Newspeak bestaat! Onder de kop Tweets still must flow kondigt Twitter aan voortaan zelf berichten te censureren die in een bepaald land problemen kunnen veroorzaken. Je hebt nu eenmaal verschillen in opvattingen over wat wel en wat niet mag en daar moet een bedrijf rekening mee houden. Twitter kondigde donderdag aan dat het zijn eigen inhoud voortaan op een meer fijnmazige manier gaat filteren.

Het blijft een leuke verslaving die wel tijd kost, weinig oplevert, maar vooral plezierig is. Meedoen aan een popquiz. Misschien zou ik dat wat vaker in de kroeg moeten doen, maar ik doe dat vooral online. Op onregelmatige woensdagen via Cap 65, waar ik vaak laag eindig, een enkele keer in de middenmoot en op het podium als er niet zo veel mee doen.

Sinds kort ook via Alex aan Zee, waar ik sommige fragmenten snel herken, maar de meeste ook weer niet. En overal zijn er genoeg muziekkenners die me simpel verslaan.

Elke dag via Twitter is er ‘s ochtends om 10 uur een nieuwe vraag bij Daily Popquiz, waar ik probeer de dag top 5 te halen (drie keer gelukt in een dik jaar tijd) en al maanden bezig ben de top 100 van het totaalklassement te halen. Nog steeds niet gelukt. En ja, ik heb nog hoop, ik sta op 118 in zijn Hall of Fame.

En dan is er elk jaar in de kerstvakantie de quiz van Wipneus en Pim. Omdat Wipneus bedacht dat mijn geboortestadje een leuke uitvalsbasis is om te wonen, zijn we elk jaar de eerste die de nieuwe quiz mogen uitproberen. De laatste jaren worden we (ons team van generatiegenoten) elke keer tweede. De lokale zendamateurs verslaan ons keer op keer. Voor eind 2012 moeten we dus een nieuwe strategie verzinnen. Toch was onze deelname niet helemaal voor niets. Na de waardeloze elpees (Lee Towers, Fabeltjeskrant) wonnen we dit jaar een sticker. Een originele John Travolta sticker. En wie heeft die nog tegenwoordig?

Deze week is het thema Behoud acute verloskunde Meppel weer volop in het nieuws. Bianca Mars, jonge moeder uit Meppel is spontaan een burgeractie begonnen. Op Petities.NL kun je een handtekening zetten voor de petitie behoud Verloskunde.

Via Twitter had ik de afgelopen periode contact met haar gehad en gistereren voor het eerst gesproken via de telefoon.  Sinds zondagavond staat de petitie online. Er zijn nu al 700 handtekeningen geplaatst!

Zij wil op 7 maart aanstaande voorafgaande aan het Algemeen Overleg Zwangerschap en Geboorten de handtekeningen aanbieden aan de Tweede Kamer. Als dat zover is, gaan we natuurlijk mee.

De afgelopen week ben ik ook druk bezig geweest met het opstellen van een motie die aanstaande donderdag in de gemeenteraad komt. Alle fracties ondersteunen de motie. Dat is een mooi signaal naar buiten. In de motie roepen we het college op nog eens zich actief in te zetten voor het behoud van verloskunde. Ook wordt gevraagd of zij wil bewerkstelligen dat de gemeenteraad mee mag praten over de regiovisie. Nu houden alleen de Raden van Bestuur en Achmea zich hiermee bezig.

 

Na twee weken Finland met een dik pak sneeuw, prachtig, helder en toch zacht weer, nu weer klaar voor werk en politiek. Ter afsluiten wat leuke wist-je-dats over Finland:

Ouders moeten hun pasgeboren kind binnen twee maanden bij de burgerlijke stand aangeven en een naam geven. Tot dat moment heet een jongetje formeel Poika + achternaam van de moeder. Poika = jongen.

Dat de Nederlandse export vooral naar landen binnen Europa gaat is goed te zien aan het assortiment in de supermarkten. Zeker de helft van de producten komt uit Nederland. Zelfs op producten met alleen Finse tekst zie je soms nog een woordje Nederlands dat men vergeten is te vertalen.

Het computerspel Angry Birds is niet van Amerikaanse, maar van Finse makelij: verslavend, grappig, goedkoop. En Nokia is niet Japans, maar Fins. Het bedrijf is genoemd naar het stadje (iets groter dan Culemborg) waar het ooit begon.

Huizen hebben wel driedubbel glas, maar iedereen heeft ook een (gemeenschappelijke) sauna. Mijn indruk is dat er veel energie verspild wordt. Buiten is het koud, maar binnen wordt hard gestookt en is het veel warmer dan in huizen en winkels in Nederland.

Toch blijkt Finland ambitieus te zijn: de huizen die vanaf 2020 gebouwd worden moeten allemaal energieneutraal zijn. Een enorme opgave voor zo’n koud land dat zelfs aandacht kreeg op de Nederlandse radio

Scheiding van plastic heb ik niet gezien, maar wel scheiding van karton (inclusief melkpakken) en gewoon papier. Er is statiegeld op wijnflessen en jampotten.

Zout om gladheid te bestrijden is in het Finse klimaat niet effectief en kan zelfs meer gladheid veroorzaken. Kleine steentjes zijn het alternatief. Het werkt en is volgens mij een stuk milieuvriendelijker.

Om de zichtbaarheid van de politie te vergroten en meer contact met de bevolking te krijgen is de Finse politie begonnen met een radiostation op internet. De politie is ook actief op Facebook, Twitter en YouTube.

Volgens de Failed States Index is Finland sociaal, economisch en politiek het fijnste land ter wereld. Nederland staat op de 12e plaats.

De Finse NOS, Yle, maakt op internet het nieuws toegankelijk voor iedereen: in het Fins, Engels, in binnenlandse talen, in talen van buurlanden. Maar waarom ze dat ook in het Latijn doen???

Het nieuws in Eenvoudig Nederlands. Dat idee zou, wat mij betreft de NOS, van Yle zou mogen overnemen. Aanbod van nieuws in Eenvoudig Fins is een fantastisch instrument voor volwassenen die de taal nog aan het leren zijn, de uitspraak willen oefenen en een kleine woordenschat hebben; inburgeraars, anderstaligen en laaggeletterden dus. Het Finse nieuws is in gemakkelijker taal te lezen en wordt tegelijkertijd in langzamer tempo voorgelezen.

Vandaag was overigens de eerste ronde van de presidentsverkiezingen. In de tweede, beslissende ronde, zal de kandidaat van de Nationale Coalitiepartij (in de eerste ronde 37% van de stemmen) het opnemen tegen de kandidaat van de Groene Liga (19%)

Een boeiende dag voor het nadenken over de relatie tussen homoseksualiteit en religie. De (in Amerika wonende) opperrabbijn Ralbag ondertekent een verklaring waarin staat dat homoseksualiteit een ziekte is en in Nederland laait de discussie op over de therapie die Different zou geven om christenhomo’s van hun geaardheid af te helpen. Maar terwijl de Joodse Gemeente Amsterdam onmiddellijk afstand neemt van dit standpunt van de opperrabbijn, springen christelijke organisaties in het gelid om het voor Different op te nemen.

Op twitter en in de media klinken natuurlijk onmiddellijk scherpe woorden tegen religieus fundamentalisme, want dat zou hier aan de orde zijn. Omgekeerd klagen christenen over een seculiere hetze tegen alles wat christelijk is. En er zijn verhalen van cliënten van Different die genuanceerd spreken over de behandeling. Tijd voor een beetje nuance. Is het eigenlijk wel zo erg om therapie aan te bieden voor christenhomo’s die moeite hebben met hun seksuele geaardheid?

Het is wel goed om te beginnen met de constatering dat er over homoseksualiteit nog steeds heel verschillende meningen bestaan. Dat gaat van totale acceptatie tot totale afwijzing. Ook binnen kerken zien we dat hele scala van visies. Het is ook goed om op te merken dat die visies ook geleidelijk in beweging zijn. Zelfs in (christelijke) kringen waar men homoseksualiteit als zonde ziet, heeft men wel meer dan vroeger oog voor de homoseksuele mens. En we moeten erbij bedenken dat in de seculiere wereld homo-acceptatie ook niet vanzelfsprekend is – kijk maar op het voetbalveld. De kritiek op religies vanwege hun ‘homohaat’ is dan ook wel een maatje te groot.

Theologie en psychologie

Different sluit vooral aan bij die kerken – evangelisch en orthodox-protestants – die homoseksualiteit zien als zonde. Of, in een iets ander taalveld, als strijd. Daarbij gebruikt men vaak een theologische en een psychologische redenering. De theologische gaat uit van een paar bijbelteksten waarin seks tussen mannen verboden wordt (vrouwen zijn bijna buiten beeld) en de algemene heteroseksuele teneur van de bijbel en de traditie. Er is weinig oog voor het verschil in tijd en cultuur en de teksten worden een op een vertaald naar het heden, waarbij ook teksten die gaan over seksueel wangedrag worden toegepast op respectvolle liefdesrelaties. Daar richt zich dan ook mijn theologische kritiek op: we doen noch de bijbel, noch de mens recht met deze uitleg. Sterker nog: we gebruiken de bijbel om een minderheid met religieuze middelen te marginaliseren en dat is nu precies waar de bijbel wel heel fel tegen is.

De psychologische redenering gaat ervan uit dat homoseksualiteit geen geaardheid is, maar een stoornis. Daar gebruikt men verschillende woorden voor (handicap, ziekte, scheefgroei), maar de kern is dit: het is geen gewone variatie van de natuur maar een gegroeide afwijking. De meest voorkomende redenen zijn problemen in de relatie met de ouders, seksueel misbruik, eenzaamheid, pesten en dergelijke. Soms kan die scheefgroei met therapie weer worden gecorrigeerd maar in de meeste gevallen moet je leren leven met je gevoelens.  Daarbij is het niet de bedoeling dat je ook kiest voor een ‘homoseksuele levensstijl’; die is immers op grond van de theologische redenering al verboden. Deze psychologische redenering staat volstrekt buiten de wetenschappelijke en therapeutische consensus en valt dan ook in de categorie kwakzalverij.

Wat Different doet

In die wereld opereert Different. Ze bieden begeleiding aan mensen die problemen hebben met hun seksuele gevoelens en/of geloof en die zoeken naar een manier om daarmee om te gaan. Veel cliënten hebben daar baat bij. Dat is niet zo vreemd, want ze vinden eindelijk een gesprekspartner die hun worsteling begrijpt en erkent. In die begeleiding kunnen ze hun schaamte overwinnen, zichzelf leren accepteren, en werken aan problemen uit hun levensloop (die heeft namelijk vrijwel iedereen die wat voor hulp ook zoekt). En ze kunnen in die context ook hun geloofsvragen aan de orde stellen en zichzelf (ondanks hun homoseksualiteit) als gelovige leren accepteren.

