze mogelijk niet zouden kunnen bezuinigen op projecten die ze in die bestuursperiode in gang zouden hebben gezet, is het continu de vraag waarop dan wel te bezuinigen. De nieuwe oppositie – PvdA-GroenLinks, CDA en SP – zeggen het wel te weten, maar de nieuwe coalitie – Gemeentebelangen (GB), VVD en D66 – houdt de boot af en wacht op voorstellen van het college. Dan zal er binnenkort kleur bekend moeten worden, want in een Raadsinformatiebrief (RIB) van eind juli schrijft het college dat in september de raad een pakket informatie krijgt over de takendiscussie, mogelijke ombuigingen per programma, het uitvoeringsprogramma grondexploitatie en het accommodatiebeleid. Dit zou na verschillende bijeenkomsten in de raad van 16 december moeten leiden tot een principebesluit wat vervolgens wordt besproken in de Vughtse samenleving en tot een definitief raadsbesluit moet komen in mei 2011. Nog een heel proces.

Maar er zijn meer belangrijke besluiten die we dit seizoen moeten gaan nemen en waar het college eind juli in tal van RIBs de raad over het plan van aanpak heeft geïnformeerd. Vlak voor het reces voor het college begon heeft het college de raad geïnformeerd over de komende trajecten rondom onder andere jeugdbeleid, lokaal sociaal beleid, accommodatiebeleid, duurzaam bouwen, buitengebied etc. Daarbij komt natuurlijk een zeer belangrijk besluit over de toekomst van de St-Petruskerk – vanzelfsprekend als onderdeel van het accommodatiebeleid.

Al met al wordt het een interessant seizoen, met waarschijnlijk pittige discussies. Ik heb er zin in!

In een nieuw rapport slaat Friends of the Earth alarm over de ‘landroof’ door Westerse bedrijven in Afrika. Die bedrijven controleren in Afrika inmiddels 5 miljoen ha. landbouwgrond, vergelijkbaar met het totale landoppervlak van Denemarken.

Die landbouwgrond wordt hoofdzakelijk gebruikt voor de produktie van biobrandstof, of eufemistischer uitgedrukt agrofuel. De Westerse bedrijven zorgen voor een hogere opbrengst: de oogst per hectare verdubbeld of verdrievoudigd. Maar die oogst is niet bestemd voor de Afrikanen, die is bestemd voor biobrandstof.

In 2003 was de milieubeweging de drijvende kracht achter de Europese bijmengverplichting. Alle lidstaten van de EU (en dat worden er steeds meer) moeten verplicht een percentage biobrandstof bijmengen in autobrandstof. Dat percentage loopt geleidelijk op van 2% in 2007 tot 5,75% in 2010.
Inmiddels blijken biobrandstoffen de CO2-uitstoot nauwelijks te verminderen. En de teelt van biobrandstofgewassen concureert met de produktie van voedingsgewassen: de VN noemt biobrandstoffen (al 3 jaar lang) een misdaad tegen de menselijkheid.

De ‘planetsavers’, zoals Greenpeace en het WNF, zwijgen liever over biobrandstof. Men protesteert tegen overbevissing, tegen BP vanwege de olieramp in de Golf van Mexico, tegen Shell vanwege de oliewinning in Nigeria en tegen kolencentrales.
Als je over de nadelen van biobrandstof in discussie gaat met klimaatactivisten hoor je al snel: ‘wir haben es nicht gewusst.’ En men spreekt hoopvol over de volgende generatie biobrandstofgewassen zoals Jatropha.

De teelt van Jatropha heeft natuurlijk ook nadelen. Friends of the Earth heeft een dik rapport geschreven over de Jatropha-valkuil. De klimaatneutrale Jatropha is één van de oorzaken van de hoge voedselprijzen en voedselrellen in Mozambique.
Volgens de westerse media zijn de voedselrellen juist een gevolg van klimaatverandering en in de toekomst zullen we dat veel vaker zien.

De planeetredders kijken naar het ijs op de Noordpool en zien niet wat er in Afrika gebeurt door de teelt van klimaatneutrale biobrandstofgewassen.
Greenpeace en WNF zul je voorlopig niet horen over Jatropha.

