Vanavond neemt de gemeenteraad van Dronten afscheid en vertrekt zodat overmorgen de nieuwe raad kan worden geïnstalleerd. Het is een gek idee om vanavond voor de laatste maal op de publieke tribune te gaan zitten waar ik het hele spektakel de laatste zeven jaar heb mogen aanschouwen.

Mooi plekje eigenlijk daar op die tribune: recht tegenover de burgemeester met zicht op alle raadsleden en het college. Je kan precies zien wat er gebeurt en vaak is de non-verbale communicatie veelzeggender dat hetgeen er wordt uitgesproken. Dus in dat opzicht zal ik die stoel wel gaan missen.

Natuurlijk nemen vanavond ook een hoop collega raadsleden afscheid. De SP verdwijnt geheel, van de vijf PvdA raadsleden keert alleen lijsttrekker Wim Esselink terug, om maar wat te noemen. Collega’s die ik zal missen om wie ze zijn, hun eigenaardigheden en bevlogen inbreng: Annemiek met haar grote hart voor jeugd- en jongerenwerk, Peter met zijn kennis van de ruimtelijke ordening, Ferry als financieel geweten van de raad op regels en rechtmatigheid, Roelf als voorzitter met een eigen mening, Nathalie die zo hard haar best deed en Gosse-Jan die naast oud-schoolgenoot nu ineens ook oud-collega wordt.

Dank aan jullie allen (ook de collega’s niet bij naam genoemd) voor de vaak plezierige samenwerking en ik hoop jullie nog vaak in onze mooie gemeente tegen te komen!

175 voorkeurstemmen! Dat is het aantal mensen dat op mij heeft gestemd en voldoende om daarmee met een ‘eigen voorkeurszetel’ komende donderdag zitting te nemen in de gemeenteraad. Natuurlijk ben ik ongelofelijk trots op dit resultaat. Alleen Cebus als lijsttrekker en Frank als Biddinghuizenaar hebben meer voorkeurstemmen dan ik. De eerst volgende in de ranglijst heeft er 55. Dus dat mag je echt een verschil noemen.

Dank aan iedereen die afgelopen woensdag de moeite heeft genomen om op GroenLinks te stemmen en vervolgens ook nog eens de moeite het tweede vlakje in te kleuren. Dank voor het vertrouwen en ik ga in de gemeenteraad mijn uiterste best doen om onze standpunten zo goed mogelijk over het voetlicht te brengen. Maar niet alleen in de raad. Ook via dit weblog zal ik blijven bloggen en duidelijk maken waar ik voor sta en waarom dat zo is. Opmerkingen en vragen blijven als altijd zeer welkom!

Vandaag is weer een nieuwsbrief uit de Republiek Allochtonie (Allochtonenweblog) verschenen. (zie pdf-bijlage nieuwsbrief_allochtonenweblog_2010_04.pdf ). Hierin aandacht voor de volgende onderwerpen: Meer aandacht voor de rol van het internet bij radicalisering Publicatie Radicaal, orthodox en extremist Moslimomroepen: SMO maakt bezwaar tegen SMON. NMO in problemen Milli Görüs voert weer actie voor bouw Westermoskee Integratie in beeld (2): extreemrechts op Youtube Dankzij campagne enorme toename discriminatieklachten in 2009 in Rotterdam Huwelijksdwang in Noord-Holland, een quickscan Maarten van Rossum over populisme De flutjournalistiek van Eenvandaag Evaluatierapport radicaliseringsproject Amsterdam-Oost/Watergraafsmeer

Een paar weken geleden schreef ik al over de crowdfunding start-up CrowdAboutNow, die een prijs heeft gewonnen van de provincie Utrecht. Uit een mail van GreenWish begreep ik een paar weken geleden al dat er minstens nog een Nederlandse start-up is die zich richt op het crowdfunden van ondernemers, te weten Symbid.

Wat is Symbid?

Goede vraag, Symbid is momenteel in closed beta dus veel is er nog niet te achterhalen. De site was vandaag af en toe live, dus ik heb wel wat gevonden. Waaronder de volgende omschrijving van hun bedrijf:

Symbid is the first online crowd funding and crowd sourcing platform for business ideas and plans. We believe in the power of the crowd for sharing, presenting, optimizing and funding of all your business ideas. We dedicated this company to provide users with the online and mobile tools, ensuring the highest possible success rate for any business plan. Symbid was founded in 2009 by 4 Erasmus University graduates with a strong background in Entrepreneurship, Information Technologies and Financial Services. Our mission statement is straightforward: To support successful worldwide entrepreneurship, by using innovative ways to support nascent entrepreneurs to excel in every aspect of entrepreneurship.

Ik heb ook een account aan weten te maken. De activeringsmail is echter nooit aangekomen. Dus dat zal de bedoeling nog niet zijn geweest

Kennismaking met Symbid

Later op de dag belde een van de oprichters (die ook betrokken is bij Plugwise) met het verzoek voor een kennismakingsgesprek. Na het lezen van mijn blog ging hij er van uit dat ik binnen het rijk actief ben op het gebied van crowdfunding*. Half maart heb ik een kennismakingsgesprek met een van de oprichters/initiatiefnemers van Symbid, dus dan kan/mag ik misschien meer vertellen. Voor nu plezier met de 2 screenshots

* Voor de duidelijkheid: dat ben ik niet, mijn interesse in crowdfunding en peer to peer banking is ontstaan vanuit mijn speurtocht naar nieuwe manieren van ontwikkelingshulp. Crowdfunding en dit blog blijven persoonlijke hobbies (zie ook de disclaimer). Uiteraard hou ik rekening met de belangen van mijn werkgever en zoek ik naar manieren om mijn dossier duurzaam ondernemen verder te helpen, ook m.b.v. dit weblog.

Tijdens de zoektocht naar alternatieve vormen van ontwikkelingssamenwerking kwam ik eerst MyC4 tegen. Een paar maanden later ontmoette ik Mouad Zadouch tijdens het openingsweekend van Visie Nederland. Die vertelde dat zijn vrienden met ondernemersplannen tegen dezelfde problemen aanlopen als Afrikaanse ondernemers. Daaruit ontstond een plan voor een combinatie van coaching naar ondernemerschap en crowdfunding a la MyC4. Dat laatste deel is op de plank blijven liggen, maar kwam terug in het vizier tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van Urgenda. Waarna ik in een paar posts heb beschreven hoe ik het zou aanpakken.

Ook ben ik een tijd lang in mijn vrije tijd betrokken geweest bij een initiatief rond monetaire alternatieve systemen van collega’s op andere departementen.

De oplettende volgers wisten al dat ik nu dan officieel verkozen ben in de gemeenteraad van onze prachtige stad. GroenLinks is de grootste partij geworden van Utrecht en zal nu het voortouw nemen in de onderhandelingen voor het nieuwe stadsbestuur. Vandaag heb ik de hele dag op het stadhuis doorgebracht, allerlei formulieren moesten worden ondertekent en verder is er een foto van mij gemaakt. De afgelopen campagne heb ik helaas niet veel tijd gehad om deze weblog regelmatig bij te houden. Hopelijk lukt dit de komende tijd wel! Maar voor nu wil ik eigenlijk slechts één ding schrijven: Lieve vrienden, er zijn 265 Utrechters die door een directe stem op mij hun vertrouwen in mij en GroenLinks hebben uitgesproken. Ik ben daar enorm dankbaar voor en besef me dat ik vele verwachtingen waar moet maken. Daar heb ik erg veel zin in! Nogmaals bedankt voor je steun!

