Ben je lekker aan t werk met zwerfvuil (nou ja… lekker?) krijg je ineens een camera op je gericht en een microfoon onder je neus. Het is het tweede item in onderstaande reportage.

Toen ik een aantal jaren geleden voor het eerst een TEDtalk zag vond ik het geweldig. Het was de talk van Ken Robinson over het huidige schoolsysteem. Naar zijn mening is dat geestdodend en vermorzelt het alle creativiteit in een kind.
Ik vond het geweldig maar had geen geen enkele aspiratie om zelf voor een publiek te staan. Dat vond ik doodeng.

Maar ja, met wat ik nu doe wordt ik steeds vaker gevraagd als spreker. Mijn eerste ervaring als spreker was bij Stand Up Inspiration. Ik kwam daar terecht omdat ik gepassioneerd kan vertellen over wat zwerfvuil met onze wereld doet in een één op één situatie. Maar voor een volle zaal…. dat bleek toch even anders.

De tweede keer dat ik gevraagd werd te spreken was voor TEDxDordrecht!
Bij TEDxAmsterdam, waar ik als gast was, heb ik een speech-coach ontmoet, Yolanthe Smit. Ze is gespecialiseerd in Engelse speeches. We zijn onder andere op het strand bij Kijkduin gaan oefenen, temidden van alle badgasten!

Vergelijk de twee speeches en zie hoeveel meer ontspannen ik erbij sta en vooral hoe ik veel meer met het publiek praat in plaats van ertegen. Dank Yolanthe, je bent een vakvrouw en plezierig om mee te werken!

Maar voordat ik jullie mijn TED-talk laat zien wil ik graag voorstellen aan een andere spreker op deze TEDx Jeroen Timmers van “Giving is all we have“.

Hier zijn TED-talk:

En hier dan mijn TED-debuut (excuus voor het niet erg goede camera-werk):

In de talk laat ik een foto zien, de beelden daarvan in de video zijn overbelicht, maar hieronder de bewuste foto:

De bouw is begonnen!

Ondanks dat de financiering bij “Voor de Kunst” niet is geslaagd, ga ik ‘de Wereld van Zwerfvuil‘ toch bouwen. Een aantal bedrijven wilde wel sponsoren maar dan rechtstreeks. Er is dus voldoende geld binnen om de globe te bouwen. Van alle extra zaken, als licht van binnen en mijn honorarium moet ik dan maar even afzien. Ik vind dit een te belangrijk project!

Iedereen die een bijdrage heeft geleverd, geweldig bedankt! Kom eens langs tijdens de bouw, je bent van harte welkom en neem een groen pet-flesje mee dat mag je dan bevestigen.
Neveritaweg 15, Amsterdam Noord (NDSM-loods).

Het project is al internationaal bekend. Er worden flesjes vanuit alle delen van de wereld opgestuurd om aan de globe te bevestigen!

De Wereld van Zwerfvuil wordt mogelijk gemaakt door steun van:
Het Wereld Natuur Fonds
Science Media
Deep
GreenPeace
De Dopper
De Vries Staalwerk
Enexis
Rank A Brand
De Betere Wereld
Stichting Noordzee
De Lokatie
Y-design
Lush
En vele, vele particulieren. (Jullie naam zal straks ook vermeld worden! ;))

Op steeds meer verpakkingen komen waarschuwingen te staan. Meestal betreft dit de inhoud: “Roken kan longkanker veroorzaken” of “Niet voor oraal gebruik”.
Gisteren tijdens het hardlopen kwam ik dit tegen:

De eigenaar moet gedacht hebben: “Laat ik het maar ver weg gooien, dan kan mijn kind er niet in stikken”.
Nee, stikken zal je kind niet, misschien wel een eend of zwaan. Maar… de kans dat je kind het gaat eten heb je wel enorm vergroot!

Misschien moet er op alle plastic verpakkingen een waarschuwing komen: “Plastic in het milieu vergiftigd de voedselketen”.

Beter nog is dat al het plastic weer ingezameld wordt, dus teken de petitie om statiegeld te behouden op EchteHeld.nl.

En als je plastic op straat tegenkomt, ruim het even op, moeite van niks en geweldig resultaat!

Op 24 maart kwamen 71 mensen naar de IJ-kantine. Het was geweldig weer, mooi weer om op het terras van de IJ-kantine plaats te nemen en heerlijk te genieten van het uitzicht en de eerste zonnestralen te verwelkomen. Deze mensen gingen niet zitten, ze kwamen voor de schoonmaak actie “Wees erbij, maak schoon dat IJ!”.

In drie uur tijd zijn er 104 grote vuilniszakken gevuld met allerlei vuil: schoenen, paraplu’s, aanstekers, emmers, dekzeilen, een faxmachine maar vooral heel veel plastic! Plastic dat anders de kans had gekregen zich te voegen bij de Plastic Soep in de oceanen. De soep die we onze kinderen voorzetten; vissen en vogels zien het aan voor voedsel en zo komen alle giftige stofjes in en aan het plastic (pesticiden, die ook steeds meer in de oceanen voorkomen, plakken als het ware aan het plastic vast) in de voedselketen.