Het enige wat ze niet kunnen, is het veranderen van seksuele geaardheid. Onderzoek laat zien dat je wel kunt leren om de kracht van je homoseksuele gevoelens te laten verminderen, maar dat dat vrijwel nooit betekent dat er werkelijk heteroseksuele verlangens ontstaan. Oftewel: je kunt er wat minder homo van worden, maar geen hetero. Dat hoor ik dan ook regelmatig van ex-cliënten: ik ben van een aantal problemen afgekomen, maar niet van mijn homoseksualiteit.

Is het erg?

Is het erg dat Different dit soort therapie aanbiedt? Dat is de vraag. Natuurlijk, er zijn veel meer aparte, vreemde, bizarre en ongegronde therapieën. Zolang het niemand kwaad doet, is het leven en laten leven. En natuurlijk is het waardevol wanneer Different mensen helpt om met hun leven en gevoel om te gaan en pijnpunten uit hun leven aan te pakken. Het probleem is alleen dat de hele benadering en presentatie dat koppelt aan homoseksualiteit. En daarmee houdt Different precies het probleem in stand dat ze zouden moeten helpen oplossen.

Tekenend voor het echte probleem is dat homo’s in orthodox-christelijke kring een verhoogd risico hebben op psychische problemen, tot aan suïcidepogingen toe. Dat heeft alles te maken met de voortdurende boodschap dat je zondig, ziek, of wat dan ook bent. Wanneer ze er vroeger of later niet meer omheen kunnen dat ze homo zijn, zoeken ze (al dan niet gestuurd) hulp bij een organisatie als Different. Dat helpt inderdaad wel om de scherpste kantjes eraf te schuren, maar het blijft homoseksualiteit definiëren als probleem. Different’s hulpverlening is dan ook symptoombestrijding. En dat is uiteindelijk kwalijk. Hoe pastoraal ze het ook verpakken, het blijft indirect bijdragen aan het in stand houden van een homo-onvriendelijk klimaat om vervolgens hulp te bieden aan de slachtoffers daarvan.

Moeten we dat verbieden? Wat mij betreft niet. Maar wel op inhoud en argumenten bestrijden. En goede zorg bieden aan mensen die klem zitten tussen geloof en homoseksualiteit. Niet door als Different homoseksualiteit bij voorbaat af te wijzen en ook niet door als sommige seculiere hulpverleners geloof weg te zetten. Echte hulp betekent dat je mensen helpt om hun eigen weg te vinden.

Eind December 2011 ontving ik een uitnodiging van Ronde Tafel met daarbij de mededeling dat men ook dit jaar weer druk bezig is met de organisatie van de Nieuwjaarsduik 2012. Omdat vooral wij het vorig jaar tot een groot succes hadden gemaakt, hoopten zij vanuit de organisatie dat wij ook dit jaar weer mee wilden doen.

Vanaf eind November en begin December zat ik nog te twijfelen en liet binnen vrienden en familie kring doorschemeren dat ik waarschijnlijk niet mee zou doen of dat ik het nog niet wist (deed ik natuurlijk alleen wanneer ik de vraag letterlijk voorgelegd kreeg).

In Januari 2011 wilde ik een duidelijk statement maken uit protest in de vorm van:”wat nou?”,”Deze ‘zielige’, ‘zwakke’ (vaak afgewen) gehandicapte donderstraal kan meer dan velen denken”

Hoe zat het ook alweer dat ik in omgeving 2007 op eigen initiatief wederom bij het UWV aanklopte voor studie mogelijkheden? Kreeg te horen wat de concrete mogelijkheden waren binnen een termijn van 3 maand en daarnaast de opmerking:”doe rustig aan”,”we kennen je ziektebeeld en daarom zal je ook blijvend in aanmerking komen voor een arbeid ongeschiktheid’s uitkering.” Ter afsluiting kreeg ik destijds ook mee dat ik ervan genieten moest!” Harder dan dat kon er eigenlijk niet in mijn smoel gemept worden (het was goed bedoeld maar toch achteraf gezien).

Natuurlijk was 1 Januari 2011 ook een uitdaging voor mijzelf, een beetje bluffen en grenzen verleggen.. Je zal maar gebluft hebben en een enorme stijfkop zijn, dan laat je toch ook zien wat je waard bent!

Dat bleef eigenlijk onhandig de tong uitsteken naar een ieder die mij allang afgeschreven hadden in welke vorm dan ook met daarbij de vraag doe me dit maar even na :P http://www.youtube.com/watch?v=YWhCuKPA0Sc

Nu 1 Januari 2012-01-12

Halverwege December 2011 begon mijn bloed natuurlijk weer te stromen waar het niet zou kunnen stromen en kreeg zelf wederom weer zin aan een verfrissende duik (gewoon doen dacht ik)!

Dit maal zat ik vooraf wel met 2 vragen:

1. Omtrent mijn gezondheid was het wat minder met mij gegaan afgelopen jaar waardoor ik ook veel minder gaan sporten ben, zou mijn rikketik zo’n sprong dan wel aan kunnen (nuchter gezien maar deels ook een onzinnig argument).
2. Wel heel belangrijk voor mezelf, in 2011 had ik mijn eigen al bewezen wil telkens een stap voorwaarts maken en een herhaling van zetten hoort daar niet bij!

Eind December schoot mij te binnen zal ik mijn eigen (opgesloten) gaan verpakken in een doos waarop diverse teksten gekalkt staan wat mij niet bevalt aan de komende begrotingen, mijn ideeën in die vorm waren te onduidelijk en praktisch gezien niet reëel.

Zelf ben ik bijvoeding nodig om maar zwaarder te worden, zo’n doos paste en past prima tussen mijn hals en net boven mijn kont (ben blij dat het voorlopig nog vergoed wordt)..

Op twitter stelde ik ook de vraag wie een origineel idee had en bij voorkeur zocht ik naar een GroenLinks thema en iets over de zorg. De beste tekst was toch wel (aan de voorkant van het shirt) Help ons ook in 2012 ons hoofd boven water te houden! Stem GroenLinks voor échte oplossingen.

(aan de achterkant) Want – gratis zwemles voor pgb-ers, gratis rondje vliegen in de JSF en 130 met je scootmobiel zijn dat niet! #OPRUTTE

1 januari was het zo ver, tegen 14:00 stapte ik uit mijn nest en ging vlot een hapje eten en wat drinken. Net voor ik vertrekken wilde moest ik ook nog even een noodstop maken op het kleinste plekje van de aarde.. Scheld vloek, geen smoesjes jongen gewoon gaan hardlopen dan kom je nog wel op tijd aan.

Bij aankomst herkende 1 van de organisatoren mij meteen en begeleide mij naar de inschrijf en kleed ruimte, toen ik omgekleed was kon ik binnen aansluiten bij een groepje die nog voor mij stonden die de teksten op mijn shirt wel heel interessant vonden (ff een kort momentje gesproken over hoe alles nu gaat en hoe het zou moeten gaan wanneer GroenLinks het voor het zeggen zou hebben)

Op een bepaald moment mochten we naar het water lopen en per groepjes sprongen mijn voorgangers het water in, tegen de tijd dat het bijna mijn beurt was begon ik al zachtjes te lopen en werd ik tegen gehouden door een van de organisatoren van Ronde Tafel, deze vermelde letterlijk aan mij:”jij mag als laatste”,”en je krijgt een speciale aankondiging dus wacht nog maar even.”

Prachtig dacht ik, zonder iets te zeggen begreep deze organisator van Ronde Tafel mij heel goed. Ik sloot me intussen alvast af van alles en begon mij op het water te concentreren en het start sein van Klaas je mag..




Zodra ik het start sein kreeg liep ik in een stevige looppas naar de rand van het water en keek waar ik ongeveer terecht wilde komen, toen werd ik ook meteen even wakker en dacht bij mijn eigen:”ik weet niet waar de camera’s staan van het grote beeldscherm waarop iedereen mee kon kijken”,”laat ik mijzelf maar langzaam 1x ronddraaien zodat zowel de voorkant als achterkant van mijn shirt goed in beeld komen te staan.” Eenmaal omgedraaid zocht ik weer naar het punt waar ik in het water wilde belanden en maakte de sprong, deze ging meteen een stuk beter dan vorig jaar… ik kwam precies op de plek terecht die ik vooraf ingeschat had, raakte wel koppie onder maar kon nu gelukkig zelfstandig snel genoeg op staan. Ook de weg naar het trappetje was een stuk eenvoudiger te vinden… Ontving divers applaus en er rende ook meteen een journaliste naar mij toe van de Hoogeveense Courant.

Had niet eens de tijd om een beetje overdonderd te zijn in de vorm van yes, dit is precies wat ik wil, nu ff gaan opletten wat ik zeg. Tijdens het lopen naar de kleedkamer vertelde deze in positieve zin ‘exact’ wat er vorig jaar gebeurd was:”vorig jaar was ik de aller eerste duiker”,”dit jaar de aller laatste”,”vorig jaar was het steen en steen koud”,”lag er eis etc;” wat ik allang vergeten was want dat eis was vooraf weg gehaald en herinnerde me alleen een aantal smeltende sneeuw bultjes..

Ze vroeg meteen hoe voelde het water aan waarop ik direct antwoordde dat ik ook het water een stuk minder koud aan vond voelen dan vorig jaar maar dat het ondanks dat best nog wel koud was. Ik plakte er aan vast dat mijn sprong gelukkig al veel beter ging dan vorig jaar.

We naderende aanmeld balie om te springen en ik kreeg de vraag:”Vorig jaar was je de eerste duiker”,”nu de laatste!”,”hoe zit dat?” Intern begon ik wat te grinniken met een gevoel van:”Yes”,”ga je straks met name veel richten op het PGB omdat je je eigen daar het meest kwaad om maakt momenteel!”

Eenmaal binnen aangekomen kregen we het wederom even over vorig jaar waarbij ik aangaf dat ik destijds wilde bewijzen dat ik ondanks mijn handicap ook veel dingen wel kon.. We kregen het over de teksten die op mijn shirt stond en zodra het woordje PGB viel kreeg ik het verzoek om mij eerst even om te kleden en daarna het interview af te maken (heel logisch eigenlijk).

In de kleed ruimte aangekomen kreeg ik diverse complimenten in de vorm van:”jij bent wel koppie onder gegaan”,”respect man!” Waarop ik wel eerlijk antwoord gaf dat dat niet mijn bedoeling was maar dat de sprong mij in verhouding met vorig jaar behoorlijk mee viel en ik had het ook niet eens koud..

Op het moment dat ik mijn t shirt uit wilde trekken kreeg ik het in ene wel steen koud, had het gevoel dat ik in mijn blootje in de sneeuw lag en het iets te kleine t shirt kon ik ook amper uit krijgen… Was bijna geneigd om te roepen:”wie wil mij even helpen om dit shirt over mijn schouders heen te trekken!”