Frank Pels heeft vanavond bekend gemaakt dat hij zijn raadszetel wegens zeer onverwachte persoonlijke omstandigheden niet zal innemen. Hetgeen dus wil zeggen dat ik tóch komende donderdag lid van de gemeenteraad van Dronten word. Frank werd met 248 voorkeurstemmen verkozen tot 2e raadslid van GroenLinks waarmee hij mij uit de raad ‘verdreef”. Nu hij zijn zetel niet zal innemen kom ik als nummer 2 daarvoor in aanmerking.

Gedurende de avond kwamen er vele lieve en bemoedigende reacties binnen van politieke collega’s die het betreurden dat ik op basis van de verkiezingsuitslag niet in de gemeenteraad zou komen. Dank daarvoor!

In de raad ga ik nu aan het werk om alle doelen die we als GroenLinks hebben voor Biddinghuizen en Dronten in het algemeen te realiseren en ik zal dat doen in het volle besef dat we deze zetel grotendeels aan Biddinghuizen danken. Daar zijn we blij mee en dat schept vanzelfsprekend een bijzondere verantwoordelijkheid die ik ook in de richting van Biddinghuizen zal proberen vorm te geven

Met enige vertraging door de verkiezingsdrukte: ik ben uiteindelijk tweede geworden in de juryprijs voor beste weblog door Beste Webpoliticus. De Groningse lijsttrekker voor GroenLinks Mattias Gijsbertsen is uiteindelijk de waardige winnaar geworden. De motivering voor mijn tweede plaats was best aardig.

lees verder

Marcel van Bussel kondigt het einde van zijn weblog aan. Zijn partij haalde gisteren bij de verkiezingen 1 raadszetel. Van Bussel was lijstduwer en houdt het 8 jaar werken in de gemeenteraad voor gezien. Omdat hij zijn weblog is begonnen om uitleg te geven over zijn werk als gemeenteraadslid loopt dat nu dus ten einde. [...]

Het is voor 99% zeker dat ik vandaag (nou ja… het is inmiddels 3.30 uur) gekozen ben tot gemeenteraadslid voor GroenLinks in Dronten. Na het verlies van één zetel bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen is het een enorme opsteker dat we deze zetel vandaag weer terug veroverd hebben.

Na 7 jaar burgerraadslidmaatschap mag ik nu voor ‘het eggie’ gaan meedoen als gemeenteraadslid. Dat  maakt me erg blij en voelt als een mooie waardering voor mijn inzet de afgelopen jaren.

Alle kiezers die op GroenLinks hebben gestremd: mijn hartelijke dank!!

Ik vond het natuurlijk al leuk genomineerd te zijn… Maar op maandag won ik de landelijke prijs van bestewebpoliticus.nl voor het beste weblog van een (kandidaat-)raadslid. Leuk, ik kreeg er een hoop reacties op. Ik was nog wel het meest blij met de argumentatie van de jury dat ik klare taal gebruik. Het is wel gelijk een opgave natuurlijk, want ik moet echt proberen vaak te blijven schrijven.

Ook in het nieuws deze week: beschuldigingen van de Stadspartij dat het college de raad zou hebben misleid over de tram. Grote woorden, die Robert Prummel niet waar kan maken. Zijn ‘nieuwe informatie’, een ambtelijk concept-stuk dat op dubieuze wijze is verkregen, biedt absoluut geen basis voor zijn beschuldigingen. Sterker nog, alles wat Prummel uit dat stuk zegt te citeren, in de krant en op zijn weblog, had hij allang geweten als hij zijn raadsstukken eens had gelezen. Tot die conclusie komt het college ook, in een brief waarin de al geleverde informatie in herinnering wordt geroepen. Over de financien bijvoorbeeld, maar ook over allerlei andere knelpunten die nog nader onderzocht moeten worden.

De valse beschuldigingen van Prummel doen onrecht aan de integriteit van dit stadsbestuur en van Karin Dekker in het bijzonder. Zij, het college en de meerderheid van de raad gaan niet ‘blind van ambitie’ voort met de tram, maar hebben oog voor het grote bereikbaarheidsprobleem dat deze stad bedreigt. De tram is een middel – en tot op heden het beste middel – om dat probleem op te lossen.
Mijn conclusie: de verkiezingskoorts is bij de Stadspartij de afgelopen maanden wel érg hoog opgelopen…

Eindelijk is het dan zover. Vandaag zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Ik heb vanmorgenvroeg mijn stem al uitgebracht. Veel mensen (met name de mensen die actief zijn bij een politieke partij) hebben daar erg naar toegeleefd. Afgelopen weken is er campagne gevoerd. Veel organisaties hebben aandacht besteed aan de verkiezingen. Er waren dan ook talloze debatten de afgelopen weken. Ikzelf heb er inmiddels een stuk of 13 verkiezingsdebatten opzitten, en mijn collega’s hebben er ook nog een hoop gedaan.

Daarnaast zijn er acties gevoerd, werkbezoeken afgelegd, geflyerd en geplakt. In onze campagne vroegen we aandacht voor groen in de stad, voor energieverpilling met terrasverwarming, voor woningisolatie, en voor consumptiepatronen. Teams van onze partij hebben op verschillende plekken in de stad met flyers en informatie gestaan, er zijn in sommige wijken huis aan huis folders bezorgd. Ook kamerleden zetten zich in voor de lokale verkiezingen, afgelopen maandag bezocht kamerlid Ineke van Gent onze stad.

Bijzonder was de aandacht voor ’social media’ in de campagne. Digitaal campagnevoeren neemt een steeds prominentere plaats in. afgelopen maanden ben ik begonnen met twitteren, net als veel van mijn collega’s. Daarnaast houd ik al vanaf het moment van kandidaatstellen een weblog bij (wat in deze drukke tijden erg veel moeite kost om dat goed actueel te houden).

Achteraf vinden we natuurlijk altijd dat een aantal zaken anders of beter of vooral MEER had gekund (we hadden MEER acties moeten hebben, MEER moeten flyeren, MEER posters moeten plakken…) Maar wat we ons ook wel eens afvragen is hoeveel effect die paar weken lokaal campagnevoeren nu echt heeft. Hangen daar de zetels nu echt vanaf? laat die zwevende kiezer zich echt overtuigen door dat flyertje op de markt, of die poster die ze zien hangen langs de rondweg als je naar je werk gaat? ”Landelijke politiek overschaduwd de gemeenteraadsverkiezingen” kopt de Volkskrant vanmorgen (wat ik in het voorbijgaan op het station zag, want verder dan het ED een keer doorbladeren en als ik geluk heb een herhaling van het laatste nieuws, kom ik de laatste weken niet). Misschien moeten we wel concluderen dat de positief ontvangen optredens van Femke Halsema in landelijke tv programma’s wel meer uitmaakt dan al die inspanningen die we hier op lokaal niveau hebben gedaan. Mooi, denk ik dan maar, dat Femke gisteren is uitgeroepen tot “winnaar” van het slotdebat bij Pauw en Witteman.