Hieronder een impressie van de dag. Gefilmd door Ward ten Voorde

.

Mijn bedank-toespraak waarin ik vertel over de “Keep it Clean day” waarop Nederland in één dag wardt schoon gemaakt naar voorbeeld van de actie van “Let’s do it” in 2008 in Estland (zie hier het filmpje daarover).

En hier een foto van Anne Haffmans en mij van de berg afval die drie uur eerder nog langs het IJ lag:

Heel veel dank aan iedereen die meegewerkt heeft, en ook aan de sponsoren:
De IJ-kantine en stadsdeel Amsterdam-Noord die de borrel met hapjes na afloop mogelijk maakten. Amsterdam Noord die ons ook voorzag van grijpstokken, zakhouders en handschoenen. En WorkCycles die ons de bakfietsen uitleende.

Opgeruimde groet,
Anne Haffmans en Peter Smith

Toegegeven, eerst wilde ik DLV niet nog een keer organiseren. Een beetje bang dat ik het succes van vorig jaar niet zou evenaren.

Maar gelukkig heeft Vincent mij overgehaald. Dus heb ik begin februari weer een oproep gedaan aan mijn volgers op dit blog en via twitter om dit jaar weer de lente te verwelkomen. Vorig jaar heb ik er best hard aan getrokken om mensen erbij te betrekken, dit jaar heb ik het meer losgelaten en heeft het zichzelf uitgezaaid. Eerst snapten veel mensen het niet: “Waarom zou je maar één stuk zwerfafval rapen, wat heeft dat nu voor zin”.

Het is precies dezelfde gedachte als die van de zwerfafval veroorzaker: “Ach dat ene flesje, of er een flesje meer of minder op straat wordt gegooid…. niemand merkt het verschil”.

En intussen drijft er 100.000.000.000 kilo aan plastic in de oceanen, de plastic soep. Grotendeels (80%) afkomstig van het binnenland. Grotendeels afkomstig van mensen die denken “dat ene flesje maakt niets uit” maar even vergeten dat we met 7 miljard mensen deze blauwe pixel delen.

Diezelfde krachten die het probleem veroorzaken wil ik inzetten om het probleem op te lossen! Een soort Aikido dus ;) Als al die mensen, die nu denken “dat ene flesje oprapen heeft geen zin” het toch doen, dat flesje of zakje dus wel oprapen, dan is er geen (of nauwelijks) zwerfafval meer in Nederland!

Wat het omdraaien betreft: vorig jaar deden er 1400 mensen mee, nu hebben 4100 mensen aangegeven er aan mee te doen! Ik geloof niet in toeval. Of moet ik zeggen “Ik geloof in toeval”?

En hoeveel mensen er meegedaan hebben dankzij de radio reportages, bloggers en kranten die aandacht hebben besteed aan deze actie, ik weet het niet. Als dit 1% is van het publieksbereik… dan mag je er nog een nulletje achterzetten.

Op naar een mooie lente!

Opgeruimde groet,
Peter.

====

We zijn al “gewend” aan vissen en vogels vol plastic, schildpadden met een wespentaille omdat ze in hun groei belemmerd zijn doordat iemand met een sixpack te weinig kracht had om het sixpack-wrap te torsen.

Maar nu moeten we ook langzaam gaan wennen aan andere beesten die zich ten dode hebben gegeten aan plastic.
Zojuist dit bericht op het parool.
Dode Giraffe heeft 20 kilo plastic in zijn maag.

In dit filmpje wordt prachtig en helder uitgelegd hoe Plastic Soep ontstaat en wat de gevolgen zijn.
Ook zie je nog even Jan Andries van Franeker van het Imares instituut, met hem onder andere ben ik tijdens de Plastic Soup driedaagse door Nederland gecrost om aandacht voor de Plastic Soup te vragen.
(Georganiseerd door de Plastic Soup Foundation)

Een tijdje geleden waren alle ogen gericht naar ‘t noorden des land: In een kleine provincie leek het mogelijk dat mensen zich 200 kilometer over gestold water zouden gaan bewegen.
Helaas…

Maar in de provincie daar ten oosten van is nu iemand bezig om juist te voorkomen dat we over een aantal eeuwen lopend naar Amerika kunnen!

Op 15 april hangt kunstenares Maria Koijck een hele grote zak op de Vismarkt in Groningen. Ze heeft dan allemaal stadjers (zo noem je je als je in de stad Groningen woont) uitgenodigd om naar de Vismarkt te lopen en al het zwerfvuil dat je onderweg tegenkomt in een zwarte en/of witte plastic zak te verzamelen.
En dan wordt bij aankomst op de Vismarkt deze in de grote doorzichtige zak gedumpt. En heel langzaam toont zich dan de vorm van de zak; een mooie zwart-witte Orka.