Niet doen Klaasje, je bent een grote sterke vent met een grote mond die zo zelfstandig mogelijk wenst te blijven.Vanuit mijn eigen situatie zeker sinds het 1e kwartaal van 2011 drong tot mij door dat ik echt een PGB regeling nodig zou gaan krijgen.

Meneer Rutte snapt dat niet, aldus Rutte kan ik wel ondersteuning blijven ontvangen d.m.v. het CAK mits ik een eigen bijdrage lever, en dat noem ik nu juist geld verspilling pur sang omdat ik telkens maar enkele maanden per jaar hulp nodig ben in bijvoorbeeld de huishouding.

Dit kabinet snapt dat niet, komt geld tekort en moet gaan bezuinigen (wat GroenLinks ook zou gaan doen) en plukt zomaar overal geld vandaan om de huidige begroting matchent te maken (iets wat GroenLinks zeker niet wenst in deze vorm).

Dit kabinet schuift huidige problemen die spelen gewoon door naar de toekomst, wie dan leeft wie dan zorgt heet dat! Zelf ben ik een GroenLinkser met diverse liberale ideeën, maar wat er nu gebeurd kan echt niet!

Na het omkleden was ik nog even blijven rondhangen bij de soep stand, met een aantal mensen gesproken over de sprong en nog even gewacht op de journaliste die mij nog verder wenste te interviewen.

Al met al een geslaagde dag

The day draws to an end, and I wait for my son to round up his aikido lesson. It is a cold room, with a half way open door through which I can see the kids careening in their white kimonos. Some updating of my inbox, in the mostly weak neighbor's wifi and some sms exchange with a good friend to plan an incoming dinner date. At the end she asks: "and has Chantal confirmed the date? D'you remember?" Referring, I guess, to the many times that Chantal or her husband have made appointments, to later discover that the actual agenda of one or another partner did not actually allowed the appointment to go on. And not only with them. How many times have I cooked dinner for a non coming guest? how many times has Chantal arrived home asking about guests coming... in a week? We live in complicated times, and our agendas can tell you so right away. The art of interfamily agenda management definitively belongs in the curriculum of any running-the-house-male-feminist, as myself.

Being capable of doing some programming of my own, more than once I have wondered if my breakthrough to fame and money would not be the making of an app where agendas of a family could be perfected synchronized across internet, in desktops, laptops and mobiles, in real time and without a click. But well, I am not so keen into diving in the iOS SDK now. Instead, we keep on relying in a combination of a shared google calendar, plus 3g networks carrying proposals and confirmations of potential dates. Not being perfect, our system does yield a level of stochasticity in our appointments that could be considered as an added value to the adventures that every petit bourgeois family should have. Always ready for the "don't you remember? The Sanders are arriving in five minutes". Friends that are then doomed to experience my own version of linguini ali oli, or the aubergine thai curry, being those the two dishes that I can deliver in five minutes flat. It is actually fun to live knowing that now and then you have to cook in hyperspeed. Maybe I should write an app that not only perfectly synchronize every other agenda, but also includes some level of community networking, so more agendas can be included into our own, as randomization factors.

That would be, if you want, the perfect consequence of our hyper connected present, where I am aware not only of the whereabouts of my family in Buenos Aires (via phone) but also of my family in Caracas (via email) and my friends in Hawai (via facebook). And of more friends in numerous other locations, but let's not mention those quite right now. Neither to mention the whole bunch of acquaintances, friends and colleagues closer by. People that actually determines what I do with my free time. Or how I feel about it. Have you not feel blue because some unseen-in-twenty-years friend with whom you keep contact in facebook have been dumped today by the girlfriend that you never got to know? I have. No way that I will cook something nice that day. No way that my family will escape the -mostly boring and for then uninteresting- tale of the good old days when I meet him, of his goings and comings, and all what happened in the meantime. On the other side of the spectrum, we also have had these wonderful days where we heard that Joe finally got a girlfriend, or a new job, or finally found a house to buy! Good old Joe, how wonderful! And it doesn't really matter that we have not seen Joe in a decade or more, since we have keep him present in our virtual memory. And we are all happy and mushy due to good old Joe and his new girlfriend/job/house.

In my twitter feed the comments on google plus and its extended social search are beginning to trickle. Not very positive. Which is quite interesting. Because here am I, figuring out my own way in an universe of socially connected information, and I -and many more like me- actively reject the idea of google helping us to order the chaos. After all that's what they did with the internet. Would we not like that they do the same with our social ties?

Looks actually that we don't. Maybe our social ties, even when empowered by internet and the rest, is the last refuge for us to control our surroundings. Maybe it is so that even when I cringe at the chaos of my friends and their plans, I do not want nothing nor nobody to order it.

After all, we parents at home have to retain something to bring order into, no?

De titel “Politiek twitteraar van het het jaar”  is nipt aan mijn neus voorbij gegaan. Maar teleurgesteld ben ik zeker niet! Geert Wilders haalde 34.8% van de stemmen en ik zelf 33.6%. Een resultaat waar ik trots op ben. Natuurlijk had ik dat extra procent er graag bij gehaald, maar alle reacties en steun waren [...]

Zo aan het begin van het nieuwe jaar of het einde van het afgelopen jaar (toen heb ik de analyse gestart, ze was nu pas klaar), is het mooi om eens te zien hoe je communicatie verloopt. Voor veel sociale netwerken (zoals Google+ / Google Plus, Twitter, Facebook) bestaan er allerlei tools, maar voor het meest gebruikte communicatie middel van de moderne mens zijn er maar weinig mogelijkheden.

Toch is het mooi om te weten wanneer iemand mailt, met wie, waarover etc.... Daarom bij deze mijn inzichten:

I dealt with 4,821 emails in 2011. Check out my email infographic:tout.ly/tFcuDJ #yearinreview via @toutapp

— Erik van Luxzenburg (@evanluxzenburg) January 2, 2012

Het is bijvoorbeeld goed om te weten dat als je snel antwoord wilt, je het beste op donderdagavond kan mailen. Op vrijdagen beantwoord ik de meeste emails. Als je dus op zaterdag mailt, heb je kans dat je bijna een hele week moet wachten op antwoord. Voor mijzelf was dit ook een bijzonder inzicht, ik dacht namelijk dat ik veel op zondagen verwerk!

I get most of my emails donein the end of the week:tout.ly/tFcuDJ #yearinreview via @toutapp

— Erik van Luxzenburg (@evanluxzenburg) January 2, 2012

Enfin, het is vooral een leuk feiten onderzoek voor de cijfer en data fetisjist, maar doe er je voordeel mee!

2011 is een jaar van grote veranderingen en het jaar waarin het eindelijk is gelukt om een aantal goede voornemens voor 2009 en 2010 tot uitvoering te brengen.

Werk
De grootste verandering is de overstap vanuit de overheid terug naar het bedrijfsleven. Na zes jaar vanuit het Haagse bedacht te hebben hoe je duurzamer kunt ondernemen in Nederland werd het tijd om er actief mee aan de slag te gaan. Daarvoor deed zich een mooie kans voor in de sector waar ik me de laatste jaren als columnist voor het magazine Duurzaam Gebouwd en vanuit het project duurzaam ondernemen als kans mee bemoeid had: de bouw. Afgelopen jaar ben ik gaan werken voor twee bedrijven. In de eerste plaats voor Strukton, daarnaast werk ik af en toe mee bij TreFoil Energy. Inmiddels ben ik redelijk ingewerkt en in 2012 kun je dus meer berichten verwachten over mijn werkzaamheden voor deze bedrijven en over de activiteiten van deze bedrijven. Ook zal ik zeker aandacht besteden aan het onderzoek dat TNO en Stichting Vernieuwing Bouw momenteel uitvoeren naar geslaagde duurzame innovaties in de bouw. Ik ben namelijk erg benieuwd naar de uitkomsten daarvan, aangezien de mensen van Building Brains het oorspronkelijke onderzoeksvoorstel mede op mijn verzoek hebben geschreven. Helaas kan ik 25 januari niet naar de dialoogbijeenkomst Groen is Poen over het onderzoek.

Verandering van werk betekende ook verandering van vervoermiddel. Na een paar maanden in een slurpende bak rondgereden te hebben kon ik deze gelukkig inruilen voor een leaseauto naar keuze. Elektrisch zat er helaas niet in, maar met de Lancia Ypsylon koos ik op moment can uitkiezen de nummer 3 uit de top 10 zuinige kleine benzineauto’s van de ANWB. Inmiddels is het overigens nummer 4. Het goede nieuws is dat ik de eerste 2 maanden keurig volgens normverbruik heb gereden. Vanaf 2012 is het mijn bedoeling om de CO2 uitstoot via Natuur en Milieu te compenseren met emissierechten van het Europees CO2 emissiehandelssysteem.

Prive
De verandering van werk heeft ook thuis effect gehad. In onderling overleg met Nelleke ben ik een dag meer gaan werken en zij een dag minder. Om alles tijdtechnisch rond te krijgen gaat onze dochter nu 3 dagen naar het kinderdagverblijf. Of dat zo blijft in 2012 is de vraag. Tijdelijke contracten in gemeenteland zijn schaars aan het worden en het huidige contact van mijn vriendin is niet verlengd. Dat wordt binnen een maand iets nieuws vinden of het kinderdagverblijf van onze dochter opzeggen. Met wat gepuzzel gaat 1 dag waarschijnlijk nog wel lukken, maar 3 dagen is met de nieuwe Kabinetsplannen duurder dan de hypotheek… Dat wordt dus een keten van werkloosheid in gang zetten, want we zullen vast niet de enige familie in ded buurt zijn die met werkloosheid te maken krijgt.

Ons huis bevalt nog steeds goed. We hebben afgelopen jaar behoorlijk weten te sparen, dus wie weet kan een nieuwe badkamer er eerder komen dan we oorspronkelijk hadden gepland. Het is ook nog steeds mogelijk dat we het geld in gaan zetten voor extra energiebesparende of energieopwekkende maatregelen in huis. Dat laatste hangt af van de prijzen die in de verschillende collectieve inkoopacties voor zonnepanelen bedongen worden.

Investeren
2011 was ook het jaar van investeren in een duurzame toekomst. In de eerste plaats natuurlijk door het plaatsen van een zonneboiler, die voorlopig Euro 1.100 duurder lijkt uit te vallen doordat mijn oude werkgever de SDE warmte niet meer open heeft gesteld in 2011. Onze installateur voert hierover nog een rechtzaak tegen Agentschap NL.

Buiten ons huis hebben we voor €1.000 in windenergie geinvesteeerd. We hebben onze investering in Meewind met € 500 uitgebreid (was €1.000) en zijn we voor €50 lid geworden van De Windvogel. We hebben De Windvogel ook €450 geleend. Geen grote bedragen en toch een poging om in deze economisch minder goede tijden duurzame energie in Nederland een steuntje in de rug te geven.