Wat het ook wordt, en wat daar nu wel of niet toe heeft bijgedragen, vandaag is de kiezer aan zet. Wij hopen op een zetel winst, en natuurlijk nog liever 2. Vanavond weten we de voorlopige uitslag. En wat het ook wordt, daarmee zullen we het moeten gaan doen komende 4 jaar!

Iedereen heel veel succes!!!!

Ik ben veel te laat thuis van de leuke avond bij Nachttien in de Oosterpoort, waar ik lange rijen voornamelijk jonge kiezers netjes zag wachten totdat ze op de eerste plek in het land (naast Den Haag en Rotterdam) konden stemmen voor de gemeenteraad. Genoten heb ik ook van de optredens van DIO en Partysquad, maar nu moet ik toch echt slapen, want morgenochtend vroeg ga ik nog flyeren bij het hoofdstation en later bij de UB, maar ik kan het toch niet laten om dit even met jullie te delen:

Op zijn weblog Gelkinghe schrijft Harry Perton namelijk over mij dat ik zijn man in de raad zal zijn. Wat een eer! Hij zegt onder andere: "De Johan Neeskens van het stedelijke politieke speelveld dus, die op faire, maar harde en hopelijk zeer effectieve wijze de heren Prummel & Offerman van de Stadspartij uitschakelt."

Het leuke is dat ik via zijn blog ook nog begreep dat Catharina, de helft van de Digitolle Grieze-, mij ziet als "een vasthoudende terriër, die nooit aflaat en zijn opponent volkomen uitput"

En met al dit moois in het hoofd nu snel slapen. Kan niet wachten tot het morgenavond is!

moi!

Permalink | Leave a comment  »

Lieve lezer van dit weblog, Het is vandaag woensdag 3 maart 2010. Vandaag zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Als u per ongeluk op dit weblog terecht bent gekomen, welkom en lees even verder. Ergens in uw ladekastje ligt misschien die stemkaart. Waar had ik die stemkaart ook al weer gelaten? Vandaag doet het er toe in uw gemeente. [...]

Dit is één van mijn laatste berichten op deze weblog. Op 10 maart zwaait de oude gemeenteraad af en op 11 maart wordt de nieuwe gemeenteraad geinstalleerd. Ik kom daarin niet terug en zal daarom stoppen met webloggen.

Hoe gaat de nieuwe gemeenteraad van Groningen er uit zien? We hebben eigenlijk geen idee. Nergens heb ik een peiling gezien. De vorige keer in 2006 had het Dagblad van het Noorden zelfs drie peilingen: 4 februari, 18 februari en 6 maart. De verkiezingen waren toen overigens op 7 maart. Ook de Groninger Gezinsbode had toen een enquête. En het verleden heeft RTV-Noord ook wel eens een peiling laten doen naar de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in Groningen. Nu niets daarvan in de media. Dat zal vast door geldgebrek komen.

Toch is het volgens mij redelijk goed mogelijk een prognose te geven van de uitslag. Ik baseer mij vooral op het gegeven dat doorgaans 80% van de uitslag van gemeenteraadsverkiezingen bepaald wordt door de landelijke trend. Voor Groningen gaat dat vast ook op. Het is een grote stad en communicatie met de kiezers gaat vooral via de massamedia, lees de landelijke media. Natuurlijk zijn er veel lokale media, maar toch zijn er altijd hele volksstammen in de stad die niet eens weten wie burgemeester van Groningen is, maar wel gaan stemmen. Vier jaar geleden werd misschien wel 90% van de uitslag in Groningen door de landelijke trend bepaald. Er waren toen geen belangrijke thema’s. ‘Soep zonder ballen’, schreef het Dagblad van het Noorden destijds. Dit keer is het anders met spraakmakende onderwerpen als het Groninger Forum en de RegioTram.

Voor mijn prognose heb ik gekeken naar de peiling van de Politieke Barometer van 25 februari en die vergeleken met de landelijke vertaling van de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen van 7 maart 2006. De verschillen daartussen bepalen dus het grootste deel van de uitslag in de stad. Verder heb ik nog gekeken naar de peiling in Het Parool van afgelopen zaterdag voor de gemeenteraad in Amsterdam, vanwege de omstreden Noord-Zuidlijn. Het blijkt dat de partij Red Amsterdam, die fel tegen afbouwen van de Noord-Zuidlijn is, maar op één zetel gepeild wordt. Ook de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen 2006 in Leiden heb ik bekeken.  Daar ging het toen vooral of er light-railtrein door de binnenstad moest komen. Maar ook daar waren de verschuivingen door dat onderwerp beperkt.

Al met al kom ik zo op de volgende prognose.

	GR06	GR10
	raad	prognose
PvdA	12	8
SP	7	5
VVD	5	5
GroenLinks	5	5
CDA	3	3
CU	2	3
SPG	2	3
D66	2	5
SenS	1	1
PvG	-	0
PvdD	-	1
totaal	39	39

Ter toelichting nog enkele opmerkingen. De PvdA doet het sinds de val van het kabinet wel beter, maar is landelijk nog lang niet op het niveau van 2006, toen de partij op 49 zetels in de Tweede Kamer stond. GroenLinks doet het landelijk weliswaar iets beter dan in 2006, maar zal stemmen mislopen door de deelname van de Partij van de Dieren. Waarschijnlijk niet een hele zetel, maar zoveel dat zetelwinst erg moeilijk wordt. De ChristenUnie had de vorige keer al bijna drie zetels, door de betere landelijke trend moet die derde zetel nu haalbaar zijn.

De Stadspartij moet het deze keer zonder stemmentrekker Geert Spieker stellen. Daar staat tegenover dat ze wel een scherp profiel hebben met hun standpunten over het Forum en de tram. Daarom drie zetels, maar vier zou ook kunnen. D66 is ook moeilijk te schatten. Winst in zeker, maar hoe veel? Ik schat vijf zetels, maar zes zetels zou ook nog kunnen.  Tot slot de Partij voor de Dieren. Gezien hun uitslag bij de Provinciale Statenverkiezingen in Groningen in 2007 halen ze zeker één zetel. Deels door mensen die anders niet zouden gaan stemmen, deels door kiezers die van andere partijen komen en dan het meeste van GroenLinks. Tot zover mijn voorspellingen. Voor wat het waard is. Woensdagnacht is de enige echte uitslag.

Update 3 maart 19.00 uur. Gisteravond was er een nieuwe peiling van de Politieke Barometer. GroenLinks steeg daar van 11 naar 13 zetels in de Tweede Kamer. Dit betekent voor mijn prognose voor de gemeenteraadsverkiezingen in Groningen dat ik GroenLinks nu op 6 zetels schat en de SP op 4 zetels, want de SP zakt landelijk steeds verder weg. En nog een aanvulling op mijn bericht van gisteren over de Stadspartij. Die hebben serieus kans op 4 zetels. Dat zal dan waarschijnlijk ten koste van de PvdA gaan.