Ik vind dit een geweldig project, waar ik graag een dag voor vrij maak om er bij te zijn.
Eventjes niet bouwen aan m’n eigen project: de Wereld van Zwerfvuil, maar gezellig in m’n oude stad dat doen wat ik nu dagelijks in Amsterdam doe…

Zo zie je maar weer, er gaat niets boven Groningen! ;)
Zet hem op Maria! tot de 15e april op de Vismarkt.

Meer informatie: http://www.wildeorka.nl

Vorig jaar deden er 1400 mensen aan mee.
Nu (20 maart, 13:21 staat de teller op Facebook 2275, twitter 341, scholen 1240 = 3856) doen er 3856 mensen tenminste mee. Hoeveel er mee doen omdat ze de artikelen in Trouw en Telegraaf gelezen hebben of de reportages op Radio 1 en Radio 2 weet ik niet.

Doe je dit jaar ook weer mee? het kan vandaag nog (maar mag natuurlijk ook het hele jaar door, graag zelfs) Nodig ook je buurman/vrouw en vriend(in) uit!

20 maart komt dit jaar de lente, heerlijk! Laten we haar verwelkomen!
Hoe?
Waar je je ook maar bevindt; ruim op 20 maart één stuk zwerfvuil op. Op die manier maak je met een klein gebaar kenbaar dat je de wereld niet als een prullenbak ziet.
En als elke Nederlander één stuk opruimt… zijn we in één dag 16,7 miljoen stuks zwerfafval armer. Ik denk dat je dat verschil wel zult zien en dan kunnen we met opgeruimd gevoel heerlijk van de Lente gaan genieten.
Laten we de wereld liefhebben, zij heeft ons ook lief!
Doe mee en/of verspreid dit bericht! (hashtag #DLV2012)

Wist je trouwens dat zwerfafval een van de grootste bijdragen levert aan de Plastic Soep? De soep die onze kinderen gaan eten! Opruimen van die soep kan niet, het enige dat we kunnen doen is de groei ervan te stoppen en daar kan je aan mee helpen door, als je een stuk zwerfvuil tegenkomt, over je schroom om het op te rapen te stappen in plaats van over het stukje zwerfvuil.

Je kan ook via facebook vrienden uitnodigen om mee te doen: http://www.facebook.com/events/DeLenteVerwelkomen

TIP
Ik ga van 2 april t/m begin juni een “Wereld van Zwerfafval” bouwen. Je bent van harte welkom om tijdens de bouw langs te komen met een groen of blauw petflesje. doe in dit flesje een wens voor de wereld (of je zelf) en je mag het aan de wereldbol bevestigen. Meer informatie:
De Wereld van Zwerfvuil.

Opgeruimde groet,
Peter.

Hallo,

“Ik erger mij niet aan zwerfvuil, ik ruim het op” staat er boven mijn website.
En dat is echt zo! Sinds ik me intensief bezig houd met zwerfvuil, niet alleen met het oprapen ervan, maar ook door voorlichting te geven op scholen en als spreker krijg ik het gevoel er iets tegen te kunnen ondernemen. En dat voelt zoveel beter dan ergernis!

Maar ik kan ook op een betere manier met mensen omgaan die zwerfvuil veroorzaken; ik durf en kan er gemakkelijker wat van zeggen. Er ontstaat een gesprek in plaats van wat ik eerder altijd deed; de ander proberen te laten inzien dat zhij stout was.

Misschien heb jij ook een speciale manier hoe met zwerfafval-veroorzakers om te gaan?
Ik wil graag je verhaal horen en al die verhalen wil ik bundelen in e-bookje. Die mensen daarna gratis kunnen downloaden via mijn site.
Of als je een tip hebt hoor ik die ook graag, of een leuk verhaal dat met zwerfafval te maken heeft.

Zou je hier aan mee willen werken?

Wat ik van je vraag is een verhaal of een anekdote. Maar je mag ook je manier omschrijven.
Vermeld tevens even of je je naam bij je verhaal vermeld wilt hebben.
Als je mee doet, stuur dan voor eind februari je verhaal aan participate@kleanworldwide.nl

Opgeruimde groet,
Peter.

ps: Hier een verhaal dat ik zelf heb meegemaakt: Een jongen met zijn vriendinnetje

Veel bedrijven zijn er mee bezig, zijn van goede wil.
Er zijn er ook die alleen een groen sausje over hun imago gieten. Daar is zelfs al een naam voor: Greenwashing.

Een goed voorbeeld van dat laatste is Coca-cola. Ze doen erg hun best om de groene schijn hoog te houden door veel publiciteit te generen voor hun zogenaamde groene-pet-fles.
Aan de ene kant heel mooi natuurlijk, maar het is niet zo dat een groene pet fles niet schadelijk is als deze in het plastic mortuarium ‘De Plastic Soep’ terecht komt.
Maar nog schadelijker is het dat Coca-cola initiatieven dwarsboomt die iets aan de plasticsoep en plastic vervuiling willen doen.

Dus voor mij geen voorlopig geen Coca cola meer, dat is het enige dat ik er aan kan doen. En er over schrijven natuurlijk. Dus nu drink ik Oggu-cola, nog veel gezonder ook!