Op twitter werd afgelopen week terecht opgemerkt dat je ook aan duurzaamheid wereldwijd moet denken. Vanuit dat oogpunt heb ik mijn investeringen via MyC4 uitgebreid met €150. Omdat ik nog steeds geloof in de kracht van crowdfunding voor Nederlandse ondernemers heb ik ook geld geinvesteerd in Enviu Participations en AV Direct. Uiteindelijk is het niet gelukt om alle investeringen gestand te doen. Zowel de investering in Treemagotchi als WakaWaka zijn vooralsnog niet doorgegaan in 2011. Volgend jaar kun je op mijj weblog in ieder geval aandacht voor mijn investeringen verwachten.

Voor nu rest mij om alle lezers een goed, gezond en gelukkig 2012 te wensen.

It is true that retro is kind of cool lately. Lately as of in the last decade. Anyhow, due to the before-was-better feeling I was slightly discomforted when looking at my family earlier today, 25 December. My father in law mumbles to himself at the keyboard of his desktop, his girlfriend struggles with her new ipad, my son plays something in his iphone, my beloved run some tests in her laptop. I am -of course- reading a just received reprint in my macbook. And smiling when comparing our family moment with the retro postcard of a happy family reading the newspaper together.

Anyhow, we have no time to chat -with each other-. We are about to depart for a stroll in the wild, but before we have to hear the queen, in her yearly christmas speech. Which is no doubt a retro thing for me (as in several centuries retro) and a new thing for my beloved. Having lived all her life in NL, she has managed not to hear the queen ever before -in christmas-. But hey, we are under the roof of my in-laws, and they want to hear queen Beatrix, in their words "the last thing that unite all dutch". So hearing we will do, and I promise myself not to laugh, not to look upset at what is coming. Actually I'll go on doing something in my laptop, and perhaps I'll get distracted and manage not to hear what her majesty have to tell us, her subjects.

Which is not certain. I might manage to hear the queen meanwhile I do some work in the computer. After all, these years of being the spouse at home did teach me to multitask. Yes I can do it, and I believe that I learned that having the role of a traditional woman. Take a critical look at all those times that you have heard that women are better at multitasking. Is it women really? Or is it the woman that stays at home raising the kids, cooking, cleaning? How else could she possibly cope, without some serious multitasking abilities? So here I am, after having gone missing from the academic and the corporate world, in possession of one of the abilities oh so regarded by the labor market today, multitasking. And me without having any intention to get any job anytime soon. It is an unfair world indeed.

Funnily enough, that seems to be an issue today, in the queen's speech. I can hardly believe it but she is talking about unfairness. Has the queen gone Marxist? Nope, it is actually more surprising than that. She has gone green! Because now she is talking about the earth and our evil wasting of her resources. I can see all my green dutchies rubbing their palms in ecstasies: the queen has gone green! Me myself, I wonder if the queen is multitasking right now. Defining multitasking as doing two (or more) very different things at the same time. Because after all she is the queen, living in one of the most unsustainable life styles that you could possibly imagine. And asking her subjects to be green. For a second my hypothesis of rising-kids-make-you-multitasking goes wrong: obviously the queen did not raise her kids, nor cooked for the prince, nor cleaned the palace. Maybe she is a natural.

But again, she is not multitasking. What she is doing is preaching something and being the opposite. Yes I know, she probably means it. Yes I know, it is good indeed that such an opinion maker as the queen is -in this country- gets to go green. Twitter and the blogosphere will boil with it in the coming hours, perhaps days. The newspapers will follow, the opinion programs in the TV as well. We greens (and more important, our message) will get some extra attention, sorely needed attention that is. But it also illustrate one green tragedy. Most of us greenies, are actually part of a lucky elite that can afford to be green. An elite that lives a profoundly unsustainable life, but works for a green future.

An hour later I am not multitasking any longer. Walking outside in whatever restored meadow gets to be called nature in the dutch countryside, I am letting my thoughts go loose. There where some pretty nice ideas in that paper. My son is running after his grandfather hundred meters away form me. Is that a ditch where they are heading to? Networks seems to be more robust if they are part of bigger -weighted- networks. I will have to refresh my fading knowledge of percolation to check the equations. My son just skipped to fall in the water. No doubt that multitasking and walking outside in a mild winter day is a luxury. The luxury of following the science that I want, of walking where I want. The luxury of having the time for hoping all persons could enjoy some green in their lives. The luxury of staying at home, the luxury of supporting my beloved at the home front. The luxurious life of a multitasking feminist.

Merry christmas to you, too.

Vandaag werd bekend dat ik ben genomineerd als Twitteraar van het jaar in de categorie politiek. Daar ben ik eigenlijk heel trots op! Vooral omdat ik de enige “lokale” politicus ben die is genomineerd. Wie mij een beetje kent weet dat ik gek ben op lijstjes en op competitie (en dat ik (%$&*@@#$ niet ga [...]

De term 'niggabitch' in een reportage over de zangeres Rihanna heeft hoofdredacteur Eva Hoeke van de modeglossy Jackie de das om gedaan: Hoeke is na overleg met de uitgever van het blad opgestapt. De term ontlokte vele negatieve reacties op twitter. De storm zwelde aan toen de zangeres zich er zelf mee ging bemoeien. Aanvankelijk sussende reacties van Hoeke waren kennelijk niet genoeg. Zij stapt

Vaak komen er op Twitter berichten voorbij van mensen die hun smartphone kwijt zijn geraakt en niet meer weten waar hun smartphone is.

Diverse applicaties bieden een oplossing daarvoor, zoals de applicatie van Vodafone in combinatie met McAfee.

De applicatie 'Vodafone Mobile Protect' biedt bijvoorbeeld de volgende opties:

• Scan op virussen
• Toestelvergrendeling
• Gegevens wissen

Maar via de website van Vodafone kun je ook je toestel traceren, ook al staat internet uit op je smartphone!

Wanneer je internet (Wi-Fi/2G/3G/HSDPA) aan hebt staan kan de applicatie je toestel tot op huisnummer niveau traceren:

Staat internet op je toestel uit, dan kan de applicatie je toestel traceren tot het bereik van de zendmast:

Naast het traceren van je toestel kun je ook je toestel op afstand vergrendelen.

Je kunt bijvoorbeeld een bericht sturen naar je toestel:

"Gelieve dit toestel terug te sturen naar M. Slaats in Eindhoven"

Wanneer iemand je toestel aanzet krijgt die persoon het bericht te zien:

Pas na het ingeven van een 6-cijferige code kan het toestel weer in gebruik worden genomen:

Tenslotte kun je het toestel op afstand wissen, zodat persoonlijke gegevens gewist worden en niet misbruikt kunnen worden.

Deze applicaties zouden een uitkomst bieden voor providers en klanten wanneer ze standaard geïnstalleerd zijn op smartphones. Zo kan een klant bij verlies zo snel mogelijk zijn of haar toestel traceren. En eventueel acties ondernemen om gegevens te wissen of het toestel 'onklaar' te maken.

Waarschijnlijk werkt deze applicatie niet wanneer iemand het toestel in handen zou krijgen en er een SIM kaart van een andere provider in stopt. Dat zou jammer zijn, want dan is de applicatie in zijn geheel nutteloos geworden.

Ik verwacht dat in de toekomst dit ook opgelost zal worden dat er op basis van IMEI nummer acties uitgevoerd kunnen worden op een toestel. Zodat steeds minder aantrekkelijk wordt om een smartphone te stelen.

Tot die tijd zoveel mogelijk voorkomen dat je je toestel kwijt raakt!

Mooi artikel gelezen en op Twitter gepost, nu en passant eens zien hoe het embedden van Tweets gaat, maar de vraag is of de media er goed aan doet zoveel kritische zogenaamde deskundigen te laten "voorspellen" dat de Europese Unie of op zijn minst de Euro ten onder gaat.

Is het verdrag een gemiste kans of is de visie in dit artikel overdreven negatief? Economie is immers psychologie of n…lnkd.in/4M5h3d

— Erik van Luxzenburg (@evanluxzenburg) December9, 2011

Wat vind jij als lezer?

Het lijkt raar en tegen alle geluiden uit de wereld om ons heen in, maar ik ben ik positief gestemd. Ik verwoord dat al in de titel van deze nà-Sint-kolumn. Over een paar weken is het Kerstmis en nog even, dan is dat ook alweer voorbij. De tijd gaat echt sneller dan ooit en om te voorkomen dat je als lezer denkt dat het sentimentele kerstgedachten zijn, zet ik nù op een rijtje wat ik tegenkom als ik door mijn bril kijk.

Die bril maakt dat ik achter de headlines lees, door mijn wimpers hoor, en mezelf regelmatige een kwart slag naar het noorden of het oosten draai om andere werkelijkheden te zien.

 

De Occupy beweging vertegenwoordigt zo'n werkelijkheid. Over de hele wereld voelen mensen dat de wijze waarop we ons leven inrichten, leiden en lijden, aan een nieuwe vorm toe is. Of liever, aan een nieuwe inhoud. En juist die verandering van inhoud kunnen we overal zien ontstaan.

Een vriendin vertelde bijvoorbeeld dat ze als politica regelmatig meditatie beoefent en die twee zaken nu ook combineert door deel te nemen aan een groepje dat zich bezighoudt met 'Zen & Politiek'. Ook op LinkedIn kom ik 'groepen' tegen waarin je als ondernemer kunt uitwisselen. Er blijken tientallen groepen te zijn die slow, spiritueel, maatschappelijke en sociale betrokkenheid verbinden met zaken doen. Allerlei inspirerende en hartverwarmende uitwisselingen en bijeenkomsten vinden plaats en zijn ondersteunend voor zzp'ers. Ook het fenomeen van de Open Coffee bijeenkomsten die in vele steden maandelijks plaatsvinden is een verschijnsel van de behoefte aan uitwisselen, delen en samenwerken.

 

En Europa dan, de euro crisis en al die gigantische geldproblematiek die ons voorstellingsvermogen ver te boven gaat? Het Griekse drama dat zoveel duizenden jaren later weer een nieuwe versie krijgt? De onderdrukking die er op allerlei plaatsen in de wereld heerst?

Het bijzondere is, dat we dat ook allemaal weten en kunnen horen en zien. We vinden het meer en meer vanzelfsprekend dat we over alle uithoeken van de wereld informatie krijgen en als we willen daar zelfs contact mee kunnen leggen. Het wordt steeds gewoner om met een wildvreemde aan de andere kant van de wereld, via Twitter een link uit te wisselen, die je kunt gebruiken in een lezing die je geeft. We kunnen André Kuiper straks bijna dagelijks volgen tijdens zijn halfjaar in de Ruimte.