Na weken campagnevoeren is het nu tijd voor de eindspurt. Nog maar heel even en de stemlokalen gaan dan echt open. Het is een leuke, maar soms ook zware campagne geweest. Veel debatten natuurlijk, maar ook folders uitdelen op straat. En wat zeg je nu eigenlijk als iemand zegt op je te willen stemmen in ruil voor het haar vergezellen, als date, naar een gala. Leg dit maar eens uit aan je vriendin. Maar nu, vlak voordat de stembussen openen, toch nog even een politieke oproep via dit weblog. Ga vooral stemmen, je stem maakt echt het verschil! En als je dan in het hokje staat en een naam mag aankruizen, denk dan vooral even aan een stem op mij. GroenLinks Utrecht, lijst 2 nummertje negen. Ik kan je stem zeer goed gebruiken.

De laatste dagen krijg ik van veel mensen de vraag wat het verschil tussen GroenLinks, D66 en Leefbaar Utrecht is. Welnu, ik zal die vraag proberen te beantwoorden. Eerst zal ik mij richten op de overeenkomsten. D66 en Leefbaar Utrecht delen onze ambitie om de stad, dorpen en buurten duurzamer te maken. Wel is het natuurlijk zo dat GroenLinks wat dat betreft het meest ambitieus is. Wij willen de komende jaren fors investeren in meer geïsoleerde huizen, zonnepanelen, windmolens, energieteams en een verbetering van het openbaar vervoer. Het verschil is vooral te vinden in de sociale standpunten. Zo wil D66 nog verder bezuinigen op welzijnswerk. Dat zien wij als GroenLinks in deze economisch slechte tijden niet zitten, sterker nog wij willen juist investeren in welzijn. Een groot probleem in Utrecht zijn de wachtlijsten voor huurwoningen. Leefbaar Utrecht wil ‘Utrecht voor de Utrechters’ behouden en dus weinig doen aan het bestaande tekort aan woningen. GroenLinks maakt een andere keuze en kiest er bewust voor de bestaande woningvoorraad te renoveren, verbeteren en vergroten.

Hopelijk heb je nu voldoende informatie om woensdag 3 maart je stem te bepalen. Ik hoop natuurlijk van harte dat je voor mij kiest, Lijst 2: GroenLinks, nummer negen. Ga in ieder geval stemmen, én vergeet vooral je stemkaart en paspoort niet! De stembureaus zijn tot negen uur ’s avonds geopend. Veel succes!

Kijk vooral voor meer informatie op www.GroenLinksUtrecht.nl

Vorige week liepen de gemoederen hoog op in wijkcentrum de Ronde aan de Tongelresestraat. Aanleiding was een debat over onder andere de vestiging van een voorzieningen voor maatschappelijke opvang in de Kwartelstraat. De buurt is hierop tegen, zij willen in het Angelahuis, het pand waar het om gaat, een spilcentrum realiseren, samen met de basisschool aan de Reigerstraat.

De buurt verwijt een deel van de politieke partijen, waaronder GroenLinks, dat zij niet luistert naar de buurt. Hoe kan het nu dat politieke partijen allemaal zeggen dat ze burgerparticipatie heel belangrijk vinden, maar vervolgens niet luisteren naar de argumenten van de bewoners, en naar de alternatieven die voorgesteld zijn?

Helaas was de toonzetting tijdens het debat in de Ronde erg negatief. Bovendien kreeg ik weinig ruimte om ons standpunt toe te lichten. Dat betreur ik. Daarom heb ik namens onze fractie deze verklaring opgesteld, die ik publiceer op onze website, mijn weblog en toe zal sturen aan bewoners en bewonersorganisaties die om ons standpunt gevraagd hebben.

GroenLinks en burgerparticipatie

Vooropgesteld: GroenLinks is voor burgerparticipatie. Dit staat inderdaad in ons programma. Er staat echter ook dat de Raad verantwoordelijk is om eerst de kaders te bepalen. Dit is de taak van de Raad, wij moeten daarbij het algemene belang wegen. Daarbinnen wil GroenLinks veel ruimte geven voor inbreng van bewoners bij bv de keuze voor buurtprojecten en besteding van wijkbudgetten.

Overigens staat in ons programma ook dat wij groot belang hechten aan de realisatie van opvangvoorzieningen voor daklozen. Wij vinden dat de gemeente haar rug recht moet houden als er weerstand ontstaat vanuit wijken en buurten bij het aanwijzen van locaties voor huisvesting, maar dat zij de buurtbewoners wel actief moet betrekken bij de invulling van de randvoorwaarden van de voorzieningen en dat alles in het werk gesteld moet worden om overlast te voorkomen.

Standpunt van GroenLinks ten aanzien van de keuze voor maatschappelijke opvang aan de Kwartelstraat

Begin 2008 stelde de raad het protocol maatschappelijk opvang vast. Dit zijn de kaders die de gemeenteraad heeft meegegeven aan het College. Hierin staan de spelregels waaraan voldaan moet worden bij het zoeken naar de 6 prioritaire voorzieningen voor maatschappelijke opvang (waarvan het Zorghotel dat beoogd is aan de Kwartelstraat er een is). In het protocol staat dat er rekening gehouden met worden met weerstand tegen de voorzieningen, en dat er daarom zorgvuldig overleg gevoerd moet worden met omwonenden. Tegelijkertijd kan het niet betekenen dat weerstand een reden is om af te zien van het vestigen van voorzieningen, aangezien die noodzakelijk zijn om bepaalde problemen in de stad aan te pakken. In het protocol worden procedures afgesproken voor de locatiebepaling van voorzieningen voor maatschappelijke opvang en vastgelegd hoe er afspraken gemaakt moeten worden met omwonenden en ondernemers over de invulling van de voorzieningen. Daarnaast staat er in dat het College van B&W eindverantwoordelijk is voor de keuze van de locatie. De Raad wordt hierover geïnformeerd. De gemeenteraad is unaniem akkoord gegaan met deze kaders.

Het College is vervolgens samen met zorginstellingen begonnen met de zoektocht naar locaties. Hiervoor is een lange lijst van gebouwen onderzocht. Uiteindelijk is er een lijst panden uitgekomen dat geschikt is volgens de criteria die in het protocol staan.

Toen de Kwartelstraat naar voren kwam, bleek dat de bewoners voor dit pand een ander idee hadden. De buurt diende hiertoe een initiatiefvoorstel in, vlak voordat de lijst met opvanglocaties bekend zou worden. GroenLinks vond het erg vervelend dat beide initiatieven ongeveer gelijktijdig naar voren kwamen (dat is de informatie die wij toen hadden). GroenLinks vond het plan van de buurt interessant maar constateerde ook dat het spilcentrum voor de Reigerlaan pas voor 2011 op de planning stond en dat het College een opdracht van de Raad uitvoerde om maatschappelijke opvangvoorzieningen te realiseren. Het College heeft toen toegezegd om in overleg te gaan met de buurt en alle opties mee te wegen bij het besluit voor de bestemming van het Angelahuis.