Bij Coca-cola vermoed ik dus puur machtsmisbruik. Maar het kan ook door onwetendheid fout gaan.

Jumbo bijvoorbeeld komt veelvuldig in het nieuw door de geweldige actie van Jumbo-Eerbeek om statiegeld te geven op verpakkingen. Een van de beste manieren om zwerfvuil tegen te gaan.

Maar hoe moeilijk het is om op alle fronten duurzaam te zijn blijkt tijdens de opening van Jumbo-Meppel. Natuurlijk is het een feestelijke opening en ‘natuurlijk’ zijn er gele ballonen. Maar is dat wel zo natuurlijk?
Al die balonnen of de resten ervan zwierven door de buurt en omgeving nadat de feestlijkheden gestaakt waren. Liane Morsink zag dit en in plaats van te mopperen, ruimde ze de resten op en ging ermee naar de Jumbo om er met hen over te praten. Maar het blijkt dan toch moeilijk om de Jumbo ervan te overtuigen op een andere manier uiting te geven aan hun feestvreugde. De ballonnen zelf breken na verloop van tijd af (wel valt te hopen dat in de tussentijd vogels het niet voor voedsel aanzien) maar kwalijker zijn die lintjes en ventielen. En daar kan de Jumbo toch gemakkelijk een andere oplossing voor bedenken?

Liane schrijft: “In de boom op de foto hangen gele linten / slierten, welke er nu, een maand na de opening, nog steeds hangen.” Ik hoop dat er een olifantje met hele grote oren nu luistert en vliegensvlug die linten uit de bomen haalt.

Hierbij wil ik iedereen ‘n geweldig nieuwjaar wensen en hen bedanken die hebben meegeholpen Klean daar te krijgen waar het nu is.
Of je nu meegedaan hebt met “de Lente verwelkomen“, meegeholpen met “Klean the Movie“, of “SuperKlean“, gestemd op mijn project “de wereld van Zwerfvuil“, ge(re)tweet, gepost op facebook of gedoneerd om de kosten te dekken, de fouten uit mijn teksten hebt gehaald (mijn dochter Sanne;) of alleen maar regelmatig mijn blog-post gelezen hebt, allen hartelijk dank!

Klean gaat in 2012 een stichting worden met als doel om de echte gevolgen van zwerfvuil aan het licht te brengen:

Maar behalve dat ik om bovenstaande reden zwerfvuil ben gaan oprapen bleek er nog iets voor het oprapen te liggen:

Ik heb gemerkt dat ook het geluk voor het oprapen ligt! ;)

Begin 2011 ben ik begonnen met het oprapen van zwerfvuil. Eerst stiekem want ik schaamde me er een beetje voor, je ziet het bijna niemand doen. Het vreemde was dat het geweldig voelde: doen wat volgens jou goed is. En je dus niet laten leiden door wat anderen ervan vinden (of wat jij denkt dat die ervan vinden).

Het is een bijzonder jaar geweest:
- De actie “verwelkom de lente” waar ca 1400 mensen aan meededen.
- Geïnterviewd door o.a. Volkskrant en ÉénVandaag.
- Finalist bij de Wereldprijs van de ASN-Bank.
- Genomineerd voor de TEDxAmsterdamAward
- Door de Volkskrant aangemerkt als één van de meest wereldverbeterende ideeën
- Spreken bij Stand Up Inspiration in Toomler.

En dat allemaal omdat ik zwerfvuil ben gaan oprapen!

Ik ben daardoor van mijn geloof gevallen dat “mijn acties er niet toe doen” of dat “het geen zin heeft want het is een druppel op een gloeiende plaat”.

Dit is mijn wens voor jou: Doe wat je wilt doen en waar je goed aan denkt te doen! Laat je niet leiden door beperkende gedachten als “anderen zullen het vast vreemd vinden”, “ik ben te onbelangrijk” of “het heeft geen zin”.
Zelfs een stortbui begint met een eerste druppel, net als een vleugelslag van een vlinder kan resulteren in een orkaan.

Maak er een geweldig, gezond en gelukkig 2012 van!

Opgeruimde groet,
Peter.

Maandag 19 december dan toch mijn vuurdoop gehad… voor ‘t eerst spreken voor publiek.
En dan nog wel in Toomler!

Wat een grote namen hebben daar gestaan op dat podium…. Laat ik maar geen namen noemen want je zult net zien dat die ene die ik vergeet te noemen net dit blogje leest…
Dat van die grote namen had ik beter niet kunnen weten want terwijl ik daar vers op het podium stond -na een stuiterende introductie van Hans Sibbel- klonk er een stemmetje in mijn achterhoofd: “wie denk je wel dat je bent dat jij hier op dit podium mag staan”. Shit, dat was heel slecht getimed van dat stemmetje…. Ik begon te hakkelen en kwam niet meer uit m’n woorden. Ik moest toen tegenover het publiek bekennen dat het toch wel heel anders is om op ‘t podium voor publiek te staan dan thuis tegen de kat te praten. Gelukkig brak dat het ijs. Ook al kwam ik niet meer zo op dreef als tegen de kat, toch heb ik m’n boodschap wel over kunnen brengen. De gevolgen van zwerfafval; het vergiftigen van onze voedselketen. En dat als je zwerfafval opruimt, je elke dag de wereld een stukje beter achterlaat dan dat je hem tegenkomt, een veel geuite hoop van mensen als ze deze wereld gedwongen moeten verlaten. Tja, en dan is het te laat…

Klean is genomineerd voor de TEDxAmsterdam-Award: Ideas worth doing!