Dus naast de drama's waar we kennis van nemen, zijn er ook de vensters die beschikbaar zijn om naar alle kanten te kijken en uit te reiken. De onevenwichtigheid tussen de hoeveelheid drama en het anderen perspectief dat ons door de media geboden wordt, is mij al jaren een doorn in het oog. Maar het zet ons ook aan om zelf meer bronnen te vinden waar we die andere informatie uit kunnen ontvangen.

Zo ben ik al jaren lid van een maandelijks, eenvoudig gekopieerd blad, stikvol bijzondere informatie en daarin wordt deze keer een stukje overzicht gegeven van de veranderingen sinds de de tweede wereldoorlog; zo zijn er 12 dictators minder in Zuid-Amerika – er is er nu nog één – en ook daar is de beweging naar vereniging en één munteenheid gaande.

 

Maar ook dichtbij bruist er van alles. Heeft u al kennis gemaakt met: durf te vragen? Hun slogan is: #dtv maakt het mogelijk om te laten lukken wat jij wilt dat lukt. En de Waarmakerij of Stichting Werklust? Allemaal initiatieven die op een andere manier naar de bestaande werkelijkheid kijken en heel andere mogelijkheden openmaken.

De rode draad die door al deze ontwikkelingen loopt is het verlangen naar samen. Niet meer tegen, geen bloedvergieten voor en ten koste van. Veel artsen gaan denken in en/en en werken samen met aanvullende therapieën uit andere richtingen, de vakbond FNV die besloten heeft om weer een vakbond te worden en allerlei nieuwe onderwijsinitiatieven die ontstaan onder druk van de verschraling.

 

Overal is het volop in beweging, de opmaat voor de nieuwe aarde; zonder vernietigingsdrang, zonder zich herhalende Griekse of andere drama's, zonder de extreme disbalans tussen rijk en arm. Het besef van ik-ben-de-andere-jij, het éénheidsbewustzijn groeit en dat is een soort project dat dwars tegen de angst en afbraak in gaat. Wat er afgebroken wordt geeft ruimte en maakt plaats voor nieuwe opties. Ik noem dat project de co-operatie, de co-creatie of elk ander begrip dat uitdrukt dat er iets moois gaande is, dat je kan zien door een andere bril op te zetten of een ander gezichtspunt te kiezen.

Dat kan een goed voornemen zijn voor het nieuwe jaar........

 

Ineke M. Verdoner

 

de site van Durf te Vragen

Janosh Graancirkelkunst

Stichting Werklust

De Waarmakerij

5 vragen over de Occupy Beweging

Ik realiseerde het me toen ik vrijdagmiddag op mijn rug lag en de helder blauwe hemel inkeek. Het was stralend weer en na een fikse wandeling was het voldoende warm om nog even een buitendutje te doen in mijn verrukkelijke ligstoel. Maar daar kwam het niet meer van; mijn hersens hadden 'blauw' gespot en de hele week kwam langs.

 

Het begon eigenlijk vòrige week al, toen ik kennis maakte met een inspirerend mens die een blauwe achternaam bleek te hebben. Het tweede blauw deed zich zondagavond voor. Radio 6 heeft dan een heel prettig radioprogramma dat in de vertrouwde handen is van Co de Kloet. Hij sprak in de studio met Michiel Borstlap die een nieuwe cd had afgeleverd en als je iets leuks mailde, dan maakte je daar kans op. Ik dacht eerst dat ik Keith Jarrett hoorde, maar het was één van de composities die Borstlap had gemaakt voor zijn pas geboren dochter. Prachtig, sfeervol. Ik mailde snel iets en Yess! een half uur later ontving ik bericht dat de cd Blue naar me opgestuurd zou worden. Is inmiddels ontvangen en de klanken kleuren nu mijn huis. Een aanwinst.

 

Dinsdag was het de dag dat Mauro een blauwtje liep. Overal vond hij dichte deuren. De cda-dissidenten zeiden dat de 'oplossing' er was, maar in wezen redden zij hun eigen huid en niet die van de 18jarige Angolese Nederlander die dus nog altijd met uitzetting wordt bedreigd.

Maar het bleef de hele week onrustig. In mijn eigen programma werden afspraken verzet, een opdracht die binnen handbereik was werd op de lange baan geschoven en nieuwe mogelijkheden werden geboren; blijdschap en teleurstelling bleven door elkaar lopen, in een hoog tempo. In de buitenwereld was het niet anders; weer vergaderden de rijkste landen en wij weten niet waarover en wat dat opleverde. De tegenbeweging, de Occupy Movement, maakte eveneens crises door; politiegeweld o.a. in Oakland en Amsterdam zette de hang-occupyers eruit, waardoor de Beweging in beweging kan blijven. Berichten over de Arabische Lente melden op veel plaatsen zware bewolking.

 

Donderdagavond keek ik nog even Blauw en Witteman (grapje!). Daar zag en hoorde ik voor het eerst Ingeborg Beugel. Stevige stem, actief aanwezig en vooral, als voormalig correspondente in Griekenland, goed op de hoogte van interessante details aangaande de Griekse crisis. Ze bracht nuance in het al te makkelijk opgeroepen beeld over luie en opstandige Grieken en belichtte wat voor iemand Papandreou nog meer is dan de gedoodverfde onbetrouwbare staatsman. Ze benadrukte de rol van de banken, die al jaren veel te hoge leningen gaven en hun aandeel in de huidige ellende. Toen ik mijn enthousiasme over haar inbreng in 140 tekens op Twitter wilde delen, bleek dat er al over haar gesproken werd. Het was ongelofelijk! Alle denkbare sexistische uitspraken in no time op de timeline. Ik was perplex. Je hoeft het niet enthousiast te zijn over iemands bijdrage, maar ik ergerde me groen en geel (en je weet dat dat samen blauw is) aan de wijze waarop ze werd afgeschilderd. Het herinnerde me weer aan het maaiveld en hoe je kop eraf moet als die er boven uit steekt. Maar ze is mijn nieuwe heldin.

 

Ik dacht dat er nog een blauwe maandag was, maar dat is me ontschoten.

 

Vrijdag 4 november was het volgens de Maya-kalender de dag van de Blauwe Adelaar, toon 3, met als boodschap: gebruik je onafhankelijke visie om te volgen wat je hart je ingeeft vandaag. Volgens mij is dat altijd een goed advies. Het was vandaag ook mijn moeders verjaardag.

Dus alle reden om te gaan dansen in mijn nieuwe blauwe jurk.

 

Ineke M. Verdoner

 

Co Live van zondag 30 oktober

Informatie over de Maya-kalender

(Retze van der Honing 26-Oct-2011, 23:58) Een land dat kinderen uitzet, zet zijn hart uit. Mauro woont hier al 9 jaar en dreigt snel te worden uitgezet naar Angola. Maar Mauro is geen Angolees. Mauro is een Nederlandse jongen. Steun ons en laat kinderen zoals Mauro niet de dupe worden van een stroperig asielbeleid. Het is niet in Mauro's belang om tijdelijk verblijf te krijgen. Na afloop van een studievisum begint het weer. Mauro heeft recht op ERVK artikel 8: verblijfsvergunning vanwege opgebouwd familieleven. Steun de actie #Mauromoetblijven op Twitter en laat de minister weten dat Nederland zijn hart niet uitzet, schrijf brieven naar je volksvertegenwoordiger. Ga naar Facebook. Ga de straat op! En laat de minister weten dat Nederland zijn hart niet uitzet! Verspreid deze advertentie en hang de poster voor je raam! http://twitpic.com/73ik3j Onderteken de petitie als je vindt, dat Mauro moet blijven.

Het lijkt erop dat de NS ProRail een nieuw beleid heeft. Of het is toeval, maar toeval houdt bij mij op bij 2 keer. Nee, dit moet opzet zijn. Waarschijnlijk goed bedoeld, maar in de praktijk verdomd vervelend. Ik zal u schetsen wat het probleem is. Al hoewel, probleem, ach gewoon heel erg vervelend.

Vier dagen per week reis ik met de trein van half 7 van Heerhugowaard naar Amsterdam Sloterdijk. Rond het zelfde tijdstip vertrekken er ook twee treinen in tegengestelde richting. Namelijk de trein naar Hoorn en Den Helder.

Wat nu het geval wil is dat de trein vanuit de richting Alkmaar voor hij station Heerhugowaard kan binnenrijden eerst een weg kruist. Aan het andere einde van het perron is een overweg voor voetgangers en fietsers. De afstand tussen de overweg voor fietsers en die voor auto’s is ongeveer 300 meter. Het is logisch dat de spoorbomen van de overweg voor auto’s  sluiten voordat de trein hier voorbij rijdt. Echter sluiten de spoorbomen van de overweg voor voetgangers ook op dat moment. Dit terwijl passagiers voor andere treinen nog willen oversteken. Het gevolg is dat de passagiers moeten wachten tot de trein het station is binnen gereden, de passagiers zijn uitgestapt en ingestapt en de trein weer is vertrokken. Al met al duurt dit een paar minuten.
Voordat deze lange wachttijd er was konden passagiers oversteken tot het moment dat de trein weer zou vertrekken. De wachttijd was dan ongeveer een halve minuut tot een minuut.

De vraag is nu waarom dit is veranderd. Waarom zo’n lange tijd van te voren de overweg voor voetgangers al sluiten? Verhoogd dit de veiligheid? Kan de trein nu sneller vertrekken? Of is het gewoon gemak van de kant van de NS ProRail in plaats van te kijken naar de reizigers?

Ik ben benieuwd naar het antwoord van de NS ProRail.

Update 26-10-2011 15:05:
Via twitter komt ProRail met het volgende antwoord:

Al een poosje heb ik een behoorlijke blog achterstand terwijl er juist nu blog voer voldoende aanwezig is denkende aan de WMO, Wajong het PGB etc; Ook ‘mijn nieuwe’ bed bevalt mij prima, nu moet ik er nog voor zorgen dat deze echt van mij wordt want heb hem nu in bruikleen van Icare.

Komende dagen en weken hoef ik mij ook niet te vervelen, thuis wil ik diverse ruimtes gaan schilderen en daarnaast een aantal websites van mijzelf een nieuwe look gaan geven.

Donderdag 27 Oktober ga ik naar een netwerkbijeenkomst van MEE Zuid-Hollandse Eilanden, oud-politicus dhr. Rouvoet geeft een korte inleiding in de veranderingen in de Wet sociale werkvoorziening en de Wajong uitkering. Ikzelf samen met iemand anders van het CNV jongeren (Wajong Werkt Promotieteam) geven een presentatie door Dhr. van Gorsel, directeur Wsw de Welplaat Spijkenisse geeft presentatie over de veranderingen in de Wet sociale werkvoorzieningen. Dhr. H. Blom, bestuurder van de MEE Plus Groep, zal vertellen over de werkzaamheden van MEE Zuid-Hollandse Eilanden het gebied van arbeid op dit moment en in de toekomst. Na de verschillende presentaties zal er de mogelijkheid zijn om vragen te stellen aan de sprekers en nadien zoek ik natuurlijk de mogelijkheid om nog een beetje te gaan netwerken.