Dit is wat ons betreft de huidige stand van zaken. Tijdens het debat hoorden we dat bewoners zelf een lijst hebben gemaakt met alternatieve panden in of aan de rand van de wijk en hierover op die ochtend zelf overleg heeft gehad met het College. Een van de aangedragen alternatieven is het NRE terrein. Ons is toegezegd dat het College deze opties meeweegt in aanloop naar haar definitieve besluit. Onze fractie kan niet overzien of de panden die aangedragen zijn geschikt zijn voor de opvang, immers, daar gelden allerlei randvoorwaarden voor zoals vastgelegd in het protocol. Zoals afgesproken in het protocol is het College verantwoordelijk voor de locatiekeuze. De gemeenteraad moet toetsen of zij dit zorgvuldig heeft gedaan, op basis van de afspraken zoals vastgelegd in het protocol. Aangezien het College de keuze nog niet heeft gemaakt, en de Raad dus logischerwijs nog niet geïnformeerd is over het verloop en de uitkomst, is het nu te vroeg om te toetsen of de regels goed zijn nageleefd.

Vorige week woensdag tijdens het debat heb ik dan ook het standpunt ingenomen dat onze fractie al ruim 2 jaar in de Raad heeft, namelijk:

1. De gemeente is verantwoordelijk voor het realiseren van opvanglocaties;
2. Daar hebben we met elkaar bepaalde regels voor afgesproken (protocol maatschappelijk opvang). Daar moet het College zich aan houden, maar de Raad ook;
3. De Kwartelstraat is een van de locaties die uit het onderzoek naar voren is gekomen. GroenLinks gaat ervan uit dat de zoektocht naar locaties zorgvuldig is gebeurd en dat alle mogelijkheden hierbij gewogen zijn;
4. Bewoners uit de omgeving hebben zelf gezocht naar alternatieven en een lijst met panden aangereikt aan het College. Wij gaan er van uit dat het College, zoals is toegezegd aan de Raad, serieus in gesprek is met de bewoners en de aangedragen alternatieven dan ook zal meewegen voor zowel het zorghotel als het toekomstige spilcentrum;
5. Het College heeft nog geen besluit genomen. GroenLinks vindt dat we dat besluit moeten afwachten, en tot die tijd houden wij ons aan datgene wat is afgesproken in het voortraject. De Raad kan achteraf wel controleren of het College zich aan de afspraken heeft gehouden maar dat kan pas als het College heeft besloten, en niet midden in het traject.
6. Wij vinden het niet kies als politieke partijen in bijeenkomsten met bewoners een ander standpunt innemen dan dat zij in de raad hebben gedaan, en vragen ons dan ook af wat dat waard is. Immers, met het vaststellen van het protocol heeft de gemeenteraad unaniem besloten dat het College verantwoordelijk is voor de locatiekeuze. GroenLinks wil buurtbewoners serieus nemen en daarbij staat eerlijkheid voorop. Wij willen bewoners geen beloftes doen over alternatieve locaties als wij die niet waar kunnen maken.

Namens de fractie van GroenLinks,

Renate Richters, lijsttrekker en woordvoerder maatschappelijke opvang.

Ik ben deze maand druk bezig om een nieuw boek af te ronden. Het is een uitwerking van de lezingen die ik de afgelopen jaren heb gegeven over de opkomst van een nieuw type sociale professional (zie de powerpoint-presentaties op de pagina ‘lezingen’). Het boek verschijnt in juni en, zoals dat tegenwoordig altijd gaat, de voorkant en achterkant zijn al af. Zie hieronder:

Eropaf!

De nieuwe start van het sociaal werk

Aan het welzijnswerk hangt tegenwoordig de onverbiddelijke geur van overbodigheid. Het is in de ogen van velen een praatjesmakende en nietszeggende sector. Om die reden bungelen welzijnswerkers onderaan de professionele statusladder en moeten zij elk begrotingsjaar voor hun baan vrezen. Op zoek naar een verklaring voert Jos van der Lans de lezer langs de spijkerbroekenrevolutie van de jaren zeventig naar de actuele wereld van grote instellingen, die zich steeds verder hebben afgezonderd van de leefwereld van burgers.

Maar het tij keert. Op steeds meer plekken onttrekken professionals zich aan de bureaucratie en gaan eropaf. Dit nieuw type sociaal werkers gelooft niet langer in het oplossend vermogen van instituties, maar in de eerste plaats in de kracht van mensen zelf. Zij verstaan de kunst van het verbinden. Zij brengen sociale netwerken tot leven, zij koppelen mensen aan elkaar, zij verbinden dromen met mogelijkheden, mensen met kansen. Zij tekenen, aan de vooravond van een ingrijpende bezuinigingsronde, voor een nieuwe start van het sociaal werk.

In zijn succesvolle boek Ontregelen pleitte Jos van der Lans voor een herovering van de werkvloer door professionals om te ontsnappen aan de vervreemdende regelzucht en proceduredwang in de publieke sector. In Eropaf! werkt hij die gedachte uit voor het sociaal werk.

Aan wat er tussen de voorkant en de achterkant moet komen te staan wordt de komende maand nog hard gewerkt. Er ligt nu een eerste manuscript. Dat heb ik inmiddels verspreid onder mijn trouwe meelezers en criticasters. Maar het lijkt mij aardig om via mijn weblog een oproep te doen voor meer kritische meelezers. Immers, hoe meer commentaar, hoe beter het boek. Wie voelt zich geroepen? Wie wil het manuscript lezen en van commentaar voorzien? Meldt u zo snel mogelijk, want op 1 april (geen grap) moet ik het definitieve manuscript inleveren bij mijn uitgeverij Augustus. Wil ik opmerkingen kunnen verwerken, dan moet ik het commentaar ten minste een week van te voren, maar liefst eerder, binnen krijgen. Mail naar: info@josvdlans.nl

De raadsvergadering van februari was de laatste reguliere vergadering van de raadsperiode 2006 - 2010. Voor mijzelf en nog ongeveer twintig anderen de laatste echte vergadering als raadslid, want wij komen niet terug na de verkiezingen. Velen grepen de gelegenheid aan om bij hun woordvoering te zeggen dat het hun laatste bijdrage was. Ik heb dat niet gedaan, ook omdat er geen enkel onderwerp op de agenda stond, waarvan ik woordvoerder voor GroenLinks ben. Ik had nog wel een stemverklaring kunnen doen over een hamerstuk, maar heb daarvan afgezien. Ik heb lang genoeg gesproken in raad. Een stemverklaring meer of minder voegt er niets aan toe.

Van de raadsvergadering zelf heb ik nog nooit zo weinig gevolgd als deze keer. Ik heb veel tijd besteed op onze fractiekamer aan de verkiezingscampagne en aan het zoeken naar een baan. Die dingen waren even belangrijker. Aan de stemmingen heb ik natuurlijk wel meegedaan.

Twee discussies heb ik wel goed gevolgd. De eerste was n.a.v. de mondelinge vragen van het CDA over de bewering van de VVD eerder die week dat de RegioTram niet over het spoor kan gaan rijden. Dat had de VVD gehoord van ProRail. Zoals verwacht mocht worden zei het college dat dat niet klopte. Bovendien werd een brief van ProRail rondgedeeld waarin ProRail liet weten niet eens met de VVD-fractie in Groningen te hebben gesproken. De VVD met de mond vol tanden zou je zeggen, maar VVD-fractievoorzitter Betty de Boer volharde doodleuk in haar eigen gelijk: zij was verkeerd begrepen: het ging alleen over het hoofdspoornet naar Assen. Dit bericht van OOG-TV laat zien dat dat misverstand dan wel haar eigen schuld was. En De Boer ging helemaal niet in brief van ProRail. Dat was ook geen redden meer aan, want het volkomen in tegenspraak met wat zij een dag eerder in de raadscommissie had gezegd: ”De directeur van ProRail, Bert Klerk, hebben wij gesproken.” Niet dus.  Tja. Betty de Boer is dan wel fractievoorzitter van de grootste oppositiepartij, maar haar optreden deze vier jaar kwam te vaak neer op eerst maar wat roepen en niet druk maken over het wel klopt.