Op 5 november heb ik gepitcht voor een jury in de Stadsschouwburg. Er was net te weinig tijd om de tekst tekstzeker in mijn hoofd te stampen. Nu kan ik ‘m dromen, zelfs achterstevoren ;)

Hier is de pitch:

And here’s the picture I’m revering to:

Een paar jaar terug was ik in Zuid-Afrika op vakantie in het Krügerpark. Onze mooiste belevenis was een wandelsafari onder begeleiding van twee park rangers. Ze hadden wel humor die mannen. Voor we naar de plaats van bestemming reden, gingen ze eerst op zoek naar de leeuwen die vlakbij gespot waren. We vonden en bewonderden drie grote exemplaren en reden maximaal 100 meter verder. Daar mochten we uitstappen voor onze wandeling. Ze hebben zich natuurlijk verkneukeld om ons toeristen die angstig om zich heen kijkend, de bus uit kwamen. Uiteindelijk vertelden ze dat de leeuwen net een flink wildebeest gevangen en gegeten hadden, dat ze hun buik vol hadden en echt niet achter een groep mensen aan zouden gaan.

Schijthoop
Wij moesten even slikken, maar besloten hen te vertrouwen en zo gingen we aan de wandel. Midden in de uitgestrekte natuur liepen we daar, beschermd door onze rangers. Onderwijl kregen we uitleg over de sporen van de bewoners van deze natuur. Pootafdrukken en poep. Zo kwamen we bij een grote hoop. Dit bleek de schijthoop van een rondtrekkende neushoorn te zijn. Die schijthoop is een soort bulletin board: elke keer dat de neushoorn voorbij komt laat hij zijn boodschap achter. “I was here”. Andere neushoorns doen hetzelfde. Zo weten de neushoorns precies wie er allemaal in dat gebied rondstruinen. Zo weten ze dat er een leuk vrouwtje in de buurt is waar ze achteraan kunnen en ook dat er nog meer neushoornmannetjes zijn, die hen wellicht van hun troon willen verstoten. Aan de manier waarop en waar ze hun hoop achterlaten, kunnen de neushoorns van elkaar opmaken hoe dominant ze zijn en of er gevochten moet worden om de hiërarchie te bepalen of niet.
Het was ongelooflijk wat een verhaal die ranger over die ene schijthoop kon vertellen.

Sporen en symptomen
Vandaag liep ik in de polder en vergeleek de schijthoop van de neushoorn, met de troep die ik onderweg tegenkwam. Wat kan ik daar uit opmaken? Behoort het waterflesje met dop toe aan een jonge vrouw op de fiets die haar tas te vol vond om het flesje mee naar huis te nemen? Het limonadeflesje zonder dop, voorheen eigendom van een scholier die gewend is alles te laten vallen, waar het zo uitkomt? Het yoghurt zuigzakje…. van een kind op weg naar huis? Of van een verkoper die een snel ontbijt neemt op weg naar z’n eerste afspraak? Waar de schijthoop van de neushoorns een precair communicatiemiddel is wat het voortbestaan van de soort waarborgt, heeft onze troep niets met communicatie te maken.

Of toch? Want wat is zwerfvuil eigenlijk? Het zijn toch ook sporen die iets vertellen over de mensen die ze achter laten. Heeft het zwerfvuil dan toch iets met communicatie te maken? Is het misschien een hulproep van mensen die ten ondergaan aan onverschilligheid? Help ik hen wel door hun sporen op te ruimen? Moet de hoop groeien en groeien om zo als bulletin board voor de rest van de wereld te dienen? Wat kunnen we opmaken uit de schijthopen met zwerfafval in onze leefomgeving? Wat vertelt het ons en hoe kunnen we de boodschap van zwerfafval zien als precair communicatiemiddel dat ons helpt bij het voortbestaan van onze soort?

Zie jij er een gat in? Heb jij suggesties, ik lees ze graag!

Marina Schriek

De wereld wordt bedreigd!
Is er iets of iemand die de wereld kan redden?

Gaat u er eens goed voor zitten, een bakje Hoekse Chips in de linkerhand een glaasje Oggu-Cola in de rechter.
(U drinkt natuurlijk geen Coca-Cola meer, want zij werken projecten die aandacht vragen voor de plastic-soep tegen).

Met dank aan Marguerite Verstraelen; zij had de moeilijke rol om langs het zwerfvuil te lopen en het toch niet op te rapen. Als u haar kent weet u wat een offer zij gebracht heeft!
En dan Joshua, 4 jaar oud en dan zo geweldig de tekst inspreken. Geweldig gedaan Josh!