(zie ook: farmlandgrab.org)

Speciaal voor GroenLinksers, het is vast erg zinnig als GroenLinks haar stem laat horen: Op twitter staat en ik  RT @mauricedehond: Op zoek naar mensen die vandaag een conceptartikel over toekomst internet willen lezen (en van commentaar voorzien).  maurice@dehond.nl  

Vroeger was de wereld duidelijker. In de Koude Oorlog konden we kiezen uit twee. De mondiale chaos die sluipenderwijs was uitgebroken tien jaar na de val van de "Evil Empire" (de Sovjetunie dus) dreigde de wereld in verwarring te storten.

Een historisch figuur van rampzalige proporties heeft met de botte bijl weer wat orde geschept in de ideologische verwarring: George W. "Either you are with us, or you are with the terrorists." Met "the axis of evil" en een bij elkaar gelogen verantwoording voor oorlog kon niet alleen patriottisch Amerika zwelgen in een eenduidig wereldbeeld. Ook links Europa had het makkelijk: Bush en Amerika waren de vijand van vrede, rechtvaardigheid, solidariteit en de toekomst in zijn geheel.

Nu hebben we Obama en is het wikken en wegen: weinig bereikt, maar kan het beter? Wat mij betreft mogen we dankbaar zijn dat de redelijke mensen het in D.C. vooralsnog voor het zeggen hebben.

Maar voor wie heimwee heeft is hier nog een paar typische stukjes over "Dubya" uit de net verschenen autobiografie van Tony "Poodle" Blair (met dank aan the EU-observer): “George had immense simplicity in how he saw the world. Right or wrong, it led to decisive leadership.”

His book reveals that Mr Bush neither recognised former Belgian prime minister Guy Verhofstadt or knew what he was doing at a G8 meeting in 2001.

"He didn't know or recognise Guy, whose advice he listened to with considerable astonishment," Mr Blair writes. "He then turned to me and whispered, 'Who is this guy?' 'He is the prime minister of Belgium,' I said."

Mr Bush then queried why he was there as Belgium is not part of the G8 leading Mr Blair to explain that he was currently EU president, under the rotating presidency system.

"You got the Belgians running Europe?" Mr Bush reportedly responded before shaking his head.

Vanavond was het tijd voor een bezoek aan Noord-Drenthe, te weten Eelde. Dat is voor de meeste Nederlanders bekend dankzij het vliegveld Groningen Airport Eelde, maar er is natuurlijk nog meer te beleven! Zo hadden wij het “geluk” tijdens het bloemencorso een bezoek aan het dorp te brengen, waardoor we in ieder geval de hele avond verzekerd waren van een portie herrie uit de feesttent.

Eerst tijdens de maaltijd bij Pizzeria-Eetcafé De Rooie Kater een vergadering van de Statenfractie. Vanaf nu worden deze vergaderingen uitgebreid met Gabriëlle van Dinteren (lijsttrekker) en mij omdat wij na de verkiezingen deel uit gaan maken van de fractie. De (steun)fractie bestaat uit een leuke club mensen, dus een prettige samenwerking zit er voor de toekomst wel in!

Vervolgens brachten we, samen met de GroenLinks-raadsfractie uit Tynaarlo, een werkbezoek aan museum De Buitenplaats, ook in Eelde. Hier kregen we een rondleiding van de vriendelijke en enthousiaste directeur Geert Pruiksma door de schitterende museumtuin en de tentoonstellingsruimte waar hedendaagse figuratieve kunst tentoon wordt gesteld. Rondom het bloemencorso uiteraard een tentoonstelling over… bloemen

Van mijn laatste vakantie op ThyEnCamp had ik werkelijk genoten, diverse blogs hierover zullen nog gaan volgen. Tegen verwachting in door slordigheid van mijzelf was ik ook dit jaar beloond met een paar dagen zo goed als gratis vakantie.

De ideologie van ThyEnCamp stond en sta ik volledig achter, op ThyEnCamp had ik tevens iemand ontmoet die in Zwolle een soort gelijk iets aan het opzetten is, en ff gluurt bij de buren om van elkaar te leren.