Het andere onderwerp dat ik goed gevolgd heb was de discussie over Jongerenhuisvesting. Twee onderdelen waren daarbij belangrijk. Ten eerste de plannen om tot en met 2014 in de bestaande stad 3.900 nieuwe permanente en 1.800 tijdelijke wooneenheden voor jongeren te bouwen. De plannen en de locaties zien er of het algemeen erg kansrijk uit, dus succes lijkt verzekerd. Zeer opmerkelijk was dat de Stadspartij met deze plannen instemde. Momenteel voeren ze flink campagne voor een studentencampus buiten de stad op Zernike of het terrein van de SuikerUnie. Dat mag natuurlijk, dan verwacht je niet dat de plannen steunen om bijna 6.000 eenheden te bouwen in de bestaande stad. Die campus van hun is dus gewoon verkiezingsretoriek.

Het andere belangrijk onderdeel van de debat ging over de maximaal aantal kamerverhuurbedrijven per straat, nu 15%. Het college is eindelijk zover dat één norm voor de hele stad veel te rigide is. Als GroenLinks-fractie vonden we dat altijd al. Wij roepen al jaren om maatwerk voor kamerverhuurbedrijven. Zo is het onbegrijpelijk dat in zeer geschikte straten de boel op slot zit, terwijl in andere straten woningen tot kamerverhuurbedrijven verbouwd worden die daar nooit voor bedoeld zijn. Wethouder Frank de Vries zei in de media dat hij graag in discussie wil over de 15%-norm, maar geen idee heeft waar het toe zal leiden. Als GroenLinks-fractie hebben dat wel. Wij kijken vooral naar het type woning. Samen met collega Harrie Miedema hebben we zelf ideeën voor maatwerk ontwikkeld. Zie hier.

De SP (u weet wel de partij die het lokaal hier in Dronten de afgelopen jaren zo beroerd heeft gedaan dat ze nu niet meer met de verkiezingen  voor de gemeenteraad meedoen) heeft het nodig gevonden vandaag de verkiezingsborden met de partijen die wel mee doen aan de raadsverkiezingen van komende woensdag te bekladden met de leus: ‘Geen kantoorvilla’s aan de West’.

Hoezeer ik het met de inhoud van de boodschap eens ben (immers GroenLinks was altijd al tegen dit onzalige plan) vind ik het behoorlijk aanmatigend van de SP om dit op deze manier te doen.  De raad heeft in meerderheid (CDA, VVD en ChristenUnie)  besloten om deze kantoren te bouwen. Daar doe je nu niets meer aan, het is geen onderwerp van de verkiezingen en de SP kan er na de verkiezingen in de raad niet meer over meepraten.

Twee jaar geleden leverde het veel gedoe op toen ik mijn ‘halverwege de raadsperiode balans’ opmaakte en concludeerde dat de SP “drie nagenoeg verspilde zetels” waren. Toen sprak ik de hoop uit dat ik dit nu zou moeten terugnemen. Helaas is dat niet het geval en hebben we aan vier jaar SP in de gemeenteraad van Dronten niets meer te danken dan de afsplitsing van een zetel en daarmee de komst van een raadslid dat daar enkel zat (nou ja, zelfs dat niet eens) om geld in zijn zak te steken.

Je zou mogen verwachten dat een partij die de kiezers zo verschrikkelijk heeft  laten zitten een beetje met stille trom het politieke toneel zou verlaten. Bij de laatste raadsvergadering gebeurde dat heel letterlijk doordat de SP de raadszaal verliet om niet aan de laatste stemming deel te hoeven nemen. Meer symbolisch kon het haast niet. Maar nu zo terug willen komen op een onderwerp waarvan de besluitvorming is afgerond en een bekladding van de posters van partijen die wel aan de verkiezingen meedoen kan ik alleen veroordelen. Schande!

Kerstpakkettenactie gemeente is goed initiatief, maar matige respons ideële pakketten.

Op 7 november 2009 vroeg HeerlenMondiaal per brief aandacht van de gemeente voor het feit dat de kerstpakketten niet meer voor een gedeelte door de Wereldwinkel zouden worden geleverd. HeerlenMondiaal was daarbij in de veronderstelling dat er geen ideële doelen meer zouden worden gesteund. Dat was volgens HeerlenMondiaal niet goed verenigbaar met Heerlen Millenniumgemeente, waar toch van de gemeente verwacht mag worden dat ze oog heeft voor de bevordering van eerlijke handel en Fair Trade producten en dergelijke. (Zie mijn Berichten Vanaf de Zijlijn nr. 14 en het bericht van 8 november 2009 op mijn weblog Harrie Winteraeken online www.hwinteraeken.blogspot.com)

Niet snel daarna gaf de gemeente tekst en uitleg. De gemeente heeft vanaf 2009 gekozen voor de ‘Makro keuzecarrousel’. Dat heeft bedrijfsmatig voordelen in de vorm van minder werk voor de gemeenteambtenaren en een grotere efficiëntie. En de Makro keuzecarrousel biedt de medewerkers veel meer keuzevrijheid. Zo konden de medewerkers nog steeds kiezen voor een Fair Trade kerstpakket, al wordt dit dan niet door de Wereldwinkel geleverd. Maar de keuzecarrousel biedt ook de mogelijkheid om te kiezen voor een energiepakket en donaties aan de Voedselbank, Oxfam Novib, Doe een wens of War Child. Deze keuzemogelijkheden heeft de gemeente toegevoegd aan de bestaande mogelijkheden die in totaal uit 32 verschillende kerstpakketten bestaat. De medewerkers hebben zo meer keuze dan in voorafgaande jaren en het staat de medewerker vrij welk cadeau van de gemeente hij aan zichzelf of een ander geeft. Als de keuzecarrousel een succes blijkt, dan wordt deze ook de komende jaren gehandhaafd.

HeerlenMondiaal is het met de gemeente eens dat dit ruime aanbod van ideële pakketten voldoet aan de Millenniumdoelstellingen.
En of het een succes is? Onlangs kreeg HeerlenMondiaal de cijfers van de kerstpakkettencarrousel.
In totaal zijn er in Heerlen in 2009 1378 pakketten uitgegeven. Hieronder de verdeling van een deel daarvan:

Opsomming verschillende kerstpakketten met hun aantal en percentage:
1. Funshopping gegarandeerd: 310 keer, 22,5 %.
2. Silver surprise: 126 keer, 9,1 %.
10. Eerlijk is heerlijk (Fair Trade): 46 keer, 3,3 %.
23. War Child: 17 keer, 1,2 %.
24. Voedselbank: 14 keer, 1,0 %.
25. Oxfam Novib: 11 keer, 0,7 %.
26. Groen sparen (energiepakket): 9 keer, 0,6 %.
27. Stichting Doe een Wens: 8 keer, 0,5 %.
In totaal zijn 1378 pakketten uitgegeven.