=====

Plastic Soup, 80% of it originates from land based litter. Cleaning it up takes more than 500 years, we created it in less than 50 years. So we should focus on stopping the growth.

Plastic Soep, 80% van haar ingrediënten komen gewoon van het land af. Opruimen kost meer dan 500 jaar, we hebben het in minder dan 50 jaar gecreëerd. We moeten ons dus vooral richten op het stoppen van de groei!.

Nu, ongeveer tien maanden geleden ben ik iets gaan doen waarvoor ik mij eigenlijk een beetje schaamde. En… ik schaamde me dat ik mij daarvoor schaamde!
Ondanks mijn schaamte ben ik het gaan doen en op den duur steeds openlijker en steeds blijer ;)

Zojuist zag ik deze TEDtalk van Brene Brown: The power of vulnerability.

En Brene maakte heel mooi duidelijk hoe het komt dat ik van zwerfafval oprapen gelukkig wordt!

Altijd bereikbaar. In 2009 heb ik mij aangemeld als contactpersoon voor Milieudefensie. het afgelopen jaar heb ik dat flink gemerkt. Elke week wordt ik opgebeld met een vraag. Kunt u zorgen dat het zwerfvuil uit plantsoen wordt weggehaald. Er worden bomen omgezaagd, kunt u zorgen dat de gemeente hier mee stopt. Het balkon van buren ligt vol met duivenstront en stinkt ontzettend, de verhuurder we...

Ik erger mij niet aan zwerfafval sinds ik er wat tegen onderneem; ik ruim het op en ik schrijf erover wat dit met mij doet op dit blog.
Maar waar ik me wel aan erger is de voorlichting die veel instanties geven over zwerfafval (ergeren is misschien een iets te sterk woord in dit geval. Ik bedoel eigenlijk dat het jammer is dat hier vaak de nadruk op ligt):

De boodschap: het blijft een tijdje liggen en daarna… huub huub Barbatruuc…. foetsie.

Maar daarna begint de ellende pas!

Uit het oog is misschien wel uit het hart maar daarna komt het in de maag! Plastic breekt niet af, het vervalt in steeds kleinere stukjes. En wordt uiteindelijk opgenomen in de voedselketen. En plastic heeft ook nog eens de eigenschap om gifstoffen zoals pesticiden aan zich te binden.

Bovendien is dit totaal geen incentive voor zwerfvuilveroorzakers om hun gedrag te herzien! Wat kan het hen schelen dat iets vijftig of honderd jaar blijft liggen: “Mooi laten liggen toch!”

Beste zwerfafval-voorlichters: stop met het benadrukken van de minst belangrijke eigenschap van zwerfvuil maar vertel over wat de gevolgen zijn als je het niet meer ziet!

Ik ben beroeps-fotograaf maar eentje die een beetje uit koers is geraakt; ik verdien er mijn brood mee maar de laatste tijd houd ik me veel bezig om iedereen er van te overtuigen dat duurzaam meer is dan alleen CO2 en duurzaam geproduceerd eten en kleding.
Ik probeer dit op allerlei mogelijk manier duidelijk te maken, bloggen, twitteren, facebook, documentaire, spreken op basisscholen , universiteiten en straks zelfs -misschien- TEDxAmsterdam of verschijnen in actualiteiten-programma zoals Een Vandaag….

Maar wat ben ik dom!!!

Een foto zegt natuurlijk meer dan duizend woorden!

Vandaag kwam ik onderstaande foto’s tegen van de actiegroep “Surfrider“.

Wat vind je, moet ik toch ook maar weer gaan fotograferen?

Apeldoorn organiseerde een zwerfvuil inzameldag waarbij je voor elk blikje of flesje een kleine vergoeding kreeg.
Kijk eens wat dit oplevert! En teken daarna de petitie van EchteHeld om te voorkomen dat Atsma de statiegeld regeling afschaft. Want dat is hij van plan alleen omdat de verpakkingsfabrikanten dat maar lastig vinden. Als die verpakkingsproducenten nu eens aan kinderen denken in plaats van aan de centen…

Zwerfvuil is nl. voor 80% verantwoordelijk voor de Plastic Soep. De soep die onze kinderen gaan eten!

11 november om 18:15 op NL1 bij Eén Vandaag komt er een kort item over Klean in het kader van de dag van de duurzaamheid.

Ik organiseer de “Zottendag”. Doe je ook mee? Je kan het in je eigen straat doen en het kost je maar 10 seconden!
Je kan je ook opgeven via facebook.

Zaterdag 5 november mocht ik pitchen voor de TEDxAmsterdam Award: Ideas worth doing.

Dinsdag 1 november werd ik gebeld terwijl ik net onderweg was naar Terra Futura.: door Jasper de Valk van TEDxAmsterdam. Hij had leuk nieuws voor mij: Ik was uitgekozen uit 218 inzendingen om mee te dingen naar een sprekersplek op TEDxAmsterdam…

Wow, het kan vreemd lopen in ‘t leven.
Mijn eerste keer als spreker was op een basisschool, de tweede voor een lokale politieke partij, de derde voor een masterclass aan de Universiteit en m’n vierde gelijk in de stadsschouwburg voor de jury van TEDxAmsterdam. Kan je nog hoger?
Helaas mag ik de uitslag nog niet bekend maken, moest zelfs een contract tekenen!