Zelf ben ik een personage die Groene Energie heel belangrijk vind, daarnaast mijn eigen ook graag inzet voor de minima, WAJONGERS, allochtonen, jeugd en gezin en ratel zo maar even door. Vanaf eind 2005 dat ik actief betrokken raakte binnen GroenLinks kon ik nooit al die thema’s allemaal oppakken.. Een paar jaar ervoor greep ik naar Huurders belangen en per 2005 naar het netwerk Chronisch zieken en gehandicapten van GroenLinks. Kort daarop volgde GroenLinks Hoogeveen en CNV(J) WAJONG werkt.

Betreffende thema’s bleven mij aanspreken en ben tussen de regels door op oproep ook meer gedaan met Energie. Had mij voor genomen om een column te gaan schrijven op www.regiohoogeveen.nl omdat je daar veel lezers treft en ThyEnCamp hierin ook benoemen.

Binnen www.regiohoogeveen.nl moet een ingezonden column natuurlijk wel over Hoogeveen gaan of betrekking hebben met Hoogeveen. Daarvoor had ik de camping beheerder van ThyEnCamp benaderd en deze heeft mij netjes een paar stapjes op weg geholpen.

Nu ik intussen zo diep in die stof zit wil ik zeker een soort gelijk plan opzetten.

Als politiek toeschouwer wordt er binnen diverse gemeentes geklaagd over begrotings tekorten, maar bijvoorbeeld wordt wel het gemeentehuis dag en nacht verlicht. Dat is toch vreemd eigenlijk, hetzelfde geld voor sociale werkvoorziening die extra geld nodig hebben (daarover ga ik nog een aparte blog schrijven aangezien de komende bezuinigingen die ik nu al af keur met rekensom erbij omtrent het hoe en waarom, men dient te investeren in de toekomst en dat zie ik helaas niet gebeuren met huidige plannen)

Een soort gelijk idee als ThyEnCamp ook binnen Hoogeveen opzetten is intussen een leuke uitdaging geworden op mijn adres en zal het ook zeker goed gaan uitwerken op papier met daarbij concrete mogelijkheden hiervoor binnen Hoogeveen.

INTEGRITEIT VER TE ZOEKEN

De provincie Utrecht heeft een volgende stap gezet naar de realisatie van een derde aansluiting van Houten naar het rijkswegennet. De “Notitie Reikwijdte en Detailniveau voor de Milieueffectrapportage”, verzorgd door de Grontmij is opnieuw een staaltje van manipulatie. De notitie geeft aanwijzingen voor de MER en laat nu al zien, dat er weer naar het Rijsbruggerwegtracé toe wordt geschreven. De Grontmij was al berucht door een eerder rapport, waarbij het Mereveldsewegtracé in strijd met de waarheid zo negatief werd voorgesteld, dat het als niet kansrijk buiten beschouwing kon worden gelaten bij het MER-onderzoek.Waar gaat het om? Houten is met de Vinex wijk Houten-Zuid sterk in inwonertal gegroeid en bovendien is er veel werkgelegenheid geschapen. Dat leidt op werkdagen tot veel woonwerkverkeer van en naar Houten. De gemeente kreeg de toezegging, dat er een derde aansluiting op het rijkswegennet zou komen. Het blijkt, dat de huidige aansluitingen naar de Staart en via Laagraven het verkeer niet kunnen verwerken en dat er tot op de Rondweg filevorming optreedt. Dus moet er een derde aansluiting komen.

Tot nu toe werd steeds de te geringe capaciteit van de A27 en van het verkeersplein Lunetten als oorzaak gegeven. Als daar het verkeer vast stond, kwam het ook op de Staart en zelfs op de Rondweg vast te staan. Terwijl de capaciteit van de aansluiting al is verhoogd en de A27 nu al wordt verbreed naar drie rijstroken en in de toekomst naar vier, waardoor het verkeer niet meer vast komt te staan, wordt nu gezegd, dat de aansluiting bij de Staart onvoldoende capaciteit heeft en dat de capaciteit niet kan worden verhoogd. Zo probeert men te ontsnappen aan de werkelijkheid, dat het verkeer door de verbreding van de A27 gemakkelijker Houten kan verlaten.