Vrijdag 28 Oktober ga ik naar Schoonebeek voor een basiscursus voor ‘nieuwe’ vrijwilligers van stichting de Zonnebloem om iets meer te leren over de achtergronden van de doelgroep waarmee ik werk plus de visie van stichting de Zonnebloem zelf.

Donderdag 3 November ga ik vanuit mezelf, een Twitter vriendin van het UWV en CrossOver naar het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport om de medewerkers persoonlijk uit te nodigen voor een speciale bijeenkomst op 10 november en daarbij vertel ik natuurlijk ook wel een beetje mijn persoonlijke (politieke) praatje en het praatje voor vele anderen.

Zelf zit ik dus niet stil ;-)

Ik aarzel tussen Tumblr en Wordpress, wat is handiger? Beide kun je je naam geven, als kost me dat bij Tumblr geen geld. Het is een luxeprobleem. Toen email geïntroduceerd werd kregen veel werknemers een managing-probleem: te veel email in korte tijd die allemaal even urgent leek. Je hoort er weinig meer over, behalve na vakanties, maar ik denk dat ze er nog steeds zijn: werknemers die niet kunnen selecteren en gefrusteerd vastlopen in het dagelijkse getij van emails.
Mijn probleem (ja, laten we het nu eens over mijn probleem hebben), is dat ik een managing-probleem ga krijgen (ontkenningsfase..het is natuurlijk al zo als je er over schrijft…) met allemaal accounts en sites. Tumblr en deze blog. Twitter, het dagelijkse microblog waar je of zinnig of grappig wilt opvallen. De website van mijn bedrijf die regelmatig verfrist moet worden. En van mijn tweede huis in Frankrijk die ook aandacht behoeft met nieuwe foto’s of een bijgewerkte verhuuragenda. En vraagt dagelijks LinkedIn via email mijn aandacht. De connecties maar zeer zeker ook de vele groepen waar ik lid van ben. En tenslotte is er Facebook die ik probeer te negeren maar zich ook met meldingen en verzoeken via email aan mij opdringt.
Ik zou er een dagtaak van kunnen maken. Als ik echt, echt niks te doen had. Nu heb ik momenteel te weinig om handen, maar toch nog te veel om al die digitale middelen accuraat te bedienen. En dan zwijg ik nu verder over alle loginnamen en wachtwoorden, waar ik een boekje voor heb aangeschaft dat nooit verloren mag gaan.
Het is living on the edge, walking with fire. Zelfverkozen ketenen die tuchtigen en verrijken. Het laatste domineert vooralsnog, voor mijn gevoel.

If, like me, you tend to suffer from sleeplessness you will know it can be exhausting; being awake until the early morning, knowing the number of hours until the alarm buzzes is rapidly decreasing. Staying up late and waking up late might seem like a solution, but it only gets more exhausting. As it turns out, knowing the role a hormone named melatonin plays in your natural wake-sleep cycle enables you to take action to change some of your habits to induce better, more and healthier sleep.

Now, melatonin is the opposite of adrenaline. The latter has an effect of making you more aware, short-cutting the rational mind and switching back to your pre-historic instincts. Melatonin, however, is a hormone produced by the pineal gland somewhere in the middle of your brain and leads to calmness and sleepiness.

Normally, the production and re-uptake of melatonin is synchronous with sunset and sunrise. When the sun rises, the blue and to a lesser degree the green light (or more precisely, light with a wavelength above 530nm) on your retina will inhibit the production of melatonin. In the absence of such light, melatonin is produced and makes one sleepy.

Delayed inhibitation

Now, it is not as simple as stated above of course. For one, melatonin is produced from serotonin, a neurotransmitter that is associated with mood. Depression is caused by a lack of serotonin (in many cases because the serotonin re-uptake is too active or due to a lack of physical activity during the day), so it is no surprise that both insomnia and depression go hand in hand.

Some people also have a delayed inhibition, either by some internal cause but usually due to external light. Especially within IT, people tend to stay up late and sit behind their laptop screens. And guess what, these emit the green light inhibiting the production of melatonin!

Reprogramming the brain

There are various methods one could utilize to help the brain stay in sync with the day and night outside. In many countries, melatonin supplements can be bought (over the counter or in higher dosage with a prescription). Since melatonin is a hormone produced by the body, it is relatively safe to take synthesized melatonin from these supplements.

While these can be very effective (I have found very positive effects with a dosage of 3mg, although off-the-shelf dosage is usually around 0.1mg), there has been very little study regarding the long-term effects. Given that the role in the circadian rhythm is just one of many for melatonin, it might be wise to exercise some caution.

Reprogram your brain

A better and more natural way of resetting your biological rhythm is to pay attention to the light in your environment. This starts in the morning (yes, waking up properly is an important condition for a good nights rest). When you wake up, stare outside for 5 to 10 minutes and get a good dose of green light. This will reset your pineal gland, and stop the production of melatonin.

In winter, it might still be dark when you get up. In that case, you might want to consider getting a full-spectrum lamp, or at least a lamp that has as significant amount of greens and blues in its spectrum. Fluorescent lighting might also do the trick, but be aware that these normally produce very narrow spikes in the visible spectrum on the green, blue and red wavelengths and might therefore be less effective.

Software to make you sleep better

In the evening, a good start is to do the inverse: dim the light, use incandescent light which tends to lack greens and blues. But also take a look at your computer or laptop screen. This is a very rich source of green and blue light, so staying up late behind your laptop will inhibit the onset of melatonin production and delay your sleepiness.

One, quite ridiculous, suggestion is to stop working on your laptop an hour before you plan to get to sleep. I know, it’s heretic. Luckily, we can be a bit smarter about it by simply reducing the green and blue emitted from the screen!

Until recently I used the compiz compositing window manager for the sole reason that it let’s me apply a rendering function to my screen. Rendering functions are transformations applied within your graphics card that combine the red, green, blue and alpha value your software draws on the screen into the output you see.

Compiz has a ‘color filter’ plugin, which can be used to apply a rendering filter. I wrote a simple rendering function (in GPU assembly) that averages the red, green and blue channels and then writes this average to the red channel (leaving the blue and green channel dark). This has the effect of making your desktop monochrome, like a black-and-white tv but with red light instead of white.

This worked wonders. Next to dimming the roomlights in the evening, switching to this red view had a great effect on my ability to fall asleep.

But, recently I switched to xmonad; is a much more rudimentary and efficient window manager. It does support compositing somewhat, but only for useless effects such as transparent terminal backgrounds.

After discussing the matter at my hackerspace, I was put onto the path forward. To start with, one can use gamma correction to color-shift the image on the screen. This is a tedious process though, and getting it right requires some insight in how gamma-values actually influence color.

Luckily, there is software that takes care of all of that. The first I tried was f.lux, but it wasn’t optimal. For one, it was not open source, you could only get a binary. But more annoying, I tend to have at least 2 monitors and f.lux only works on one. So while my laptop screen would redshift, my external screen wouldn’t and the effect would be ruined.

But a bit of additional research led me to redshift. This is open-source and available in most linux distributions (for eg., apt-get install redshift in debian, or apt-get install gtk-redshift to get the applet as well).

I start it after I log in to an X session  (a windows version is available as well) and tell it where I am (by specifying latitude and longitude). It then knows when sunset and sunrise take place, and starts shifting the color of my display in small steps towards less green and blue and more red in the evening and back to the normal whiteness again in the morning.

Note that your phone also is a source of melatonin-production-inhibiting light. If, like me, you tend to check some rss feeds and maybe twitter in bed before you close your eyes, consider using something to redshift your phone display in the evening. Personally, I use an android phone with Cyanogenmod. This aftermarket firmware for your android phone already contains something called ‘rendering effects’. I placed a widget on my home screen that lets me choose between normal and ‘monochrome red’.

Good night, sleep well

The body is an intriguing complex of interacting processes, and while the above tends to work out really well it is not the panacea of sleep problems. There are many other interactions that may interfere with your ability to get a good healthy night of sleep.

For example, depression is known to cause a lack of serotonin and therefore may lead to decreased melatonin production. However, an unhealthy sleep rhythm (not in sync with planetary movement) has again a catalytic effect on depression.

I found that the above techniques (look into the light in the morning, redshift in the evening) greatly increased my ability to sleep at the right times and long enough, and be awake during the day without having to rely on stimulants. I feel more energetic and migraine has become a rare event as opposed to a weekly recurring disaster.

Your mileage may, of course, vary. But just give it a try. And let me know!

Ps: if you use caffeine to wake up in the morning or stay up late, disregard the above entirely; your circadian rhythm is too fucked up and the effects of my advice will likely be unnoticeable.

Vrijgevochten GPV-biograaf Ewout Klei zoekt heil bij D66 

‘Klein maar krachtig – dat maakt ons uniek’. Zo heet het proefschrift waarop Ewout Klei (1981) eerder dit jaar promoveerde aan de Theologische Universiteit Kampen. Het gaat over de geschiedenis van het Gereformeerd Politiek Verbond (GPV). Zelf opgegroeid in een GPV-nest is Klei inmiddels actief binnen D66 waar hij de relatie tussen geloof en politiek op de agenda wil zetten.

Het GPV was decennialang de politieke afdeling van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt waarin Klei opgroeide. Maar met het GPV en diens opvolger de ChristenUnie, voelt hij zich niet verbonden. Hij is lid van D66. Iets wat hem, naar eigen zeggen, regelmatig schuine blikken oplevert.
‘Als je christen bent, dan stem je op een christelijke partij, denken veel mensen’, verzucht hij, als ik hem ontmoet op een zonnig terras in Zwolle. ‘Er wordt een enorme morele druk uitgeoefend in kerken en bij mensen onderling dat je op een christelijke partij stemt, ook al past dat niet bij je.’

Kronkel
Een lidmaatschap van D66 levert veel onbegrip op. ‘Sommige mensen vonden zelfs dat ik hierom niet mocht promoveren’, zegt hij. Hij wijst op het conservatieve weblog Eén in Waarheid dat negatief over hem publiceerde. Ook het Reformatorisch Dagblad zou zijn proefschrift negatief beoordeeld hebben omdat hij D66’er is. Het lijkt hem eerder te sterken dan te remmen. Zijn keuze is er één voor rechtvaardigheid en tegen discriminatie. Dat veel orthodox-protestanten zo tegen de partij zijn, bewijst dat zij nog steeds vooral voor zichzelf opkomen, vindt Klei, ‘heb uw naasten lief, zeggen ze, maar blijkbaar geldt dat alleen voor uw eigen naasten.’
Klei groeide op in het Groningse dorp Hoogkerk. ‘Echt een dorpse conservatieve sfeer.’ Hij ging naar een gereformeerd-vrijgemaakte school. ‘Dat hoorde zo. Het was allemaal heel beschermd.’ Als de ouders van Ewout op zijn twaalfde naar Zwolle verhuizen, verandert er niet veel: zijn middelbare school heeft opnieuw een gereformeerd-vrijgemaakte signatuur. Klei gaat twijfelen: ‘het begon met nadenken over de uitverkiezingsleer. Deze leer staat wat mij betreft haaks op het idee dat God liefde is, en kan slechts met een theologische kronkel worden uitgelegd.’ In het verlengde daarvan ging hij nadenken over waarom twee mannen of vrouwen die van elkaar houden niet zouden mogen trouwen, en waarom iemand die crepeert van de pijn niet over zijn eigen leven mag beslissen.