In totaal kozen in 2009 105 ofwel 7,6 % van de medewerkers voor een ideëel pakket of gift. Dat is fors minder dan het aantal kerstpakketten van de Wereldwinkel dat de jaren ervoor werd uitgegeven. In 2008 kozen ongeveer 180 medewerkers voor een kerstpakket van de Wereldwinkel en in 2007 waren het er 268. HeerlenMondiaal vindt dus de uitgifte van ideële pakketten en giften aan goede doelen in verhouding maar mager.

Gladheidsbestrijding voor fietsers kan nog steeds beter.

Vorig jaar na de winterperiode heeft de Fietsersbond Parkstad Limburg aandacht gevraagd bij de Parkstad gemeenten voor de gladheidsbestrijding op fietspaden en fietsstroken. (Brief van 21 maart 2009, zie mijn Berichten Vanaf de Zijlijn nr. 12 en ‘Gladheid kan nog beter bestreden worden’, 23 maart 2009 op mijn weblog Harrie Winteraeken online www.hwinteraeken.blogspot.com ). De gladheidsbestrijding was vorig jaar op veel plaatsen bijzonder slecht geweest. Vooral op fietsstroken was de van de weg geschoven sneeuw bevroren en zorgde dat fietsstroken voor een groot deel onberijdbaar waren. En dat terwijl op de naastgelegen weg weer normaal werd gereden, zonder rekening te houden met fietsers op de rijstrook.

Tijdens ambtelijk overleg in oktober 2009 kregen vertegenwoordigers van de Fietsersbond een brief overhandigd waarin het volgende werd meegedeeld:
“De gladheidsbestrijding wordt in Parkstad verband uitgevoerd. Zowel voor als na het winterseizoen wordt met alle gemeentes besproken hoe de gladheidsbestrijding geoptimaliseerd kan worden. De Rd4 voert de bestrijding uit”.
“Ook de gemeenten hebben in een eerder stadium geconstateerd dat met name vrijliggende fietspaden kapot worden gereden door strooiers. Met name als het rondom het vriespunt is omdat de grond dan redelijk zacht is. De gemeenten hebben toen besloten om kleinere machines in te zetten op fietspaden. De kans dat een fietspad kapot wordt gereden is veel kleiner. Mocht dit toch gebeuren, dan herstelt de gemeente dat weer. Zo moest het afgelopen seizoen het fietspad Terhoevenderweg / Akerstraat-Noord worden hersteld”.

“De gemeentes streven naar een optimale balans tussen de veiligheid en de kosten. Het aankomend seizoen (2009 – 2010) wordt wederom een efficiëntieslag gemaakt, zodat de gladheidsbestrijding nog sneller uitgevoerd wordt. Dit door middel van een beter geautomatiseerde aansturing van de zoutstrooiers en de strooiroutes worden efficiënter gereden. Daardoor kunnen binnen 3,5 uur de vastgestelde routes worden gereden. Een uitbreiding van de te strooien routes vinden de gemeentes niet noodzakelijk”.

De gemeenten erkennen de problemen bij fietsstroken: “Bij langdurige sneeuwval worden de wegen sneeuwvrij gemaakt. Bij het sneeuwschuiven moet de sneeuw naar de kant van de weg worden geschoven. Een andere plek is er niet. Als er een aanliggend fietspad is, wordt deze grotendeels bedekt door de weggeschoven sneeuw. Deze situatie is in Parkstad ook besproken. Wij streven erna om de fietspaden zo veel mogelijk vrij te houden maar dat is niet altijd mogelijk omdat er gewoonweg geen plek is voor de weggeschoven sneeuw”.

Tijdens de afgelopen winter is weer gebleken dat gladheidsbestrijding op fietspaden en fietsstroken nog steeds extra aandacht behoeft. Op fietspaden gaat het hier en daar heel goed, en op andere plekken is het knudde. Zo reed ik in Sittard een keer over een besneeuwde weg terwijl de naast gelegen vrijliggende fietspaden volkomen vrijwaren van sneeuw. Wat vaker wordt beweerd, dat er ook veel fietsverkeer nodig is om het zout in te rijden, ging daar niet op. Wellicht heeft men daar gewerkt met een borstel in combinatie met zout? Ook binnen Heerlen waren er grote verschillen. Daarnaast krijgen vooral kleine stukken fietspad bij kruisingen en bushaltes geen aparte gladheidsbestrijding. Daar wordt de fietser gedwongen op de straat op de gaan?

De gladheidsbestrijding op fietsstroken is ook de afgelopen winter vaak problematisch geweest. Dat bij het eerste sneeuwruimen van de weg, de sneeuw voor een groot deel op de fietsstrook terecht komt, is te begrijpen. Maar het is niet nodig dat de rotzooi er de hele koudeperiode blijft liggen. De Fietsersbond heeft er in overleg en via ‘Mijn slechtste fietspad’ van de website www.fietsersbond.nl op aangedrongen dat nadat de eerste ruiming heeft plaatsgevonden, er een nabehandeling gebeurt waarbij specifiek fietsstroken wel voor een groot deel worden meegenomen. Daags na de sneeuwval kunnen fietspaden dan weer grotendeels berijdbaar zijn en dat zou een forse verbetering zijn.

Harrie Winteraeken
Voorzitter Fietsersbond afdeling Parkstad Limburg.

Hard Gras 69 – Het geval Sneijder

Titelverhaal slaat op een leuke mailwisseling tussen Henk Spaan en Hugo Borst over wie er wel en wie niet mee moet naar Zuid Afrika, zoals ik op mijn weblog ook al sinds juni aan het speculeren ben. Opvallende keuze van Spaan: Sneijder niet meenemen ter wille van de teamgeest.

De inhoudsopgave is op onverklaarbare wijze verdwenen, jammer. Bob Dijkshoorn in de jeugd van AZ. Zijn vader laat zich van een kwetsbare kant zien. Leo Verheul is de enige Nederlandse journalist die ooit door Maradona werd gebeld. Hij schrijft de geschiedenis van zijn ‘vriendschap’ met de Argentijnse ster. Peter de Waard vergelijkt de rechtsbacks Van den Burgh en Romeijn, waarna Erik Brouwer, het lijkt wel een geschiedenisnummer, het eerste kampioenschap van Ajax tot leven brengt. Een kort gedicht van Theun de Winter over Robert Enke en een uitgebreide maar daarom niet minder leuke lezerspost sluiten dit nummer af.

Leuk. Niet meer dan dat.

Quote: “Omdat ik er niet in slaagde om dat andere fenomeen, Harry Vermeegen, ervan te overtuigen om zijn gebruikelijke act achterwege te laten, maar genoegen te nemen met een uniek interview zag ik me genoodzaakt om het weerzien met Maradona nogal vrij te vertalen.” (blz. 54)

Nummer: 10-003
Titel: Hard Gras 69. Het geval Sneijder
Auteur: Diversen (Erik Brouwer, Leo Verheul, Nico Dijkshoorn, Peter de Waard, Henk Spaan, Hugo Borst)
Taal: Nederlands
Jaar: 2009
# Pagina’s: 112 (477)
Categorie: Sport (Voetbal)
ISBN: 978-90-468-0672-2

Zucht. Ik zit na een campagnedag in de trein, onderweg van Groningen naar Breda en laat de vermoeidheid van me afglijden op de blauwe stoelen van de vernieuwde koploper richting Den Haag.