De A27 zal over grote afstand verbreed worden. Een probleem vormen de bruggen, die je niet zo maar kunt verbreden. Daarom is het tussen Houten en Vianen waarschijnlijk, dat er een regionale parallelweg komt, die Houten met Nieuwegein en Vianen verbindt. Maar voor de verbreding is nog geen geld beschikbaar gesteld. Gezien de slechte financiële situatie zal de verbreding “dus” wel niet doorgaan. “Dus” houden we er geen rekening mee. Logischer en fatsoenlijker zou zijn beide mogelijkheden door te rekenen. Een verbinding tussen Houten en Nieuwegein, de zogenaamde Meerpaalvariant scoorde immers nog beter dan het Rijsbruggerwegtracé. Het verkeer naar Nieuwegein en verder naar het Zuiden hoeft immers niet meer van de Staart of van de route via Laagraven gebruik te maken. Deze verbindingen worden daarmee ontlast en zo kan het verkeer gemakkelijker richting de stad Utrecht rijden. De aansluiting bij Bunnik is dan niet nodig. Maar die conclusie moet vooral worden vermeden.

Een volgende omissie in de notitie is het buiten beschouwing laten van een verbinding van Houten naar het Oosten. Realisatie daarvan via het Rijsbruggerwegtracé(RBW) zal geheel andere verkeersstromen veroorzaken dan een opwaardering van de N410. Maar elke verbetering maakt het mogelijk gemakkelijker van Houten naar Zeist te rijden en door Bunnik. Er is dus wel degelijk een inhoudelijke reden voor Bunnik om niet in te stemmen met het RBW. In de MER werd er van uit gegaan, dat de Achterdijk het RBW ongelijkvloers zou kruisen. Nu wordt gesproken over spitsafsluitingen terwijl bekend is, dat men Fort Vechten via het RBW en de Achterdijk wil ontsluiten met name ook voor touringcars, die niet door de tunnel bij Vechten kunnen. Mistige toestanden!

Nog een omissie is, dat geen rekening wordt gehouden met het gereed komen van Randstadspoor tussen Houten-Castellum en Utrecht en verder richting Woerden. Deze metro-achtige verbinding biedt ook nog de mogelijkheid bij de halte Bleekstraat over te stappen op de sneltram om de zuid naar de Uithof. In het gehele plan wordt geen aandacht besteed aan de rol van Hoogwaardig Openbaar Vervoer en de rol van de fiets in de Fietsstad Houten blijft zwaar onderbelicht.

Mijn grootste bezwaar tegen de gehele planvorming is van het begin af aan geweest, dat niet als uitgangspunt werd gekozen, dat een nieuwe doorsnijding van het landschap zou moeten worden vermeden. Daarom had het Mereveldsewegtracé van het begin af mijn sterke voorkeur en wist ik ook voor ALLE geopperde bezwaren een oplossing te vinden. Ook nu kiest de notitie ervoor dit tracé, de snelste verbinding met de stad Utrecht buiten beschouwing te laten. Jammer, dat er vandaag al grof vuil is opgehaald. Als ik eraan gedacht had, dan had ik deze notitie meteen mee kunnen geven!

Jaargang 3, Nr. 126.

Eén van de voordelen van stagiair zijn is dat je af en toe naar leuke seminars mag. Zo woonde ik gisteren het eerste deel van de seminar ‘Economic and Political Impacts of the Crisis in the EU and Eastern Europe’ bij, georganiseerd door de Carleton universiteit hier in Ottawa. Het is zonder meer bijzonder interessant, maar ook betrekkelijk deprimerend. Van de zes sprekers tot nu toe was er pas één optimistisch over de toekomst van de EU en de EMU.

De onus van alle zorgen lag, niet geheel onverwacht, bij Griekenland. De meeste academici verwachtten dat het land hoe dan ook op een gegeven moment bankroet zal gaan. Dit is niet alleen de schuld van de Grieken, maar van een ‘weeffout’ in de structuur van de Eurozone, die net zozeer van toepassing is op de andere Mediterrane landen. De kern van het probleem is dat de noordelijke Eurolanden economisch krachtiger zijn dan de zuidelijke en dat verschil alleen maar groter is geworden sinds de invoering van de Euro. Dit is voor de zuidelijke landen dubbel problematisch. Allereerst kunnen ze weinig verkopen aan de noordelijke landen. Deze kunnen zelf immers alles beter. Bovendien zorgt de economische kracht van de noordelijke landen voor een sterkere euro, wat het voor de zwakkere broeders ook moeilijk maakt om naar landen buiten de Eurozone te exporteren.