Liefdevolle wereld
In zijn studententijd begint hij zich politiek te oriënteren. Dit was eerst richting VVD, de partij waarop hij stemde toen hij dat voor het eerst mocht. ‘De VVD was toen dé liberale partij, en dat sprak me aan’. Een blauwe maandag was hij lid van de ChristenUnie-jongeren, ‘dat kwam door mijn sociale omgeving’. Uiteindelijk vond hij zijn heil bij D66. ‘Een echte liberale partij die staat voor alle vrijheid en rechtvaardigheid’.
Op de vraag of hij zichzelf nog als christelijk ziet, antwoordt Klei niet-wetend. ‘Ik weet niet precies of God bestaat. In dat opzicht zit ik tussen christen en agnost in.’ Inspiratie uit het geloof, dat haalt hij wel: vooral naastenliefde en rechtvaardigheid spreken hem aan. ‘Ik vind die punten echt de basis, een rechtvaardige en liefdevolle wereld. Ik ben hierin een beetje GroenLinks-achtig, eigenlijk’. Naar de kerk gaat Klei echter niet meer. ‘Het spreekt me gewoon niet meer aan.’

Paarse Wang
Klei blijft zijn religieuze achtergrond wel benadrukken. Klei is lid van De Linker Wang en een onlangs maakte hij via Twitter bekend dat hij binnen D66 een soortgelijke organisatie wil opzetten die Klei grinnikend ‘De Paarse Wang’ noemt. Het platform bestaat vooral om D66 van wat ‘intellectuele bezinning’ te voorzien en het openbaar debat aan te zwengelen. Hij benadrukt dat het platform uitgesproken seculier is, en dat het nietbedoelt is om D66 een religieus tintje te geven. ‘D66 is misschien wel de meest seculiere partij van Nederland, en daar zijn we trots op’.

Toekomst
Klei juicht toenadering tussen D66 en GroenLinks toe ‘Ik denk dat de partijen veel gemeen hebben. Ik denk dat veel D66’ers zich verbonden kunnen voelen met mensen als Ruard Ganzevoort en Dick Pels’. Of zo’n samenwerking op den duur zou kunnen leiden tot een fusie, zoals sommigen beweren, durft hij niet te zeggen. ‘Er zijn heel veel verschillen in partijcultuur’.
Als het gesprek op zijn einde loopt, benadrukt hij dat hij van veel dingen nog niet weet hoe ze zullen lopen. ‘Wat de toekomst brenge moge…’, zegt  hij, memorerend aan het bekende christelijke lied, terwijl ik afscheid van hem neem.

Dit stuk verscheen in De Linker Wang (oktober 2011).

NachtnetBrabant organiseert op 11 november 2011 de eerste Student Night Game Brabant. Het bijzondere van deze socialmediagame is dat alle communicatie via twitter - @nachtnetbrabant - gebeurt en dat de studenten zelf bepalen waar de wedstrijd start en eindigt. Ook leuk: de snelste nightgamer wint een geheel verzorgd treinweekend voor twee personen naar Berlijn! Voor de runners-up zijn er vele bioscoopbonnen van € 25!

lees verder

Het is nu, in 2011, precies 100 jaar geleden dat Taylor begon om het machinistische-systeemdenken toe te passen op de productieprocessen van bedrijven.

Ook in andere sectoren is dat model leidend geweest; ik noem dat -kort door de bocht - het lopende-band-model; ieder voegt een onderdeel toe en alleen de Leider heeft zicht op het geheel. Meer en meer gaan we aan die verregaande arbeidsdeling voorbij, hoewel het lijden dat daardoor is ontstaan nog niet voorbij is.

 

Het tijdschrift Slow Management wijdt zijn herfstnummer aan de invloed van Taylor en de andere visies die ontstaan. De aandacht voor dit onderwerp is een typisch voorbeeld van synchroniciteit: uitingen van een verschijnsel die zich tegelijkertijd manifesteren. Ik noem er een paar die mij onder ogen komen:

• * de NTR brengt sinds een paar weken weer een serie over De Slavernij op de tv;

• de discussies over Het Nieuwe Werken (HNW) is overgegaan in cursussen en training over hoe werken anders te organiseren;

• * Christina de Châtel maakt een prijswinnende dansvoorstelling waarin de waanzin van het alsmaar doorgaan wordt gedanst op machine-achtige muziek.

• * het boek 'durf te vragen', een opbrengst uit het twitterwezen, heeft het licht gezien;

• een toenemende belangstelling voor de betekenis van de Mayakalender, de opkomst van Grootmoeders-groepen, Lichtwerk e.d.;

• * de grote opkomst wereldwijd onder de naam Global Change Movement;

• * de Belgen experimenteren met een andere democratische vorm om grote onderwerpen te bespreken met grote groepen mensen in de samenleving.

 

Er is overal beweging gaande die uitdrukking geeft aan veranderingen die zich in onze samenleving afspelen. In een poging om die ontwikkelingen samen te vatten noem ik het dat zich een gevoel van urgentie manifesteert om uit afgescheidenheid te stappen. Het besef dat we allemaal met elkaar verbonden zijn en het verlangen om die verbindingen te leven is de diepe drijfveer van steeds meer mensen.

Taylor had een machine-matige vorm van samenhang uitgedacht, zodat productieprocessen soepeler zouden verlopen en daardoor een hogere opbrengst en dus winst zouden genereren. In deze tijd zijn we toe aan het doorbreken van dit te ver doorgevoerde systeem: we willen deel zijn van het geheel, de menselijke maat moet weer leidend zijn en 'zingeving' en van 'betekenis zijn' worden ook binnen organisatieprincipes steeds minder als 'soft' aangeduid.

 

Ik was zaterdag 15 oktober op het Beursplein in Amsterdam, samen met Sanne en nog 2000 anderen. Het was stralend weer en dat vind ik een goed omen. De roep op het protest-plein was divers: om geld weer als middel te gebruiken en niet als doel, om Moeder Aarde centraal te stellen in beleidsvorming, om elkaar lief te hebben. Er waren veel kinderen, er was kleur, muziek en aan het einde van de dag volwaardig voedsel voor een vrijwillige bijdrage.

Mijn hart liep over toen 'Imagine' van John Lennon werd gezongen. Trouwe lezers weten van mijn liefde voor de tijdloze tekst van deze song omdat al het verlangen naar een betere wereld, de Nieuwe Aarde er uit spreekt.

'You may say i'm a dreamer, but i'm not the only one' werd die dag weer een beetje meer bewaarheid. Vanuit die inspiratie heb ik de microfoon gepakt om mijn blijdschap dat we bij elkaar waren, niet alleen als demonstranten, maar vooral als 'gathering' uit te spreken. Ik kreeg zoveel bijval!.

Er komen steeds meer mensen bij op de pleinen, waar gepraat, gefilosofeerd, gedacht wordt over hoe-verder. Natuurlijk is er geen snel plan, want die hebben we allemaal al langs gehad. Het gaan nu om Slow en Samen. Het gaat om bezetten met als doel bevrijden van alles dat niet meer werkt en dat we niet meer nodig hebben. Ik kom je graag tegen, laten we het er over hebben, bij de koffie, op een plein, via twitter #occupyAmsterdam, #occupyeverything; overal dus.

En heel graag via dit blog.

 

Ineke M. Verdoner

 

Op 40 minuten: Dansgroep Amsterdam van Christina de Chatel.

Buitenhof over het Belgische initiatief

ManagementMagazine Slow management

Veel mensen willen wel iets aan zwerfvuil doen maar ‘durven’ niet. Ze schamen zich een beetje om zwerfvuil op te pakken.
Had ik ook. Maar sinds januari dit jaar pak ik elke dag zwerfvuil op en ‘t vreemde is; ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als dit jaar.

Daarom wil ik jou over die drempel helpen. Doe eens zot op zottendag; stap over je schroom in plaats van over zwerfafval.

Pak op 11 november (de dag van de duurzaamheid) één stuk zwerfvuil op en gooi dit in een prullenbak. Dit kan je doen waar je je ook maar bevindt die dag.
Let daarbij trouwens even op hoe dat voelt; je niets aantrekken van wat anderen vinden en gewoon iets goeds doen.

Veel mensen vinden het raar om zwerfafval op te rapen omdat ze denken dat dat van iemand anders is. Het WAS van iemand anders, maar nu het op de wereld ligt is het van ons allemaal. En als je het laat liggen geef je dat stuk vuil de kans om onze voedselketen binnen te dringen (met alle schadelijke PCB’s, POP’s en Endocriene Disruptors… eet smakelijk).

En nodig vooral al je vrienden uit, want met z’n allen maken we in één dag Nederland schoon!

Op de zotten!

Mocht dit een buk te veel zijn, dan toch kan je helpen zwerfvuil de wereld uit te helpen en te beginnen uit Nederland: stem op mijn project bij de Wereldprijs van de ASN-bank. Het kost evenveel tijd als het oprapen van blikje of flesje. Klik jij op het knopje “stem” dan raap ik ;)
http://www.voordewereldvanmorgen.nl/project/de-wereld-van-zwerfvuil

Waar gaat het om in het kort:
In de oceanen drijft ca. 100 Miljard kilo plastic, per uur komt er -via ‘s werelds rivieren- 1,2 miljoen kilo bij (je leest het goed: per uur!)
In dat plastic zitten giftige stoffen, daar komt nog bij dat het veel giftige stoffen die er in de oceaan zitten aan zich bindt (pesticiden enz.)
Vissen en vogels eten dat. Miljoenen van die beesten sterven daar jaarlijks aan. Mocht dat geen reden zijn om actie te ondernemen, besef dan dat deze stoffen onze voedselketen binnendringen en dat we dat op den duur onze kinderen voorzetten.
Opruimen heeft nauwelijks zin. Stel dat we 5000 schepen uitzenden om het op te ruimen, dan nog groeit het 14 keer zo hard als dat het wordt opgeruimd!
Het opruimen duurt dan namelijk nog steeds 500 jaar terwijl we het probleem in 35 jaar veroorzaakt hebben.
80% komt van zwerfafval, dus laten we alsjeblieft die brandspuit dichtdraaien voordat we maar aan dweilen kunnen gaan denken.