Ik bedenk me dat er al weer bijna een half jaar voorbij is sinds ik het laatste stukje op mijn weblog typte. Zo’n 160 lege bladzijden die ik nooit van zijn leven meer ga vullen. Er is weer zo veel gebeurd sinds 24 september 2009.

De verkiezingen hebben totnogtoe een zware wissel getrokken. En toen vorige week het kabinet viel, en het besef drong niet eens direct tot me door, betekende dat dat mijn geplande vakantie van April ook niet door zou gaan. En zo hobbel ik van campagne naar campagne.

Het is, op één vrije week in december na, nu al weer dertien maanden geleden dat ik vakantie heb gehad. Uruguay, met Cbi en Perla. Met hen heb ik ook dit jaar de jaarwisseling gevierd. Cbi was in goede doen, ging zelfs de halve avond jammen. Hij hoefde die week even geen kuur. Gelukkig nieuwjaar, wensten we elkaar. Een nieuw decennium.

Verder lijkt zo’n beetje alles in het teken te staan van de campagne. Ik zie de collega-politici vaker dan mijn eigen vrienden, heb de laatste weken vaker debatten dan scharrels en heb door de drukte al  meerdere malen een spijkerbroek uit de wasmand moeten trekken omdat zelfs het draaien van een wasje er als gevolg van de strakke planning bij inschiet. En als ik dan een moment voor mezelf heb, zit ik inderdaad liever in de kroeg met wat vrienden, dan turend voor mijn wasmachine.

Afgelopen dinsdag was het verkiezingsdebat van het platform Marokkanen. Het ging over integratie, en of die nu wel of niet van de grond komt. Normaal ben ik daar heel positief over, maar het feit dat het debat gelijk met de olympische tien kilometer schaatsen was gepland, getuigde daar niet van. Toen het debat eenmaal afgerond was kon ik nog net snel genoeg naar huis fietsen om Sven zijn verkeerde wissel te zien maken. Verbijsterd zat ik vastgeketend aan mijn stoel. Zelfs de politicus had er geen woorden voor.

Volgende week is het drie maart. En nog één keer kan de Bredanaar op mij stemmen. En als alle andere lijsttrekkers na de verkiezingen stoppen met bloggen, neem ik me voor het omgekeerde te doen. De campagne is voorbij, ik heb er hopelijk weer wat tijd voor.

Dagelijks? Ik vrees van niet. Die dwangneurose ben ik de afgelopen maanden kwijtgeraakt. Ik kijk door het raam van de treincoupé naar buiten en zie de lichten van het station van Amersfoort. Zelfs die lijken anders te schijnen dan elders. Ik klap mijn scherm dicht. Niets wordt zoals het was.

Vandaag ontving ik een e-mailtje van Beste Webpoliticus. Ik sta op de shortlist van de uiteindelijke drie kanshebbers om de juryprijs in de categorie Beste Weblog te winnen. De prijs wordt ter plekke uitgereikt, dus ik ben verzocht door te geven waar ik maandag campagne aan het voeren ben. Ik voel me net zo'n wielrenner die zijn whereabouts moet opgeven. Gelukkig maar dat ik geen hoogtestage in Mexico gepland heb staan!

lees verder

Dorpspolitiek. Het blijft wennen. Een recentelijk bericht van Belinda Goransson (VVD) geeft de kritieke toestand van de plaatselijke politiek uitstekend weer. Zo trekt zij openlijk de integriteit van een collega politicus (ondergetekende) in twijfel n.a.v. een recentelijk dagbladinterview over de plaatselijke begraafplaats.

Niet op de inhoud, maar op de man?

Op haar weblog trekt Belinda de lezers naar de conclusie dat ik niet integer zou zijn. Zonder enige nuancering. Daarmee speelt zij gevaarlijk op de persoon. En dat kan nooit de bedoeling zijn. Het gewraakte artikel handelde tenslotte over mogelijk gemeentebeleid. En niet met naam genoemde personen.

Ongeloofwaardige politiek

Nader bekeken kun je wellicht spreken van onzorgvuldigheid door ondergetekende. En misschien van het niet goed controleren van bronnen. Maar om daarmee een collega politicus direct te bestempelen als leugenaar (quote van haar website: "En wat is nu echt schandelijk! Het bericht is niet waar!"). Tsja, dat maakt uiteindelijk de gehele politiek ongeloofwaardig.

Voor GroenLinks telt de inhoud wel

In één ding moet ik Belinda gelijk geven. Als GroenLinks streven wij naar fatsoenlijke politiek. Daarom zal ik niet 'terugslaan' met een sneer naar de VVD.  Ik zal voornamelijk inhoudelijk reageren op een belangrijk onderwerp als commercialisering cq privatisering. Want dat het rommelt rondom de begraafplaats is door diverse bronnen bevestigd.

Belinda heeft gelijk?

Strikt inhoudelijk gezien heeft VVD'er Belinda wellicht gelijk. Zo ben ik wellicht onjuist ingelicht dat de begraafplaats wordt verkocht. Maar het stelt me geenzins gerust. Want juist Belinda zou met haar academische achtergrond (Nyenrode) moeten weten dat privatisering niet alleen te maken heeft met verkoop van grond. Er bestaat ook nog zoiets als uitbesteden. Al dan niet commercieel!

Uitbesteden is ook privatisering (en gevaarlijk)

Het gevaar van uitbesteden is dat de commercie dan al snel zijn intrede doet. Dat betekent per saldo dat er winst wordt gemaakt op een begrafenis. Een principieel punt waar VVD en GroenLinks van mening mogen verschillen. Maar om elkaar dan feitelijk voor leugenaar uit te maken, gaat voorbij de fatsoensnormen van het debat. Bovendien krijgt de mogelijk nieuwe 'begrafenisbeheerder' feitelijk een monopolie in Zandvoort, terwijl de VVD voor marktwerking is.

Controle over begraafplaats moet in handen blijven van Zandvoort

Volgens Belinda Goransson hoeven inwoners en werknemers van de begraafplaats zich geen enkele zorgen te maken. Maar durft zij inwoners en medewerkers ook te garanderen dat er niets veranderd? Mijn mening is dat de controle en het beheer over de begraafplaats rechtstreeks in handen moet blijven van de gemeente Zandvoort (en dus de bevolking via de gemeenteraad).

Moreel kompas

Belinda is voor mij persoonlijk altijd een voorbeeld geweest in de gemeenteraad. Gezien bovenstaande argumenten hoop ik dat Belinda begrijpt dat het ook bij mij om de inhoud gaat. Wat mij betreft geen reden om een collega (want dat zijn wij Belinda) uit te maken voor leugenaar. Politici en dan vooral academici zoals jij worden toch gezien als een moreel kompas waar wij gewone mensen ons aan vasthouden.

Kortom, voor mij is en blijft Belinda een voorbeeldraadslid. Deze morele uitglijer zij haar vergeven. Ik heb nog steeds zin in de toekomst!