Gevolg is dat landen als Griekenland veel hebben gekocht, maar weinig hebben verdiend. Met als gevolg een enorme schuld. Waarbij het in het geval van Griekenland niet helpt dat ze een relatief grote publieke sector hebben die dus uit relatief magere middelen gefinancierd moet worden. Het nare voor de regering Papandreou is dat zij het laatste probleem wel kan aanpakken, maar niet het eerste. Griekenland zal naar alle waarschijnlijkheid de komende jaren minder productief blijven dan haar noordelijke broeders. Ook dit geldt weer eveneens voor de andere landen van ‘Club Med’.

Tijdens de seminar kwamen vervolgens drie mogelijke toekomstscenario’s van deze situatie naar voren:

1. Een fiscale unie, waarbij er herverdeling van welvaart tussen landen gaat plaatsvinden, analoog aan hoe dit op nationaal niveau gebeurt tussen burgers. Dit gebeurt in Canada bijvoorbeeld al tussen de verschillende provincies en territoria.
2. Radicale herstructurering van de zuidelijke economieën, zodat ze op het niveau van de noordelijke lidstaten komen.
3. Faillissement van Griekenland, met als gevolg uittreding uit de Eurozone, gevolgd door andere zuidelijke landen. Eventueel de opzetting van een Euro-2 voor de Mediterrane regio.

Dat alleen al het overwegen van de eerste optie gelijk staat aan zeer pijnlijke politieke zelfmoord maakt het onwaarschijnlijk dat dit in de (nabije) toekomst zal gebeuren. Het derde geval lijkt het meest waarschijnlijk, maar geeft aan de andere kant de meest negatieve uitkomst. Niet alleen is het een bijzonder ingrijpend om als land failliet te gaan, maar uittreding uit de Eurozone zal een kostbare operatie worden. Bovendien verdwijnt hiermee een deel van de voordelen van de interne markt, die het gevolg waren van een gebrek aan variërende wisselkoersen. Ook voor Nederland, handelsland bij uitstek, is dat ongunstig. Blijft dus over optie 2.

De regering Papandreou probeert hier al aan te werken, zij het met grote onrust in Griekenland tot gevolg. Met de stakingen van de afgelopen tijd hebben de Grieken zichzelf enigszins in de voet geschoten, aangezien toeristen op het algemeen niet afkomen op colonnes stilstaande vrachtwagens. Het hervormingsproject in Griekenland zal veel draconischer vormen moeten aannemen dan de bezuinigingen hier in Nederland om succesvol te zijn. Ook andere zuidelijke staten, zoals Spanje en Portugal zullen vergelijkbare maatregelen moeten nemen, zij het minder radicaal. De maatschappelijke weerstand tegen deze hervormingen is begrijpelijkerwijs groot.

Om het hervormingsproject te laten slagen, kunnen wij als noordelijke staten ook een bijdrage leveren. Hoewel directe fiscale overdrachten aan de zuidelijke landen uitgesloten zijn, kunnen we wel gewoon handel drijven. Wanneer landen als Griekenland en Spanje meer kunnen uitvoeren naar de rest van de EU, kunnen ze hiermee het geld verdienen om hun schulden af te lossen en hun publieke sector te betalen. Als Nederlanders kunnen we dit makkelijk opbrengen; onze uitvoer is bijna twintig maal zo groot als die van Griekenland. Mensen die zich graag solidair willen opstellen kunnen dus beter massaal elke dag Griekse salade eten dan in Nederland met een spandoek de boer op te gaan. Ik stel dan ook voor de slogan ‘Griekenland is overal’ te vervangen door ‘Red de Euro, eet een olijf’.