De volkskrant had een artikel over de TEDxAmsterdam, waarbij alle tien finalisten worden voorgesteld:
(klik op het artikel voor een vergroting).

Een ding mag ik wel verklappen: ik ben er sowieso bij op de 25e in de Stadsschouwburg.
Ze ik jou er ook?

Ik kreeg net onderstaand blog binnen van Sonja van Vuren.

Het is geweldig te merken dat er meer mensen zijn die ‘de windmolens’ zien en willen bevechten, ook zij doet het op een stalen ros;)

Lees hier haar blog:
Het nadeel van zwerfafval opruimen.

En inderdaad er zit een nadeel aan; je kan niet meer stoppen ;)

Veel mensen willen wel iets aan zwerfvuil doen maar ‘durven’ niet. Ze schamen zich een beetje om zwerfvuil op te pakken.
Had ik ook. Maar sinds januari dit jaar pak ik elke dag zwerfvuil op en ‘t vreemde is; ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als dit jaar.

Daarom wil ik jou over die drempel helpen. Doe eens zot op zottendag; stap over je schroom in plaats van over zwerfafval.

Pak op 11 november (de dag van de duurzaamheid) één stuk zwerfvuil op en gooi dit in een prullenbak. Dit kan je doen waar je je ook maar bevindt die dag.
Let daarbij trouwens even op hoe dat voelt; je niets aantrekken van wat anderen vinden en gewoon iets goeds doen.

Veel mensen vinden het raar om zwerfafval op te rapen omdat ze denken dat dat van iemand anders is. Het WAS van iemand anders, maar nu het op de wereld ligt is het van ons allemaal. En als je het laat liggen geef je dat stuk vuil de kans om onze voedselketen binnen te dringen (met alle schadelijke PCB’s, POP’s en Endocriene Disruptors… eet smakelijk).

En nodig vooral al je vrienden uit, want met z’n allen maken we in één dag Nederland schoon!

Op de zotten!

Mocht dit een buk te veel zijn, dan toch kan je helpen zwerfvuil de wereld uit te helpen en te beginnen uit Nederland: stem op mijn project bij de Wereldprijs van de ASN-bank. Het kost evenveel tijd als het oprapen van blikje of flesje. Klik jij op het knopje “stem” dan raap ik ;)
http://www.voordewereldvanmorgen.nl/project/de-wereld-van-zwerfvuil

Waar gaat het om in het kort:
In de oceanen drijft ca. 100 Miljard kilo plastic, per uur komt er -via ‘s werelds rivieren- 1,2 miljoen kilo bij (je leest het goed: per uur!)
In dat plastic zitten giftige stoffen, daar komt nog bij dat het veel giftige stoffen die er in de oceaan zitten aan zich bindt (pesticiden enz.)
Vissen en vogels eten dat. Miljoenen van die beesten sterven daar jaarlijks aan. Mocht dat geen reden zijn om actie te ondernemen, besef dan dat deze stoffen onze voedselketen binnendringen en dat we dat op den duur onze kinderen voorzetten.
Opruimen heeft nauwelijks zin. Stel dat we 5000 schepen uitzenden om het op te ruimen, dan nog groeit het 14 keer zo hard als dat het wordt opgeruimd!
Het opruimen duurt dan namelijk nog steeds 500 jaar terwijl we het probleem in 35 jaar veroorzaakt hebben.
80% komt van zwerfafval, dus laten we alsjeblieft die brandspuit dichtdraaien voordat we maar aan dweilen kunnen gaan denken.

Excuus, ik kan me voorstellen dat je hier niet vrolijk van wordt. Maar er wat aan doen voelt goed!

Film over waar ik mee bezig ben.

Nodig alsjeblieft je vrienden uit: deel dit op Faceboek, retweet het op twitter of (oldschool) praat erover met je vrienden ;)

Als er een probleem is zijn er vaak meerdere oplossingen denkbaar.

Je kan je richten op de probleemveroorzaker en proberen die te bekeren. Als dat niet lukt lijkt het mij verstandig om andere oplossingen te bekijken.
Er is een stichting die zich nu 20 jaar met zwerfafval bezig houdt en vooral probeert de zwerfafval-veroorzaker te bekeren: “met hetzelfde gemak gooi je het in de afvalbak”.
20 jaar! En maar door blijven gaan op dezelfde weg.

Is er ook een andere manier denkbaar?

Het volgende is een gedachten experiment. Stel: één op de acht Nederlanders laat dagelijks iets op straat achter, gewoon omdat hij of zij niet de kracht heeft om het naar een prullenbak te tillen. Dan zijn er 7 op de acht Nederlanders die dat voor hem of haar kunnen doen. Dat betekent dus dat als iedere Nederlander één keer per week één stuk zwerfafval opraapt, zijn we van het probleem af.