Excuus, ik kan me voorstellen dat je hier niet vrolijk van wordt. Maar er wat aan doen voelt goed!

Film over waar ik mee bezig ben.

Nodig alsjeblieft je vrienden uit: deel dit op Faceboek, retweet het op twitter of (oldschool) praat erover met je vrienden ;)

Het werd na alle politiek wel weer eens tijd voor een onderwijsblogje. Naast alle activiteiten waarbij ik leerlingen naar raadsvergaderingen meesleep, debatteer, en als mentor begeleidt, geef ik ook nog wel eens aardrijkskunde.

Met het voordeel van een laptop per leerling is het makkelijk om ICT in te zetten. Een les niet gelaptopt is een les niet geleefd, soort van. Zeker als je vak zich afspeelt buiten de muren van het klaslokaal en je die wereld via internet binnen kan halen.

Toch knaagde er altijd iets. Social media zijn hip, leven onder leerlingen, maar een manier om het in te zetten in het onderwijs heb ik nog niet gevonden. Genoeg reden om het niet te doen natuurlijk. Of wel.

Vandaag kon ik mijn kans grijpen in 2d (de deltaklas, voor hoog/meer/andersbegaafden, met topdown/bottomuponderwijs). Een simpele opdracht: verschillen tussen tornado’s en orkanen opzoeken en noteren, om die centraal via het bord te bespreken. Tot een bijdehante leerling vroeg of het ook via twitter mocht. Natuurlijk, waarom niet, als je maar ergens je gedachten en vondsten schrijft vind ik het prima, als het daarna ook maar in je schrift komt, was mijn reactie. Oh, en natuurlijk wel een makkelijke hashtag gebruiken: #akkm (mijn vak en mijn afkorting). Dat vonden er wel meer leuk. In no-time vlogen de (meestal goede) antwoorden over mijn scherm. Ik kon direct gaan meeschrijven. Vervolgens vlogen ook nog de toetsstof, goede vragen en wat andere uitleg over twitters. Helaas werd #akkm nét niet trending.

Los van het soms wat moeten indammen van enthousiast twitterende leerlingen was het voor mij wel een leuke manier om social media te gebruiken. Om snel wat antwoorden los te krijgen is het een prima manier. De grote uitdaging voor de deltaklas wordt nu: verzin zelf maar hoe twitter of andere sociale media in een Praktische Opdracht over het volgende onderwerp (Europa/EU/knoflookcrisis) gebruikt kunnen worden.

En dan wordt school weer leuk.

In het kader van "10 jaar na 11 september" had de Volkskrant een rapportage over de Edese wijk Veldhuizen. De wijk waar 10 jaar geleden Marokkaanse jongeren juichend over straat liepen. De burgemeester van Ede kon zich niet vinden in het artikel en reageerde per ingezonden brief. Een inwoner ging daar met weer een ingezonden brief tegenin. Dat was het sein voor een aantal raadsleden om via Twitter aan te geven dat ze de actie van de burgemeester zeer konden waarderen en dat de inwoner een heel verkeerd beeld van Ede weergaf. Bovendien "bewijst de inwoner er Ede geen goede dienst mee". Ja, als dat al zo is, is dat toch nog geen reden om niet te benoemen waar het om gaat.

Is hier niet sprake van het slecht kunnen omgaan met kritiek van in ieder geval een deel van de edese raad? En is zij zo in zichzelf gekeerd dat veel "onder de paraplu" wordt gehouden? Dat zou de vele stukken die onder geheimhouding worden aangeboden kunnen verklaren. Voorbeelden zijn:

• Financiële cijfers van de sociale werkvoorziening,
• Inzicht financiële ontwikkeling nieuwbouw project Veluwse poort,
• Verbouwing raadzaal en
• Bijstellen duurzaamheidsambities in Kernhem

Omdat veel stukken vertrouwelijk zijn, kun je ze niet delen met deskundigen en de kennis hierover blijft dus binnen de raad. Maar voor een transparant bestuur en voor kwalitatief goede besluiten zou dat wel eens funest kunnen zijn. En natuurlijk kan niet alles openbaar. Een gemeente is ook een bedrijf en niet alle bedrijfsgegevens hoeven op straat te liggen. Dat kan schade toebrengen aan de onderhandelingspositie. Maar dat geldt maar voor een heel klein gedeelte van de informatie. En zelfs bij dat deel is werken met een embargo vaak al voldoende. Dus heroverweeg de geheimhouding.

Mijn fractie heeft deze week een poging gewaagd om de beslotenheid van de vergadering van de commissie ruimtelijke ontwikkeling op te heffen. We kregen de handen nog maar heel voorzichtig op elkaar.

Op twitter zag ik al de naam Flutholland voorbij komen als naam voor de provincie die zou ontstaan uit de fusie van Flevoland, Utrecht en Noord-Holland. In de Tweede Kamer is het enthousiasme voor deze opschaling niet erg groot, mag de voorzichtige conclusie zijn. Tegelijk lijkt het kabinet door te zetten, waarbij ik me dan afvraag op welke gelegenheidsgedogers Rutte en Donner dit keer hun zinnen hebben gezet. Het is niet ondenkbaar dat GroenLinks en D66 – zie ook hun verkiezingsprogramma’s – voor dit idee te porren zijn, maar daarmee is er nog geen Kamermeerderheid.

Intussen begint de discussie over het middenbestuur, de rol van provincies of landsdelen en de wenselijkheid van opschaling, alle trekken te vertonen van datgene wat zogenaamd bestreden zou moeten worden: bestuurlijke drukte. Het is al bijna 10 jaar geleden dat de commissie-Geelhoed het fraaie rapport Op schaal gewogen presenteerde, waarin onder andere werd gepleit voor ‘een herschikking van de provinciegrenzen op de noordvleugel van de Randstad’. Dat is bestuurlijke taal voor het samenvoegen van de drie provincies zoals het kabinet nu ook voorstelt. Overigens werd daar terecht aan toegevoegd dat dit ook consequenties moest hebben voor de samenwerking van andere provincies, evenals  de waarschuwing dat culturele en sociale grenzen niet altijd met provinciegrenzen samenvallen.

In 2005 riep de ‘Holland Acht’, gevormd door de vier burgemeester van de grote steden en de vier Commissarissen van de Koningin in de Randstad, op tot bestuurlijke herschikking en slagvaardiger bestuur. De reactie van het toenmalige kabinet was het instellen van de commissie-Kok, die begin 2007 adviseerde om één Randstadbestuur in te stellen. Met als belangrijke kanttekening dat het nieuwe bestuur niet op de stoel van de gemeenten moest gaan zitten en er ook geen extra taken vanuit het Rijk bij zou gaan krijgen, maar de bestaande provinciale taken moest gaan bundelen.

Naast deze rapporten zijn tientallen andere rapporten, visies, documenten, opinies en vragen verschenen, die allemaal iets over de bestuurlijke drukte in de Randstad te melden hadden en mogelijke oplossingen daarvoor aandroegen. Het heeft volksvertegenwoordigers, bestuurders, ambtenaren en zeker ook consultants al heel wat jaren flink aan het werk gehouden. Aan plekken om je druk te maken over bestuurlijke drukte was en is geen gebrek. Maar wat het heeft opgeleverd?

Ik pleit er zeker niet voor dat provincies in de huidige vorm en het huidige aantal moeten blijven bestaan. Er zijn inderdaad problemen in de Randstad die provinciegrenzen overstijgen. En na al die politiek-bestuurlijke bezigheidstherapie kan het misschien geen kwaad eens een knoop door te hakken. Maar het zou zo jammer zijn als dat gaat op basis van het visiearme en matig onderbouwde voorstel van dit kabinet. Daar worden Noord-Holland, Utrecht en Flevoland niet beter van.

Een maand geleden stelde PVV-Kamerlid Martin Bosma Kamervragen aan minister van Onderwijs, Marja van Bijsterveldt, over het belang dat mediatycoon Derk Sauer binnen NRC Handelsblad heeft. Lees hier de antwoorden van de minister.

1-Heeft u kennisgenomen van het artikel ‘Uitgever van NRC Handelsblad boekt verlies in eerste jaar’
Ja, nadat u mij bij mijn overige werkzaamheden daar op wees.

2-Was u ervan op de hoogte dat SP-financier Derk Sauer maar liefst 9 procent van NRC Handelsblad in bezit blijkt te hebben?
Gelukkig niet. Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap volgt de wederwaardigheden en faits divers rond de spreiding van aandelenbezit in het particuliere bedrijfsleven niet op de voet. Dat draagt bij aan een zo gering mogelijke bestuurlijke drukte, beperkte bureaucratische lasten en een optimale focus op de kerntaken van het departement.

3-Acht u de kans aanwezig dat NRC Handelsblad nog verder links georiënteerd raakt, bijvoorbeeld doordat NRC-journalisten in het gevlei willen komen bij hun radicaal-linkse eigenaar?
Ik ga er van uit, dat de mate van Lux in de Libertas toereikend is bij de redactie van deze krant om de vrees voor een dergelijk gedragspatroon niet overmatig te doen zijn. Mocht uw vrees echter bewaarheid worden dan kunnen abonnees hun mening hierover eventueel kenbaar maken door ‘te stemmen met de voeten’.

4-Deelt u de mening dat U als minister dient toe te zien op een scheiding tussen eigendom en redactie bij dagbladen?
Nee. Ook dat draagt weer bij aan een zo gering mogelijke bestuurlijke drukte, beperkte bureaucratische lasten en een optimale focus op de kerntaken van het departement. Vanzelfsprekend acht ik scheiding van redactie en eigenaar van belang. Maar hier vindt regulering plaats via de Raad voor de Journalistiek.

5-Deelt u een gevoel van verlies dat het eens zo trotse conservatief-liberale avondblad is verworden tot een politiek-correct blad dat een lofzang brengt op de multiculturele samenleving, het EU-nationalisme, de ‘Arabische lente’, de strijd tegen Israël, de kunstsubsidies en dat, behoudens een enkele uitzondering, alleen maar extreem-linkse columnisten heeft?
Mijn gevoelsleven heeft weinig raakvlaken met “trotse conservatief-liberale” tendenties, maar het primaire gevoel bij uw vraagstelling is er een van blijde bewondering voor het werk van NRC-columnisten als Heldring en Hofland. Hun scherpzinnige geest en gepolijste schrijfstijl zijn al decennia een toonbeeld van Ausdauer, klasse en jeugdigheid. Een voorbeeld dus voor elke journalist, zelfs als deze parlementariër is geworden. Lofzangen bieden deze columns, die zich kenmerken door een kritische journalistieke benadering zelden, is mijn indruk.

Op Twitter werd al voorgesteld om de ambtenaar die voor de beantwoording van deze vragen heeft gezorgd voor te dragen voor "Ambtenaar v/h Jaar". Helemaal mee eens overigens!