Filed under: Consumerism, Nederlands, Politics

De formatie is nog in volle gang. Het is nog maar helemaal de vraag of het CDA een gedoogsteun van de PVV zal overleven. Maar onderwijl bekennen de politieke leiders wel kleur. En daarmee zien we helder dat voor een duurzaam en sociaal Nederland de VVD en het CDA beroerde partners zijn. Dat is niet zomaar een politiek feit, maar heeft ook grote gevolgen voor onze toekomstige investeringen in duurzame energie, zorg en sociale cohesie van onze samenleving. De overheid wordt daarmee de minst betrouwbare partner als het om een duurzame toekomst gaat. Dit wetende, moeten we onze maatregelen nemen.

De overheid heeft de laatste jaren niet uitgeblonken in een consequent en betrouwbaar beleid als het om duurzame ontwikkeling gaat. Nog steeds financieren we grootschalig gebruik van energie met verschrikkelijk lage tarieven. Nog steeds hebben we geen feed-in tarief waarmee we inkomsten van grijze energie gebruiken om duurzame energie een betere positie te geven. Nog steeds werken we met armzalige subsidieregelingen die binnen de korste keren overschreven zijn en maken we daarmee van bijvoorbeeld aanvragen voor subsidies op zonne-energie een loterij. Nog steeds heffen we belasting op duurzame energie, ook als je de windmolen of het zonnepaneel voor eigen gebruik elders neerzet en alleen de schone electriciteit wilt transporteren.

Een doorbraak op het gebied van duurzame energie en klimaatbeleid krijgen we alleen als die overheid in haar rol een andere positie krijgt. Het rapport ‘Nederland krijgt nieuwe energie’ laat wel  zien wat mogelijk is als de landelijke overheid de volgende 6 maatregelen neemt:

-Invoering Feed-in tarief voor hernieuwbare energie
-Simpel en aantrekkelijk aan te sluiten op het net
-0-tarief voor investeringen in nieuwe energie
-Laagdrempelige financieringsmogelijkheden bieden
-Start van minstens 12 pilotprojecten energieneutrale wijken in 2012
-Verplichting om alle nieuwbouw energieleverend te maken

Dat zal een VVD/CDA kabinet met gedoogsteun van de PVV allemaal niet doen. Daarom is, nog sterker dan eerder, de zet aan provincies en gemeenten om, ondanks deze landelijke perikelen, de eigen verantwoordelijkheid te nemen.

In hetzelfde rapport staat op pagina 19 een heldere aanbeveling die gemeenten zich moeten aantrekken: “De energietransitie biedt (…) een uitgelezen kans, mits de overheid daarbij wel de juiste garanties biedt waarbij hernieuwbaar geproduceerde energie voorrang krijgt op het net boven niet hernieuwbare energie en de overheid minimaal de kostprijs van de hernieuwbare energie garandeert tot 20 jaar. Deze overheidsgaranties worden gedekt door heffingen op niet-hernieuwbare energie en inefficente objecten. Door deze overheidsgaranties kunnen subsidies op investeringen ook komen te vervallen, omdat er een solide model is voor het terugverdienen van de investering. Dit maakt cooperatieve financieringsmodellen mogelijk en aantrekkelijk, waarbij consumenten en bedrijven zelf mede-eigenaar kunnen worden van bijvoorbeeld windmolenparken”.

In Lochem zoeken we, in lijn met het bovenstaande, die weg op. Dan is het waarschijnlijk niet nodig de overheidsgarantie te financieren uit een heffing op niet hernieuwbare energie. We geven op het zakelijk plan mogelijk een cash-flow garantie zodat de investeerder met de laagste rente kan opereren. De cash-flow garantie is slechts de extra garantie die nodig is om het risico-deel van de geldstroom van een cooperatieve vereniging te garanderen. Die is klein, want de windmolen of de zonnepanelen produceren immers gewoon electriciteit die (met groencertificaat) verhandeld kan worden. Het zijn slechts administratieve risico’s van startende cooperatieve verenigingen die moeten worden afgedekt. Zo kan een gemeente, simpel in de risicoparagraaf van haar begroting, een enorme ontwikkeling tot stand brengen.

Dan is in ieder geval die overheidslaag betrouwbaar en gaan de investeringen in duurzame energie onverminderd (of zelfs versneld) door, ongeacht de labiele politieke verhoudingen in de 2de kamer.

Share on Facebook