Wat levert deze geringe inspanning op:
- Schone straten.
- Geen toevoer meer vanuit Nederland richting de Plastic Soep.
- En dus hoeven je kinderen later geen PCB-rijk voedsel te eten.
- Een besparing van 200 miljoen per jaar (jaarlijkse kosten overheid om zwerfafval op te ruimen)
- Er hoeft geen 132 miljoen bezuinigt te worden op de huisartsenzorg of
- Er hoeft niet meer bezuinigt te worden op de kunstsector ( in 5 jaar tijd 215 miljoen) of
- Minder bezuinigt te worden op passend onderwijs (300 miljoen).

- En iedereen die meedoet heeft het heerlijke gevoel deel uit te maken van de oplossing!

Wat vind jij: Is één stuk zwerfvuil opruimen per week iets dat je zou willen doen zodat jouw kinderen later nog gewoon kinderen kunnen krijgen?

Althans, door de eerste ronde gekomen bij de ASN-bank Wereldprijs

Nu door naar de tweede ronde:
Van elk thema worden er twee gekozen door een jury die later gaan pitchen.
En dan is er nog de publieksprijs; daarvoor gaan we weer stemmen (nu zonder dat je een account hoeft aan te maken! pfff ;). Stemmen kun je vanaf 29 september: http://www.voordewereldvanmorgen.nl/wereldprijs

Dus even een kleine adempauze, want om zonder campagneteam toch in de top tien terecht te komen, dat kost energie. Gelukkig energie zonder CO2 uitstoot ;)

Opgeruimde groet,
Peter.

(althans fossiele CO2!)

Het Friesch Dagblad plaatste onlangs dit artikel: “Laat scholieren zelf snoepafval opruimen“.

Mijn reactie op dit artikel wil ik graag met jullie delen:

Sinds 8 maanden nu hou ik me redelijk intensief bezig met zwerfafval en de gevolgen daarvan. Vaak lees ik over acties van scholen die met hun leerlingen een middagje zwerfafval gaan ruimen, vaak met de veronderstelling dat de leerlingen hiervan leren en het in het vervolg wel uit hun hoofd zullen laten vuil op straat achter te laten.

Die leerlingen echter vinden zo’n middagje met z’n allen buiten bezig vaak maar wat leuker dan in de schoolbanken zitten. Dus als ze al wat leren is dat het loont om zwerfafval te veroorzaken. Er zijn ook scholen die hun leerlingen wijzen op de gevolgen van zwerfafval, dat bijvoorbeeld een plastic flesje wel honderd jaar kan blijven liggen. Nou, dan zit de schrik er bij de leerlingen natuurlijk goed in, niet dus!

Of men probeert het op de normen en waarden toer. Zie de opmerking van schooldirecteur Henk Stam: “Er zijn leerlingen die afval laten slingeren en dat hoort niet.”
Pubers zijn pubers en die vinden niets leuker om zich niets van normen en waarden aan te trekken, ze willen dit zelf onderzoeken. En gelijk hebben ze! Maar wat hun niet verteld wordt is dat ze hun eigen leefwereld aan het vergiftigen zijn. Er is namelijk een sterke relatie tussen zwerfafval en de plastic soep. Maar liefst 80% van al dat plastic wat in de oceanen drijft is afkomstig van land, van zwerfafval dus. Nu heeft dat plastic in de oceanen ook nog eens de vervelende eigenschap om alle giftige stoffen die in de oceanen terechtkomen aan zich te binden, denk hierbij aan pesticiden, POP’s, PCB’s en endocriene disruptors. In grote gedeelten van de oceanen komt al zes maal zoveel plastic voor dan plankton (plankton is de grootste biomassa op onze wereld!). Dus dat vissen plastic gaan eten is evident en daarbij al die giftige stoffen binnen krijgen. De Inuit, die voornamelijk van vis leven, worden steeds minder vruchtbaar en vrouwen wordt het sterk ontraden om borstvoeding te geven.
Hier eten we minder vis maar vis wordt wel veel gebruikt in andere producten. Ook stormvogels voeden zich tegenwoordig met plastic en die poepen al die giftige stofjes uit boven onze weilanden en akkergronden. Ik hoop dat dit tot de leerlingen doordringt, dat ze hun eigen wereld aan het verpesten zijn, dat ze dan minder geneigd zijn om hun vuil op die ene globe te laten vallen waar we allemaal van moeten leven.

Ik kan het in ieder geval niet meer aanzien dat men onze wereld als prullenbak gebruikt. Mocht je willen weten wat ik er aan doe, dan nodig ik je uit om naar de documentaire te kijken die er van mij gemaakt is: Bekijk hier de film Klean the Movie, over de relatie tussen zwerfafval en plastic soep.

En wil je me helpen om dit project te realiseren? Stem dan op De Wereld van Zwerfvuil bij Voor de Wereld van Morgen (Een wedstrijd om goede doelen te financieren).

Opgeruimde groet,
Peter Smith